Adhyaya 31
Agneya-vidyaAdhyaya 3148 Verses

Adhyaya 31

Chapter 31 — मार्जनविधानं (The Procedure of Mārjana / Purificatory Sprinkling)

భగవాన్ అగ్ని ‘మార్జన’ అనే రక్షావిధానాన్ని ఉపదేశిస్తాడు—స్వీయరక్షణకూ, ఇతరుల సంరక్షణకూ శుద్ధికర ప్రోక్షణం/చల్లడం. అధ్యాయం ఆరంభంలో పరమాత్మకు నమస్కారాలు, అలాగే విష్ణువు అవతారాలు (వరాహ, నరసింహ, వామన, త్రివిక్రమ, రామ, వైకుంఠ, నర)కు వందనాలు ఉండి, సత్యం, స్మృతి, మంత్రశక్తి ద్వారా రక్షణ సిద్ధమవుతుందని స్థాపిస్తుంది. తరువాత దుఃఖం, పాపం, శత్రుకృత అభిచారం, దోష/సన్నిపాత భేదాల వంటి వ్యాధులు, అనేక మూలాల విషాలు, అలాగే గ్రహ‑ప్రేత‑డాకిని‑వేతాళ‑పిశాచ‑యక్ష‑రాక్షసాది ఉపద్రవాల శాంతి‑నాశన విధులు విస్తరిస్తాయి. సుదర్శనము, నరసింహుడు దిక్కుల రక్షకులుగా ఆహ్వానింపబడి, ‘కత్తిరించు/కత్తిరించు’ వంటి పునరుక్త మంత్రాలతో నొప్పి‑రోగాల ఛేదనం చెప్పబడుతుంది. చివరికి కుశాగ్రాసాన్ని విష్ణు/హరి స్వరూపంగా, అపామార్జనకాన్ని వ్యాధినివారక ‘అస్త్రం’గా గుర్తించి, మంత్రజపం‑ద్రవ్యక్రియ‑భక్తితత్త్వం సమన్వయమైన అగ్నేయవిద్య రక్షాతంత్రం ప్రతిపాదించబడుతుంది।

Shlokas

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मण्डलादिवर्णनं नाम त्रिंशो ऽध्यायः अथ एकत्रिंशो ऽध्यायः मार्जनविधानं अग्निर् उवाच रक्षां स्वस्य परेषाञ्च वक्ष्ये तां मार्जनाह्वयां यया विमुच्यते दुःखैः सुखञ्च प्राप्नुयान्नरः

ఇట్లు ఆదిమహాపురాణమైన అగ్నిపురాణంలో ‘మండలాది వర్ణనం’ అనే ముప్పైవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు ‘మార్జనవిధానం’ అనే ముప్పై ఒకటవ అధ్యాయం ప్రారంభం. అగ్ని అన్నాడు—స్వయంకు మరియు ఇతరులకు రక్షగా ఉండే ‘మార్జన’ అనే విధిని నేను చెప్పుదును; దానివల్ల మనిషి దుఃఖాల నుండి విముక్తుడై సుఖాన్ని పొందును।

Verse 2

ॐ नमः परमार्थाय पुरुषाय महात्मने अरूपबहुरूपाय व्यापिने परमात्मने

ఓం—పరమార్థస్వరూపుడైన పరమపురుష మహాత్మునికి నమస్కారం; నిరాకారుడై అనేకరూపాలు ధరించి, సర్వవ్యాపియైన పరమాత్మకు ప్రణామం।

Verse 3

निष्कल्मषाय शुद्धाय ध्यानयोगरताय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत् तत्सिध्यतु मे वचः

కల్మషరహితుడైన, శుద్ధుడైన, ధ్యానయోగంలో నిమగ్నుడైన ప్రభువుకు నమస్కరించి నేను వివరిస్తున్నాను; ఆ అనుగ్రహంతో నా వాక్కు సిద్ధించుగాక।

Verse 4

वराहाय नृसिंहाय वामनाय महामुने नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः

ఓ మహామునీ! వరాహ, నృసింహ, వామనులకు నమస్కరించి నేను వివరిస్తున్నాను; దానివల్ల నా వాక్కు సిద్ధించుగాక।

Verse 5

मन्त्रजं फलमश्नुते इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुखं ब्रह्माप्नुयान्नरः इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः त्रिविक्रमाय रामाय वैकुण्ठाय नराय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत् सिध्यतु मे वचः

