Adhyaya 76: Description of Svarga: Amarāvatī, the Sudharmā Assembly Hall, and the Directional Cities
Svarga-lokasya Amarāvatī-dharmasabhā ca (Sudharmā) — digpura-varṇanam
Ancient-Geography (Purāṇic Cosmography)
வராஹ–பிருதிவி உரையாடல் அமைப்பில் இவ்வத்யாயத்தில் ருத்ரன் மேரு மலையின் கிழக்கில் உள்ள ஒளிமிகு பகுதியை விவரிக்கிறார்; அது ‘சக்ரவாட’ எனும் வட்டமலைப் பாதுகாப்புச் சுவரால் சூழப்பட்டு, பலவகை ரத்தின-தாது வளங்களால் நிறைந்தது. அந்தப் பரப்பில் தேவநகரமான அமராவதி உள்ளது—ஜாம்பூநத பொன் மதில்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு, எண்ணற்ற விமான மாளிகைகள், பெரிய குளங்கள், கொடிகள், மலரலங்காரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தேவர்கள், யக்ஷர்கள், அப்ஸரஸ்கள், ரிஷிகள் ஆகியோரால் நிரம்பியுள்ளது. நகரின் மையத்தில் ரத்தினமயமான சுதர்மா சபை; அங்கு சசீபதி, ஸஹஸ்ராக்ஷ இந்திரன் சித்தர்களுடன் அமர்ந்து ஆள்கிறான். பின்னர் அக்னி, யம, நிர்ருதி, வருண, வாயு, குபேர, ஈசானன் முதலிய தெய்வங்களுக்குரிய திசைநகரங்களைச் சுட்டி, ஸ்வர்கத்தை ஒழுங்கமைந்த பலமண்டல உலகமாகக் காட்டுகிறது।
Primary Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 76
Verse 1
रुद्र उवाच । तस्यैव मेरोः पूर्वे तु देशे परमवर्चसे । चक्रवाटपरिक्षिप्ते नानाधातुविराजिते ॥ ७६.१ ॥
ருத்ரன் கூறினான்—அதே மேரு மலையின் கிழக்கில் மிகுந்த ஒளிவீச்சுடைய ஒரு தேசம் உள்ளது; அது சக்கரவாடத்தால் சூழப்பட்டு, பலவகைத் தாதுக்களால் பிரகாசிக்கிறது।
Verse 2
तत्र सर्वामरपुरं चक्रवातसमुद्धतम् । दुर्धर्षं बलदृप्तानां देवदानवरक्षसाम् । तत्र जाम्बूनदमयः सुप्राकारः सुतोरणः ॥ ७६.२ ॥
அங்கே எல்லா அமரர்களின் நகரம் இருந்தது; அது சுழற்காற்றால் தூக்கப்பட்டதுபோல் தோன்றியது. வலிமை மயக்கமுற்ற தேவர்கள், தானவர்கள், ராக்ஷஸர்களுக்கும் அது எட்டாததாக இருந்தது. அங்கே ஜாம்பூநதத் தங்கத்தால் ஆன சிறந்த மதிலும் அழகிய வாயில்களும் இருந்தன।
Verse 3
तस्याप्युत्तरपूर्वे तु देशे परमवर्चसे । आलोकजनसंपूर्णा विमानशतसंकुला ॥ ७६.३ ॥
அந்நகரத்தின் வடகிழக்குப் பகுதியில் மிகுந்த ஒளிவீச்சுடைய ஒரு தேசம் உள்ளது; அது ஒளிமிக்க மக்களால் நிரம்பி, நூற்றுக்கணக்கான விமானங்களால் களைகட்டியுள்ளது।
Verse 4
महावापीसमायुक्ता नित्यं प्रमुदिता शुभा । शोभिता पुष्पशबलैः पताकाध्वजमालिनी ॥ ७६.४ ॥
