Adhyaya 78

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र नरदेश्वरमुत्तमम् । तीर्थानां परमं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु

ஸ்ரீமார்கண்டேயர் கூறினார்—பின்னர், அரசேந்திரா, சிறந்த நரதேச்வர தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது தீர்த்தங்களில் பரம தீர்த்தம், நாரதரால் நிறுவப்பட்டது.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । नारदेन मुनिश्रेष्ठ कस्मात्तीर्थं विनिर्मितम् । एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसन्नो यदि सत्तम

யுதிஷ்டிரர் கூறினார்—முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நாரதர் எந்த காரணத்தால் இந்தத் தீர்த்தத்தை அமைத்தார்? உயர்ந்தவரே, நீங்கள் அருள்புரிந்தால் முழு வரலாறையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । परमेष्ठिसुतः पार्थ नारदो मुनिसत्तमः । रेवायाश्चोत्तरे कूले तपस्तेन पुरा कृतम्

ஸ்ரீமார்கண்டேயர் கூறினார்—பார்த்தா, பரமேஷ்டி (பிரம்மா) புதல்வனும் முனிகளில் சிறந்தவனுமான நாரதர், முற்காலத்தில் ரேவா நதியின் வடகரையில் தவம் செய்தார்.

Verse 4

नवनाडीनिरोधेन काष्ठावत्यां गतेन च । तोषितः पशुभर्ता वै नारदेन युधिष्ठिर

ஒன்பது நாடிகளை அடக்கி, ‘காஷ்டாவதி’ நிலையிலே புகுந்து, யுதிஷ்டிரா, நாரதர் பசுபர்த்தா—அனைத்து உயிர்களையும் போஷிக்கும் இறைவனை—திருப்திப்படுத்தினார்.

Verse 5

ईश्वर उवाच । तुष्टोऽहं तव विप्रेन्द्र योगिनाथ अयोनिज । वरं प्रार्थय मे वत्स यस्ते मनसि वर्तते

ஈசுவரன் கூறினார்—ஓ பிராமணச் சிறந்தவனே, ஓ யோகிநாதனே, ஓ அயோனிஜனே! நான் உன்னால் மகிழ்ந்தேன். மகனே, உன் மனத்தில் உள்ள வரத்தை என்னிடமிருந்து வேண்டு.

Verse 6

नारद उवाच । त्वत्प्रसादेन मे शम्भो योगश्चैव प्रसिध्यतु । अचला ते भवेद्भक्तिः सर्वकालं ममैव तु

நாரதர் கூறினார்—ஓ ஷம்போ, உமது அருளால் என் யோகம் சித்தியடையட்டும். மேலும் எல்லாக் காலமும் உம்மீது என் பக்தி அசையாததாக இருக்கட்டும்.

Verse 7

स्वेच्छाचारी भवे देव वेदवेदाङ्गपारगः । त्रिकालज्ञो जगन्नाथ गीतज्ञोऽहं सदा भवे

ஓ தேவா, நான் என் விருப்பம்போல் சுதந்திரமாகச் செல்லவல்லவனாக இருக்கட்டும்; வேதங்களும் வேதாங்கங்களும் அறிந்தவனாகட்டும். ஓ ஜகந்நாதா, நான் முக்காலமும் அறிந்தவனாகவும், எப்போதும் புனிதப் பாடல்களில் தேர்ந்தவனாகவும் இருக்கட்டும்.

Verse 8

दिने दिने यथा युद्धं देवदानवमानुषैः । पाताले मर्त्यलोके वा स्वर्गे वापि महेश्वर

ஓ மகேசுவரா, நாள்தோறும் தேவர்கள், தானவர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரிடையே எங்கே எங்கே போர் எழுகிறதோ—பாதாளத்தில் ஆகட்டும், மর্ত்யலோகத்தில் ஆகட்டும், அல்லது ஸ்வர்கத்திலும் ஆகட்டும்…

Verse 9

पश्येयं त्वत्प्रसादेन भवन्तं पार्वतीं तथा । तीर्थं लोकेषु विख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्

உமது அருளால் நான் உம்மையும் பார்வதியையும் தரிசிக்கட்டும். மேலும் எல்லா உலகங்களிலும் புகழ்பெற்று, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் திருத்தீர்த்தம் தோன்றட்டும்.

