Adhyaya 43

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथेदानीं प्रवक्ष्यामि रामनाथस्य वैभवम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मु्च्यते मानवो भुवि

శ్రీసూతుడు పలికెను—ఇప్పుడు నేను రామనాథుని వైభవాన్ని ప్రకటించెదను; దానిని విన్న మనుష్యుడు భూమిపై సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 2

रामप्रतिष्ठितं लिंगं यः पश्यति नरः सकृत् । स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

రాముడు ప్రతిష్ఠించిన లింగాన్ని ఎవడు ఒక్కసారి అయినా దర్శించునో, ఆ నరుడు శివసాయుజ్యరూప ముక్తిని పొందును.

Verse 3

दशवर्षैस्तु यत्पुण्यं क्रियते तु कृते युगे । त्रेतायामेकवर्षेण तत्पुण्यं साध्यते नृभिः

కృతయుగంలో పది సంవత్సరాల సాధనతో కలిగే పుణ్యం, త్రేతాయుగంలో మనుష్యులు ఒకే సంవత్సరంలోనే సాధించగలరు.

Verse 4

द्वापरे तच्च मासेन तद्दिनेन कलौ युगे । तत्फलं कोटिगुणितं निमिषे निमिषे नृणाम्

ద్వాపరయుగంలో అదే పుణ్యం ఒక నెలలో, కలియుగంలో ఒకే రోజులో లభిస్తుంది; దాని ఫలం మనుష్యులకు క్షణక్షణం కోటిగుణంగా వృద్ధి చెందుతుంది.

Verse 5

निःसंदेहं भवेदेवं रामनाथविलोकिनाम् । रामेश्वर महालिंगे तीर्थानि सकलान्यपि

రామనాథుని దర్శించువారికి ఇది నిస్సందేహంగా ఇట్లే; రామేశ్వర మహాలింగంలో సమస్త తీర్థములూ కూడ ఉన్నాయి.

Verse 6

विद्यंते सर्वदेवाश्च मुनयः पितरस्तथा । एककालद्विकालं वा त्रिकालं सर्वदैव वा

అక్కడ సమస్త దేవతలు, మునులు, అలాగే పితృదేవతలూ ఉన్నారు—ఒక కాలంలో గానీ, రెండు కాలాల్లో గానీ, మూడు కాలాల్లో గానీ, లేదా ఎల్లప్పుడూ.

Verse 7

ये स्मरंति महादेवं रामनाथं विमुक्तिदम् । कीर्तयंत्यथवा विप्रास्ते विमुक्ताघपंजराः

హే విప్రులారా! మహాదేవుడు రామనాథుడు—ముక్తిదాత—అని స్మరించువారు గాని, ఆయన కీర్తన చేయువారు గాని పాపరూప పంజరము నుండి విముక్తులగుదురు।

Verse 8

सच्चिदानंदमद्वैतं सांबं रुद्रं प्रयांति वै । रामेश्वराख्यं यल्लिंगं रामचन्द्रेण पूजि तम्

నిజముగా వారు సచ్చిదానందస్వరూపుడైన, అద్వైతుడైన, ఉమాసహిత రుద్రుని పొందుదురు—రామచంద్రుడు పూజించిన ‘రామేశ్వర’ నామక లింగమునకు భక్తిచేత।

Verse 9

यस्य स्मरणमात्रेण यमपीडापि नो भवेत् । रामेश्वरमहालिंगं येऽर्चयंति सकृन्नराः

ఎవరి కేవల స్మరణమాత్రమున యమపీడ కూడ కలుగదు—రామేశ్వర మహాలింగమును ఒక్కసారైనా అర్చించువారు ఆ రక్షణను పొందుదురు।

Verse 10

न मानुषास्ते विज्ञेयाः किं तु रुद्रा न संशयः । रामेश्वरमहालिंगं नार्चितं येन भक्तितः

భక్తితో రామేశ్వర మహాలింగమును అర్చించినవారు కేవలం మనుష్యులని భావింపరాదు; సందేహము లేకుండా వారు రుద్రస్వరూపులే।

Verse 11

चिरकालं स संसारे संसरेद्दुःखसंकुले । रामेश्वरमहालिंगं ये पश्यंति सकृन्नराः

దుఃఖసంకులమైన ఈ సంసారములో అతడు దీర్ఘకాలము సంచరించును—రామేశ్వర మహాలింగమును కేవలం ఒక్కసారే దర్శించి (హృదయమున నిలుపుకోని) మనిషి।

Verse 12

किं दानैः किं व्रतैस्तेषां किं तपोभिः किमध्वरैः । रामेश्वरमहालिंगं यो न चिंतयति क्षणम्

రామేశ్వర మహాలింగాన్ని క్షణమాత్రమైనా ధ్యానించని వారికి దానాలు, వ్రతాలు, తపస్సులు, యజ్ఞాలు—ఇవన్నీ ఏ ప్రయోజనం?

Verse 13

अज्ञानी स च पापी स्यात्स मूको बधिरस्तथा । स जडोंऽधश्च विज्ञेयश्छिद्रं तस्य सदा भवेत्

అతడు అజ్ఞాని, పాపి; మౌనుడూ బధిరుడూ అయినట్లే, జడుడూ అంధుడూ అని తెలుసుకోవాలి; అతనిలో ఎల్లప్పుడూ ఒక లోపం నిలిచే ఉంటుంది.

