Sukta 129

Mantra 1

यं त्वं रथमिन्द्र मेधसातयेऽपाका सन्तमिषिर प्रणयसि प्रानवद्य नयसि । सद्यश्चित्तमभिष्टये करो वशश्च वाजिनम् । सास्माकमनवद्य तूतुजान वेधसामिमां वाचं न वेधसाम् ॥

ఓ ఇంద్రా! మేధాసాతి (బుద్ధి-లాభం) కొరకు నీవు ముందుకు నడిపే ఆ రథాన్ని—అది ఇంకా అపాక (అపరిపక్వ)మైనదైనా—ఓ ఋషి-ప్రేరకా! నీవు దానిని ముందుకు ప్రేరేపిస్తావు; దోషరహితంగా ముందుకు నడిపిస్తావు. నీవు దానిని తక్షణమే అభిష్ట-సిద్ధికి అనుగుణంగా చేసి, అది వశ (ఆజ్ఞాకారి)గా, వాజిన్ (విజయీ, బలసంపన్నుడు)గా ఉండేలా చేస్తావు. కాబట్టి, ఓ అనవద్య (నిర్దోష) ఓ తూతుజాన (అతివేగవంత)వా! వేదసుల (ఋషుల) వాక్యంలా, మా ఈ వాణినీ స్వీకరించుము.

Mantra 2

स श्रुधि यः स्मा पृतनासु कासु चिद्दक्षाय्य इन्द्र भरहूतये नृभिरसि प्रतूर्तये नृभिः । यः शूरैः स्वः सनिता यो विप्रैर्वाजं तरुता । तमीशानास इरधन्त वाजिनं पृक्षमत्यं न वाजिनम् ॥

హే ఇంద్రా! వినుము—ఏ యుద్ధంలోనైనా దక్షుడవు, సమర్థుడవు నీవే. నరులతో కలిసి నీవు పిలుపును మోయించేవాడవు; నరులతో కలిసి ముందుకు దూసుకెళ్లి జయాన్ని సాధింపజేసేవాడవు. శూరులతో కలిసి ‘స్వః’ (స్వర్గ-ప్రకాశ లోకం) గెలిచేవాడవు నీవు; విప్రులతో కలిసి ‘వాజ’ (బల-సంపద)ను దాటించేవాడవు నీవు—ఆ ఈశానులు ఆ విజయవంతుడైన వాజిన్ని బలపరచుగాక; యుద్ధాశ్వంలా, వాజినిలా.

Mantra 3

दस्मो हि ष्मा वृषणं पिन्वसि त्वचं कं चिद्यावीरररुं शूर मर्त्यं परिवृणक्षि मर्त्यम् । इन्द्रोत तुभ्यं तद्दिवे तद्रुद्राय स्वयशसे । मित्राय वोचं वरुणाय सप्रथः सुमृळीकाय सप्रथः ॥

నీవే దస్ముడు (అద్భుతుడు); నీవు వృషణ-బలాన్ని ఉప్పొంగింపజేస్తావు; ఏదో బలహీన మర్త్యుని చర్మాన్నికూడా దృఢం చేస్తావు. హే శూరా! మర్త్యుణ్ని చుట్టుముట్టి కప్పి, కాపాడుతావు. ఇంద్రా! ఈ వాక్యాన్ని నేను నీకోసం పలుకుతున్నాను—దివ్/ద్యౌః (ఆకాశం) కోసమూ, స్వయశస్సు గల రుద్రునికోసమూ. మిత్రునికోసం పలుకుతున్నాను; ఋత-వ్యాప్తుడైన వరుణునికోసం; అలాగే సుమృళీక (కృపామయుడు) కోసమూ—విస్తృత కృప గలవానికోసం.

