Sukta 37

Mantra 1

सं भानुना यतते सूर्यस्याजुह्वानो घृतपृष्ठः स्वञ्चाः । तस्मा अमृध्रा उषसो व्युच्छान्य इन्द्राय सुनवामेत्याह ॥

เขารวบรวมตนด้วยรัศมีแห่งสุริยะ แล้วมุ่งเพียรไปข้างหน้า; ในฐานะผู้บูชา เขามีแผ่นหลังเป็นแสงใสประหนึ่งฆฤตะ (ghṛta) และเคลื่อนไปตามทิศทางอันถูกต้องของตน. เพื่อเขานั้น อุษาส (Uṣas) ผู้เป็นอรุณอันไม่พลาดพลั้ง แผ่กว้างและแตกฟ้า—คือผู้นั้นที่กล่าวว่า ‘เราจักคั้นโสมะ (Soma) เพื่ออินทระ (Indra).’

Mantra 2

समिद्धाग्निर्वनवत्स्तीर्णबर्हिर्युक्तग्रावा सुतसोमो जराते । ग्रावाणो यस्येषिरं वदन्त्ययदध्वर्युर्हविषाव सिन्धुम् ॥

ไฟถูกจุดให้ลุกโพลง อุดมดุจพงไพร; หญ้าพิธีถูกปูไว้; ศิลาบดคั้นถูกเทียม; โสมที่คั้นแล้วพร้อมสำหรับยัญพิธี. ศิลาบดคั้นของเขากล่าวถ้อยคำเร่งเร้า; อัธวรยุ (Adhvaryu) ถือเครื่องบูชา ทำให้กระแสธาร (sindhu) เคลื่อนไหลขึ้นมา.

Mantra 3

वधूरियं पतिमिच्छन्त्येति य ईं वहाते महिषीमिषिराम् । आस्य श्रवस्याद्रथ आ च घोषात्पुरू सहस्रा परि वर्तयाते ॥

เจ้าสาว—ดวงวิญญาณนี้—ก้าวไปเสาะหาสวามี; เขาอุ้มพาเธอ—ราชินีผู้ยิ่งใหญ่และเร่งเร้า. ด้วยเกียรติยศของเขา รถศึกจึงใกล้เข้ามาพร้อมเสียงกึกก้อง; นับพันนับหมื่นเวียนวนรอบเขา—พลังทั้งหลายรวมตัวสู่การปรากฏแห่งชัยชนะของเขา.

Mantra 4

न स राजा व्यथते यस्मिन्निन्द्रस्तीव्रं सोमं पिबति गोसखायम् । आ सत्वनैरजति हन्ति वृत्रं क्षेति क्षितीः सुभगो नाम पुष्यन् ॥

กษัตริย์ผู้นั้นไม่หวั่นไหว—ผู้ซึ่งในเขานั้น อินทราได้ดื่มโสมอันเข้มกล้า ผู้เป็นสหายแห่งรัศมี. ด้วยพลังแห่งชัยชนะ เขาขับเคลื่อนรุดหน้า; เขาสังหารวฤตระ (Vṛtra)—ผู้ปกปิดกั้น. เขาพำนักครอบครองแดนทั้งหลาย บำรุงนามอันเป็นมงคลให้เพิ่มพูน; ภาวะของเขาเติบโตในธรรมแห่งชัยชนะ.

Mantra 5

पुष्यात्क्षेमे अभि योगे भवात्युभे वृतौ संयती सं जयाति । प्रियः सूर्ये प्रियो अग्ना भवाति य इन्द्राय सुतसोमो ददाशत् ॥

เขาเจริญงอกงามในความเกษม และมีชัยในยามประสานพบ; ในความผันแปรทั้งสองครา เมื่อทั้งสองฝ่ายเผชิญกันในศึก เขาชนะโดยสิ้นเชิง. เขาเป็นที่รักของสุริยะ และเป็นที่รักของอัคนี—ผู้นั้นเองที่ได้ถวายโสมะ (Soma) อันคั้นแล้วแด่อินทระ.