Verse 14

धनक्षेत्रसुतादीनां तस्य हानिस्तथा भवेत् । रामेश्वरमहालिंगे सकृद्दृष्टे मुनीश्वराः

ఓ మునీశ్వరులారా! అతనికి ధనం, భూమి, కుమారులు మొదలైన వాటిలో నష్టం కలుగుతుంది—రామేశ్వర మహాలింగాన్ని ఒక్కసారి దర్శించినా సరే.

Verse 15

किं काश्या गयया किं वा प्रयागेणापि किं फलम् । दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं मानवा यत्र भूतले

కాశీ వల్ల ఏమి, గయ వల్ల ఏమి, ప్రయాగ ఫలమూ ఏమి—దుర్లభమైన మానవ జన్మ పొందినా మనుష్యులు ఈ భూతలంలో (పరమార్థాన్ని) ఆశ్రయించకపోతే?

Verse 16

रामनाथमहालिंगं नमस्यंत्यर्चयंति च । जन्म तेषां हि सफलं ते कृतार्थाश्च नेतरे

రామనాథ మహాలింగానికి నమస్కరించి ఆరాధించే వారి జన్మ నిజంగా సఫలము; వారే కృతార్థులు, ఇతరులు కాదు.

Verse 17

रामेश्वरमहालिंगे पूजिते वा स्मृतेपि वा । विष्णुना ब्रह्मणा किं वा शक्रेणाप्यखिलामरैः

రామేశ్వర మహాలింగాన్ని పూజించినా, కేవలం స్మరించినా—విష్ణువు, బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు మరియు సమస్త దేవతలచే అయినా—ఆ కార్యం పరమ పుణ్యప్రదమని ప్రకటించబడింది।

Verse 18

रामनाथमहालिंगं भक्तियुक्ताश्च ये नराः । तेषां प्रणामस्मरणपूजायुक्तास्तु ये नराः

రామనాథ మహాలింగంపై భక్తియుక్తులైన వారు, అలాగే దానికి నమస్కారం, స్మరణం, పూజలో నిమగ్నులైన వారు—విశేష మంగళఫలాన్ని పొందువారు।

Verse 19

न ते पश्यंति दुःखानि नैव यांति यमालयम् । ब्रह्महत्यासहस्राणि सुरापानायुतानि च

వారు దుఃఖాలను చూడరు, యమలోకానికి వెళ్లరు; బ్రహ్మహత్యల వేల పాపాలు, సురాపానపు అయుత పాపాలు కూడా వారి విషయంలో నశించిపోతాయి।

Verse 20

दृष्टे रामेश्वरे देवे विलयं यांति कृत्स्नशः । ये वांछंति सदा भोगं राज्यं च त्रिदशालये

దేవుడు రామేశ్వరుని దర్శించగానే (పాప-దుఃఖాదులు) పూర్తిగా లయమవుతాయి; అలాగే త్రిదశాలయంలో (స్వర్గంలో) భోగం, రాజ్యం ఎల్లప్పుడూ కోరువారు కూడా వాటిని పొందుతారు।

Verse 21

रामे श्वरमहालिंगं ते नमंतु सकृन्मुदा । यानि कानि च पापानि जन्मकोटिकृतान्यपि

వారు ఆనందంతో రామేశ్వర మహాలింగానికి ఒక్కసారి అయినా నమస్కరించుగాక; ఏ పాపాలైనా—కోటి జన్మల్లో చేసినవైనా—అవి శమించి నశిస్తాయి।

Verse 22

तानि रामेश्वरे दृष्टे विलयं यांति सर्वदा । संपर्कात्कौतुकाल्लोभाद्भयाद्वापि च संस्मरन्

రామేశ్వరుని దర్శనమాత్రంతోనే ఆ పాపములు ఎల్లప్పుడూ లయమవుతాయి. స్పర్శవశాత్, కౌతుకంతో, లోభంతో లేదా భయంతో అయినా ఆయనను స్మరించినవాడికీ ఆ స్మరణ శుద్ధికరమే.

Verse 23

रामेश्वरमहालिंगं नेहामुत्र च दुःखभाक् । रामेश्वरमहालिंगं कीर्तयन्नर्चयन्नपि

రామేశ్వర మహాలింగంతో సంబంధమున్నవాడు ఇహలోకంలోనూ పరలోకంలోనూ దుఃఖభాగి కాడు. రామేశ్వర మహాలింగాన్ని కీర్తిస్తూ, అర్చిస్తూ ఉన్నా శోకమునుండి విముక్తి పొందుతాడు.

Verse 24

अवश्यं रुद्रसारूप्यं लभते नात्र संशयः । यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुते क्षणात्

అతడు నిశ్చయంగా రుద్రసారూప్యాన్ని పొందుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. ఎలా అయితే జ్వలించే అగ్ని క్షణంలోనే ఇంధనాన్ని భస్మం చేస్తుందో,

Verse 25

तथा पापानि सर्वाणि रामेश्वरविलोकनात् । रामेश्वरमहालिंगभक्तिरष्टविधा स्मृता

అదేవిధంగా రామేశ్వరుని దర్శనమాత్రంతోనే సమస్త పాపములు నశిస్తాయి. రామేశ్వర మహాలింగభక్తి అష్టవిధమని స్మరించబడింది.

