Adhyaya 36

Verse 1

ऋषय ऊचुः । चित्रेश्वरमिदं पीठमगस्त्यमुनिनिर्मितम् । यत्प्रमाणं यत्प्रभावं तदस्माकं प्रकीर्तय

ఋషులు పలికిరి—అగస్త్యముని నిర్మించిన ఈ చిత్రేశ్వరమనే పీఠము. దీని ప్రమాణము (విస్తృతి/రూపము) మరియు ప్రభావము మాకు వివరించుము.

Verse 2

सूत उवाच । तस्य पीठस्य माहात्म्यं वक्तुं नो शक्यते द्विजाः । सहस्रेणापि वर्षाणां मुखानामयुतैरपि

సూతుడు పలికెను—హే ద్విజులారా, ఆ పీఠమహాత్మ్యాన్ని పూర్తిగా చెప్పడం సాధ్యం కాదు; వెయ్యేళ్లు పలికినా, అయుత ముఖాలు ఉన్నా కూడా కాదు.

Verse 3

तत्र सिद्धिमनुप्राप्ताः शतशोऽथ सहस्रशः । अनुध्यानसमायुक्ता योगिनः शंसितव्रताः

అక్కడ వందలూ వేలలూ యోగులు సిద్ధిని పొందిరి—నిరంతర ధ్యానసమాయుక్తులై, ప్రశంసితమైన నియమవ్రతాలలో స్థిరులై ఉన్నారు.

Verse 4

अन्यपीठेषु या सिद्धिर्वर्षानुष्ठानतो भवेत् । दिनेनैकेन तां सिद्धिं लभंते योगिनो ध्रुवम्

ఇతర పీఠాలలో సంవత్సరాల అనుష్ఠానంతో కలిగే సిద్ధి, అదే సిద్ధిని ఇక్కడ యోగులు నిశ్చయంగా ఒక్క రోజులోనే పొందుదురు.

Verse 5

यस्तत्राथ र्वणान्मंत्राञ्जपेच्छ्रद्धासमन्वितः । तेषामर्थोद्भवं कृत्स्नं फलं प्राप्नोति स ध्रुवम्

ఎవడు అక్కడ శ్రద్ధతో అథర్వణ మంత్రాలను జపించునో, వాడు వాటి అర్థమునుండి ఉద్భవించే సంపూర్ణ ఫలాన్ని నిశ్చయంగా పొందును.

Verse 6

पुत्रकामो नरस्तत्र पुंलिंगान्यो जपेन्नरः । स लभेतेप्सितान्पुत्रान्यद्यपि स्याज्जरान्वितः

పుత్రకామన కలిగిన పురుషుడు అక్కడ పుంలింగ మంత్రాలను జపించాలి. వృద్ధుడైనా అతడు కోరిన కుమారులను పొందుతాడు.

Verse 7

गर्भोपनिषदं तत्र पुत्रकामो जपेन्नरः । अपि वन्ध्याप्रसंगेन स्यात्स पुत्रसमन्वितः

పుత్రకామన గల పురుషుడు అక్కడ గర్భోపనిషత్తును జపించాలి. వంధ్యత్వ దురదృష్టం ఉన్నా అతడు సంతానసంపన్నుడవుతాడు.

Verse 8

शत्रुलोकविनाशाय यो जपेच्छतरुद्रियम् । तस्मिन्पीठेऽरयस्तस्य सद्यो गच्छंति संक्षयम् ०

శత్రుసమూహ వినాశార్థం ఎవడు అక్కడ శతరుద్రీయాన్ని జపిస్తాడో, ఆ పీఠంలో అతని శత్రువులు వెంటనే నశిస్తారు.

Verse 9

भूतप्रेतपिशाचादिरक्षार्थं तत्र मानवः । यो जपेद्वामदेव्यं च स स्याद्धि निरुपद्रवः

భూత-ప్రేత-పిశాచాది రక్షణార్థం అక్కడ వామదేవ్యాన్ని జపించే మనిషి నిశ్చయంగా ఉపద్రవరహితుడవుతాడు.

