Adhyaya 108

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अष्टषष्टिप्रमाणानि यानि क्षेत्राणि सूतज । त्वयोक्तानि च तान्येव नामतो नः प्रकीर्तय

ரிஷிகள் கூறினர்— ஓ சூதபுத்ரா! நீ கூறிய அறுபத்தெட்டு புண்ணியக் க்ஷேத்ரங்களை, அவற்றையே எங்களுக்கு பெயர்களோடு தெளிவாக மீண்டும் உரைத்தருள்வாய்।

Verse 2

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तानि कीर्तय कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः

அதேபோல் பூமியில் உள்ள பிற தீர்த்தங்கள் எவை உள்ளனவோ, அவற்றையும் முழுமையாகக் கூறுவாய்; எங்களின் ஆவலும் ஆர்வமும் மிகுதியானது।

Verse 3

सूत उवाच । यानि प्रोक्तानि तीर्थानि भवद्भिर्द्विजसत्तमाः । अष्टषष्टिप्रमाणानि तथा क्षेत्राणि भूतले

சூதர் கூறினார்— ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! நீங்கள் உரைத்த தீர்த்தங்களும், மேலும் பூமியில் உள்ள அறுபத்தெட்டு புண்ணியக் க்ஷேத்ரங்களும்—

Verse 4

तानि सर्वाणि भीतानि प्रविष्टानि रसातलम् । तीर्थानि मुनिशार्दूलाः पापे ह्यत्र कलौ युगे

அத்தனை தீர்த்தங்களும் அஞ்சி ரசாதலத்தில் புகுந்தன; ஓ முனி-சார்தூலர்களே, இக் கலியுகத்தில் இங்கே பாவமே மேலோங்கியுள்ளது.

Verse 5

एतदेव पुरा पृष्टः पार्वत्या परमेश्वरः । यद्भवद्भिरहं पृष्टस्तीर्थयात्राकृते द्विजाः

இதே பொருளை முன்பு பார்வதி பரமேசுவரரிடம் கேட்டாள்; அதுபோல இப்போது நீங்கள், ஓ த்விஜர்களே, தீர்த்தயாத்திரை குறித்து என்னைக் கேட்டீர்கள்.

Verse 6

कैलासशिखरासीनः पुरा देवो महेश्वरः । सर्वैर्गणगणैः सार्धमुपविष्टो वरासने

முன்னொரு காலத்தில் மகேசுவரன் கைலாசச் சிகரத்தில் அமர்ந்திருந்தான்; தன் எல்லா கணங்களுடனும் சேர்ந்து சிறந்த ஆசனத்தில் வீற்றிருந்தான்.

Verse 7

प्रणाम करणार्थाय ह्यागतेष्वमरेषु च । गतेषु तेषु विप्रेंद्रा सर्वेषु त्रिदिवालयम् । अर्धासनगता देवी वाक्यमेतदुवाच ह

வணக்கம் பெறுவதற்காக அமரர்கள் வந்தபின், அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் திரிதிவ இல்லங்களுக்கு சென்றனர்; ஓ விப்ரேந்திரர்களே, அப்போது தேவி அரை ஆசனத்தில் அமர்ந்து இவ்வார்த்தைகளை உரைத்தாள்.

Verse 8

देव्युवाच । देवदेव महादेव गंगाक्षालितशेखर । वद मे तीर्थमाहात्म्यं यद्यहं वल्लभा तव

தேவி கூறினாள்—தேவர்களின் தேவனே, மகாதேவனே, கங்கையால் கழுவப்பட்ட சிகரமுடையவனே; நான் உனக்கு பிரியமானவளாயின், தீர்த்தங்களின் மஹிமையை எனக்குச் சொல்.

