Adhyaya 27

Verse 2

निक्षिप्य भार्यां पुत्रेषु गच्छेद् वनमथापि वा / दृष्ट्वापत्यस्य चापत्यं जर्जरीकृतविग्रहः

భార్యను కుమారుల వద్దకు అప్పగించి అతడు వనమునకు వెళ్లవలెను; మరియు శరీరం జర్జరమై, తన సంతానపు సంతానాన్ని చూచినప్పుడు వానప్రస్థాశ్రమమునకు మొగ్గు చూపవలెను।

Verse 3

शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्ने प्रशस्ते चोत्तरायणे / गत्वारण्यं नियमवांस्तपः कुर्यात् समाहितः

శుక్లపక్షములో, పూర్వాహ్నములో, శుభముహూర్తములో మరియు ఉత్తరాయణకాలములో, అరణ్యమునకు వెళ్లి నియమవంతుడై సమాహితచిత్తంతో తపస్సు చేయవలెను।

Verse 4

फलमूलानि पूतानि नित्यमाहारमाहरेत् / यताहारो भवेत् तेन पूजयेत् पितृदेवताः

శుద్ధమైన ఫలమూలములను నిత్యము ఆహారంగా స్వీకరించవలెను. యతాహారుడై, ఆ పవిత్ర ఆహారముచేతనే పితృదేవతలను పూజించవలెను।

Verse 5

पूजयित्वातिथिं नित्यं स्नात्वा चाभ्यर्चयेत् सुरान् / गृहादाहृत्य चाश्नीयादष्टौ ग्रासान् समाहितः

ప్రతిదినం అతిథిని పూజించి, స్నానం చేసి దేవతలను విధిగా అభ్యర్చించాలి. తరువాత తన ఇంటి నుండే తెచ్చిన అన్నాన్ని, మనస్సు సమాహితంగా ఉంచి, ఎనిమిది గ్రాసాలు భుజించాలి.

Verse 6

जटाश्च बिभृयान्नित्यं नखरोमाणि नोत्सृजेत् / स्वाध्यायं सर्वदा कुर्यान्नियच्छेद् वाचमन्यतः

అతడు నిత్యం జటలను ధరించాలి; నఖాలు, దేహరోమాలు నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు. ఎల్లప్పుడూ స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నమై, వ్యర్థమైన లోకిక మాటల నుండి వాణిని నియంత్రించాలి.

Verse 7

अग्निहोत्रं च जुहुयात् पञ्चयज्ञान् समाचरेत् / मुन्यन्नैंर्विविधैर्मेध्यैः शाकमूलफलेन वा

అతడు అగ్నిహోత్రంలో ఆహుతులు సమర్పించి, పంచమహాయజ్ఞాలను విధిగా ఆచరించాలి. మునులకు యోగ్యమైన వివిధ పవిత్ర ఆహారాలతో, లేక కూరలు, మూలాలు, ఫలాలతో జీవించాలి.

Verse 8

चीरवासा भवेन्नित्यं स्नायात् त्रिषवणं शुचिः / सर्वभूतानुकम्पी स्यात् प्रतिग्रहविवर्जितः

అతడు నిత్యం చీర/సాధారణ వస్త్రాలు ధరించి, శుచిగా ఉండి త్రిసవణ స్నానం చేయాలి. సమస్త భూతాల పట్ల కరుణ కలిగి, బంధనకరమైన ప్రతిగ్రహాన్ని వర్జించాలి.

Verse 9

दर्शेन पौर्णमासेन यजेत् नियतं द्विजः / ऋक्षेष्वाग्रयणे चैव चातुर्मास्यानि चाहरेत् / उत्तरायणं च क्रमशो दक्षस्यायनमेव च

నియమశీలుడైన ద్విజుడు అమావాస్య దర్శయాగం, పౌర్ణమాస యాగాన్ని నియమంగా చేయాలి. తగిన నక్షత్రాలలో ఆగ్రయణ కర్మను, చాతుర్మాస్య యాగాలను కూడా ఆచరించాలి. అలాగే క్రమంగా ఉత్తరాయణ, దక్షిణాయన సంస్కారాలను నిర్వహించాలి.