Verse 10

कोऽदादिति नरस्तत्र कन्यार्थं यो जपेदृचम् । यां कन्यां ध्यायमानस्तु स तां प्राप्नोत्यसंशयम्

వధువు పొందుటకై ఎవడు అక్కడ ‘కోఽదాదితి’తో ప్రారంభమయ్యే ఋక్కును జపిస్తాడో, అతడు ధ్యానించే కన్యను నిస్సందేహంగా పొందుతాడు.

Verse 11

यो भूपालप्रसादार्थमिमं देवा निशं जपेत् । निरर्गलः प्रसादः स्यात्तस्य पार्थिवसंभवः

హే దేవులారా! రాజప్రసాదం పొందుటకై రాత్రివేళ ఈ మంత్రాన్ని జపించువాడికి, రాజుని సద్భావమునుండి జనించిన అడ్డంకులేని రాజానుగ్రహం లభించును।

Verse 12

स्वस्त्रीस्नेहकृतेयस्तु तं पत्नीभिरिति द्विजाः । जपेद्भार्या भवेत्साध्वी तस्य सा स्नेहवत्सला

హే ద్విజులారా! భార్య స్నేహం పొందుటకై ‘తం పత్నీభిర…’ అని ప్రారంభమయ్యే మంత్రాన్ని జపించువాడి భార్య సాధ్వీగా, పతివ్రతగా మారి స్థిరమైన ప్రేమతో భర్తను ఆదరిస్తుంది।

Verse 13

यो लोकानुग्रहार्थाय जपेददितिरित्यपि । तस्य लोकानुरागः स्यात्सलाभश्च विशेषतः

ప్రజల అనుగ్రహం, లోకహితం కోరుతూ ‘అదితిర…’ మంత్రాన్ని కూడా జపించువాడికి ప్రజల అనురాగం కలుగును; విశేషంగా లాభసిద్ధి చేకూరును।

Verse 14

वित्तार्थी यो जपेत्तत्र श्रीसूक्तं मनुजो द्विजाः । सर्वतस्तस्य वित्तानि समागच्छंत्यनेकशः

హే ద్విజులారా! ధనార్థి మనిషి అక్కడ శ్రీసూక్తాన్ని జపిస్తే, అతనికి అన్ని దిశల నుండీ అనేక విధాల ధనం సమాగమమవుతుంది।

Verse 16

जपेद्रथंतरं साम यानार्थं तत्र यो नरः । स प्राप्नोति हि यानानि शीघ्रगानि शुभानि च

వాహనాలు కావాలని అక్కడ రథంతర సామాన్ని జపించువాడు, నిశ్చయంగా శుభమైన, వేగంగా నడిచే వాహనాలు మరియు ప్రయాణసాధనాలు పొందుతాడు।

Verse 17

गजार्थी यो जपेत्तत्र गणानां द्विजसत्तमाः । स प्राप्नोति गजान्मर्त्यो मदप्लावितभूतलान्

హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా! ఎవడు ఏనుగుల కోరికతో అక్కడ ‘గణానాం…’ మంత్రాన్ని జపిస్తాడో, ఆ మానవుడు మదంతో భూమిని ముంచెత్తే మహాబల ఏనుగులను పొందుతాడు।

Verse 18

न तद्रक्षेति यो मन्त्रं जपेद्र क्षाकृते नरः । तस्य स्यात्सर्वतो रक्षा समेषु विषमेषु च

రక్షణార్థం అక్కడ ‘న తద్రక్షే…’ మంత్రాన్ని జపించే మనిషికి అన్ని దిక్కుల నుండీ రక్ష కలుగుతుంది—సుఖస్థితిలోనూ, విపత్తులోనూ।

