Adhyaya 92: Devi’s Assurance of Protection and the Fruits of Reciting the Devi Mahatmyam

Verse 1

देव्युवाच एभिः स्तवैश्च मां नित्यं स्तोष्यते यः समाहितः । तस्याहं सकलां बाधां नाशयिष्याम्यसंशयम् ॥

దేవి పలికెను—ఎవడు సమాహిత మనస్సుతో ఈ స్తోత్రాలతో నిత్యం నన్ను స్తుతిస్తాడో, ఆ భక్తుని సమస్త ఆపదలను నేను నిస్సందేహంగా నశింపజేస్తాను।

Verse 2

मधुकैटभनाशं च महिषासुरघातनम् । कीर्तयिष्यन्ति ये तद्वद्वधं शुम्भनिशुम्भयोः ॥

మధు-కైటభ సంహారం, మహిషాసుర వధం, అలాగే శుంభ-నిశుంభ సంహారాన్ని కీర్తించువారు దేవి ప్రసాదమును మరియు రక్షణను పొందుతారు।

Verse 3

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां नवम्यां चैकचेतसः । स्तोष्यन्ति चैव ये भक्त्या मम माहात्म्यमुत्तमम् ॥

అష్టమి, చతుర్దశి, నవమి తిథులలో ఏకాగ్ర మనస్సుతో భక్తితో నా పరమ మాహాత్మ్యాన్ని స్తుతించువారు వాగ్దత్తమైన వరాలను పొందుతారు।

Verse 4

न तेषां दुष्कृतं किञ्चिद् दुष्कृतोत्था न चापदः । भविष्यति न दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् ॥

వారికి ఫలితమిచ్చే దుష్కర్మం ఉండదు; దుష్కర్మమునుండి పుట్టే విపత్తు ఉండదు; దారిద్ర్యం ఉండదు, ప్రియవస్తువుల వియోగమూ ఉండదు।

Verse 5

शत्रुतो न भयं तस्य दस्युतो वा न राजतः । न शस्त्रानलतोयौघात् कदाचित् सम्भविष्यति ॥

ఆ భక్తునికి శత్రువుల నుండి, దొంగల నుండి లేదా రాజు నుండి భయం కలగదు; ఆయుధాలు, అగ్ని లేదా జలప్రవాహాల నుండి కూడా ఎప్పుడూ ప్రమాదం రాదు।

Verse 6

तस्मान्ममैन्माहात्म्यं पठितव्यं सहाहितैः । श्रोतव्यं च सदा भक्त्या परं स्वस्त्ययनं महत् ॥

అందుచేత నా ఈ మాహాత్మ్యాన్ని జాగ్రత్తగలవారు పఠించాలి; అలాగే దీనిని ఎల్లప్పుడూ భక్తితో శ్రవణం చేయాలి—ఇది పరమమైన, మహత్తరమైన స్వస్త్యయన కర్మ, శుభమంగళప్రదం।

Verse 7

उपसर्गानशेषांस्तु महामारीसमुद्भवान् । तथा त्रिविधमुत्पातं माहात्म्यं शमयेन्रमम् ॥

కానీ నా ఈ మాహాత్మ్యం మహామారుల వల్ల కలిగే సమస్త ఉపద్రవాలను శమింపజేస్తుంది; అలాగే త్రివిధ ఉత్పాతాలను కూడా।

Verse 8

यत्रैतत् पठ्यते सम्यङ्नित्यमायतने मम । सदा न तद्विमोक्ष्यामि सान्निध्यं तत्र मे स्थितम् ॥

ఎక్కడెక్కడ నా దేవాలయంలో దీనిని విధివిధానంగా నిత్యం పఠిస్తారో, ఆ స్థలాన్ని నేను ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టను; అక్కడ నా సన్నిధి నిత్యంగా నిలిచి ఉంటుంది।

Verse 9

बलिप्रदाने पूजायामग्निकार्ये महोत्सवे । सर्वं ममैत्तच्चरितमुच्चार्यं श्राव्यमेव च ॥

బలిదానం, పూజ, హోమం మరియు మహోత్సవాల సమయంలో—నా చరిత్రకథనమైన ఈ సమస్త వృత్తాంతాన్ని గట్టిగా పఠించాలి; అలాగే శ్రద్ధతో వినిపించాలి కూడా।

Verse 10

जानताजानता वापि बलिपूजां तथा कृताम् । प्रतीच्छिष्याम्यहं प्रीत्या वह्निहोमं तथा कृतम् ॥

