Nityā-paṭala-prakaraṇa (The Exposition of the Nityā-paṭala)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथातो विप्र नित्यानां प्रयोगादिसमन्वितम् । पटलं तेऽभिधास्यामि नित्याभ्यर्चनदीपकम् ॥ १ ॥

ஸனத்குமாரர் கூறினார்—ஓ விப்ரரே! இப்போது நித்யபூஜையின் பயன்பாடுகள் முதலியவற்றுடன் கூடிய ஒரு பகுதியை உமக்கு உரைப்பேன்; அது தினசரி அர்ச்சனைக்கு விளக்கென வழிகாட்டும்.

Verse 2

ललितायास्त्रिभिवर्णैः सकलार्थोऽभिधीयते । शेषेण देवीरूपेण तेन स्यादिदमीरितम् ॥ २ ॥

‘லலிதா’ என்ற நாமத்தில் மூன்று எழுத்துகளாலேயே முழு பொருள் வெளிப்படுகிறது; மீதிய பகுதி தேவியின் சொரூபமாகக் கொள்ளப்பட்டதால் இவ்வுரை இவ்வாறு கூறப்பட்டது।

Verse 3

अशेषतो जगत्कृत्स्नं हृल्लेखात्मकमुच्यते । तस्याश्चार्थस्तु कथितः सर्वतंत्रेषु गोपितः ॥ ३ ॥

முழு உலகமும் ‘ஹ்ருல்லேகா’—உள் விழிப்புணர்வின் உள்ளெழுத்து—என்ற இயல்புடையது எனச் சொல்லப்படுகிறது; ஆனால் அதன் பரமார்த்தம் கூறப்பட்டாலும் எல்லா தந்திரங்களிலும் மறைந்தே நிற்கிறது।

Verse 4

व्योम्ना प्रकाशमानत्वं ग्रसमानत्वमग्निना । तयोर्विमर्श ईकारो बिंदुना तन्निफालनम् ॥ ४ ॥

வியோமத்தால் ஒளிர்தல் நிலை; அக்னியால் விழுங்கும் நிலை. இவ்விரண்டின் விமர்சத்தால் ‘ஈ’ உயிரெழுத்து தோன்றும்; பிந்துவால் அந்த நாதம் நிறைவு பெறும்.

Verse 5

पिंडकर्तरि बीजाख्या मन्त्रा मालाभिधाः क्रमात् । एकार्णवन्तो द्व्यर्णाश्च त्रिदिङ्मुखार्णकाः ॥ ५ ॥

‘பிண்டகர்த்த்ரி’ விதியில் ‘பீஜ’ எனப்படும் மந்திரங்கள் வரிசையாக ‘மாலா’ என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. அவை மூன்று வகை: ஒரெழுத்து, இரெழுத்து, மற்றும் மூன்று திசைமுகம் கொண்ட மூன்றெழுத்து.

Verse 6

वृत्तिजार्णांल्लिखेदंकैर्व्यत्यस्तक्रमयोगतः । तैर्भेदयो जनं कुर्यात्संदर्भाणामशेषतः ॥ ६ ॥

விருத்தங்களின் வடிவங்களை எண்களுடன் எழுதிக் கொண்டு, வரிசையை மாற்றி அமைக்க வேண்டும். அவ்வழிகளால் எல்லா ‘சந்தர்ப’ங்களின் வகைப்பாட்டையும் குறையின்றி அமைக்க வேண்டும்.

Verse 7

देव्यात्मकं समुदयं विश्रांतिं च शिवात्मकम् । उभयात्मकमप्यात्मस्वरूपं तैश्च भावयेत् ॥ ७ ॥

உதயத்தை தேவியின் இயல்பாகவும், விச்ராந்தியை சிவனின் இயல்பாகவும் தியானிக்க வேண்டும்; இரண்டையும் தன்னுள் கொண்ட ஆத்மஸ்வரூபத்தையும் அவ்வாறே சிந்திக்க வேண்டும்.

Verse 8

कालेनान्यञ्च दुःखार्त्तिवासनानाशनो ध्रुवम् । पराहंतामयं सर्वस्वरूपं चात्मविग्रहम् ॥ ८ ॥

காலத்தின் ஓட்டத்தில் துயரால் வாடும் பிற வாசனைகளும் உறுதியாக அழிகின்றன. அது பரமத் தத்துவம்—அஹந்தை நோயின்றி, அனைத்துருவாய், ஆத்மாவையே தன் விக்ரஹமாகக் கொண்டது.

Verse 9

सदात्मकं स्फुरताख्यमरोषोपाधिवर्जितम् । प्रकाशरूपमात्मत्वे वस्तु तद्भासते परम् ॥ ९ ॥

அந்த பரமத் தத்துவம் ஆத்மரூபமாகவே ஒளிர்கிறது—தூய ‘சத்’ இயல்பு, நித்திய ச்புரத்தா (உள் ஒளி) என அறியப்படும், ராகம்-க்ரோதம் எனும் உபாதிகளின்றி, தூய பிரகாச-சைதன்ய ரூபம்।

Verse 10

यत एवमतो लोके नास्त्यमंत्रं यदक्षरम् । यद्विद्येति समाख्यातं सर्वथा सर्वतः सदा ॥ १० ॥

ஆகையால் இவ்வுலகில் மந்திரமல்லாத எழுத்து எதுவும் இல்லை. ‘வித்யா’ என அழைக்கப்படுவது எல்லாவிதமாகவும், எங்கும், எப்போதும் அந்த மந்திர-சக்தியால் நிறைந்துள்ளது।

Verse 11

वासरेषु तु तेष्वेवं सर्वापत्तारकं भवेत् । तद्विधानं च वक्ष्यामि सम्यगासवकल्पनम् ॥ ११ ॥

அந்த குறிப்பிட்ட நாட்களில் இவ்விதமாகச் செய்தால் அது எல்லா ஆபத்துகளிலிருந்தும் மீட்பளிப்பதாகும். இப்போது அதன் விதி—ஆசவத்தை முறையாகத் தயாரிக்கும் முறையை—நான் கூறுவேன்।

Verse 12

गौडी पैष्टी तथा माध्वीत्येवं तत्त्रिविधं स्मृतम् । गतुडमुष्णोदके क्षिप्त्वा समालोड्य विनिक्षिपेत् ॥ १२ ॥

இது மூன்று வகை என நினைவில் கூறப்படுகிறது—கௌடீ, பைஷ்டீ, மாத்வீ. கடுத்த (புளிப்புத் தொடக்கப் பொருள்) ஐ வெந்நீரில் இட்டு நன்றாகக் கலக்கி பின்னர் வைத்திட வேண்டும்।

Verse 13

घटे काचमये तस्मिन् धातकीसुमनोरजः । खात्वा भूमौ संध्ययोस्तु करैः संक्षोभ्य भूयसा ॥ १३ ॥

அந்த கண்ணாடி கலனில் தாதகீ மலர்களின் மகரந்தத்தை இட வேண்டும். பின்னர் காலை-மாலை இரு சந்திகளிலும் அதை மண்ணில் புதைத்து, கைகளால் நன்றாகக் கலக்க வேண்டும்।

Verse 14

मासमात्रे गते तस्मिन्निमग्ने रजसि द्रुतम् । संशोध्य पूजयेत्तेन गौडी सा गुडयोगतः ॥ १४ ॥

ஒரு மாதம் கடந்தபின் அது விரைவாக அடித்தட்டில் அமர்ந்தால், உடனே வடிகட்டி சுத்தப்படுத்தி அதனால் வழிபாடு செய்ய வேண்டும்; வெல்லம் சேர்த்ததால் அது ‘கௌடீ’ எனப்படுகிறது।

Verse 15

एवं मधुसमायोगान्माध्वी पैष्टीं श्रृणु प्रिय । अध्यर्द्धद्विगुणे तोये श्रपयेत्तंदुलं शनैः ॥ १५ ॥

இவ்வாறு தேனின் சரியான கலவையால் ‘மாத்வீ’ எனப்படும் மாவுச்சார்ந்த தயாரிப்பை கேள், பிரியமே; இரண்டரை மடங்கு நீரில் அரிசித் தானியங்களை மெதுவாகக் கொதிக்கச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 16

दिनत्रयोषिते तस्मिन्धात्र्यंकुररजः क्षिपेत् । दिनमेकं धृते वाते निवाते स्थापयेत्ततः ॥ १६ ॥

அதை மூன்று நாட்கள் வைத்தபின், தாத்ரீ (நெல்லிக்காய்) முளைகளின் ரேணு/தூளை அதில் சேர்க்க வேண்டும். பின்னர் ஒரு நாள், காற்று நிலைத்திருக்கும்போது, காற்றில்லா பாதுகாப்பான இடத்தில் வைக்க வேண்டும்।

Verse 17

उदकैर्लिलितं पश्चाद्गलितं पैष्टिकं मधु । वृक्षजं फलजं चेति द्विविधं क्रियते मधु ॥ १७ ॥

மாவிலிருந்து செய்யப்படும் மது முதலில் நீருடன் கலக்கப்பட்டு பின்னர் வடிகட்டப்படுகிறது—அது ‘பைஷ்டிக’ம். மேலும் தாவரமூலமானது மரமூலம், பழமூலம் என; இவ்வாறு மது இருவகையாகச் செய்யப்படுகிறது।

Verse 18

तन्निर्माणं श्रृणुष्वाद्य यदास्वादान्मनोलयः । मृद्वीकांवाथ खर्जूरफलं पुष्पमथापि वा ॥ १८ ॥

இப்போது அதன் தயாரிப்பை கேள்—அதன் சுவையால் மனம் லயித்து அமைதியடையும்: அது மிருத்வீகா (திராட்சை), அல்லது பேரீச்சம்பழம், அல்லது மலர்களாலும் செய்யலாம்।

Verse 19

मधूकस्यांभसि क्षिप्त्वा शतृमर्द्धावशेषितम् । प्राक्सृतासवलेशेन मिलितं दिवसद्वयात् ॥ १९ ॥

மதூகத்தைப் பிழிந்த பின் மீதமுள்ள பகுதியை நீரில் இட்டு, முன்பே தயாரான ஆசவத்தின் சிறிதளவைச் சேர்க்க வேண்டும்; இரண்டு நாளில் அது நன்றாகக் கலந்து புளித்து ஆசவமாகிறது।

Verse 20

गालितं स्वादु पूजार्हं मनोलयकरं शुभम् । वार्क्षं तु नालिकेरं स्याद्धिंतालस्याथ तालतः ॥ २० ॥

வடிகட்டிய சாறு இனிமையானது, பூஜைக்குத் தகுந்தது, மங்களகரமானது, மனத்தை அமைதிப்படுத்துவது. மரத்திலிருந்து பெறும் பானம் ‘நாலிகேர’ (தேங்காய்) எனப்படும்; அது ஹிங்தாலம் மற்றும் தாலம் (பனை) முதலியவற்றிலிருந்தும் கிடைக்கும்।

Verse 21

फलकांडात्स्नुतं दुग्धं नीतं सद्यो रसावहम् । नालिके रफलांतस्थसलिले शशिना युते ॥ २१ ॥

கனி தரும் செடியின் தண்டிலிருந்து சொரியும் பால் உடனே சாரமிக்கது; அதை எடுத்துக் குழாய் (நாலிகா) யில் வைத்து, கனியின் உள்ளே உள்ள ‘சசின்’ (சந்திரத் தத்துவம்) சேர்ந்த நீரில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்।

Verse 22

अर्द्धपूगफलोत्थं तु रमं संक्षिप्य तापयेत् । आतपे सद्य एवैतदासवं देवताप्रियाम् ॥ २२ ॥

அரை பாக்கு-கனியிலிருந்து எடுத்த சாற்றைச் சுருக்கி மெதுவாகச் சூடாக்க வேண்டும். வெயிலில் வைத்தவுடன் இந்த ஆசவம் உடனே தயாராகி தேவர்களுக்கு இனியதாகும்।

Verse 23

आसवैरेभिरुदितैरर्ध्यं देव्यै निवेदयेत् । देवैः कृत्वा ततः सद्यो दद्यात्तत्सिद्धये द्वयम् ॥ २३ ॥

கூறப்பட்ட ஆசவங்களால் தேவிக்கு அர்க்யம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். பின்னர் தேவர்களுடன் விதியை நிறைவேற்றி, அந்தச் செயலின் நிறைவேற்றத்திற்காக உடனே இரட்டைப் பரிசு/தானம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 24

साधको नियताहारः समाधिस्थः पिबेत्सदा । न कदाचित्पिबोत्सिद्धो देव्यर्थमनिवेदितम् ॥ २४ ॥

நியமமான உணவுடன் சமாதியில் நிலைத்த சாதகர் விதிப்படி எப்போதும் பானம் செய்யலாம். ஆனால் சித்தி பெறாதவன் தேவிக்கு நிவேதனம் செய்யாமல் ஒருபோதும் அருந்தக் கூடாது.

Verse 25

पानं च तावत्कुर्वीत यावता स्यान्मनोलयः । ततः करोति चेत्सद्यः पातकी भवति ध्रुवम् ॥ २५ ॥

மனம் லயமடைந்து அமைதியடையும் அளவிற்கு மட்டும் பானம் செய்ய வேண்டும். அதற்குப் பிறகும் தொடர்ந்தால், அவன் நிச்சயமாக உடனே பாவியாகிறான்.

