The Exposition of Hanumān’s Protective Kavaca (Māruti-kavaca)
సనత్కుమారుడు నారదునితో—కార్తవీర్య కవచాన్ని ఉపదేశించిన తరువాత ఇప్పుడు మోహాన్ని నశింపజేసి విఘ్నాలను తొలగించే విజయప్రదమైన మāruti (హనుమాన్) కవచాన్ని ప్రసాదిస్తానని చెబుతాడు. పూర్వం ఆనందవనికలో దేవతలచే పూజింపబడే శ్రీరాముని దర్శించి, రావణవధవరకు కథాంతంలో రాముడు ఈ కవచాన్ని ఇచ్చి ‘అనర్హులకు విచక్షణలేకుండా వెల్లడించవద్దు’ అని ఆజ్ఞాపించినట్లు వివరిస్తాడు. కవచంలో హనుమానుని ఆహ్వానించి దిక్కులు, పై-క్రింది-మధ్య భాగాలు, తల నుండి పాదాల వరకు ప్రతి అవయవాన్ని రక్షించమని ప్రార్థన ఉంది; భూమి-ఆకాశం-అగ్ని-సముద్రం-అరణ్యం, యుద్ధం మరియు సంకటకాలంలో కూడా రక్షణ చెప్పబడింది. డాకినీ-శాకినీ, కాలరాత్రి, పిశాచాలు, సర్పాలు, రాక్షసీలు, వ్యాధులు, శత్రుమంత్రాలు హనుమానుని భయంకర దివ్యరూపంతో శమిస్తాయి. చివరికి హనుమానుడు వేద-ప్రణవస్వరూపుడు, బ్రహ్మం-ప్రాణవాయువు, బ్రహ్మా-విష్ణు-మహేశ్వరాత్మకుడని స్తుతి. గోప్యత, అష్టగంధాలతో లిఖించి మెడలో లేదా కుడి భుజంపై ధరించడం, జపసిద్ధితో ‘అసాధ్యం’ కూడా సాధ్యమవుతుందని ఫలశ్రుతి.
Shlokas
Verse 1
सनत्कुमार उवाच । कार्तवीर्यस्य कवचं कथितं ते मुनीश्वर । मोहविध्वंसनं जैत्रं मारुतेः कवचं श्रृणु ॥ १ ॥
సనత్కుమారుడు పలికెను: ఓ మునీశ్వరా, కార్తవీర్యుని కవచాన్ని నీకు చెప్పితిని. ఇప్పుడు మోహనాశకమై విజయప్రదమైన మారుతి (హనుమంతుడు) కవచాన్ని వినుము.
Verse 2
यस्य संधारणात्सद्यः सर्वे नश्यंत्युपद्रवाः । भूतप्रेतारिजं दुःखं नाशमेति न संशयः ॥ २ ॥
దానిని ధారణ చేయుట మాత్రముననే సమస్త ఉపద్రవాలు తక్షణమే నశించును; భూతప్రేతాలవలన గాని శత్రువులవలన గాని కలిగే దుఃఖం నశించును—సందేహమే లేదు.
