Adhyaya 19

Verse 1

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य तपोराशे काश्यां लिंगानि यानि वै । सेवितानि नृणां मुक्त्यै भवेयुर्भावितात्मनाम्

ஸ்கந்தன் கூறினான்: தவத்தின் பொக்கிஷமான அகஸ்தியரே, கேளுங்கள்—காசியில் உள்ள சிவலிங்கங்கள், சுத்தமும் கட்டுப்பாடும் பெற்ற மனத்தையுடையோர் வழிபட்டால், மனிதர்க்கு முக்தியின் காரணமாகின்றன।

Verse 2

कृत्तिप्रावरणं यत्र कृतं देवेन लीलया । रुद्रावास इति ख्यातं तत्स्थानं सर्वसिद्धिदम्

தேவன் தன் லீலையால் க்ருத்தி (சருமம்) கொண்டு ஆடை செய்த இடம் ‘ருத்ராவாசம்’ எனப் புகழ்பெற்றது; அந்தப் புனிதத் தலம் எல்லாச் சித்திகளையும் அருள்வதாகும்।

Verse 3

स्थिते तत्रोमया सार्धं स्वेच्छया कृत्तिवाससि । आगत्य नंदी विज्ञप्तिं चक्रे प्रणतिपूर्वकम्

கிருத்திவாசத்தில் அவர் தம் விருப்பத்தால் உமையுடன் தங்கியிருந்தபோது, நந்தி வந்து வணங்கி மரியாதையுடன் விண்ணப்பம் செய்தான்।

Verse 4

देवदेवेश विश्वेश प्रासादाः सुमनोहराः । सर्वरत्नमया रम्याः साष्टाषष्टिरभूदिह

தேவர்களின் தேவனே, உலகநாதனே! இங்கே எல்லா வகை ரத்தினங்களாலும் அமைந்த, மிக மனம்கவரும், இனிய அறுபத்தெட்டு மாளிகைகள் தோன்றின।

Verse 5

भूर्भुवःस्वस्तले यानि शुभान्यायतनानि हि । मुक्तिदान्यपि तानीह मयानीतानि सर्वतः

பூ, புவ, ஸ்வர்க லோகங்களில் உள்ள எல்லா மங்களமான ஆலயங்களையும்—மோட்சம் அளிப்பவைகளையும் கூட—நான் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் இங்கே கொண்டு வந்தேன்।

Verse 6

यतो यच्च समानीतं यत्र यच्च कृतास्पदम् । कथयिष्याम्यहं नाथ क्षणं तदवधार्यताम्

எது எங்கிருந்து கொண்டு வரப்பட்டது, எது எங்கே தன் ஆசனமாக நிறுவப்பட்டது—இவற்றை எல்லாம், நாதனே, நான் கூறுவேன்; ஒரு கணம் கவனமாகக் கேளுங்கள்।

Verse 7

स्थाणुर्नाम महालिंगं देवदेवस्य मोक्षदम् । कुरुक्षेत्रादिहोद्भूतं कलाशेषोस्ति तत्र वै

‘ஸ்தாணு’ எனப்படும் ஒரு மகாலிங்கம் உள்ளது; அது தேவர்களின் தேவனின் அருளால் மோட்சம் அளிப்பது. அது குருக்ஷேத்திரத்திலிருந்து இங்கே தோன்றியது; அங்கே அதன் கலாசேஷமும் உள்ளது।

Verse 8

तदग्रे सन्निहत्याख्या महापुष्करिणी शुभा । लोलार्क पश्चिमे भागे कुरुक्षेत्रस्थली तु सा

அதன் முன்னே ‘ஸன்னிஹத்யா’ எனப்படும் மங்களமான மகாபுஷ்கரிணி உள்ளது. லோலார்க்கத்தின் மேற்கு பகுதியில் காசியில் உள்ள அந்தப் புனித நிலம் ‘குருக்ஷேத்ர-ஸ்தலி’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 9

तत्र स्नातं हुतं जप्तं तप्तं दत्तं शुभार्थिभिः । कुरुक्षेत्राद्भवेत्सत्यं कोटिकोटिगुणाधिकम्

அங்கே மங்களத்தை நாடுவோர் நீராடி, ஹோமம் செய்து, மந்திர ஜபம் செய்து, தவம் செய்து, தானம் அளித்தால்—அதன் புண்ணியம் உண்மையாகவே குருக்ஷேத்ரப் பலனை விட கோடி கோடி மடங்கு மேலானதாகும்.

Verse 10

नैमिषाद्देवदेवोत्र ब्रह्मावर्तेन संयुतः । तत्रांशमात्रं संस्थाप्य काश्यामाविरभूद्विभो

நைமிஷத்திலிருந்து தேவர்களின் தேவன் இங்கு பிரஹ்மாவர்த்தத்துடன் இணைந்து வந்தான். அங்கே தன் அंशமாத்திரத்தை நிறுவி, அந்த விபு காசியில் அவதரித்தான்.

Verse 11

ढुंढिराजोत्तरेभागे सिद्धिदं साधकस्य वै । लिंगं वै देवदेवाख्यं तदग्रे कूप उत्तमः

டுண்டிராஜாவின் வடபுறத்தில் சாதகனுக்கு சித்தி அளிக்கும் ‘தேவதேவ’ எனப்படும் லிங்கம் உள்ளது; அதன் முன்னே ஒரு சிறந்த கிணறு உள்ளது.

Verse 12

ब्रह्मावर्त इति ख्यातः पुनरावृत्तिहृन्नृणाम् । तत्कूपाद्भिः कृतस्नानो देवदेवं समर्च्य च

இது ‘பிரஹ்மாவர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்றது; மனிதர்களின் மறுபிறவிச் சுழலை அகற்றுவது. அந்தக் கிணற்றின் நீரால் நீராடி, தேவதேவனை முறையாக அர்ச்சித்து…

Verse 13

तत्पुण्यं नैमिषारण्यात्कोटिकोटिगुणं स्मृतम् । गोकर्णायतनादत्र स्वयमाविरभून्महत्

அதன் புண்ணியம் நைமிஷாரண்யப் புண்ணியத்தை விட கோடி கோடி மடங்கு உயர்ந்தது என்று ஸ்மிருதிகளில் கூறப்படுகிறது. இங்கே கோகர்ண ஆலயத்திலிருந்து மகாதேவன் தானே மகிமையுடன் வெளிப்பட்டான்.

