Adhyaya 2

Verse 1

सूत उवाच

సూతుడు పలికెను—।

Verse 2

। अध्याय

అధ్యాయము (అధ్యాయ శీర్షిక)।

Verse 3

विस्तरं नर्मदायास्तु तीर्थानां मुनिसत्तम । कोऽन्यः शक्तोऽस्ति वै वक्तुमृते ब्रह्माणमीश्वरम्

హే మునిశ్రేష్ఠా! నర్మదా నదీ తీర్తముల విస్తార వర్ణనను సంపూర్ణంగా ఎవరు చెప్పగలరు? బ్రహ్మా మరియు ఈశ్వరుడు (శివుడు) తప్ప మరెవ్వరూ శక్తులు కారు।

Verse 4

एतमेव पुरा प्रश्नं पृष्टवाञ्जनमेजयः । वैशंपायनसंज्ञं तु शिष्यं द्वैपायनस्य ह

ఇదే ప్రశ్నను పూర్వం జనమేజయుడు ద్వైపాయనుడు (వ్యాసుడు) యొక్క శిష్యుడైన వైశంపాయనుని అడిగెను।

Verse 5

रेवातीर्थाश्रितं पुण्यं तत्ते वक्ष्यामि शौनक । पुरा पारीक्षितो राजा यज्ञादीक्षासु दीक्षितः

హే శౌనకా! రేవా (నర్మదా) తీర్తములలో నివసించే పుణ్యఫలాన్ని నీకు వివరిస్తాను। పూర్వం పారీక్షిత రాజు యజ్ఞదీక్షలలో దీక్షితుడై యుండెను।

Verse 6

संभृते तु हविर्द्रव्ये वर्तमानेषु कर्मसु । आसीनेषु द्विजाग्र्येषु हूयमाने हुताशने

హవిర్ద్రవ్యము సమకూరి, కర్మములు ప్రవహించుచుండగా; శ్రేష్ఠ ద్విజులు ఆసీనులై, హుతాశనమున విధివిధానముగా ఆహుతులు సమర్పింపబడుచుండగా—

Verse 7

वर्तमानासु सर्वत्र तथा धर्मकथासु च । श्रूयमाणे तथा शब्दे जनैरुक्ते त्वहर्निशम्

సర్వత్ర ధర్మకథలు జరుగుచుండగా; జనులు అహర్నిశము పలికిన ఆ మాటలు కూడా వినబడుచుండగా—

Verse 8

यज्ञभूमौ कुलपते दीयतां भुज्यतामिति । विविधांश्च विनोदान्वै कुर्वाणेषु विनोदिषु

యజ్ఞభూమిలో, ఓ కులపతే, “దానం ఇవ్వండి, భోజనం చేయండి!” అని ఘోష వినిపించింది; వినోదులు నానావిధ ఉత్సవ వినోదాలను నిర్వహించుచుండిరి।

Verse 9

एवंविधे वर्तमाने यज्ञे स्वर्गसदःसमे । वैशंपायनमासीनं पप्रच्छ जनमेजयः

ఇలాంటి స్వర్గసదృశ యజ్ఞము జరుగుచుండగా, జనమేజయుడు అక్కడ ఆసీనుడైన వైశంపాయనుని ప్రశ్నించెను।

Verse 10

जनमेजय उवाच । द्वैपायनप्रसादेन ज्ञानवानसि मे मतः । वैशंपायन तस्मात्त्वां पृच्छामि ऋषिसन्निधौ

జనమేజయుడు పలికెను—ద్వైపాయన (వ్యాస) ప్రసాదముచేత నీవు జ్ఞానవంతుడవని నాకు నిశ్చయము. అందుచేత, ఓ వైశంపాయన, ఋషుల సన్నిధిలో నిన్ను నేను ప్రశ్నించుచున్నాను।

Verse 11

ब्रूहि मे त्वं पुरावृत्तं पितृणां तीर्थसेवनम् । चिरं नानाविधान्क्लेशान् प्राप्तास्त इति मे श्रुतम्

నా పితృపురుషుల తీర్థసేవనకు సంబంధించిన ప్రాచీన వృత్తాంతాన్ని నాకు చెప్పండి. వారు దీర్ఘకాలం నానావిధ కష్టాలను అనుభవించారని నేను విన్నాను.