తెలిసి చేసినా తెలియక చేసినా, ఆ విధంగా చేసిన బలి, పూజ మొదలైన ఉపాసనను నేను ఆనందంతో స్వీకరిస్తాను; అలాగే అదే విధంగా చేసిన హోమాన్ని కూడా।

Verse 11

शरत्काले महापूजा क्रियते या च वार्षिकी । तस्यां ममैतन्माहात्म्यं श्रुत्वा भक्तिसमन्वितः ॥

శరదృతువులో మహా వార్షిక పూజ నిర్వహించబడుతుంది. ఆ సందర్భంలో భక్తితో నా ఈ మాహాత్మ్యాన్ని శ్రవణం చేసినవాడు, ఇందులో చెప్పబడిన ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 12

सर्वबाधाविनिर्मुक्तो धनधान्यसमन्वितः । मनुष्यो मत्प्रसादेन भविष्यति न संशयः ॥

సర్వ బాధల నుండి విముక్తుడై, ధనధాన్యసంపన్నుడై, మనిషి నా అనుగ్రహం వల్ల అట్లే అవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 13

श्रुत्वा ममैतन्माहात्म्यं तथोत्पत्तीः पृथक् शुभाः । पराक्रमं च युद्धेषु जायते निर्भयः पुमान् ॥

నా ఈ మాహాత్మ్యాన్ని శ్రవణం చేసి, అలాగే దేవీ అవతార-ప్రాదుర్భావాల శుభకథలను విడివిడిగా విని, మనిషి యుద్ధాలలో శౌర్యాన్ని పొందుతూ నిర్భయుడవుతాడు.

Verse 14

रिपवः संक्षयं यान्ति कल्याणं चोपपद्यते । नन्दते च कुलं पुंसां माहात्म्यं मम शृण्वताम् ॥

శత్రువులు నశిస్తారు, క్షేమం కలుగుతుంది; మరియు నా మాహాత్మ్యాన్ని శ్రవణం చేసే వారి వంశం ఆనందించి అభివృద్ధి చెందుతుంది.

Verse 15

शान्तिकर्मणि सर्वत्र तथा दुःस्वप्नदर्शने । ग्रहपीडासु चोग्रासु माहात्म्यं शृणुयान्मम ॥

అన్ని శాంతికర్మాలలో, అలాగే దుష్ట స్వప్నాలు కనబడినప్పుడు, మరియు గ్రహాల వల్ల కలిగే ఘోర బాధల్లో కూడా, నా మాహాత్మ్యాన్ని శ్రవణం చేయాలి.

Verse 16

उपसर्गाः शमं यान्ति ग्रहपीडाश्च दारुणाः । दुःस्वप्नं च नृभिर्दृष्टं सुस्वप्नमुपजायते ॥

ఉపద్రవాలు శమిస్తాయి; గ్రహాల వల్ల కలిగే భయంకర బాధలూ శాంతిస్తాయి. ప్రజలు చూసిన దుష్స్వప్నం కూడా శుభస్వప్నంగా మారుతుంది.

Verse 17

बालग्रहाभिभूतानां बालानां शान्तिकारकम् । संघातभेदे च नृणां मैत्रीकरणमुत्तमम् ॥

ఇది బాల-గ్రహాల వల్ల బాధపడే పిల్లలకు శమనకారి; మరియు ప్రజాసమూహాలు కలహంతో విడిపోయినప్పుడు స్నేహాన్ని కలిగించడానికి ఇది ఉత్తమ ఉపాయం.

Verse 18

दुर्वृत्तानामशेषाणां बलहानिकरं परम् । रक्षोभूतपिशाचानां पठनादेव नाशनम् ॥

ఇది సమస్త దుష్టుల బలాన్ని అత్యంతంగా క్షీణింపజేస్తుంది; రాక్షసులు, భూతాలు, పిశాచాలకు కేవలం పఠనమాత్రంతోనే వినాశాన్ని కలిగిస్తుంది.

Verse 19

सर्वं ममैतन्माहात्म्यं मम सन्निधिकारकम् ॥

ఈ సమస్తం నా మాహాత్మ్యం నా సజీవ సన్నిధిని ప్రదర్శిస్తుంది.

Verse 20

पशुपुष्पार्घ्यधूपैश्च गन्धदीपैस्तथोत्तमैः । विप्राणां भोजनैर्हेमैः प्रॊक्षणीयैरहर्निशम् ॥

పశుబలి, పుష్పాలు, అర్ఘ్యం, ధూపంతో; ఉత్తమ సుగంధాలు, దీపాలతో; బ్రాహ్మణభోజనం, స్వర్ణం, ప్రోక్షణం (పవిత్ర జల ఛల్లడం)తో—పగలు రాత్రి విధివిధానంగా పూజించి ప్రసన్నం చేయాలి.