“మంత్రజన్య ఫలాన్ని అనుభవిస్తాడు”—ఇది ‘ఖ’ గుర్తించిన పాండులిపి పాఠం. “మనిషి సుఖమును మరియు బ్రహ్మను పొందుగాక”—ఇదీ ‘ఖ’ పాఠం. త్రివిక్రమ, రామ, వైకుంఠ, నరులకు నమస్కరించి నేను ఇప్పుడు వివరిస్తాను—ఆ ఉపదేశం సిద్ధించుగాక, నా వాక్యము ఫలించుగాక।

Verse 6

वराह नरसिंहेश वामनेश त्रिविक्रम हरग्रीवेश सर्वेश हृषीकेश हराशुभम्

ఓ వరాహ-నరసింహరూప ప్రభూ, ఓ వామన, ఓ త్రివిక్రమ; ఓ హయగ్రీవ, ఓ సర్వేశ్వర, ఓ హృషీకేశా—అశుభాన్ని తొలగించుము।

Verse 7

अपराजितचक्राद्यैश् चतुर्भिः परमायुधैः अखण्डितानुभावैस्त्वं सर्वदुष्टहरो भव

అపరాజిత చక్రం మొదలైన నాలుగు పరమాయుధాలతో—అఖండ ప్రభావముగలవిగా—నీవు సమస్త దుష్టతను హరించువాడవై యుండుము।

Verse 8

हरामुकस्य दुरितं सर्वञ्च कुशलं कुरु मृत्युबन्धार्तभयदं दुरितस्य च यत् फलम्

హరాముకుని దురితాన్ని తొలగించి సంపూర్ణ క్షేమాన్ని కలుగజేయుము. అలాగే మృతి, బంధనం, ఆర్తి వలన భయమిచ్చేదానిని—పాపఫలముతో కూడినదానిని—అన్నిటినీ తొలగించుము।

Verse 9

पराभिध्यानसहितैः प्रयुक्तञ्चाभिचारकम् गदस्पर्शमहारोगप्रयोगं जरया जर

పరాభిధ్యానము (శత్రుభావ ధ్యానం) తో కలిసి ప్రయోగించినప్పుడు అభిచారక కర్మ జరుగుతుంది—స్పర్శమాత్రంతో గద (అంగజడత్వం/వికారము) కలిగించడం, మహారోగాన్ని ప్రయోగించడం, మరియు జర ద్వారా జర కలిగించడం, అనగా జరింపవలసినవానిని వృద్ధాప్యంతో జరింపజేయడం।

Verse 10

ॐ नमो वासुदेवाय नमः कृष्णाय खड्गिने नमः पुष्करनेत्राय केशवायादिचक्रिणे

ఓం వాసుదేవునికి నమస్కారం; ఖడ్గధారి కృష్ణునికి నమస్కారం; పద్మనేత్రుడైన ప్రభువుకు నమస్కారం; ఆద్య చక్రధారి కేశవునికి నమస్కారం।

Verse 11

नमः कमलकिञ्जल्कपीतनिर्मलवाससे महाहररिपुस्कन्धसृष्टचक्राय चक्रिणे

పద్మకేశరంలా పసుపు, నిర్మల వస్త్రధారుడైనవాడా; మహాహరశత్రువు యొక్క స్కంధసమూహంపై ప్రయోగింపబడిన సుదర్శనచక్రాన్ని సృష్టించిన చక్రధారి ప్రభువుకు నమస్కారం।

Verse 12

द्ंष्ट्रोद्धृतक्षितिभृते त्रयीमूर्तिमते नमः महायज्ञवराहाय शेषभोगाङ्कशायिने

దంతంపై పైకెత్తిన భూమిని ధరించినవాడా, త్రయీ వేదమూర్తియైన ప్రభువుకు నమస్కారం; శేషనాగ ఫణుల కుండలీ-అంకంలో శయనించే మహాయజ్ఞ వరాహునికి నమస్కారం।

Verse 13

तप्तहाटककेशाग्रज्वलत्पावकलोचन वज्राधिकनखस्पर्शं दिव्यसिंह नमोस्तु ते

తప్త స్వర్ణంలా జ్వలించే కేశాగ్రాలు, అగ్నివలె మండే నేత్రాలు, వజ్రం కన్నా కఠినమైన నఖస్పర్శమున్న దివ్య సింహా—నీకు నమస్కారం।

Verse 14

काश्यपायातिह्रस्वाय ऋग्यजुःसामभूषित तुभ्यं वामनरूपायाक्रमते गां नमो नमः

కాశ్యపుని కుమారుడైన అతి హ్రస్వుడా, ఋగ్-యజుః-సామ వేదాలతో అలంకృతుడా, వామనరూపంలో భూమిని అడుగులతో కొలిచిన ప్రభువుకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం।

