Adhyaya 169

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे महापातकादिकथनं नामाष्टषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः मार्जारस्यैव मारणमिति ङ अथैकोनसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच एतत्प्रभृतिपापानां प्रायश्चित्तं वदामि ते ब्रह्महा द्वादशाब्दानि कुटीङ्कृत्वा वने वसेत्

ఇలా అగ్నేయ మహాపురాణంలో ‘మహాపాతకాది-కథనం’ అనే నూట అరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది (అందులో ‘పిల్లి వధ’ మొదలైన విషయమూ ఉంది). ఇప్పుడు ‘ప్రాయశ్చిత్తాలు’ అనే నూట డెబ్బైవ అధ్యాయం ప్రారంభమవుతుంది. పుష్కరుడు అన్నాడు—“ఇవి మొదలైన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తాలను నీకు చెబుతాను. బ్రాహ్మణహంతకుడు పన్నెండు సంవత్సరాలు ఒక కుటీరం కట్టి అడవిలో నివసించాలి.”

Verse 2

भिक्षेतात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजं प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः

ఆత్మశుద్ధి నిమిత్తం అతడు భిక్షావృత్తితో జీవించాలి; శవశిరస్సుతో కూడిన ధ్వజాన్ని చేసి, బాగా ప్రజ్వలించిన అగ్నిలో తనను తాను—మూడుసార్లు, తల క్రిందికి వంచి—ప్రవేశింపజేయాలి।

Verse 3

यजेत वाश्वमेधेन स्वर्जिता गोसवेन वा जपन्वान्यतमं वेदं योजनानां शतं ब्रजेत्

అతడు అశ్వమేధ యజ్ఞంతో యజించాలి; లేదా గోసవ విధితో స్వర్గాన్ని పొందాలి; లేక వేదాలలో ఏదో ఒకదాన్ని జపిస్తూ వంద యోజనాలు ప్రయాణించాలి।

Verse 4

सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् व्रतैर् एतैर् व्यपोहन्ति महापातकिनो मलं

లేదా తన సమస్త సంపదను వేదవిద్ బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి. ఈ వ్రతాల ద్వారా మహాపాతకులు సైతం తమ మలినతను తొలగించుకుంటారు।

Verse 5

उपपातकसंयुक्तो गोघ्नो मासं यवान् पिवेत् कृतवापो वसेद्गोष्ठे चर्मणा तेन संवृतः

ఉపపాతకంతో కూడిన గోహంతుడు ఒక నెల యవజలాన్ని మాత్రమే సేవించాలి; ముండనం చేయించుకొని గోశాలలో నివసిస్తూ, ఆ చర్మంతో కప్పుకొని ఉండాలి।

Verse 6

चतुर्थकालमश्रीयादक्षारलवणं मितं गोमूत्रेण चरेत् स्नानं द्वौ मासौ नियतेन्द्रियः

అతడు నాల్గవ కాలంలో మాత్రమే ఆహారం తీసుకోవాలి, క్షారం మరియు ఉప్పును మితంగా సేవించాలి; ఇంద్రియనిగ్రహంతో రెండు నెలలు గోమూత్రంతో స్నానం చేయాలి।

Verse 7

दिवानुगच्छेद्गाश् चैव तिष्ठन्नूर्ध्वं रजः पिवेत् वृषभैकादशा गास्तु दद्याद्विचारितव्रतः

విచారంతో వ్రతాచరణ చేసే వాడు పగలు గోవులను అనుసరించి, నిలబడి పైకి లేచిన ధూళిని పానము చేయాలి. అనంతరం వృషభంతో కూడిన పదకొండు గోవులను దానం చేయాలి.

Verse 8

अविद्यमाने सर्वस्वं वेदविद्भ्यो निवेदयेत् पादमेकञ्चरेद्रोधे द्वौ पादौ बन्धने चरेत्

ఇతర ప్రాయశ్చిత్త మార్గం లేనప్పుడు తన సర్వస్వాన్ని వేదవిదులకు సమర్పించాలి. అడ్డుపడుటకు పావు దండం, నిర్బంధం/చెరసాలకు అర్ధదండం విధించబడుతుంది.