Verse 10

वासन्तैः शारदैर्मेध्यैर्मुन्यन्नैः स्वयमाहृतैः / पुरोडाशांश्चरूंश्चैव विधिवन्निर्वपेत् पृथक्

వసంత-శరదృతువులలో లభించే శుద్ధమైన, యజ్ఞయోగ్యమైన మున్యన్నాన్ని స్వయంగా సేకరించి, విధివిధానంగా వేరువేరుగా పురోడాశములను మరియు చరువును సిద్ధం చేసి అర్పించాలి।

Verse 11

देवताभ्यश्च तद् हुत्वा वन्यं मेध्यतरं हविः / शेषं समुपभुञ्जीत लवणं च स्वयं कृतम्

ఆ హవిని దేవతలకు హోమం చేసి, అరణ్యజన్యమైన మరింత పవిత్ర హవినే యజ్ఞాహారంగా భావించాలి; తరువాత మిగిలినదాన్ని స్వయంగా చేసిన ఉప్పుతో కలిసి భుజించాలి।

Verse 12

वर्जयेन्मधुमांसानि भौमानि कवकानि च / भूस्तृणं शिग्रुकं चैव श्लेष्मातकफलानि च

తేనె మరియు మాంసాన్ని వర్జించాలి; అలాగే భూమిజన్యమైనవి—కవకాలు (మష్రూములు/ఫంగస్) మొదలైనవి—తినకూడదు. భూస్తృణం, శిగ్రు (మునగ) మరియు శ్లేష్మాతక ఫలాలను కూడా వదలాలి।

Verse 13

न फालकृष्टमश्नीयादुत्सृष्टमपि केनचित् / न ग्रामजातान्यार्तो ऽपि पुष्पाणि च फलानि च

దున్ని పండించిన (కృషిజన్య) ఆహారాన్ని తినకూడదు; ఎవరు విసిరివేసినదాన్నీ స్వీకరించకూడదు. కష్టంలో ఉన్నా గ్రామజన్య పుష్పాలు, ఫలాలు తీసుకోకూడదు।

Verse 14

श्रावणेनैव विधिना वह्निं परिचरेत् सदा / न द्रुह्येत् सर्वभूतानि निर्द्वन्द्वो निर्भयो भवेत्

శ్రవణంలో ఉపదేశించిన అదే విధానంతో నిత్యం అగ్నిని పరిచర్య చేయాలి. ఏ ప్రాణిపట్ల ద్రోహం చేయక, ద్వంద్వరహితుడై నిర్భయుడవ్వాలి।

Verse 15

न नक्तं किञ्चिदश्नीयाद् रात्रौ ध्यानपरो भवेत् / जितेन्द्रियो जितक्रोधस्तत्त्वज्ञानविचिन्तकः / ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं न पत्नीमपि संश्रयेत्

రాత్రి ఏదియు భుజించకూడదు; రాత్రివేళ ధ్యానపరుడై ఉండాలి. ఇంద్రియాలను జయించి, క్రోధాన్ని జయించి, తత్త్వజ్ఞానాన్ని విచారించాలి. నిత్యం బ్రహ్మచారిగా ఉండి, భార్యనైనా ఆశ్రయించకూడదు.

Verse 16

यस्तु पत्न्या वनं गत्वा मैथुनं कामतश्चरेत् / तद् व्रतं तस्य लुप्येत प्रायश्चित्तीयते द्विजः

కాని ద్విజుడు భార్యతో కలిసి అరణ్యానికి వెళ్లి కామవశంగా మైథునం ఆచరిస్తే, అతని వ్రతం భంగమవుతుంది; ఆ బ్రాహ్మణుడు ప్రాయశ్చిత్తం చేయవలెను.

