Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 39
संहर्तुकामस्त्रिदिवं त्वशेषं प्रमुञ्चमानो विकृताट्टहासम् । जहार सर्वं त्रिदिवं महात्मा संक्षोभयन्वै जगदीश एकः
saṃhartukāmastridivaṃ tvaśeṣaṃ pramuñcamāno vikṛtāṭṭahāsam | jahāra sarvaṃ tridivaṃ mahātmā saṃkṣobhayanvai jagadīśa ekaḥ
ด้วยพระประสงค์จะทำลายสวรรค์ทั้งสามให้สิ้น พระองค์ทรงเปล่งอัฏฏหาสอันน่าสะพรึง แล้วมหาตมะผู้เป็นอีศวรหนึ่งเดียวแห่งจักรวาล ก็ทรงฉวยสวรรค์ทั้งสามและเขย่าให้สะท้าน.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (deduced)
Tirtha: Avantī-kṣetra’s Śiva as Jagadīśa (Revā-khaṇḍa framing)
Type: kshetra
Scene: The solitary Jagadīśa releases a distorted, terrifying laugh; the triple heaven quakes and is seized as if in his grasp; devas and celestial palaces tremble; the sky darkens with pralaya foreboding.
FAQs
Divine lordship transcends even heavenly attainments; liberation is not mere heaven but alignment with the Supreme.
No tīrtha is directly mentioned; the verse is cosmological narration within Revā Khaṇḍa.
None.