Adhyaya 255

Verse 1

गालव उवाच । एवं ते लब्धशापाश्च पार्वतीशाप पीडिताः । अनपत्या बभूवुश्च तथा च प्रतिमानवाः

காலவன் கூறினான்—இவ்வாறு அவர்கள் சாபத்தை அடைந்து, பார்வதியின் சாபத்தால் துன்புற்று, சந்ததியற்றவர்களாயினர்; மேலும் மனித வடிவமிருந்தும், சிலைகளைப் போல உயிரற்றவர்களாய் தோன்றினர்.

Verse 2

शालग्रामस्तु गंडक्यां नर्मदायां महेश्वरः । उत्पद्यते स्वयंभूश्च तावेतौ नैव कृत्रिमौ

கண்டகி நதியில் சாலகிராமம் வெளிப்படுகிறது; நர்மதையில் மகேஸ்வரன் வெளிப்படுகிறார். இவ்விரண்டும் ஸ்வயம்பூ; மனிதர் செய்தவை அல்ல.

Verse 3

चतुर्विंशतिभेदेन शालग्रामगतो हरिः । परीक्ष्यः पुरुषैर्नित्यमेकरूपः सदाशिवः

சாலகிராமத்தில் உறையும் ஹரி இருபத்துநான்கு வகை வடிவங்களாகச் சொல்லப்படுகிறார்; ஆயினும் பக்தர்கள் அவரை எப்போதும் ஒரே தத்துவமான சதாசிவ-ஸ்வரூபமாக உணர வேண்டும்.

Verse 4

शालग्रामशिला यत्र गंडकीविमले जले । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च ब्रह्मणः पदमाप्नुयात्

கண்டகியின் தூய நீரில் சாலகிராமச் சிலை கிடைக்கும் இடத்தில், அங்கு நீராடி அந்த நீரை அருந்தினால் பிரம்மபதத்தை அடைவான்.

Verse 5

तां पूजयित्वा विधिवद्गंडकीसंभवां शिलाम् । योगीश्वरो विशुद्धात्मा जायते नात्र संशयः

கண்டகியில் பிறந்த அந்தச் சிலையை (சாலகிராமத்தை) விதிப்படி வழிபட்டால், ஒருவன் தூய ஆன்மாவுடன் யோகீஸ்வரனாகிறான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 6

एतत्ते कथितं सर्वं यत्पृष्टोऽहमिह त्वया । यथा हरो विप्रशापं प्राप्तवांस्तन्निशामय

இங்கே நீ கேட்ட அனைத்தையும் நான் கூறினேன். இப்போது கேள்—ஹரன் (சிவன்) எவ்வாறு ஒரு பிராமணரின் சாபத்தைப் பெற்றான்.

Verse 7

यः शृणोति नरो भक्त्या वाच्यमानामिमां कथाम् । गिरीशनृत्यसंबन्धामुमादेहार्द्धवर्णिताम्

பக்தியுடன் ஓதப்படும் இக்கதையைச் செவிமடுக்கும் மனிதன்—கிரீசன் (சிவன்) நடனத்துடன் தொடர்புடையதும், உமா அவரின் அர்த்ததேஹமாக இருப்பதை வர்ணிப்பதும்—புண்ணியப் பயன் பெறுவான்।

Verse 8

ब्रह्मणः स्तुतिसंयुक्तां स गच्छेत्परमां गतिम् । श्लोकार्द्धं श्लोकपादं वा समस्तं श्लोकमेव वा

பிரம்மாவின் ஸ்துதியுடன் இணைந்த அதைக் கேட்டால் அவன் பரமகதியை அடைவான்—அரைச் சுலோகம், ஒரு பாதம், அல்லது முழுச் சுலோகம் எதையாயினும் கேட்டாலோ ஓதினாலோ போதும்।

Verse 9

यः पठेदविरोधेन मायामानविवर्जितः । स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

வாதவிவாதமின்றி, மாயையும் அகந்தையும் நீங்கி இதை ஓதுபவன் பரமஸ்தானத்தை அடைவான்; அங்கு சென்றபின் இனி துயரப்படான்।

Verse 11

यथा ब्रह्मादयो देवा गीतवाद्याभियोगतः । परां सिद्धि मवापुस्ते दुर्गाशिवसमीपतः

பிரம்மா முதலிய தேவர்கள் பாடலும் வாத்திய சேவையும் செய்து துர்கா-சிவன் சந்நிதியில் பரமசித்தியை அடைந்ததுபோல், பக்தனும் சித்தி பெறுவான்।

Verse 12

वर्षाकाले च संप्राप्ते भक्तियोगे जनार्दने । महेश्वरेऽथ दुर्गायां न भूयः स्तनपो भवेत्

மழைக்காலம் வந்தபோது ஜனார்தனனில் பக்தியோகத்தில் நிலைத்து, அதுபோல மகேஸ்வரனிலும் துர்கையிலும் பக்தியுடன் இருப்பவன் மீண்டும் பாலுண்ணும் பிறவி (மறுபிறப்பு) அடையான்।

Verse 13

गणेशस्य सदा कुर्याच्चातुर्मास्ये विशेषतः । पूजां मनुष्यो लाभार्थं यत्नो लाभप्रदो हि सः

மனிதன் எப்போதும் கணேசனை வழிபட வேண்டும்; குறிப்பாக சாத்துர்மாஸ்யத்தில். செல்வலாபத்திற்காக முயன்று வழிபடுகிறவனுக்கு அந்த முயற்சியே நிச்சயமாக லாபம் அளிப்பதாகும்.