Verse 9

दद्यात् सुचरितव्रत इति ङ योजने पादहीनं स्याच्चरेत् सर्वं निपातने कान्तारेष्वथ दुर्गेषु विषमेषु भयेषु च

‘దద్యాత్ సుచరితవ్రత’ అనే యోజనలో ఙ-ప్రత్యయం చేరితే పాదహీనత (ఛందస్సులో లోపం) కలుగుతుంది. అయితే నిపాతన సందర్భంలో ‘కాంతారేషు, దుర్గేషు, విషమేషు, భయేషు చ’ వంటి స్థిర/అపవాద రూపాలన్నీ అనుమతించాలి.

Verse 10

यदि तत्र विपत्तिः स्यादेकपादो विधीयते घण्टाभरणदोषेण तथैवर्धं विनिर्दिशत्

అక్కడ ఏదైనా విపత్తు సంభవిస్తే ఒక పాదం (పావు) దండం విధించబడుతుంది. అలాగే గంటా-ఆభరణ దోషానికి అర్ధదండం అని నిర్దేశించాడు.

Verse 11

दमने दमने रोधे शकटस्य नियोजने स्तम्भशृङ्खलपाशेषु मृते पादोनमाचरेत्

దమనము-ఉపదమనము, రోధము, శకట నియోజనము, అలాగే స్థంభం, శృంఖల, పాశం వంటి శిక్షల్లో—మరణం సంభవిస్తే పావు తగ్గించిన దండం విధించాలి.

Verse 12

शृङ्गभङ्गे ऽस्थिभङ्गे च लाङ्गूलच्छेदने तथा यावकन्तु पिवेत्तावद्यावत् सुस्था तु गौर्भवेत्

కొమ్ము విరిగినప్పుడు, ఎముక పగిలినప్పుడు, అలాగే తోక కోసినప్పుడు, ఆ గోవు పూర్తిగా ఆరోగ్యంగా అయ్యే వరకు అవసరమైనంతకాలం యవకము (యవల గంజి) త్రాగించాలి।

Verse 13

गोमतीञ्च जपेद्विद्यां गोस्तुतिं गोमतीं स्मरेत् एका चेद्बहुभिर्दैवाद् यत्र व्यापादिता भवेत्

గోమతీ-విద్యను జపించాలి, గోమతీ అనే గోస్తుతిని స్మరించాలి/పఠించాలి. దైవవశాత్ ఒక చోట అనేకుల చేత ఒక గోవు హతమైతే, (ప్రాయశ్చిత్తంగా) ఈ జపం విధేయం।

Verse 14

पादं पादन्तु हत्यायाश् चरेयुस्ते पृथक् पृथक् उपकारे क्रियमाणे विपत्तौ नास्ति पातकं

వారు ప్రతివ్యక్తి వేరువేరుగా హత్యా-ప్రాయశ్చిత్తంలో నాలుగో వంతు చొప్పున ఆచరించాలి. విపత్తులో ఉపకారార్థం చేసిన కార్యంలో పాపం ఉండదు।

Verse 15

एतदेव व्रतं कुर्युरुपपातकिनस् तथा अवकीर्णवर्जं शुद्ध्यर्थञ्चान्द्रायणमथापि वा

ఉపపాతకులు (చిన్న పాపాలు చేసినవారు) కూడా ఇదే వ్రతాన్ని ఆచరించాలి; శుద్ధి కోసం చాంద్రాయణ వ్రతాన్ని కూడా చేయవచ్చు—కాని ‘అవకీర్ణ’ అపరాధిని మినహాయించి।

Verse 16

अवकीर्णी तु कालेन गर्धभेन चतुष्पथे पाकयज्ञविधानेन यजेत निरृतिं निशि

కాని అవకీర్ణీ (శీలభంగం చేసిన స్త్రీ) నియతకాలంలో, చతుష్పథంలో (చౌరస్తాలో), రాత్రివేళ, పాకయజ్ఞ విధానంతో గర్ధభంతో (గాడిదతో) నిరృతికి యజ్ఞం/హోమం చేయాలి।

Verse 17

कृत्वाग्निं विधिवद्धीमानन्ततस्तु समित्तृचा चन्द्रेन्द्रगुरुवह्नीनां जुहुयात् सर्पिषाहुतिं

