
इक्ष्वाकुवंशकीर्त्तनम् (Ikṣvāku Lineage Proclamation; Nimi–Mithilā/Videha Genealogy)
ఈ అధ్యాయంలో సూతుడు ‘ఇక్ష్వాకువంశకీర్తనం’ అనే శీర్షికతో నిమి ద్వారా ఇక్ష్వాకువంశానికి సంబంధించిన సంక్షిప్త వంశావళిని పఠిస్తాడు. ధర్మనిష్ఠుడైన నిమి వశిష్ఠుని శాపం వల్ల ‘విదేహ’గా ప్రసిద్ధి చెందుతాడు; ఈ విధంగా నైతిక-ఆధ్యాత్మిక ఘటనతో వంశ/జాతినామ సంబంధం స్థాపితమవుతుంది. నిమి నుండి మిథి జన్మిస్తాడు; అరణ్యంలో మథనం/ఉత్పత్తి రూపకంతో అతని ఆవిర్భావం చెప్పబడుతుంది, మిథి పేరుతోనే మిథిలా నగరి ప్రసిద్ధి చెందుతుంది. ఈ వంశంలో ‘జనక’ బిరుదు, సీరధ్వజ జనకుని ద్వారా సీతాసంబంధ సూచన కూడా వస్తుంది. అనంతరం ఉదావసు నుండి సరిద్ధ్వజ వరకు (ఉదావసు, నందివర్ధన, సుకేతు, దేవరాత, బృహదుక్త, మహావీర్య, సుధృతి, ధృష్టకేతు, హర్యశ్వ, మరు, ప్రతింబక, కీర్తిరథ, దేవమీఢ, విబుధ, మహాధృతి, కీర్తిరాత, మహారోమ, స్వర్ణరోమా, హ్రస్వరొమా, సరిద్ధ్వజ) అనే రాజుల పరంపర క్రమంగా పేర్కొనబడుతుంది; ఇది పురాణ-ఇతిహాసాలలో తరువాతి సూచనలకు సూచికగా నిలుస్తుంది।
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धात पादे भार्गवचरिते इक्ष्वाकुवंशकीर्त्तनं नाम त्रिषष्टितमो ऽध्यायः // ६३// सूत उवाच अनुजस्य विकुक्षेस्तु निमेर्वंशं निबोघत / यो ऽसौ निवेशयामास पुरं देवपुरोपमम्
ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణంలో వాయుప్రోక్త మధ్యమభాగంలోని తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదంలో, భార్గవచరితంలో ‘ఇక్ష్వాకువంశకీర్తనం’ అనే త్రిషష్టితమ అధ్యాయం. సూతుడు పలికెను—వికుక్షి అనుజుని నిమివంశాన్ని వినుడి; అతడే దేవపురసమానమైన పురాన్ని స్థాపించాడు.
Verse 2
जयन्तमिति विख्यातं गौतमस्याश्रमान्तिकम् / यस्यान्ववाये जज्ञे वै जनको नृपसत्तमः
గౌతముని ఆశ్రమ సమీపంలో ‘జయంత’ అని ప్రసిద్ధమైన స్థలం; దాని వంశంలోనే నృపశ్రేష్ఠుడు జనకుడు జన్మించాడు.
Verse 3
निमिर्नाम सुधर्मात्मा सर्वसत्त्वनमस्कृतः / आसीत्पुत्रो महाराज चैक्ष्वाकोर्भूरितेजसः
మహారాజా, ‘నిమి’ అనే సుధర్మాత్ముడు, సమస్త జీవులచే నమస్కరింపబడినవాడు, మహాతేజస్సుగల ఇక్ష్వాకుని కుమారుడై ఉన్నాడు.
Verse 4
स शापेन वसिष्ठस्यविदेहः समपद्यत / तस्य पुत्रो मिथिर्नाम जनितः पर्वभिस्त्रिभिः
వసిష్ఠుని శాపంతో అతడు ‘విదేహుడు’ అయ్యాడు; అతని కుమారుడు ‘మిథి’ అనే పేరుతో జన్మించాడు, మూడు పర్వములచే జనితుడని చెప్పబడెను.