Verse 21

अन्यैश्च विविधैर्भोगैः प्रदानैर्वत्सरेण या । प्रीतिर्मे क्रियते सास्मिन् सकृत्सुचरिते श्रुते ॥

సంవత్సరమంతా నానావిధ భోగాలు, అర్పించిన దానాల వల్ల నాకు కలిగే తృప్తి—అదే తృప్తి ఈ ఉత్తమాఖ్యానాన్ని ఒక్కసారి వినినప్పుడే కలుగుతుంది।

Verse 22

श्रुतं हरति पापानि तथाऽरोग्यं प्रयच्छति । रक्षां करोति भूतेभ्यो जन्मनां कीर्तनं मम ॥

ఇది వినినప్పుడు పాపాలు నశిస్తాయి, ఆరోగ్యమును కూడా ప్రసాదిస్తుంది। నా జన్మముల/అవతరణముల పఠనం పిశాచాది హానికర సత్త్వాల నుండి రక్షణ ఇస్తుంది।

Verse 23

युद्धेषु चरितं यन्मे दुष्टदैत्यनिबर्हणम् । तस्मिन् श्रुते वैरिकृतं भयं पुंसां न जायते ॥

దుష్ట దైత్యులను సంహరించే నా రణకర్మలు/యుద్ధచరిత్రలు వినబడినప్పుడు, ప్రజలలో శత్రువుల వల్ల కలిగే భయం ఉద్భవించదు।

Verse 24

युष्माभिः स्तुतयो याश्च याश्च ब्रह्मर्षिभिः कृताः । ब्रह्मणा च कृतास्तास्तु प्रयच्छन्ति शुभां गतिम् ॥

మీ దేవతలచే రచించబడిన స్తోత్రాలు, బ్రహ్మర్షులచే రచించబడిన స్తోత్రాలు, అలాగే బ్రహ్మచే రచించబడిన స్తోత్రాలు—ఇవే నిశ్చయంగా శుభగతిని (కల్యాణాంతాన్ని) ప్రసాదిస్తాయి।

Verse 25

अरण्ये प्रान्तरे वापि दावाग्निपरिवारितः । दस्युभिर्वा वृतः शून्ये गृहीतो वापि शत्रुभिः ॥

అడవిలో గానీ, నిర్జన ప్రాంతంలో గానీ, దావాగ్నితో చుట్టుముట్టబడినవాడైనా; లేదా ఏకాంత స్థలంలో దొంగలచే ముట్టడించబడినవాడైనా; లేక శత్రువులచే పట్టుబడినవాడైనా—

Verse 26

सिंहव्याघ्रानुयातो वा वने वा वनहस्तिभिः । राज्ञा क्रुद्धेन चाज्ञप्तो वध्यो बन्धगतोऽपि वा ॥

సింహాలు, పులులు వెంబడిస్తుంటే గానీ, అడవిలో మత్తెక్కిన ఏనుగులు బాధిస్తుంటే గానీ; లేదా కోపించిన రాజు వధకు ఆజ్ఞాపిస్తే; లేదా కట్టివేసి కారాగారంలో వేస్తే కూడా—

Verse 27

आघूर्णितो वा वातेन स्थितः पोते महार्णवे । पतत्सु चापि शस्त्रेषु संग्रामे भृशदारुणे ॥

లేదా మహాసముద్రంలో పడవలో ఉండగా ఉగ్ర గాలులచే ఎగిరిపడుతూ ఉండినా; అలాగే అత్యంత భయంకరమైన యుద్ధంలో పడుతున్న ఆయుధాల మధ్య చిక్కుకున్నా—

Verse 28

सर्वाबाधासु घोरासु वेदनाभ्यर्दितोऽपि वा । स्मरन्ममैत्तच्छरितं नरो मुच्येत सङ्कटात् ॥

ఈ సమస్త భయంకర ఆపదల్లో, బాధచే వేధింపబడుతున్నప్పటికీ, నా ఈ ఆఖ్యానాన్ని స్మరించే వాడు కష్టాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.

Verse 29

मम प्रभावात्सिंहाद्या दस्यवो वैरिणस्तथा । दूरादेव पलायन्ते स्मरतश्चरितं मम ॥

నా శక్తిచేత సింహములు మొదలైనవి, దొంగలు, శత్రువులు కూడా—నా చరిత్రను స్మరించగానే—దూరం నుంచే పారిపోతారు.