Verse 19

सप्तर्षय इति श्रेष्ठां यो जपेत्तु समाहितः । ऋचं रोगविनाशाय स रोगैः परि मुच्यते

ఏకాగ్రచిత్తంతో రోగనాశార్థం ‘సప్తర్షయః…’ అని ప్రారంభమయ్యే శ్రేష్ఠ ఋచను జపించేవాడు, అన్ని రోగాల నుండి పూర్తిగా విముక్తుడవుతాడు।

Verse 20

यदुभी यो जपेत्तत्र ग्रहपीडार्दितो जनः । सानुकूला ग्रहास्तस्य प्रभवंति न संशयः

గ్రహపీడతో బాధపడే వ్యక్తి అక్కడ ‘యదుభీ…’ అని ప్రారంభమయ్యే పద్యాన్ని జపిస్తే, అతనికి గ్రహాలు అనుకూలమవుతాయి—సందేహం లేదు।

Verse 21

भूतपीडार्दितो यश्च बृहत्साम जपेन्नरः । पितृवज्जायते तस्य स भूतोऽप्यंतकोऽपि चेत्

భూతపీడతో బాధపడే మనిషి బృహత్సామాన్ని జపిస్తే, ఆ భూతం అతనికి తండ్రిలా మారుతుంది—అది ప్రాణాంతకమైనదైనా సరే।

Verse 22

यात्रासिद्धिकृते यश्च जपेत्सूक्तं च शाकुनम् । तस्य संसिध्यते यात्रा यद्यपि स्यादकिंचनः

యాత్రాసిద్ధి కోసం ఎవడు శాకునసూక్తాన్ని జపిస్తాడో, అతని యాత్ర నిశ్చయంగా సిద్ధిస్తుంది; అతడు నిరాధారుడైనా సరే।

Verse 23

सर्पनाशाय यस्तत्र सार्पसूक्तं जपेन्नरः । न तस्य मंदिरे सर्पाः प्रविशंति कथंचन

సర్పనాశార్థం ఎవడు అక్కడ సార్పసూక్తాన్ని జపిస్తాడో, అతని ఇంటిలో సర్పాలు ఏ విధంగానూ ప్రవేశించవు।

Verse 24

विषनाशाय यस्तत्र जपेच्छ्र द्धासमन्वितः । उत्तिष्ठेति विषं सद्यस्तस्य नाशं प्रयास्यति

విషనాశార్థం ఎవడు అక్కడ శ్రద్ధతో ‘ఉత్తిష్ఠ’ అని ప్రారంభమయ్యే మంత్రాన్ని జపిస్తాడో, అతని విషం వెంటనే నశిస్తుంది।

Verse 25

स्थावरजगमं वापि कृत्रिमं यदि वा विषम् । तस्य नाम्ना विनिर्याति तमः सूर्योदये यथा

విషం స్థావరమూలమైనదైనా, జంగమమూలమైనదైనా, కృత్రిమమైనదైనా—ఆ (మంత్ర) నామోచ్చారణమాత్రంతో అది సూర్యోదయానికి చీకటి తొలగినట్లు తొలగిపోతుంది।

Verse 26

व्याघ्रसाम जपेद्यस्तु तत्र श्रद्धासमन्वितः । तस्य व्याघ्रादयो व्याला जायंते सौम्यचेतसः

ఎవడు అక్కడ శ్రద్ధతో వ్యాఘ్రసామాన్ని జపిస్తాడో, అతనికి పులి మొదలైన క్రూర మృగాలు కూడా సౌమ్యచిత్తములవుతాయి।

Verse 27

कृषिकर्मप्रसि द्ध्यर्थं यो जपेल्लांगलानि च । वृष्टिहीनेऽपि लोकेऽस्मिन्कृषिस्तस्य प्रसिध्यति