Verse 26

देवतागुरुशिष्टान्यं पिबन्नासवमाशया । पातकी राजदंड्यश्च रिक्थोपासक एव ॥ २६ ॥

தேவர்கள், குரு அல்லது சிஷ்டர்கள் பெயரில் அர்ப்பணிக்க எண்ணி ஆசவம் அருந்துபவன் பாவி; அவன் அரச தண்டனைக்குரியவன், சிஷ்டர்களின் உச்சிஷ்டத்தை வழிபடுபவனெனக் கருதப்படுகிறான்.

Verse 27

साध्यसाधकयोरेतत्काम्य एव समीरितम् । सिद्धस्य सर्वदा प्रोक्तं यतोऽसौ तन्मयो भवेत् ॥ २७ ॥

இன்னும் சாதிக்க வேண்டியவருக்கும் சாதகருக்கும் இது காம்யக் கர்மமாக (விருப்பப்படி) கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் சித்தருக்கு இது எப்போதும் விதிக்கப்பட்டது; ஏனெனில் அவன் அதே தத்துவமயனாகிறான்.

Verse 28

पूजयेत्प्रोक्तरूपस्तु प्रोक्तरूपाश्च ताः क्रमात् । उपचारैरासवैश्च मत्स्यैर्मांसैस्तु संस्कृतैः ॥ २८ ॥

கூறப்பட்ட ரூபத்தை ஏற்று, கூறப்பட்ட ரூபங்களிலுள்ள அவர்களை வரிசைப்படி வழிபட வேண்டும்—உபசாரங்களுடன், ஆசவ நைவேத்யமும், சமைத்த மீன் மற்றும் மாம்சமும் சேர்த்து அர்ப்பணித்து.

Verse 29

अथ काम्यार्चनं वक्ष्ये प्रयोगांश्चापि नारद । येषामाचरणात्सिद्धिं साधको लभते ध्रुवम् ॥ २९ ॥

இப்போது, ஓ நாரதா! காம்யார்ச்சனை மற்றும் அதன் நடைமுறை முறைகளை நான் விளக்குகிறேன்; அவற்றை அனுஷ்டித்தால் சாதகர் நிச்சயமாக வேண்டிய சித்தியை அடைவார்.

Verse 30

चैत्रे दमनकैरर्चेत्पूर्णायां मदनोत्सवम् । वैशाखे मासि पूर्णायां पूजयेद्धेमपुष्पकैः ॥ ३० ॥

சைத்ர மாதப் பௌர்ணமியில் தமனக மலர்களால் மதனோத்ஸவமாக (தெய்வத்தை) அர்ச்சிக்க வேண்டும்; வைசாகப் பௌர்ணமியில் பொன் மலர்களால் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 31

ज्यैष्ठ्यां फलैर्यजेंद्देवीं कदलीपनसाम्नजैः । आषाढ्यां चन्दनैरेलाजातीकंकोलकुंकुमैः ॥ ३१ ॥

ஜ்யேஷ்ட மாதத்தில் வாழை, பலா முதலிய கனிகளால் தேவியை யஜனம் செய்ய வேண்டும்; ஆஷாடத்தில் சந்தனம், ஏலக்காய், மல்லிகை, கங்கோலம், குங்குமம் ஆகியவற்றால் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 32

श्रावण्यामागमोक्तेन विधिनार्चेत्पवित्रकैः । प्रौष्ठपद्यां गन्धपुष्पैर्यजेद्वा केतकीसुमैः ॥ ३२ ॥

ஸ்ராவணத்தில் ஆகமம் கூறிய விதிப்படி பவித்ர நூல்களால் அர்ச்சிக்க வேண்டும்; ப்ரௌஷ்டபதத்தில் மணமிகு மலர்களாலோ அல்லது கேதகி மலர்களாலோ யஜனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 33

आश्वायुज्यां कन्यकार्चा भूषावस्त्रधनादिभिः । कार्तिक्यां कुंकुमैश्चैव निशि दीपगणैरपि ॥ ३३ ॥

ஆஸ்வயுஜ மாதத்தில் கன்னியர்க்கு அர்ச்சனை செய்து ஆபரணங்கள், ஆடைகள், செல்வம் முதலியவற்றை அளிக்க வேண்டும்; கார்த்திகத்தில் குங்குமத்தாலும், இரவில் தீபக் குழுக்களாலும் (பூஜிக்க வேண்டும்)।

Verse 34

सचंद्रैर्मार्गशीर्ष्यां तु नालिकेरैरपूपकैः । पौष्यां सशर्करगुडैर्गवां दुग्धैः समर्चयेत् ॥ ३४ ॥

மார்கசீர்ஷ மாதத்தில் சந்திரனைப் போன்ற இனிப்புகள், தேங்காய் மற்றும் அபூபம் (மால்புவா) ஆகியவற்றுடன் தெய்வத்தை முறையாக அர்ச்சிக்க வேண்டும். பௌஷ மாதத்தில் சர்க்கரை, வெல்லம் மற்றும் பசும்பால் சேர்த்து வழிபட வேண்டும்.

Verse 35

स्वर्णरौप्यैः पंकजैस्तु माघ्यां सौगन्धिकादिभिः । फाल्गुन्यां विविधैर्द्रव्यैः फलैः पुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ३५ ॥

மா஘ மாதத்தில் பொன்-வெள்ளியால் செய்யப்பட்ட தாமரைகள் மற்றும் சௌகந்திகம் முதலிய மணமிகு மலர்களுடன் அர்ச்சிக்க வேண்டும். பால்குண மாதத்தில் பலவகை திரவியங்கள்—மணமிகு கனிகளும் மலர்களும்—கொண்டு வழிபட வேண்டும்.

Verse 36

पर्वताग्रे यजेद्देवीं पलाशकुसुमैर्निशि । सिद्धद्रव्यैश्च सप्ताहात्खेचरीमेलनं भवेत् ॥ ३६ ॥

மலைச் சிகரத்தில் இரவில் பலாச மலர்களால் தேவியை யஜனம் செய்ய வேண்டும். சித்த திரவியங்களின் துணையால் ஏழு இரவுகளில் கேசரியுடன் சங்கமம்/சாட்சாத்காரம் உண்டாகும்.

Verse 37

अरण्ये वटमूले वा कुंजे वा धरणीभृताम् । कदम्बगजातिपुष्पाभ्यां सिद्धद्रव्यैः शिवां यजेत् ॥ ३७ ॥

காட்டில்—ஆலமரத்தின் அடியில் அல்லது மலைகளின் தோப்பில்—சித்த திரவியங்களுடன் கடம்பம், ஜாதி மலர்களால் சிவா (மங்கல தேவியை) வழிபட வேண்டும்.

Verse 38

मासेन सिद्धा यक्षिण्यः प्रत्यक्षा वांछितप्रदाः । केतकीकुसुमैः सिद्धाश्चेटका वारिधेस्तटे ॥ ३८ ॥

ஒரு மாதத்திற்குள் யக்ஷிணிகள் சித்தியடைந்து நேரில் வெளிப்பட்டு விரும்பிய வரங்களை அளிப்பர். கேதகி மலர்களால் கடற்கரையில் சேடகன் (பணியாள் ஆவி) சித்தியடையும்.

Verse 39

आज्ञामभीष्टां कुर्वन्ति रणे मायां महाद्भुताम् । वसूनि मालां भूषां च दद्युरस्येहयानिशम् ॥ ३९ ॥

அவர்கள் விரும்பிய ஆணையை நிறைவேற்றி, போரில் மிக அதிசயமான மாயையை வெளிப்படுத்துவர். இங்கே அவர்கள் இரவும் பகலும் அவனுக்கு செல்வம், மாலைகள், ஆபரணங்கள் தொடர்ந்து அர்ப்பணிப்பர்।

Verse 40

पीठमृक्षद्रुमैः कृत्वा तत्र देवीं यजेन्निशि । शाल्मलैः कुसुमैः सिद्धद्रव्यैर्मासं तु निर्भयम् ॥ ४० ॥

குறிப்பிட்ட புனித மரங்களால் பீடம் அமைத்து, அங்கே இரவில் தேவியை வழிபட வேண்டும். சால்மலி மலர்களும் சித்தப் பொருட்களும் கொண்டு பூஜித்தால் ஒரு மாதம் அச்சமின்றி இருப்பான்।

Verse 41

श्यशानदेशे विप्रेंद्र सिद्ध्यंत्यस्य पिशाचकाः । अश्मपातप्रहाराद्यैर्जीयादाभिर्द्विषश्चिरम् ॥ ४१ ॥

ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே! சுடுகாட்டில் அவனுக்குப் பிசாசுகள் அடங்கிவிடுகின்றன. கற்கள் விழுதல், கடும் தாக்குதல் முதலிய வழிகளால் அவன் பகைவர்கள் நீண்ட காலம் துன்புறுவர்।

Verse 42

निर्जने विपिने रात्रौ मासमात्रं तु निर्भयः । यजेद्देवीं चक्रगतां सिद्धद्रव्यसमन्विताम् ॥ ४२ ॥

தனிமையான காட்டில் இரவில் ஒரு மாதம் அச்சமின்றி இருந்து, சக்கரத்தில் நிறுவப்பட்ட தேவியை சித்தப் பொருட்களுடன் வழிபட வேண்டும்।

Verse 43

मालतीजातपुन्नागकेतकीमरुभिः क्रमात् । तेन सिद्ध्यंति वेतालास्तानारुह्येच्छया चरेत् ॥ ४३ ॥

மாலதி, ஜாதி, புன்னாக, கேதகி, மரு ஆகிய மலர்களை முறையே பயன்படுத்தினால் வேதாளர்கள் அடங்குவர்; அவர்களை ஏறி சாதகர் விருப்பம்போல் எங்கும் உலாவலாம்।

Verse 44

श्मशाने चंडिकागेहे निर्जने विपिनेऽपि वा । मध्यरात्रे यजेद्देवीं कृष्णवस्त्रविभूषणैः ॥ ४४ ॥

சுடுகாட்டிலோ, சண்டிகையின் இல்ல-ஆலயத்திலோ, அல்லது தனிமையான காட்டிலோ—நள்ளிரவில் கருப்பு ஆடையும் ஆபரணங்களும் அணிந்து தேவியை வழிபட வேண்டும்।

Verse 45

कृष्णचक्रेऽतिकृष्णां तामतिक्रुद्धाशयो यजेत् । साध्य योनिं तदग्रे तु बलिं छिंदन्निवेदयेत् ॥ ४५ ॥

கருப்பு வட்டச் சக்கரத்தில் அந்த மிகக் கருமையான தேவியை, கடும் உறுதியுடன் மனம் ஒருமுகப்படுத்தி வழிபட வேண்டும். பின்னர் அவளின் முன் விதிப்படி ‘யோனி’ச் சின்னத்தை நிறுவி, வெட்டுவது போல பலியை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 46

सिद्धद्रव्यसमेतं तु मासात्तद्भाललोचनात् । जायन्ते भीषणाः कृत्यास्ताभ्यः सिद्धिं निवेदयेत् ॥ ४६ ॥

ஆனால் சித்தப் பொருட்களுடன் (விதி நிறைவேற) ஒரு மாதத்திற்குள், அந்த நெற்றிக் கணிலிருந்து அச்சமூட்டும் க்ருத்யைகள் தோன்றும். அப்போது அவற்றிடம் வேண்டிய சித்தியை நிவேதனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 47

विश्वसंहारसंतुष्टाः पुनरेत्य निजेच्छया । देव्या ललाटनेत्रे स्युः प्रार्थिते तु तिरोहिताः ॥ ४७ ॥

உலகச் சங்காரத்தில் மகிழ்ந்த அவை தம் விருப்பத்தால் மீண்டும் திரும்பி வருகின்றன. அவை தேவியின் நெற்றிக் கணில் தங்கும்; ஆனால் வேண்டினால் கண்களுக்கு மறைந்து விடும்।

Verse 48

रक्तभूषांबरालेपमालाभूषितविग्रहाः । उद्याने निर्जने देवीं चक्रे संचिंत्य पूजयेत् ॥ ४८ ॥

சிவப்பு ஆபரணங்கள், சிவப்பு ஆடை, சிவப்பு பூச்சு, மாலைகள் ஆகியவற்றால் உருவத்தை அலங்கரித்து, தனிமையான தோட்டத்தில் வட்டச் சக்கரத்துள் தேவியைத் தியானித்து பின்னர் வழிபட வேண்டும்।

Verse 49

कह्लारचंपकाशोकपाटलाशतपत्रकैः । सिद्धद्रव्यसमोपेतैर्मायाः सिद्ध्यंति मासतः ॥ ४९ ॥

கஹ்லார (நீலத் தாமரை), சம்பக, அசோக, பாடலா, சதபத்ரத் தாமரை ஆகியவற்றையும், சித்த த்ரவ்யங்களையும் சேர்த்தால், மாயா-கிரியைகள் ஒரு மாதத்திற்குள் நிறைவேறும்।

