Adhyaya 26

Verse 1

इस प्रकार श्रीमह्याभारत शल्यपर्वमें दुर्योधनका पलायनविषयक पचीसवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ २५ ॥। अपन ह< बछ। है २ >> षड्विशो<5ध्याय: भीमसेनके द्वारा धृतराष्ट्रके ग्यारह पुत्रोंका और बहुत-सी चतुरंगिणी सेनाका वध संजय उवाच गजानीके हते तस्मिन्‌ पाण्डुपुत्रेण भारत । वध्यमाने बले चैव भीमसेनेन संयुगे

சஞ்சயன் கூறினான்—ஓ பாரதா! பாண்டுபுத்திரன் கஜானிகனை வீழ்த்தியபின், பீமசேனன் போரில் படைகளை வெட்டிக் குவித்துக் கொண்டிருந்ததால், போர்க்களத்தில் அழிவு மேலும் பெருகியது.

Verse 2

चरन्तं च तथा दृष्टवा भीमसेनमरिंदमम्‌ | दण्डहस्तं यथा क्रुद्धमन्तकं प्राणहारिणम्‌

சஞ்சயன் கூறினான்—அவ்வாறு அலைந்து திரியும் பகைநசிப்பவன் பீமசேனனைப் பார்த்தால், கையில் கதையைத் தாங்கி, அவன் கோபமுற்ற அந்தகன்—உயிர் பறிப்பவன்—போலத் தோன்றினான்.

Verse 3

समेत्य समरे राजन्‌ हतशेषा: सुतास्तव । अदृश्यमाने कौरव्ये पुत्रे दुर्योधने तव

சஞ்சயன் கூறினான்—அரசே! போரில் கொலைகளுக்குப் பின் மீந்த உமது மகன்கள் ஒன்றுகூடினர்; ஆனால் உமது கௌரவர் மகன் துரியோதனன் காணப்படவில்லை.

Verse 4

सोदर्या: सहिता भूत्वा भीमसेनमुपाद्रवन्‌ । संजय कहते हैं--राजन्‌! भरतनन्दन! पाण्डुपुत्र भीमसेनके द्वारा आपकी गजसेना तथा दूसरी सेनाका भी संहार हो जानेपर जब आपका पुत्र कुरुवंशी दुर्योधन कहीं दिखायी नहीं दिया

சஞ்சயன் கூறினான்—அரசே, பரதநந்தனே! பாண்டுபுத்திரன் பீமசேனன் உமது யானைப்படையையும் பிற படைப்பிரிவுகளையும் அழித்த பின், உமது மகன் துரியோதனன் எங்கும் காணப்படாதபோது, உயிர்தப்பிய உமது மகன்கள் அனைவரும் சகோதரர்களாய் ஒன்றுகூடினர். தண்டம் தாங்கி உயிர் பறிக்கும் யமராஜனைப் போலக் கோபத்துடன் போர்க்களத்தில் உலாவும் பகைஅடக்கும் பீமனைப் பார்த்தவுடன், அவர்கள் அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் அவன் மீது பாய்ந்தனர்.

Verse 5

जयत्सेन: सुजातश्च तथा दुर्विषहोडरिहा । दुर्विमोचननामा च दुष्प्रधर्षस्तथैव च

ஜயத்சேனன், சுஜாதன், துர்விஷஹன், டரிஹா, துர்விமோசனன் எனப் பெயருடையவன், அதுபோல துஷ்ப்ரதர்ஷனும் இருந்தனர்.

Verse 6

श्रुतर्वा च महाबाहु: सर्वे युद्धविशारदा: । इत्येते सहिता भूत्वा तव पुत्रा: समन्‍्तत:

மேலும் மகாபாகுவான ஸ்ருதர்வாவும்—அவர்கள் அனைவரும் போர்கலைகளில் தேர்ந்தவர்கள். இவ்வாறு உமது மகன்கள் ஒன்றுகூடி எல்லாத் திசைகளிலும் நிலை கொண்டனர்.

Verse 7

भीमसेनमभिद्रुत्य रुरुधु: सर्वतोदिशम्‌ । दुर्मर्षण

சஞ்சயன் கூறினான்—உமது போர்திறன் மிக்க மகன்கள் பீமசேனனை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்து, எல்லாத் திசைகளிலும் அவனைச் சூழ்ந்து வழிகளைத் தடுத்து நின்றனர்—துர்மர்ஷணன், ஸ்ருதாந்தன் (சித்ராங்கன் என்றும்), ஜைத்ரன், பூரிபலன் (பீமபலன்), ரவி, ஜயத்சேனன், சுஜாதன், துர்விஷஹன் (துர்விகாஹன்), சத்ருநாசகன், துர்விமோசனன், துஷ்ப்ரதர்ஷன் (துஷ்ப்ரதர்ஷணன்), மற்றும் மகாபாகுவான ஸ்ருதர்வா. பின்னர், அரசே, பீமன் மீண்டும் தன் ரதத்தில் ஏறினான்.

