Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 37
ततो भुक्ते महादेवे सर्वदेवमये शिवे । पुष्पवृष्टिः पपाताशु गगनात्तस्य मूर्धनि । तस्यास्तिक्यं तु संलक्ष्य तुष्टः प्रोवाच शङ्करः
tato bhukte mahādeve sarvadevamaye śive | puṣpavṛṣṭiḥ papātāśu gaganāttasya mūrdhani | tasyāstikyaṃ tu saṃlakṣya tuṣṭaḥ provāca śaṅkaraḥ
ครั้นเมื่อมหาเทวะ—พระศิวะผู้เป็นที่รวมแห่งเทพทั้งปวง—เสวยแล้ว ก็มีพวงบุปผาโปรยปรายจากฟากฟ้าลงเหนือศีรษะของผู้นั้นโดยฉับพลัน ครั้นทอดพระเนตรศรัทธาอันไม่หวั่นไหว พระศังกระผู้พอพระทัยจึงตรัสว่า
Narrator (primary); Śaṅkara (prepares to speak)
Scene: Mahādeva, embodying all gods, finishes the offered meal; instantly a rain of celestial flowers descends onto the devotee’s head as Śaṅkara, pleased by his faith, begins to speak.
FAQs
Genuine faith and hospitality invite unmistakable divine confirmation and the Lord’s direct favor.
The Revā Khaṇḍa tīrtha context is upheld, portraying the place as a stage for Śiva’s manifest grace.
Feeding and honoring the divine guest is central; the flower-shower is a result, not a prescription.