Verse 3
एकदाहं गतो द्रष्टुं रामं रमयतां वरम् । आनंदवनिकासंस्थं ध्यायंतं स्वात्मनः पदम् ॥ ३ ॥
ఒకసారి నేను రాముని దర్శించుటకు వెళ్లితిని—ఆనందింపజేసేవారిలో శ్రేష్ఠుడు. ఆయన ‘ఆనందవనికా’ అనే వనంలో నివసిస్తూ తన స్వాత్మపరమపదాన్ని ధ్యానించుచుండెను।
Verse 4
तत्र रामं रमानाथं पूजितं त्रिदशेश्वरैः । नमस्कृत्य तदादिष्टमासनं स्थितवान् पुरः ॥ ४ ॥
అక్కడ రమానాథుడైన రాముని త్రిదశేశ్వరులు పూజించుచుండగా చూచి, నమస్కరించి, ఆయన ఆదేశించిన ఆసనాన్ని స్వీకరించి ముందర నిలిచితిని।
Verse 5
तत्र सर्वं मया वृत्तं रावणस्य वधांतकम् । पृष्टं प्रोवाच राजेंद्रः श्रीरामः स्वयमादरात् ॥ ५ ॥
అక్కడ నేను రావణవధాంతం వరకు జరిగిన సమస్త వృత్తాంతాన్ని నివేదించితిని. అడిగినపుడు రాజేంద్రుడైన శ్రీరాముడు స్వయంగా ఆదరంతో చెప్పెను।
Verse 6
ततः कथांते भगवान्मारुतेः कवचं ददौ । मह्यं तत्ते प्रवक्ष्यामि न प्रकाश्यं हि कुत्रचित् ॥ ६ ॥
ఆపై కథాంతంలో భగవంతుడు నాకు మారుతి (హనుమాన్) కవచాన్ని ప్రసాదించెను. నాకు బోధించినట్లే నీకు చెప్పుదును—ఇది ఎక్కడైనా నిర్బంధం లేకుండా ప్రకటించదగినది కాదు।
Verse 7
भविष्यदेतन्निर्द्दिष्टं बालभावेन नारद । श्रीरामेणांजनासूनासूनोर्भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ ७ ॥
ఓ నారదా, ఇది భవిష్యత్తుకు సూచించబడినది—బాలభావాన్ని ఆశ్రయించుటవలన శ్రీరాముడు అంజనాసుతుడు (హనుమాన్) యొక్క సుతునికి భుక్తి మరియు ముక్తి రెండింటినీ ప్రసాదించును।
Verse 8
हनुमान् पूर्वतः पातु दक्षिणे पवनात्मजः । पातु प्रतीच्यामक्षघ्नः सौम्ये सागरतारकः ॥ ८ ॥
తూర్పున హనుమంతుడు నన్ను రక్షించుగాక; దక్షిణాన పવનపుత్రుడు రక్షించుగాక. పడమరన అక్షవధకుడు రక్షించుగాక; ఉత్తరాన సాగరతారకుడు రక్షించుగాక.
Verse 9
ऊर्द्ध पातु कपिश्रेष्ठः केसरिप्रियनंदनः । अधस्ताद्विष्णुभक्तस्तु पातु मध्ये च पावनिः ॥ ९ ॥
పై నుండి కపిశ్రేష్ఠుడు, కేసరిని ఆనందింపజేసే ప్రియ కుమారుడు, నన్ను రక్షించుగాక. క్రింద నుండి విష్ణుభక్తుడు రక్షించుగాక; మధ్యలో పావనుడు రక్షించుగాక.
Verse 10
लंकाविदाहकः पातु सर्वापद्भ्यो निरंतरम् । सुग्रीवसचिवः पातु मस्तकं वायुनंदनः ॥ १० ॥
లంకాదాహకుడు నన్ను నిరంతరం సమస్త ఆపదల నుండి కాపాడుగాక. వాయునందనుడు, సుగ్రీవుని సచివుడు, నా మస్తకాన్ని రక్షించుగాక.
Verse 11
भालं पातु महावीरो भ्रुवोर्मध्ये निरंतरम् । नेत्रे छायापहारी च पातु नः प्लवगेश्वरः ॥ ११ ॥
మహావీరుడు నా లలాటాన్ని రక్షించుగాక; భ్రూవుల మధ్యస్థానాన్ని నిరంతరం కాపాడుగాక. ఛాయాపహారి ప్లవగేశ్వరుడు మా నేత్రాలను రక్షించుగాక.
Verse 12
कपोलौ कर्णमूले च पातु श्रीरामकिंकरः । नासाग्रमंजनासूनुः पातु वक्त्रं हरीश्वरः ॥ १२ ॥
శ్రీరామ కింకరుడు నా కపోలములు మరియు కర్ణమూలాలను రక్షించుగాక. అంజనాసుతుడు నా నాసాగ్రాన్ని రక్షించుగాక; హరీశ్వరుడు నా ముఖాన్ని రక్షించుగాక.