Verse 14

लिंगं महाबलं नाम सांबादित्यसमीपतः । दर्शनात्स्पर्शनाद्यस्य क्षणादेनो महाबलम्

சாம்பாதித்யன் அருகில் ‘மகாபல’ எனப்படும் லிங்கம் உள்ளது. அதை தரிசித்தாலோ தொட்டாலோ, கணநேரத்தில் வலிமையான பாவமும் அழிகிறது.

Verse 15

वाताहतस्तूलराशिरिव विद्राति दूरतः । कपालमोचनपुरो दृष्ट्वा लिंगं महाबलम्

காற்றால் அடிபட்ட பருத்திக் குவியல் தூரம் தூரமாகச் சிதறுவது போல, கபாலமோசனத்தில் மகாபல லிங்கத்தைப் பார்த்தவுடன் (பாவம்) தூரம் ஓடிவிடுகிறது.

Verse 16

महाबलमवाप्नोति निवार्णनगरं व्रजेत् । ऋणमोचनतः प्राच्यां प्रभासात्क्षेत्रसत्तमात्

மனிதன் மகாபலத்தை (மகா வலிமையை) அடைகிறான்; ‘நிவார்ண’ எனப்படும் நகரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். இதன் மகிமை கிழக்கிலுள்ள ருணமோசனத்தையும், க்ஷேத்திரங்களில் சிறந்த பிரபாசத்தையும் விட மேலானது என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 17

शशिभूषणसंज्ञं तु लिंगमत्र प्रतिष्ठितम् । तल्लिंगसेवनान्मर्त्यः शाशिभूषणतां व्रजेत्

இங்கே ‘சசிபூஷண’ எனப்படும் லிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. அந்த லிங்கத்தைச் சேவித்தால் மனிதன் சசிபூஷண நிலை (தெய்வீக மரியாதை) அடைகிறான்.

Verse 18

प्रभासक्षेत्रयात्रायाः पुण्यं प्राप्नोति कोटिकृत् । उज्जयिन्या महाकालः स्वयमत्रागतो विभुः

இங்கு க்ஷேத்திர யாத்திரை செய்தால், பிரபாசக் க்ஷேத்திர யாத்திரையை கோடி முறை செய்ததற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும். உஜ்ஜயினியிலிருந்து எல்லாம் வியாபித்திருக்கும் மகாகாலன் தாமே இங்கு வந்தருளினார்.

Verse 19

यन्नामस्मरणादेव न भयं कलिकालतः । प्रणवाख्यान्महालिंगात्प्राच्यां कल्मषनाशनम्

அவரது நாமஸ்மரணம் மட்டும் செய்தாலே கலியுகத்திலும் அச்சம் இல்லை. கிழக்குத் திசையில் ‘ப்ரணவ’ எனப்படும் மகாலிங்கம் உள்ளது; அது பாவமாசை அழிக்கிறது.

Verse 20

महाकालाभिधं लिंगं दर्शनान्मोक्षदं परम् । अयोगंधेश्वरं लिंगं पुष्करात्तीर्थसत्तमात्

‘மகாகால’ எனப்படும் லிங்கத்தின் தரிசனம் மட்டும் பரம மோக்ஷத்தை அளிக்கும். மேலும் தீர்த்தங்களில் சிறந்த புஷ்கரத்திலிருந்து ‘அயோகந்தேஸ்வர’ லிங்கம் இங்கு வந்தடைந்தது.

Verse 21

आविरासीदिह महत्पुष्करेण सहैव तु । मत्स्योदर्युत्तरेभागे दृष्ट्वा ऽयोगंधमीश्वरम्

இது மகா புஷ்கரத்துடன் சேர்ந்து இங்கு அவிர்பவித்தது. மத்ஸ்யோதரியின் வடபகுதியில் அயோகந்த ஈஸ்வரனை தரிசித்தால் பக்தன் பாக்கியவான் ஆவான்.

Verse 22

स्नात्वाऽयोगंधकुंडे तु भवात्तारयते पितॄन् । महानादेश्वरं लिंगमट्टहासादिहागतम्

அயோகந்த குண்டத்தில் நீராடினால், மனிதன் பித்ருக்களை சம்சாரப் பந்தத்திலிருந்து கரை ஏற்றுவான். அட்டஹாசத்திலிருந்து வந்த ‘மஹாநாதேஸ்வர’ லிங்கம் இங்கு விளங்குகிறது.

Verse 23

त्रिलोचनादुदीच्यां तु तद्दृष्टमुक्तये मतम् । महोत्कटेश्वरं लिंगं मरुत्कोटादिहागतम् । कामेश्वरोत्तरे भागे दृष्टं विमलसिद्धिदम्

திரிலோசனத்தின் வடபுறத்தில் அதன் தரிசனம் மோட்சம் அளிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. மருத்கோடத்திலிருந்து இங்கு வந்த மகோத்கடேஸ்வர லிங்கம். காமேஸ்வரத்தின் வடபகுதியில் இதன் தரிசனம் நிர்மல சித்தியை அருளும்.

Verse 24

विश्वस्थानादिहायातं लिंगं वै विमलेश्वरम् । स्वर्लीनात्पश्चिमे भागे दृष्टं विमलसिद्धिदम्

விஸ்வஸ்தானத்திலிருந்து இங்கு வந்த விமலேஸ்வர லிங்கம். ஸ்வர்லீனத்தின் மேற்குப் பகுதியில் இதன் தரிசனம் நிர்மல சித்தியை அருளும்.

Verse 25

महाव्रतं महालिंगं महेंद्रादिह संस्थितम् । स्कंदेश्वर समीपे तु महाव्रतफलप्रदम्

மஹேந்திரத்திலிருந்து இங்கு நிறுவப்பட்ட ‘மஹாவ்ரத’ எனும் மஹாலிங்கம். ஸ்கந்தேஸ்வரரின் அருகில் இது மஹாவ்ரதத்தின் பலனை அருளும்.

Verse 26

वृंदारकर्षिवृंदानां स्तुवतां प्रथमे युगे । उत्पन्नं यन्महालिंगं भूमिं भित्त्वा सुदुर्भिदाम्

முதல் யுகத்தில் தேவர்கள் மற்றும் ரிஷிகள் குழுக்கள் ஸ்துதி செய்துகொண்டிருக்க, அந்த மஹாலிங்கம் தோன்றி, துளைக்க அரிதான பூமியைப் பிளந்து வெளிப்பட்டது.

