Adhyaya 168

Verse 1

इत्य् आग्नेये महपुराणे ऽयुतलक्षकोटिहोमा नाम सप्तषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथाष्टषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः महापातकादिकथनम् पुष्कर उवाच दण्डं कुर्यान्नृपो नॄणां प्रायश्चित्तमकुर्वतां कामतो ऽकामतो वापि प्रायश्चित्तं कृतं चरेत्

ఇలా అగ్ని మహాపురాణంలో ‘అయుతలక్షకోటిహోమ’ అనే 167వ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు 168వ అధ్యాయం—‘మహాపాతకాది కథనం’ ప్రారంభం. పుష్కరుడు అన్నాడు—ప్రాయశ్చిత్తం చేయని ప్రజలకు రాజు దండన విధించాలి. పాపం కావాలనే చేసినా, తెలియక చేసినా, విధించిన ప్రాయశ్చిత్తాన్ని చేసి ఆచరించాలి।

Verse 2

जातवेदोमुखैः सौरैर् इति ख रिपुं हरेदिति ङ , ञ च मत्तक्रुद्धातुराणां च न भुञ्जीत कदाचन महापातकिनां स्पृष्टं यच्च स्पृष्टमुदक्यया

‘జాతవేదోముఖైః సౌరైః’—ఇది ‘ఖ’ వర్ణం; ‘రిపుం హరేత్’—ఇవి ‘ఙ’ మరియు ‘ఞ’ వర్ణాలు. మత్తులు, క్రోధితులు లేదా వ్యాధిగ్రస్తుల ఆహారాన్ని ఎప్పుడూ భుజించకూడదు; మహాపాతకుల స్పర్శితమైనదీ, రజస్వల (ఉదక్యా) స్పర్శితమైనదీ కూడా భుజించకూడదు।

Verse 3

गणान्नं गणिकान्नं च वार्धुषेर्गायनस्य च अभिशप्तस्य षण्डस्य यस्याश्चोपपतिर्गृहे

గణుడు (నీచసంగతి) ఇచ్చే అన్నం, గణిక అన్నం, వడ్డీ వ్యాపారి మరియు వృత్తిగాయకుడి అన్నం; అలాగే శపించబడినవాడు, షండుడు (నపుంసకుడు), మరియు ఇంటిలో ఉపపతి (పరపురుషుడు) ఉన్న స్త్రీ అన్నం—వర్జించవలెను.

Verse 4

रजकस्य नृशंसस्य वन्दिनः कितवस्य च मिथ्यातपस्विनश् चैव चौरदण्डिकयोस् तथा

అలాగే రజకుడు (ఉతికేవాడు), క్రూరుడు, వందిన్ (స్తుతికర్త), కితవుడు (జూదరి), మిథ్యాతపస్వి (వేషధారి తపస్వి), అలాగే దొంగ మరియు దండికుడు (శిక్షకుడు/జల్లాడు) అన్నం కూడా వర్జ్యము.

Verse 5

कुण्डगोलस्त्रीजितानां वेदविक्रयिणस् तथा शैलूषतन्त्रवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च

కుండ లేదా గోల (అవైధ జన్మ) వ్యక్తి, స్త్రీజితుడు (స్త్రీ వశంలో ఉన్నవాడు), వేదవిక్రయి (వేదాన్ని అమ్మేవాడు), శైలూషుడు (నటుడు/అభినేత), తంత్రవాయుడు (విపథ తాంత్రికుడు) అన్నం, అలాగే కృతఘ్నుడు (కృతఘ్నుడు/అకృతజ్ఞుడు) అన్నం—ఇవన్నీ వర్జ్యము.

Verse 6

कर्मारस्य निषादस्य चेलनिर्णेजकस्य च मिथ्याप्रव्रजितस्यान्नम्पुंश् चल्यास्तैलिकस्य च

కర్మారుడు (లోహారి), నిషాదుడు (వేటగాడు/అరణ్యవాసి), చేలనిర్ణేజకుడు (బట్టలు ఉతికేవాడు), మిథ్యాప్రవ్రజితుడు (వేషధారి సన్యాసి) అన్నం; అలాగే పుంశ్చలీ (మోసగత్తె/వ్యభిచారిణి) మరియు తైలికుడు (నూనె వ్యాపారి) అన్నం కూడా వర్జ్యము.