Verse 30

ऋषिरुवाच इत्युक्त्वा सा भगवती चण्डिका चण्डविक्रमā । पश्यतामेव देवानां तत्रैवान्तरधीयत ॥

ఋషి చెప్పెను: ఇలా పలికిన ఆ భగవతి—ఘోర పరాక్రమశాలిని చండిక—దేవతలు చూస్తుండగానే అక్కడికక్కడే అంతర్ధానమైంది.

Verse 31

तेऽपि देव्याः निरातङ्काः स्वाधिकारान् यथा पुरा । यज्ञभागभुजः सर्वे चक्रुर्विनिहतारयः ॥

అప్పుడు దేవి అనుగ్రహంతో భయముక్తులైన ఆ దేవతలూ పూర్వంలాగానే తమ తమ అధికారస్థానాలు, కర్తవ్యాలు మళ్లీ స్వీకరించారు. శత్రువులు హతులైన తరువాత వారు యజ్ఞాలలో తమ తమ భాగాలను మరల పొందారు.

Verse 32

दैत्याश्च देव्याः निहते शुम्भे देवरिपौ युधि । जगद्विध्वंसके तस्मिन् महोग्रेऽतुलविक्रमॆ । निशुम्भे च महावीर्ये शेषाः पातालमाययुः ॥

దేవతల శత్రువైన, లోకనాశకుడైన, అత్యంత భయంకరుడూ అపూర్వ పరాక్రమశాలియైన శుంభుణ్ని దేవి యుద్ధంలో సంహరించినప్పుడు, అలాగే మహావీరుడైన నిశుంభుడూ హతుడైనప్పుడు, మిగిలిన దైత్యులు పాతాళానికి దిగిపోయారు.

Verse 33

एवं भगवती देवी सा नित्यापि पुनः पुनः । सम्भूय कुरुते भूूप जगतः परिपालनम् ॥

ఓ రాజా, ఈ విధంగా ఆ భగవతి దేవి—నిత్యస్వరూపిణి అయినప్పటికీ—మళ్లీ మళ్లీ రూపం ధరించి లోకరక్షణను సాధిస్తుంది.

Verse 34

तयैतन्मोह्यते विश्वं सैव विश्वं प्रसूयते । सा याचिता च विज्ञानं तुष्टा ऋद्धिं प्रयच्छति ॥

ఆమె చేతనే ఈ సమస్త విశ్వం మోహితమై ఉంది, ఆమెనే విశ్వాన్ని ప్రసవిస్తుంది. ప్రార్థించబడితే జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తుంది; ప్రసన్నురాలైతే శ్రీ-సంపదను అనుగ్రహిస్తుంది.

Verse 35

व्याप्तं तयैतत्सकलं ब्रह्माण्डं मनुजेश्वर । महाकाल्या महाकाले महाकारिस्वरूपया ॥

ఓ నరాధిపా, మహాకాలమనే మహాసమయంలో మహాకాళీ మహాకర్త్రీ-రూపిణిగా ఈ సమస్త బ్రహ్మాండాండాన్ని చరాచరాలతో సహా వ్యాపించి పరిపూర్ణం చేస్తుంది.

Verse 36

सैव काले महामारी सैव सृष्टिर्भवत्यजा । स्थितिं करोति भूतानां सैव काले सनातनी ॥

ఆమెనే ఒక కాలంలో మహామారిగా అవతరిస్తుంది; ఆమెనే అజన్మగా సృష్టిరూపమవుతుంది. ఆమెనే భూతజాతుల స్థితిని ధరిస్తుంది; మరొక కాలంలో ఆ నిత్యా దేవి తదనుగుణంగా కార్యం చేస్తుంది.

Verse 37

भवकाले नृणां सैव लक्ष्मीर्वृद्धिप्रदा गृहे । सैवाभावे तथालक्ष्मीर्विनाशायोपजायते ॥

ప్రజలకు శుభకాలంలో ఆమెనే గృహంలో లక్ష్మీగా మారి వృద్ధిని ప్రసాదిస్తుంది; క్షయకాలంలో ఆమెనే వినాశార్థం ఉద్భవించిన అలక్ష్మీగా అవుతుంది.

Verse 38

स्तुता सम्पूजिता पुष्पैर्धूपगन्धादिभिस्तथा । ददाति वित्तं पुत्रांश्च मतिं धर्मे गतिं शुभाम् ॥

పుష్పాలు, ధూపం, సుగంధ ద్రవ్యాలు మొదలైనవాటితో స్తుతింపబడి విధివిధానంగా పూజింపబడినప్పుడు ఆమె ధనం, సంతానం, ధర్మానుగుణమైన బుద్ధి మరియు శుభగతిని ప్రసాదిస్తుంది.