Verse 12

कथं द्यूतजिताः पार्था मम पूर्वपितामहाः । आसमुद्रां महीं विप्र भ्रमन्तस्तीर्थलोभतः

హే విప్రా! పాశక్రీడలో ఓడిపోయిన నా పూర్వపితామహులైన పార్థులు తీర్థలాలసతో సముద్రాంతమైన భూమి అంతటా ఎలా సంచరించారు?

Verse 13

केन ते सहितास्तात भूमिभागाननेकशः । चेरुः कथय तत्सर्वं सर्वज्ञोऽसि मतो मम

హే తాతా! వారు ఎవరి సహితంగా అనేక భూభాగాలను దాటి సంచరించారు? ఆ సమస్తాన్ని చెప్పండి; నా దృష్టిలో మీరు సర్వజ్ఞులు.

Verse 14

वैशंपायन उवाच

వైశంపాయనుడు పలికెను:

Verse 15

कथयिष्यामि भूनाथ यत्पृष्टं तु त्वयाऽनघ । नमस्कृत्य विरूपाक्षं वेदव्यासं महाकविम्

హే భూనాథా, హే అనఘా! నీవు అడిగినదాన్ని నేను వివరిస్తాను—ముందుగా త్రినేత్రుడైన విరూపాక్షునికి, మహాకవి వేదవ్యాసునికి నమస్కరించి.

Verse 16

पितामहास्तु ते पञ्च पाण्डवाः सह कृष्णया । उषित्वा ब्राह्मणैः सार्धं काम्यके वन उत्तमे

హే రాజనూ, నీ పితామహులు—ఐదుగురు పాండవులు—కృష్ణా (ద్రౌపది)తో కలిసి, బ్రాహ్మణులతో సహా ఉత్తమమైన కామ్యక వనంలో నివసించి…

Verse 17

प्रधानोद्दालके तत्र कश्यपोऽथ महामतिः । विभाण्डकश्च राजेन्द्र मुरुश्चैव महामुनिः

అక్కడ వారిలో ప్రధానుడు ఉద్దాలకుడు; మహామతి కశ్యపుడూ ఉన్నాడు. ఓ రాజేంద్రా, విభాండకుడు మరియు మురు అనే మహాముని కూడా ఉన్నారు.

Verse 18

पुलस्त्यो लोमशश्चैव तथान्ये पुत्रपौत्रिणः । स्नात्वा निःशेषतीर्थेषु गतास्ते विन्ध्यपर्वतम्

పులస్త్యుడు, లోమశుడు మరియు ఇతర ఋషులు పుత్రపౌత్రులతో కలిసి, సమస్త తీర్థాలలో స్నానం చేసి వింధ్య పర్వతానికి వెళ్లారు.

Verse 19

ते च तत्राश्रमं पुण्यं सर्वैर्वृक्षैः समाकुलम् । चम्पकैः कर्णकारैश्च पुन्नागैर्नागकेसरैः

అక్కడ వారు పుణ్యమైన ఆశ్రమాన్ని చూశారు; అది అన్ని రకాల వృక్షాలతో నిండిపోయి, చంపక, కర్ణికార, పున్నాగ, నాగకేసరాలతో అలంకరించబడింది.

Verse 20

बकुलैः कोविदारैश्च दाडिमैरुपशोभितम् । पुष्पितैरर्जुनैश्चैव बिल्वपाटलकेतकैः

అది బకుల, కోవిదార, దాడిమ (దానిమ్మ) వృక్షాలతో మరింత శోభించింది; అలాగే పుష్పించిన అర్జున, బిల్వ, పాటల, కేతకీ వృక్షాలతో కూడి ఉంది.