மகா வாபி (பெருஞ் நீர்த்தேக்கம்) உடையதாய், எப்போதும் மகிழ்ச்சியும் மங்களமும் நிறைந்ததாய், பலவண்ண மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கொடிகளும் த்வஜங்களும் மாலையாகத் தொங்கச் சிறப்புற விளங்குகிறது।
Verse 5
देवैर्यक्षोप्सरोभिश्च ऋषिभिश्च सुषोभिता । पुरन्दरपुरी रम्या समृद्धा त्वमरावती ॥ ७६.५ ॥
தேவர்கள், யக்ஷர்கள், அப்ஸரஸ்கள், ரிஷிகள் ஆகியோரால் மிகச் சிறப்பாக அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த இனிய புரந்தரபுரி—நீயே அமராவதி—செழிப்பும் வளமுமாய் நிறைந்துள்ளது।
Verse 6
तस्या मध्येऽमरावत्यां वज्रवैडूर्यवेदिका । त्रैलोक्यगुणविख्याता सुधर्मा नाम वै सभा ॥ ७६.६ ॥
அந்த அமராவதியின் நடுவில் வைரம் மற்றும் வைடூர்ய (பூனைக்கண்/பெரில்) மணிகளால் ஆன மேடை உள்ளது; அங்கே ‘சுதர்மா’ எனும் சபைமண்டபம், மூன்று உலகங்களிலும் அதன் சிறப்பால் புகழ்பெற்றது।
Verse 7
तत्रास्ते श्रीपतेः श्रीमान् सहस्राक्षः शचीपतिः । सिद्धादिभिः परिवृतः सर्वाभिर्देवयोनिभिः ॥ ७६.७ ॥
அங்கே ஸ்ரீபதி (விஷ்ணு) அவர்களின் சன்னிதியில், ஸ்ரீமான் சஹஸ்ராக்ஷன்—சசீபதி இந்திரன்—வீற்றிருக்கிறார்; சித்தர்கள் முதலிய பரிபூரணர்கள் மற்றும் எல்லா தெய்வயோனி வகைகளாலும் சூழப்பட்டுள்ளார்।
Verse 8
तत्र चैव सुवंशः स्याद् भास्करस्य महात्मनः । साक्षात् तत्र सुराध्यक्षः सर्वदेवनमस्कृतः ॥ ७६.८ ॥
அங்கேயே மகாத்மா பாஸ்கரன் (சூரியன்) அவருடைய உயர்ந்த வம்சமும் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது; மேலும் அங்கேயே வெளிப்படையாக தேவர்களின் அதிபதி இருக்கிறார், எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படுபவர்।
Verse 9
तस्याश्च दिक्षु विस्तीर्णा तत्तद्गुणसमन्विता । तेजोवती नाम पुरी हुताशस्य महात्मनः ॥ ७६.९ ॥
அப்பகுதியின் திசைகளில் தத்தத் குணங்களால் நிறைந்த, விரிந்த பரப்பில் அமைந்த ‘தேஜோவதீ’ என்னும் நகரம் இருந்தது; அது மகாத்மா ஹுதாசன் (அக்னி) உடைய நகரம்.
Verse 10
तत्तद्गुणवती रम्या पुरी वैवस्वतस्य च । नाम्ना संयमनी नाम पुरी त्रैलोक्यविश्रुता ॥ ७६.१० ॥
வைவஸ்வதன் (யமன்) உடையதும் தத்தத் குணங்களால் நிறைந்த இனிய நகரம் ஒன்று உண்டு; அது ‘ஸம்யமனீ’ எனப் பெயர்பெற்று, மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது.
Verse 11
तथा चतुर्थे दिग्भागे नैर्ऋताधिपतेः शुभा । नाम्ना कृष्णावती नाम विरूपाक्षस्य धीमतः ॥ ७६.११ ॥
அதேபோல் நான்காம் திசைப் பகுதியில், நைர்ருத (தென்-மேற்கு) திசையின் அதிபதியின் மங்கள ஆட்சிக்குள், ஞானமிக்க விரூபாக்ஷனுக்குரிய ‘கிருஷ்ணாவதீ’ என்னும் (நகரம்) உள்ளது.