Verse 27

महादेवेति तैरुक्तं यन्मनोरथपूरणात । वाराणस्यां महादेवस्तदारभ्याभवच्च यत्

அவர்களின் மனோரதம் நிறைவேறியதால் அவர்கள் அதை ‘மஹாதேவ’ என்று அழைத்தனர். அந்நேரம் முதல் வாராணசியில் அது ‘மஹாதேவ’ எனப் பிரதிஷ்டை பெற்றது.

Verse 28

मुक्तिक्षेत्रं कृतं येन महालिंगेन काशिका । अविमुक्ते महादेवं यो द्रक्ष्यत्यत्रमानवः

எந்த மகாலிங்கத்தால் காசிகா ‘முக்திக்ஷேத்திரம்’ ஆனதோ—அவிமுக்தத்தில் இங்கு மகாதேவரை தரிசிக்கும் மனிதன்…

Verse 29

शंभुलोके गमस्तस्य यत्रतत्र मृतस्य हि । अविमुक्ते प्रयत्नेन तत्संसेव्यं मुमुक्षुभिः

எங்கு எங்கு மரணம் நிகழ்ந்தாலும் அவனுடைய பயணம் சம்புவுலகத்திற்கே; ஆகவே முக்தி நாடுவோர் முயற்சியுடன் அவிமுக்தத்தை நாடி சேவிக்க வேண்டும்।

Verse 30

कल्पांतरेपि न त्यक्तं कदाप्यानंदकाननम् । येन लिंगस्वरूपेण महादेवेन सर्वथा

கல்பாந்தத்திலும் ஆனந்தகானனம் ஒருபோதும் கைவிடப்படாது; ஏனெனில் மகாதேவர் அங்கே முழுமையாக லிங்கஸ்வரூபமாக நிலைகொள்கிறார்।

Verse 31

तत्प्रसादोयमतुलः सर्वरत्नमयः शुभः । हिरण्यगर्भतीर्थाच्च प्रतीच्यां क्षेत्ररक्षकम्

இது அவருடைய ஒப்பற்ற அருள்—மங்களமும் அனைத்துரத்தினமயமும்; ஹிரண்யகர்ப்ப தீர்த்தத்திலிருந்து மேற்குப் புறத்தில் க்ஷேத்ரரக்ஷகர் (நின்றுள்ளார்)।

Verse 32

वाराणस्यामधिष्ठात्री देवता साभिलाषदा । महादेवेति संज्ञा वै सर्वलिंगस्वरूपिणी

வாரணாசியின் அதிஷ்டாத்ரி, விருப்பங்களை அருளும் தேவி ‘மகாதேவி’ எனப் பெயர்பெற்றாள்; அவள் எல்லா லிங்கங்களின் ஸ்வரூபங்களையும் தாங்குகிறாள்।

Verse 33

वाराणस्यां महादेवो दृष्टो यैर्लिंगरूपधृक् । तेन त्रैलोक्यलिंगानि दृष्टानीह न संशयः

வாரணாசியில் லிங்கரூபம் தாங்கிய மகாதேவனை தரிசித்தவன், ஐயமின்றி மூவுலக லிங்கங்களையெல்லாம் தரிசித்தவனே.

Verse 34

वाराणस्यां महादेवं समभ्यर्च्य सकृन्नरः । आभूतसंप्लवं यावच्छिवलोके वसेन्मुदा

வாரணாசியில் மகாதேவனை ஒருமுறையாவது முறையாக வழிபட்டவன், உயிர்களின் பிரளயம் வரையிலும் ஆனந்தமுடன் சிவலோகத்தில் வாசிப்பான்.

Verse 35

पवित्रपर्वणि सदा श्रावणे मासि यत्नतः । लिंगे पवित्रमारोप्य महादेवे न गर्भभाक्

பவித்ரபர்வத்தில், குறிப்பாக ஸ்ராவண மாதத்தில், முயற்சியுடன் லிங்கத்தின் மீது பவித்ர (நூல்/மாலை) அணிவிக்க வேண்டும்; மகாதேவனுக்காக இவ்வாறு செய்தால் மீண்டும் கருவில் புகுதல் இல்லை.

Verse 36

पितामहेश्वरं लिंगं गयातीर्थादिहागतम् । फल्ग्रुप्रभृतिभिस्तीर्थैः सार्धकोट्यष्टसंमितैः

பிதாமஹேஸ்வரன் எனப்படும் லிங்கம் கயாதீர்த்தத்திலிருந்து இங்கு வந்தது; பல்஗ு முதலிய தீர்த்தங்களுடன் சேர்ந்து—எண்ணிக்கை எட்டரை கோடி.

Verse 37

धर्मेण यत्र वै तप्तं युगानामयुतं शतम् । साक्षीकृत्य महालिंगं श्रीमद्धर्मेश्वराभिधम्

எங்கே தர்மன், ஸ்ரீமத் தர்மேஸ்வரன் எனப் புகழ்பெற்ற மகாலிங்கத்தைச் சாட்சியாகக் கொண்டு, அளவற்ற காலம்—லட்ச யுகங்கள் வரை—தவம் செய்தானோ.

Verse 38

पितामहेश्वरं लिंगं तत्राभ्यर्च्य नरो मुदा । त्रिःसप्तकुलसंयुक्तो मुच्यते नात्र संशयः

அங்கே பிதாமஹேஸ்வரர் எனப்படும் லிங்கத்தை மகிழ்ச்சியுடன் வழிபட்டால், மனிதன் திரிசப்த—அதாவது இருபத்தொரு தலைமுறையுடன் சேர்ந்து முக்தி அடைவான்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 39

प्रयागात्तीर्थराजाच्च शूलटंको महेश्वरः । तीर्थराजेन सहितः स्थित आगत्य वै स्वयम्

பிரயாகம் எனும் தீர்த்தராஜத்திலிருந்து மகேஸ்வரர் ‘சூலடங்க’ ரூபத்தில் தாமே வந்து, அந்த தீர்த்தராஜனுடன் சேர்ந்து இங்கே நிலை கொண்டார்.

Verse 40

निर्वाणमंडपाद्रम्यादवाच्यामतिनिर्मलः । प्रासादो मेरुणा यस्य स्पर्धते कांचनोज्वलः

அழகிய நிர்வாண-மண்டபத்தின் காரணமாக அங்கே வர்ணிக்க இயலாத அளவு மிகத் தூய்மையான, பொன்னொளி வீசும் கோயில்-மாளிகை உள்ளது; அதன் பிரகாசம் மேரு மலையுடன் போட்டியிடுகிறது.