Mantra 4

अस्माकं व इन्द्रमुश्मसीष्टये सखायं विश्वायुं प्रासहं युजं वाजेषु प्रासहं युजम् । अस्माकं ब्रह्मोतयेऽवा पृत्सुषु कासु चित् । नहि त्वा शत्रुः स्तरतेः स्तृणोषि यं विश्वं शत्रुं: स्तृणोषि यम् ॥

మా ఇష్టి (కాంక్షిత సిద్ధి) కోసం ఇంద్రుణ్ని కోరుతున్నాము—మిత్రుణ్ని, విశ్వాయు (సర్వజీవన) వంతుణ్ని, వాజ యుద్ధాల్లో ప్రాసహ (అత్యంత విజేత) యుజ్ (సహయోధుడు) ని—ఆ ప్రాసహ యుజ్ ని. మా బ్రహ్మ (ప్రేరిత స్తుతివాక్యం) సహాయార్థం, ఏ సంఘర్షణలోనైనా మా వద్దకు దిగివచ్చుము. ఎందుకంటే ఏ శత్రువూ నిన్ను దాటలేడు; నీవు కూలదోసినవానిని—ఆ సమస్త శత్రువునే నీవు కూలదోస్తావు.

Mantra 5

नि षू नमातिमतिं कयस्य चित्तेजिष्ठाभिररणिभिर्नोतिभिरुग्राभिरुग्रोतिभिः । नेषि णो यथा पुरानेनाः शूर मन्यसे । विश्वानि पूरोरप पर्षि वह्निरासा वह्निर्नो अच्छ ॥

ఎవరిదైనా సరే, అతిగా కొలిచే (అతిమతి) మనస్సును నీవు నీ అత్యంత తీక్ష్ణమైన ప్రజ్వలనశక్తులతోను, ఉగ్రమైన బలవంతమైన సహాయాలతోను కిందపడేయి. హే శూరా, నీవు తెలిసినట్లే, పురాతన మార్గంలో మమ్మల్ని నడిపించు. పూరువునుండి సమస్త శత్రు-శక్తులను దూరం చేయి; హే వహ్ని-వాహకా, రా—మాకు చేరువగా వచ్చే అదే వహ్నిగా నీవు ఉండు.

Mantra 6

प्र तद्वोचेयं भव्यायेन्दवे हव्यो न य इषवान्मन्म रेजति रक्षोहा मन्म रेजति । स्वयं सो अस्मदा निदो वधैरजेत दुर्मतिम् । अव स्रवेदघशंसोऽवतरमव क्षुद्रमिव स्रवेत् ॥

వృద్ధి చెందుతున్న ఇందు (సోమ)కు యోగ్యమైన ఆ వాక్యాన్ని నేను ప్రకటిస్తాను—హవ్యంలా; బాణబలంతో కంపించే మనోభావం, రక్షోహా (రాక్షసనాశకుడు)గా కంపించే మనోభావం. అతడు స్వయంగా తన ప్రహారాలతో మా నుండి దుర్మతిని జయించి తొలగించుగాక; అఘశంసుడు (దుష్టవక్త) కిందకు జారుతూ దూరమైపోవుగాక—తిరస్కృతుడై, తుచ్ఛమైనదిలా ప్రవహించుగాక.

Mantra 7

वनेम तद्धोत्रया चितन्त्या वनेम रयिं रयिवः सुवीर्यं रण्वं सन्तं सुवीर्यम् । दुर्मन्मानं सुमन्तुभिरेमिषा पृचीमहि । आ सत्याभिरिन्द्रं द्युम्नहूतिभिर्यजत्रं द्युम्नहूतिभिः ॥

చింతనతో కూడిన హోత్రార్పణం ద్వారా ఆ ఫలాన్ని మేము గెలుచుకొందుము; హే రయివః, రయి యొక్క సమృద్ధిని మేము గెలుచుకొందుము—రమణీయంగా, స్థిరంగా ఉన్న ఆ సువీర్యం (ఉన్నత వీరబలం) మాకు లభించుగాక. దుర్మనస్సును మేము సుమంతు (సద్భావం)తో ఎదుర్కొని జయించి, దానిని ఇషా (అన్వేషణ-ప్రేరణ)తో కలిపి ముందుకు సాగుదుము. సత్యమైన ఆహ్వానాలతో యజత్రుడైన ఇంద్రుని సమీపానికి తెస్తాము—ద్యుమ్న-హూతులతో, ద్యుమ్న-హూతులతో.