Verse 5
अरण्यां मथ्यमानाया प्रादुर्भूतो महायशाः / नाम्ना मिथिरिति ख्यातो जननाज्जनको ऽभवत्
అరణ్యంలో మథించబడుతున్న భూమి నుండి మహాయశస్సుగలవాడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు; అతడు ‘మిథి’ అని ప్రసిద్ధి పొందాడు, జనన కారణంగా ‘జనకుడు’ అయ్యాడు।
Verse 6
मिथिर्नाम महावीर्यो येनासौ मिथिलाभवत् / राजासौ नाम जनको जनकाच्चा प्युदावसुः
‘మిథి’ అనే మహావీర్యుడు కారణంగా ఆ దేశం ‘మిథిలా’ అయ్యింది; ఆ రాజు ‘జనక’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి, జనకుని నుండి ‘ఉదావసు’ జన్మించాడు।
Verse 7
उदावसोस्तु धर्मात्मा जातो ऽसौ नन्दिवर्द्धनः / नन्दिवर्धनतः शूरः सुकेतुर्नाम धार्मिकः
ఉదావసుని నుండి ధర్మాత్ముడైన నందివర్ధనుడు జన్మించాడు; నందివర్ధనుని నుండి శూరుడూ ధార్మికుడైన ‘సుకేతు’ పుట్టాడు।
Verse 8
सुकेतोरपि धर्मात्मा देवरातो महाबलः / देवरातस्य धर्मात्मा बृहदुक्थ इति श्रुतः
సుకేతుని నుండి ధర్మాత్ముడూ మహాబలవంతుడైన దేవరాతుడు జన్మించాడు; దేవరాతుని ధర్మాత్మ కుమారుడు ‘బృహదుక్థ’ అని ప్రసిద్ధి.
Verse 9
बृहदुक्थस्य तनयो महावीर्यः प्रतापवान् / महावीर्यस्य धृतिमान् सुधृति स्तस्य चात्मजः
బృహదుక్థుని కుమారుడు మహావీర్యుడు, ప్రతాపవంతుడు; మహావీర్యుని ధైర్యశాలీ కుమారుడు ‘సుధృతి’ అతని ఆత్మజుడు.
Verse 10
सुधृतेरपि धर्मात्मा धृष्टकेतुः परन्तपः / धृष्टकेतुसुतश्चापि हर्यश्वो नाम विश्रुतः
సుధృతి వంశంలో ధర్మాత్ముడైన, శత్రుదమనుడు ధృష్టకేతువు జన్మించాడు. ధృష్టకేతువు కుమారుడు కూడా ‘హర్యశ్వ’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడు.
Verse 11
हर्यश्वस्य मरुः पुत्रो मरोः पुत्रः प्रतिंबकः / प्रतिंबकस्य धर्मात्मा राजा कीर्त्तिरथः स्मृतः
హర్యశ్వుని కుమారుడు మరువు; మరువు కుమారుడు ప్రతింబకుడు. ప్రతింబకుని ధర్మాత్ముడైన కుమారుడు రాజు కీర్త్తిరథుడని చెప్పబడెను.
Verse 12
पुत्रः कीर्त्तिरथस्यापि देवमीढ इति श्रुतः / देवमीढस्य विबुधो विबुधस्य महाधृतिः
కీర్త్తిరథుని కుమారుడు ‘దేవమీఢ’ అని ప్రసిద్ధుడు. దేవమీఢుని కుమారుడు విబుధుడు; విబుధుని కుమారుడు మహాధృతి.
Verse 13
महाधृतिसुतो राजा कीर्त्तिरातः प्रतापवान् / कीर्तिरातात्मजो विद्वान् महारोमेति विश्रुतः
మహాధృతికి కుమారుడు ప్రతాపవంతుడైన రాజు కీర్త్తిరాతుడు. కీర్త్తిరాతుని విద్యావంతుడైన కుమారుడు ‘మహారోమ’ అని ప్రసిద్ధుడు.
Verse 14
महारोम्णस्तु विख्यातः स्वर्णरोमा व्यजायत / स्वर्णरोमात्मजश्चापि ह्रस्वरोमाभवन्नृपः
మహారోముని నుండి ప్రసిద్ధుడైన స్వర్ణరోముడు జన్మించాడు. స్వర్ణరోముని కుమారుడు కూడా ‘హ్రస్వరొమ’ అనే రాజుగా అయ్యాడు.
Verse 15
ह्रस्वरोमान्मजो विद्वान् सरिद्ध्वज इति श्रुतः / उद्भिन्ना कर्षता येन सीता राज्ञा यशस्विनी
హ్రస్వరొమాన్ అనే పండితుడు జనకుని కుమారుడు; అతడు ‘సరిద్ధ్వజ’ అని ప్రసిద్ధి. ఆ యశస్వి రాజు దున్నుతుండగా భూమి చీలి సీత వెలిసింది.