విధివిధానంగా పవిత్రాగ్నిని సిద్ధం చేసిన జ్ఞాని, అనంతరం సమిధా-మంత్రంతో చంద్రుడు, ఇంద్రుడు, గురువు (బృహస్పతి) మరియు అగ్నికి ఉద్దేశించి అగ్నిలో నెయ్యి ఆహుతులు సమర్పించాలి।

Verse 18

अथवा गार्धभञ्चर्म वसित्वाब्दञ्चरेन्महीं हत्वा गर्भमविज्ञातं ब्रह्महत्याव्रतं चरेत्

లేదా గాడిద చర్మాన్ని ధరించి ఒక సంవత్సరం భూమిపై సంచరించాలి; తెలియక గర్భనాశం చేసినవాడు బ్రహ్మహత్యా-ప్రాయశ్చిత్త వ్రతాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 19

जुहुयात्सर्पिषाहुतीरिति ख , ङ , ज च सरां पीत्वा द्विजो मोहादग्निवर्णां सुरां पिवेत् गोमूत्रमग्निवर्णं वा पिवेदुदकमेव वा

‘ఖ’, ‘ఙ’, ‘జ’ అనే అక్షరాలను జపిస్తూ నెయ్యి ఆహుతులు సమర్పించాలి. ద్విజుడు మోహవశాత్ సారా (కిణ్వ పానీయం) తాగితే, అగ్నివర్ణమైన సురను తాగాలి; లేదా అగ్నివర్ణమైన గోమూత్రం; లేక కేవలం నీటినే తాగాలి।

Verse 20

सुवर्णस्तेयकृद्विप्रो राजानमभिगम्य तु स्वकर्म ख्यापयन् व्रूयान्मां भवाननुशास्त्विति

సువర్ణచోర్యం చేసిన బ్రాహ్మణుడు రాజును సమీపించి తన కర్మను వెల్లడించి—“మహారాజా, నన్ను అనుశాసించండి (దండించండి)” అని చెప్పాలి।

Verse 21

गृहीत्वा मुशलं राजा सकृद्धन्यात् स्वयङ्गतं बधेन शुद्ध्यते स्तेयो ब्राह्मणस्तपसैव वा

రాజు ముసలాన్ని చేతబట్టి, స్వయంగా వచ్చిన దొంగను ఒక్కసారి కొట్టాలి; అటువంటి శారీరక దండనతో దొంగ శుద్ధి పొందుతాడు. కానీ బ్రాహ్మణుడు (దొంగతన దోషి) తపస్సుతోనే శుద్ధి పొందుతాడు।

Verse 22

गुरुतल्पो निकृत्यैव शिश्नञ्च वृषणं स्वयं निधाय चाञ्चलौ गच्छेदानिपाताच्च नैरृतिं

గురుపత్నిని పొందినవాడు తన లింగమును, వృషణములను తానే కోసి, చేతిలో పట్టుకొని చనిపోయేవరకు నైరృతి దిక్కుగా వెళ్ళవలెను.

Verse 23

चान्द्रायणान् वा त्रीन्मासानभ्यसेन्नियतेन्द्रियः जातिभ्रंशकरं कर्म कृत्वान्यतममिच्छया

లేదా బుద్ధిపూర్వకముగా జాతిభ్రంశము కలిగించు కర్మను చేసినచో, ఇంద్రియనిగ్రహము కలిగి మూడు నెలల పాటు చాంద్రాయణ వ్రతమును ఆచరించవలెను.

Verse 24

चरेच्छान्तपनं कृच्छ्रं प्राजापत्यमनिच्छया सङ्करीपात्रकृत्यासु मासं शोधनमैन्दवं

అయిష్టముగా సంకరీకరణ దోషము (అశుద్ధ పాత్ర సంబంధిత) చేసినచో సాంతపన కృచ్ఛ్రము మరియు ప్రాజాపత్యమును ఆచరించవలెను; దీనికి ఒక నెల ఐందవ శుద్ధి చెప్పబడినది.

Verse 25

मलिनीकरणीयेषु तप्तं स्याद्यावकं त्र्यहं तुरीयो ब्रह्महत्यायाः क्षत्रियस्य बधे स्मृतः

మलिनीకరణ (అపవిత్ర) కార్యములందు మూడు రోజుల పాటు వేడి యావకము (గంజి) త్రాగవలెను. క్షత్రియుని చంపినచో బ్రహ్మహత్యా దోషములో నాలుగవ వంతు ప్రాయశ్చిత్తము చెప్పబడినది.