Verse 26

तद्भक्तजनवात्सल्यं तत्पूजापरितोषणम् । स्वयं तत्पूजनं भक्त्या तदर्थे देहचेष्टितम्

ఆయన భక్తుల పట్ల వాత్సల్యము, ఆయన పూజలో ఆనందపరితృప్తి, భక్తితో స్వయంగా ఆయనను పూజించడం, మరియు ఆయన నిమిత్తం శరీరంతో చేసే ప్రయత్నం—(ఇవి భక్తి రూపాలు).

Verse 27

तन्माहात्म्यकथानां च श्रवणेष्वादरस्तथा । स्वरनेत्रशरीरेषु विकारस्फुरणं तथा

ఆ మహిమా కథలను శ్రద్ధతో వినుట, అలాగే భక్తి వల్ల స్వరం, నేత్రాలు, శరీరంలో కలిగే వికారాలు—కంపనం మొదలైనవి—ఇవీ లక్షణాలుగా చెప్పబడుతాయి।

Verse 28

रामेश्वरमहालिंगस्मरणं संततं तथा । रामेश्वरमहालिंगमाश्रित्यैवोपजीवनम्

రామేశ్వర మహాలింగాన్ని నిరంతరం స్మరించుట, అలాగే ఆ రామేశ్వర మహాలింగాన్నే ఆశ్రయించి, దానినే పరమ శరణంగా భావించి జీవనాన్ని నడిపించుట।

Verse 29

एवमष्टविधा भक्तिर्यस्मिन्म्लेच्छेऽपिविद्यते । स एव मुक्तिक्षेत्राणां दायभाक्परिकीर्त्यते

ఇలా ఏ మ్లేచ్ఛునిలో (విదేశీయునిలో) అయినా అష్టవిధ భక్తి ఉన్నట్లయితే, అతడే ముక్తి క్షేత్రాలకు దాయభాగి (వారసుడు) అని ప్రకటించబడతాడు।

Verse 30

भक्त्या त्वनन्यया मुक्तिर्ब्रह्मज्ञानेन निश्चिता । वेदांतशास्त्रश्रवणाद्यतीनामूर्ध्वरेतसाम्

అనన్య భక్తి ద్వారా ముక్తి నిశ్చితమవుతుంది; బ్రహ్మజ్ఞానంతో అది స్థిరంగా నిర్ధారితమవుతుంది. వేదాంత శాస్త్ర శ్రవణాది ద్వారా ఊర్ధ్వరేతసు యతులకు అది లభిస్తుంది।

Verse 31

सा च मुक्तिर्विना ज्ञानदर्शनश्रवणोद्भवम् । यत्राश्रमं विना विप्रा विरक्तिं च विना तथा

ఆ ముక్తి జ్ఞానం, సమ్యగ్దర్శనం, శాస్త్రశ్రవణం వలన ఉద్భవించకపోతే కలగదు; కాని ఇక్కడ, ఓ విప్రులారా, ఆశ్రమ నియమం లేకున్నా, వైరాగ్యం లేకున్నా కూడా అది లభిస్తుంది—అనే భావం।

Verse 32

सर्वेषां चैव वर्णानामखिलाश्रमिणामपि । रामेश्वरमहालिंगदर्शनादेव केवलात्

సర్వ వర్ణాలవారికీ, అన్ని ఆశ్రమస్థులకూ—రామేశ్వర మహాలింగ దర్శనమాత్రంతోనే (పరమ ఫలం) లభిస్తుంది।

Verse 33

अपुनर्भवदा मुक्तिर्भ विष्यत्यविलंबिता । कृमिकीटाश्च देवाश्च मुनयश्च तपोधनाः

పునర్జన్మను అంతమొందించే ముక్తి ఆలస్యం లేకుండా కలుగుతుంది; కృమి-కీటకాలు, దేవతలు, తపోధన మునులు—అందరూ అక్కడ దానిని పొందుతారు।

Verse 34

तुल्या रामेश्वरक्षेत्रे रामनाथप्रसादतः । पापं कृतं मयानेकमिति मा क्रियतां भयम्

రామేశ్వర క్షేత్రంలో రామనాథుని ప్రసాదంతో అందరూ సమానులవుతారు; ‘నేను ఎన్నో పాపాలు చేశాను’ అని భావించి భయపడకండి।

Verse 35

मा गर्वः क्रियतां पुण्यं मयाकारीति वा जनैः । रामेश्वरमहालिंगे सांबरुद्रे विलोकिते

‘నేను పుణ్యం చేశాను’ అని జనులు గర్వించకూడదు; అంబతో కూడిన రుద్రస్వరూప రామేశ్వర మహాలింగ దర్శనం అయినప్పుడు అహంకారం తగదు।

Verse 36

न न्यूना नाधिकाश्च स्युः किं तु सर्वे जनाः समाः । रामेश्वरमहालिंगं यः पश्यति सभक्तिकम्

ఎవ్వరూ తక్కువ కాదు, ఎవ్వరూ ఎక్కువ కాదు; అందరూ సమానులే. భక్తితో రామేశ్వర మహాలింగాన్ని దర్శించేవాడు అనుగ్రహాన్ని పొందుతాడు।

Verse 37

न तेन तुल्यतामेति चतुर्वेद्यपि भूतले । रामेश्वरमहालिंगे भक्तो यः श्वपचोऽपि सन्

భూమిపై నాలుగు వేదాలు తెలిసినవాడైనా, శ్వపచుడై (అంత్యజుడై) ఉన్నప్పటికీ రామేశ్వర మహాలింగంపై భక్తి కలిగిన ఆ భక్తునితో సమానుడు కాడు।