Verse 41

देवेनैव वरो दत्तो यत्र पूर्वं युगांतरे । पूज्यो महेश्वरः काश्यां प्रथमं कलुषापहः

அந்த இடத்தில் முன் யுகாந்தரத்தில் தெய்வமே இவ்வரத்தை அளித்தார்: காசியில் முதலில் வழிபடப்பட வேண்டியது மகேஸ்வரரே—அவர் மாசும் பாவமும் அகற்றுபவர்.

Verse 42

यः प्रयाग इह स्नातो नमस्यति महेश्वरम् । समभ्यर्च्य विधानेन महासंभारविस्तरैः

பிரயாகத்தில் நீராடி இங்கே வந்து மகேஸ்வரரை வணங்கி, விதிப்படி மிகுந்த பூஜைச் சாமான்களுடன் அவரை ஆராதிப்பவன்—

Verse 43

प्रयागस्नानजात्पुण्याच्छूलटंक विलोकनात् । स प्राप्नुयान्न संदेहः पुण्यं कोटिगुणोत्तरम्

பிரயாகத்தில் நீராடுதலால் உண்டாகும் புண்ணியமும், சூலடங்கம் தரிசனமும் காரணமாக, ஒருவர் ஐயமின்றி கோடிகுணம் மேம்பட்ட புண்ணியத்தை அடைவார்.

Verse 44

शंकुकर्णान्महाक्षेत्रान्महातेज इतीरितम् । लिंगमाविरभूदत्र महातेजोविवृद्धिदम्

சங்குகர்ணம் எனும் மகாக்ஷேத்திரத்திலிருந்து இங்கே ‘மஹாதேஜ’ எனப் புகழப்படும் லிங்கம் வெளிப்பட்டது; அது மாபெரும் ஆன்மிக ஒளியை வளர்க்கும்.

Verse 45

महातेजोनिधिस्तस्य प्रासादोतीवनिर्मलः । ज्वालाजटिलिताकाशो माणिक्यैरेव निर्मितः

அந்த மஹாதேஜ நிதியின் ஆலயம் மிகத் தூய்மையானது; மானிக்கங்களாலேயே கட்டியதுபோல், அதன் ஒளியால் மேலான வானம் தீச்சுடர்களால் சிக்கியதுபோல் தோன்றும்.

Verse 46

तल्लिंगदर्शनात्स्पर्शात्स्तवनाच्च समर्चनात् । प्राप्यते तत्परं धाम यत्र गत्वा न शोचते

அந்த லிங்கத்தை தரிசித்து, தொடந்து, போற்றி, முறையாக வழிபட்டால், சென்றபின் துயரமில்லாத அந்த பரம தாமத்தை அடைவார்.

Verse 47

विनायकेश्वरात्पूर्वं महातेजः समर्चनात् । तेजोमयेन यानेन याति माहेश्वरं पदम्

விநாயகேஸ்வர தரிசனத்திற்கு முன் மஹாதேஜத்தை முறையாக வழிபட்டால், ஒளியால் ஆன வாகனத்தில் மாஹேஸ்வர பதத்தை அடைவார்.

Verse 48

रुद्रकोटिसमाख्यातात्तीर्थात्परमपावनात् । महायोगीश्वरं लिंगमाविश्चक्रे स्वयं परम्

மிகப் புனிதமான ‘ருத்ர-கோடி’ எனப் புகழ்பெற்ற தீர்த்தத்திலிருந்து, பரமேஸ்வரன் தாமே ‘மஹாயோகீஸ்வர’ எனும் லிங்கத்தை வெளிப்படுத்தினார்।

Verse 49

पार्वतीश्वर लिंगस्य समीपे सर्वसिद्धिकृत् । तल्लिंगदर्शनात्पुंसां कोटिलिंग फलं भवेत्

அனைத்து சித்திகளையும் அருளும் பார்வதீஸ்வர லிங்கத்தின் அருகில், அந்த லிங்கத்தைத் தரிசிப்பதாலேயே மக்களுக்கு கோடி லிங்கப் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 50

तत्प्रासादस्य परितो रुद्राणां कोटिसंमिताः । प्रासादारम्यसंस्थाना निर्मिता रुद्रमूर्तिभिः

அந்த ஆலயத்தின் சுற்றிலும், ருத்ரமூர்த்திகளால் அமைக்கப்பட்ட இனிய கோவில்-வளாகங்கள் கோடி எண்ணிக்கையில் நிறுவப்பட்டிருந்தன।

Verse 51

काश्यां रुद्रस्थली सा तु पठ्यते वेदवादिभिः । रुद्रस्थल्यां मृता ये वै कृमिकीटपतंगकाः

காசியில் அந்த இடம் வேதவாதிகளால் ‘ருத்ரஸ்தலி’ எனப் புகழப்படுகிறது; ருத்ரஸ்தலியில் இறக்கும் புழு, பூச்சி, பட்டாம்பூச்சி முதலியனும்…

Verse 52

पशुपक्षिमृगा मर्त्या म्लेच्छा वाप्यथ दीक्षिताः । तेषां तु रुद्रीभूतानां पुनरावृत्तिरत्र न

அவர்கள் மாடு முதலிய பசுக்கள், பறவைகள், விலங்குகள், மனிதர்கள், மிலேச்சர்கள் அல்லது தீக்ஷிதர்களாக இருந்தாலும்—இங்கு ருத்ரரூபம் அடைந்த பின் மீள்வருதல் (மறுபிறவி) இல்லை।

Verse 53

जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं समुपार्जितम् । रुद्रस्थलीं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

ஆயிரம் பிறவிகளில் சேர்த்த பாவமெல்லாம், ருத்ரஸ்தலியில் நுழைந்தவனுக்கு அது முழுதும் க்ஷயமடைந்து அழிகிறது।

Verse 54

अकामो वा सकामो वा तिर्यग्योनिगतोपि वा । रुद्रस्थल्यां त्यजन्प्राणान्परं निर्वाणमाप्नुयात्

நிஷ்காமனாக இருந்தாலும் சகாமனாக இருந்தாலும், மிருகயோனியில் பிறந்தவனாயினும்—ருத்ரஸ்தலியில் உயிர்விடுவான் பரம நிர்வாணம் அடைவான்।

Verse 55

स्वयमेकांबरात्क्षेत्रात्कृत्तिवासा इहागतः । कृत्तिवाससि लिंगेत्र स्वयमेव व्यवस्थितः

ஏகாம்பரப் புனிதக் க்ஷேத்திரத்திலிருந்து க்ருத்திவாசர் தாமே இங்கு வந்தார்; இக்க்ருத்திவாச லிங்கத்தில் அவர் தம் இச்சையாலே நிலைபெற்றுள்ளார்।

Verse 56

अस्मिन्स्थाने स्वभक्तानां सांबः सर्षिगणो विभुः । स्वयं चोपदिशेद्ब्रह्म श्रुतौ श्रुतिभिरीडितम्

இவ்விடத்தில் எல்லாம் வல்ல சாம்ப சிவன், ரிஷிகணங்களுடன், தம் பக்தர்களுக்கு தாமே பிரம்மத் தத்துவத்தை உபதேசிக்கிறார்—ச்ருதியில் கூறப்பட்டதும் ச்ருதிகளால் போற்றப்பட்டதும் அது.