Verse 16
रामस्य महिधी साध्वी सुव्रता नियतव्रता / वैशंपायन उवाच कथं सीता समुत्पन्न कृष्यमाण यशस्विनी
రాముని పవిత్ర భార్య, సువ్రతా నియతవ్రతా అయిన సాధ్వి మహిధీ. వైశంపాయనుడు అన్నాడు—దున్నుతుండగా యశస్విని సీత ఎలా జన్మించింది?
Verse 17
किमर्थं वाकृषद्राजा क्षेत्रं यस्मिन् बभूव ह / सूत उवाच अग्निक्षेत्रे कृष्यमाणे अश्वमेधे महात्मनः
ఆమె వెలిసిన ఆ క్షేత్రాన్ని రాజు ఎందుకు దున్నాడు? సూతుడు అన్నాడు—మహాత్ముని అశ్వమేధ యజ్ఞంలో అగ్నిక్షేత్రం దున్నబడుతోంది.
Verse 18
विधिना सुप्रयत्नेन तस्मात्सा तु समुत्थिता / सीरध्वजानुजातस्तु भानुमान्नाम मैथिलः
విధి ప్రకారం మహా ప్రయత్నంతో అక్కడినుంచే ఆమె (సీత) ఉద్భవించింది. సీరధ్వజుని తరువాత మిథిలలో ‘భానుమాన్’ అనే రాజు జన్మించాడు.
Verse 19
भ्राता कुशध्वजस्तस्य स काश्यधिपतिर्नृपः / तस्य भानुमतः पुत्रः प्रद्युम्नश्च पतापवान्
అతని సోదరుడు కుశధ్వజుడు; అతడు కాశీకి అధిపతి రాజు. ఆ భానుమానుని ప్రతాపవంతుడైన కుమారుడు ప్రద్యుమ్నుడు.
Verse 20
मुनिस्तस्य सुतश्चापि तस्मादूर्जवहः स्मृतः / ऊर्जवहात्सनद्वाजः शकुनिस्तस्य चात्मजः
అతనికి ముని అనే కుమారుడు, అతనినుండి ఊర్జవహుడు ప్రసిద్ధుడయ్యాడు. ఊర్జవహుని నుండి సనద్వాజుడు, అతని కుమారుడు శకుని జన్మించాడు.
Verse 21
स्वागतः शकुनेः पुत्रः सुवर्चास्तत्सुतः स्मृतः / सुतोपस्तस्य दायादः सुश्रुतस्तस्य चात्मजः
శకుని కుమారుడు స్వాగతుడు; అతని కుమారుడిగా సువర్చుడు ప్రసిద్ధుడు. సువర్చుని వారసుడు సుతోపుడు, అతని కుమారుడు సుశ్రుతుడు.
Verse 22
सुश्रुतस्य जयः पुत्रो जयस्य विजयः सुतः / विजयस्य क्रतुः पुत्र- क्रतोश्च सुनयः स्मतः
సుశ్రుతుని కుమారుడు జయుడు; జయుని కుమారుడు విజయుడు. విజయుని కుమారుడు క్రతువు; క్రతువుని కుమారుడు సునయుడు అని స్మరించబడెను.
Verse 23
सुनयाद्वीतहव्यस्तु वीतहव्यात्मजो धृतिः / धृतेस्तु बहुलाश्वो ऽभूद्बहुलाश्वसुतः कृतिः
సునయుని నుండి వీతహవ్యుడు; వీతహవ్యుని కుమారుడు ధృతి. ధృతినుండి బహులాశ్వుడు జన్మించాడు; బహులాశ్వుని కుమారుడు కృతి.
Verse 24
तस्मिन्संतिष्ठते वंशो चनकानां महात्मनाम् / इत्येते मैथिलाः प्रोक्ताः सोमस्यापि निबोधत
ఈ వంశంలోనే మహాత్ములైన జనకుల వంశం నిలిచియున్నది. వీరే మైథిలులు అని చెప్పబడినారు; ఇప్పుడు సోముని విషయమును కూడా వినుడి.
A Nimi-centered branch associated with the Ikṣvāku stream is listed: Nimi (becoming Videha) → Mithi (eponym of Mithilā) → Janaka-line continuity, followed by a sequential chain of Mithilā kings culminating (in the sampled verses) with Sariddhvaja/Sīraddhvaja.
The text attributes the epithet to Vasiṣṭha’s curse: Nimi becomes “Videha,” and the dynastic/territorial identity of Videha is thereby grounded in a narrative of ascetic authority and karmic consequence.
By naming Sariddhvaja/Sīraddhvaja and referencing Sītā’s emergence while ploughing, the chapter provides a genealogical anchor for the Mithilā–Janaka tradition that later Itihāsa narratives (notably the Rāmāyaṇa) elaborate.