Verse 7

आरूढपतितस्यान्नं विद्विष्टान्नं च वर्जयेत् तथैव ब्राह्मणस्यान्नं ब्राह्मणेनानिमन्त्रितः

పతితుడు (ధర్మచ్యుతుడు) ఇచ్చే అన్నం, అలాగే విద్విష్టుడు (ద్వేషి) ఇచ్చే అన్నం వర్జించాలి. అలాగే ఆహ్వానం లేకుండా బ్రాహ్మణుడు మరొక బ్రాహ్మణుడి అన్నం కూడా స్వీకరించకూడదు.

Verse 8

ब्राह्मणान्नञ्च शूद्रेण नाद्याच्चैव निमन्त्रितः एषामन्यतमस्यान्नममत्या वा त्र्यहं क्षपेत्

శూద్రుడు ఆహ్వానించబడినప్పటికీ బ్రాహ్మణుని అన్నం భుజించకూడదు. ఈ ఇద్దరిలో ఎవరి అన్నమైనా మరొకడు జ్ఞానపూర్వకంగా గానీ నిర్లక్ష్యంగా గానీ తింటే, మూడు రాత్రులు (మూడు రోజులు) ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి.

Verse 9

मत्या भुक्त्वा चरेत् कृच्छ्रं रेतोविण्मूत्रमेव च चण्डालश्वपचान्नन्तु भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत्

జ్ఞానపూర్వకంగా చేప తింటే కృచ్ఛ్ర ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి; వీర్యం, మలం, మూత్రం సేవించినా ఇదే విధి. కానీ చండాలుడు లేదా శ్వపచుడి అన్నం తింటే చాంద్రాయణం ఆచరించాలి.

Verse 10

अनिर्दिशं च प्रेतान्नं गवाघ्रातं तथैव च शूद्रोच्छिष्टं शुनोच्छिष्टं पतितान्नं तथैव च

మూలం/స్వామ్యం నిర్దిష్టం కాని అన్నం, ప్రేతకర్మలకు సంబంధించిన అన్నం, ఆవు వాసన చూసిన అన్నం, శూద్రుని ఉచ్ఛిష్టం, కుక్క ఉచ్ఛిష్టం, పతితుని అన్నం—ఇవన్నీ అపవిత్రమైనవిగా వర్జ్యము.

Verse 11

तप्तकृच्छ्रं प्रकुर्वीत अशौचे कृच्छ्रमाचरेत् अशौचे यस्य यो भुङ्क्ते सोप्यशुद्धस् तथा भवेत्

అశౌచ స్థితిలో తప్తకృచ్ఛ్ర ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి; (సాధారణ) అశౌచంలో కృచ్ఛ్ర నియమం ఆచరించాలి. అశౌచిలోని వ్యక్తి అన్నం ఎవడు తింటాడో అతడూ అపవిత్రుడవుతాడు.

Verse 12

मृतपञ्चनखात् कूपादमेध्येन सकृद्युतात् गणानां गणिकानाञ्चेति ङ , ञ च चौरदाम्भिकयोस्तथेति ञ अपः पीत्वा त्र्यहं तिष्ठेत् सोपवासो द्विजोत्तमः

ఒక బావి ఒక్కసారైనా అపవిత్ర కారణంతో కలుషితమైతే—ఐదు గోళ్లున్న మృత జంతువు వల్ల గానీ, బహిష్కృత గుంపులు మరియు గణికలు, లేదా దొంగలు మరియు దంభులు వంటి అపవిత్రులతో సంబంధం వల్ల గానీ—శ్రేష్ఠ ద్విజుడు శుద్ధి నిమిత్తం నీరు త్రాగి ఉపవాసంతో మూడు రోజులు (మూడు రాత్రులు) ఉండాలి.

Verse 13

सर्वत्र शूद्रे पादः स्याद् द्वित्रयं वैश्यभूपयोः विड्वराहखरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः

ఈ అన్ని సందర్భాలలో శూద్రునికి దండం ప్రమాణంలో ఒక పావు; వైశ్యునికి రెండు భాగాలు, రాజు/క్షత్రియునికి మూడు భాగాలు. పంది, గాడిద, ఒంటె మలం, గోమూత్రం, అలాగే కోతి మరియు కాకి మల-అశుచిత్వ విషయాలలో ఈ నియమం వర్తిస్తుంది.