Verse 9

तिस्रः कोट्योऽर्धकोटी च तीर्थानामिह भूतले । संख्यया नामतो देव मह्यं कीर्तय सांप्रतम्

ஓ தேவா! இப்பூமியில் தீர்த்தங்கள் மூன்று கோடியும் அரைக்கோடியும் உள்ளன. அவற்றின் எண்ணிக்கையையும் பெயர்களையும் இப்போது எனக்குக் கூறுவாயாக।

Verse 10

यानि तीर्थान्यनेकानि क्षेत्राणि चैव मे प्रभो । तानि कीर्तय देवेश सुगम्यं चैव देहिनाम् । कीर्तनाच्च समग्राणां तीर्थानां लभ्यते फलम्

என் ஆண்டவனே! எனக்குரிய பல தீர்த்தங்களையும் புனிதக் க்ஷேத்திரங்களையும், தேவேசனே, கூறி அருள்வாயாக; உடலுடையோர்க்கு அவை எளிதில் அணுகத்தக்கவையாக இருக்கட்டும். ஏனெனில் எல்லாத் தீர்த்தங்களையும் கீர்த்திப்பதாலே அவற்றின் முழுப் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 11

ईश्वर उवाच । तीर्थशब्दो वरारोहे धर्मकृत्येषु वर्तते । धर्मस्थानेषु सर्वेषु तत्त्वं शृणु समाहिता

ஈஸ்வரன் கூறினார்—அழகிய இடையுடையவளே! ‘தீர்த்தம்’ என்ற சொல் தர்மக் கடமைகளில் வழங்கப்படுகிறது. எல்லா தர்மஸ்தானங்களிலும் அதன் தத்துவத்தை நீ ஒருமனத்துடன் கேள்।

Verse 12

माता तीर्थं पिता तीर्थं तीर्थ साधुसमागमः । धर्मानुचिंतनं चैव तथैव नियमो यमः

தாய் தீர்த்தம்; தந்தை தீர்த்தம்; சாதுக்களின் சங்கமமும் தீர்த்தமே. தர்மத்தைச் சிந்திப்பதும், யம-நியமமாகிய கட்டுப்பாடும் ஒழுக்கமும் கூட தீர்த்தமே।

Verse 13

पुण्याः कथा वरारोहे देवर्षीणां कृतास्तथा । आश्रयाः सन्मुनींद्राणां देवानां च तथा प्रिये

அழகிய இடையுடையவளே! தேவரிஷிகள் இயற்றிய புண்ணியக் கதைகளும் (தீர்த்தங்கள்). அன்பே! சன்முனீந்திரர்களின் ஆச்ரயஸ்தலங்களும், தேவர்களின் வாசஸ்தலங்களும் கூட (தீர்த்தங்கள்).

Verse 14

भूमिभागाः पवित्राः स्युः कीर्त्यते तीर्थमित्युत । तेषां संदर्शनादेव स्मरणाच्चावगाहनात् । मुच्यंते जन्तवः पापैरपि जन्मशतोद्भवैः

பூமியின் சில பகுதிகள் நிச்சயமாகப் புனிதமானவை; அவை ‘தீர்த்தம்’ எனப் போற்றப்படுகின்றன. அவற்றைத் தரிசிப்பதாலும், நினைப்பதாலும், அங்கே நீராடி/அவகாஹனம் செய்வதாலும் உயிர்கள் நூறு பிறவிகளின் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகின்றனர்.

Verse 15

तथा पातकिनो ये च ये च विश्वासघातकाः । तेऽपि सर्वे तथा मुक्तास्तेषां चैवावगाहनात्

அதேபோல் பெரும்பாவிகள், நம்பிக்கையைத் துரோகிப்பவர்கள் ஆகியோரும் அந்தத் தீர்த்தங்களில் நீராடி/அவகாஹனம் செய்தால் அனைவரும் விடுதலை பெறுவர்.

Verse 16

एवं पापानि संयांति नाशं सर्वांगसुन्दरि । अपि ब्रह्मवधात्पापं यद्भवेदिह देहिनाम् । तच्चापि तीर्थसंसर्गात्प्रलयं यात्यसंशयम्

இவ்வாறு, ஓ அழகிய அங்கங்களையுடையவளே, பாவங்கள் அழிகின்றன. இங்கு உடலுடையோருக்கு பிரம்மஹத்தையால் உண்டாகும் பாவம்கூட தீர்த்தத் தொடர்பினால் ஐயமின்றி கரைந்து போகும்.