Verse 8

मुमोच निशितान्‌ बाणान्‌ पुत्राणां तव मर्मसु । महाराज! तब भीम पुनः अपने रथपर आरूढ़ हो आपके पुत्रोंके मर्मस्थानोंमें तीखे बाणोंका प्रहार करने लगे ।। ते कीर्यमाणा भीमेन पुत्रास्तव महारणे

சஞ்சயன் கூறினான்—அவன் மீண்டும் தன் ரதத்தில் ஏறி, உமது மகன்களின் மర్మ இடங்களில் கூரிய அம்புகளைப் பொழிந்தான். அந்த மாபெரும் போரில் பீமனால் உமது மகன்கள் வெட்டுண்டு சிதறிக் கொண்டிருந்தனர்.

Verse 9

ततः क्रुद्धो रणे भीम: शिरो दुर्मर्षणस्य ह

அப்போது போர்க்களத்தில் கோபம் கொந்தளித்த பீமன் துர்மர்ஷணனின் தலையை வெட்டி நிலத்தில் வீழ்த்தினான்।

Verse 10

क्षुरप्रेण प्रमथ्याशु पातयामास भूतले । तब रणभूमिमें क्रुद्ध हुए भीमसेनने एक क्षुरप्रसे दुर्मरषणका मस्तक शीघ्रतापूर्वक पृथ्वीपर काट गिराया ।। ततो<5परेण भल्लेन सर्वावरणभेदिना

பீமசேனன் கூர்முனை அம்பால் விரைவாகத் தாக்கி அவனை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்; பின்னர் எல்லா கவசங்களையும் துளைக்கும் மற்றொரு பரந்தமுனை அம்பால் தாக்குதலைத் தொடர்ந்தான்।

Verse 12

स पपात रथादू राजन्‌ भूमौ तूर्ण ममार च,राजन! जयत्सेन रथसे पृथ्वीपर गिरा और तुरंत मर गया। मान्यवर नरेश! तदनन्तर क्रोधमें भरे हुए श्रुतर्वाने गीधकी पाँख और झुकी हुई गाँठवाले सौ बाणोंसे भीमसेनको बींध डाला

அரசே! அவன் தேரிலிருந்து கீழே விழுந்து நிலத்தில் கிடந்தவுடன் உடனே உயிர்நீத்தான். அதன் பின் கோபம் நிறைந்த ஸ்ருதர்வா பீமசேனனை நூறு அம்புகளால் துளைத்தான்।

Verse 13

जयत्सेनं ततो विद्धवा नाराचेन हसन्निव

பின்னர் நாராச அம்பால் ஜயத்சேனனை சிரித்தபடியே துளைத்து வீழ்த்தினான். அதன் பின், மாரிஷ! கோபம் கொண்ட ஸ்ருதர்வா கழுகின் இறகுகளைப் போன்ற இறகுகளும் வளைந்த மூட்டுகளும் கொண்ட நூறு அம்புகளால் பீமனைத் துளைத்தான்।

Verse 14

ततः क्रुद्धो रणे भीमो जैत्रं भूरिबलं रविम्‌ । त्रीनेतांस्त्रिभिरानर्च्छद्‌ विषाग्निप्रतिमै: शरै:

அப்போது போரில் கோபம் கொண்ட பீமன் ஜைத்ரன், பூரிபலன், ரவி—இந்த மூவரையும் விஷமும் நெருப்பும் போன்ற கொடிய மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான்।

Verse 15

ते हता न्‍्यपतन्‌ भूमौ स्वन्दनेभ्यो महारथा: । वसन्ते पुष्पशबला निकृत्ता इव किंशुका:

சஞ்சயன் கூறினான்—அம்புகளால் வீழ்த்தப்பட்ட அந்த மகாரதர்கள் தம் தம் ரதங்களிலிருந்து பூமியில் விழுந்தனர்; வசந்தத்தில் மலர்களால் செழித்த பளாச (கிம்‌ஷுக) மரங்கள் வெட்டப்பட்டால் விழுவது போல.

Verse 16

ततो5परेण भल्‍्लेन तीक्ष्णेन च परंतप: । दुर्विमोचनमाहत्य प्रेषषयामास मृत्यवे,इसके बाद शत्रुओंको संताप देनेवाले भीमसेनने दूसरे तीखे भल्लसे दुर्विमोचनको मारकर मृत्युके लोकमें भेज दिया

பின்னர் பகைவரைச் சுட்டெரிக்கும் பரந்தபன் பீமசேனன், இன்னொரு கூர்மையான பல்ல அம்பால் துர்விமோசனனை வீழ்த்தி அவனை மரணலோகத்திற்கே அனுப்பினான்.