Verse 21

कदम्बाम्रमधूकैश्च निम्बजम्बीरतिन्दुकैः । नालिकेरैः कपित्थैश्च खर्जूरपनसैस्तथा

ఆ వనం కదంబ, మామిడి, మధూక వృక్షాలతోను, అలాగే వేప, జంబీర, తిందుక వృక్షాలతోను, ఇంకా కొబ్బరి, కపిత్థ, ఖర్జూర, పనస (జాక్‌ఫ్రూట్) వృక్షాలతో నిండిపోయి ఉండెను।

Verse 22

नानाद्रुमलताकीर्णं नानावल्लीभिरावृतम् । सपुष्पं फलितं कान्तं वनं चैत्ररथं यथा

వివిధ వృక్షలతలతో నిండినది, నానావిధ వల్లి సమూహాలతో కప్పబడినది, పుష్పించి ఫలించి కాంతిమంతమైన ఆ వనం ప్రసిద్ధ చైత్రరథ వనంలా శోభించెను।

Verse 23

जलाश्रयैस्तु विपुलैः पद्मिनीखण्डमण्डितम् । सितोत्पलैश्च संछन्नं नीलपीतैः सितारुणैः

ఆ వనం విశాల జలాశయాలతోను, పద్మినీ ఖండాలతోను అలంకరింపబడినది; తెల్లని ఉత్పలాలతో కప్పబడినది, అలాగే నీల, పీత, శ్వేత, అరుణ వర్ణాల పద్మాలతో విరాజిల్లెను।

Verse 24

हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् । आडीकाकबलाकाभिः सेवितं कोकिलादिभिः

ఆ వనం హంసలు, కారండవ పక్షులతో నిండినది; చక్రవాక పక్షులతో శోభించినది; ఆడీకా, బలాకా (కొంగలు) మరియు కోకిలాది పక్షులు సంచరించే స్థలమైంది।

Verse 25

सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च गजैश्चैव महोत्कटैः । महिषैश्च महाकायैः कुरङ्गैश्चित्रकैः शशैः

ఆ వనంలో సింహాలు, వ్యాఘ్రాలు, వరాహాలు, అలాగే మహాబలశాలులైన గజాలు నివసించేవి; మహాకాయ మహిషాలు, కురంగాలు, చిత్రక (మచ్చల జింకలు) మరియు శశాలు (కుందేళ్లు) కూడా ఉండేవి।

Verse 26

गण्डकैश्चैव खड्गैश्च गोमायुसुरभी युतम् । सारङ्गैर्मल्लकैश्चैव द्विपदैश्च चतुष्पदैः

ఆ వనం గండక, ఖడ్గ వంటి మృగాలతో, గోమాయు (నక్క) మరియు సుగంధమయ జీవులతో, అలాగే సారంగ, మల్లక జింకలతో నిండిపోయి ఉండెను; అక్కడ ద్విపదులు, చతుష్పదులు అన్నీ సంచరించెను।

Verse 27

तथाच कोकिलाकीर्णं मनःकान्तं सुशोभितम् । जीवंजीवकसंघैश्च नानापक्षिसमायुतम्

అలాగే ఆ వనం కోకిలలతో నిండినది—మనోహరమై, సువిశోభితమై; జీవంజీవక పక్షుల గుంపులతోను, నానావిధ పక్షులతోను సమాయుతమై ఉండెను।

Verse 28

दुःखशोकविनिर्मुक्तं सत्त्वोत्कटमनोरमम् । क्षुत्तृषारहितं कान्तं सर्वव्याधिविवर्जितम्

అది దుఃఖశోకముల నుండి విముక్తమై, సత్త్వగుణప్రభావంతో అత్యంత మనోహరమై; ఆకలి దాహములేని, కాంతిమంతమై, సమస్త వ్యాధుల నుండి విరహితమై ఉండెను।

Verse 29

सिंहीस्तनं पिबन्त्यत्र कुरंगाः स्नेहसंयुतम् । मार्जारमूषकौ चोभाववलेहत उन्मुखौ

అక్కడ కురంగ (జింకలు) స్నేహసంపన్నమైన సింహిణి స్తనముల పాలను త్రాగుచుండెను; పిల్లి మరియు ఎలుక—ఇద్దరూ—వైరములేక పైకి ముఖమేసి (ఆహారాన్ని) నాకుచుండిరి।

Verse 30

पञ्चास्याः पोतकेभाश्च भोगिनस्तु कलापिनः । दृष्ट्वा तद्विपिनं रम्यं प्रविष्टाः पाण्डुनन्दनाः

ఆ రమ్యమైన విపినాన్ని చూచి—అక్కడ సింహములు, ఏనుగు పిల్లలు, భోగులు (సర్పములు) మరియు కలాపులు (నెమళ్లు) కూడ నివసించుచుండగా—పాండునందనులు అందులో ప్రవేశించిరి।