Verse 17

तत्र यो जायते गर्भो न संस्पृश्यो द्विजातिभिः / न हि वेदे ऽधिकारो ऽस्य तद्वंशेप्येवमेव हि

అక్కడ జనించిన గర్భజ శిశువును ద్విజులు స్పర్శించకూడదు; ఎందుకంటే అతనికి వేదాధికారం లేదు—అదే విధంగా అతని వంశానికీ ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది.

Verse 18

अधः शयीत सततं सावित्रीजाप्यतत्परः / शरण्यः सर्वभूतानां संविभागपरः सदा

అతడు ఎల్లప్పుడూ తక్కువ శయ్యపై శయనించాలి, సావిత్రీ (గాయత్రీ) జపంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి. సమస్త భూతాలకు శరణ్యుడై, సదా న్యాయమైన విభజన‑పంచుకోవడంలో తత్పరుడై ఉండాలి.

Verse 19

परिवादं मृषावादं निद्रालस्यं विवर्जयेत् / एकाग्निरनिकेतः स्यात् प्रोक्षितां भूमिमाश्रयेत्

అతడు పరివాదం (నింద), మృషావాదం (అబద్ధం), నిద్ర మరియు ఆలస్యాన్ని విడిచిపెట్టాలి. ఒకే పవిత్ర అగ్నిని నిలుపుకొని, అనికేతుడై (స్థిర నివాసం లేక) ఉండి, ప్రోక్షితమైన (శుద్ధి చేసిన) భూమిని ఆశ్రయించాలి.

Verse 20

मृगैः सह चरेद् वासं तैः सहैव च संवसेत् / शिलायां शर्करायां वा शयीत सुसमाहितः

అతడు అరణ్యంలో మృగాలతో కలిసి సంచరించి, వారితోనే నివసించాలి. సుసమాహితుడై శిలపై గానీ రాళ్లచిప్పలపై గానీ విశ్రాంతి పొందాలి।

Verse 21

सद्यः प्रक्षालको वा स्यान्माससंचयिको ऽपि वा / षण्मासनिचयो वा स्यात् समानिचय एव वा

అతడు వెంటనే ప్రక్షాళన చేసేవాడై ఉండవచ్చు, లేదా ఒక నెల పాటు సంచయం చేసేవాడై ఉండవచ్చు; లేదా ఆరు నెలల సంచయమో, లేక ఒక సంవత్సరం సంచయమో కలవాడై ఉండవచ్చు।

Verse 22

त्यजेदाश्वयुजे मासि संपन्नं पूर्वसंचितम् / जीर्णानि चैव वासांसि शाकमूलफलानि च

ఆశ్వయుజ మాసంలో ముందుగా సంచితమైన నిల్వను త్యజించాలి; జీర్ణమైన వస్త్రాలను కూడా, అలాగే శాకాలు, మూలాలు, ఫలాలను కూడా పరిత్యజించాలి।

Verse 23

दन्तोलूखलिको वास्यात् कापोतीं वृत्तिमाश्रयेत् / अश्मकुट्टो भवेद् वापि कालपक्वभुगेव वा

అతడు ‘దంతోలూఖలిక’ విధానంతో (అల్పంగా లభించినదానితో జీవించడం) ఉండవచ్చు, లేదా ‘కాపోతీ’ వృత్తిని ఆశ్రయించవచ్చు; లేదా ‘అశ్మకుట్ట’గా ఉండవచ్చు, లేక కాలంలో పక్వమైనదే భుజించవచ్చు।

Verse 24

नक्तं चान्न समश्नीयाद् दिवा चाहृत्य शक्तितः / चतुर्थकालिको वा स्यात् स्याद्वाप्यष्टमकालिकः

అతడు రాత్రి అన్నం భుజించకూడదు; పగలు తన శక్తి మేరకు ఆహారాన్ని సంపాదించి, దినంలోని చతుర్థ కాలంలో భుజించాలి, లేదా అష్టమ కాలంలో భుజించేవాడై ఉండవచ్చు।

Verse 25

चान्द्रायणविधानैर्वा शुक्ले कृष्णे च वर्तयेत् / पक्षे पक्षे समश्नीयाद् यवागूं क्वथितां सकृत्