Verse 13
पातु कंठे तु दैत्यारिः स्कंधौ पातु सुरारिजित् । भुजौ पातु महातेजाः करौ च चरणायुधः ॥ १३ ॥
నా కంఠాన్ని దైత్యారి రక్షించుగాక; నా భుజసంధులను సురారిజిత్ రక్షించుగాక। నా భుజాలను మహాతేజుడు రక్షించుగాక; నా చేతులను చరణాయుధుడు రక్షించుగాక॥१३॥
Verse 14
नखान्नाखायुधः पातु कुक्षौ पातु कपीश्वरः । वक्षो मुद्रापहारी च पातु पार्श्वे भुजायुधः ॥ १४ ॥
నా నఖాలను నఖాయుధుడు రక్షించుగాక; నా కుక్షిని కపీశ్వరుడు రక్షించుగాక। నా వక్షస్థలాన్ని ముద్రాపహారీ రక్షించుగాక; నా పార్శ్వాలను భుజాయుధుడు రక్షించుగాక॥१४॥
Verse 15
लंकानिभंजनः पातु पृष्टदेशे निरंतरम् । नाभिं श्रीरामभक्तस्तु कटिं पात्वनिलात्मजः ॥ १५ ॥
నా పృష్ఠదేశాన్ని లంకానిభంజనుడు నిరంతరం రక్షించుగాక। నా నాభిని శ్రీరామభక్తుడు రక్షించుగాక; నా కటిని అనిలాత్మజుడు రక్షించుగాక॥१५॥
Verse 16
गुह्यं पातु महाप्रज्ञः सक्थिनी अतिथिप्रियः । ऊरू च जानुनी पातु लंकाप्रासादभंजनः ॥ १६ ॥
నా గుహ్యభాగాన్ని మహాప్రజ్ఞుడు రక్షించుగాక; నా తొడలను అతిథిప్రియుడు రక్షించుగాక। నా ఊరువులను, మోకాళ్లను లంకాప్రాసాదభంజనుడు రక్షించుగాక॥१६॥
Verse 17
जंघे पातु कपिश्रेष्ठो गुल्फौ पातु महाबलः । अचलोद्धारकः पातु पादौ भास्करसन्निभः ॥ १७ ॥
నా జంఘలను కపిశ్రేష్ఠుడు రక్షించుగాక; నా గుల్ఫాలను మహాబలుడు రక్షించుగాక। నా పాదాలను అచలోద్ధారకుడు రక్షించుగాక—సూర్యసన్నిభ తేజస్సుతో॥१७॥
Verse 18
अङ्गानि पातु सत्त्वाढ्यः पातु पादांगुलीः सदा । मुखांगानि महाशूरः पातु रोमाणि चात्मवान् ॥ १८ ॥
సత్త్వసమృద్ధుడైన ప్రభువు నా అవయవాలను రక్షించుగాక; ఆయన నా పాదవేళ్లను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. మహావీరుడు నా ముఖావయవాలను రక్షించుగాక; ఆత్మనియముడు నా దేహరోమాలను కూడా కాపాడుగాక.
Verse 19
दिवारात्रौ त्रिलोकेषु सदागतिलुतोऽवतु । स्थितं व्रजंतमासीनं पिबंतं जक्षतं कपिः ॥ १९ ॥
పగలు-రాత్రి మూడు లోకాలలో నిత్యం సంచరించే కపి-స్వరూప ప్రభువు నన్ను కాపాడుగాక—నేను నిలుచున్నా, నడుస్తున్నా, కూర్చున్నా, త్రాగుతున్నా లేదా భుజిస్తున్నా.
Verse 20
लोकोत्तरगुणः श्रीमान् पातु त्र्यंबकसंभवः । प्रमत्तमप्रमत्तं वा शयानं गहनेंऽबुनि ॥ २० ॥
లోకాతీత గుణసంపన్నుడైన శ్రీమాన్ త్ర్యంబక-సంభవ ప్రభువు మమ్మల్ని కాపాడుగాక—మేము అజాగ్రత్తగా ఉన్నా జాగ్రత్తగా ఉన్నా, గాఢ జలంలో శయనించినా కూడా.
Verse 21
स्थलेंऽतरिक्षे ह्यग्नौ वा पर्वते सागरे द्रुमे । संग्रामे संकटे घोरे विराङ्रूपधरोऽवतु ॥ २१ ॥
భూమిపై, ఆకాశంలో, అగ్నిలో, పర్వతంపై, సముద్రంలో లేదా వృక్షమధ్య; యుద్ధంలో, సంకటంలో, భయంకర విపత్తుల్లో—విరాట్-రూపధారి ప్రభువు నన్ను కాపాడుగాక.