Verse 50

यासां प्रसादलाभेन कामरूपो भवेन्नरः । याभिर्विश्वजयी विश्वचारी विश्वविनोदवान् ॥ ५० ॥

அந்த (வித்யா/சக்தி)களின் அருள் கிடைத்தால் மனிதன் விரும்பிய வடிவம் எடுக்க வல்லவனாகிறான்; அவற்றால் உலகை வெல்வோனாகவும், உலகமெங்கும் சுற்றுவோனாகவும், உலகில் மகிழ்விப்போனாகவும் ஆகிறான்।

Verse 51

षडाधाराब्जमध्ये तु चक्रं संछित्य पूजयेत् । चंद्रचंदनकस्तूरीमृगनाभिमहोदयैः ॥ ५१ ॥

பின் ஆறு ஆதாரங்களெனும் தாமரையின் நடுவில் புனிதச் சக்கரத்தை நிறுவி, கற்பூரம், சந்தனம், கஸ்தூரி, மிருகநாபி முதலிய உயர்ந்த நறுமணப் பொருட்களால் வழிபட வேண்டும்।

Verse 52

त्रिकालज्ञो भवेद्देवीं तेषु सम्यग्विचिंतयेत् । पूर्णप्रतीतौ भव्यानि विकलेऽभव्यमीरितम् ॥ ५२ ॥

தேவி! முக்காலத்தையும் அறிந்தவனாய் இருந்து அந்த (குறி/அடையாள)ங்களைச் சரியாகச் சிந்திக்க வேண்டும். உணர்வு முழுமையாயின் பலன் சுபம்; குறையாயின் அசுபம் என உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 53

देवीं चक्रेण सहितां स्मरेद्भक्तियुतो नरः । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ ५३ ॥

பக்தியுடன் மனிதன் சக்கரத்துடன் கூடிய தேவியை நினைந்து தியானிக்க வேண்டும். அவள் ‘விவேகா’, ‘விபவா’, ‘விஸ்வா’, ‘விததா’ எனப் போற்றப்படுகிறாள்।

Verse 54

कामिनी खेचरी गर्वा पुराणा परमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ ५४ ॥

அவள் காமினி, கேசரி, கர்வா, புராணா, பரமேஸ்வரி; மேலும் கௌரி, சிவா, அமேயா, விமலா, விஜயா, பரா.

Verse 55

पवित्रा पीडनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा स्वानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ ५५ ॥

அந்த வித்யை தூய்மையாக்குபவள்; அகந்தை-அஞ்ஞானத்தை அடக்குபவள்; விஸ்வேசி, சிவனுக்கு அன்பானவள். அவள் அளவற்ற ரூபங்களுடையவள், சுயானந்தமயி, தாமரைநேத்திரி, நிந்தையற்றவள்.

Verse 56

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ ५६ ॥

அவள் வரம் அளிப்பவள், நல்வாக்கு தருபவள்; பலவிதமாக வெளிப்படும் வாணியே அவள், வேதமூர்த்தி. அவள் வித்யை, வாகீஸ்வரி, சத்தியரூபி, தன்னடக்கமுடையவள்—சரஸ்வதி.

Verse 57

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मानदा तथा । पूषा चैव तथा तुष्टिः पुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ ५७ ॥

அவள் தூய ஆனந்தரூபி, அமிர்தரூபி; மரியாதை அளிப்பவள். அவளே பூஷா (போஷிப்பவள்), துஷ்டி, புஷ்டி, ரதி, த்ருதி.

Verse 58

शाशिनी चंद्रिका कांतिर्ज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगदा । देवीनामानि चैतानि चुलुके सलिले स्मरन् ॥ ५८ ॥

ஒரு கைநிறை நீரில் தேவியின் இந்நாமங்களை நினைவு கூர்க—சாஷினி, சந்திரிகா, காந்தி, ஜ்யோத்ஸ்னா, ஸ்ரீ, ப்ரீதி, அங்கதா.

Verse 59

मातृकासहितां विग्नां त्रिरावृत्त्यामृतात्मिकाम् । ताडीं सारस्वतीं जिह्वां दीपाकारां स्मरन्पिबेत् ॥ ५९ ॥

நாவை தீபச் சுடர்போல் ஒளிரும் சரஸ்வதியாகவும், தாடீ (வாக்கு-நாடி)யாகவும் நினைத்து, மாத்ருகைகளுடன் மூன்று முறை ஜபித்து, தடைகளை நீக்கும் அமுதத் தாரையைப் பருக வேண்டும்।

Verse 60

अब्दाञ्चतुर्विधं तस्य पांडित्यं भुवि जायते । एवं नित्यमुषः काले यः कुर्याच्छुद्धमानसः ॥ ६० ॥

தூய மனத்துடன் தினமும் விடியற்காலத்தில் இவ்விதம் பயிற்சி செய்பவருக்கு, ஒரு ஆண்டுக்குள் இவ்வுலகில் நான்வகை பாண்டித்யம் தோன்றும்।

Verse 61

स योगी ब्रह्मविज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् । अनुग्रहोक्तचक्रस्थां देवीं ताभिर्वृतास्मरेत् ॥ ६१ ॥

அந்த சாதகர் உண்மையான யோகி—பிரம்மஞானி, சிவயோகத்தில் நிலைத்தவர், ஆத்மவித். அருளால் உபதேசிக்கப்பட்ட சக்கரத்தில் உறையும் தேவியை, அவள் துணை சக்திகளால் சூழப்பட்டவளாகத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 62

चंपकेंदीवरैर्मासादारोग्यमुपजायते । ज्वरभूतग्रहोन्मादशीतकाकामलाक्षिहृत् ॥ ६२ ॥

செம்பகம் மற்றும் நீலத் தாமரை மலர்களால் (பூஜை/அர்ப்பணம்) செய்தால் ஒரு மாதத்திற்குள் ஆரோக்கியம் உண்டாகும்; காய்ச்சல், பூத-கிரகப் பிடிப்பு, பித்துநிலை, நடுக்கக் குளிர், மஞ்சள் காமாலை, கண் நோய்கள் நீங்கும்।

Verse 63

दंतकर्णज्वरशिरः शूलगुल्मादि कुक्षिजाः । व्रणप्रमेहच्छर्द्यर्शोग्रहण्यामत्रिदोषजाः ॥ ६३ ॥

பல்-காது நோய்கள், காய்ச்சல், தலைவலி, வயிற்றுக் கோளாறு/சுளுக்கு, குல்மம் போன்ற குடல்வழி நோய்கள்; மேலும் புண், பிரமேகம், வாந்தி, மூலநோய், கிரஹணி நோய், ஆமம்—இவை அனைத்தும் மூன்று தோஷங்களின் சீர்கேடால் உண்டாகும் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 64

सर्वे तथा शमं यांति पूजया परमेश्वरी । द्रव्यं चक्रस्य निर्माणे काश्मीरं समुदी रितम् ॥ ६४ ॥

ஓ பரமேஸ்வரி! முறையான பூஜையால் அவர்கள் அனைவரும் அதுபோல அமைதியை அடைகின்றனர்; மேலும் பூஜைச் சக்கரத்தை அமைக்க காஷ்மீரம் (குங்குமப்பூ) த்ரவ்யமாக கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 65

सिंदूरं गैरिकं लाक्षा दरदं चंदनद्वयम् । बिलद्वारे लिखेत्त्र्यस्रं षोडशत्र्यस्रसंयुतम् ॥ ६५ ॥

சிந்தூரம், கெய்ரிகம், லாக்ஷா, தரதம் மற்றும் இருவகை சந்தனம் கொண்டு, வாயில் திறப்பின் நுழைவில் பதினாறு துணை முக்கோணங்களுடன் கூடிய ஒரு முக்கோணத்தை வரைய வேண்டும்.

Verse 66

दरदेनास्य मध्यस्थां पूजयेत्परमेश्वरीम् । ताभिस्तच्छक्तिभिः साकं सिद्धद्रव्यैः सुगंधिभिः ॥ ६६ ॥

தரதம் கொண்டு அதன் நடுவில் உறையும் பரமேஸ்வரியைப் பூஜிக்க வேண்டும்; மேலும் அவளுடைய சக்திகளுடன் சேர்ந்து சித்த த்ரவ்யங்களாலும் நறுமண அர்ப்பணங்களாலும் ஆராதனை செய்ய வேண்டும்.

Verse 67

कुसुमैर्मासमात्रेण नागकन्यासमन्वितम् । पातालादिषु लोकेषु रमयत्यनिशं चिरम् ॥ ६७ ॥

ஒரு மாதம் மட்டும் மலர்களை அர்ப்பணித்தால், சாதகன் நாககன்னியர்களுடன் இணைந்து, பாதாளம் முதலான உலகங்களில் நீண்ட காலம் இடையறாது இன்புறச் செய்யப்படுவான்.

Verse 68

यक्षराक्षसगंधर्वसिद्धविद्याधरांगनाः । पिशाचा गुह्यका वीराः किन्निरा भुजगास्तथा ॥ ६८ ॥

யக்ஷர், ராக்ஷசர், கந்தர்வர், சித்தர், வித்யாதரர் மகளிர்; பிசாசர், குஹ்யகர், வீரர்கள், கின்னரர் மற்றும் புஜகர் ஆகியோரும்—(அனைவரும் அடங்குவர்).

Verse 69

सिद्ध्यंति पूजनात्तत्र तथा तत्प्रोक्तकालतः । किंशुकैर्भूषणावाप्तौ पाटलैर्गजसिद्धये ॥ ६९ ॥

அவ்விதியில் பூஜையால், மேலும் சொல்லப்பட்ட காலத்தில் செய்வதால், வேண்டிய பலன் நிறைவேறும். கிம்śுக மலர்களால் ஆபரணப் பெறுதல்; பாடல மலர்களால் யானைச் சார்ந்த சித்தி கிடைக்கும்.

Verse 70

रक्तोत्पलैरश्वसिद्धौ कुमुदैश्चरसिद्धये । उत्पलैरुष्ट्रसंसिद्ध्यै तगरैः पशुसिद्धये ॥ ७० ॥

சிவப்பு உற்பல மலர்களால் குதிரைச் சித்தி; குமுத மலர்களால் மேயும் விலங்குகளின் சித்தி. உற்பல மலர்களால் ஒட்டகச் சார்ந்த முழுச் சித்தி; தகர மலர்களால் மிருகச் சித்தி கிடைக்கும்.

Verse 71

जंबीरैर्महिषावाप्त्यै लकुचैरजसिद्धये । दाडिमैर्निधिसंसिद्ध्यै मधुकैर्गानसिद्धये ॥ ७१ ॥

ஜம்பீரத்தால் எருமை பெறுதல்; லகுசத்தால் ஆடு (மೇಕை) சார்ந்த சித்தி. தாடிமத்தால் நிதி/செல்வப் பெறுதலின் சித்தி; மதூகத்தால் பாடல்-சித்தி கிடைக்கும்.

Verse 72

बकुलैरंगनासिद्ध्यै कह्लारैः पुत्रसिद्धये । शतपत्रैर्जयावाप्त्यै केतकैर्वाहनाप्तये ॥ ७२ ॥

பகுல மலர்களால் மங்கை/மனைவி சார்ந்த சித்தி; கஹ்லார மலர்களால் புத்திரப் பலன். நூறு இதழ் தாமரையால் வெற்றி; கேதக மலர்களால் வாகனப் பெறுதல் கிடைக்கும்.

Verse 73

सौरभाढ्यैः प्रसूनैस्तु नित्यं सौभाग्यसिद्धये । पूजयेन्मासमात्रं वा द्विगुणं त्रिगुणं तु वा ॥ ७३ ॥

நல்ல பேறு (சௌபாக்ய) சித்திக்காக மணமிகு மலர்களால் தினமும் பூஜை செய்ய வேண்டும்—ஒரு மாதமோ, அல்லது இருமடங்கோ, மும்மடங்கோ காலம் வரை.