Verse 17

ममापि करसंलग्नं कपालं ब्रह्मणः पुरा । पतितं तीर्थसंसर्गात्तेषां चैवावगाहनात्

முன்னொரு காலத்தில் என் கையில் ஒட்டியிருந்த பிரம்மாவின் கபாலமும் தீர்த்தத் தொடர்பினாலும் அங்கே நீராடி/அவகாஹனம் செய்ததாலும் கழன்று விழுந்தது.

Verse 18

एवं सर्वेषु तीर्थेषु तथा ह्यायतनेषु च । स्नातव्यं भक्तियुक्तेन चेतसा नान्यगामिना

இவ்வாறு எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும், அதுபோலப் புனித ஆலயங்களிலும், பக்தியோடு இணைந்ததும் வேறெங்கும் அலைக்காததும் ஆன மனத்துடன் நீராட வேண்டும்.

Verse 19

यत्र स्नातैर्नरैः सम्यक्सर्वेषां लभ्यते फलम् । ममाश्रयं विशालाक्षि सर्वपातकनाशनम् । कामदं च तथा नॄणां नारीणां च विशेषतः

எங்கு மனிதர்கள் முறையாக நீராடினால் அனைவருக்கும் பலன் கிடைக்கிறதோ, அங்கு—ஓ விசாலநயனே!—அது என் அடைக்கலம்; எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது; ஆண்களுக்கும், குறிப்பாக பெண்களுக்கும், வேண்டிய வரங்களை அளிப்பது.

Verse 20

एतद्गुह्यतमं देवि मम नित्यव्यवस्थितम् । न कस्याऽपि मयाख्यातं देवेंद्रस्यापि पृच्छतः

ஓ தேவி! இது என் மிக இரகசியமான உபதேசம்; நித்தியமாக நிலைத்த உண்மையாக நிறுவப்பட்டது. தேவேந்திரன் இந்திரன் கேட்டபோதும் கூட, இதை நான் யாரிடமும் கூறவில்லை.

Verse 21

वाल्लभ्यात्तव मे भद्रे कथितं वै वरानने । अष्टषष्टिः प्रगम्यानि भक्त्या तीर्थानि मानवैः

ஓ பத்திரே, ஓ வரானனே! உன்னிடத்திலுள்ள அன்பினால் நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்—மனிதர்கள் பக்தியுடன் அறுபத்தெட்டு தீர்த்தங்களைச் சென்று தரிசிக்க வேண்டும்.

Verse 22

ममाश्रयाणि तान्येव सर्वपापहराणि च । कामदानि वरारोहे मत्प्रभावादसंशयम्

ஓ வராரோஹே! அந்தத் தீர்த்தங்கள் என் பாதுகாப்பிலேயே உள்ளன; அவை எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கி, வேண்டிய பலன்களை அளிக்கின்றன. என் பிரபாவத்தால்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 23

यं यं कामं समाधाय तत्र तीर्थे पुमान्यदि । कृत्वा स्नानं ततो देवमर्चयेच्च महेश्वरम्

எவன் எத்தகைய விருப்பத்தை மனத்தில் கொண்டு அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடி, பின்னர் தேவனாகிய மகேஸ்வரனை அர்ச்சனை செய்கிறானோ, அவன் நிச்சயமாகத் தன் விரும்பிய பயனை அடைகிறான்.

Verse 24

सुकृतं मनसि ध्यात्वा यैर्नरैः पूजितो हरिः । आस्तां तेषां वरारोहे दर्शनं स्पर्शनं तथा । स्मरणादपि मुच्यंते नराः पापैः पुराकृतैः

மனத்தில் சுகிருதத்தைத் தியானித்து ஹரியை வழிபடுவோர், ஓ அழகியவளே, தரிசனமோ ஸ்பரிசமோ சார வேண்டாம்; நினைவு மட்டுமாலே பழம்பாவங்களிலிருந்து மக்கள் விடுபடுவர்.