లేదా చాంద్రాయణ వ్రతవిధానముల ప్రకారం శుక్ల‑కృష్ణ పక్షములలో నియమంగా ప్రవర్తించాలి; ప్రతి పక్షంలో ఒక్కసారి మాత్రమే సమమాత్రలో ఉడికించిన యవాగూ (యవల గంజి) సేవించాలి।

Verse 26

पुष्पमूलफलैर्वापि केवलैर्वर्तयेत् सदा / स्वाभाविकैः स्वयं शीर्णैर्वैखानसमते स्थितः

వైఖానస నియమంలో స్థిరుడై, ఎల్లప్పుడూ పుష్పాలు, మూలాలు, ఫలాలు మాత్రమే ఆధారంగా జీవించాలి—స్వాభావికంగా లభించి తానే రాలిపోయినవే తీసుకోవాలి।

Verse 27

भूमौ वा परिवर्तेत तिष्ठेद् वा प्रपदैर्दिनम् / स्थानासनाभ्यां विहरेन्न क्वचिद् धैर्यमुत्सृजेत्

అతడు నేలపై ఒలికిపోవచ్చు, లేదా రోజంతా పాదాల వేళ్ల కొనలపై నిలబడవచ్చు; నిల్చోవడం‑కూర్చోవడం మారుస్తూ కాలం గడపవచ్చు—కానీ ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ ధైర్యాన్ని విడువకూడదు।

Verse 28

ग्रीष्मे पञ्चतपाश्च स्याद् वर्षास्वभ्रावकाशकः / आर्द्रवासास्तु हेमन्ते क्रमशो वर्धयंस्तपः

గ్రీష్మంలో పంచతపస్సు చేయాలి; వర్షాకాలంలో మేఘాల కింద బహిరాకాశంలో ఉండాలి; హేమంతంలో తడి వస్త్రాలు ధరించాలి—ఇలా ఋతువారీగా క్రమంగా తపస్సును వృద్ధి చేయాలి।

Verse 29

उपस्पृश्य त्रिषवणं पितृदेवांश्च तर्पयेत् / एकपादेन तिष्ठेत मरीचीन् वा पिबेत् तदा

ఆచమనం చేసి త్రిషవణం (మూడు సంధ్యాకర్మలు) ఆచరించి పితృదేవతలకు తర్పణం చేయాలి. ఆపై నియమంగా ఒక కాలి మీద నిలబడాలి, లేదా ఆ సమయంలో సూర్యకిరణాలను పానముచేయాలి।

Verse 30

पञ्चाग्निर्धूमपो वा स्यादुष्मपः सोमपो ऽपि वा / पयः पिबेच्छुक्लपक्षे कृष्णापक्षे तु गोमयम् / शीर्णपर्णाशनो वा स्यात् कृच्छ्रैर् वा वर्तयेत् सदा

ఎవరైనా పంచాగ్ని తపస్సు చేయవచ్చు, లేదా ధూమపానం ద్వారా, లేదా ఉష్ణ వాష్పం పానం ద్వారా, లేక సోమపానం ద్వారా కూడా జీవనాన్ని నిలుపుకోవచ్చు. శుక్లపక్షంలో పాలు త్రాగాలి; కృష్ణపక్షంలో గోమయం స్వీకరించాలి. లేదా ఎండిపోయి రాలిన ఆకులు తిని ఉండాలి; ఇలా ఎల్లప్పుడూ కఠిన కృచ్ఛ్ర ప్రాయశ్చిత్తాలతో జీవనాన్ని కొనసాగించాలి.

Verse 31

योगाभ्यासरतश्च स्याद् रुद्राध्यायी भवेत् सदा / अथर्वशिरसो ऽध्येता वेदान्ताभ्यासतत्परः

అతడు యోగాభ్యాసంలో నిమగ్నుడై, ఎల్లప్పుడూ రుద్రుని జప-ధ్యానంలో ఉండాలి. అతడు అథర్వశిర ఉపనిషత్తును అధ్యయనం చేసి, వేదాంత సాధనలో నిరంతరం తత్పరుడై ఉండాలి.