Verse 74

यावत्फलावाप्तिकांक्षी शर्कराघृतपायसैः । सचक्रपरिवारां तां देवीं सलिलमध्यगाम् ॥ ७४ ॥

விரும்பிய பலனை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசை நீடித்தவரை, சர்க்கரை‑நெய் கலந்த பாயசத்தை நைவேத்யமாகக் கொண்டு, நீரின் நடுவில் சக்கரதாரி பரிவாரத்துடன் இருந்த அந்த தேவியை அணைந்தான்।

Verse 75

तर्प्पयेत्कुसुमैः सार्ध्यैः सर्वोपद्रवशान्तये । घृतैः पूर्णायुषः सिद्ध्यै क्षौद्द्रैः सौभाग्यसिद्धये ॥ ७५ ॥

அனைத்து இடையூறுகளும் சாந்தியடைய மலர்களால் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; முழு ஆயுள் சித்திக்க நெய்யால்; சௌபாக்கியம் மற்றும் மங்களம் சித்திக்க தேனாலே தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 76

दुग्धैरारोग्यसंसिद्ध्यै त्रिभिरैश्वर्यसिद्धये । नालिकेरोदकैः प्रीत्यै हिमतोयैर्नृपाप्तये । सर्वार्थसिद्धय तौर्यैरभिषिंचेन्महेश्वरीम् ॥ ७६ ॥

ஆரோக்கியம் முழுமையாகச் சித்திக்க பால் கொண்டு மகேஸ்வரியை அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; ஐஸ்வர்ய சித்திக்க மூவகை இனிய திரவங்களால்; பிரீதி மற்றும் அருளுக்காக தேங்காய் நீரால்; அரசரின் அனுகிரகம் பெற பனிநீர் போன்ற குளிர்ந்த நீரால்; எல்லா நோக்கங்களும் சித்திக்க இசைக்கருவிகளின் தாளத்துடன் மகேஸ்வரியை அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 77

पूगोद्याने यजेद्देवीं सिद्धद्रव्यैर्दिवानिशम् । निवसंस्तत्र तत्पुष्पैर्जायते मन्मथोपमः ॥ ७७ ॥

அரைக்கா (சுபாரி) தோட்டத்தில் சித்தமான திரவியங்களால் பகலும் இரவும் தேவியை வழிபட வேண்டும். அங்கே தங்கி, அதே தோட்ட மலர்களால் சேவை‑அர்ச்சனை செய்தால் மனிதன் மன்மதனைப் போல அழகுடையவனாகிறான்।

Verse 78

पूर्णासु नियत्तं देवीं कन्यकायां समर्चयन् । कृत्याः परेरिता मंत्रा विमुखांस्तान् ग्रसंति वै ॥ ७८ ॥

நியமிக்கப்பட்ட பூர்ண (சுப) காலங்களில், கட்டுப்பாட்டுடன் கன்னி வடிவில் தேவியை முறையாக அர்ச்சித்தால், க்ருத்யாவால் தூண்டப்பட்ட மந்திரங்கள் உண்மையிலேயே விமுகர்களை பிடித்து விழுங்கும்.

Verse 79

लिंगत्रयमयीं देवीं चक्रस्थाभिश्च शक्तिभिः । पूजयन्निष्टमखिलं लभतेऽत्र परत्र च ॥ ७९ ॥

புனிதச் சக்கரத்தில் நிலைபெற்ற சக்திகளுடன் கூடிய திரிலிங்கமயி தேவியை பக்தியுடன் வழிபடுவோர், இவ்வுலகிலும் அப்புலகிலும் எல்லா இஷ்டப் பயன்களையும் அடைவர்।

Verse 80

शतमानकृतैः स्वर्णपुष्पैः सौरभ्यवासितैः । पूजयन्मासमात्रेण प्राग्जन्माद्यैर्विमुच्यते ॥ ८० ॥

நறுமணத்தால் மணமூட்டப்பட்ட, சதமான அளவுக்குச் செய்யப்பட்ட பொன் மலர்களால் ஒரு மாதம் வழிபடுவோர், முன்ஜன்மம் முதலான பாவக் கிளேசங்களிலிருந்து விடுபடுவர்।

Verse 81

तथा रत्नैश्च नवभिर्मासं तु यदि पूजयेत् । विमुक्तसर्वपापौघैस्तां च पश्यति चक्षुषा ॥ ८१ ॥

அதேபோல் ஒன்பது வகை ரத்தினங்களால் ஒரு மாதம் வழிபட்டால், எல்லாப் பாபப் பெருக்குகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, அவள் தேவியைத் தன் கண்களால் தரிசிப்பான்।

Verse 82

अंशुकैरर्चयेद्देवीं मासमात्रं सुगंधिभिः । मुच्यते पापकृत्यादिदुःखौघैरितरैरपि ॥ ८२ ॥

நறுமணப் பொருட்களுடன் ஆடைகள் அர்ப்பணித்து ஒரு மாதம் தேவியை அர்ச்சித்தால், பாவச் செயல்களிலிருந்து தொடங்கும் துயரப் பெருக்குகளிலிருந்தும் பிற துன்பங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்।

Verse 83

देवीरूपं स्वमात्मानं चक्रं शक्तीः समंततः । भावयन्विषयैः पुष्पैः पूजयंस्तन्मयो भवेत् ॥ ८३ ॥

தன் ஆத்மாவையே தேவியின் ரூபமாகத் தியானித்து, சுற்றியுள்ள வட்டத்தை அவளின் சக்திகளாக எண்ணி, புலன்விஷயங்களையே ‘மலர்கள்’ ஆகக் கொண்டு வழிபடுவோர், அந்த தேவித் தத்துவத்தில் ஒன்றித் திளைப்பார்।

Verse 84

षोडशानां तु नित्यानां प्रत्येक तिथयः क्रमात् । तत्तित्तिथौ तद्भजनं जपहोमादिकं चरेत् ॥ ८४ ॥

பதினாறு நித்திய விரதங்களுக்குத் தத்தம் திதிகள் வரிசையாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன. அந்தந்த திதியில் அந்தந்த தெய்வ/விரதத்திற்கு பூஜை செய்து, ஜபம், ஹோமம் முதலியவற்றை விதிப்படி நடத்த வேண்டும்।

Verse 85

घृतं च शर्करा दुग्धमपूपं कदलीपलम् । क्षौद्रं गुडं नालिकेरफलं लाजा तिलं दधि ॥ ८५ ॥

நெய், சர்க்கரை, பால், அபூபம் (இனிப்பு அப்பம்), வாழைப்பழம்; மேலும் தேன், வெல்லம், தேங்காய், லாஜா (வறுத்த அரிசி), எள், தயிர் ஆகியவற்றையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 86

पृथुकं चणकं मुद्गपायसं च निवेदयेत् । कामेश्वर्यादिशक्तीनां सर्वासामपि चोदितम् ॥ ८६ ॥

பிருதுகம் (அவல்), சணகம் (கொண்டைக்கடலை) மற்றும் முத்க-பாயசம் (பாசிப்பருப்பு பாயசம்) ஆகியவற்றை நைவேத்யமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இது காமேஸ்வரீ முதலிய சக்திகளின் அனைத்துப் பூஜைக்கும் விதிக்கப்பட்டது।

Verse 87

आद्याया ललितायास्तु सर्वाण्येतानि सर्वदा । निवेदयेञ्च जुहुयाद्वह्नौ दद्यान्नृणामपि ॥ ८७ ॥

இவை அனைத்தையும் எப்போதும் ஆத்யா லலிதைக்கு நிவேதனம் செய்ய வேண்டும்; அக்னியில் ஹோமமாக ஆஹுதிகளையும் அளித்து, மனிதர்களுக்கும் தானமாக வழங்க வேண்டும்।

Verse 88

तत्तद्विद्याक्षरप्रोक्तमौषधं तत्प्रमाणतः । संपिष्य गुटिकीकृत्य ताभिः सर्वं च साधयेत् ॥ ८८ ॥

அந்தந்த வித்யையின் அக்ஷரங்கள் கூறும் மருந்தை குறிப்பிட்ட அளவில் எடுத்து அரைத்து, குளிகைகளாக செய்து; அவற்றின் மூலம் எல்லா சாதனைகளும் பலன்களும் நிறைவேறச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 89

रविवारेऽरुणांभोजैः कुमुदैः सोमवारके । भौमे रक्तोत्पलैः सौम्ये वारे तगरसंभवैः ॥ ८९ ॥

ஞாயிற்றுக்கிழமை அருணத் தாமரைகளால், திங்களன்று குமுத மலர்களால்; செவ்வாயன்று சிவந்த உத்பலங்களால், புதனன்று தகரம் பிறந்த மணமிகு மலர்களால் வழிபடுக।

Verse 90

गुरुवारे सुकह्लारैः शुक्रवारे सितांबुजैः । नीलोत्पलैर्मंदवारे पूजयेदिष्टमादरात् ॥ ९० ॥

வியாழனன்று வெண்காஹ்லார மலர்களால், வெள்ளியன்று வெண்தாமரைகளால்; சனியன்று நீல உத்பலங்களால்—இஷ்ட தெய்வத்தை மரியாதையுடன் வழிபடுக।

Verse 91

निवेदयेत्क्रमात्तेषु रविवारादिषु क्रमात् । पायसं दुग्धकदलीनवनीतसिताघृतम् ॥ ९१ ॥

அவ்வார வழிபாடுகளில் ஞாயிற்றிலிருந்து வரிசையாக நைவேத்யம் செலுத்துக—பாயசம், பால், வாழைப்பழம், تازா நவநீதம், வெண்சர்க்கரை, நெய்।

Verse 92

एवमिष्टं समाराध्य देवीं गंधादिभिर्यजेत् । ग्रहपीडां विजित्याशुसुखानि च समश्नुते ॥ ९२ ॥

இவ்வாறு இஷ்ட தேவியை முறையாக ஆராதித்து, நறுமணம் முதலியவற்றால் வழிபடுக; கிரகப் பீடையை விரைவில் வென்று, இன்பங்களையும் அடைவான்।

Verse 93

अर्धरात्रे तु साध्यां स्त्रीं स्मरन्मदनवह्निना । दह्यमानां हृतस्वांतां मस्तकस्थापितांजलिम् ॥ ९३ ॥

நள்ளிரவில் விரும்பிய பெண்ணை நினைத்தவுடன் அவன் மதனத் தீயால் எரிகிறான்; அவளும் மனம் கவரப்பட்டவளாய், தலைமேல் கைகூப்பி, எரிகிறவள்போல் நின்றிருப்பாள்।

Verse 94

विकीर्णकेशीमालोललोचनामरुणारुणाम् । वायुप्रेंखत्पताकास्थपदा पद्मकलेवराम् ॥ ९४ ॥

அவளுடைய கூந்தல் சிதறி விரிந்தது; கண்கள் அலைந்து துடித்தன; ஆழ்ந்த அருண நிற ஒளியால் அவள் பிரகாசித்தாள். காற்றில் அசையும் கொடிகளின் மேல் அவள் பாதங்கள் நிலைத்து, அவள் உடல் தாமரைப் போன்ற வடிவ-ஒளியுடன் விளங்கியது.

Verse 95

विवेकविधुरां मत्तां मानलज्जाभयातिगाम् । चिंतयन्नर्चयेञ्चक्रं मध्ये देवीं दिगंबराम् ॥ ९५ ॥

இயல்பான விவேகம் அற்றவளாய், தெய்வீக மயக்கத்தில் மத்தமாய், மானம்-நாணம்-பயம் ஆகியவற்றைத் தாண்டிய திகம்பரா தேவியைத் தியானித்து, சக்கரத்தின் நடுவில் அவளை நிறுவி சக்கராராதனை செய்ய வேண்டும்.

Verse 96

जपादाडिमबंधूककिंशुकाद्यैः समर्चयेत् । अन्यैः सुगंधिशेफालीकुसुमाद्यैः समर्चयेत् ॥ ९६ ॥

செம்பருத்தி, மாதுளை மலர், பந்தூக, கிஞ்சுக முதலிய மலர்களால் நன்கு அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்; அதுபோல மணமிகு சேபாலி முதலிய பிற மலர்களாலும் வழிபட வேண்டும்.

Verse 97

त्रिसप्तरात्रादायाति प्रोक्तरूपा मदाकुला । यावच्छरीरपातः स्याच्छापो वानपगास्य सा ॥ ९७ ॥

மூன்று முறை ஏழு இரவுகள் கடந்தபின், கூறப்பட்ட வடிவத்தை ஏற்று, மயக்கத்தில் கலங்கியவளாய் அவள் மீண்டும் வருகிறாள்; உடல் வீழ்ச்சி (மரணம்) வரை அவள்மேல் அந்த சாபம் நீங்காததாகவே நிலைக்கும்.

Verse 98

पद्मैरक्तैस्त्रिमध्वक्तैर्होमाल्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथैव कैरवै रक्तैरंगनाः स्ववशं नयेत् ॥ ९८ ॥

மூன்று வகை தேனில் நனைத்த சிவந்த தாமரைகளால் ஹோமம் செய்தால் லக்ஷ்மி (செல்வம்) கிடைக்கும். அதேபோல் சிவந்த கைரவ மலர்களால் செய்தால் பெண்கள் தம் வசமாகுவர்.