వ్యవసాయ కార్యసిద్ధి కోసం అక్కడ ‘లాంగలాని’ మంత్రాలను జపించువాడు, ఈ లోకంలో వర్షాభావం ఉన్నా అతని సాగు విజయవంతమై ప్రసిద్ధి పొందుతుంది।

Verse 28

ईतिनाशाय तत्रैव जपेद्देवव्रतं नरः । ततः संकीर्त्तना देव ईतयो यांति संक्षयम्

ఉపద్రవాలు, మహమ్మారులు నశించుటకు మనిషి అక్కడే ‘దేవవ్రత’ మంత్రాన్ని జపించాలి; ఆ సంకీర్తన/జప ప్రభావంతో దేవానుగ్రహమున అన్ని ఈతులు క్షయమగును।

Verse 29

अनावृष्टिहते लोके पंचेंद्रं तत्र यो जपेत् । तस्य हस्तकृते होमे तन्मंत्रैः स्याज्जलागमः

లోకం అనావృష్టితో బాధపడినప్పుడు అక్కడ ‘పంచేంద్ర’ మంత్రాన్ని జపించువాడు—తన చేతులతో చేసిన హోమంలో ఆ మంత్రబలంతో జలాగమనం, అనగా వర్షాగమనం, కలుగుతుంది।

Verse 30

दंष्ट्राभ्या मिति यस्तत्र नरश्चौरार्दितः पठेत् । नोपद्रवो भवेत्तस्य कदाचिच्चौरसंभवः

దొంగల వల్ల బాధపడే మనిషి అక్కడ ‘దంష్ట్రాభ్యాం’ అని పఠిస్తే, దొంగల కారణంగా కలిగే ఉపద్రవం అతనికి ఎప్పుడూ ఉండదు।

Verse 31

विवादार्थं जपेद्यस्तु संसृष्टमिति तत्र च । विवादे विजय स्तस्य पापस्यापि प्रजायते

వివాదార్థంగా అక్కడ ‘సంసృష్టమ్’ మంత్రాన్ని జపించువానికి, వివాదంలో విజయం కలుగుతుంది—పాపికి కూడా।

Verse 32

यो रिपूच्चाटनार्थाय नरो रुद्रशिरो जपेत् । तस्य ते रिपवो यांति देशं त्यक्त्वा कुबुद्धितः

శత్రువులను తరిమివేయుటకై యెవడు రుద్రశిరస్సు జపించునో, అతని శత్రువులు తమ కుబుద్ధివల్లనే ఆ స్థలాన్ని విడిచి దూరంగా వెళ్లిపోతారు।

Verse 33

मोहनाय रिपूणां च यो जपेद्विष्णुसंहिताम् । तस्य मोहाभिभूतास्ते जायंते रिपवो ध्रुवम्

శత్రువులను మోహింపజేయుటకై యెవడు విష్ణుసంహితను జపించునో, అతని శత్రువులు నిశ్చయంగా మోహానికి లోనవుతారు।

Verse 34

वशीकरणहेतोर्यः कूष्मांडीः प्रजपेन्नरः । शत्रवोऽपि वशे तस्य किं पुनः प्रमदादयः

వశీకరణార్థం యెవడు కూష్మాండీ మంత్రాన్ని జపించునో, అతని వశమునకు శత్రువులుకూడా వచ్చెదరు; మరి స్త్రీల వంటి ఇతరుల సంగతి ఏమనాలి!