Verse 22
डाकिनीशाकिनीमारीकालरात्रिमरीचिकाः । शयानं मां विभुः पातु पिशाचोरगराक्षसीः ॥ २२ ॥
నేను శయనించినప్పుడు సర్వవ్యాపి విభువు నన్ను కాపాడుగాక—డాకినీ-శాకినీల నుండి, మారి (మహామారి) నుండి, భయంకర కాలరాత్రి నుండి, మరిచికా-వంటి మాయాభాసల నుండి, అలాగే పిశాచాలు, సర్పాలు, రాక్షసీల నుండి.
Verse 23
दिव्यदेहधरो धीमान्सर्वसत्त्वभयंकरः । साधकेंद्रावनः शश्वत्पातु सर्वत एव माम् ॥ २३ ॥
దివ్యదేహధారి, ధీమంతుడు, సమస్త దుష్టసత్త్వాలకు భయంకరుడు, సాధకశ్రేష్ఠుల నిత్యరక్షకుడైన ప్రభువు—అతడు నన్ను అన్ని దిక్కుల నుండీ సదా కాపాడుగాక।
Verse 24
यद्रूपं भीषणं दृष्ट्वा पलायंते भयानकाः । स सर्वरूपः सर्वज्ञः सृष्टिस्थितिकरोऽवतु ॥ २४ ॥
ఆ భీషణ రూపాన్ని చూచి భయంకరులైనవారికూడా భయంతో పారిపోతారు; సర్వరూపుడు, సర్వజ్ఞుడు, సృష్టి-స్థితి కర్త అయిన ప్రభువు మమ్మల్ని కాపాడుగాక।
Verse 25
स्वयं ब्रह्मा स्वयं विष्णुः साक्षाद्देवो महेश्वरः । सूर्यमंडलगः श्रीदः पातु कालत्रयेऽपि माम् ॥ २५ ॥
ఆయనే స్వయంగా బ్రహ్మ, స్వయంగా విష్ణు, ప్రత్యక్ష దేవ మహేశ్వరుడు; సూర్యమండలంలో నివసించి శ్రీ (సంపద) ప్రసాదించువాడు—ఆయన మూడు కాలాల్లోనూ నన్ను కాపాడుగాక।
Verse 26
यस्य शब्दमुपाकर्ण्य दैत्यदानवराक्षसाः । देवा मनुष्यास्तिर्यंचः स्थावरा जङ्गमास्तथा ॥ २६ ॥
ఆయన శబ్దాన్ని (నాదాన్ని) వినగానే దైత్య, దానవ, రాక్షసులు; అలాగే దేవతలు, మనుషులు, తిర్యక్ (జంతువులు), స్థావర-జంగమ సమస్తమూ ఆయన ప్రభావానికి లోబడుతుంది।
Verse 27
सभया भयनिर्मुक्ता भवंति स्वकृतानुगाः । यस्यानेककथाः पुण्याः श्रूयंते प्रतिकल्पके ॥ २७ ॥
తమ కృతకర్మ ఫలానుసారంగా నడిచేవారు సభలోనూ భయరహితులవుతారు. ఆయన అనేక పుణ్యకథలు ప్రతి కల్పంలో వినబడుతుంటాయి।
Verse 28
सोऽवतात्साधकश्रेष्ठं सदा रामपरायणः । वैधात्रधातृप्रभृति यत्किंचिद्दृश्यतेऽत्यलम् ॥ २८ ॥
సాధకులలో శ్రేష్ఠుడై సదా శ్రీరామపరాయణుడైన ఆ మహానుభావుడు మమ్మల్ని రక్షించుగాక. విధాత నియమం మొదలుకొని లోకంలో కనిపించేది ఎంత స్వల్పమో, ఆయన ఎదుట అది అత్యంత తుచ్ఛమే.
Verse 29
विद्ध्वि व्याप्तं यथा कीशरूपेणानंजनेन तत् । यो विभुः सोऽहमेषोऽहं स्वीयः स्वयमणुर्बृहत् ॥ २९ ॥
ప్రభురూపంగా, కలుషరహితంగా, సూక్ష్మంగా ఆయన సర్వత్ర వ్యాపించి ఉన్నాడని తెలుసుకో. ఆ సర్వవ్యాపి విభువు ‘నేనే’; ఈ ‘నేను’ ఆయన స్వీయ ఆత్మస్వరూపమే, తన శక్తిచేత ఆయన అణువుగా కూడా, విస్తారంగా కూడా ఉంటాడు.