Verse 12
पञ्चमे ह्युत्तरपुटे नाम्ना शुद्धवती पुरी । उदकाधिपतेः ख्याता वरुणस्य महात्मनः ॥ ७६.१२ ॥
ஐந்தாம் வடப் பிரிவில் ‘சுத்தவதீ’ என்னும் நகரம் உள்ளது; அது நீரின் அதிபதியான மகாத்மா வருணனுடைய நகரமாகப் புகழ்பெற்றது.
Verse 13
तथा पञ्चोत्तरे देवस्वस्योत्तरपुटे पुरी । वायोर्गन्धवती नाम ख्याता सर्वगुणोत्तरा ॥ ७६.१३ ॥
அதேபோல் பஞ்சோத்தரப் பகுதியில், தேவஸ்வத்தின் வடப் பக்கத்தில் ஒரு நகரம் உள்ளது; அது வாயுவுக்குரிய ‘கந்தவதீ’ எனப் புகழ்பெற்று, எல்லாக் குணங்களிலும் சிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
Verse 14
तस्योत्तरपुटे रम्या गुह्यकाधिपतेः पुरी । नाम्ना महोदया नाम शुभा वैदूर्यवेदिका ॥ ७६.१४ ॥
அதன் வடக்கு வளாகத்தில் குஹ்யகர்களின் அதிபதிக்குரிய இனிய நகரம் உள்ளது. அது ‘மஹோதயா’ எனப் பெயர்பெற்று, மங்களகரமானது; வைதூர்ய ரத்தின வேதிகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
Verse 15
तथाष्टमेऽन्तरपुटे ईशानस्य महात्मनः । पुरी मनोहरा नाम भूतैर्नानाविधैर्युता । पुष्पैर्धन्यैश्च विविधैर्वनैराश्रमसंस्थितैः ॥ ७६.१५ ॥
அதேபோல் எட்டாவது உள் வளாகத்தில் மகாத்மா ஈசானனுக்குரிய ‘மனோஹரா’ எனும் நகரம் உள்ளது. அது பலவகை உயிர்களால் நிரம்பி, மலர்கள், தானியங்கள், மேலும் ஆசிரமங்கள் அமைந்த பலவித வனங்களால் செழித்துள்ளது.
Verse 16
प्रार्थ्यते देवलोकोऽयं स स्वर्ग इति कीर्तितः ॥ ७६.१६ ॥
இந்த தேவலோகம் விரும்பிப் பெறத்தக்கது; ஆகையால் இதை ‘ஸ்வர்கம்’ என்று கூறுகின்றனர்.
Frequently Asked Questions
The chapter primarily instructs through cosmographic ordering: it presents svarga as a structured, directionally organized environment centered on Meru, where civic splendor, assembly space (Sudharmā), and deity-linked regions model an ideal of regulated cosmic governance rather than a direct code of social ethics.
No explicit chronological markers (tithi, nakṣatra, māsa, or seasonal observances) appear in this passage; the content is descriptive geography/cosmography rather than ritual timing.
Environmental balance is implied via spatial design: the realm is depicted as enclosed (cakravāṭa-parikṣipta), resource-rich (nānā-dhātu-virājita), and systematically partitioned into directional cities. This models a stable, managed cosmos that can be read as an analogue for terrestrial stewardship—order, containment, and resource awareness—within the broader Varāha–Pṛthivī Earth-centered narrative tradition.
The passage references primarily deity figures rather than human lineages: Indra (Sahasrākṣa, Śacīpati), Agni (Hutāśa), Yama (Vaivasvata), Nirṛti (associated here with Virūpākṣa), Varuṇa, Vāyu, Kubera (Guhyakādhipati), and Īśāna, along with classes of beings (deva, yakṣa, apsaras, ṛṣi, siddha).
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.