Verse 15

वराहाशेषदुष्टानि सर्वपापफलानि वै मर्द मर्द महादंष्ट्र मर्द मर्द च तत्फलम्

హే వరాహావతారమా! మిగిలిన సమస్త దుష్టాలను నలిపివేయుము; నిజముగా సమస్త పాపఫలములను కూడా నలిపివేయుము. హే మహాదంష్ట్రా! నలుపు, నలుపు; వాటి ఫలితాలనూ నలుపు।

Verse 16

अखण्डितात्मभावैस्त्वमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दंष्ट्रोद्धृतभूमिभर्त्रे इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सृजते गामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः नरसिंह करालाख्य दन्तप्रान्तानलोज्ज्वल भञ्ज भञ्ज निनादेन दुष्टान्यस्यार्तिनाशन

(కొన్ని ప్రతుల్లో పాఠభేదాలు ఉన్నాయి: ‘నీవు అఖండాత్మభావముతో ఉన్నవాడవు’; ‘దంష్ట్రతో ఎత్తబడిన భూమిని ధరించువాడికి’; ‘(ఆయన) భూమిని సృజించును’.) హే నరసింహా, కరాళనామధారీ! అగ్నివలె జ్వలించే దంతప్రాంతములతో—భంజించు, భంజించు. నీ గర్జనతో దుష్టులను నశింపజేయుము; ఈ భక్తుని ఆర్తిని నశింపజేయువాడవు।

Verse 17

ऋग्यजुःसामगर्भाभिर्वाग्भिर्वामनरूपधृक् प्रशमं सर्वदुःखानि नयत्त्वस्य जनार्दनः

ఋగ్-యజుః-సామవేదగర్భిత వాక్యములచే వామనరూపధారి జనార్దనుడు ఇతని సమస్త దుఃఖములను శమింపజేసి శాంతికి నడిపించుగాక।

Verse 18

ऐकाहिकं द्व्याहिकञ्च तथा त्रिदिवसं ज्वरम् चातुर्थकन्तथात्युग्रन्तथैव सततज्वरम्

జ్వరము భేదాలు—ఐకాహిక (ఒకరోజు), ద్వ్యాహిక (రెండురోజులు), త్రిదివస (మూడురోజులు), చాతుర్థక (నాల్గవ రోజు వచ్చే), అత్యుగ్ర, అలాగే సతత (నిరంతర) జ్వరము।

Verse 19

दोषोत्थं सन्निपातोत्थं तथैवागन्तुकं ज्वरम् शमं नयाशु गोविन्द च्छिन्धि च्छिन्ध्यस्य वेदनाम्

హే గోవిందా! దోషోత్థమైన, సన్నిపాతోత్థమైన, అలాగే ఆగంతుకమైన జ్వరమును త్వరగా శమింపజేయుము; మరియు ఈ వేదనను ఛేదించు, ఛేదించు।

Verse 20

नेत्रदुःखं शिरोदुःखं दुःखञ्चोदरसम्भवम् अन्तःश्वासमतिश्वासं परितापं सवेपथुम्

కళ్ల నొప్పి, తల నొప్పి, అలాగే ఉదరంలో పుట్టే బాధ; కష్టమైన అంతఃశ్వాస, అతిశ్వాస, దాహంతో కూడిన తాపం మరియు వణుకు—ఇవే పేర్కొన్న లక్షణాలు.

Verse 21

गुदघ्राणाङ्घ्रिरोगांश् च कुष्ठरोगांस् तथा क्षयं कामलादींस् तथा रोगान् प्रमेहांश्चातिदारुणान्

గుద, ఘ్రాణం, పాదాలకు సంబంధించిన రోగాలు; అలాగే కుష్ఠరోగం, క్షయం, కామలాది వ్యాధులు, మరియు అత్యంత దారుణమైన ప్రమేహ రోగాలు—(ఇవీ ఇందులో చెప్పబడినవి).

Verse 22

भगन्दरातिसारांश् च मुखरोगांश् च वल्गुलीम् अश्मरीं मूत्रकृच्छ्रांश् च रोगानन्यांश् च दारुणान्

భగందర, అతిసారం, ముఖరోగాలు, వల్గులీ; అశ్మరి, మూత్రకృచ్ఛ్రం మరియు ఇతర దారుణ రోగాలు—(ఇవీ శమింపబడతాయి).