Verse 10

ईश्वर उवाच । एवं नारद सर्वं तु भविष्यति न संशयः । चिन्तितं मत्प्रसादेन सिध्यते नात्र संशयः

ஈசுவரன் கூறினார்—நாரதா, இவ்வாறே ஆகும்; அனைத்தும் ஐயமின்றி நிகழும். நினைத்தது என் அருளால் நிறைவேறும்; இதில் சந்தேகமில்லை.

Verse 11

स्वेच्छाचारो भवेर्वत्स स्वर्गे पातालगोचरे । मर्त्ये वा भ्रम वै योगिन्न केनापि निवार्यसे

குழந்தையே, நீ விரும்பியபடி நடப்பாய்—சுவர்க்கத்திலும் பாதாளப் பகுதிகளிலும். யோகியே, மானிட உலகிலும் சுற்றித் திரி; உன்னை யாரும் தடுக்க முடியாது.

Verse 12

सप्त स्वरास्त्रयो ग्रामा मूर्च्छनाश्चैकविंशतिः । ताना एकोनपञ्चाशत्प्रसादान्मे तव ध्रुवम्

ஏழு ஸ்வரங்கள், மூன்று கிராமங்கள், இருபத்தொன்று மூர்ச்சனைகள்; மேலும் நாற்பத்தொன்பது தானங்கள் உள்ளன. என் அருளால் இவை அனைத்தும் உன் மூலம் உறுதியாக நிலைபெறும்.

Verse 13

मम प्रियंकरं दिव्यं नृत्यगीतं भविष्यति । कलिं च पश्यसे नित्यं देवदानवकिन्नरैः

எனக்கு இனியதும் மனமகிழ்விப்பதும் ஆன தெய்வீக நடனமும் பாடலும் தோன்றும். மேலும் தேவர்கள், தானவர்கள், கின்னரர்கள் நடுவே நீ எப்போதும் கலியை (நேரில்) காண்பாய்.

Verse 14

त्वत्तीर्थं भूतले पुण्यं मत्प्रसादाद्भविष्यति । वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो ह्यशेषज्ञानकोविदः । एकस्त्वमसि निःसङ्गो मत्प्रसादेन नारद

என் அருளால் பூமியில் உன் தீர்த்தம் புனிதமாய் விளங்கும். நீ வேத-வேதாங்கங்களின் தத்துவத்தை அறிந்தவன், எல்லா அறிவிலும் தேர்ந்தவன்; என் அருளால், நாரதா, நீ ஒருவனாய் பற்றற்றவனாக நிலைத்திருக்கிறாய்.

Verse 15

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवो नारदस्तत्र शूलिनम् । स्थापयामास राजेन्द्र सर्वसत्त्वोपकारकम्

இவ்வாறு கூறி தேவர் மறைந்தார். பின்னர், அரசேந்திரா, நாரதர் அங்கே எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்பவனான சூலதாரி சிவனை நிறுவினார்.

Verse 16

पृथिव्यामुत्तमं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ यो गच्छेद्विजितेन्द्रियः

பூமியில் சிறந்த தீர்த்தம் நாரதரால் உருவாக்கப்பட்டது. அரசர்களில் சிறந்தவரே, யார் புலனடக்கத்துடன் அந்தத் தீர்த்தத்திற்குச் செல்கிறாரோ—

Verse 17

मासि भाद्रपदे पार्थ कृष्णपक्षे चतुर्दशी । उपोष्य परया भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम्

பார்த்தா, பாத்ரபத மாதத்தில் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று உன்னத பக்தியுடன் உபவாசம் இருந்து இரவில் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 18

छत्रं तत्र प्रदातव्यं ब्राह्मणे शुभलक्षणे । शस्त्रेण तु हता ये वै तेषां श्राद्धं प्रदापयेत् । ते यान्ति परमं लोकं पिण्डदानप्रभावतः

அங்கே நற்குறியுள்ள பிராமணருக்கு குடை தானம் செய்ய வேண்டும். ஆயுதத்தால் கொல்லப்பட்டவர்களுக்குச் சிராத்தம் செய்ய வேண்டும்; பிண்டதானத்தின் பலனால் அவர்கள் பரமலோகத்தை அடைவார்கள்.

