Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 49
यस्मिन्यस्मिंश्च देवे तु तांतामीशोऽददात्प्रभुः । स्वभावैकतया भक्त्या तामेत्यान्तः प्रलीयते
yasminyasmiṃśca deve tu tāṃtāmīśo'dadātprabhuḥ | svabhāvaikatayā bhaktyā tāmetyāntaḥ pralīyate
ผู้ใดหันไปสู่เทพองค์ใด พระผู้เป็นเจ้าก็ประทานความสำเร็จให้สอดคล้องกับเทพนั้น ด้วยภักติที่กลมกลืนเป็นหนึ่งกับสภาวะของตน เขาย่อมเข้าถึงความเป็นทิพย์นั้นและหลอมละลายอยู่ภายใน
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: river
Scene: Multiple shrines along a riverbank—varied deities worshipped—yet a single luminous presence behind them; a devotee’s silhouette gradually merges into the deity’s aura, symbolizing laya through naturalized devotion.
FAQs
The Lord responds to the devotee’s chosen form: sincere bhakti culminates in union—an inward merging with the worshipped reality.
Within the Narmadā Māhātmya frame, the teaching supports Narmadā as a universal tīrtha where many forms of worship bear fruit.
No fixed rite is commanded; the prescription is principled—worship one’s chosen deity with wholehearted devotion.