Verse 38

तस्मै दानानि देयानि नान्यस्मै च त्रयीविदे । या गतिर्योगयुक्तानां मुनीनामूर्ध्वरेतसाम्

ఆ భక్తునికే దానాలు ఇవ్వాలి, మరొకరికి కాదు—అతడు త్రయీ (వేదత్రయం) జ్ఞాతుడైనా సరే; యోగయుక్తులైన, ఇంద్రియనిగ్రహం చేసిన, ఊర్ధ్వరేతస మునులకు లభించే గతి అతనికే లభిస్తుంది।

Verse 39

सा गतिः सर्वजंतूनां रामेश्वरविलोकिनाम् । रामनाथशिवक्षेत्रे ये वसंति नरा द्विजाः

రామేశ్వర దర్శనం చేసే సమస్త జీవులకు అదే పరమ గతి లభిస్తుంది. అలాగే రామనాథ శివక్షేత్రంలో నివసించే మనుష్యులు—ప్రత్యేకించి ద్విజులు—కూడా ఆ గతిలో భాగస్వాములు అవుతారు।

Verse 40

ते सर्वे पञ्चवक्त्राः स्युश्चंद्रालंकृतमस्तकाः । नागाभरणसंयुक्तास्तथैव वृषभध्वजाः

వారందరూ పంచవక్త్రులై, శిరస్సుపై చంద్రాలంకారంతో శోభించి; నాగాభరణాలతో అలంకృతులై, వృషభధ్వజాన్ని ధరించినవారవుతారు।

Verse 41

त्रिनेत्रा भस्मदिग्धांगाः कपालाकृतिशेखराः । साक्षात्सांबा महादेवा भवेयुर्नात्र संशयः

వారు త్రినేత్రులై, శరీరం పవిత్ర భస్మంతో లేపితమై, కపాలాకృతి శేఖరాన్ని ధరించి; శాంబాతో కూడిన సాక్షాత్ మహాదేవుడే అవుతారు—ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 42

रामनाथशिवक्षेत्रं ये व्रजंति नरा मुदा । पदेपदेऽश्वमेधानां प्राप्नुयुः सुकृतानि ते

ఆనందంతో రామనాథుని శివక్షేత్రానికి వెళ్లే వారు, ప్రతి అడుగులో అశ్వమేధ యజ్ఞఫలంతో సమానమైన పుణ్యాన్ని పొందుతారు।

Verse 43

रामसेतुं समाश्रित्य रामनाथस्य तुष्टये । ददाति ग्राममेकं यो ब्राह्मणाय सभक्तिकम्

రామసేతువును ఆశ్రయించి రామనాథుని తృప్తి కోసం, భక్తితో బ్రాహ్మణునికి ఒక గ్రామాన్ని దానం చేసే వాడు—

Verse 44

तेन भूः सकला दत्ता सशैलवनकानना । पत्रं पुष्पं फलं तोयं रामनाथाय यो नरः

ఆ దానంతో పర్వతాలు, అడవులు, తోటలతో కూడిన సమస్త భూమి దానమైనట్టే అవుతుంది. అలాగే రామనాథునికి ఆకు, పువ్వు, పండు లేదా నీరు అర్పించే వాడు—

Verse 45

भक्त्या ददाति तं रक्षेद्रामनाथो ह्यहर्निशम् । रामनाथमहालिंगे सांबे कारुणिके शिवे

భక్తితో అర్పించే వానిని రామనాథుడు నిశ్చయంగా పగలు-రాత్రి రక్షిస్తాడు; ఎందుకంటే ఇది రామనాథుని మహాలింగం—శాంబతో కూడిన కరుణామయ శివుడు।

Verse 46

अत्यंतदुर्लभा भक्तिस्तत्पूजाप्यतिदुर्लभा । स्तोत्रं च दुर्लभं प्रोक्तं स्मरणं चातिदुर्लभम्

భక్తి అత్యంత దుర్లభం; ఆయన పూజ మరింత దుర్లభం. స్తోత్రం కూడా దుర్లభమని చెప్పబడింది; ఆయన స్మరణ అయితే అత్యంత దుర్లభం।

Verse 47

रामनाथेश्वरं लिंगं महादेवं त्रिलोचनम् । शरणं ये प्रपद्यंते भक्तियुक्तेन चेतसा

భక్తియుక్తమైన మనస్సుతో రామనాథేశ్వర లింగం—మహాదేవుడు, త్రినేత్రుడు—శరణు పొందువారు ఈ పవిత్ర సేతువద్ద శివుని నిశ్చిత రక్షణను పొందుతారు।

Verse 48

लाभस्तेषां जयस्तेषा मिह लोके परत्र च । रामनाथमहालिंगविषया यस्य शेमुषी

ఈ లోకంలోనూ పరలోకంలోనూ లాభమూ విజయమూ వారివే; ఎవరి బుద్ధి రామనాథ మహాలింగంపై నిరంతరం నిలిచి ఉంటుందో।

Verse 49

दिवारात्रं च भवति स वै धन्यतरो भुवि । रामनाथेश्वरं लिंगं यो न पूजयते शिवम्

రామనాథేశ్వర లింగరూప శివుని పూజించువాడు దివారాత్రమూ భూమిపై అత్యంత ధన్యుడవుతాడు।

Verse 50

नायं भुक्तेश्च मुक्तेश्च राज्यानामपि भाजनम् । रामेश्वरमहालिंगं यः पूजयति भक्तितः

భక్తితో రామేశ్వర మహాలింగాన్ని పూజించువాడు భోగమునకూ మోక్షమునకూ, రాజ్యసంపదకూ సైతం యోగ్యుడవుతాడు।