Verse 57

क्षेत्रेत्र सिद्धिदे प्राप्तश्चंडीशो मरुजांगलात् । प्रचंडपापसंघातं खंडयेच्छतधेक्षणात्

இச் சித்தி அளிக்கும் க்ஷேத்திரத்தில் மருஜாங்கலத்திலிருந்து சண்டீசர் வந்தார்; அவர்தரிசன மாத்திரத்தால் கொடிய பாவக்கூட்டம் நூறாகச் சிதறி அழிகிறது।

Verse 58

पाशपाणिगणाध्यक्ष समीपे यः प्रपश्यति । चंडीश्वरं महालिंगं स याति परमां गतिम्

பாசம் தாங்கிய கணாதிபதியின் அருகில் உள்ள சண்டீஸ்வர மகாலிங்கத்தை யார் பக்தியுடன் தரிசிக்கிறாரோ, அவர் பரமகதி எனும் மோக்ஷத்தை அடைவார்.

Verse 59

कालंजरान्नीलकंठस्तिष्ठेदत्र स्वयं विभुः । गणेशाद्दंतकूटाख्यात्समीपे भवनाशनः

இங்கே காலஞ்சரத்திலிருந்து வந்து, எல்லாம் வல்ல நীলகண்டன் தாமே தங்கியுள்ளார்; தந்தகூடன் எனப் புகழ்பெற்ற கணேசரின் அருகில் பவநாசனனும் இருக்கிறான்.

Verse 60

नीलकंठेश्वरं लिंगं काश्यां यैः परिपूजितम् । नीलकंठास्त एव स्युस्तएव शशिभूषणाः

காசியில் நீலகண்டேஸ்வர லிங்கத்தை முறையாகப் பூஜிப்போர் நீலகண்டனைப் போலவே ஆவர்; சந்திரபூஷணனான இறைவனுக்கு ஒப்பாவர்.

Verse 61

काश्मीरादिह संप्राप्तं लिंगं विजयसंज्ञितम् । सदा विजयदं पुंसां प्राच्यां शालकटंकटात्

காஷ்மீரிலிருந்து இங்கு வந்த ‘விஜய’ எனப்படும் லிங்கம் எப்போதும் மக்களுக்கு வெற்றியை அருளும்; இது கிழக்கில் ‘சாலகடங்கட’ எனும் இடத்திற்குப் புறம் உள்ளது.

Verse 62

रणे राजकुले द्यूते विवादे सर्वदैव हि । विजयो जायते पुंसां विजयेश समर्चनात्

போரில், அரசவையில், சூதாட்டத்தில், வாதவிவாதங்களில்—எப்போதும்—விஜயேசனை முறையாக ஆராதிப்பதால் மக்களுக்கு வெற்றி உண்டாகும்.

Verse 63

ऊर्ध्वरेतास्त्रिदंडायाः संप्राप्तोत्र स्वयं विभुः । कूश्मांडकं गणाध्यक्षं पुरस्कृत्य व्यवस्थितः

திரிதண்டாவிலிருந்து ஆண்டவன் தாமே ஊர்த்வரேதா ரூபமாக இங்கு வந்தருளினார்; கணங்களின் தலைவன் கூஷ்மாண்டகனை முன்னிறுத்தி நிலைபெற்றார்.

Verse 64

ऊर्ध्वां गतिमवाप्नोति वीक्षणादूर्ध्वरेतसः । ऊर्ध्वरेतसि ये भक्ता न हि तेषामधोगतिः

ஊர்த்வரேதாவை வெறும் தரிசனமட்டுமே செய்தாலும் உயர்ந்த பாதையை அடைவர். ஊர்த்வரேதாவின் பக்தர்களுக்கு கீழ்நிலை விதி எப்போதும் இல்லை.

Verse 65

मंडलेश्वरतः क्षेत्राल्लिंगं श्रीकंठसंज्ञितम् । विनायकान्मंडसंज्ञादुत्तरस्यां व्यवस्थितम्

மண்டலேஸ்வரத் தலத்தில் ‘ஸ்ரீகண்ட’ எனப்படும் லிங்கம் உள்ளது; ‘மண்ட’ எனும் விநாயகன் அருகில், வடதிசையில் அது நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Verse 66

श्रीकंठस्य च ये भक्ताः श्रीकंठा एव ते नराः । नेह श्रिया वियुज्यंते न परत्र कदाचन

ஸ்ரீகண்டனின் பக்தர்கள் ஸ்ரீகண்டரே போன்றவர்களாக ஆகின்றனர். இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் அவர்கள் செல்வ-திருமையிலிருந்து ஒருபோதும் பிரியார்.

Verse 67

छागलांडान्महातीर्थात्कपर्दीश्ववरसंज्ञितः । पिशाचमोचने तीर्थे स्वयमाविरभूद्विभुः

சாகலாண்ட எனும் மகாதீர்த்தத்திலிருந்து, பிசாசமோசன தீர்த்தத்தில் ஆண்டவன் தாமே ‘கபர்தீஸ்வர’ என்ற நாமத்துடன் வெளிப்பட்டார்.

Verse 68

कपर्दीशं समभ्यर्च्य न नरो निरयं व्रजेत् । न पिशाचत्वमाप्नोति कृत्वात्राप्यघमुत्तमम्

இங்கே கபர்தீசன் (சிவன்) அவரை முறையாக வழிபட்டால் எந்த மனிதனும் நரகத்திற்குச் செல்லான். இங்கே மிகக் கடும் பாவம் செய்திருந்தாலும் அவன் பிசாசுத் தன்மையை அடையான்.

Verse 69

आम्रातकेश्वरात्क्षेत्राल्लिंगं सूक्ष्मेश संज्ञितम् । स्वयमभ्यागतं चात्र क्षेत्रे वै श्रेयसांपदे

ஆம்ராதகேஸ்வரத் தலத்திலிருந்து ‘சூக்ஷ்மேச’ என அழைக்கப்படும் லிங்கம் தானாகவே இங்கே வந்தடைந்தது—இத்திருக்க்ஷேத்திரம் மங்கள நலத்தின் உண்மையான வாசஸ்தலம்.

