Adhyaya 220

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश लोटणेश्वरमुत्तमम् । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपातकनाशनम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను: ఓ ధరాధీశా! తదుపరి నర్మదా ఉత్తర తీరంలోని సర్వపాతకనాశకుడైన ఉత్తమ లోటణేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను.

Verse 2

तत्क्षणादेव तत्सर्वं सप्तजन्मार्जितं त्वघम् । नश्यते देवदेवस्य दर्शनादेव तन्नृप

ఆ క్షణముననే, ఓ రాజా, దేవదేవుని దర్శనమాత్రముచేత ఏడు జన్మలలో కూడిన సమస్త పాపము నశించును।

Verse 3

बाल्यात्प्रभृति यत्पापं यौवने चापि यत्कृतम् । तत्सर्वं विलयं याति देवदेवस्य दर्शनात्

బాల్యము మొదలుకొని యౌవనములో చేసిన ఏ పాపమైనా—అది అంతటా దేవదేవుని దర్శనముచేత లయమగును।

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यभूतं लोकेषु नर्मदाचरितं महत् । त्वया वै कथितं विप्र सकलं पापनाशनम्

యుధిష్ఠిరుడు పలికెను—లోకాలలో ఆశ్చర్యకరమైనది నర్మదా మహాచరిత్రము. ఓ విప్రా, మీరు దానిని సంపూర్ణ పాపనాశకముగా వర్ణించితిరి।

Verse 5

यदेकं परमं तीर्थं सर्वतीर्थफलप्रदम् । श्रोतुमिच्छामि तत्सर्वं दयां कृत्वा वदाशु मे

ఏకమైన పరమ తీర్థము, సమస్త తీర్థఫలప్రదము—దాని విషయమంతా నేను వినదలచితిని. దయచేసి త్వరగా చెప్పుము।

Verse 6

ये केचिद्दुर्लभाः प्रश्नास्त्रिषु लोकेषु सत्तम । त्वत्प्रसादेन ते सर्वे श्रुता मे सह बान्धवैः

ఓ సత్తమా, త్రిలోకాలలో దుర్లభమైన ప్రశ్నములు ఏవైతే ఉన్నవో, మీ ప్రసాదముచేత అవన్నీ నేను నా బంధువులతో కూడి వినితిని।

Verse 7

एतमेकं परं प्रश्नं सर्वप्रश्नविदां वर । श्रुत्वाहं त्वत्प्रसादेन यत्र यामि सबान्धवः

ఇది ఒక్కటే పరమ ప్రశ్న, హే సమస్త ప్రశ్నవిదులలో శ్రేష్ఠుడా! నీ ప్రసాదంతో దీనిని విని నేను బంధువులతో కలిసి ఏ గతి, ఏ ధామాన్ని పొందుదును?

Verse 8

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ यस्य ते मतिरीदृशी । दुर्लभं त्रिषु लोकेषु तस्य ते नास्ति किंचन

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను— సాధు, సాధు, హే మహాప్రాజ్ఞా! నీ మతి ఇలాంటి దైతే, మూడు లోకాలలో నీకు దుర్లభమని ఏదీ లేదు.

Verse 9

धर्ममर्थं च कामं च मोक्षं च भरतर्षभ । काले काले च यो वेत्ति कर्तव्यस्तेन धीमता

హే భరతవృషభా! కాలానుగుణంగా ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం ఇవన్నీ తెలిసి, తగిన కర్తవ్యాన్ని ఆచరించేవాడే జ్ఞాని.

Verse 10

तस्मात्ते सम्प्रवक्ष्यामि प्रश्नस्यास्योत्तरं शुभम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यन्ते भुवि मानवाः

కాబట్టి ఈ ప్రశ్నకు శుభమైన ఉత్తరాన్ని నేను నీకు చెప్పుచున్నాను; దానిని విని భూమిపై మనుష్యులు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తులవుతారు.