Verse 25

एते शक्रादयो देवास्तेषु तीर्थेषु सुन्दरि । मां पूज्य त्रिदिवं प्राप्तास्तथान्ये नारदादयः

ஓ அழகியவளே, இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் அந்தத் தீர்த்தங்களில் என்னை வழிபட்டு திரிதிவம் (சுவர்க்கம்) அடைந்தனர்; அதுபோல நாரதர் முதலியோரும் அடைந்தனர்.

Verse 26

तान्यहं ते प्रवक्ष्यामि विस्तरेण पृथक्पृथक् । नामतः शृणु देवेशि समाहितमनाः स्थिता

அந்தத் தீர்த்தங்களை நான் உனக்கு விரிவாக, ஒன்றொன்றாகச் சொல்வேன். ஓ தேவீ, மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி அவற்றின் பெயர்களைக் கேள்.

Verse 27

वाराणसी प्रयागं च नैमिषं चापरं तथा । गयाशिरः सुपुण्यं च पवित्रं कुरुजांगलम्

வாரணாசி, பிரயாகம், நைமிஷம் மற்றும் பிற புண்ணியத் தலங்கள்; கயாசிரம் மிகப் புண்ணியமானது, குருஜாங்கல நாடு தூய்மையானது.

Verse 28

प्रभासं पुष्करं चैव विश्वेश्वरमथापरम । अट्टहासं महेन्द्रं च तथैवोज्जयनी च या

பிரபாசம், புஷ்கரம், விஸ்வேஸ்வரம் மற்றும் இன்னொரு புண்ணியத் தலம்; அட்டஹாசம், மகேந்திரம், அதுபோல உஜ்ஜயினியும்.

Verse 29

मरुकोटिः शंकुकर्णं गोकर्णं क्षेत्रमुत्तमम् । रुद्रकोटिः स्थलेशं च हर्षितं वृषभध्वजम्

மருகோடி, சங்குகர்ணம், கோகர்ணம்—இவை உயர்ந்த புண்ணியத் தலங்கள்; மேலும் ருத்ரகோடி, ஸ்தலேசம், ஹர்ஷிதம் மற்றும் வृषபத்வஜன் (வृषபக் கொடியுடைய சிவன்) ஆகியனவும் உள்ளன।

Verse 30

केदारं च तथा क्षेत्रं क्षेत्रं मध्यमकेश्वरम् । सहस्राक्षं तथा क्षेत्रं तथान्यत्कार्तिकेश्वरम्

மேலும் கேதாரம்; அதுபோல மத்தியமகேசுவரரின் புண்ணியக் க்ஷேத்திரம்; ஸஹஸ்ராக்ஷரின் திருத்தலம்; மேலும் இன்னொரு வணக்கத்திற்குரிய தலம்—கார்த்திகேசுவரம்—உள்ளது।

Verse 31

तथैव वस्त्रमार्गं च तथा कनखलं स्मृतम् । भद्रकर्णं च विख्यातं दण्डकाख्यं तथैव च

அதேபோல் வஸ்த்ரமார்கம்; மேலும் கனகலம் என்று நினைவுகூரப்படுவது; புகழ்பெற்ற பத்ரகர்ணம்; அதுபோல தண்டகம் எனப்படும் தலமும் உள்ளது।

Verse 32

त्रिदण्डाख्यं तथा क्षेत्रं तथैव कृमिजांगलम् । एकाम्रं च तथा क्षेत्रं क्षेत्रं छागलकं तथा

அதேபோல் திரிதண்டம் எனப்படும் புண்ணியக் க்ஷேத்திரம்; மேலும் க்ருமிஜாங்கலம்; ஏகாம்ரம் எனப்படும் க்ஷேத்திரம்; அதுபோல சாகலகம் எனப்படும் புண்ணியத் தலமும் உள்ளது।