Verse 70

विकट द्विजसंज्ञस्य गणेशस्य समीपतः । दृष्ट्वा सूक्ष्मेश्वरं लिंगं गतिं सूक्ष्मामवाप्नुयात्

விகட (த்விஜ) என அழைக்கப்படும் கணேசனின் அருகில் சூக்ஷ்மேஸ்வர லிங்கத்தை தரிசித்தால் மனிதன் நுண்ணிய, உயர்ந்த கதியை அடைவான்.

Verse 71

संप्राप्तमिह देवेशं जयंतं मधुकेश्वरात् । लंबोदराद्गणपतेः पुरस्तात्तदवस्थितम्

மதுகேஸ்வரத்திலிருந்து தேவேசனான ஜயந்த (ஜயந்தேஸ்வரன்) இங்கே வந்தடைந்தான்; அது லம்போதர கணபதியின் முன்னிலையில் நிலைத்திருக்கிறது.

Verse 72

जयंतेश्वरमालोक्य स्नात्वा गंगाजले शुभे । प्राप्नुयाद्वांछितां सिद्धिं सर्वत्र विजयी भवेत्

ஜயந்தேஸ்வரனை தரிசித்து, புனிதமான கங்கை நீரில் நீராடினால் பக்தன் விரும்பிய சித்தியை அடைந்து எங்கும் வெற்றியாளனாகிறான்.

Verse 73

प्रादुश्चकार देवेशः श्रीशैलात्त्रिपुरांतकः । श्रीशैलशिखरं दृष्ट्वा यत्फलं समुदीरितम्

தேவர்களின் ஈசன் திரிபுராந்தகன் ஸ்ரீசைலத்திலிருந்து வெளிப்பட்டான். ஸ்ரீசைலச் சிகரத்தை மட்டும் தரிசித்தால் கூறப்படும் பலன்—

Verse 74

त्रिपुरांतकमालोक्य तत्फलं हेलयाप्यते । विश्वेरात्पश्चिमे भागे त्रिपुरांतकमीश्वरम्

திரிபுராந்தகனைத் தரிசித்தால் அதே பலன் எளிதாகவே கிடைக்கும். விஸ்வேஸ்வரரின் மேற்கு பகுதியில் ஈசன் திரிபுராந்தகன் இருக்கிறார்.

Verse 75

स्कंद उवाच । श्रुत्वेति नंदिनो वाक्यं देवदेवेश्वरो हरः । श्रद्धा प्रसाद्य शैलादिमिदं प्रोवाच कुंभज

ஸ்கந்தன் கூறினான்—நந்தியின் சொற்களை கேட்ட தேவர்களின் தேவேசன் ஹரன், நம்பிக்கையுடன் அருள்புரிந்து, சைலாதி பற்றிக் கும்பஜன் (அகஸ்தியர்) முன் இவ்வாறு உரைத்தான்.

Verse 76

वक्रतुंड गणाध्यक्ष समीपे सोपतिष्ठते । तद्दर्शनादर्चनाच्च करस्थाः सर्वसिद्धयः

வக்ரதுண்டன் எனும் கணாதிபதி அருகிலேயே தங்கியுள்ளார். அவரின் தரிசனமும் அர்ச்சனையும் செய்தால் எல்லாச் சித்திகளும் கையிலே வந்து சேரும்.

Verse 77

जालेश्वरात्त्रिशूली च स्वयमीशः समागतः । कूटदंताद्गणपतेः पुरस्तात्सर्वसिद्धिदः

ஜாலேஸ்வரத்திலிருந்து திரிசூலதாரியான ஈசன் தாமே இங்கு வந்தார். கணபதி கூடதந்தன் முன்னிலையில் அவர் நிற்கிறார்—அனைத்துச் சித்திகளையும் அருள்பவர்.

Verse 78

रामेश्वरान्महाक्षेत्राज्जटीदेवः समागतः । एकदंतोत्तरे भागे सोर्चितः सर्वकामदः

ராமேஸ்வர மகாக்ஷேத்திரத்திலிருந்து ஜடீதெய்வம் இங்கு வந்தார். ஏகதந்தத்தின் வடபகுதியில் வழிபடப்படும்போது அவர் எல்லா நற்காமங்களையும் நிறைவேற்றுவார்.

Verse 79

संपूज्य परया भक्त्या न नरो गर्भमाविशेत् । सौम्यस्थानादिहायातो भगवान्कुक्कुटेश्वरः

உயர்ந்த பக்தியுடன் முறையாக வழிபட்டால் மனிதன் மீண்டும் கர்ப்பத்தில் புகுவதில்லை. சௌம்யஸ்தானத்திலிருந்து பகவான் குக்குடேஸ்வரர் இங்கு வந்தார்.

Verse 80

हरेश्वरो हरिश्चंद्रात्क्षेत्रादत्र समागतः । हरिश्चंद्रेश्वरपुरः पूजितो जयदः सदा

ஹரிச்சந்திர க்ஷேத்திரத்திலிருந்து ஹரேஸ்வரர் இங்கு வந்தார். ஹரிச்சந்திரேஸ்வரரின் முன்னிலையில் வழிபடப்படும்போது அவர் எப்போதும் வெற்றியளிப்பவர்.

Verse 81

इह शर्वः समायातः स्थानान्मध्यमकेश्वरात् । चतुर्वेदेश्वरं लिंगं पुरोधाय व्यवस्थितम्

இங்கு சர்வன் (சிவன்) மத்யமகேஸ்வர எனும் இடத்திலிருந்து வந்து, சதுர்வேதேச்வர லிங்கத்தை முன்னிடத்தில் நிறுவி நிலைநிறுத்தினார்.

Verse 82

शर्वं लिंगं समभ्यर्च्य काश्यां परमसिद्धिकृत् । न जातु जंतुपदवीं प्राप्नुयात्क्वापि मानवः

காசியில் சர்வலிங்கத்தை முறையாக அர்ச்சித்தால் பரமசித்தி கிடைக்கும்; மனிதன் எங்கும் மீண்டும் ஜந்துநிலைக்குள் ஒருபோதும் வீழ்வதில்லை.