Verse 32

यमान् सेवेत सततं नियमांश्चाप्यतन्द्रितः / कृष्णाजिनी सोत्तरीयः शुक्लयज्ञोपवीतवान्

అతడు యమాలను నిరంతరం ఆచరించి, అలసత్వం లేకుండా నియమాలను కూడా పాటించాలి. కృష్ణాజినంతో పాటు ఉత్తరీయం ధరించి, శ్వేత యజ్ఞోపవీతాన్ని ధరించాలి.

Verse 33

अथ चाग्नीन् समारोप्य स्वात्मनि ध्यानतत्परः / अनग्निरनिकेतः स्यान्मुनिर्मोक्षपरो भवेत्

తర్వాత అతడు పవిత్ర అగ్నులను తన స్వాత్మలోనే స్థాపించి, ఆత్మధ్యానంలో పూర్తిగా తత్పరుడై ఉండాలి. బాహ్య అగ్ని లేకుండా, స్థిర నివాసం లేకుండా జీవించాలి; అటువంటి ముని మోక్షంలో పరాయణుడవుతాడు.

Verse 34

तापसेष्वेव विप्रेषु यात्रिकं भैक्षमाहरेत् / गृहमेधिषु चान्येषु द्विजेषु वनवासिषु

తీర్థయాత్రికుడు భిక్షను తపస్సు చేసే బ్రాహ్మణుల నుంచే సేకరించాలి; అలాగే ఇతర ద్విజుల నుంచీ—వారు గృహస్థులైనా, వనవాసులైనా—స్వీకరించాలి.

Verse 35

ग्रामादाहृत्य वाश्नीयादष्टौ ग्रासान् वने वसन् / प्रतिगृह्य पुटेनैव पाणिना शकलेन वा

వనంలో నివసిస్తూ గ్రామం నుండి భిక్ష తెచ్చుకొని ఎనిమిది ముద్దలే భుజించాలి. దానిని స్వీకరించి ఒంజలిలోనే, లేదా చేతితో, లేక చిన్న ముక్కతో (చమచంలా) తీసుకోవాలి।

Verse 36

विविधाश्चोपनिषद आत्मसंसिद्धये जपेत् / विद्याविशेषान् सावित्रीं रुद्राध्यायं तथैव च

ఆత్మసిద్ధి కోసం వివిధ ఉపనిషత్తులను జపించాలి. అలాగే విద్యావిశేషాలు—సావిత్రి (గాయత్రి) మరియు రుద్రాధ్యాయం—కూడా విధివిధానంగా అభ్యసించాలి।

Verse 37

महाप्रास्थानिकं चासौ कुर्यादनशनं तु वा / अग्निप्रवेशमन्यद् वा ब्रर्ह्मार्पणविधौ स्थितः

బ్రహ్మార్పణ విధిలో స్థిరుడై అతడు మహాప్రస్థానాన్ని చేయవచ్చు, లేదా అనశనం (ప్రాణత్యాగ ఉపవాసం) ఆచరించవచ్చు. లేదా అగ్నిప్రవేశం గాని, మరే ఇతర అంత్యక్రియ గాని చేయవచ్చు—కాని ఆ బ్రహ్మార్పణ నియమంలో అచలంగా ఉండాలి।

Verse 38

यस्तु सम्यगिममाश्रमं शिवं संश्रयेदशिवपुञ्जनाशनम् / तापसः स परमैश्वरं पदं याति यत्र जगतो ऽस्य संस्थितिः

యథావిధిగా ఈ శివాశ్రమాన్ని ఆశ్రయించే తపస్వి—అశుభసంచయాన్ని నశింపజేసేదాన్ని—పరమైశ్వర పదాన్ని, ఆ పరమేశ్వర ధామాన్ని పొందుతాడు; అక్కడే ఈ జగత్తు స్థితి ఆధారపడింది।