Verse 51

भुक्तिमुक्त्योश्च राज्यानामसौ परमभाजनम् । रामनाथार्चनसमं नाधिकं पुण्यमस्ति वै

అతడు భోగమూ మోక్షమూ రాజ్యసంపదా—ఇవన్నిటికీ పరమ పాత్రుడవుతాడు; నిజంగా రామనాథార్చనకు సమానమై లేదా మించిన పుణ్యం లేదు।

Verse 52

रामनाथेश्वरं लिंगं द्वेष्टि यो मोहमास्थितः । ब्रह्महत्यायुतं तेन कृतं नरककारणम्

మోహావృతుడై రామనాథేశ్వర లింగాన్ని ద్వేషించే వాడు, దశసహస్ర బ్రహ్మహత్యలతో సమానమైన పాపాన్ని పొందుతూ నరకపతనానికి కారణమగును।

Verse 53

तत्संभाषणमात्रेण मानवो नरकं व्रजेत् । रामनाथपरा देवा रामनाथपरा मखाः

అటువంటి ద్వేషితో కేవలం సాంగత్యం, సంభాషణ మాత్రముచేతనే మనిషి నరకానికి పోవచ్చు. దేవతలు రామనాథపరులు; యజ్ఞములూ రామనాథపరులే।

Verse 54

रामनाथपराः सर्वे तस्माद न्यन्न विद्यते । अतः सर्वं परित्यज्य रामनाथं समाश्रयेत्

అందరూ రామనాథపరులే; కనుక ఆయనకన్నా మించినది మరొకటి లేదు. అందువల్ల అన్నిటినీ విడిచి రామనాథుని శరణు పొందాలి।

Verse 55

रामनाथमहालिंगं शरणं याति चेन्नरः । दौर्मत्यं तस्य नास्त्येव शिवलोकं च यास्यति

ఎవడు రామనాథ మహాలింగాన్ని శరణు పొందుతాడో, అతనిలో దుర్బుద్ధి ఉండదు; అతడు శివలోకానికి చేరును।

Verse 56

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थस्नानेषु यत्फलम् । तत्फलं कोटिगुणितं रामनाथस्य सेवया

సర్వ యజ్ఞాలు, తపస్సు, దానాలు, తీర్థస్నానాల వలన కలిగే ఫలం ఏదైతే ఉందో, రామనాథుని సేవచేత అదే ఫలం కోటిగుణముగా వృద్ధి చెందును।

Verse 57

रामनाथेश्वरं लिंगं चिंतयन्घटिका द्वयम् । कुलैकवंशमुद्धृत्य शिवलोके महीयते

ఎవడు రామనాథేశ్వర లింగాన్ని రెండు ఘటికల కాలం ధ్యానిస్తాడో, వాడు తన కులంలోని ఒక్క వంశరేఖనైనా उद्धరించి శివలోకంలో మహిమ పొందుతాడు।

Verse 58

दिनमेकं तु यः पश्येद्रामनाथं महेश्वरम् । इहैव धनवान्भूत्वा सोंऽते रुद्रश्च जायते

ఎవడు ఒక్క రోజు అయినా రామనాథ మహేశ్వరుని దర్శిస్తాడో, వాడు ఇక్కడే ధనవంతుడై, అంత్యంలో రుద్రస్థితిని పొందుతాడు।

Verse 59

यः स्मरेत्प्रातरुत्थाय रामनाथं महेश्वरम् । अनेनैव शरीरेण स शिवो वर्तते भुवि

ఎవడు ఉదయం లేచి రామనాథ మహేశ్వరుని స్మరిస్తాడో, వాడు ఈ శరీరంతోనే భూమిపై శివభావంలో స్థితుడై జీవిస్తాడు।

Verse 60

रामनाथमहालिंगद्रष्टुर्दर्शनमात्रतः । अन्येषां प्राणिनां पापं तत्क्षणादेव नश्यति

రామనాథ మహాలింగాన్ని దర్శించిన భక్తుని కేవలం దర్శనమాత్రంతోనే ఇతర ప్రాణుల పాపాలు ఆ క్షణమే నశిస్తాయి।

Verse 61

रामनाथेश्वरं लिंगं मध्याह्ने यस्तु पश्यति । सुरापानसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

ఎవడు మధ్యాహ్నం రామనాథేశ్వర లింగాన్ని దర్శిస్తాడో, అతనికి మద్యపానజనిత వేల పాపాలు ఆ క్షణమే నశిస్తాయి।

Verse 62

सायंकाले पश्यति यो रामनाथं सभक्तिकम् । गुरुस्त्रीगमनोत्पन्नपातकं तस्य नश्यति

సాయంకాలంలో భక్తితో రామనాథుని దర్శించువాడి గురుపత్నీగమనమున పుట్టిన పాపము నశించును।

Verse 63

सायंकाले महास्तोत्रैः स्तौति रामेश्वरं तु यः । स्वर्णस्तेयसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

సాయంకాలంలో మహాస్తోత్రాలతో రామేశ్వరుని స్తుతించువాడికి స్వర్ణచౌర్యసహస్ర పాపములు తక్షణమే నశించును।

Verse 64

स्नानं च धनुषः कोटौ रामनाथस्य दर्शनम् । इति लभ्येत वै पुंसां किं गंगाजलसेवया

ధనుష్కోటిలో స్నానం చేసి రామనాథుని దర్శించుట—ఇవే మనుష్యులకు ఇష్టఫలప్రదం; మరి గంగాజలసేవ ఎందుకు?