Verse 23

ये वातप्रभवा रोगा ये च पित्तसमुद्भवाः कफोद्भवाश् च ये केचित् ये चान्ये सान्निपातिकाः

వాతం వల్ల పుట్టే రోగాలు, పిత్తం వల్ల ఉద్భవించే రోగాలు, అలాగే కఫం వల్ల కలిగే ఏ రోగాలైనా; ఇంకా ఇతర సాన్నిపాతిక (త్రిదోష సమ్మిళిత) వ్యాధులు.

Verse 24

आगन्तुकाश् च ये रोगा लूता विस्फोटकादयः ते सर्वे प्रशमं यान्तु वासुदेवापमार्जिताः

బాహ్య కారణాల వల్ల కలిగే ఆగంతుక రోగాలు—లూతా, విస్ఫోటకాది వంటి వాటన్నీ—వాసుదేవుని చేత అపమార్జితమై శమించుగాక.

Verse 25

विलयं यान्तु ते सर्वे विष्णोरुच्चारणेन च क्षयं गछ्हन्तु चाशेषास्ते चक्राभिहता हरेः

విష్ణునామోచ్చారణమాత్రంతో ఆ శత్రుశక్తులన్నీ లయమగునుగాక; హరి సుదర్శనచక్రాఘాతంతో అవన్నీ నిశ్శేషంగా నశించుగాక।

Verse 26

छिन्द छिन्दास्य वेदनामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अनिश्वासमतिश्वासमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ये रोगाः पित्तसम्भवा इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः वासुदेवपराजिता इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अच्युतानन्तगोविन्दनामोच्चारणभीषिताः नश्यन्ति सकला रोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

‘ఈ వేదనను కోయి, కోయి’—అని ఒక గుర్తించిన ప్రతిలో పాఠం; ‘శ్వాస ఆగడం మరియు అతిశ్వాసం’—అని కూడా; ‘అలాగే’—అని కూడా; ‘పిత్తసంభవమైన రోగాలు’—అని కూడా; ‘వాసుదేవునిచే పరాజితమైనవి’—అని మరో పాఠం. అచ్యుత, అనంత, గోవింద నామోచ్చారణతో భయపడిన సమస్త రోగాలు నశిస్తాయి; ఇది సత్యం—సత్యం, నేను ప్రకటిస్తున్నాను।

Verse 27

स्थावरं जङ्गमं वापि कृत्रिमं चापि यद्विषम् दन्तोद्भवं नखभवमाकाशप्रभवं विषम्

విషం మూడు విధాలుగా చెప్పబడింది—స్థావరమూలం, జంగమజీవమూలం, మరియు కృత్రిమంగా తయారైనది. అలాగే దంతోద్భవం, నఖోద్భవం, మరియు ‘ఆకాశప్రభవ’ (వాయుమూల) విషమని కూడా పేర్కొంటారు।

Verse 28

लूतादिप्रभवं यच्च विषमन्यत्तु दुःखदं शमं नयतु तत् सर्वं कीर्तितोस्य जनार्दनः

సాలీడు మొదలైన వాటి నుండి పుట్టిన విషమూ, ఇతర బాధాకర విషమూ—అది అంతా శమించుగాక; ఎందుకంటే అతడు జనార్దనుడు (విష్ణువు)ను కీర్తించాడు।

Verse 29

ग्रहान् प्रेतग्रहांश्चापि तथा वै डाकिनीग्रहान् वेतालांश् च पिशाचांश् च गन्धर्वान् यक्षराक्षसान्

(ఈ జపం/క్రియ) గ్రహాలను, ప్రేతగ్రహాలను, అలాగే డాకినీగ్రహాలను; ఇంకా వేతాళాలు, పిశాచాలు, గంధర్వులు, యక్షులు, రాక్షసులను (దూరం చేస్తుంది)।

Verse 30

शकुनीपूतनाद्यांश् च तथा वैनायकान् ग्रहान् मुखमण्डीं तथा क्रूरां रेवतीं वृद्धरेवतीम्

శకునీ, పూతనా మొదలైనవాటిని, అలాగే వినాయక-ప్రకార గ్రహాలను; ముఖమండీ, క్రూరా, రేవతీ మరియు వృద్ధ-రేవతీని కూడా (శాంతింపజేయవలెను).