Verse 19

कपिला तत्र दातव्या पित्ःनुद्दिश्य भारत । इत्युच्चार्य द्विजे देया यान्तु ते परमां गतिम्

பாரதா, அங்கே பித்ருக்களை நோக்கி கபிலா பசுவை தானம் செய்ய வேண்டும். ‘அவர்கள் பரமகதியை அடையட்டும்’ என்று சொல்லி பிராமணருக்கு அளிக்க வேண்டும்.

Verse 20

अस्य श्राद्धस्य भावेन ब्राह्मणस्य प्रसादतः । नर्मदातोयभावेन न्यायार्जितधनस्य च । तेषां चैव प्रभावेन प्रेता यान्तु परां गतिम्

இந்த ஸ்ராத்தத்தின் தூய உள்ளார்ந்த பாவத்தாலும், பிராமணரின் அருளாலும், நர்மதையின் நீரின் புனிதத்தாலும், நீதியாய் ஈட்டிய செல்வத்தின் பலத்தாலும்—இவை அனைத்தின் பிரபாவத்தால்—பிரேதர்கள் பரமகதியை அடைவாராக।

Verse 21

इत्युच्चार्य द्विजे देया दक्षिणा च स्वशक्तितः । हविष्यान्नं विशालाक्ष द्विजानां चैव दापयेत्

இவ்வாறு உரைத்து, தன் ஆற்றலுக்கேற்ப பிராமணர்களுக்கு தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்; மேலும், ஹே விசாலாக்ஷா, இருமுறை பிறந்தோர்க்கு ஹவிஷ்யான்னம் (தூய யாக உணவு) பரிமாறச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 22

दीपं भक्त्या प्रदातव्यं नृत्यं गीतं च कारयेत् । अवाप्तं तेन वै सर्वं यः करोतीश्वरालये

பக்தியுடன் தீபம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; நடனமும் பாடலும் நடத்த வேண்டும். இறைவனின் ஆலயத்தில் இவ்வாறு செய்பவன், வேண்டிய அனைத்துப் பலன்களையும் நிச்சயமாக அடைவான்।

Verse 23

स याति रुद्रसांनिध्यमिति रुद्रः स्वयं जगौ । विद्यादानेन चैकेन अक्षयां गतिमाप्नुयात्

“அவன் ருத்ரரின் சன்னிதியை அடைகிறான்” என்று ருத்ரர் தாமே உரைத்தார். மேலும் ஒரே ஒரு முறை கல்வி-தானம் செய்தால்கூட அழியாத நிலையைக் கிடைக்கும்।

Verse 24

धूर्वहास्तत्र दातव्या भूमिः सस्यवती नृप । चित्रभानुं शुभैर्मन्त्रैः प्रीणयेत्तत्र भक्तितः

அரசே, அங்கே வழிபாட்டிற்கு உரிய தானங்கள் (தூர்வஹா முதலியவை) அளிக்க வேண்டும்; மேலும் பயிர் வளம் கொண்ட உழவுக்குத் தகுந்த நிலத்தையும் தானமாக வழங்க வேண்டும். அங்கே பக்தியுடன் மங்கள மந்திரங்களால் சித்ரபானுவை மகிழ்விக்க வேண்டும்।

Verse 25

आज्येन सुप्रभूतेन होमद्रव्येण भारत । ये यजन्ति सदा भक्त्या त्रिकालं नृत्यमेव च

ஓ பாரதா! மிகுந்த நெய்யும் உரிய ஹோமத் திரவியங்களும் கொண்டு எப்போதும் பக்தியுடன் யஜனம் செய்து, தினமும் மூன்று காலப் பூஜையையும் புனித நடனத்தையும் செய்பவர்கள்.