Mantra 8

प्रप्रा वो अस्मे स्वयशोभिरूती परिवर्ग इन्द्रो दुर्मतीनां दरीमन्दुर्मतीनाम् । स्वयं सा रिषयध्यै या न उपेषे अत्रैः । हतेमसन्न वक्षति क्षिप्ता जूर्णिर्न वक्षति ॥

ముందుకు, ముందుకు—మీ కోసం; ఇక్కడ మా కోసం కూడా—తన స్వయంశోభిత యశస్సుతో కూడిన రక్షణతో ఇంద్రుడు దుర్మతుల్ని తలక్రిందులు చేసే వాడు, దుర్మతుల్ని చీల్చే వాడు. మాకు హాని చేయడానికి, మాపై ఒత్తిడి తెచ్చేందుకు వచ్చేది, అత్రుల ఋషి-దర్శన (ఋషిత్వ-తేజస్సు) బలంతో అదే స్వయంగా విఫలమగునట్లు చేయబడుగాక. దెబ్బతిన్నాక అది ఇక ముందుకు సాగదు—విసిరివేయబడిన జీర్ణ వస్తువు మోయలేనట్లే అది కొనసాగలేడు.

Mantra 9

त्वं न इन्द्र राया परीणसा याहि पथाँ अनेहसा पुरो याह्यरक्षसा । सचस्व नः पराक आ सचस्वास्तमीक आ । पाहि नो दूरादारादभिष्टिभिः सदा पाह्यभिष्टिभिः ॥

హే ఇంద్రా, నీవు నీ రయి-సంపూర్ణతతో మా ముందుగా సాగు; క్లేశరహిత మార్గాలలో సాగు; హాని చొరబడనీయని రక్షణతో ముందుగా సాగు. దూరం నుంచీ మా తోడుగా ఉండు, సమీపం నుంచీ మా తోడుగా ఉండు. దూరం నుంచీ సమీపం నుంచీ—నీ నిశ్చిత సహాయాలతో (అభిష్టి) మమ్మల్ని కాపాడు; ఎల్లప్పుడూ అభిష్టులతో కాపాడు.

Mantra 10

त्वं न इन्द्र राया तरूषसोग्रं चित्त्वा महिमा सक्षदवसे महे मित्रं नावसे । ओजिष्ठ त्रातरविता रथं कं चिदमर्त्य । अन्यमस्मद्रिरिषेः कं चिदद्रिवो रिरिक्षन्तं चिदद्रिवः ॥

హే ఇంద్రా, నీవు నీ రయి-సంపూర్ణతతో అన్నిటినీ అధిగమిస్తావు; నీ ఉగ్ర మహిమ కూడా సహాయపడగలదు—మహా మిత్రుడు మా సహాయానికి వచ్చునట్లుగా. హే అత్యంత బలవంతుడా, త్రాతా, అవితా, అమర్త్యా—ఏ రథబలమైనా నీవు కాపాడుతావు. హే అద్రివః (శిలాయుధధారివా), ఇతరుణ్ని నీవు హానికై వదిలినా; మా విషయంలో మాత్రం హానికై లక్ష్యమైన వాడినికూడా నీవు సురక్షితంగా ఉంచుతావు.

Mantra 11

पाहि न इन्द्र सुष्टुत स्रिधोऽवयाता सदमिद्दुर्मतीनां देवः सन्दुर्मतीनाम् । हन्ता पापस्य रक्षसस्त्राता विप्रस्य मावतः । अधा हि त्वा जनिता जीजनद्वसो रक्षोहणं त्वा जीजनद्वसो ॥

సుష్టుతుడైన ఇంద్రా! మమ్మల్ని కాపాడు; వంకర/కుటిల ప్రతిఘటనలపై దిగివచ్చి నిరంతరం రక్షించు. దేవుడై నీవు ఎల్లప్పుడూ దుర్మతి (దుష్టబుద్ధి)ని నలిపివేసేవాడవు—దుర్మతుల సంహారకుడు. పాపమయ తమస్/రాక్షసీయ అంధకార హంతా, వాక్సంపన్న విప్రుని (ఋషి) రక్షకుడు—మాకు త్రాతగా ఉండు. ఎందుకంటే, హే వసూ! నీ జనితా నిన్ను రక్షస్-హణం (రాక్షస సంహారకుడు)గా జన్మింపజేశాడు—హే వసూ, నిన్ను రక్షస్-హణంగా జన్మింపజేశాడు.