Verse 31

वृद्धकाख्यान् ग्रहांश्चोग्रांस् तथा मातृग्रहानपि बालस्य विष्णोश् चरितं हन्तु बालग्रहानिमान्

‘వృద్ధకా’ అని పిలువబడే గ్రహాలు, ఉగ్ర గ్రహాలు, అలాగే మాతృ-గ్రహాలు—ఈ బాలగ్రాహకులను బాలరక్షకుడైన విష్ణువు చరితం/లీల నశింపజేయుగాక।

Verse 32

वृद्धाश् च ये ग्रहाः केचिद्ये च बालग्रहाः क्वचित् नरसिंहस्य ते दृष्ट्या दग्धा ये चापि यौवने

ఏవైనా ‘వృద్ధ’ గ్రహాలు, అలాగే ఎప్పుడైనా బాలగ్రహాలు, ఇంకా యౌవనంలో బాధించేవి—అవి అన్నీ నరసింహుని దృష్టిమాత్రంతో దగ్ధమగుగాక।

Verse 33

सदा करालवदनो नरसिंहो महाबलः ग्रहानशेषान्निःशेषान् करोतु जगतो हितः

సదా భయంకర ముఖముగల మహాబల నరసింహుడు—జగత్ హితార్థం—అశేష గ్రహాలన్నిటిని పూర్తిగా శాంతించి నిరుపద్రవముగా చేయుగాక।

Verse 34

नरसिंह महासिंह ज्वालामालोज्ज्वलानन ग्रहानशेषान् सर्वेश खाद खादाग्निलोचन

హే నరసింహా, హే మహాసింహా, జ్వాలామాలచే ప్రకాశించే ముఖముగలవాడా! హే సర్వేశా, హే అగ్నిలోచనా! అశేష గ్రహాలన్నిటిని నిఃశేషంగా భక్షించు, భక్షించు।

Verse 35

ये रोगा ये महोत्पाता यद्विषं ये महाग्रहाः यानि च क्रूरभृतानि ग्रहपीडाश् च दारुणाः

ఏ ఏ రోగాలు ఉన్నాయో, ఏ ఏ మహోత్పాతాలు మరియు అశుభ శకునాలు ఉన్నాయో, ఏ ఏ విషమో, ఏ ఏ మహాగ్రహాలో, అలాగే క్రూర భూతాలు మరియు గ్రహపీడలైన దారుణ బాధలన్నీ—అవి సమస్తం నివారింపబడుగాక।

Verse 36

शस्त्रक्षतेषु ये दोषा ज्वालागर्दभकादयः तानि सर्वाणि सर्वात्मा परमात्मा जनार्दनः

శస్త్రక్షతాలలో ఏర్పడే ఏ ఏ దోషాలైన—‘జ్వాలా’, ‘గర్దభక’ మొదలైనవి—అవి అన్నిటినీ సర్వాత్ముడు, పరమాత్ముడు జనార్దనుడు తొలగించుగాక।

Verse 37

तथा वेतालिकान् ग्रहानिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धर्वान् राक्ससानपि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शटा इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः किञ्चिद्रूपं समास्याय वासुदेवास्य नाशय

అలాగే ‘వేతాలికులు’ మరియు ‘గ్రహాలు’—అని ఒక గుర్తించిన ప్రతిలో పాఠం; ‘గంధర్వులు’ మరియు ‘రాక్షసులు’ కూడా—అని మరొక గుర్తించిన పాఠం; ‘శటా’—అని రెండు గుర్తించిన ప్రతుల పాఠం. ఏ రూపమైనా ధరించి, ఓ వాసుదేవా, వీరిని నశింపజేయుము।

Verse 38

क्षिप्त्वा सुदर्शनञ् चक्रं ज्वालामालातिभीषणम् सर्वदुष्टोपशमनं कुरु देववराच्युत

జ్వాలామాలాతో అత్యంత భయంకరమైన సుదర్శన చక్రాన్ని విసిరి, ఓ అచ్యుతా, దేవవరా, సమస్త దుష్టశక్తుల ఉపశమనాన్ని కలుగజేయుము।

Verse 39

सुदर्शन महाज्वाल च्छिन्धि च्छिन्धि महारव सर्वदुष्टानि रक्षांसि क्षयं यान्तु विभीषण

ఓ మహాజ్వాలతో ప్రకాశించే సుదర్శనా! ఛేదించు, ఛేదించు. ఓ మహారవా! ఓ విభీషణా! సమస్త దుష్ట రాక్షసులు క్షయమునకు పోవుగాక।

Verse 40

प्राच्यां प्रतीच्यां च दिशि दक्षिणोत्तरतस् तथा रक्षाङ्करोतु सर्वात्मा नरसिंहः सुगर्जितः