Verse 65

रामनाथमहालिंगसेवया यन्न लभ्यते । तदन्यद्धर्मजालेन नैव लभ्येत कर्हिचित्

రామనాథ మహాలింగ సేవచేత పొందనిది, ఇతర ధర్మాచారాల జాలముచేత ఎప్పటికీ పొందబడదు।

Verse 66

रामनाथं महालिगं यः कदापि न पश्यति । संकरः स तु विज्ञेयो न पितुर्बीजसंभवः

రామనాథ మహాలింగాన్ని ఎప్పుడూ దర్శించనివాడు సంకరుడు (మిశ్ర/పతితుడు) అని తెలిసికొనవలెను; అతడు పితృబీజసంభవుడైన నిజ సంతానం కాదు।

Verse 67

रामनाथेतिशब्दं यस्त्रिः पठेत्प्रातरुत्थितः । तस्य पूर्वदिनोत्पन्नपातकं नश्यति क्षणात्

ప్రాతఃకాలంలో లేచి “రామనాథ” అనే పదాన్ని మూడుసార్లు జపించినవాడి నిన్నటి పాపం క్షణంలోనే నశిస్తుంది.

Verse 68

रामनाथे महालिंगे भक्तरक्षणदीक्षिते । भोजने विद्यमानेऽपि याचनाः किं प्रयास्यथ

భక్తరక్షణకు దీక్షితుడైన రామనాథ మహాలింగం సమీపంలో ఉండగా, భోజనం ఉన్నప్పటికీ యాచనలు, ఆర్తవిన్నపాలు ఎందుకు కలుగుతాయి?

Verse 69

रामनाथमहालिंगे प्रसन्ने करुणानिधौ । नश्यंति सकलाः क्लेशा यथा सूर्योदये हिमम्

కరుణానిధి అయిన రామనాథ మహాలింగం ప్రసన్నమైతే, సూర్యోదయంలో మంచు కరిగినట్లు సమస్త క్లేశాలు నశిస్తాయి.

Verse 70

प्राणोत्क्रमणवेलायां रामनाथं स्मरेद्यदि । जन्मनेऽसौ न कल्पेत भूयः शंकरतामियात्

ప్రాణం విడిచే వేళ ఎవడు రామనాథుని స్మరిస్తాడో, అతడు మరల జన్మకు పాత్రుడు కాడు; మళ్లీ శంకరత్వాన్ని పొందుతాడు.

Verse 71

रामनाथ महादेव मां रक्ष करुणानिधे । इति यः सततं ब्रूयात्कलिनासौ न बाध्यते

ఎవడు నిరంతరం “హే రామనాథ మహాదేవా, హే కరుణానిధీ, నన్ను రక్షించు” అని పలుకుతాడో, అతడిని కలియుగం బాధించదు.

Verse 72

रामनाथ जगन्नाथ धूर्जटे नीललोहित । इति यः सततं ब्रूयाद्बाध्यतेऽसौ न मायया

ఎవడు నిరంతరం “ఓ రామనాథా, జగన్నాథా, ధూర్జటి, నీలలోహితా” అని జపిస్తాడో, వాడు మాయచేత బంధింపబడడు।

Verse 73

नीलकण्ठ महादेव रामेश्वरसदाशिव । इति ब्रुवन्सदा जंतुर्नैव कामेन बाध्यते

ఎవడు ఎల్లప్పుడూ “ఓ నీలకంఠా, మహాదేవా, రామేశ్వరా, సదాశివా” అని పలుకుతాడో, వాడు కామవేదనకు లోనుకాడు।

Verse 74

रामेश्वर यमाराते कालकूटविषादन । इतीरयञ्जनो नित्यं न क्रोधेन प्रपीड्यते

ఎవడు నిత్యం “ఓ రామేశ్వరా, యముని శత్రువా, కాలకూట విషనాశకా” అని ఉచ్చరిస్తాడో, వాడు క్రోధచేత పీడింపబడడు।

Verse 75

रामनाथालयं यस्तु दारुभिः कुरुते नरः । स पुमान्स्वर्गमाप्नोति त्रिकोटिकुलसंयुतः

ఎవడు చెక్కతో రామనాథ ఆలయాన్ని నిర్మిస్తాడో, వాడు మూడు కోట్ల వంశజులతో కూడి స్వర్గాన్ని పొందుతాడు।

Verse 76

इष्टकाभिस्तु यः कुर्यात्स वैकुण्ठमवाप्नुयात् । शिलाभिः कुरुते यस्तु स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम्

ఎవడు ఇటుకలతో దానిని నిర్మిస్తాడో, వాడు వైకుంఠాన్ని పొందుతాడు; ఎవడు రాళ్లతో నిర్మిస్తాడో, వాడు బ్రహ్మపదాన్ని చేరుతాడు।

Verse 77

स्फटिकादिशिलाभेदैः कुर्वन्नस्यालयं जनः । शिवलोकमवाप्नोति विमानवरमास्थितः

స్ఫటికాది నానావిధ శిలలతో ఆయన (రామనాథుని) ఆలయాన్ని నిర్మించువాడు, ఉత్తమ విమానమున ఆసీనుడై శివలోకాన్ని పొందును।