Verse 26

तीर्थे नारदनामाख्ये रेवायाश्चोत्तरे तटे । चित्रभानुमुखा देवाः सर्वदेवमय ऋषिः

ரேவையின் வடகரையில் ‘நாரத’ எனப் பெயர்பெற்ற தீர்த்தத்தில் சித்ரபானு முதலிய தேவர்கள் உறைவார்கள்; அங்கே உள்ள ரிஷி எல்லாத் தேவர்களையும் தன்னுள் கொண்டவர்.

Verse 27

ऋषिणा प्रीणिताः सर्वे तस्मात्प्रीत्यो हुताशनः । पूजिते हव्यवाहे तु दारिद्र्यं नैव जायते

ரிஷியால் அனைவரும் திருப்தியடைந்தனர்; ஆகவே ஹுதாசனன் (அக்னி) மகிழ்ந்தான். ஹவ்யவாஹன் (அக்னிதேவன்) வழிபடப்பட்டால் வறுமை ஒருபோதும் தோன்றாது.

Verse 28

धनेन विपुला प्रीतिर्जायते प्रतिजन्मनि । कुलीनाश्च सुवेषाश्च सर्वकालं धनेन तु

செல்வத்தால் ஒவ்வொரு பிறவியிலும் பெரும் திருப்தி உண்டாகிறது; செல்வத்தாலேயே மனிதன் எப்போதும் குலீனனாகவும் அழகுற அலங்கரிக்கப்பட்டவனாகவும் இருப்பான்.

Verse 29

प्लवो नदीनां पतिरङ्गनानां राजा च सद्वृत्तरतः प्रजानाम् । धनं नराणामृतवस्तरूणां गतं गतं यौवनमानयन्ति

நதிகளுக்கு ‘அதிபதி’ படகு; பெண்களுக்கு அதிபதி கணவன்; நல்வழியில் நிலைத்த அரசன் குடிகளின் அதிபதி எனப்படுகிறான். அதுபோல செல்வம் மனிதர்க்கு ஆதாரம்; வாழ்க்கையின் பருவங்களில், குறிப்பாக இளமையில், அது மீண்டும் மீண்டும் இளமையைத் திரும்பக் கொண்டுவருவது போல செய்கிறது.

Verse 30

धनदत्वं धनेशेन तस्मिंस्तीर्थे ह्युपार्जितम् । यमेन च यमत्वं हि इन्द्रत्वं चैव वज्रिणा

அந்தத் தீர்த்தத்தில் தனேசன் (குபேரன்) தனதத்துவத்தை அடைந்தான்; யமன் யமத்துவத்தை, வஜ்ரதாரி இந்திரன் இந்திரத்துவத்தைப் பெற்றான்.

Verse 31

अन्यैरपि महीपालैः पार्थिवत्वमुपार्जितम् । नारदेश्वरमाहात्म्याद्ध्रुवो निश्चलतां गतः

மற்ற அரசர்களும் அங்கே பார்திவத்துவம் (பூமியாட்சி) பெற்றனர். நாரதேச்வரத்தின் மஹிமையால் துருவன் அசைவிலா நிலையை அடைந்தான்.

Verse 32

सर्वतीर्थवरं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । पृथिव्यां सागरान्तायां रेवायाश्चोत्तरे तटे । तद्वरं सर्वतीर्थानां महापातकनाशनम्

கடல் எல்லையுடைய இந்தப் பூமியில், ரேவையின் வடகரையில், நாரதர் எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் சிறந்த தீர்த்தத்தை நிறுவினார். அந்த உத்தம தீர்த்தம், அனைத்துத் தீர்த்தங்களிலும் முதன்மையாக இருந்து, மகாபாதகங்களையும் அழிக்கிறது.

Verse 78

। अध्याय

“அத்தியாயம்”—இது அத்தியாயப் பிரிவு குறியீடு.