Verse 11

नर्मदा सरितां श्रेष्ठा सर्वतीर्थमयी शुभा । विशेषः कथितस्तस्या रेवासागरसङ्गमे

నర్మద నదులలో శ్రేష్ఠ, శుభదాయిని, సర్వతీర్థమయి; రేవా-సాగర సంగమంలో ఆమె ప్రత్యేక మహిమ ప్రకటించబడింది.

Verse 12

आगच्छन्तीं नृपश्रेष्ठ दृष्ट्वा रेवां महोदधिः । प्रणम्य च पुनर्देवीं सङ्गमे रेवया सह

హే నృపశ్రేష్ఠా! రేవా సమీపించుచున్నదని చూచి మహోదధి భక్తితో నమస్కరించాడు; మరల రేవాతో కూడిన సంగమస్థలమందు దేవిని కూడా ప్రణమించాడు।

Verse 13

संचिन्त्य मनसा केयमिति मां वै सरिद्वरा । ज्ञात्वा संचिन्त्य मनसा रेवां लिङ्गोद्भवां पराम्

సరిద్వరుడు మనసులో ‘ఇది ఎవరు?’ అని ఆలోచించాడు; తరువాత ధ్యానించి రేవాను శివలింగోద్భవ పరమస్వరూపిణిగా తెలుసుకున్నాడు।

Verse 14

लुठन्वै सम्मुखस्तात गतो रेवां महोदधिः । समुद्रे नर्मदा यत्र प्रविष्टास्ति महानदी

ప్రియమా! ముందుకు గిరగిరా కదులుతూ మహోదధి రేవాను ఎదుర్కొనడానికి వెళ్లాడు—అక్కడ మహానది నర్మదా సముద్రంలో ప్రవేశిస్తుంది।

Verse 15

तत्र देवाधिदेवस्य समुद्रे लिङ्गमुत्थितम् । लिङ्गोद्भूता महाभागा नर्मदा सरितां वरा

అక్కడ సముద్రంలో దేవాధిదేవుని లింగం ఉద్భవించింది; ఆ లింగం నుండే లింగోద్భవా మహాభాగ్య నర్మదా—నదులలో శ్రేష్ఠ—జన్మించింది।

Verse 16

लयं गता तत्र लिङ्गे तेन पुण्यतमा हि सा । नर्मदायां वसन्नित्यं नर्मदाम्बु पिबन्सदा । दीक्षितः सर्वयज्ञेषु सोमपानं दिने दिने

అక్కడ ఆమె ఆ లింగంలో లయమైంది; అందువల్ల ఆమె అత్యంత పుణ్యమయి. నర్మదా తీరంలో నిత్యం నివసిస్తూ ఎల్లప్పుడూ నర్మదాజలాన్ని పానము చేసే వాడు, సమస్త యజ్ఞాలలో దీక్షితుడైనట్లే—ప్రతిదినం సోమపాన ఫలాన్ని పొందినవాడవుతాడు।

Verse 17

सङ्गमे तत्र यः स्नात्वा लोटणेश्वरमर्चयेत् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

అక్కడ సంగమంలో స్నానం చేసి లోటణేశ్వరుని విధివిధానంగా అర్చించినవాడు, మనుష్యుడు అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 18

वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यत्कृतं नृप । लोटणेश्वरमासाद्य सर्वं विलयतां व्रजेत्

ఓ రాజా, వాక్కుతో, మనసుతో, కర్మతో చేసిన ఏ పాపమైనా లోటణేశ్వరుని చేరగానే అంతా లయమై నశిస్తుంది.

Verse 19

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण कथितं शङ्करेण तु । तच्छृणुष्व नृपश्रेष्ठ सर्वपापापनोदनम्

కార్త్తికీ మాసంలో ఇది ప్రత్యేకంగా స్వయంగా శంకరుడు ఉపదేశించాడు; కాబట్టి ఓ నృపశ్రేష్ఠా, సమస్త పాపాలను తొలగించేదానిని వినుము.

Verse 20

सम्प्राप्तां कार्त्तिकीं दृष्ट्वा गत्वा तत्र नृपोत्तम । चतुर्दश्यामुपोष्यैव स्नात्वा वै नर्मदाजले

ఓ నృపోత్తమా, కార్త్తికీ వచ్చినదని చూసి అక్కడికి వెళ్లాలి; చతుర్దశినాడు ఉపవాసం చేసి నర్మదా జలంలో స్నానం చేయాలి.