తూర్పు, పడమర దిశలలోను, అలాగే దక్షిణం మరియు ఉత్తరం నుండియు, సర్వాంతర్యామి, శుభప్రచండ గర్జనగల నరసింహుడు రక్షణ కలుగజేయుగాక।

Verse 41

दिवि भुव्यन्तरीक्षे च पृष्ठतः पार्श्वतोग्रतः रक्षाङ्करोतु भगवान् बहुरूपी जनार्दनः

దివిలో, భూమిలో, అంతరిక్షంలో; వెనుక నుండి, పక్కల నుండి, ముందునుండి—బహురూపుడైన భగవాన్ జనార్దనుడు నన్ను రక్షించుగాక।

Verse 42

यथा विष्णुर्जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषं तेन सत्येन दुष्टानि शममस्य व्रजन्तु वै

దేవులు, అసురులు, మనుష్యులతో కూడిన సమస్త జగత్తును విష్ణువు వ్యాపించి ఉన్నట్లే, ఆ సత్యబలంతో దీనికి సంబంధించిన దుష్టశక్తులు నిశ్చయంగా శమించుగాక।

Verse 43

यथा विष्णौ स्मृते सद्यः सङ्क्षयं यान्ति पातकाः सत्येन तेन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

విష్ణువును స్మరించిన వెంటనే పాపాలు తక్షణమే నశించినట్లే, ఆ సత్యబలంతో ఈ వ్యక్తిని బాధించే సమస్త దుష్టత పూర్తిగా శమించుగాక।

Verse 44

परमात्मा यथा विष्णुर्वेदान्तेषु च गीयते तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

వేదాంతాలలో విష్ణువు పరమాత్మగా గీయబడినట్లే, ఆ సత్యబలంతో ఈ వ్యక్తికి సంబంధించిన సమస్త దుష్టత పూర్తిగా శమించుగాక।

Verse 45

यथा यज्ञेश्वरो विष्णुर्देवेष्वपि हि गीयते सत्येन तेन सकलं यन्मयोक्तं तथास्तु तत्

దేవులలోనూ విష్ణువు ‘యజ్ఞేశ్వరుడు’ అని కీర్తింపబడినట్లే, ఆ సత్యబలంతో నేను పలికినదంతా యథాతథంగా సత్యమగుగాక.

Verse 46

शान्तिरस्तु शिवञ्चास्तु दुष्टमस्य प्रशाम्यतु वासुदेवशरीरोत्थैः कुशैर् निर्मथितं मया

శాంతి కలుగుగాక, శుభం కలుగుగాక. ఇందులోని దుష్టత శమించుగాక—వాసుదేవుని శరీరమునుండి ఉద్భవించిందని చెప్పబడిన కుశగడ్డితో నేను దీన్ని రుద్ది శాంతింపజేశాను.

Verse 47

अपमार्जतु गोविन्दो नरो नारायणस् तथा तथास्तु सर्वदुःखानां प्रशमो जपनाद्धरेः

గోవిందుడు (అన్నిటిని) తొలగించుగాక; అలాగే నరుడు, నారాయణుడూ. తథాస్తు—హరి నామజపం వలన సమస్త దుఃఖములు శమించును.

Verse 48

महाबल इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वर्गर्जितैर् इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रयान्तु वै इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कुशैर् निर्णाशितमिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अपमार्जनकं शस्त्रं सर्वरोगादिवारणम् अयं हरिः कुशो विष्णुर्हता रोगा मया तव

ఈ అపమార్జనకము (శుద్ధి సాధనం) సమస్త రోగాదులను నివారించే ‘శస్త్రం’. ఈ కుశమే హరి, విష్ణువు; నీ రోగములు నా చేత హతమయ్యాయి.

Frequently Asked Questions

It is a protective and purificatory procedure performed for oneself and others, intended to remove sorrow, sin, disease, poison, and hostile influences by mantra, truth-assertion, and ritual cleansing actions.

Viṣṇu as Vāsudeva/Keśava/Hari is central, with strong emphasis on Sudarśana-cakra and Narasiṃha; the rite also salutes Varāha, Vāmana, Trivikrama, Rāma, Vaikuṇṭha, Nara, and Nārāyaṇa.

By grounding protection in remembrance of Viṣṇu, satya-vākya, and sanctified implements (kuśa identified with Hari), it frames practical healing and warding-off as dharmic purification that supports wellbeing while orienting the mind toward the Supreme Self.