Verse 14

प्राश्य मूत्रपुरीषाणि द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् शुष्काणि जग्ध्वा मांसानि प्रेतान्नं करकाणि च

ఏదైనా ద్విజుడు మూత్రం లేదా మలం తాగినా, లేదా ఎండిన మాంసం, ప్రేతులకు అర్పించే అన్నం (ప్రేతాన్నం), లేదా కరక-రకమైన మిగులు/అవయవ భాగాలు తిన్నా, అతడు చాంద్రాయణ ప్రాయశ్చిత్త వ్రతం ఆచరించాలి.

Verse 15

क्रव्यादशूकरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः गोनराश्वखरोष्ट्राणां छत्राकं ग्रामकुक्कुटं

క్రవ్యాద (మాంసాహారి) జంతువుల మాంసం, పంది మరియు ఒంటె మాంసం; అలాగే ఆవు మరియు కుక్క, కోతి మరియు కాకి మాంసం తినరాదు. ఇంకా గవయ (అడవి గోవు), నర (మనిషి), గుర్రం, గాడిద, ఒంటె మాంసం, అలాగే పుట్టగొడుగులు (ఛత్రాకం) మరియు గ్రామ కోడి కూడా వర్జ్యము.

Verse 16

मांसं जग्ध्वा कुञ्जरस्य तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति आमश्राद्धे तथा भुक्त्वा ब्रह्मचारी मधु त्वदन्

ఏనుగు మాంసం తిన్నవాడు తప్తకృచ్ఛ్ర అనే తపస్సు చేయడం ద్వారా శుద్ధి పొందుతాడు. అలాగే ఆమ-శ్రాద్ధంలో భోజనం చేసిన బ్రహ్మచారి, మరియు తేనె (మధు) తిన్నవాడూ నిర్దిష్ట ప్రాయశ్చిత్తంతో శుద్ధి పొందుతాడు.

Verse 17

लशुनं गुञ्जनं चाद्यात् प्राजापत्यादिना शुचिः भुक्त्वा चान्द्रायणं कुर्यान् मांसञ्चात्मकृतन्तथा

వెల్లుల్లి లేదా గుఞ్జన తిన్నవాడు ప్రాజాపత్యాది ప్రాయశ్చిత్తాలతో శుద్ధి పొందుతాడు. మాంసం తిన్నవాడు చాంద్రాయణ వ్రతం చేయాలి; తానే తయారు చేసిన మాంసం తిన్నా ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది.

Verse 18

पेलुगव्यञ्च पेयूषं तथा श्लेष्मातकं मृदं वृथाकृशरसंयावपायसापूपशष्कुलीः

ఇంకా పెలుగవ్య, పేయూషం (మొదటి పాలు), శ్లేష్మాతక (ఫలం/వృక్షోత్పత్తి), మృద్ (మట్టి) మరియు తదుపరి కృశర, రస, సంయావ, పాయస, ఆపూప, శష్కులీ వంటి వండిన ఆహారాలు, మిఠాయిలు కూడా చేర్చబడతాయి.

Verse 19

अनुपाकृटमांसानि देवान्नानि हवींषि च गवाञ्च महिषीणां च वर्जयित्वा तथाप्यजां

సరిగా సిద్ధం చేయని మాంసం, దేవతలకు అర్పించవలసిన అన్నం, హవిస్ (యజ్ఞాహుతులు) ఇవన్నీ వర్జించాలి; గోవు మరియు మహిషి మాంసాన్ని కూడా త్యజించాలి—అయితే కొన్ని సందర్భాలలో అజా (మేక) అనుమతించబడుతుంది.

Verse 20

सर्वक्षीराणि वर्ज्याणि तासाञ्चैवाप्यन्निर्दशं शशकः शल्यकी गोधा खड्गः कूर्मस्तथैव च

అన్ని రకాల పాలు వర్జ్యాలు; అలాగే వాటిలో అనిర్దిష్ట/అస్పష్టమైన పాలు కూడా వదలాలి—కుందేలు, ముళ్లపంది, గోదా, ఖడ్గమృగం మరియు కూర్మం (తాబేలు) పాలు వంటి వాటి పాలు.