Verse 99

समानरूपवत्सायाः शुक्लाया गोः पयःप्लुतैः । मल्लिकामालतीजातीशतपत्रैर्हुतैर्भवेत् ॥ ९९ ॥

அதே நிறக் கன்றுடைய வெள்ளைப் பசுவின் பாலால் நனைத்த மல்லிகை, மாலதி, ஜாதி, சதபத்ர மலர்களை புனித அக்னியில் ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்।

Verse 100

कीर्तिविद्याधनारोग्यसौभाग्यवित्तपादिकम् । आरग्वधप्रसूनैस्तु क्षौद्राक्तैर्हवनाद्भवेत् ॥ १०० ॥

தேன் பூசப்பட்ட ஆரக்வத மலர்களால் ஹவனம் செய்தால் புகழ், கல்வி, செல்வம், ஆரோக்கியம், சௌபாக்கியம், வளமை ஆகியவற்றை அளிக்கும் பயன் கிடைக்கும்।

Verse 101

स्वर्णादिस्तं भनं शत्रोर्नृपादीनां क्रुधोऽपि च । आज्याक्तैः करवीरोत्थैः प्रसूनैररुणैर्हुतैः ॥ १०१ ॥

நெய் பூசப்பட்ட கரவீர (அரளி) சிவப்பு மலர்களை அக்னியில் ஆஹுதி செய்தால் பகைவரின் தாக்குதல் தடுக்கப்படும்; அரசர் முதலியோரின் கோபமும் தணியும்।

Verse 102

रक्तांबराणि वनिता भूपामात्यवशं तथा । भूषावाहनवाणिज्यसिद्धयश्चास्य वांछिताः ॥ १०२ ॥

அவனுக்கு சிவப்பு ஆடைகள், பெண்கள், அரசர்–அமைச்சர்களை வசப்படுத்தும் ஆற்றல் கிடைக்கும்; மேலும் ஆபரணங்கள், வாகனங்கள், வாணிகம் ஆகியவற்றில் விரும்பிய வெற்றிகளும் உண்டாகும்।

Verse 103

लवणैः सर्षर्पैरैरितरैर्वाथ होमतः । सतैलाक्तैर्निशामध्ये त्वानयेद्वांछितां वधूम् ॥ १०३ ॥

உப்பு, கடுகு மற்றும் இதுபோன்ற பிற பொருட்களை எண்ணெய் பூசி அக்னியில் ஹோமம் செய்தால், நள்ளிரவில் விரும்பிய மணப்பெண்ணை வசப்படுத்தி வரவழைக்கலாம்।

Verse 104

तैलाक्तैर्जुहुयात्कृष्णदरपुष्पैर्निशातरे । मासादरातेस्तस्यार्तिर्ज्वरेण भवति ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

எண்ணெய் பூசப்பட்ட நிசாதரா (இரவில் மலரும்) மற்றும் கிருஷ்ணதர மலர்களால் ஹோமம் செய்தால், ஒரு மாதத்திற்குள் அந்தச் சத்ருவுக்கு காய்ச்சல் வடிவான துன்பம் நிச்சயமாக உண்டாகும்॥১০৪॥

Verse 105

आरुष्करैर्धृताभ्यक्तैस्तद्बीजैर्निशि होमतः । शत्रोर्द्दाहव्रणानि स्युर्दुःसाध्यानि चिकित्सकैः ॥ १०५ ॥

நெய் பூசப்பட்ட ஆருஷ்கர விதைகளால் இரவில் ஹோமம் செய்தால், சத்ருவுக்கு எரிச்சல்-புண்கள் உண்டாகும்; அவை வைத்தியராலும் குணப்படுத்தக் கடினம்॥১০৫॥

Verse 106

तथा तत्तैलसंसिक्तैर्बीजैरंकोलकैरपि । मरिचैः सर्षपाज्याक्तौनशि होमानुसारतः ॥ १०६ ॥

அதேபோல், அவுஷதி-ஹோம விதிப்படி, அந்த எண்ணெய் நனைந்த விதைகள், அங்கோல விதைகள், மிளகு, மேலும் நெய் கலந்த கடுகையும் இரவில் ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்॥১০৬॥

Verse 107

वांछितां वनितां कामज्वरार्तामानयेद्द्रुतम् । शालिभिश्चाज्यसंसिक्तैर्होमाच्छालीनवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥

நெய் நனைந்த சாலி அரிசித் தானியங்களால் ஹோமம் செய்தால், காமக் காய்ச்சலால் வாடும் விரும்பிய பெண் விரைவில் ஈர்க்கப்பட்டு வருவாள்; மேலும் அந்த ஹோமத்தால் புதிய சாலி தானிய வளமும் கிடைக்கும்॥১০৭॥

Verse 108

मुद्गैर्मुद्गं घृतैराज्यं सिद्धैरित्थं हुतैर्भवेत् । साध्यर्क्षवृक्षसंभूतां पिष्टपादरजःकृताम् ॥ १०८ ॥

பாசிப்பயற்றால் பாசிப்பயறு, நெய்யால் நெய்—இவ்வாறு முறையாகச் சித்தப்படுத்தி ஆஹுதி செய்தால் செயல் நிறைவேறும். (லேபம்/பொடி) சாத்ய மற்றும் ருக்ஷ மரங்களில் உண்டான பொருளை, காலால் அரைத்து எழும் தூளால் நுண்ணிய பொடியாகச் செய்ய வேண்டும்॥১০৮॥

Verse 109

राजीमरीचिलोणोत्थां पुत्तलीं जुहुयान्निशि । प्रपदाभ्यां च जंघाभ्यां जानुभ्यामुरुयुग्मतः ॥ १०९ ॥

இரவில் கடுகுக் கதிர்களால் உண்டான உப்புச் சாயலிலிருந்து செய்த சிறு பொம்மையை அக்னியில் ஹோமமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இது பாதத்தளங்கள், கால் மடல்கள், முழங்கால்கள், தொடைஇரட்டையின் நலனுக்காகும்।

Verse 110

नाभेरधस्ताद्धृदयाद्भिन्नेनाकण्ठस्तथा । शिरसा च सुतीक्ष्णेन च्छित्वा शस्त्रेण वै क्रमात् ॥ ११० ॥

கூரிய ஆயுதத்தால் முறையே முதலில் நாபிக்குக் கீழே, பின்னர் இதயப் பகுதியில், அதன் பின் கழுத்துவரை வெட்ட வேண்டும்; பின்னர் மிகக் கூரிய வாளால் தலைையும் துண்டிக்க வேண்டும்।

Verse 111

एवं द्वादशधा होमान्नरनारीनराधिपाः । वश्या भवंति सप्ताडाज्ज्वरार्त्तीश्चास्य वांछया ॥ १११ ॥

இவ்வாறு பன்னிரண்டு விதமாக ஹோமம் செய்தால் ஆண்கள், பெண்கள், அரசர்களும் ஏழு நாட்களில் வசப்படுவர்; காய்ச்சலால் வாடுபவர்களும் அவன் எண்ணத்திற்கேற்ப பலன் பெறுவர்।

Verse 112

पिष्टेन गुडयुक्तेन मरिचैर्जीरकैर्युताम् । कृत्वा पुत्तलिकां साध्यनामयुक्तामथो हृदि ॥ ११२ ॥

வெல்லம் கலந்த மாவில் மிளகும் சீரகமும் சேர்த்து ஒரு சிறு பொம்மை செய்ய வேண்டும்; அதில் சாத்ய நபரின் பெயரை எழுதி இதயப் பகுதியில் வைக்க வேண்டும்।

Verse 113

सनामहोमसंपातघृतेपाच्यतां पुनः । स्पृशन्निजकराग्रेण सहस्रं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११३ ॥

பின்னர் மந்திரநாமத்துடன் செய்யப்பட்ட ஹோமத்தின் சம்பாதத்தால் புனிதமான நெய்யில் அதை மீண்டும் சமைக்க வேண்டும்; தன் விரல் நுனிகளால் தொடுகின்றபடி மந்திரத்தை ஆயிரம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 114

अभ्यर्च्य तद् घृताभ्यक्तं भक्षयेत्तद्धिया जपन् । नरनारीनृपास्तस्य वश्याः स्युर्मरणावधिं ॥ ११४ ॥

அந்தப் பொருளை முறையாக வழிபட்டு, நெய் தடவிய அதனை மனத்தில் மந்திரத்தை ஜபித்தபடி உண்ண வேண்டும். அதன் பலனால் ஆணும் பெண்ணும் அரசர்களும் கூட மரணம்வரை வசப்படுவர்.

Verse 115

शक्तयष्टगंधं संपिष्य कन्यया शिशिरे जले । तेन वै तिलकं भाले धारयन्वशयेज्जगत् ॥ ११५ ॥

ஒரு கன்னியால் குளிர்ந்த நீரில் ‘சக்தயஷ்ட-கந்தம்’ அரைக்கச் செய்து, அதனை நெற்றியில் திலகமாக அணிய வேண்டும். அந்தத் திலகத்தை அணிவதால் உலகமே வசப்படும் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 116

शालितंदुलमादाय प्रस्थं भांडे नवे क्षिपेत् । समानवर्णेवत्साया रक्ताया गोः पयस्तथा ॥ ११६ ॥

சாலி அரிசித் தானியங்களை ஒரு பிரஸ்த அளவு எடுத்து புதிய பாத்திரத்தில் இட வேண்டும். அதுபோலவே, அதே நிறக் கன்றைக் கொண்ட சிவப்பு பசுவின் பாலும் அதில் சேர்க்க வேண்டும்.

Verse 117

द्विगुणं तत्र निक्षिप्य श्रपयेत्संस्कृतेऽनले । घृतेन सिक्तं सिक्थं तु कृत्वा तत्ससितं करे ॥ ११७ ॥

அதில் (மற்ற) பொருளை இரட்டிப்பாகச் சேர்த்து, முறையாகத் தயாரித்த அக்னியில் காய்ச்ச வேண்டும். பின்னர் நெய் தடவி ஈரப்படுத்திய மெழுகை வடிவமைத்து, வெள்ளைத் தூள் (சிதா) உடன் கையில் எடுக்க வேண்டும்.

Verse 118

विधाय विद्यामष्टोर्द्धूशतं जप्त्वा हुनेत्ततः । एवं होमो महालक्ष्मीमावहेत्प्रतिपत्कृतः ॥ ११८ ॥

விதியை முறையாக நிறைவேற்றி, வித்யா (மந்திரம்) நூற்று எட்டு முறை ஜபித்து, பின்னர் அக்னியில் ஹோம ஆஹுதிகளைச் செலுத்த வேண்டும். இவ்வாறு பிரதிபத் திதியில் செய்யப்படும் ஹோமம் மகாலக்ஷ்மியை ஆவாஹனம் செய்கிறது.

Verse 119

शुक्रवारेष्वपि तथा वर्षान्नृपसमो भवेत् । पंचम्यां तु विशेषेण प्राग्वद्धोमं समाचरेत् ॥ ११९ ॥

வெள்ளிக்கிழமைகளிலும் இவ்விரதத்தை அனுஷ்டித்தால் ஒரு ஆண்டுக்குள் அரசனுக்கு ஒப்பான நிலை பெறுவான். ஆனால் பஞ்சமி திதியில் குறிப்பாக முன் கூறிய விதிப்படி யதாவிதமாக ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 120

तस्यां तिथौ त्रिमध्वक्तैर्मल्लिकाद्यैः सितैर्हुनेत् । अन्नाज्याभ्यां च नियतं हुत्वान्नाढ्यो भवेन्नरः ॥ १२० ॥

அந்த திதியில் திரிமதுரம் (பால், தயிர், நெய்) மற்றும் மல்லிகை முதலிய வெண்மையான மலர்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். மேலும் அன்னமும் நெய்யும் கொண்டு இடையறாது ஆஹுதி அளித்தால் மனிதன் செல்வச் செழிப்படைவான்.

Verse 121

यद्यद्धि वांछितं वस्तु तत्तत्सर्वं तु सर्वदा । घृतहोमादवाप्नोति तथैव तिलतंदुलैः ॥ १२१ ॥

மனிதன் விரும்பும் எந்தப் பொருளாக இருந்தாலும், அவை அனைத்தையும் அவன் எப்போதும் நெய்-ஹோமத்தால் பெறுவான்; அதுபோல எள்ளும் அரிசித் துகள்களும் அர்ப்பணித்தாலும் அதே பலன் கிடைக்கும்.

Verse 122

अरुणैः पंकजैर्होमं कुर्वंस्त्रिमधुराप्लुतैः । मंडलाल्लभते लक्ष्मीं महतीं श्लाध्यविग्रहाम् ॥ १२२ ॥

திரிமதுரம் நனைந்த சிவந்த தாமரைகளால் ஹோமம் செய்பவன், அந்த மண்டலத்திலிருந்து புகழத்தக்க வடிவமுடைய மகத்தான லக்ஷ்மி—செல்வச் செழிப்பை—அடைவான்.

Verse 123

कह्लारैः क्षौद्रसंसिक्तैः पूर्णाद्यं तद्दिनावधि । जुहुयान्नित्यशो भक्त्या सहस्रं विकचैः शुभैः ॥ १२३ ॥

தேன் தெளிக்கப்பட்ட, நன்கு மலர்ந்த மங்களகரமான கஹ்லார மலர்களால்—பூர்ணிமா அனுஷ்டானத்திலிருந்து தொடங்கி அந்த நாளின் முடிவுவரை—பக்தியுடன் தினமும் ஆயிரம் ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 124

स तु कीर्तिं धनं पुत्रान्प्राप्नुयान्नात्र संशयः । चंपकैः क्षौद्रसंसिक्तैः सहस्रहवनाद्ध्रुवम् ॥ १२४ ॥

அவன் நிச்சயமாகப் புகழ், செல்வம், புதல்வர்களைப் பெறுவான்—இதில் ஐயமில்லை. தேனில் நனைத்த சம்பக மலர்களால் ஆயிரம் ஹோமம் செய்தால் இப்பலன் உறுதி.