Verse 14

सूर्यो नीरोगतां दद्याद्भक्त्या यैः पूज्यते हि सः । चातुर्मास्ये समायाते विशेषफलदो नृणाम्

பக்தியுடன் சூரியதேவனை வழிபடுவோருக்கு அவர் நோயற்ற நிலையை அருள்கிறார். புனித சாத்துர்மாஸ்யம் வந்தபோது அந்த வழிபாடு மனிதர்க்கு சிறப்பு பலனை அளிக்கிறது.

Verse 15

इदं हि पंचायतनं सेव्यते गृहमेधिभिः । चातुर्मास्ये विशेषेण सेवितं चिंतितप्रदम्

இந்த பஞ்சாயதன வழிபாடு இல்லறத்தார் தினமும் மேற்கொள்கிறார்கள். சாத்துர்மாஸ்யத்தில் சிறப்பாகச் செய்தால், உள்ளத்தில் நினைத்த விருப்பங்களை நிறைவேற்றும்.

Verse 16

शालग्रामगतं विष्णुं यः पूजयति नित्यदा । द्वारवतीचक्रशिलासहितं मोक्षदायकम्

சாலகிராமத்தில் உறையும் விஷ்ணுவை, த்வாரவதியின் சக்கர-சிலையுடன் சேர்த்து யார் தினமும் வழிபடுகிறாரோ, அவர் மோட்சம் அளிப்பதையே வழிபடுகிறார்.

Verse 17

चातुर्मास्ये विशेषेण दर्शनादपि मुक्तिदम् । यस्मिन्स्तुते स्तुतं सर्वं पूजिते पूजितं जगत्

சாத்துர்மாஸ்யத்தில் சிறப்பாக அவரை தரிசிப்பதுமே விடுதலை அளிக்கும். ஏனெனில் அவரைத் துதித்தால் அனைத்தும் துதிக்கப்படும்; அவரை வழிபட்டால் உலகமெல்லாம் வழிபட்டதாகும்.

Verse 18

पूजितः पठितो ध्यातः स्मृतो वै कलुषापहः । शालग्रामे किं पुनर्यच्छालग्रामगतो हरिः

வழிபடப்பட்டும், பாராயணம் செய்யப்பட்டும், தியானிக்கப்பட்டும், நினைக்கப்பட்டும் இருப்பவர் நிச்சயமாக மாசை அகற்றுவார். அப்படியிருக்க, சாலகிராமத்தில் என்ன சொல்ல—அங்கே சாலகிராமகதனாய் ஹரியே தாமே அருளுடன் இருப்பார்.

Verse 19

पुनर्हि हरिनैवेद्यं फलं चापि धृतं जलम् । चातुर्मास्ये विशेषेण शालग्रामगतं शुभम्

மீண்டும் ஹரிக்குச் சமர்ப்பிக்கும் நைவேத்யம்—பழமும், அர்க்கியத்திற்காக எடுத்த நீரும்—சாதுர்மாஸ்யத்தில் குறிப்பாக, சாலகிராமகத ஹரிக்குச் செலுத்தினால் மிகுந்த மங்களமாகும்.

Verse 20

तिलाः पुनंत्यर्पिताश्च शालग्रामस्य शूद्रज । चातुमास्ये विशेषेण नरं भक्त्या समन्वितम्

ஓ சூத்ரபுத்ரா! சாலகிராமத்திற்கு அர்ப்பணித்த எள்ளு தூய்மையாக்கும். குறிப்பாக சாதுர்மாஸ்யத்தில், பக்தியுடன் கூடிய மனிதனை அது விசேஷமாகப் பரிசுத்தப்படுத்தும்.

Verse 21

स लक्ष्मीसहितो नित्यं धनधान्यसमन्वितः । महाभाग्यवतां गेहे जायते नात्र संशयः

அவர் எப்போதும் லக்ஷ்மியுடன் கூடி, செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தவராய், மிகப் பாக்கியவான்களின் இல்லத்தில் வெளிப்படுகிறார்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 22

स लक्ष्मीसहितो विष्णुर्विज्ञेयो नात्र संशयः । तं पूजयेन्महाभक्त्या स्थिरा लक्ष्मीर्गृहे भवेत्

அவரை லக்ஷ்மியுடன் கூடிய விஷ்ணுவே என்று அறிக—இதில் ஐயமில்லை. மிகுந்த பக்தியுடன் அவரை வழிபட வேண்டும்; அப்பொழுது இல்லத்தில் லக்ஷ்மி நிலைத்திருப்பாள்.

