Sukta 127

Mantra 1

अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसुं सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् । य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा । घृतस्य विभ्राष्टिमनु वष्टि शोचिषाजुह्वानस्य सर्पिषः ॥

అగ్నిని నేను హోతాగా భావిస్తున్నాను—దానశీలుడు, వసు-సంపన్నుడు, సహస్ (బలం) యొక్క సుతుడు, జాతవేదస్, విప్రుడు—అవును, ఆ జాతవేదస్. తన స్వధ్వర యజ్ఞం స్వయంగా సరి అయిన ఊర్ధ్వ మార్గంలో పైకి ఎగసే ఆ దేవుడు, దేవుల కృత్పా (కృపా/రూపకల్పన శక్తి)తో—ఘృతపు (నెయ్యి) దీప్తిని అనుసరిస్తూ—తన శోచిష్ (జ్వాల) ద్వారా, ఆహుతి అర్పిత సర్పిష్ (నెయ్యి) వైపు ప్రవృత్తి చెందుతాడు.

Mantra 2

यजिष्ठं त्वा यजमाना हुवेम ज्येष्ठमङ्गिरसां विप्र मन्मभिर्विप्रेभिः शुक्र मन्मभिः । परिज्मानमिव द्यां होतारं चर्षणीनाम् । शोचिष्केशं वृषणं यमिमा विशः प्रावन्तु जूतये विशः ॥

హే యజిష్ఠా! యజమానులమైన మేము నిన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాం—అంగిరసులలో జ్యేష్ఠుడా, విప్రుడా—మన్‌మ (ప్రేరిత ఆలోచన)తో, ప్రకాశమైన మన్‌మలతో. పరిజ్మాన్ ఆకాశాన్ని చుట్టి సంచరించునట్లు, నీవు ప్రజల హోతావు; శోచిష్కేశ (జ్వాల-కేశుడు), వృషణ (బలవంతుడు)—ఈ విశః (సముదాయాలు/ప్రజలు) అతనిని జూతయే (వేగం/ప్రేరణ) కొరకు ముందుకు నడిపించుగాక, ఈ విశః.

Mantra 3

स हि पुरू चिदोजसा विरुक्मता दीद्यानो भवति द्रुहंतरः परशुर्न द्रुहंतरः । वीळु चिद्यस्य समृतौ श्रुवद्वनेव यत्स्थिरम् । निःषहमाणो यमते नायते धन्वासहा नायते ॥

అతడు (అగ్ని) అనేక విధాల శక్తితో కూడి, స్వర్ణ-దీప్తితో ప్రకాశిస్తూ, మరింత భయంకరమైన ప్రహారకుడవుతాడు—కొడవలిలా, మరింత భయంకరమైన ప్రహారకుడు. అతనితో ఢీకొన్నప్పుడు, అరణ్యవృక్షంలా స్థిరమైనదీ కూడ వంగిపోతుంది. అతడు నిఃసహుడు (అజేయుడు)గా ముందుకు దూసుకుపోతాడు; అతడు వెనుదిరగడు—విస్తారమైన ప్రదేశాలను జయించినా వెనుదిరగడు.

Mantra 4

दृळ्हा चिदस्मा अनु दुर्यथा विदे तेजिष्ठाभिररणिभिर्दाष्ट्यवसेऽग्नये दाष्ट्यवसे । प्र यः पुरूणि गाहते तक्षद्वनेव शोचिषा । स्थिरा चिदन्ना नि रिणात्योजसा नि स्थिराणि चिदोजसा ॥

దృఢంగా ఉన్న అడ్డంకులూ అతని వెంటనే వంగిపోతాయి; కఠినమైన మార్గాలూ తెలిసివచ్చేవిగా మారుతాయి. అత్యంత ప్రకాశించే అరణులు (అగ్ని-మంథన దండాలు) ద్వారా అతడు మన సహాయార్థం అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేస్తాడు—మన సహాయార్థం అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేస్తాడు. అనేక ఆవరణాలను ఛేదించి దూసుకుపోయేవాడు, తన శోచిష్‌తో (జ్వాలతో) చెక్కలు కోసేవాడిలా అడవిని చెక్కుతాడు. తన ఓజస్సుతో స్థిరమైన అన్న-ఆధారాన్నికూడా విరిచివేస్తాడు; స్థిరమైన వాటినికూడా తన ఓజస్సుతో విరిచివేస్తాడు.