Verse 21

संतर्प्य पितृदेवांश्च श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । रात्रौ जागरणं कुर्यात्सम्पूज्य लोटणेश्वरम्

పితృదేవతలను తర్పణంతో తృప్తిపరచి, నియమానుసారం శ్రాద్ధం చేసి, లోటణేశ్వరుని సమ్యక్ పూజించి రాత్రి జాగరణ చేయాలి.

Verse 22

सफलं जीवितं तस्य सफलं तस्य चेष्टितम् । पङ्गवस्ते न सन्देहो जन्म तेषां निरर्थकम्

ఆ వ్యక్తి జీవితం సఫలమై ఉంటుంది; అతని ప్రయత్నములూ సఫలమగును. కాని భక్తిలో పంగువులై నిలిచినవారి జన్మ నిస్సందేహంగా వ్యర్థమగును.

Verse 23

एकाग्रमनसा यैस्तु न दृष्टो लोटणेश्वरः । पिशाचत्वं वियोनित्वं न भवेत्तस्य वै कुले

ఏకాగ్రచిత్తంతో లోటణేశ్వరుని దర్శించని వారి కులంలో నిశ్చయంగా పిశాచత్వమూ, నీచ యోనిజన్మలూ కలుగుతాయి.

Verse 24

सङ्गमे तत्र यो गत्वा स्नानं कृत्वा यथाविधि । पुण्यैश्चैव तथा कुर्याद्गीतैर्नृत्यैः प्रबोधनम्

ఎవడు అక్కడ సంగమానికి వెళ్లి విధివిధానంగా స్నానం చేసి పుణ్యకర్మలు చేయునో, అతడు గీతాలతోను నృత్యాలతోను (ప్రభువును) ప్రబోధింపవలెను.

Verse 25

ततः प्रभातां रजनीं दृष्ट्वा नत्वा महोदधिम् । आमन्त्र्य स्नानविधिना स्नानं तत्र तु कारयेत्

తదుపరి రాత్రి ఉదయమవుతున్నదని చూచి, మహాసముద్రానికి నమస్కరించి, దానిని ఆహ్వానించి స్నానవిధి ప్రకారం అక్కడ స్నానం చేయవలెను.

Verse 26

ॐ नमो विष्णुरूपाय तीर्थनाथाय ते नमः । सान्निध्यं कुरु मे देव समुद्र लवणाम्भसि । इत्यामन्त्रणमन्त्रः

“ఓం—విష్ణురూపుడవైన నీకు నమస్కారం; తీర్థనాథుడవైన నీకు నమస్కారం. హే దేవా! లవణజల సముద్రా! నాకు నీ సాన్నిధ్యాన్ని ప్రసాదించుము.” —ఇది ఆహ్వానమంత్రం.

Verse 27

अग्निश्च तेजो मृडया च देहो रेतोऽधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एवं ब्रुवन् पाण्डव सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् । इति स्नानमन्त्रः

అగ్నియే తేజస్సు; శివకృపవలన దేహము నిలుచును; రేతస్సు క్రింద స్థాపితము; విష్ణువు అమృతనాభి. పాండవుని సత్యవాక్యమును ఉచ్చరించి తరువాత నదీనాథునందు అవగాహన చేయవలెను. ఇది స్నానమంత్రం.

Verse 28

आजन्मशतसाहस्रं यत्पापं कृतवान्नरः । सकृत्स्नानाद्व्यपोहेत पापौघं लवणाम्भसि

మనిషి శతసహస్ర జన్మలలో చేసిన ఏ పాపమైనా, లవణజలంలో ఒక్కసారి స్నానం చేయుటచేత పాపసమూహ ప్రవాహం తొలగిపోతుంది.

