Sukta 170

Mantra 1

न नूनमस्ति नो श्वः कस्तद्वेद यदद्भुतम् । अन्यस्य चित्तमभि संचरेण्यमुताधीतं वि नश्यति ॥

มิใช่บัดนี้ มิใช่พรุ่งนี้—ผู้ใดเล่าจะรู้ความอัศจรรย์นั้น? จิตของผู้อื่นประหนึ่งทุ่งที่ย่างเดินไปมาได้ ทว่าแม้สิ่งที่เรียนรู้แล้วก็อาจเลือนหาย. เพราะฉะนั้น ผู้แสวงหาพึงตั้งความรู้ไว้บนสัจจะอันมั่นคง มิใช่บนการเล่นแปรผันของมโน.

Mantra 2

किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव । तेभिः कल्पस्व साधुया मा नः समरणे वधीः ॥

โอ้อินทระ ไฉนท่านจึงจะประหารพวกเรา? เหล่ามรุตเป็นพี่น้องของท่าน ขอท่านจงประสานตนกับพวกเขาโดยทางอันชอบธรรม; ในยามปะทะแห่งการต่อสู้ อย่าฟาดฟันพวกเราเลย

Mantra 3

किं नो भ्रातरगस्त्य सखा सन्नति मन्यसे । विद्मा हि ते यथा मनोऽस्मभ्यमिन्न दित्ससि ॥

โอ้พี่น้องอคัสตยะ แม้เป็นสหาย เหตุใดท่านจึงคิดเกินประมาณ? เรารู้แท้ถึงสภาพแห่งใจของท่าน; ท่านมิได้ประสงค์จะมอบตนแก่เราโดยแท้

Mantra 4

अरं कृण्वन्तु वेदिं समग्निमिन्धतां पुरः । तत्रामृतस्य चेतनं यज्ञं ते तनवावहै ॥

ขอให้เขาทั้งหลายจัดเตรียมแท่นบูชา และจุดไฟอัคนีไว้เบื้องหน้า ณ ที่นั้น ขอให้เราทั้งหลายแผ่ขยายยัญญะเพื่อท่าน—ยัญญะอันเป็นความตื่นรู้แห่งอมฤตะ

Mantra 5

त्वमीशिषे वसुपते वसूनां त्वं मित्राणां मित्रपते धेष्ठः । इन्द्र त्वं मरुद्भिः सं वदस्वाध प्राशान ऋतुथा हवींषि ॥

ท่านทรงปกครองทรัพย์ทั้งหลาย โอ้เจ้าแห่งเหล่าวสุ (Vasupati) ท่านเป็นเจ้าแห่งมิตรภาพ (Mitrapati) และทรงเข้มแข็งยิ่งที่สุด. โอ้อินทระ จงตรัสประสานกับเหล่ามรุต (Maruts); แล้วจงเสวยเครื่องบูชา (havīṃṣi) ตามจังหวะแห่ง ṛta (ระเบียบอันเที่ยงธรรมของจักรวาล) เพื่อให้ระเบียบอันถูกต้องตั้งมั่นในเรา.