Verse 35

यः स्तंभाय रिपूणां वै प्राजापत्यं च वारुणम् । मंत्रं जपेद्द्विजश्रेष्ठाः सम्यक्छ्रद्धापरायणः । मंत्रसंस्तंभितास्तस्य जायंते सर्वशत्रवः

హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా! యెవడు సమ్యక్‌శ్రద్ధతో శత్రు-స్తంభనార్థం ప్రాజాపత్యమూ వారుణమూ అయిన మంత్రాలను జపించునో, అతని సమస్త శత్రువులు ఆ మంత్రబలంతో నిశ్చయంగా స్థంభింపబడుదురు।

Verse 36

जपेत्काली करालीति यः शोषाय नरो द्विजाः । स शोषयति तत्कृत्स्नं यच्चित्ते धारयेन्नरः

హే ద్విజులారా! శోషణార్థం ‘కాళీ, కరాళీ’ అని జపించువాడు, తన చిత్తములో ఏది ధారించునో దానిని పూర్తిగా శుష్కింపజేయును।

Verse 37

एष मंत्रस्तदा जप्तो ह्यगस्त्येन महात्मना । यत्प्रभावान्नदीनाथस्तेन संशोषितो ध्रुवम्

ఇదే మంత్రాన్ని అప్పట్లో మహాత్ముడైన అగస్త్యుడు జపించాడు; దాని ప్రభావంతో నదీనాథుడు (సముద్రుడు) అతనిచేత నిశ్చయంగా ఎండిపోయెను।

Verse 38

एतत्प्रभावं यत्पीठं मंत्राणां सिद्धिकारकम् । ऐहिकानां फलानां च तन्मया वः प्रकीर्तितम्

మంత్రాలకు సిద్ధిని కలిగించి, లోకిక ఫలితాలనూ ప్రసాదించే ఆ పవిత్ర పీఠం యొక్క ప్రభావాన్ని నేను మీకు ప్రకటించాను।

Verse 39

यो वांछति पुनः स्वर्गं स तत्र द्विजसत्तमाः । स्नानं करोतु दानं च श्राद्धं चापि विशेषतः

హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా! ఎవడు స్వర్గాన్ని కోరుతాడో, వాడు అక్కడ స్నానం చేసి, దానం చేసి, ముఖ్యంగా శ్రాద్ధకర్మను కూడా ఆచరించాలి।

Verse 40

अथ वांछति यो मोक्षं विरक्तो भवसागरात् । निष्कामस्तत्र संतुष्टस्तपस्तप्येत्सुबुद्धिमान्

మోక్షాన్ని కోరువాడు—భవసాగరంపై విరక్తుడై—నిష్కాముడై అక్కడ సంతుష్టుడుగా ఉండి, సుబుద్ధితో తపస్సు చేయాలి।

Verse 41

ऋषय ऊचुः । मंत्रजाप्यस्य माहात्म्यं यत्त्वया नः प्रकीर्तितम् । तत्कथं सिद्धिमायाति मंत्रजाप्यं हि सूतज

ఋషులు అన్నారు—హే సూతపుత్రా! మీరు మాకు మంత్రజప మహాత్మ్యాన్ని ప్రకటించారు; అయితే మంత్రజపం సిద్ధిని ఎలా పొందుతుంది?

Verse 42

सूत उवाच । अत्र तत्कथयिष्यामि यन्मया पितृतः श्रुतम् । वदतो ब्राह्मणेंद्रस्य पुरा दुर्वाससो मुनेः

సూతుడు పలికెను—ఇక్కడ నేను నా తండ్రి నుండి వినినదానిని వివరిస్తాను; పూర్వకాలంలో బ్రాహ్మణేంద్రుడైన ముని దుర్వాసుని వచనములనుండి।

Verse 43

तेन पूर्वं पिताऽस्माकं पृष्टो दुर्वाससा द्विजाः । मंत्रवादकृते यच्च शृणुध्वं सुसमाहिताः

హే ద్విజులారా, ఇంతకు ముందు దుర్వాసుడు మా తండ్రిని మంత్రవిద్యా సాధన విషయమై ప్రశ్నించాడు; ఆయన చెప్పినదాన్ని మీరు సమాహితచిత్తంతో వినండి।

Verse 44

दुर्वासा उवाच । साधयिष्याम्यहं मन्त्रमभीष्टं कमपि व्रती । तस्य सिद्धिकृते ब्रूहि विधानं शास्त्रसंभवम्