Verse 29

अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरसौ विभुः । कुशाग्रेणापि विबुधैर्न स्प्रष्टव्यो महार्णवः

లేకపోతే, ఓ కురుశ్రేష్ఠా! దేవయోనిగా జన్మించిన ఆ విభువు మహార్ణవము; జ్ఞానులు కూడా కుశాగ్రముతో కూడ అతనిని స్పర్శించరాదు, అతడు అగాధ మహాసముద్రము.

Verse 30

सर्वरत्नप्रधानस्त्वं सर्वरत्नाकराकर । सर्वामरप्रधानेश गृहाणार्घं नमोऽस्तु ते । इति अर्वमन्त्र

నీవు సమస్త రత్నాలలో ప్రధానుడు, సమస్త రత్నాకరాలకు మూలాధారం. ఓ అమరుల ప్రధానేశ్వరా! ఈ అర్ఘ్యాన్ని స్వీకరించుము; నీకు నమస్కారం. ఇది అర్ఘ్యమంత్రం.

Verse 31

पितृदेवमनुष्यांश्च संतर्प्य तदनन्तरम् । उत्तीर्य तीरे तस्यैव पञ्चभिर्द्विजपुंगवैः

పితృదేవతలను, దేవతలను, మనుష్యులను తర్పణముచేసి, అనంతరం అదే తీరం పైకి వచ్చి ఐదుగురు శ్రేష్ఠ ద్విజులతో కలిసి (తదుపరి కర్మ) చేయవలెను.

Verse 32

श्राद्धं समाचरेत्पश्चाल्लोकपालानुरूपिभिः । कृत्वाग्रे लोकपालांस्तु प्रतिष्ठाप्य यथाविधि

ఆ తరువాత లోకపాలులకు అనుగుణమైన విధానంతో శ్రాద్ధాన్ని ఆచరించాలి. ముందుగా నియమప్రకారం లోకపాలులను సమక్షంలో ప్రతిష్ఠించి।

Verse 33

सम्पूज्य च यथान्यायं तानेव ब्राह्मणैः सह । सुकृतं दुष्कृतं पश्चात्तेभ्यः सर्वं निवेदयेत्

బ్రాహ్మణులతో కలిసి న్యాయప్రకారం వారిని సంపూర్ణంగా పూజించి, తరువాత తన సుకృతమూ దుష్కృతమూ అన్నిటినీ వారికి నివేదించాలి।

Verse 34

बाल्यात्प्रभृति यत्पापं कृतं वार्धकयौवने । प्रख्यापयित्वा तेभ्योऽग्रे लोकपालान्निमन्त्रयेत्

బాల్యంనుండి యౌవనంలో గానీ వృద్ధాప్యంలో గానీ చేసిన ఏ పాపమైనా వారి సమక్షంలో ఒప్పుకొని, తరువాత లోకపాలులను ఆహ్వానించాలి।

Verse 35

बाल्यात्प्रभृति यत्किंचित्कृतमा जन्मतोऽशुभम् । विप्रेभ्यः कथितं सर्वं तत्सांनिध्यं स्थितेषु मे

బాల్యంనుండి జన్మతోనే కలిగిన ఏ అశుభకర్మను నేను చేసినా, అది అంతా ఇక్కడ సమక్షంలో ఉన్న బ్రాహ్మణులకు నేను తెలిపాను।

Verse 36

इत्युक्त्वा स लुठेत्पश्चात्तेभ्योऽग्रेण च सम्मुखम् । अनुमान्य च तान्पञ्च पश्चात्स्नानं समाचरेत्

ఇట్లు చెప్పి వారి సమక్షంలో వారికి ఎదురుగా దండవత్‌గా పడి లొర్లాలి. ఆ ఐదుగురి అనుమతి పొందిన తరువాత స్నానక్రియను ఆచరించాలి।

Verse 37

श्राद्धं च कार्यं विधिवत्पितृभ्यो नृपसत्तम । एवं कृते नृपश्रेष्ठ सर्वपापक्षयो भवेत्

హే నృపసత్తమా! పితృదేవతలకై విధివిధానంగా శ్రాద్ధం చేయవలెను. అట్లు చేసినచో, హే నృపశ్రేష్ఠా, సమస్త పాపక్షయం కలుగును.