Verse 83

स्थलेश्वरान्महालिंगं प्रादुर्भूतं परंत्विह । यत्र यज्ञेश्वरं लिंगं सर्वलिंगफलप्रदम्

ஸ்தலேஸ்வரத்திலிருந்து இங்கு பரம மஹாலிங்கம் வெளிப்பட்டது. இங்கு யஜ்ஞேஸ்வரன் எனப்படும் லிங்கம் உள்ளது; அது எல்லா லிங்க வழிபாட்டின் பலனையும் அருள்கிறது.

Verse 84

महालिंगं समभ्यर्च्य महाश्रद्धासमन्वितः । महतीं श्रियमाप्नोति लोकेत्र च परत्र च

மிகுந்த பக்தியுடன் மஹாலிங்கத்தை முறையாக வழிபட்டால், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் பெரும் செல்வ-சிறப்பை அடைவான்.

Verse 85

इह लिंगं सहस्राक्षं सुवर्णाख्यात्समागतम् । यस्य संदर्शनात्पुंसां ज्ञानचक्षुः प्रजायते

இங்கு சுவர்ணாக்யம் எனப்படும் இடத்திலிருந்து வந்த ‘சஹஸ்ராக்ஷ’ லிங்கம் உள்ளது. அதன் தரிசனமட்டுமே மனிதர்க்கு ஞானக் கண் பிறக்கச் செய்கிறது.

Verse 86

शैलेश्वरादवाच्यां तु सहस्राक्षेश्वरं विभुम् । दृष्ट्वा जन्मसहस्राणां शतानां पातकं त्यजेत्

அவாச்யா எனப்படும் பகுதியில் உள்ள ஷைலேஸ்வரத்திலிருந்து வல்லமைமிகு சஹஸ்ராக்ஷேஸ்வரன் வெளிப்பட்டார். அவரைத் தரிசித்தால் ஆயிரம் பிறவிகளின் நூற்றுக்கணக்கான பாவங்கள் நீங்கும்.

Verse 87

हर्षिताद्धर्षितं चात्र प्रादुरासीत्तमोहरम् । लिंगंहर्षप्रदं पुंसां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ஹர்ஷிதத்திலிருந்து இங்கு ‘ஹர்ஷித’ லிங்கம் வெளிப்பட்டது; அது இருள் (அஞ்ஞானம்) நீக்கும். இந்த லிங்கம் தரிசனத்தாலும் ஸ்பரிசத்தாலும் மனிதர்க்கு ஆனந்தம் அளிக்கும்.

Verse 88

मंत्रेश्वर समीपे तु प्रासादो हर्षितेशितुः । तद्विलोकनतः पुंसां नित्यं हर्ष परंपरा

மந்திரேஸ்வரரின் அருகே ஹர்ஷிதேஷிதுவின் பிராசாதம் போன்ற திருக்கோவில் உள்ளது. அதனைத் தரிசித்த மாத்திரத்தால் மக்களுக்கு எப்போதும் புதுப்படும் ஆனந்தத்தின் இடையறாத பரம்பரை உண்டாகும்।

Verse 89

इह स्वयं समायातो रुद्रो रुद्रमहालयात् । यस्य दर्शनतो यांति रुद्रलोके नराः स्फुटम्

இங்கே ருத்ரன் தானே ருத்ரனின் மகா ஆலயத்திலிருந்து வந்துள்ளார். அவரைத் தரிசித்த மாத்திரத்தால் மனிதர் தெளிவாக ருத்ரலோகத்தை அடைகின்றனர்।

Verse 90

यैस्तु रुद्रेश्वरं लिंगं काश्यामत्र समर्चितम् । ते रुद्ररूपिणो मर्त्या विज्ञेया नात्र संशयः

காசியில் இங்கே ருத்ரேஸ்வர லிங்கத்தை முறையாக வழிபடுவோர், மானிடராயினும் ருத்ரரூபமே என அறியப்படுவர்; இதில் ஐயமில்லை।

Verse 91

त्रिपुरेश समीपे तु दृष्ट्वा रुद्रेश्वरं विभुम् । रुद्रास्त इव विज्ञेया जीवंतोपि मृता अपि

திரிபுரேஸ்வரரின் அருகே வல்லமைமிகு ருத்ரேஸ்வரரைத் தரிசித்தவர்கள், உயிரோடு இருந்தாலும் மரணத்திற்குப் பிறகும், ருத்ரர்களே எனக் கருதப்பட வேண்டும்।

Verse 92

आगादिह महादेवो वृषेशो वृषभध्वजात् । बाणेश्वरस्य लिंगस्य समीपे वृषदः सदा

இங்கே மகாதேவன் வ்ருஷேசன், காளைச் சின்னம் தாங்கிய ஆண்டவனின் தாமத்திலிருந்து வந்துள்ளார். பாணேஸ்வர லிங்கத்தின் அருகே எப்போதும் இருந்து, வ்ருஷ-வரம்—நிலைத்தன்மை, வலிமை, ஆதரவு—அருள்கிறான்।

Verse 93

इहागतं तु केदारादीशानेश्वर संज्ञितम् । तद्द्रष्टव्यं प्रतीच्यां च लिंगं प्रह्लादकेशवात्

கேதாரத்திலிருந்து இங்கு வந்த ‘ஈசானேஸ்வர’ எனப் பெயர்பெற்ற லிங்கம் உள்ளது. அது மேற்குத் திசையில் ப்ரஹ்லாத-கேசவனின் அருகில் தரிசிக்கத்தக்கது.

Verse 94

ईशानेशं समभ्यर्च्य स्नात्वोत्तरवहांभसि । वसेदीशाननगरे ईशानसदृशप्रभः

ஈசானேசனை முறையாக அர்ச்சித்து, உத்தரவஹா நீரில் நீராடி, ஈசான-நகரில் வாசிக்க வேண்டும்; அப்போது அவன் ஈசானனைப் போன்ற ஒளியுடன் விளங்குவான்.

Verse 95

भैरवाद्भैरवी मूर्तिरत्रायाता मनोहरा । संहारभैरवो नाम द्रष्टव्यः स प्रयत्नतः

பைரவனிடமிருந்து இங்கு மனம்கவரும் பைரவீ வடிவு வெளிப்பட்டது. அவர் ‘ஸம்ஹாரபைரவர்’ என அழைக்கப்படுகிறார்; முயற்சியுடன் தேடி தரிசிக்க வேண்டும்.

Verse 96

पूजनात्सर्वसिद्ध्यै स प्राच्यां खर्वविनायकात् । संहारभैरवः काश्यां संहरेदघसंततिम्

அவரை வழிபட்டால் எல்லா சித்திகளும் கிடைக்கும். கிழக்குத் திசையில் கர்வ-விநாயகன் அருகில், காசியில் உள்ள ஸம்ஹாரபைரவர் தொடர்ந்த பாவத் தொடர்களை அழிக்கிறார்.