Verse 26

वैश्ये ऽष्टमांशे वृत्तस्थे शूद्रे ज्ञेयस्तु षोडशः मार्जरनकुलौ हत्वा चासं मण्डूकमेव च

సదాచారవంతుడైన వైశ్యుని చంపినచో ఎనిమిదవ వంతు, శూద్రుని చంపినచో పదహారవ వంతు ప్రాయశ్చిత్తము తెలియవలెను. పిల్లి, ముంగిస, కప్పలను చంపినను ఇదే వర్తించును.

Verse 27

श्वगोधोलूककाकांश् च शूद्रहत्याव्रतं चरेत् चतुर्णामपि वर्णानां नारीं हत्वानवस्थितां

కుక్క, ఉడుము, గుడ్లగూబ లేదా కాకిని చంపినచో శూద్రహత్యకు విధించిన వ్రతమును ఆచరించవలెను. నాలుగు వర్ణములలోని దిక్కులేని స్త్రీని చంపినను ఇదే ప్రాయశ్చిత్తము వర్తించును.

Verse 28

अमत्यैव प्रमाप्य स्त्रीं शूद्रहत्याव्रतं चरेत् सर्पादीनां बधे नक्तमनस्थ्नां वायुसंयमः

తెలియక స్త్రీని చంపినచో శూద్రహత్య వ్రతమును ఆచరించవలెను. పాము మొదలగు వాటిని చంపినచో రాత్రి మాత్రమే భుజించవలెను; ఎముకలు లేని జీవులను చంపినచో ప్రాణాయామము చేయవలెను.

Verse 29

द्रव्याणामल्पसाराणां स्तेयं कृत्वान्यवेश्मतः चरेच्छान्तपनं कृच्छं व्रतं निर्वाप्य सिद्ध्यति

ఇతరుల ఇంటి నుండి తక్కువ విలువ గల వస్తువులను దొంగిలించినచో 'సాంతపన కృచ్ఛ్ర' వ్రతమును ఆచరించవలెను; ఆ వ్రతమును పూర్తి చేసినచో శుద్ధి కలుగును.

Verse 30

भक्षभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च पुष्पमूलफलानाञ्च पञ्चगव्यं विशोधनं

తినదగిన పదార్థాలు, వాహనం, పడక, ఆసనం, పూలు, వేర్లు మరియు పండ్లను దొంగిలించినచో పంచగవ్యము ద్వారా శుద్ధి కలుగును.

Verse 31

तृणकाष्ठद्रुमाणान्तु शुष्कान्नस्य गुडस्य च चेलचर्मामिषाणान्तु त्रिरात्रं स्यादभोजनं

గడ్డి, కట్టెలు, చెట్లు, ఎండిన ఆహారం, బెల్లం, వస్త్రం, చర్మం మరియు మాంసం దొంగిలించినచో మూడు రాత్రులు ఉపవాసం ఉండాలి.

Verse 32

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च अयःकांस्योपलानाञ्च द्वादशाहं कणान्नभुक्

మణులు, ముత్యాలు, ప్రవాళాలు, తామ్రం, రజతం మరియు ఇనుము, కాంస్యం, రాళ్లు మొదలైనవి (భక్షణం వల్ల కలిగిన) దోషానికి పన్నెండు రోజులు కణాన్నం (సాదా ధాన్యాహారం) మీద ఉండి ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి।

Verse 33

कार्पासकीटजीर्णानां द्विशफैकशफस्य च पक्षिगन्धौषधीनान्तु रज्वा चैव त्र्यहम्पयः

పత్తి పురుగు వల్ల కలిగిన వ్యాధులు, ద్విశఫ–ఏకశఫ జంతువులకు సంబంధించిన రోగాలు, అలాగే పక్షులు మరియు దుర్గంధమయ ఔషధద్రవ్యాల వల్ల వచ్చిన దోషానికి—తాడుతో సంస్పర్శింపబడిన పాలను మూడు రోజులు త్రాగడం విధి।

Verse 34

गुरुतल्पव्रतं कुर्याद्रेतः सिक्त्वा स्वयोनिषु सख्युः पुत्रस्य च स्त्रीषु कुमारोष्वन्त्यजासु च