Verse 38

जिज्ञासार्थं तु यः कश्चिदात्मानं ज्ञातुमिच्छति । शुभाशुभं च यत्कर्म तस्य निष्ठामिमां शृणु

కాని ఎవడైన జిజ్ఞాసార్థంగా ఆత్మను తెలుసుకోవాలని, అలాగే ఏ కార్యం శుభమో ఏది అశుభమో విచారించాలనుకుంటే, అతనికై స్థిరమైన ఈ నిష్ఠను వినుము.

Verse 39

स्नात्वा तत्र महातीर्थे लुठमानो व्रजेन्नरः । पापकर्मान्यतो याति धर्मकर्मा व्रजेन्नदीम्

ఆ మహాతీర్థంలో స్నానం చేసి, మనిషి అక్కడ భక్తితో లొట్టలాడుతూ ముందుకు సాగవలెను. అతని పాపకర్మలు దూరమైపోతాయి; ధర్మకర్మలో నిమగ్నుడై తరువాత నదియొద్దకు వెళ్లవలెను.

Verse 40

पापकर्मा ततो ज्ञात्वा पापं मे पूर्वसंचितम् । स्नात्वा तीर्थवरे तस्मिन्दानं दद्याद्यथाविधि

అప్పుడు ‘నా పాపం పూర్వసంచితము’ అని తెలుసుకొని, పాపకర్మభారంతో ఉన్నవాడైనా ఆ శ్రేష్ఠ తీర్థంలో స్నానం చేసి విధివిధానంగా దానం చేయవలెను.

Verse 41

लोटणेश्वरमभ्यर्च्य सर्वपापैः प्रमुच्यते । अवक्रगमनं गत्वा मुच्यते सर्वपातकैः

లోటణేశ్వరుని అభ్యర్చన చేయుటవలన మనిషి సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడగును; అవక్రగమనమునకు వెళ్లుటవలన సర్వ మహాపాతకముల నుండియు విడిపోవును.

Verse 42

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ज्ञात्वैवं नृपसत्तम । स्नातव्यं मानवैस्तत्र यत्र संनिहितो हरः

కాబట్టి, ఓ నృపశ్రేష్ఠా, ఇది తెలిసికొని సమస్త ప్రయత్నంతో ప్రజలు హరుడు (శివుడు) విశేషంగా సన్నిహితుడై ఉన్న చోటనే స్నానం చేయవలెను.

Verse 43

एवं स्नात्वा विधानेन ब्राह्मणान् वेदपारगान् । पूजयेत्पृथिवीपाल सर्वपापोपशान्तये

ఇలా విధివిధానంగా స్నానం చేసి, ఓ భూపాలా, వేదపారంగతులైన బ్రాహ్మణులను పూజించవలెను; అప్పుడు సమస్త పాపాలు పూర్తిగా శాంతిస్తాయి.

Verse 44

एवं गुणविशिष्टं हि तत्तीर्थं नृपसत्तम । तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं शृणुष्वैकमना नृप

ఓ నృపశ్రేష్ఠా, ఆ తీర్థం నిజంగా ఇలాంటి విశిష్ట గుణాలతో యుక్తమైంది. ఇప్పుడు, ఓ రాజా, ఏకాగ్రచిత్తంతో ఆ తీర్థ మహాత్మ్యాన్ని వినుము.

Verse 45

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । श्राद्धं यः कुरुते तत्र पित्ःणां भक्तिभावितः

ఆ తీర్థంలో మనిషి స్నానం చేసి పితృదేవతలను తర్పణాలతో తృప్తిపరచాలి; మరియు అక్కడ పితృభక్తితో శ్రాద్ధం చేసే వాడు.

Verse 46

दानं ददाति विप्रेभ्यो गोभूतिलहिरण्यकम् । षष्टिवर्षसहस्राणि कोटिर्वर्षशतानि च

అతడు బ్రాహ్మణులకు దానం ఇస్తాడు—గోవులు, భూమి, నువ్వులు, బంగారం; మరియు (ఆ పుణ్యం) అరవై వేల సంవత్సరాలు, ఇంకా కోట్ల సంవత్సరాల శతకాల వరకు లెక్కించబడుతుంది.