Verse 21

भक्ष्याः पञ्चनखाः प्रोक्ताः परिशेषाश् च वर्जिताः पाठीनरोहितान्मत्स्यान् सिंहतुण्डांश् च भक्षयेत्

పంచనఖ (ఐదు గోర్లు ఉన్న) జంతువులలో శాస్త్రం భక్ష్యమని చెప్పినవే భక్ష్యాలు; మిగతావి వర్జ్యాలు. పాఠీన, రోహిత అనే చేపలు మరియు ‘సింహతుణ్డ’ అనే చేపను కూడా భక్షించవచ్చు.

Verse 22

यवगोधूमजं सर्वं पयसश् चैव विक्रियाः वागषाड्गवचक्रादीन् सस्नेहमुषितं तथा

యవం, గోధూమం నుండి తయారైన అన్ని పదార్థాలు, అలాగే పాలు మరియు వాటి వికృతులు; అలాగే వాగషాడ్గవ, గవ, చక్ర మొదలైనవి—నెయ్యి/నూనె వంటి స్నేహంతో నిల్వచేసి ‘ఉషిత’ (నిలిపి పరిపక్వం చేసిన) వాటిని తగిన విధంగా ఆహారవర్గంగా పరిగణించాలి.

Verse 23

द्वितीयं वैश्यशूद्रयोरेति क , ख , ङ , ञ च शुष्काणि दग्धमंसानि इति ङ प्राजापत्याद्द्विजः शुचिरिति ख अग्निहोत्रपरीद्धाग्निर्ब्राह्मणः कामचारतः चान्द्रायणं चरेन्मासं वीरवध्वासनं हितं

వైశ్యుడు, శూద్రుడికి రెండవ (తక్కువ) ప్రాయశ్చిత్త-స్థాయి విధించబడింది—క, ఖ, ఙ, ఞ పాఠభేదాలలో అలా చదువబడుతుంది. ఙ-పాఠంలో ‘ఎండిన లేదా అగ్నిలో కాల్చిన మాంసాలు’ అని ఉంది; ఖ-పాఠంలో ‘ప్రాజాపత్య వ్రతం చేత ద్విజుడు శుద్ధుడగును’ అని చెప్పబడింది. కామాచారమువలన అగ్నిహోత్రార్థం అగ్నులను ప్రదీప్తంగా ఉంచిన బ్రాహ్మణుడు ఒక మాసం చాంద్రాయణ వ్రతం ఆచరించాలి; ఇది ‘వీరవధ్వాసన’ అని కూడా ప్రసిద్ధి, హితకరమైన ప్రాయశ్చిత్తం।

Verse 24

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः महान्ति पातकान्याहुः संयोगश् चैव तैः सह

బ్రాహ్మణహత్య, సురాపానం, చౌర్యం, గురుపత్నీగమనం—ఇవే మహాపాతకములు అని ప్రకటించారు; అలాగే వాటితో సంయోగం/సహకారం (పాపములతో గాని పాపులతో గాని కలసి ఉండటం) కూడా పాతకమే।

Verse 25

अनृते च समुत्कर्षो राजगामि च पैशुनं गुरोश्चालीकनिर्बन्धः समानं ब्रह्महत्यया

అసత్యంపై ఆధారపడిన ఆత్మోత్కర్షం, రాజద్వారం వరకు చేరే చాడీ/పైశున్యం, దుష్ట పరనింద, మరియు గురుపై అబద్ధ ఆరోపణను పట్టుబట్టి మోపడం—ఇవి బ్రహ్మహత్యతో సమానమైన పాపములని చెప్పబడింది।

Verse 26

ब्रह्मोज्झ्यवेदनिन्दा च कौटसाक्ष्यं सुहृद्बधः गर्हितान्नाज्ययोर्जग्धिः सुरापानसमानि षट्

బ్రాహ్మణధర్మాన్ని విస్మరించడం, వేదనింద, కూటసాక్ష్యం (అబద్ధ సాక్ష్యం), స్నేహితుని వధ, గర్హిత/అశుచి అన్నభక్షణం మరియు (అనుచిత/అశుద్ధ) నెయ్యి సేవనం—ఈ ఆరు సురాపానంతో సమానమైన పాపములని ప్రకటించారు।