Verse 125

लभते स्वर्णनिष्काणां शतं मासेन नारद । पाटलैर्घृतसंसिक्तैस्त्रिसहस्रं हुतैस्तथा ॥ १२५ ॥

ஓ நாரதா! ஒரு மாதத்திற்குள் அவன் நூறு பொன் நிஷ்கங்களைப் பெறுவான். மேலும் நெய் தடவிய பாடல மரச் சமித்துகளால் மூவாயிரம் ஆஹுதிகள் அளித்தாலும் அதே பலன் உண்டாகும்.

Verse 126

दर्शादिमासाल्लभते चित्राणि वसनानि च । कर्पूरचंदनाद्यानि सुगन्धानि तु मासतः ॥ १२६ ॥

தர்ஶம் தொடங்கும் மாதத்திலிருந்து அவன் வண்ணமயமான ஆடைகளைப் பெறுவான். மேலும் மாதந்தோறும் கற்பூரம், சந்தனம் முதலிய நறுமணப் பொருட்களும் கிடைக்கும்.

Verse 127

वस्तूनि लभते हृद्यैरन्यैर्भोगोपयोगिभिः । शालिभिः क्षीरसिक्ताभिः सप्तमीषु शतं हुतम् ॥ १२७ ॥

பாலில் நனைத்த சாலி அரிசித் துகள்களால் சப்தமி நாட்களில் நூறு ஆஹுதிகள் அளித்தால், மனம் கவரும் மற்றும் பிற அனுபவப் பயன்பாட்டு பொருட்களை அவன் பெறுவான்.

Verse 128

तेन शालिसमृद्धिः स्याज्मासैः षड्रभिरसंशयम् । तिलैर्हुतैस्तु दिवसैर्वर्षादारोग्यमाप्नुयात् ॥ १२८ ॥

அவ்வழிபாட்டால் ஆறு மாதங்களில் நிச்சயமாக சாலி நெல் வளம் பெருகும். மேலும் தினந்தோறும் எள்ளால் ஆஹுதி அளித்தால் ஒரு ஆண்டில் ஆரோக்கியம் பெறுவான்.

Verse 129

स्वजन्मर्क्षत्रिषु तथा दूर्वाभिर्ज्जुहुयान्नरः । निरातंको महाभोगः शतं वर्षाणि जीवति ॥ १२९ ॥

தன் பிறப்புடன் தொடர்புடைய மூன்று நட்சத்திர நாட்களில் தூர்வா புல்லால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். அவன் துன்பமின்றி மாபெரும் செல்வம் அனுபவித்து நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான்.

Verse 130

गुडूचीतिलदूर्वाभिस्त्रिषु जन्मसु वा हुनेत् । तेनायुःश्रीयशोभोगपुण्यनिध्यादिमान्भवेत् ॥ १३० ॥

குடூசி, எள், தூர்வா ஆகியவற்றால்—மூன்று பிறவிகளிலும் கூட—ஹோமம் செய்தால், அதனால் நீண்ட ஆயுள், திருமகள் அருள், புகழ், இன்பங்கள், புண்ணிய நிதி முதலியவை கிடைக்கும்.

Verse 131

घृतपायसदुग्धैस्तु हुतैस्तेषु त्रिषु क्रमात् । आयुरारोग्यविभवैर्नृपामात्यो भवेत्तथा ॥ १३१ ॥

ஆனால் அந்த மூன்று ஆஹுதிகளில் முறையே நெய், பாயசம், பால் ஆகியவற்றை அர்ப்பணித்தால், அவன் நீண்ட ஆயுள், நோயற்ற நிலை, செல்வவளம் உடன் அரசனின் அமைச்சனாகிறான்.

Verse 132

सप्तम्यां कदलीहोमात्सौभाग्यं लभतेऽन्वहम् । दूर्वात्रिकैस्तु प्रादेशमानैस्त्रिस्वादुसंयुतैः ॥ १३२ ॥

சப்தமி திதியில் வாழை (கதளி) கொண்டு ஹோமம் செய்தால் நாள்தோறும் நல்வாழ்வு கிடைக்கும். மேலும் கைஅளவு (ப்ராதேச) அளவுள்ள தூர்வா மூன்று கட்டுகள், மூன்று இனிப்புப் பொருள்களுடன் சேர்த்து ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்.

Verse 133

जुहुयाद्दिनशो घोरे सन्निपातज्वरे तथा । तद्दिनेषु जपेद्विद्यां नित्यशः सलिलं स्पृशन् ॥ १३३ ॥

கடுமையான சன்னிபாதக் காய்ச்சலில் நாள்தோறும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். அந்த நாட்களிலேயே நீரைத் தொடுதலுடன் இடையறாது மந்திர-வித்யையை நித்தம் ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 134

सहस्रवारं तत्तोयैः स्नानं पानं समाचरेत् । पाकाद्यमपि तैरव कुर्याद्रोगविमुक्तये ॥ १३४ ॥

அந்த நீரால் ஆயிரமுறை விதிப்படி நீராடியும் பருகியும் செய்ய வேண்டும். நோய்விடுதலைக்காக அதே நீரால் சமைத்த உணவு முதலியனவும் செய்ய வேண்டும்॥

Verse 135

साध्यर्क्षवृक्षसंचूर्णं त्र्यूषणं सर्षपं तिलम् । पिष्टं च साध्यपादोत्थरजसा च समन्वितम् ॥ १३५ ॥

சாத்யர்க்ஷ மரத்தின் பொடி, திர்யூஷணம், கடுகு, எள்—இவற்றை அரைத்து, சாதுக்களின் பாதத்திலிருந்து எடுத்த தூளுடன் கலந்து லேபம் செய்ய வேண்டும்॥

Verse 136

कृत्वा पुत्तलिकां सम्यग्धृदये नामसंयुताम् । प्राग्वच्छित्वायसैस्तीक्ष्णैः शस्त्रैः पुत्तलिकां हुनेत् ॥ १३६ ॥

சிறிய பொம்மையை முறையாகச் செய்து, அதன் இதயப் பகுதியில் பெயரைப் பதிக்க வேண்டும். முன் விதிப்படி கூரிய இரும்புக் கருவிகளால் வெட்டி, அந்தப் பொம்மையை அக்னியில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்॥

Verse 137

एवं दिनैः सप्तभिस्तु साध्यो वश्यो भवेद्दृढम् । तथाविधां पुत्तलिकां कुंडमध्ये निखन्य च ॥ १३७ ॥

இவ்வாறு ஏழு நாட்களில் குறிக்கப்படுபவர் உறுதியாக வசப்படுவார். அதே விதமாகச் செய்த பொம்மையை குண்டத்தின் நடுவில் புதைக்கவும் வேண்டும்॥

Verse 138

उपर्यग्निं निधायाथ विद्यया दिनशो हुनेत् । त्रिसहस्रं त्रियमायां सर्षपैस्तद्रसाप्लुतैः ॥ १३८ ॥

பின்னர் அதை அக்னியின் மேல் வைத்து, வித்யா மந்திரத்தால் தினந்தோறும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்—மூன்று யாமங்களில் மூவாயிரம் ஆஹுதிகள், அதன் சாற்றில் நனைத்த கடுகால் அளிக்க வேண்டும்॥

Verse 139

शतयोजनदूरादप्यानयेद्वनितां बलात् । वशयेद्वनितां होंमात्कौशिकैर्मधुमिश्रितैः ॥ १३९ ॥

நூறு யோஜனை தூரத்திலிருந்தும் பலத்தால் பெண்ணை அழைத்து வரலாம்; தேன் கலந்த குசை கொண்டு ஹோமம் செய்தால் பெண் வசப்படுவாள்.

Verse 140

नालिकेरफलोपे तैर्गुडैर्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथाज्यसिक्तैः कह्लारैः क्षीराक्तैररुणोत्पलैः ॥ १४० ॥

தேங்காய் பழங்களுடன் வெல்லம் அர்ப்பணித்தால் லக்ஷ்மி (செல்வம்) கிடைக்கும். அதுபோல நெய் தெளித்த கஹ்லார தாமரைகளையும், பால் பூசிய சிவந்த தாமரைகளையும் அர்ப்பணித்தால் நல்வாழ்வு பெறலாம்.

Verse 141

त्रिमध्वक्तैश्चंपर्कश्च प्रसूनैर्बकुलोद्भवैः । मधूकजैः प्रसूनैश्च हुतैः कन्यामवाप्नुयात् ॥ १४१ ॥

மூன்று வகை தேன் கலந்ததாகவும், சம்பக மலர்கள், பகுள மலர்கள், மதூக மலர்கள் ஆகியவற்றால் ஹோமம் செய்தால் கன்யா (தகுந்த மணமகள்) கிடைக்கும்.

Verse 142

पुन्नागजैर्हुतैर्वस्त्राण्याज्यैरिष्टमवाप्नुयात् । माहिषैर्महिषीराजैरजान् गव्यैश्च गास्तथा ॥ १४२ ॥

புன்னாக மரக்கட்டைகளை ஆஹுதியாக அளித்தால் ஆடைகள் கிடைக்கும்; நெய் ஆஹுதியால் விரும்பிய பலன் கிடைக்கும். எருமைகளையும் சிறந்த எருமைப்பசுக்களையும் ஆஹுதியாக அளித்தால் ஆடுகள், மாட்டுச் சார்ந்த ஆஹுதியால் பசுக்களும் கிடைக்கும்.

Verse 143

अवाप्नोति हुतैराज्यैः रत्नै रत्नं च साधकः । शालिपिष्टमयीं कृत्वा पुत्तलीं ससितां ततः ॥ १४३ ॥

நெய் ஆஹுதிகளால் சாதகன் அரசுச் செழிப்பைப் பெறுவான்; ரத்தினங்களை ஆஹுதியாக அளித்தால் ரத்தினங்களே கிடைக்கும். பின்னர் அரிசி மாவுக் குழம்பால் வெண்மையான சிறு பொம்மையை செய்து அடுத்த விதியை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 144

हृद्देशन्यस्तनामार्णां पचेत्तैलाज्ययोर्निशि । तन्मनाश्च दिवारात्रौ विद्याजप्तां तु भक्षयेत् ॥ १४४ ॥

இதயப் பகுதியில் நாம எழுத்துகளை ந்யாசம் செய்து, இரவில் எள்ளெண்ணெய் அல்லது நெய்யில் (நைவேத்யத்தை) சமைக்க வேண்டும். அதில் மனத்தை நிலைநிறுத்தி, பகல்-இரவு வித்யா மந்திர ஜபத்தால் புனிதமானதை உண்ண வேண்டும்।

Verse 145

सप्तरात्रप्रयोगेण नरो नारी नृपोऽपि वा । दासवद्वशमायाति चित्तप्राणादि चार्पयेत् ॥ १४५ ॥

ஏழு இரவுகளின் அனுஷ்டானத்தால்—ஆண், பெண் அல்லது அரசனும் கூட—அடிமைபோல் வசப்படுவான்; அப்போது சாதகன் சித்தம், பிராணன் முதலியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 146

हयारिपुष्पैररुणैः सितैर्वा जुहुयात्तथा । त्रिसप्तरात्रान्महतीमवाप्नोति श्रियन्नरः ॥ १४६ ॥

அதேபோல் ஹயாரி மலர்களால்—சிவப்பு அல்லது வெள்ளை—ஹோமம் செய்தால், மூன்று சப்தராத்திரங்களில் மனிதன் மாபெரும் ஸ்ரீ-செல்வத்தை அடைவான்।

Verse 147

छागमांसैस्त्रिमध्वक्तैर्होमात्स्वर्णमवाप्नुयात् । क्षीराक्तैः सस्यसंपन्नां भुवमाप्नोति मंडलात् ॥ १४७ ॥

மூன்று வகை தேனில் தடவிய ஆட்டிறைச்சியால் ஹோமம் செய்தால் பொன் கிடைக்கும். பால் தடவிய ஆஹுதிகளால் மண்டல-லோகத்திலிருந்து பயிர்ச் செழிப்பான வளமான நிலம் பெறப்படும்।

Verse 148

पद्माक्षैर्हवनाल्लक्ष्मीमवाप्नोति त्रिभिर्दिनैः । बिल्वैर्दशांशं जुहुयान्मंत्राद्यैः साधने जपे ॥ १४८ ॥

தாமரை விதைகளால் ஹவனம் செய்தால் மூன்று நாட்களில் லக்ஷ்மி அருள் கிடைக்கும். மந்திர சாதனை மற்றும் ஜபத்தில், பில்வ இலைகளால் ஜப எண்ணிக்கையின் பத்தில் ஒன்றை அக்னியில் ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 149

एवं संसिद्धमंत्रस्तु मंत्रितैश्चुलुकोदकैः । फणिदष्टमृतानां तु मुखे संताड्य जीवयेत् ॥ १४९ ॥

இவ்வாறு மந்திரம் சித்தியடைந்த பின், மந்திரிக்கப்பட்ட கையில் உள்ள நீரால் பாம்பு கடித்து இறந்தவரின் முகத்தில் தெளித்து அவரை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 150

तत्कर्णयोर्जपन्विद्यां यष्ट्या वा जपसिद्धया । संताड्यशीर्षं सहसा मृतमुत्थापयेदिति ॥ १५० ॥

இறந்தவரின் காதுகளில் மந்திரத்தை ஜபித்தோ, அல்லது ஜபத்தால் சித்தியடைந்த தடியால் தலையில் தட்டியோ, இறந்தவரை உடனடியாக உயிர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 151

कृत्वा योनिं कुंडमध्ये तत्राग्नौ विधिवद्ध्रुनेत् । तिलसर्षपगोधूमशालिधान्ययवैर्हुनेत् ॥ १५१ ॥

அக்னி குண்டத்தின் நடுவில் யோனி வடிவத்தை அமைத்து, அங்கு விதிப்படி அக்னியை வளர்த்து, எள், கடுகு, கோதுமை, சாலி நெல் மற்றும் பார்லி ஆகியவற்றால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 152

त्रिमध्वक्तैरेकशो वा समेतैर्वा समृद्धये । बकुलैश्चंपकैरब्जैः कह्लारैररुणोत्पलैः ॥ १५२ ॥

செழிப்பிற்காக, மும்மதுரம் (தேன், நெய், சர்க்கரை) கலந்த மகிழம்பூ, சண்பகம், தாமரை, செங்கழுநீர் மற்றும் சிவப்பு அல்லி மலர்களைத் தனித்தனியாகவோ அல்லது ஒன்றாகவோ சேர்த்து ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 153

कैरवैर्मल्लिकाकुंदमधूकैरिंदिराप्तये । अशोकैः पाटलैर्विल्वैर्जातीविकंकतैः सितैः ॥ १५३ ॥

இந்திராவின் (லட்சுமி தேவி) அருளைப் பெற, வெள்ளை அல்லி, மல்லிகை, குन्தம் மற்றும் இலுப்பை மலர்களாலும்; அசோகம், பாதிரி, வில்வம், ஜாதிமல்லி மற்றும் வெள்ளை விக்கங்கத மலர்களாலும் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்.

