Sukta 115

Mantra 1

चित्र इच्छिशोस्तरुणस्य वक्षथो न यो मातरावप्येति धातवे । अनूधा यदि जीजनदधा च नु ववक्ष सद्यो महि दूत्यं चरन् ॥

తరుణ శిశువు యొక్క వృద్ధి నిజంగా విచిత్రమూ అద్భుతమూ—ఆధారాన్ని స్థాపించుటకు రెండు మాతలను కూడా అతిక్రమించి పోవాడు. అతడు మార్గాల వెంట ప్రజ్వలించినప్పుడు, వెంటనే మహత్తర దూతకార్యాన్ని వహిస్తాడు—దూతగా సంచరిస్తూ.

Mantra 2

अग्निर्ह नाम धायि दन्नपस्तमः सं यो वना युवते भस्मना दता । अभिप्रमुरा जुह्वा स्वध्वर इनो न प्रोथमानो यवसे वृषा ॥

అగ్ని నిజంగా నామంతో స్థాపితుడు—దాత, కర్మలలో అత్యంత శక్తిమంతుడు; వనాలను ఏకముచేసి భస్మంగా చేసి భక్షించువాడు. సుయజ్ఞంలో జుహూ కరండితో అతడు ముందుకు నెట్టుకుంటూ సాగుతాడు; అధిపతి వంటి విస్తారమైన వేగం, పోషణకై వృషభంలాంటి వాడు.

Mantra 3

तं वो विं न द्रुषदं देवमन्धस इन्दुं प्रोथन्तं प्रवपन्तमर्णवम् । आसा वह्निं न शोचिषा विरप्शिनं महिव्रतं न सरजन्तमध्वनः ॥

ఆయననే మేము మీకొరకు అన్వేషిస్తున్నాం—దృఢాసీనుడైన దేవుని; సోమరసమైన ఇందు, పెరిగి ఉప్పొంగి సముద్రంలా అలలెత్తుతుంది. జ్వాలతో వహ్నిలా, దూరవరకు వ్యాపించే శక్తిగలవాడు; మహావ్రతధారిలా మార్గంపై ఒత్తిడి పెడుతూ, వేగంగా ముందుకు దూసుకుపోతాడు.

Mantra 4

वि यस्य ते ज्रयसानस्याजर धक्षोर्न वाताः परि सन्त्यच्युताः । आ रण्वासो युयुधयो न सत्वनं त्रितं नशन्त प्र शिषन्त इष्टये ॥

నీ అజర జ్వాల వేగానికి ప్రేరేపింపబడినప్పుడు, దాని చుట్టూ గాలిధారలు అచలమైనవిగా పరిభ్రమిస్తున్నట్లుంటాయి. రణ్వాసమైన శక్తులు యోధుల్లా సత్వన—దృఢమైన దుర్గాన్ని—చేరుతాయి; అవి ముందుకు నెడతాయి, ఇష్టి సిద్ధికై తమను తాము శిక్షించుకుంటాయి.

Mantra 5

स इदग्निः कण्वतमः कण्वसखार्यः परस्यान्तरस्य तरुषः । अग्निः पातु गृणतो अग्निः सूरीनग्निर्ददातु तेषामवो नः ॥

ఇదే అగ్ని—కణ్వులలో అత్యుత్తముడు, కణ్వుల సఖుడు, ఆర్యుడు (శ్రేష్ఠుడు), పరమునూ అంతరమునూ—రెండింటినీ దాటి జయించువాడు. స్తుతించువానిని అగ్ని కాపాడుగాక; సూరులను (ఋషి-నాయకులను) అగ్ని కాపాడుగాక; వారి ‘అవః’ (అనుగ్రహం/రక్ష) మాకు అగ్ని ప్రసాదించుగాక.

Mantra 6

वाजिन्तमाय सह्यसे सुपित्र्य तृषु च्यवानो अनु जातवेदसे । अनुद्रे चिद्यो धृषता वरं सते महिन्तमाय धन्वनेदविष्यते ॥

అత్యంత వాజిన్తముడు (బలవంతుడు), సహ్యుడు (విజేత) అయిన ఆ శక్తికి—హే సుపిత్ర్య అగ్నీ (ప్రకాశమయ పితృ-పరంపర కలవాడా)—తృష్ణలలో (అంతఃతాపాలలో) సంచరిస్తూ, అతడు జాతవేదసును అనుసరిస్తాడు. నీరులేని స్థితిలోనూ, ధైర్యంగా పరమ వరాన్ని ఎంచుకొనువాడు—ఆ మహింతముని దిశగా, ధన్వన్ (సాధనా-క్షేత్రం) లో, అతడు చేరువవుతాడు/వస్తాడు.

Mantra 7

एवाग्निर्मर्तैः सह सूरिभिर्वसुः ष्टवे सहसः सूनरो नृभिः । मित्रासो न ये सुधिता ऋतायवो द्यावो न द्युम्नैरभि सन्ति मानुषान् ॥

ఇట్లుగా అగ్ని—వసు (దీప్త శుభము)—మర్త్యులచే, సూరి-నాయకులతో కలిసి, స్తుతింపబడుగాక; మనుష్యుల మధ్య సహస్ (పరాక్రమం) కుమారునివలె బలవంతుడుగాక. మిత్రులవలె—సుధిత (సుస్థిర బుద్ధి) కలవారు, ఋతాయవ (ఋత మార్గయాత్రికులు)—అలాగే, ద్యావః తమ ద్యుమ్నములతో (ప్రభలతో) మనుష్యుని మీదా చుట్టూరా నిలిచి అతనిని ఒత్తి/ఆవరించి ఉంటారు.

Mantra 8

ऊर्जो नपात्सहसावन्निति त्वोपस्तुतस्य वन्दते वृषा वाक् । त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ॥

ఓ ఊర్జో నపాత్, ఓ సహసావన్—ఇట్లు, సమ్యక్‌ స్తుతింపబడిన నిన్ను విజయవాక్కు వందిస్తుంది. మేము నిన్ను స్తోత్రిస్తాము; నీ ద్వారా మేము సు-వీరులమై, దీర్ఘతర ఆయుష్షును ధరించి, మరింత ముందుకు సాగే ప్రగతిని పొందుదుము.

Mantra 9

इति त्वाग्ने वृष्टिहव्यस्य पुत्रा उपस्तुतास ऋषयोऽवोचन् । ताँश्च पाहि गृणतश्च सूरीन्वषड्वषळित्यूर्ध्वासो अनक्षन्नमो नम इत्यूर्ध्वासो अनक्षन् ॥

ఓ అగ్నీ, వృష్టిహవ్యుని పుత్రులు—సమ్యక్‌ స్తుతించిన ఋషులు—నీతో ఇట్లు పలికారు. వారిని కాపాడు; పాడే సూరులను (ప్రకాశమయ నాయకులను) కూడా కాపాడు; ‘వషట్, వషట్’ అని నినదిస్తూ వారు ఊర్ధ్వంగా లేచారు; ‘నమో, నమః’ అని పలుకుతూ వారు మళ్లీ ఊర్ధ్వంగా లేచారు.