Verse 31

मार्कण्डं दृष्टवांस्तत्र तरुणादित्यसन्निभम् । ऋषिभिः सेव्यमानं तु नानाशास्त्रविशारदैः

అక్కడ వారు యువసూర్యునివలె కాంతిమంతుడైన మార్కండేయ మునిని దర్శించారు; నానాశాస్త్రాలలో నిపుణులైన ఋషులు ఆయనను సేవించుచుండిరి।

Verse 32

कुलीनैः सत्त्वसम्पन्नैः शौचाचारसमन्वितैः । धीसंगतैः क्षमायुक्तैस्त्रिसंध्यं जपतत्परैः

ఆ స్థలం కులీనులు, సత్త్వసంపన్నులు, శౌచసదాచారసంపన్నులు, ధీ-సంయములు, క్షమాయుతులు, త్రిసంధ్య జపంలో తత్పరులచే నిండియుండెను।

Verse 33

ऋग्यजुःसामविहितैर्मन्त्रैर्होमपरायणैः । केचित्पञ्चाग्निमध्यस्थाः केचिदेकान्तसंस्थिताः

కొందరు ఋగ్-యజుః-సామవిహిత మంత్రాలతో హోమంలో పరాయణులై యుండిరి; కొందరు పంచాగ్నుల మధ్య తపస్సు చేసిరి, మరికొందరు ఏకాంతంలో స్థిరమై యుండిరి।

Verse 34

ऊर्ध्वबाहुनिरालम्बा आदित्यभ्रमणाः परे । सायंप्रातर्भुजश्चान्ये एकाहारास्तथा परे

కొందరు ఆధారంలేకుండా చేతులు పైకెత్తి నిలుచుండిరి; మరికొందరు ఆదిత్య-భ్రమణ వ్రతం ఆచరించిరి. కొందరు సాయంకాలం, ప్రాతఃకాలం మాత్రమే భుజించిరి; మరికొందరు ఏకాహార వ్రతస్థులై యుండిరి।

Verse 35

द्वादशाहात्तथा चान्ये अन्ये मासार्धभोजनाः । दर्शे दर्शे तथा चान्ये अन्ये शैवालभोजनाः

కొందరు ద్వాదశ దినాల తరువాత మాత్రమే భుజించిరి; మరికొందరు అర్ధమాసానికి ఒకసారి భుజించిరి. కొందరు ప్రతి దర్శే (అమావాస్య) భుజించిరి; మరికొందరు శైవాలాది జలవృక్షాలతో జీవించిరి।

Verse 36

पिण्याकमपरेऽभुजन् केचित्पालाशभोजनाः । अपरे नियताहारा वायुभक्ष्याम्बुभोजनाः

కొందరు పిణ్యాకం (నూనెఖలి) భుజించేవారు; కొందరు పలాశపత్రభోజనులు. మరికొందరు నియతాహారులు—వాయువునే ఆహారంగా భావించి, లేదా కేవలం జలమాత్రంతోనే జీవించేవారు.

Verse 37

एवंभूतैस्तथा वृद्धैः सेव्यते मुनिपुंगवैः । ततो धर्मसुतः श्रीमानाश्रमं तं प्रविश्य सः

ఇలాంటి మహర్షులు, వృద్ధులు, మునిపుంగవుల సేవతో గౌరవింపబడుతూ, ఆపై శ్రీమాన్ ధర్మసుతుడు ఆ ఆశ్రమంలో ప్రవేశించాడు.

Verse 38

दृष्ट्वा मुनिवरं शान्तं ध्यायमानं परं पदम् । प्रादक्षिण्येन सहसा दण्डवत्पतितोऽग्रतः

పరమపదాన్ని ధ్యానిస్తున్న శాంతమైన మునివరుణ్ని చూచి, అతడు వెంటనే ప్రదక్షిణ చేసి, ముందర దండవత్ ప్రణామంతో పడిపోయాడు.

Verse 39

भक्त्यानुपतितं दृष्ट्वा चिरादादाय लोचनम् । को भवानित्युवाचेदं धर्मं धीमानपृच्छत

భక్తితో పడిపోయిన అతనిని చూచి, చాలాసేపటికి జ్ఞానవంతుడైన ముని చూపు ఎత్తి, ధర్మానుసారంగా అడిగాడు—“నీవెవరు?”