Verse 30
ऋग्यजुःसामरूपश्च प्रणवस्त्रिवृदध्वरः । तस्मै स्वस्मै च सर्वस्मै नतोऽस्म्यात्मसमाधिना ॥ ३० ॥
ఋగ్-యజుః-సామ స్వరూపుడైనవాడికి, పవిత్ర ప్రణవమైన ‘ఓం’కీ, త్రివిధ యజ్ఞస్వరూపుడికీ—ఆయనకూ, అంతరాత్మగా ఉన్న స్వస్వరూపానికీ, సర్వస్వరూపానికీ—ఆత్మసమాధితో నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
Verse 31
अनेकानन्तब्रह्माण्डधृते ब्रह्मस्वरूपिणे । समीरणात्मने तस्मै नतोऽस्म्यात्मस्वरूपिणे ॥ ३१ ॥
అనేకానంత బ్రహ్మాండాలను ధరిస్తూ, బ్రహ్మస్వరూపుడై, ప్రాణవాయురూపంగా నివసించే ఆ పరమాత్మకు—ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపుడైన ఆయనకు—నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
Verse 32
नमो हनुमते तस्मै नमो मारुतसूनवे । नमः श्रीरामभक्ताय श्यामाय महते नमः ॥ ३२ ॥
ఆ హనుమంతునికి నమస్కారం, మారుతసూనువుకు నమస్కారం. శ్రీరామభక్తుడైన శ్యామవర్ణ మహాత్మునికి పునఃపునః నమస్కారం.
Verse 33
नमो वानर वीराय सुग्रीवसख्यकारिणे । संकाविदहनायाथ महासागरतारिणे ॥ ३३ ॥
సుగ్రీవసఖ్యాన్ని కలిగించిన వానర వీరునికి నమస్కారం; లంకను దహించినవాడికి, మహాసముద్రాన్ని దాటింపజేసినవాడికి నమస్కారం।
Verse 34
सीताशोकविनाशाय राममुद्राधराय च । रावणांतनिदानाय नमः सर्वोत्तरात्मने ॥ ३४ ॥
సీతాశోకాన్ని నశింపజేసినవాడికి, రామముద్రికను ధరించినవాడికి, రావణాంతానికి నిర్ణాయక కారణమైన సర్వోత్తరాత్మకు నమస్కారం।
Verse 35
मेघनादमखध्वंसकारणाय नमोनमः । अशोकवनविध्वंसकारिणे जयदायिने ॥ ३५ ॥
మేఘనాదుని యజ్ఞధ్వంసానికి కారణమైనవాడికి పునఃపునః నమస్కారం; అశోకవనాన్ని విధ్వంసం చేసి విజయాన్ని ప్రసాదించేవాడికి నమస్కారం।
Verse 36
वायुपुत्राय वीराय आकाशोदरगामिने । वनपालशिरश्छेत्रे लंकाप्रासादभंजिने ॥ ३६ ॥
వాయుపుత్రుడైన వీరునికి నమస్కారం; ఆకాశ విస్తారంలో సంచరించేవాడికి; వనపాలుని శిరస్సును ఛేదించి లంకా ప్రాసాదాలను భంజించినవాడికి నమస్కారం।
Verse 37
ज्वलत्कांचनवर्णाय दीर्घलांगूलधारिणे । सौमित्रिजयदात्रे च रामदूताय ते नमः ॥ ३७ ॥
జ్వలించే కాంచనవర్ణుడా, దీర్ఘ లాంగూలధారివా; సౌమిత్రి (లక్ష్మణ)కు విజయాన్ని ప్రసాదించేవాడా, రామదూతా—నీకు నమస్కారం।
Verse 38
अक्षस्य वधकर्त्रे च ब्रह्मशस्त्रनिवारिणे । लक्ष्मणांगमहाशक्तिजातक्षतविनाशिने ॥ ३८ ॥
అక్షుని వధించినవాడికి, బ్రహ్మాస్త్రాన్ని నివారించినవాడికి, లక్ష్మణుని దేహంపై మహాశక్తి వల్ల కలిగిన గాయాన్ని నశింపజేసినవాడికి నమస్కారం।
Verse 39
रक्षोघ्नाय रिपुघ्नाय भूतघ्नाय नमोनमः । ऋक्षवानरवीरौघप्रासादाय नमोनमः ॥ ३९ ॥