Verse 154

नवनीलोत्पलैरश्वरिपुजैः कर्णिकारजैः । होमाल्लक्ष्मीं च सौभाग्यं निधिमायुर्यशो लभेत् ॥ १५४ ॥

புதிய நீலத் தாமரைகள், அஷ்வரிபூஜ்ய மலர்கள், கர்ணிகார மலர்களால் ஹோமம் செய்தால் லக்ஷ்மி, சௌபாக்கியம், செல்வநிதி, நீண்ட ஆயுள், புகழ் பெறப்படும்।

Verse 155

दूर्वां गुडूचीमश्वत्थं वटमारग्वधं तथा । सितार्कप्लक्षजं हुत्वा चिरान्मुच्येत रोगतः ॥ १५५ ॥

தூர்வா புல், குடூசி, அரசமரம், ஆலமரம், மாரக்வதம், வெள்ளை அர்க்கம், பிளக்ஷம் ஆகியவற்றை அக்னியில் ஆஹுதி செய்தால் காலப்போக்கில் நோயிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும்।

Verse 156

इक्षुजंबूनालिकेरमोचागुडसितायुतैः । अचलां लभते लक्ष्मीं भोक्ता च भवति ध्रुवम् ॥ १५६ ॥

கரும்பு, ஜம்பு பழம், தேங்காய், வாழை, வெல்லம், சர்க்கரை ஆகியவற்றுடன் ஆஹுதி செய்தால் அசையாத லக்ஷ்மி கிடைத்து, நிச்சயமாக இன்பங்களை அனுபவிப்பவனாகிறான்।

Verse 157

सर्षपाज्यैर्हुते मृत्युः काष्ठाग्नौ वैरिमृत्यवे । चतुरंगुलजैर्होमाञ्चतुरंगबले रिपोः ॥ १५७ ॥

மரக்கட்டையால் எரியும் அக்னியில் நெய் கலந்த கடுகை ஆஹுதி செய்தால் பகைவரின் மரணம் என்ற பலன் ஏற்படும். மேலும் நான்கு அங்குல அளவான ஆஹுதிகளால் பகைவரின் சதுரங்கப் படை வலிமை அழியும்।

Verse 158

सप्ताहाद्रोगदुःखार्तिर्भवत्येव न संशयः । नित्यं नित्यार्चनं कुर्यात्तथा होमं घृतेन वै ॥ १५८ ॥

ஒரு வாரத்திற்குள் நோய் மற்றும் துயர வேதனை நிச்சயமாக எழும்—சந்தேகம் இல்லை. ஆகவே தினமும் நித்யார்ச்சனை செய்து, நெய்யால் ஹோமமும் தினந்தோறும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 159

विद्याभिमंत्रितं तोयं पिबेत्प्रातस्तदाप्तये । चंदनोशीरकर्पूरकस्तूरीरोचनान्वितैः ॥ १५९ ॥

அந்த பலனை அடைய விடியற்காலையில் வித்யா-மந்திரத்தால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட நீரைப் பருக வேண்டும். அது சந்தனம், உசீரம், கற்பூரம், கஸ்தூரி, கோரோசனை ஆகியவற்றுடன் கூடியதாக இருக்கட்டும்॥

Verse 160

काश्मीरकालागुरुभिर्मृगस्वेदमयैरपि । पूजयेच्च शिवामेतैर्गंधैः सर्वार्थसिद्धये ॥ १६० ॥

குங்குமப்பூ (காஷ்மீரம்), கரிய அகில், மேலும் கஸ்தூரியால் செய்யப்பட்ட நறுமணங்களால்—இந்நறுமணங்களால்—சிவையைப் பூஜிக்க வேண்டும்; எல்லா நோக்கங்களும் நிறைவேறும்॥

Verse 161

सर्वाभिरपि नित्याभिः प्रातर्मातृकया समम् । त्रिजप्ताभिः पिबेत्तोयं तथा वाक्सिद्वये शिवम् ॥ १६१ ॥

விடியற்காலையில் மாத்ரிகையுடன், எல்லா நித்யா சக்திகளுடனும் சேர்ந்து, மூன்று முறை ஜபித்து நீரைப் பருக வேண்டும்; மேலும் வாக்-சித்தியின் இரட்டையில் சிவமங்களத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டும்॥

Verse 162

विदध्यात्साधनं प्राग्वद्वर्णलक्षं पयोव्रतः । त्रिस्वादुसिक्तैररुणैरंबुजैर्हवनं चरेत् ॥ १६२ ॥

பால்விரதம் மேற்கொள்வோர், முன் கூறியபடி நிறக் குறியீடுகளுடன் கூடிய சாதனப் பொருட்களை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்; மேலும் மூன்று இனிய திரவங்களால் தெளிக்கப்பட்ட செங்கமலங்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்॥

Verse 163

जपतर्पणहोमार्चासेकसिद्धमनुर्नरः । कुर्यादुक्तान्प्रयोगांश्च न चेत्तन्मनुदेवताः ॥ १६३ ॥

ஜபம், தர்ப்பணம், ஹோமம், அர்ச்சனை, சேகம்—இவ்வினைகளை அவற்றிற்காகச் சித்தி பெற்ற மந்திரத்தாலேயே செய்ய வேண்டும்; இல்லையெனில் அந்த மந்திரத்தின் அதிதேவதைகள் அருளளிக்கார்॥

Verse 164

प्राणांस्तस्य ग्रसंत्येव कुपितास्तत्क्षणान्मुने । अनया विद्यया लोके यदसाध्यं न तत्क्वचित् ॥ १६४ ॥

முனிவரே, கோபமுற்ற அவர்கள் அந்தக் கணமே அவனுடைய உயிர்மூச்சையே விழுங்கிவிடுவர். இந்த வித்யையால் உலகில் எங்கும் எதுவும் அசாத்யமாய் இருப்பதில்லை.

Verse 165

अरण्यवटमूले च पर्वताग्रगुहासु च । उद्यानमध्यकांतारे मातृपादपमूलतः ॥ १६५ ॥

காட்டில் ஆலமரத்தின் அடியில், மலைச் சிகரக் குகைகளில், தோட்டத்தின் நடுவிலுள்ள தனிமையான வனப்பகுதியில், மேலும் ‘மாத்ரு-மரம்’ எனப் போற்றப்படும் மரத்தின் அடியில்—(இவை சாதனைக்கு ஏற்ற இடங்கள்).

Verse 166

सिंधुतीरे वने चैता यक्षिणीः साधयेन्नरः । कमलैः कैरवै रक्तैः सितैः सौगंधिकोत्पलैः ॥ १६६ ॥

சிந்து நதிக்கரையிலுள்ள காட்டில் மனிதன் இவ்வியக்ஷிணிகளைச் சாதிக்க வேண்டும்—தாமரைகள், சிவப்பு-வெள்ளை கையரவங்கள், மற்றும் மணமிகு நீல உற்பலங்கள் அர்ப்பணித்து.

Verse 167

सुगंधिशिफालिकया त्रिमध्वक्तैर्यथाविधि । होमात्सप्तसु वारेषु तन्मंडलत एव वै ॥ १६७ ॥

மணமிகு ஷிபாலிகையைத் திரிமது மற்றும் நெய்யுடன் கலந்து விதிப்படி ஹோமம் செய்ய வேண்டும். ஏழு நாட்கள் ஹோமம் செய்தால் அந்த மண்டலத்திலிருந்தே நிச்சயமாக பலன் வெளிப்படும்.

Verse 168

विजयं समवाप्रोति समरे द्वंद्वयुद्धके । मल्लयुद्धे शस्त्रयुद्धे वादे द्यूतह्नयेऽपि च ॥ १६८ ॥

அவன் போரில்—இரட்டைப் போர், மல்லயுத்தம், ஆயுதப் போர், வாதப் போட்டி, மேலும் சூதாட்டப் போட்டியிலும்—வெற்றியை அடைகிறான்.

Verse 169

व्यवहारेषु सर्वत्र जयमाप्नोति निश्चितम् । चतुरंगुलजैः पुप्पैर्होमात्संस्तंभयेदरीन् ॥ १६९ ॥

உலகிய செயல்கள் அனைத்திலும் சாதகன் நிச்சயமாக வெற்றியை அடைவான். நான்கு விரல் அளவுள்ள மலர்களால் ஹோமம் செய்தால் பகைவர்கள் ஸ்தம்பிக்கப்படுவர்.

Verse 170

तथैव कर्णिकारोत्थैः पुन्नागोत्थैर्नमेरुजैः । चंपकैः केतकै राजवृक्षजैर्माधवोद्भवैः ॥ १७० ॥

அதேபோல் கர்ணிகார, புன்னாக, மேருமலையில் உண்டாகும் மலர்கள்; சம்பக, கேதக மலர்கள்; மேலும் ராஜவிருக்ஷமும் மாதவக் கொடியும் தரும் மலர்களாலும் (வழிபாடு) செய்ய வேண்டும்.

Verse 171

प्राग्वद्दारेषु जुहुयात्क्रमात्पुष्पैस्तु सप्तभिः । प्रोक्तेषु स्तंभनं शत्रोर्भंगो वा भवति ध्रुवम् ॥ १७१ ॥

முன்னர் கூறியபடி வாசல்களில் வரிசையாக ஏழு மலர்களால் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும். விதிப்படி செய்தால் பகைவர் நிச்சயமாக ஸ்தம்பிக்கப்படுவார் அல்லது அழிவுறுவார்.

Verse 172

शत्रोर्नक्षत्रवृक्षाग्नौ तत्समिद्धिस्तु होमतः । सर्षपाज्यप्लुताभिस्ते प्रणमंत्येव पादयोः ॥ १७२ ॥

பகைவரின் நக்ஷத்திர-விருக்ஷ சமித்துகளால் ஏற்றிய அக்னியில், அதே சமித்துகளால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். கடுகும் நெய்யும் நனைந்த ஆஹுதிகளால் அவர்கள் (எதிரிகள்) நிச்சயமாக பாதங்களில் பணிவர்.