Verse 40

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दारकस्तत्समीपगः । आहायं धर्मराजस्ते दर्शनार्थं समागतः

ఆ మాటలు విని దగ్గరలో ఉన్న బాలుడు అన్నాడు—“ఇతడు ధర్మరాజు; మీ దర్శనార్థం వచ్చాడు.”

Verse 41

तच्छ्रुत्वादारकेणोक्तं वचनं प्राह सादरः । एह्येहि वत्सवत्सेति किंचित्स्थानाच्चलन्मुनिः । तं तु स्नेहादुपाघ्राय आसने उपवेशयत्

బాలుడు పలికిన మాటలు విని మునిశ్రేష్ఠుడు సాదరంగా—“రా రా వత్సా!” అని అన్నాడు. తన స్థానంనుండి కొద్దిగా లేచి, స్నేహంతో అతని శిరస్సును మ్రొక్కి (ఘ్రాణించి) ఆశీర్వదించి, ఆసనంపై కూర్చోబెట్టాడు।

Verse 42

उपविष्टे सभायां तु पूजां कृत्वा यथाविधि । वन्यैर्धान्यैः फलैर्मूलै रसैश्चैव पृथग्विधैः

అతడు సభలో కూర్చున్న తరువాత వారు విధివిధానంగా పూజ చేసి, అరణ్యధాన్యాలు, ఫలాలు, కందమూలాలు మరియు నానావిధ రసాలను నివేదించారు।

Verse 43

पाण्डवा ब्राह्मणैः सार्द्धं यथायोग्यं प्रपूजिताः । मुहूर्तादथ विश्रम्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

పాండవులు బ్రాహ్మణులతో కలిసి యథోచితంగా సత్కరింపబడ్డారు. అనంతరం కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకొని ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు…

Verse 44

पृच्छति स्म मुनिश्रेष्ठं कौतूहलसमन्वितः । भगवन्सर्वलोकानां दीर्घायुस्त्वं मतो मम

కుతూహలంతో నిండిన అతడు మునిశ్రేష్ఠుని అడిగాడు—“భగవన్, నా అభిప్రాయంలో మీరు సమస్త లోకాలలో దీర్ఘాయుష్మంతుడు.”

Verse 45

सप्तकल्पानशेषेण कथयस्व ममानघ । कल्पक्षयेऽपि लोकस्य स्थावरस्येतरस्य च

“హే అనఘా, నాకు ఏడు కల్పాల విషయాన్ని సంపూర్ణంగా చెప్పండి; అలాగే కల్పక్షయ సమయంలో లోకంలోని స్థావర-జంగమ ప్రాణుల గతి ఏవిధంగా ఉంటుందో కూడా విస్తరించి వివరించండి.”

Verse 46

न विनष्टोऽसि विप्रेन्द्र कथं वा केन हेतुना । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्रान्ताश्च या मुने

హే విప్రేంద్రా! నీవు నశించలేదు—ఎలా, ఏ కారణంతో? అలాగే హే మునీ! గంగా మొదలైన సముద్రాంతముగా ప్రవహించే సమస్త నదుల సంగతి ఏమిటి?

Verse 47

तासां मध्ये स्थिताः काः स्वित्काश्चैव प्रलयं गताः । का नु पुण्यजला नित्यं कानु न क्षयमागता

ఆ నదులలో ఏవి నిలిచాయి, ఏవి ప్రళయంలో లీనమయ్యాయి? ఏది నిత్యంగా పుణ్యజలమయమైనది, ఏది క్షయాన్ని పొందనిది?

Verse 48

एतत्कथय मे तात प्रसन्नेनान्तरात्मना । श्रोतुमिच्छाम्यशेषेण ऋषिभिः सह बान्धवैः

హే తాతా! ప్రసన్నమైన అంతరాత్మతో దయచేసి ఇది నాకు చెప్పండి. నేను ఋషులతోను నా బంధువులతోను కలిసి దీనిని సంపూర్ణంగా వినదలచుకున్నాను.