Verse 27

निक्षेपस्यापहरणं नराश्वरजतस्य च भूमिवज्रमणीनाञ्च रुक्मस्तेयसमं स्मृतं

నిక్షేపం (నమ్మి అప్పగించిన ధనం) అపహరించడం, మనిషి, గుర్రం లేదా వెండి దొంగతనం, అలాగే భూమి, వజ్రం, మణుల దొంగతనం—ఇవన్నీ బంగారు దొంగతనంతో సమానమని స్మృతిలో చెప్పబడింది।

Verse 28

रेतःसेकः स्वयोन्याषु कुमारीष्वन्त्यजासु च सख्युः पुत्रस्य च स्त्रीषु गुरुतल्पसमं विदुः

స్వయోన్య స్త్రీలలో, కన్యలలో, అంత్యజ స్త్రీలలో, అలాగే మిత్రుని లేదా కుమారుని భార్యలో రేతఃసేకం (సంభోగం) చేయుటను గురుతల్పాపరాధసమానమని శాస్త్రం ప్రకటిస్తుంది।

Verse 29

गोबधो ऽयाज्य संयाज्यं पारदार्यात्मविक्रियः गुरुमातृपितृत्यागः स्वाध्ययाग्न्योः सुतस्य च

గోబధ; అయాజ్యునికి యాజనం చేయుట లేదా అతని యజ్ఞంలో భాగస్వామ్యం కావుట; పరస్త్రీగమనము; ఆత్మవిక్రయము (తన్ను తాను అమ్ముకొనుట); గురు, మాతా, పితృత్యాగము; అలాగే స్వాధ్యాయం, పవిత్ర అగ్నులు, కుమారుని నిర్లక్ష్యం—ఇవి నింద్యకర్మలు।

Verse 30

परिवित्तितानुजेन परिवेदनमेव च तयोर्दानञ्च कन्यायास्तयोरेव च याजनं

వివాహం కాని జ్యేష్ఠుడు (పరివిత్త) ఉండగా కనిష్ఠుడు వివాహం చేసుకుంటే ‘పరివేదన’ (ఆచారబద్ధ నివేదన/ప్రాయశ్చిత్తం) చేయవలెను; అలాగే కన్యాదానం మరియు యాజనం—ఈ రెండూ ఆ ఇద్దరికే సంబంధించినవని చెప్పబడింది।

Verse 31

कन्याया दूषणञ्चैव वार्धुष्यं व्रतलोपनं तडागारामदाराणामपत्यस्य च विक्रियः

కన్యను దూషించుట/అవమానించుట; వార్ధుష్యం (వడ్డీ వ్యాపారం); వ్రతలೋಪనం; అలాగే తడాగాలు, ఆరామాలు (ఉపవనాలు), భార్య మరియు సంతానాన్ని విక్రయించుట—ఇవీ పాపకర్మలుగా చెప్పబడ్డాయి।

Verse 32

व्रात्यता बान्धवत्यागो भृताध्यापनमेव च भृताच्चाध्ययनादानमविक्रेयस्य विक्रयः

వ్రాత్యత (వైదిక నియమశాసనాల నుండి పతనం); బంధువులను త్యజించుట; జీతం కోసం బోధించుట; వేదాధ్యయనం/పఠనానికి ప్రతిఫలం స్వీకరించుట; మరియు అవిక్రేయమైనదాన్ని విక్రయించుట—ఇవి అధర్మమని నిందించబడిన కర్మలు।

Verse 33

समानि ब्रह्महत्ययेति ख , ङ , ञ च गर्हितानामन्नजग्धिरिति ङ सख्युः सुतस्य चेति ङ सर्वाकारेष्वधीकारो महायन्त्रप्रवर्तनं हिंसौषधीनां स्त्र्याजीवः क्रियालङ्गनमेव च

“బ్రహ్మహత్యకు సమానమైన” కర్మలు—అని ఖ-, ఙ-, ఞ-పాఠాలు చెబుతున్నాయి. “నిందితుల మిగిలిన అన్నం తినడం”—ఇది ఙ-పాఠం; అలాగే “స్నేహితుని కుమారుని భార్యతో సంగమం”—ఇదీ ఙ-పాఠం. ఇంకా: అర్హత లేకుండానే అన్ని రంగాల్లో అధికారాన్ని చేపట్టడం, మహాయంత్రాల ప్రవర్తనం, హింసక/విషౌషధాల ప్రయోగం, స్త్రీల ఆదాయంపై జీవనం, విధినిర్దిష్ట క్రియల లంఘనం—ఇవి నింద్యాలు।