Verse 78

रामनाथालयं ताम्रैः कुर्वन्भक्तिपुरःसरम् । शिवसामीप्यमाप्नोति शिवस्यार्द्धासनस्थितः

భక్తిని ముందుంచుకొని తామ్రంతో రామనాథ ఆలయాన్ని నిర్మించువాడు, శివసాన్నిధ్యాన్ని పొందును; శివుని అర్ధాసనమున స్థితుడగును।

Verse 79

रामेश्वरालयं रूप्यैः कुर्वन्वै मानवो मुदा । शिवसारूप्यमाप्नोति शिववन्मोदते सदा

ఆనందముతో వెండితో రామేశ్వర ఆలయాన్ని నిర్మించు మనిషి, శివసారూప్యాన్ని పొందును; శివునివలె సదా మోదించును।

Verse 80

रामनाथालयं हेम्ना यः करोति सभक्तिकम् । स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

భక్తితో బంగారంతో రామనాథ ఆలయాన్ని నిర్మించువాడు, శివసాయుజ్యరూపమైన ముక్తిని పొందును।

Verse 81

रामनाथालयं हेम्ना धनाढ्यः कुरुते नरः । मृदा दरिद्रः कुरुते तयोः पुण्यं समं स्मृतम्

ధనవంతుడు బంగారంతో రామనాథ ఆలయాన్ని కట్టును; దరిద్రుడు మట్టితో కట్టును—ఇద్దరి పుణ్యమూ సమానమని స్మృతిలో చెప్పబడింది।

Verse 82

रामनाथमहालिंगस्नानकाले द्विजोत्तमाः । त्रिसंध्यं गेयनृत्ते च मुखवाद्यैश्च काहलम्

హే ద్విజోత్తములారా, రామనాథ మహాలింగ స్నానకాలమున త్రిసంధ్యా పూజ జరగునుగాక; గాన-నృత్యములతో కూడి శంఖధ్వని, కాహళము మరియు వాయువాద్యముల నాదము వినిపించునుగాక।

Verse 83

वाद्यान्यन्यानि कुरुते यः पुमान्भक्तिपूर्वकम् । स महापातकैर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

భక్తిపూర్వకంగా వివిధ ఇతర వాద్యములను వాయించే వాడు మహాపాతకముల నుండి విముక్తుడై రుద్రలోకమున గౌరవింపబడును।

Verse 84

योभिषेकस्य समये रामनाथस्य शूलिनः । रुद्राध्यायं च चमकं तथा पुरुषसूक्तकम्

శూలధారి రామనాథుని అభిషేక సమయమున రుద్రాధ్యాయం, చమకం మరియు పురుషసూక్తమును పఠించువాడు…

Verse 85

त्रिसुपर्णं पंचशांतिं पावमान्यादिकं तथा । जपेत्प्रीतियुतो विप्रा नरकं न समश्नुते

…మరియు ప్రీతితో త్రిసుపర్ణం, పంచశాంతి, పావమానీ మొదలైనవాటిని జపించువాడు, హే విప్రులారా, నరకమును పొందడు।

Verse 86

गवां क्षीरेण दध्ना च पंचगव्यैर्घृतैस्तथा । रामनाथमहालिंगस्नानं नरकनाशनम्

ఆవు పాలు, పెరుగు, పంచగవ్యము మరియు నెయ్యితో రామనాథ మహాలింగానికి స్నానం చేయుట నరకనాశకము।

Verse 87

रामनाथमहालिंगं घृतेन स्नापयेच्च यः । कल्पजन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ఎవడు ఘృతంతో రామనాథ మహాలింగానికి అభిషేకం చేస్తాడో, అతని కల్పజన్మార్జిత పాపం ఆ క్షణమే నశిస్తుంది।

Verse 88

रामनाथमहालिंगं गोक्षीरैः स्नापयन्नरः । कुलैकविंशमुत्तार्य शिवलोके महीयते

ఎవడు గోక్షీరంతో రామనాథ మహాలింగానికి అభిషేకం చేస్తాడో, అతడు తన వంశంలోని ఇరవై ఒక తరాలను उद्धరించి శివలోకంలో గౌరవింపబడతాడు।

Verse 89

रामनाथमहालिंगं दध्ना संस्नापयन्नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते

ఎవడు పెరుగుతో రామనాథ మహాలింగానికి అభిషేకం చేస్తాడో, అతడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై విష్ణులోకంలో గౌరవింపబడతాడు।

Verse 90

अभ्यंगं तिलतैलेन रामेश्वरशिवस्य यः । करोति हि सकृद्भक्त्या स कुबेरगृहे वसेत्

ఎవడు భక్తితో నువ్వుల నూనెతో రామేశ్వర శివునికి ఒక్కసారి అయినా అభ్యంగం చేస్తాడో, అతడు కుబేరుని గృహంలో నివసిస్తాడు।

Verse 91

रामनाथमहालिंगे स्नानमिक्षुरसेन यः । सकृदप्याचरेद्भ क्त्या चन्द्रलोकं समश्नुते

ఎవడు భక్తితో ఒక్కసారి అయినా చెరకు రసంతో రామనాథ మహాలింగానికి స్నానాభిషేకం చేస్తాడో, అతడు చంద్రలోకాన్ని పొందుతాడు।

Verse 92

लिकुचाम्ररसोत्पन्नसारेण स्नापयन्नरः । रामनाथमहालिंगं पितृलोकं समश्नुते

లికుచము మరియు మామిడి రసముల నుండి పుట్టిన సారంతో రామనాథ మహాలింగాన్ని స్నాపింపజేసే మనిషి పితృలోకాన్ని పొందుతాడు.