దుర్వాసుడు పలికెను—నేను వ్రతధారిగా ఏదో అభీష్టమైన మంత్రాన్ని సిద్ధి చేయదలచుకున్నాను; దాని సిద్ధికి శాస్త్రసంబంధమైన విధానాన్ని చెప్పుము।

Verse 45

लोमहर्षण उवाच । मंत्राणां साधनं कष्टं सर्वेषामपि सन्मुने । प्रत्यवायसमोपेतं बहुच्छिद्रसमाकुलम्

లోమహర్షణుడు పలికెను—హే సన్మునీ, మంత్రసాధన అందరికీ కష్టమే; అది ప్రత్యవాయభయంతో కూడి, అనేక విఘ్నరంధ్రాలతో కలతపెట్టబడినది.

Verse 46

तस्मान्मंत्रकृते सिद्धिं यदि त्वं वांछसि द्विज । चमत्कारपुरे क्षेत्रे तत्र त्वं गंतुमर्हसि

కాబట్టి, హే ద్విజా, మంత్రసాధనలో సిద్ధి కోరితే నీవు చమత్కారపురమనే పుణ్యక్షేత్రానికి వెళ్లవలెను.

Verse 47

तत्र चित्रेश्वरीपीठमगस्त्येन विनिर्मितम् । सद्यः सिद्धिकरं प्रोक्तं मन्त्राणां हृदि वर्तिनाम्

అక్కడ అగస్త్యముని నిర్మించిన చిత్రేశ్వరీ పీఠము విరాజిల్లుచున్నది. హృదయంలో మంత్రాలు నిలిచినవారికి అది తక్షణ సిద్ధిని ప్రసాదించునని చెప్పబడింది।

Verse 48

न तत्र जायते छिद्रं प्रत्यवायो न च द्विज । नासिद्धिर्वरदानेन सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

హే ద్విజా! అక్కడ ఎటువంటి దోషమూ పుట్టదు, ప్రత్యవాయమూ లేదు. ఆ పీఠ వరదానబలంతో అసిద్ధి ఉండదు—ఇది స్వర్గవాసులందరూ అంగీకరిస్తారు।

Verse 49

चातुर्युंग्यं हि तत्पीठं स्थितानां सिद्धिमाह रेत् । युगानुरूपतः सद्यस्ततो वक्ष्याम्यहं द्विज

ఆ పీఠము నాలుగు యుగములలోనూ ప్రభావవంతమైనది; అక్కడ నిలిచినవారికి యుగానుగుణంగా తక్షణమే సిద్ధిని ఇస్తుంది. అందువల్ల, హే ద్విజా, ఇప్పుడు నేను విధానాన్ని చెప్పుదును।

Verse 50

यो यं साधयितुं मन्त्रमिच्छति द्विजसत्तम । स तस्य पूर्वमेवाथ लक्षमेकं जपेन्नरः

హే ద్విజసత్తమా! ఏ మంత్రాన్ని సిద్ధి చేయాలని ఎవడు కోరుతాడో, అతడు ముందుగా ఆ మంత్రాన్ని ఒక లక్షసార్లు జపించాలి।

Verse 51

ततो भवति संसिद्धो मंत्रार्हः स नरः शुचिः । जपेद्ब्राह्मणशार्दूल ततो लक्षचतुष्टयम् । दशांशेन तु होमः स्यात्सुसमिद्धे हुताशने

అప్పుడు ఆ సాధకుడు సంపూర్ణంగా సంసిద్ధుడై, శుచిగా, మంత్రధారణకు అర్హుడవుతాడు. హే బ్రాహ్మణశార్దూలా! తరువాత నాలుగు లక్షల జపం చేయాలి; ఆ జపంలో దశాంశమంతను సుసమిద్ధమైన హుతాశనంలో హోమం చేయాలి।

Verse 52

ततस्तु जायते सिद्धिर्नूनं तन्मंत्रसंभवा । तत्र सौम्येषु कृत्येषु होमः सिद्धार्थकैः सितैः

అనంతరం మంత్రసంభవమైన సిద్ధి నిశ్చయంగా కలుగుతుంది. అక్కడ సౌమ్యమైన శుభకార్యాలలో తెల్ల ఆవాలు (సిద్ధార్థక)తో హోమం చేయవలెను.