రాక్షసులను సంహరించువాడికి, శత్రువులను నశింపజేసువాడికి, దుష్ట భూతాలను హరించువాడికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం। వీర ఋక్ష-వానర సమూహానికి పరమ ఆశ్రయాధారమైనవాడికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం।
Verse 40
परसैन्यबलघ्नाय शस्त्रास्त्रघ्नाय ते नमः । विषघ्नाय द्विषघ्नाय भयघ्नाय नमोनमः ॥ ४० ॥
శత్రుసేనల బలాన్ని నశింపజేసువాడికి, శస్త్రాస్త్రాలను నిర్వీర్యం చేసువాడికి నీకు నమస్కారం। విషాన్ని హరించువాడికి, ద్వేషి శత్రువులను నశింపజేసువాడికి, భయాన్ని తొలగించువాడికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం।
Verse 41
महीरिपुभयघ्नाय भक्तत्राणैककारिण । परप्रेरितमन्त्राणां मंत्राणां स्तंभकारिणे ॥ ४१ ॥
భూమిపై శత్రువుల వల్ల కలిగే భయాన్ని నశింపజేసువాడికి, భక్తరక్షణకే ఏకనిష్ఠుడైనవాడికి, ఇతరుల ప్రేరణతో ప్రయోగించిన మంత్రాలను స్థంభింపజేసువాడికి నమస్కారం।
Verse 42
पयः पाषाणतरणकारणाय नमोनमः । बालार्कमंडलग्रासकारिणे दुःखहारिणे ॥ ४२ ॥
నీటివల్ల రాళ్లనూ దాటించగల కారణభూతుడైనవాడికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం। ఉదయించే సూర్యమండలాన్నికూడా గ్రసించగలవాడికి, దుఃఖాన్ని హరించువాడికి నమస్కారం।
Verse 43
नखायुधाय भीमाय दन्तायुधधराय च । विहंगमाय शवाय वज्रदेहाय ते नमः ॥ ४३ ॥
నఖాలను ఆయుధాలుగా ధరించిన భీమరూపుడికి, దంతాలను శస్త్రాలుగా కలిగినవాడికి, విహంగమస్వరూపుడికి, యోగనిశ్చలతలో శవవలె నిశ్చలుడైనవాడికి, వజ్రసమ దేహుడికి నమస్కారం।
Verse 44
प्रतिग्रामस्थितायाथ भूतप्रेतवधार्थिने । करस्थशैलशस्त्राय राम शस्त्राय ते नमः ॥ ४४ ॥
ప్రతి గ్రామంలో నివసించువాడా, భూతప్రేత సంహారార్థి, చేతిలో శైలశస్త్రం ధరించినవాడా—హే రామశస్త్రా! నీకు నమస్కారం।
Verse 45
कौपीनवाससे तुभ्यं रामभक्तिरताय च । दक्षिणाशाभास्कराय सतां चन्द्रोदयात्मने ॥ ४५ ॥
కౌపీనమాత్రం ధరించువాడా, రామభక్తిలో రమించువాడా; దక్షిణ దిశలో ఉదయించే సూర్యునివలె తేజోవంతుడా, సజ్జనులకు చంద్రోదయస్వరూపమైన శీతల మంగళజ్యోతియైనవాడా—నీకు నమస్కారం।
Verse 46
कृत्याक्षतव्यथाघ्नाय सर्वक्लेशहराय च । स्वाम्याज्ञापार्थसंग्रामसख्यसंजयकारिणे ॥ ४६ ॥
కృత్యా మరియు గాయాల వల్ల కలిగే వ్యథను నశింపజేసేవాడా, సమస్త క్లేశాలను హరించేవాడా; స్వామి ఆజ్ఞచేత అర్జునుని సంగ్రామంలో సఖా-సారథిగా నిలిచి విజయాన్ని కలిగించేవాడా—నీకు నమస్కారం।
Verse 47
भक्तानां दिव्यवादेषु संग्रामे जयकारिणे । किल्किलावुवकाराय घोरशब्दकराय च ॥ ४७ ॥
భక్తుల కోసం దివ్య సంగ్రామంలో జయాన్ని కలిగించేవాడా; ‘కిల్కిలా’ వంటి ఉల్లాస రణనాదాలు చేయువాడా, ఘోర గర్జనధ్వని పుట్టించేవాడా—నీకు నమస్కారం।
Verse 48
सर्वाग्निव्याधिसंस्तंभकारिणे भयहारिणे । सदा वनफलाहारसंतृप्ताय विशेषतः ॥ ४८ ॥