Verse 93

नालिकेरजलैः स्नानं रामनाथमहेश्वरे । ब्रह्महत्यादिपापानां नाशनं परिकीर्तितम्

నారికేళ జలములతో రామనాథ మహేశ్వరునికి స్నానం చేయుట బ్రహ్మహత్యాది పాపములను నశింపజేయునని ప్రకటించబడింది.

Verse 94

रामनाथमहालिंगं रंभापक्वैर्विमर्दयन् । विनाश्य सकलं पापं वायुलोके मही यते

పక్వమైన అరటిపండ్లతో రామనాథ మహాలింగాన్ని భక్తితో మర్దన చేసే వాడు సమస్త పాపాలను నశింపజేసి వాయులోకంలో గౌరవింపబడతాడు.

Verse 95

वस्त्रपूतेन तोयेन रामनाथं महेश्वरम् । स्नापयन्वारुणं लोकमाप्नोति द्विजसत्तमाः

హే శ్రేష్ఠ ద్విజులారా! వస్త్రంతో వడకట్టిన నీటితో రామనాథ మహేశ్వరునికి స్నానం చేయించేవాడు వరుణలోకాన్ని పొందుతాడు.

Verse 96

चंदनोदकधाराभी रामनाथं महेश्वरम् । स्नापयेत्पुरुषो विप्रा गांधर्वं लोकमाप्नुयात्

హే విప్రులారా! చందనజల ధారలతో రామనాథ మహేశ్వరునికి స్నానం చేయించేవాడు గంధర్వలోకాన్ని పొందుతాడు.

Verse 97

पुष्पवासिततोयेन हेमसंपृक्तवारिणा । पद्मवासिततोयेन स्नानाद्रामेश्वरस्य तु

పుష్పసువాసన కలిగిన జలంతో, స్వర్ణమిశ్రిత జలంతో, పద్మసుగంధ జలంతో రామేశ్వరంలో స్నానం చేసినవాడు ఆ పవిత్ర స్నానానికి ప్రకటితమైన పుణ్యఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 98

महेंद्रासनमारुह्य तेनैव सह मोदते । पाटलोत्पलकल्हारपुन्नागकरवीरकैः

మహేంద్రాసనాన్ని అధిరోహించి అతనితోనే కలిసి ఆనందిస్తాడు—పాటల, పద్మ, కల్హార, పున్నాగ, కరవీర పుష్పార్పణలతో పూజింపబడి గౌరవింపబడి।

Verse 99

वासितैर्वारिभिर्विप्रा रामेश्वरमहेश्वरम् । अभिषिच्य महद्भिश्च पातकैः स विमुच्यते

ఓ విప్రులారా! సువాసన జలాలతో రామేశ్వర మహేశ్వరునికి అభిషేకం చేస్తే మనిషి మహాపాపాల నుండికూడా విముక్తుడవుతాడు।

Verse 100

यानि चान्यानि पुष्पाणि सुरभीणि महांति च । तद्गंधवासितैस्तोयैरभिषिच्य दयानिधिम्

ఇతర సువాసనమయమైన మహత్తర పుష్పాల సుగంధంతో పరిమళించిన జలాలతో దయానిధి శివునికి అభిషేకం చేస్తే ప్రశంసిత పుణ్యఫలం లభిస్తుంది।

Verse 110

कर्तुः शतगुणं ज्ञेयं तस्य पुण्यफलं द्विजाः । छिन्नं भिन्नं च यः सम्यग्रामनाथशिवालयम्

ఓ ద్విజులారా! ఈ సేవను చేయించేవానికి పుణ్యఫలం శతగుణమని తెలుసుకోండి. ఛిన్నమైనా, భిన్నమైనా, దెబ్బతిన్న రామనాథ శివాలయాన్ని విధిగా మరమ్మతు చేసి జీర్ణోద్ధారం చేసే వాడు మహాపుణ్యాన్ని పొందుతాడు।

Verse 120

आयुः प्रयाति त्वरितं त्वरितं याति यौवनम् । त्वरितं संपदो यांति दारपुत्रादयस्तथा

ఆయువు వేగంగా క్షీణిస్తుంది, యౌవనమూ వేగంగా తొలగిపోతుంది. సంపదలూ త్వరగా లయమవుతాయి; అలాగే భార్య, పిల్లలు మొదలైనవారూ।

Verse 130

श्रुते दृष्टे च विप्रेंद्रा दुर्लभं नास्ति किंचन । रामनाथमहालिंगं सेवितुं यः पुमान्व्रजेत्

హే విప్రేంద్రులారా! ఇది విని, చూసిన తరువాత ఏదీ దుర్లభంగా ఉండదు. రామనాథ మహాలింగాన్ని సేవించుటకు ఎవడు బయలుదేరి వెళ్తాడో…

Verse 140

भुक्त्वा भोगान्बहुसुखान्पुत्रदारयुता भृशम् । एतच्छरीरपातांते मुक्तिं यास्यंति शाश्वतीम्

అనేక సుఖద భోగాలను అనుభవించి, పుత్ర-భార్యలతో సమృద్ధులై, ఈ శరీర పతనాంతంలో వారు శాశ్వత ముక్తిని పొందుతారు।