Verse 34

इन्धनार्थमशुष्काणां दुमाणाञ्चैव पातनं योषितां ग्रहणञ्चैव स्त्रीनिन्दकसमागमः

కేవలం ఇంధనం కోసం పచ్చి/ఎండని చెట్లను నరికివేయడం, స్త్రీలను అపహరించడం, మరియు స్త్రీలను దూషించేవారితో సాంగత్యం—ఇవి నింద్య కర్మలు।

Verse 35

आत्मार्थञ्च क्रियारम्भो निन्दितान्नदनन्तथा अनाहिताग्नितास्तेयमृणानाञ्चानपक्रिया

కేవలం స్వలాభం కోసం క్రియలను ప్రారంభించడం, నిందిత అన్నాన్ని దానంగా ఇవ్వడం, స్థాపిత పవిత్ర అగ్నులు లేకుండ ఉండడం, దొంగతనం, మరియు ఋణాలను తీర్చకపోవడం—ఇవి నింద్య దోషాలు।

Verse 36

असच्छास्त्राधिगमनं दौःशील्यं व्यसनक्रिया धान्यकुप्यपशुस्तेयं मद्यपस्त्रीनिषेवणं

అసత్య/కపట శాస్త్రాల అధ్యయనం, దుష్శీలం, వ్యసనాచరణ, ధాన్యం-విలువైన వస్తువులు-లేదా పశువుల దొంగతనం, మద్యపానం, మరియు పరస్త్రీ సేవనం—ఇవి వినాశకర దుష్కర్మలు।

Verse 37

स्त्रीशूद्रविट्क्षत्रबधो नास्तिक्यञ्चोपपातकं ब्राह्मणस्य रुजः कृत्यं घ्रातिरघ्रेयमद्ययोः

బ్రాహ్మణునికి స్త్రీ, శూద్ర, వైశ్య లేదా క్షత్రియ వధ, అలాగే నాస్తిక్యం—ఇవి ఉపపాతకాలు (గౌణ పాపాలు). అలాగే, గాయపరచి బాధ కలిగించడం (రుజా), కృత్యా (అభిచార/కృష్ణకర్మ), మరియు వాసన చేయరాని దానిని, మద్యాన్ని వాసన చూడడం—ఇవీ (ఉపపాతకాలు).

Verse 38

जैंभं पुंसि च मैथुन्यं जातिभ्रंशकरं स्मृतं श्वखरोष्ट्रमृगेन्द्राणामजाव्योश् चैव मारणं

పురుషునితోను, అలాగే (అమానుష) జైంభతోను మైథునం చేయుట జాతిభ్రంశకరం అని స్మృతిలో చెప్పబడింది. అలాగే కుక్క, గాడిద, ఒంటె, సింహం, మేకలు మరియు గొర్రెలను చంపుట కూడా నిందనీయం.

Verse 39

सङ्कीर्णकरणं ज्ञेयं मीनाहिनकुलस्य च निन्दितेभ्यो धनादानं बाणिज्यं शूद्रसेवनं

సంకీర్ణ (మిశ్రజాతి) వారి వృత్తులలో చేపలు పట్టడం, చేపలు మరియు నకులం (ముంగిస) సంబంధిత వ్యాపారం కూడా ఉందని తెలుసుకోవాలి; నిందితులకు ధనం ఇవ్వడం, వాణిజ్యం చేయడం, శూద్రుల సేవ చేయడం కూడా అందులోనే చేరును.

Verse 40

अपात्रीकरणं ज्ञेयमसत्यस्य च भाषणं कृमिकीटवयोहत्या मद्यानुगतभोजनं

యోగ్యుడిని అపాత్రుడిగా చేయడం, అసత్యం పలకడం, పురుగులు-కీటకాలు మరియు పక్షులను చంపడం, మద్యానికి సంబంధించిన ఆహారాన్ని భుజించడం—ఇవి పాపకర్మలుగా తెలుసుకోవాలి.

Verse 41

फलैधःकुसुमस्तेयमधैर् यञ्च मलावहं

ఫలాలు, ఇంధనకట్టెలు, పూలను దొంగిలించడం, అలాగే అధైర్యంతో/అన్యాయంగా తీసుకునే ఏదైనా—ఇవి మలినత (అశౌచం) కలిగించేవి.