Verse 53

तर्पणैः कन्यकानां च होमः स्यात्स फलप्रदः

కన్యల హితార్థం తర్పణములు మరియు హోమము చేయబడితే అది ఫలప్రదమై, అభీష్ట పుణ్యఫలాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.

Verse 54

एतत्कृतयुगे प्रोक्तं मंत्रसाधनमुत्त मम् । सर्वेषां साधकानां च मया प्रोक्तं द्विजोत्तम

ఇది కృతయుగానికి ప్రకటించబడిన ఉత్తమ మంత్రసాధనము. ఓ ద్విజోత్తమా, సమస్త సాధకులకూ నేను ఇదే ఉపదేశించితిని.

Verse 55

एतत्त्रेतायुगे प्रोक्तं पादोनं मन्त्रसाधनम् । युग्मार्धं द्वापरे कार्यं चतुर्थांशं कलौ युगे

త్రేతాయుగంలో ఇదే మంత్రసాధనము పాదోనంగా (ఒక పాదం తగ్గించి) చెప్పబడింది. ద్వాపరంలో అర్ధంగా చేయాలి; కలియుగంలో చతుర్థాంశంగా చేయాలి.

Verse 56

एवं तत्र समासाद्य सिद्धिं मंत्रसमुद्भवाम् । तत्र पीठे ततः कृत्यं साधयेत्स्वेच्छया नरः

ఇలా అక్కడ మంత్రసంభవమైన సిద్ధిని పొందిన తరువాత, ఆ పవిత్ర పీఠమున మనిషి తన ఇష్టానుసారం కార్యాన్ని సిద్ధి చేసుకొనవచ్చు.

Verse 57

शापानुग्रहसामर्थ्यसंयुतस्तेज साऽन्वितः । अजेयः सर्वभूतानां साधूनां संमतस्तथा

శాపమిచ్చుటకును అనుగ్రహించుటకును సామర్థ్యముతో, దివ్య తేజస్సుతో కూడిన వాడు సమస్త భూతములకు అజేయుడగును; సాధువులచే కూడా సమ్మతుడగును।

Verse 58

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स मुनिस्तस्य पितुर्मम वचोऽखिलम् । ततश्चित्रेश्वरं पीठं समायातोऽथ सन्मुनिः

సూతుడు పలికెను—తన తండ్రి హితార్థముగా నేను చెప్పిన ఈ సమస్త వచనములను సంపూర్ణంగా విని, ఆ సన్ముని అప్పుడు చిత్రేశ్వర పుణ్యపీಠమునకు చేరెను।

Verse 59

तत्र संसाधयामास सर्वान्मंत्रान्यथाक्रमम् । विधिना शास्त्रदृष्टेन श्रद्धया परया युतः

అక్కడ అతడు యథాక్రమంగా సమస్త మంత్రసాధనను నిర్వహించెను—శాస్త్రసమ్మత విధానమున, పరమ శ్రద్ధతో యుక్తుడై।

Verse 60

इति संसिद्धमंत्रः स चमत्कारपुरं गतः । विप्राणां प्रार्थनार्थाय भूमिखंडकृते द्विजाः

ఇట్లు మంత్రసిద్ధుడై అతడు చమత్కారపురమునకు వెళ్లెను—ఓ ద్విజులారా, విప్రుల ప్రార్థనార్థముగా, భూమిఖండ విషయమునకు సంబంధించి।