Verse 33

कालिंजरं च देवेशि तथान्यन्मण्डलेश्वरम् । काश्मीरं मरुकेशं च हरिश्चंद्रं सुशोभनम्

தேவேசி! (இங்கு) காலிஞ்சரம்; மேலும் மற்றொரு மண்டலேசுவரம்; காஷ்மீரம்; மருகேசம்; மற்றும் மிகச் சிறப்பாக விளங்கும் ஹரிச்சந்திர (திருத்தலம்) உள்ளது।

Verse 34

पुरश्चंद्रं च वामेशं कुकुटेश्वरमेव च । भस्मगात्रमथोकारं त्रिसंध्या विरजा तथा

அங்கே புரச்சந்திரம், வாமேசம், குகுடேசுவரம்; பின்னர் பஸ்மகாத்ரம், அதோகாரம், திரிசந்த்யா மற்றும் விரஜா ஆகிய புனிதத் தீர்த்தங்கள் உள்ளன.

Verse 35

अर्केश्वरं च नेपालं दुष्कर्णं करवीरकम् । जागेश्वरं तथा देवि श्रीशैलं पर्वतोत्तमम्

மேலும் அர்கேசுவரம், நேபாலம், துஷ்கர்ணம், கரவீரகம்; அதுபோல, தேவியே, ஜாகேசுவரமும் மலைகளில் சிறந்த ஸ்ரீசைலமும் உள்ளன.

Verse 36

अयोध्या चैव पातालं तथा कारोहणं महत् । देविका च नदी पुण्या भैरवं पूर्वसागरः

மேலும் அயோத்தி, பாதாளம், மகத்தான காரோஹணம்; புனித தேவிகா நதி, பைரவத் தீர்த்தம் மற்றும் கிழக்குக் கடலும் உள்ளன.

Verse 37

सप्तगोदावरीतीर्थं तथैव समुदाहृतम् । निर्मलेशं तथान्यच्च कर्णिकारं सुशोभनम्

அதேபோல் சப்தகோதாவரி தீர்த்தமும் கூறப்பட்டுள்ளது; மேலும் நிர்மலேசமும், இன்னொரு அழகிய கர்ணிகாரத் தீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 38

कैलासं जाह्नवीतीरं जललिंगं च वाडवम् । बदरीतीर्थवर्यं च कोटितीर्थं तथैव च

கைலாசம், ஜாஹ்னவி (கங்கை) கரை, ஜலலிங்கம் மற்றும் வாடவம்; சிறந்த பதரீத் தீர்த்தமும், கோடித் தீர்த்தமும் உள்ளன.

Verse 39

विंध्याचलो हेमकूटं गन्धमादनमेव च । लिंगेश्वरं तथा क्षेत्रं लंकाद्वारं तथैव च

அங்கே விந்த்யாசலம், ஹேமகூடம், கந்தமாதனம் ஆகியவை உள்ளன; அதுபோல லிங்கேஸ்வரத் திருக்க்ஷேத்திரமும் லங்காத்வாரமும் உள்ளன.

Verse 40

नलेश्वरं तु मध्येशं केदारं रुद्रजालकम् । सुवर्णाख्यं च वामोरु तथान्यत्षष्टिकापथम्

நலேஸ்வரம், மத்தியேசம், கேதாரம், ருத்ரஜாலகம் உள்ளன; ஓ அழகிய தொடையுடைய தேவியே, சுவர்ணாக்யமும் ‘ஷஷ்டிகாபதம்’ எனும் மற்றொரு தீர்த்தமும் உள்ளன.

Verse 108

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेशवरक्षेत्रमाहात्म्ये ऽष्टषष्टितीर्थवर्णनंनामाष्टोत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில் உள்ள ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘அஷ்டஷஷ்டி தீர்த்தவர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்றெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.