Verse 49

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र युधिष्ठिर । कथयामि यथा न्यायं यत्पृच्छसि ममानघ

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—సాధు, సాధు! హే మహాప్రాజ్ఞ ధర్మపుత్ర యుధిష్ఠిరా, హే అనఘా! నీవు అడిగినదాన్ని నేను న్యాయసమ్మతంగా, విధివిధానానుసారం వివరించెదను.

Verse 50

सर्वपापहरं पुण्यं पुराणं रुद्रभाषितम् । यः शृणोति नरो भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु

రుద్రుడు ఉపదేశించిన ఈ పుణ్యపురాణం సమస్త పాపాలను హరించేది. భక్తితో దీనిని వినే మనుష్యునికి కలిగే పుణ్యఫలాన్ని ఇప్పుడు వినుము.

Verse 51

अश्वमेध सहस्रेण वाजपेयशतेन च । तत्फलं समवाप्नोति राजन्नास्त्यत्र संशयः

హే రాజా, సహస్ర అశ్వమేధములు మరియు శత వాజపేయ యాగముల సమానమైన పుణ్యఫలమును అతడు పొందును—ఇందులో సందేహము లేదు।

Verse 52

ब्रह्मघ्नश्च सुरापी च स्तेयी गोघ्नश्च यो नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रस्य वचनं यथा

బ్రాహ్మణహత్య చేసినవాడు, సురాపాని, దొంగ, గోహత్య చేసిన నరుడు కూడా—రుద్రుని వచనమునుబట్టి సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడగును।

Verse 53

गङ्गा तु सरितां श्रेष्ठा तथा चैव सरस्वती । कावेरी देविका चैव सिन्धुः सालकुटी तथा

నదులలో గంగా శ్రేష్ఠము; అలాగే సరస్వతి, కావేరి, దేవికా, సింధు మరియు సాలకుటీ కూడా పుణ్యనదులు।

Verse 54

सरयूः शतरुद्रा च मही चर्मिलया सह । गोदावरी तथा पुण्या तथैव यमुना नदी

సరయూ, శతరుద్రా, చర్మిలాతో కూడిన మహీ, పుణ్యమైన గోదావరి మరియు యమునా నదీ కూడా పవిత్రములు।

Verse 55

पयोष्णी च शतद्रुश्च तथा धर्मनदी शुभा । एताश्चान्याश्च सरितः सर्वपापहराः स्मृताः

పయోష్ణీ, శతద్రు మరియు శుభమైన ధర్మనదీ కూడా పుణ్యనదులు. ఇవి మరియు ఇతర నదులు సర్వపాపహరములని స్మరింపబడినవి।

Verse 56

किं तु ते कारणं तात वक्ष्यामि नृपसत्तम । समुद्राः सरितः सर्वाः कल्पे कल्पे क्षयं गताः

కానీ హే తాత, హే నృపశ్రేష్ఠా, దీనికి కారణం నీకు చెబుతున్నాను. ప్రతి కల్పంలో సముద్రాలన్నీ, నదులన్నీ ప్రళయంలో లయమవుతాయి.

Verse 57

सप्तकल्पक्षये क्षीणे न मृता तेन नर्मदा । नर्मदैकैव राजेन्द्र परं तिष्ठेत्सरिद्वरा

ఏడు కల్పాల ప్రళయక్షయం పూర్తయినా నర్మద నశించదు. అందువల్ల హే రాజేంద్రా, నర్మద ఒక్కటే పరమంగా నిలిచియుంటుంది—నదులలో శ్రేష్ఠ.

Verse 58

तोयपूर्णा महाभाग मुनिसंघैरभिष्टुता । गंगाद्याः सरितश्चान्याः कल्पे कल्पे क्षयं गताः

హే మహాభాగా, జలంతో నిండివుండి మునిసంఘాలచే స్తుతింపబడినప్పటికీ గంగా మొదలైన ఇతర నదులు ప్రతి కల్పంలో ప్రళయానికి లోనవుతాయి.

Verse 59

एषा देवी पुरा दृष्टा तेन वक्ष्यामि तेऽनघ

ఈ దేవిని పూర్వకాలంలో దర్శించారు; అందువల్ల హే అనఘా, నేను నీకు ఆమె వృత్తాంతాన్ని చెబుతాను.