Verse 47

विमानवरमारूढः स्वर्गलोके महीयते । नर्मदासर्वतीर्थेभ्यः स्नाने दाने च यत्फलम्

శ్రేష్ఠమైన దివ్య విమానంపై ఆరూఢుడై అతడు స్వర్గలోకంలో మహిమింపబడుతాడు. నర్మదా నదీ సమస్త తీర్థాలలో స్నానం, దానముల వలన కలుగు ఫలం ఏదో—

Verse 48

तत्फलं समवाप्नोति रेवासागरसङ्गमे । सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमौक्तिकभूषणम्

అదే ఫలం రేవా-సాగర సంగమంలో లభిస్తుంది. అక్కడ స్వర్ణం, రజతం, తామ్రం మరియు మణి-మౌక్తికాలతో అలంకరించిన ఆభరణాలు దానముగా సమర్పిస్తారు।

Verse 49

गोवृषं च महीं धान्यं तत्र दत्त्वाक्षयं फलम् । शुभस्याप्यशुभस्यापि तत्र तीर्थे न संशयः

ఆ తీర్థంలో గోవు, వృషభం, భూమి లేదా ధాన్యాన్ని దానం చేస్తే అక్షయ ఫలం లభిస్తుంది. శుభకర్ములకైనా, అశుభకర్ములకైనా ఆ తీర్థం ఫలప్రదమే—సందేహం లేదు।

Verse 50

तत्र तीर्थे नरः कश्चित्प्राणत्यागं युधिष्ठिर । करोति भक्त्या विधिवत्तस्य पुण्यफलं शृणु

ఓ యుధిష్ఠిరా, ఎవడైన ఆ తీర్థంలో భక్తితో, విధివిధానంగా ప్రాణత్యాగం చేస్తే, అతనికి కలుగు పుణ్యఫలాన్ని వినుము।

Verse 51

कोटिवर्षं तु वर्षाणां क्रीडित्वा शिवमन्दिरे । वेदवेदाङ्गविद्विप्रो जायते विमले कुले

శివమందిరంలో పది కోట్ల సంవత్సరాలు క్రీడించిన తరువాత, అతడు నిర్మలమైన కులంలో వేద-వేదాంగాలలో నిపుణుడైన బ్రాహ్మణుడిగా జన్మిస్తాడు।

Verse 52

पुत्रपौत्रसमृद्धोऽसौ धनधान्यसमन्वितः । सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदांशतम्

అతడు పుత్రపౌత్రసమృద్ధుడై, ధనధాన్యసంపన్నుడవుతాడు. సమస్త వ్యాధుల నుండి విముక్తుడై శత శరదులు (పూర్ణాయుష్షు) జీవిస్తాడు.

Verse 53

अपि द्वादशयात्रासु सोमनाथे यदर्चिते । कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे तत्पुण्यं लोटणेश्वरे

ద్వాదశ యాత్రలలో, ముఖ్యంగా కార్త్తికమాసంలో కృత్తికా-యోగ సమయంలో, సోమనాథుని ఆరాధన వల్ల కలిగే పుణ్యం—అదే పుణ్యం లోటణేశ్వరునందు లభిస్తుంది.

Verse 54

गया गङ्गा कुरुक्षेत्रे नैमिषे पुष्करे तथा । तत्पुण्यं लभते पार्थ लोटणेश्वरदर्शनात्

హే పార్థా! లోటణేశ్వరుని దర్శనమాత్రంతో గయా, గంగా, కురుక్షేత్ర, నైమిష, పుష్కరాది తీర్థాల సమానమైన పుణ్యం లభిస్తుంది.

Verse 55

यः शृणोति नरो भक्त्या पठ्यमानमिदं शुभम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

భక్తితో ఈ శుభాఖ్యానాన్ని పఠింపబడుతుండగా వినే మనిషి, సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై రుద్రలోకానికి చేరుతాడు.