Verse 97

उग्रः कनखलात्तीर्थादाविरासेह सिद्धिदः । तद्विलोकनतो नृणामुग्रं पापं प्रणश्यति

கனகல தீர்த்தத்திலிருந்து சித்தி அளிப்பவன் உக்ரன் இங்கு வெளிப்பட்டான். அவனைத் தரிசித்தாலே மனிதர்களின் கொடிய பாவம் அழிகிறது.

Verse 98

उग्रं लिंगं सदा सेव्यं प्राच्यामर्कविनायकात् । अत्युग्रा अपि नश्येयुरुपसर्गास्तदर्चनात्

அர்கவிநாயகனின் கிழக்கில் உள்ள உக்ர லிங்கத்தை எப்போதும் சேவித்து வழிபட வேண்டும். அதன் அர்ச்சனையால் மிகக் கொடிய துன்பங்களும் பேரிடர்களும் அழிந்துபோகும்.

Verse 99

वस्त्रापथान्महाक्षेत्राद्भवो नाम स्वयं विभुः । भीमचंडी समीपे तु प्रादुरासीदिह प्रभो

இந்த மகாக்ஷேத்திரத்தில் வஸ்த்ராபதத்திலிருந்து தானே அனைத்தாற்றலுடைய பரமபிரபு ‘பவ’ என்ற நாமத்துடன் பீமசண்டியின் அருகில் வெளிப்பட்டார்.

Verse 100

भवेश्वरं समभ्यर्च्य भवेनाविर्भवेन्नरः । प्रभुर्भवति सर्वेषां राज्ञामाज्ञाकृतामिह

பவேஸ்வரரை முறையாக அர்ச்சித்து வழிபட்டால் மனிதன் பவனுக்கு ஒப்பான புகழும் வெளிப்படும் ஆற்றலும் பெறுவான். இங்கு அவன் அரசர்களில் தலைவனாய், அவன் ஆணை நிறைவேற்றப்படும்.

Verse 110

नैपालाच्च महाक्षेत्रादायात्पशुपतिस्त्विह । यत्र पाशुपतो योग उपदिष्टः पिनाकिना

நேபாளத்தின் மகாக்ஷேத்திரத்திலிருந்து பசுபதி இங்கு வந்தார். பினாகம் தாங்கிய சிவன் பாசுபத யோகத்தை உபதேசித்த இடம் இதுவே.

Verse 120

नकुलीशात्पुरोभागे दृष्टा भीमेश्वरं प्रभुम् । महाभीमानि पापानि प्रणश्यंति हि तत्क्षणात्

நகுலீசரின் முன்னிலையில் பரமபிரபு பீமேஸ்வரரை தரிசித்தவுடன் மிகக் கொடிய பாவங்களும் அந்தக் கணமே அழிந்துபோகும்.

Verse 130

हेमकूटाद्विरूपाक्षं लिंगमत्राविरास ह । महेश्वरादवाच्यां च दृष्टं संसारतारकम्

ஹேமகூடத்திலிருந்து விரூபாக்ஷ லிங்கம் இங்கே வெளிப்பட்டது. மகேஸ்வரரின் தெற்கில் அது சம்சாரக் கடலைக் கடத்தும் தாரகமாகத் தரிசனம் அளிக்கிறது.

Verse 140

मत्स्योदर्यां हि ये स्नाता यत्रकुत्रापि मानवाः । कृतपिंडप्रदानास्ते न मातुरुदरेशयाः

எங்கே இருந்தாலும், மட்ச்யோதரியில் நீராடி பிண்டப் பிரદાનத்தைச் செய்தவர்கள் மீண்டும் தாயின் கருப்பையில் படுத்திரார்.

Verse 150

शेषवासुकिमुख्यैश्च तत्प्रासादो महानिह । मणिमाणिक्यरत्नौघैर्निरमायि प्रयत्नतः

இங்கே அந்த மாபெரும் பிராசாதம் போன்ற ஆலயம் சேஷன், வாசுகி முதலிய முதன்மை நாகர்களால் முயற்சியுடன் கட்டப்பட்டது; மணி, மாணிக்கம், ரத்தினக் குவியல்களின் பெருக்கால் அது அலங்கரிக்கப்பட்டது.

Verse 160

नैर्कत्यां दिशि तल्लिंगं निरृतेश्वरसंज्ञकम् । पौलस्त्यराघवात्पश्चात्पूजितं सर्वदुष्टहृत्

நைருதி திசையில் உள்ள அந்த லிங்கம் ‘நிர்ருதேஸ்வர’ எனப் பெயர்பெற்றது. பின்னர் புலஸ்த்ய வம்சத்தாரான ராகவன் அதை வழிபட்டான்; அது எல்லா தீமையும் அசுபப் பாதிப்புகளையும் அகற்றும்.

Verse 170

एतान्यायतनानीश आनिनाय महांति च । शेषयित्वांशमात्रं च तस्मिन्क्षेत्रे निजे निजे

இறைவன் இந்த மாபெரும் திருத்தலங்களை இங்கே கொண்டு வந்தான்; ஆனால் ஒவ்வொன்றின் ஒரு பகுதியை அதன் சொந்த மூலக் க்ஷேத்திரத்திலேயே விட்டுவைத்து, அவை அவ்வவ் இடங்களில் நிலைபெறச் செய்தான்.

Verse 180

शिलादतनयोप्यैशीं मूर्द्धन्याज्ञां विधाय च । आहूय सर्वतो दुर्गाः प्रतिदुर्गं न्यवेशयत्

சிலாதனின் புதல்வனும் இப் பரம ஆணையை விதியாக நிறுவி, எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் துர்கா-ரட்சக தேவியரை அழைத்து, புனிதக் க்ஷேத்திரத்தைப் பாதுகாக்க ஒவ்வொரு கோட்டையிலும் ஒன்றொன்றாக அமர்த்தினான்।

Verse 182

श्रुत्वाष्टषष्टिमेतां वै महायतन संश्रयाम् । न जातु प्रविशेन्मर्त्यो जनन्या जाठरीं दरीम्

மஹாயதனத்தைச் சார்ந்த இந்த அஷ்டஷஷ்டி (விவரத்தை) கேட்ட பின், எந்த மானிடனும் ஒருபோதும் தாயின் ஜடர-குகை—அவள் வயிற்றுக் கந்தரத்தில் நுழையக் கூடாது।