Mantra 5

तमस्य पृक्षमुपरासु धीमहि नक्तं यः सुदर्शतरो दिवातरादप्रायुषे दिवातरात् । आदस्यायुर्ग्रभणवद्वीळु शर्म न सूनवे । भक्तमभक्तमवो व्यन्तो अजरा अग्नयो व्यन्तो अजराः ॥

ఊర్ధ్వ లోకాలలో అతని బలవర్ధక పోషణను మేము ధ్యానిస్తాము—అతడు రాత్రిలో దినముకన్నా మరింత దర్శనీయుడు; ఇంకా పరిపక్వం కాని జీవానికి దినముకన్నా మరింత వెలుగునిచ్చేవాడు. అతడు దృఢమైన పట్టు వలె మన ఆయుష్షును పట్టుకొని నిలుపుతాడు; కుమారునికి లాగ విస్తారమైన ఆశ్రయం—అతడు మహాశరణం. పంచబడినదానికీ పంచబడనిదానికీ—రెండింటికీ—సహాయభాగాన్ని అతడు పంచుతాడు; అజరమైన అగ్నులు (అగ్ని-శక్తులు) సహాయాన్ని వ్యాపింపజేస్తాయి, అజరమైన అగ్నులు సహాయాన్ని వ్యాపింపజేస్తాయి.

Mantra 6

स हि शर्धो न मारुतं तुविष्वणिरप्नस्वतीषूर्वरास्विष्टनिरार्तनास्विष्टनिः । आदद्धव्यान्याददिर्यज्ञस्य केतुरर्हणा । अध स्मास्य हर्षतो हृषीवतो विश्वे जुषन्त पन्थां नरः शुभे न पन्थाम् ॥

అతడు నిజంగా మరుత్-గణంలా—ప్రచండ నాదంతో గర్జించేవాడు. కర్మఫలదాయకమైన క్షేత్రాలలో అతడే ఇష్ట-నాయకుడు; సంకటాలలో కూడా అతడే ఇష్ట-నాయకుడు. అతడు హవ్యాలను స్వీకరిస్తాడు; అతడే స్వీకర్త—యజ్ఞస్య కేతు (ధ్వజ-చిహ్నం), అర్హణీయుడు. ఆపై అతడు హర్షించి, హృషీవాన్ (ఉత్సాహ-బలంతో నిండినవాడు) అయినప్పుడు, సమస్త నరులు అతని శుభ పథాన్ని—కల్యాణ పథంలా—ఆనందంగా అనుసరిస్తారు.

Mantra 7

द्विता यदीं कीस्तासो अभिद्यवो नमस्यन्त उपवोचन्त भृगवो मथ्नन्तो दाशा भृगवः । अग्निरीशे वसूनां शुचिर्यो धर्णिरेषाम् । प्रियाँ अपिधीँर्वनिषीष्ट मेधिर आ वनिषीष्ट मेधिरः ॥

మళ్లీ మళ్లీ, కీర్తకులు ఊర్ధ్వదృష్టితో నమస్కరించి వాక్యాన్ని ఉచ్చరించినప్పుడు, భృగువులు మథనం చేస్తూ దాన-సమర్పణం చేస్తారు. అగ్ని వసువుల అధిపతి; అతడు శుచి (పవిత్రుడు), వారికి ధారకుడూ ఆధారమూ. మేధావి (జ్ఞాని) మనకొరకు ప్రియమైన, గుప్త నిధులను జయించుగాక; మేధావి వాటిని మనకొరకు సంపాదించుగాక.

Mantra 8

विश्वासां त्वा विशां पतिं हवामहे सर्वासां समानं दम्पतिं भुजे सत्यगिर्वाहसं भुजे । अतिथिं मानुषाणां पितुर्न यस्यासया । अमी च विश्वे अमृतास आ वयो हव्या देवेष्वा वयः ॥

సర్వ విశాల (ప్రజల) పతిగా మిమ్మల్ని మేము హవిస్తాము—అందరికీ సమానమైన దంపతి (గృహస్వామి)గా—మీ పోషక సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవించుటకు, సత్యగిర్ (సత్యవాక్య)-వాహకుని అనుభవించుటకు. మీరు మనుష్యుల అతిథి—సన్నిహితత్వమూ ఆసనమూ తండ్రిలా ఉన్నవాడు. ఇంకా ఆ సమస్త అమృత (అమర) దేవగణం హవ్యాలను దేవుల వద్దకు తీసుకుపోవుగాక; మా బలం/సమృద్ధినీ అక్కడికి తీసుకుపోవుగాక.