సర్వ జ్వరవ్యాధులను నిలిపివేసే వాడికి, భయాన్ని తొలగించే వాడికి, మరియు నిత్యం వనఫలాహారంతో తృప్తిగా ఉండే భక్తునిపై విశేషంగా ప్రసన్నుడైన వాడికి నమస్కారం।
Verse 49
महार्णवशिलाबद्ध्वसेतुबंधाय ते नमः । इत्येतत्कथितं विप्र मारुतेः कवचं शिवम् ॥ ४९ ॥
మహాసముద్రంపై శిలలను బంధించి సేతువును నిర్మించినవాడా! నీకు నమస్కారం. ఓ విప్రా, ఈ విధంగా మారుతి (హనుమాన్) యొక్క శుభకరమైన కవచం ప్రకటించబడింది।
Verse 50
यस्मै कस्मै न दातव्यं रक्षणीयं प्रयत्नतः । अष्टगंधैर्विलिख्याथ कवचं धारयेत्तु यः ॥ ५० ॥
ఇది ఎవరికైనా ఇవ్వకూడదు; యత్నంతో రక్షించాలి. అష్టగంధాలతో వ్రాసి తరువాత ఈ కవచాన్ని ధరించేవాడు రక్షణ పొందుతాడు।
Verse 51
कंठे वा दक्षिणे बाहौ जयस्तस्य पदे पदे । किं पुनर्बहुनोक्तेन साधितं लक्षमादरात् ॥ ५१ ॥
కంఠంలో గానీ కుడి భుజంపై గానీ ధరించినా, ధరించేవాడికి ప్రతి అడుగులో జయం కలుగుతుంది. మరెందుకు ఎక్కువగా చెప్పాలి? భక్తి-ఆదరంతో చేస్తే లక్ష్యం నిశ్చయంగా సిద్ధిస్తుంది।
Verse 52
प्रजप्तमेतत्कवचमसाध्यं चापि साधयेत् ॥ ५२ ॥
ఈ కవచం విధిగా జపసిద్ధి పొందినప్పుడు, అసాధ్యమని భావించబడినదాన్నికూడా సాధింపజేస్తుంది।
Verse 53
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे हनुमत्कवचनिरूपणं नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७८ ॥
ఇట్లు శ్రీబృహన్నారదీయపురాణ పూర్వభాగములోని బృహదుపాఖ్యాన తృతీయపాదమందు “హనుమత్కవచనిరూపణం” అను అష్టసప్తతితమ అధ్యాయము సమాప్తమైంది ॥ ७८ ॥
Frequently Asked Questions
Kavacas are treated as mantra-technology requiring adhikāra, restraint, and correct handling; secrecy preserves efficacy, prevents misuse, and maintains the integrity of the guru-to-disciple transmission emphasized by Purāṇic and Tantric-inflected norms.
It resembles kavaca/nyāsa logic: the deity is installed as guardian of the dik (quarters), ūrdhva-adhaḥ (above/below), madhya (center), and aṅgas (limbs), creating a sacralized protective field around the practitioner for daily acts and extraordinary dangers.
Spirit afflictions (bhūta, preta, piśāca), ḍākinī/śākinī influences, Kālarātri fear, deceptive apparitions, serpents and rākṣasīs, disease/fever, enemy weapons, and hostile or externally impelled mantras.
While invoking Hanumān for concrete protection and victory, it also praises him as Veda- and Praṇava-form, as Brahman and prāṇa, and as identical with Brahmā–Viṣṇu–Maheśvara—linking bhakti practice to a non-dual, all-pervading theological vision.