Verse 23

तावद्दरिद्रता लोके तावद्गर्जति पातकम् । तावत्क्लेशाः शरीरेऽस्मिन्न यावत्पूजयेद्धरिम्

ஹரியை வழிபடாதவரை உலகில் வறுமை நீடிக்கும்; பாவம் முழங்கும்; இவ்வுடலிலேயே துன்பக் கிளேசங்கள் நிலைத்திருக்கும்।

Verse 24

स एव पूज्यते यत्र पंचक्रोशं पवित्रकम् । करोति सकलं क्षेत्रं न तवाऽशुभसंभवः

அவரை எங்கு வழிபடுகிறார்களோ அங்கு ஐந்து குரோசப் புனித வட்டம் புனிதமடையும்; அவர் முழுக் க்ஷேத்திரத்தையும் தூய்மைப்படுத்துவார்—அங்கே உனக்கு அசுபம் எழாது।

Verse 25

एतदेव महाभाग्यमेतदेवमहातपः । एष एव परो मोक्षो यत्र लक्ष्मीशपूजनम्

இதுவே உன்னதப் பாக்கியம்; இதுவே மகாதபம்; இதுவே பரம மோக்ஷம்—எங்கு லக்ஷ்மீஷனின் பூஜை நடைபெறுகிறதோ அங்கே।

Verse 26

शंखश्च दक्षिणावर्त्तो लक्ष्मीनारायणात्मकः । तुलसी कृष्णसारोऽत्र यत्र द्वारवती शिला । तत्र श्रीर्विजयो विष्णुर्मुक्तिरेवं चतुष्टयम्

எங்கு வலம்புரி சங்கம் லக்ஷ்மீ-நாராயண வடிவமாய் இருக்கிறதோ, எங்கு துளசி மற்றும் கிருஷ்ணசார மான்-தோல் இருக்கிறதோ, எங்கு த்வாரவதீ ஶிலா இருக்கிறதோ—அங்கே நான்கு அருள்கள் உறையும்: ஸ்ரீ, விஜயம், விஷ்ணுவின் சன்னிதி, முக்தி।

Verse 27

लक्ष्मीनारायणे पूजां विधातुर्मनुजस्य तु । ददाति पुण्यमतुलं मुक्तो भवति तत्क्षणात्

லக்ஷ்மீ-நாராயணரைப் பூஜை செய்கிற மனிதன் அளவற்ற புண்ணியம் பெறுகிறான்; அவன் அந்தக் கணமே முக்தியடைகிறான்।

Verse 28

चातुर्मास्ये विशेषेण पूज्यो लक्ष्मीयुतो हरिः

சாதுர்மாஸ்யத்தில் விசேஷமாக லக்ஷ்மியுடன் கூடிய ஹரியை வழிபட வேண்டும்।

Verse 29

कुर्वतस्तस्य देवस्य ध्यानं कल्मषनाशनम् । तुलसीमञ्जरीभिश्च पूजितो जन्मनाशनः

அந்த தேவனைத் தியானிப்பவரின் மாசு அழியும்; துளசி மஞ்சரிகளால் பூஜிக்கப்படும்போது அவர் பிறவிப் பந்தத்தை அழிப்பவர் ஆவார்।

Verse 30

पूजितो बिल्वपत्रेण चातुर्मास्येऽघहृत्तमः

சாதுர்மாஸ்யத்தில் வில்வ இலைகளால் பூஜிக்கப்படும்போது அவர் உத்தம பாபநாசகர் ஆவார்।

Verse 31

सर्वप्रयत्नेन स एव सेव्यो यो व्याप्य विश्वं जगतामधीशः । काले सृजत्यत्ति च हेलया वा तं प्राप्य भक्तो न हि सीदतीति

முழு முயற்சியுடன் உலகமெங்கும் வியாபித்த ஜகதீசனான அவரையே சேவிக்க வேண்டும். அவர் காலத்தின்படி படைக்கவும் ஒடுக்கவும் செய்கிறார், எளிதாகவேனும்; அவரை அடைந்த பக்தன் ஒருபோதும் வீழ்வதில்லை।

Verse 255

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये लक्ष्मीनारायणमहिमवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोअध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், சேஷசாயீ உபாக்யானத்தில், பிரம்மா-நாரத உரையாடலில் உள்ள சாதுர்மாஸ்ய மாஹாத்ம்யத்தில் ‘லக்ஷ்மீ-நாராயண மகிமா வர்ணனம்’ எனும் 255ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।