Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 106
पुनर्गता क्वापि तदा न ज्ञाता मुनिना हि सा । वडवानलो नरस्तस्याः स गर्भो निःसृतस्तदा
punargatā kvāpi tadā na jñātā muninā hi sā | vaḍavānalo narastasyāḥ sa garbho niḥsṛtastadā
பின்னர் அவள் எங்கோ மீண்டும் சென்றுவிட்டாள்; முனிவருக்கு அவள் எங்கே சென்றாள் என்பது தெரியவில்லை. அப்போது வாடவானல இயல்புடைய அந்த கரு மனித வடிவில் வெளிப்பட்டது.
Sūta (deduced)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: The mare vanishes mysteriously; the sage looks around, uncertain. Before him, the fiery ‘foetus’ transforms and emerges as a man—human form made of vaḍavānala essence.
FAQs
Purāṇas often personify forces to teach that even overwhelming energies can be approached through discernment and dharmic relationship.
Prabhāsa-kṣetra, where the māhātmya situates the manifestation of extraordinary beings and powers.
None; the verse is descriptive, advancing the māhātmya narrative.