Mantra 9

त्वमग्ने सहसा सहन्तमः शुष्मिन्तमो जायसे देवतातये रयिर्न देवतातये । शुष्मिन्तमो हि ते मदो द्युम्निन्तम उत क्रतुः । अध स्मा ते परि चरन्त्यजर श्रुष्टीवानो नाजर ॥

హే అగ్నీ! నీవు నీ సహసా (పరాక్రమం) చేత అత్యంత జయశీలివి; దేవతాతయే (దేవత్వ-ప్రాప్తి) కొరకు నీవు అత్యంత శుష్మిన్ (బలవంతుడు)గా జన్మిస్తావు—ఆ దేవతాతయే కొరకు రయి (సమృద్ధి) వలె. ఎందుకంటే నీ మద (ఉత్సాహం) అత్యంత బలవంతమైనది; నీ ద్యుమ్న (దీప్తి/యశస్సు) అత్యంత ప్రకాశవంతమైనది; నీ క్రతు (సంకల్ప-శక్తి) అత్యంత ప్రభావశీలమైనది. అప్పుడు, హే అజర (అవృద్ధ/అవినాశి), నీ చుట్టూ శ్రుష్టీవాన (శ్రవణశీల/ఆజ్ఞాపాలక) జనులు పరిచరిస్తారు—అజరుని వలె అజరులై.

Mantra 10

प्र वो महे सहसा सहस्वत उषर्बुधे पशुषे नाग्नये स्तोमो बभूत्वग्नये । प्रति यदीं हविष्मान्विश्वासु क्षासु जोगुवे । अग्रे रेभो न जरत ऋषूणां जूर्णिर्होत ऋषूणाम् ॥

మీ కొరకు—సహసా (పరాక్రమం) చేత మహానైన, పరాక్రమవంతుని కొరకు; ఉషర్బుధ (ఉషస్సును జాగృతం చేసేవాడు) కొరకు; పశుషే (పోషకుడు/వృద్ధిదాత) కొరకు—ఈ స్తోమం అగ్నికై కలుగుగాక. హవిష్మాన్ (హవిస్-ధారి యజమాని) అతనిని అన్ని క్షాసు (లోకాలు/ఆవాసాలు) లో పిలిచినప్పుడు, అతడు ప్రత్యుత్తరం ఇస్తాడు. ముందుగా, రేభ (గాయకుడు) వలె, అతడు జరపడడు—ఋషుల జూర్ణి (వేగవంత) హోతృ, ఋషుల వేగవంత హోతృ.

Mantra 11

स नो नेदिष्ठं ददृशान आ भराग्ने देवेभिः सचनाः सुचेतुना महो रायः सुचेतुना । महि शविष्ठ नस्कृधि संचक्षे भुजे अस्यै । महि स्तोतृभ्यो मघवन्त्सुवीर्यं मथीरुग्रो न शवसा ॥

హే అగ్నీ! దర్శింపబడినవాడా, మాకు నేదిష్ఠం (అత్యంత సమీప) దర్శనాన్ని తీసుకురా; దేవులతో కలిసి, నీ సుచేతునా (ప్రకాశమయ బుద్ధి) చేత సంయుక్తుడై రా—అదే సుచేతునా చేత మహా రయి (సమృద్ధి) ని తీసుకురా. హే అత్యంత శక్తిమంతుడా! దీనిని మాకు మహత్తుగా చేయి—ఈ కర్మలో మా సంచక్షే (సహ-దర్శనం/సమ్యక్ దృష్టి) కొరకు, మా భుజే (అనుభవ/భోగం) కొరకు. హే మఘవన్! స్తోతృలకు మహా సువీర్య (ఉన్నత వీర్యం/పరాక్రమం) ప్రసాదించు—ఉగ్రుని వలె, బలంతో మథించే వాడివై.