Verse 173

मृत्युकाष्ठानले मृत्युपत्रपुष्पफलैरपि । समिद्भिर्जुहुयात्सम्यग्वारे शार्चनपूर्वकम् ॥ १७३ ॥

‘ம்ருத்யு’ காஷ்டத்தால் ஏற்றிய அக்னியில், ‘ம்ருத்யு’ கிரியைக்கென நியமிக்கப்பட்ட இலை, மலர், கனி ஆகியவற்றாலும் சமித்துகளாலும் முறையாக ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும். குறிப்பிட்ட நாளில் முதலில் ஆராதனை செய்து சரிவர ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 174

अरातेश्चतुरंगं तु बलं रोगार्द्दितं भवेत् । तेनास्य विजयो भूयान्निधनेनापि वा पुनः ॥ १७४ ॥

எதிரியின் நால்வகைச் சேனை நோயால் துன்புறின், அந்தத் தளர்ச்சியாலேயே அல்லது மீண்டும் எதிரி மரணித்தாலும் அவனுக்குப் பெரும் வெற்றி உறுதியாகும்।

Verse 175

अर्कवारेऽर्कजैरिध्मैः समिद्धेऽग्नौ तदुद्भवैः । पत्रैः पुष्पैः फलैः काण्डैर्मूलैश्चापि हुनेत्क्रमात् ॥ १७५ ॥

ஞாயிற்றுக்கிழமை அர்க்கச் செடியின் சமித்துகளால் அக்னியைத் தூண்டி, அதே அர்க்கத்தின் இலை, மலர், கனி, தண்டு, வேர் ஆகியவற்றால் முறையே ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்।

Verse 176

सवर्णारुणवत्साया घृतसिक्तैस्तु मण्डलात् । अरातिदिङ्मुखो भूत्वा कुंडे त्र्यस्रे विधानतः ॥ १७६ ॥

நெய் தெளிக்கப்பட்ட வட்ட மண்டலத்தில், ஒரே நிற அருணவண்ணக் கன்றுடன் கூடிய பசுவின் விதிப்படி, எதிரி திசைக்கு எதிர்முகமாக நின்று, விதிமுறையின்படி முக்கோண குண்டத்தில் செயலை நடத்த வேண்டும்।

Verse 177

पलायते वा रोगार्तः प्रणमेद्वा भयान्वितः । पलाशेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७७ ॥

நோயால் துன்புறுபவன் வேதனையால் ஓடினாலும், அச்சத்தால் வணங்கினாலும்—அவனுக்காக பலாச சமித்துகளால் எரியும் அக்னியில், நெய் பூசப்பட்ட பஞ்சாங்கங்களால் ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்।

Verse 178

होमेन सोमवारे च भवेत्प्राग्वन्न संशयः । खादिरेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७८ ॥

திங்கட்கிழமை ஹோமம் செய்தால் முன் கூறிய பலன் ஐயமின்றி கிடைக்கும். அதற்காக கதீர சமித்துகளால் எரியும் அக்னியில், நெய் நனைந்த பஞ்சாங்கங்களால் ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்।

Verse 179

वारे भौमस्य हवनात्तदाप्नोति सुनिश्चितम् । अपामार्गस्य सौम्येऽह्नि पिप्पलस्य गुरोर्दिने ॥ १७९ ॥

செவ்வாயன்று ஹவனம் செய்தால் கூறப்பட்ட பலனை நிச்சயமாக அடைவான். அதுபோல புதனன்று அபாமார்க சமித்துகளாலும், வியாழன் (குரு நாள்) அன்று அரசமர சமித்துகளாலும் ஹோமம் செய்தால் தத்தம் உறுதியான பலன் கிடைக்கும்.

Verse 180

उदुंबरस्य भृगुजे शम्या मांदेऽह्नि गोघृतैः । शुभ्रपीतसितश्यामवर्णाद्याः पूर्ववत्तथा ॥ १८० ॥

பிருகு நாள் (வெள்ளி) அன்று உதும்பர மரத்தின் ஷமீ சமித்துகளால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; மந்த நாள் (சனி) அன்று பசு நெய்யால் செய்ய வேண்டும். வெள்ளை, மஞ்சள், வெளிறிய, கருமை முதலிய நிறக் குறிகள் முன் கூறியதுபோலவே அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 181

तत्फलं समवाप्नोति तत्समिद्दीपितेऽनले । प्रतिपत्तिथिमारभ्य पंचम्यंतं क्रमेण वै ॥ १८१ ॥

அந்த சமித்துகள்/ஆஹுதிகளால் யாகஅக்னி தீபிக்கப்பட்டால் அவன் அதே பலனை அடைவான். பிரதிபத் திதியிலிருந்து தொடங்கி முறையாக பஞ்சமி வரை செல்ல வேண்டும்.

Verse 182

शालीचणकमुद्गैश्च यवमाषैश्च होमतः । माहिषाज्यप्लुतैस्ताभिस्तिथिभिः समवाप्नुयात् ॥ १८२ ॥

அரிசி, கொண்டைக்கடலை, பாசிப்பயறு, யவம், உளுந்து ஆகியவற்றால் ஹோமம் செய்து, ஒவ்வொரு ஆஹுதியையும் எருமை நெய்யால் நனைத்து அர்ப்பணித்தால், அந்தந்த திதிகளுக்குரிய பலன்கள் பெறப்படும்.

Verse 183

षष्ठ्यादिसप्तम्यंतं तु चाजाभवघृतैस्तथा । प्रागुक्तैर्निस्तुषैर्होमात्प्रागुक्तफलमाप्नुयात् ॥ १८३ ॥

ஆனால் ஷஷ்டி முதல் ஸப்தமி வரை ஆட்டில் இருந்து பெறப்பட்ட நெய்யாலும், முன் கூறிய தோல்/உமி நீக்கிய தானியங்களாலும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். அத்தகைய ஹோமத்தால் முன் உரைத்த அதே பலன் கிடைக்கும்.

Verse 184

तद्वर्द्धं पंचके त्वेतैः समस्तैश्च तिलद्वयैः । सितान्नैः पायसैः सिक्तैराविकैस्तु घृतैस्तथा ॥ १८४ ॥

ஐந்து அర్పணங்களின் தொகுதியில் அந்த அளவை அரைமடங்கு மேலும் உயர்த்த வேண்டும்—இருவகை எள்ளு, இனிப்பான அன்னம், பாயசம், பாயசம் நனைந்த பொருட்கள், மேலும் ஆட்டுப்பாலின் நெய்—இவை அனைத்தையும் சேர்த்து।

Verse 185

हवनात्तदवाप्नोति यदादौ फलमीरितम् । एवं नक्षत्रवृक्षोत्थवह्नौ तैस्तैर्मधुप्लुतैः ॥ १८५ ॥

ஹோமம் செய்தால் தொடக்கத்தில் உரைக்கப்பட்ட அதே பலன் கிடைக்கும். அதுபோல, அந்தந்த நக்ஷத்திரத்துடன் தொடர்புடைய மரங்களால் எழுப்பிய அக்னியில், தேனில் நனைந்த அந்தந்த ஹவிஸ்களை ஆஹுதி செய்தால் கூறிய பலன்கள் நிறைவேறும்.

Verse 186

हवनादपि तत्प्राप्तिर्भवत्येव न संशयः । विद्यां संसाध्य पूर्वं तु पस्चादुक्तानशेषतः ॥ १८६ ॥

ஹோமத்தினாலும் அந்தப் பெறுதல் நிச்சயமாக உண்டாகும்—சந்தேகம் இல்லை. ஆனால் முதலில் வேண்டிய வித்யையைச் சிறப்பாகச் சாதித்து, பின்னர் கூறப்பட்ட விதிகளை ஒன்றும் விடாமல் முழுமையாகச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 187

प्रयोगान्साधयेद्धीमान् मंगलायाः प्रसादतः । संपूज्य देवतां विप्रकुमारीं कन्यकां तु वा ॥ १८७ ॥

அறிவுடையவன் மங்களா தேவியின் அருளால் இப் பிரயோகங்களைச் சிறப்பாக நிறைவேற்ற வேண்டும். முதலில் தேவதையை முறையாகப் பூஜித்து, பின்னர் விதிப்படி பிராமண குமாரியையோ அல்லது ஒரு கன்னியையோ உரிய மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்.

Verse 188

सशुभावयवां मुग्धां स्नातां धौतांबरां शुभाम् । तथाविधं कुमारं वा संस्थाप्यभ्यर्च्य विद्यया ॥ १८८ ॥

நல்ல அங்கங்களுடன் நிர்மலமான சிறுமி—நீராடி, கழுவிய ஆடை அணிந்து, தூய ஒழுக்கமுடையவள்—அல்லது அதுபோன்ற சிறுவனை அமர வைத்து, குறித்த வித்யை/விதியால் வழிபட வேண்டும்.

Verse 189

स्पृष्टशीर्षो जपेद्विद्यां शतवारं तथार्चयेत् । प्रसूनैररुणैः शुभ्रैः सौरभाढ्यैरथापि वा ॥ १८९ ॥

பக்தியுடன் தலைவணங்கி (தலையால்) தொடந்து, வித்யையை நூறு முறை ஜபித்து, அதுபோல அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்—சிவப்பு அல்லது வெள்ளை, அல்லது மணம் நிறைந்த மலர்களால்।

Verse 190

दद्याद्गुग्गुलधूपं च यावत्कर्मावसानकम् । ततो देव्या समाविष्टे तस्मिन्संपूज्य भक्तितः ॥ १९० ॥

சடங்கு முடியும் வரை குக்குலு தூபத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பின்னர் தேவி அதில் பிரவேசித்து சன்னிதியாகும் போது, அந்த சன்னிதியை பக்தியுடன் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 191

ततस्तामुपचारैस्तैः प्रागुक्तैर्विद्यया व्रती । प्रजपंस्तां ततः पृच्छेदभीष्टं कथयेच्च सा ॥ १९१ ॥

பின்னர் விரதம் கடைப்பிடிக்கும் சாதகர், முன் கூறிய உபசாரங்களும் விதியும் படி அவளை மீண்டும் மீண்டும் ஜபித்து; அதன் பின் வேண்டியதை வினவ வேண்டும்—அவள் அதை அறிவிப்பாள்।

Verse 192

भूतं भवद्भविष्यं च यदन्यन्मनसि स्थितम् । जन्मांतराण्यतीतानि सर्वं सा पूजिता वदेत् ॥ १९२ ॥

கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம்—மனத்தில் நிலைத்துள்ள மற்ற எதுவாயினும்; மேலும் கடந்த பிறவிகளும்—பூஜிக்கப்பட்டால் அவள் அனைத்தையும் உரைப்பாள்।

Verse 193

ततस्तां प्राग्वदभ्यर्च्य स्वात्मन्युद्वास्य तां जपेत् । सहस्रवारं स्थिरधीः पूर्णात्मा विचरेत्सुखी ॥ १९३ ॥

பின்னர் முன்புபோல அவளை அர்ச்சித்து, அவளைத் தன் ஆத்மாவில் நிறுவி ஜபிக்க வேண்டும். நிலைத்த அறிவுடன் ஆயிரம் முறை ஜபித்தால், உள்ளம் நிறைவடைந்து இன்பமாகச் செல்கிறான்।

Verse 194

मधुरत्रयसंसिक्तैररुणैरंबजैः श्रियम् । प्राप्नोति मंडलं होमात्सितैश्च महद्यशः ॥ १९४ ॥

மூன்று இனிய திரவங்களால் நனைந்த சிவப்பு தாமரைகளால் ஹோமம் செய்தால் திருமகள் அருள் எனும் செல்வம் கிடைக்கும்; வெள்ளை தாமரைகளை அர்ப்பணித்தால் பெரும் புகழ் உண்டாகும்.

Verse 195

क्षौद्राक्तैरुप्तलै रक्तैर्हवनात्प्रोक्तकालतः । सुवर्णं समवाप्नोति निधिं वा वसुधां तु वा ॥ १९५ ॥

சொல்லப்பட்ட காலத்தில் தேன் பூசப்பட்ட சிவப்பு தாமரைகளால் ஹவனம் செய்தால் பொன் கிடைக்கும்; அல்லது செல்வ நிதி, அல்லது நிலமும் பெறலாம்.

Verse 196

क्षीराक्तैः कैरवैर्होमात्प्रोक्तं काममवाप्नुयात् । धान्यानि विविधान्याशु सुभगः स भवेन्नरः ॥ १९६ ॥

பாலால் நனைந்த குமுத (வெள்ளை நீர்தாமரை) மலர்களால் ஹோமம் செய்தால் கூறப்பட்ட விருப்பப் பயன் கிடைக்கும். அவன் விரைவில் பலவகை தானியங்களைப் பெற்று, செழிப்பும் நற்பேறும் உடையவனாவான்.

Verse 197

आज्याक्तैरुत्पलैर्होमाद्वांछितं समवाप्नुयात् । तदक्तैरपि कह्लारैर्हवनाद्राजवल्लभः ॥ १९७ ॥

நெய் பூசப்பட்ட நீலத் தாமரைகளால் ஹோமம் செய்தால் விரும்பிய பயன் கிடைக்கும். அதேபோல் நெய் பூசப்பட்ட கஹ்லாரத் தாமரைகளை அர்ப்பணித்தால் அரசனுக்கு அன்பானவனாகிறான்.

Verse 198

पलाशपुष्पैस्त्रिस्वादुयुक्तैस्तत्कालहोमतः । चतुर्विधं तु पांडित्यं भवत्येव न संशयः ॥ १९८ ॥

மூன்று இனிய ருசிகளால் நிறைந்த பலாச மலர்களால் உரிய காலத்தில் ஹோமம் செய்தால், ஐயமின்றி நான்கு வகை பாண்டித்யம் பெறப்படும்.

Verse 199

लाजैस्त्रिमधुरोपेतैस्तत्कालहवनेन वै । कन्यकां लभते पत्नीं समस्तगुणसंयुताम् ॥ १९९ ॥

திரிமதுரம் சேர்த்த லாஜாவை நியத காலத்தில் ஹோமத்தில் ஆஹுதி செய்தால், எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த கன்னியை மனைவியாகப் பெறுவான்।

Verse 200

नालिकेरफलक्षोदं ससितं सगुडं तु वा । क्षौद्राक्षं जुहुयात्तद्वदयत्नाद्धनदोपमः ॥ २०० ॥

தேங்காய் பழத்தின் சாரை சர்க்கரையோ வெல்லமோ சேர்த்து, அல்லது தேனில் திராட்சை கலந்து ஹோமத்தில் ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்; இதனால் முயற்சி இன்றியே குபேரனைப் போல செல்வம் பெறுவான்।