తనకు నిషిద్ధమైన స్వయోనిసంబంధ స్త్రీలలో, మిత్రుని భార్యలో, కుమారుని భార్యలో, కన్యలలో మరియు అంత్యజ (నీచ/బహిష్కృత) స్త్రీలలో వీర్యస్రావం చేసినవాడు ‘గురుతల్ప-వ్రతం’ అనే ప్రాయశ్చిత్తాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 35

पितृस्वस्रेयीं भगिनीं स्वस्रीयां मातुरेव च मातुश् च भ्रातुराप्तस्य गत्वा चान्द्रायणञ्चरेत्

తండ్రి సోదరి కుమార్తె, సోదరి, తల్లి సోదరి కుమార్తె, స్వమాత, అలాగే సోదరుని భార్య—వారితో గమనము చేసినవాడు ‘చాంద్రాయణ’ ప్రాయశ్చిత్త వ్రతాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 36

अमानुषीषु पुरुष उदक्यायामयोनिषु रेतः सिक्त्वा जले चैव कृच्छ्रं शान्तपनञ्चरेत्

అమానుషీ (జంతువులు మొదలైనవి) లో, రజస్వల స్త్రీలో, అయోని (నిషిద్ధ స్థానం) లో, అలాగే నీటిలో వీర్యస్రావం చేసిన పురుషుడు ‘కృచ్ఛ్ర’ మరియు ‘శాంతపన’ అనే ప్రాయశ్చిత్తాలను ఆచరించాలి।

Verse 37

मैथुनन्तु समासेव्य पुंसि योषिति वा द्विजः गोयाने ऽप्सु दिवा चैव सवासाः स्नानमाचरेत्

మైథునం చేసిన తరువాత—పురుషునితో గానీ స్త్రీతో గానీ—ద్విజుడు గోస్థాన/గోశాల సంబంధిత స్థలంలో, నీటిలో, పగటిపూట, వస్త్రాలతోనే శుద్ధి స్నానం చేయవలెను।

Verse 38

चण्डालान्त्यस्त्रियो गत्वा भुक्त्वा च प्रतिगृह्य च पतत्यज्ञानतो विप्रो ज्ञानात् साम्यन्तु गच्छति

చండాలాది అంత్యజ స్త్రీల వద్దకు వెళ్లి, అక్కడ భోజనం చేసి, వారి నుండి దానం/ఆహారం స్వీకరిస్తే—బ్రాహ్మణుడు అజ్ఞానవశాత్తు చేస్తే పతితుడవుతాడు; తెలిసి చేస్తే వారి సమాన స్థితిని పొందుతాడు।

Verse 39

विप्रदुष्टां स्त्रियं भर्ता निरुन्ध्यादेकवेश्मनि यत् पुंसः परदारेषु तदेनाञ्चारयेद्व्रतं

బ్రాహ్మణునిచే దూషితమైన స్త్రీని భర్త ఒకే గృహంలో నిర్బంధించాలి; మరియు పరస్త్రీగమనము చేసిన పురుషునికి విధించిన ప్రాయశ్చిత్త వ్రతమేదో, అదే వ్రతాన్ని ఆమెచేత కూడా ఆచరింపజేయాలి।

Verse 40

साचेत्पुनः प्रदुष्येत सदृशेनोपमन्त्रिता कृच्छ्रञ्चाद्रायणञ्चैव तदस्याः पावनं स्मृतं

ఆమె మళ్లీ దూషితమైతే—సమాన స్థితిగల పురుషుని ప్రలోభం/ఉపమంత్రణ వల్ల—ఆమె శుద్ధికి కృచ్ఛ్ర ప్రాయశ్చిత్తం మరియు చాంద్రాయణ వ్రతమే పావనమని చెప్పబడింది।

Verse 41

वेणुचर्मामिषाणाञ्चेति झ यत् करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनं द्विजः तद्भैक्ष्यभुक् जपेन्नित्यं त्रिभिर्वषैर् व्यपोहति

ద్విజుడు ఒకే రాత్రిలో శూద్రస్త్రీతో సంగమం చేసి చేసే దోషం—వేణు, చర్మ, మాంస సంబంధ అపవిత్ర కర్మలకు సమానమైనది—భిక్షాన్నభోజనంతో మరియు నిత్య జపంతో మూడు సంవత్సరాలలో నివృత్తి అవుతుంది।