Verse 17

स हत: प्रापतद्‌ भूमौ स्वरथाद्‌ रथिनां वर: । गिरेस्तु कूटजो भग्नो मारुतेनेव पादप:

சஞ்சயன் கூறினான்—வீழ்த்தப்பட்ட ரதிகளின் சிறந்தவன் துர்விமோசனன் தன் ரதத்திலிருந்து பூமியில் விழுந்தான்; மலைச்சிகரத்தில் வளர்ந்த மரம் காற்றின் வேகத்தால் முறிந்து விழுவது போல.

Verse 18

दुष्प्रधर्ष ततश्वैव सुजातं च सुतं तव । एकैकं न्यहनत्‌ संख्ये द्वाभ्यां द्वाभ्यां चमूमुखे,तदनन्तर भीमसेनने आपके पुत्र दुष्प्रधर्ष और सुजातको रणक्षेत्रमें सेनाके मुहानेपर दो-दो बाणोंसे मार गिराया

சஞ்சயன் கூறினான்—பின்னர் போர்க்களத்தில் படையின் முன்னணியில், உன் மகன்கள் துஷ்ப்ரதர்ஷன் மற்றும் சுஜாதனை, ஒவ்வொருவரையும் தனித்தனியாக, இரு இரு அம்புகளால் பீமசேனன் வீழ்த்தினான்.

Verse 19

तौ शिलीमुखविद्धाजडौ पेततू रथसत्तमौ | ततः पतन्‍न्तं समरे अभिवीक्ष्य सुतं तव

சஞ்சயன் கூறினான்—சிலீமுக அம்புகளால் உடலெங்கும் துளைக்கப்பட்டு அந்த இரு ரதசிறந்தவர்கள் போர்க்களத்தில் விழுந்தனர். பின்னர் போரில் உன் மகன் துர்விஷஹன் முன்னேறுவதைக் கண்ட பீமசேனன் ஒரு பல்ல அம்பால் அவனை வீழ்த்தினான்; எல்லா வில்லாளர்களும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, துர்விஷஹன் ரதத்திலிருந்து கீழே பூமியில் விழுந்தான்.

Verse 20

भल्लेन पातयामास भीमो दुर्विषहं रणे । स पपात हतो वाहात्‌ पश्यतां सर्वधन्विनाम्‌

சஞ்சயன் கூறினான்—போர்க்களத்தின் நடுவில் பீமன் பல்ல (bhalla) அம்பால் துர்விஷஹனை வீழ்த்தினான். அந்தக் காயத்தால் புண்பட்டு, எல்லா வில்லாளர்களும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அவன் ரதத்திலிருந்து தரையில் விழுந்தான்.

Verse 21

दृष्टवा तु निहतान्‌ भ्रातृन्‌ बहूनेकेन संयुगे । अमर्षवशमापन्न: श्रुतर्वा भीममभ्ययात्‌

சஞ்சயன் கூறினான்—போரில் பீமன் ஒருவனாலேயே தன் பல சகோதரர்கள் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்து, சகிக்க முடியாத கோபத்தில் ஆட்கொள்ளப்பட்ட ஸ்ருதர்வா பீமசேனனை எதிர்கொள்ள முன்னேறினான்.

Verse 22

विक्षिपन्‌ सुमहच्चापं कार्तस्वरविभूषितम्‌ । विसृजन्‌ सायकांश्वैव विषाग्निप्रतिमान्‌ बहून्‌ू

சஞ்சயன் கூறினான்—தங்க அலங்காரமுடைய மிகப் பெரிய வில்லைச் சுழற்றி இழுத்தவாறே, விஷமும் தீயும் போன்ற கொடுமையான பல அம்புகளைத் தொடர் மழையாக விடுத்தான்.

Verse 23

सतु राजन्‌ धनुश्कछित्त्वा पाण्डवस्य महामृथे । अथीैनं छिन्नथन्वानं विंशत्या समवाकिरत्‌,राजन्‌! उसने उस महासमरमें पाण्डुपुत्रके धनुषको काटकर कटे हुए धनुषवाले भीमसेनको बीस बाणोंसे घायल कर दिया

சஞ்சயன் கூறினான்—அரசே! அந்த மாபெரும் போரில் அவன் பாண்டவனின் வில்லை வெட்டினான்; பின்னர் வில் துண்டிக்கப்பட்ட பீமசேனனை இருபது அம்புகளால் மூடி காயப்படுத்தினான்.

Verse 24

ततो<न्यद्‌ धनुरादाय भीमसेनो महाबल: । अवाकिरत्‌ तव सुतं तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत्‌,तब महाबली भीमसेन दूसरा धनुष लेकर आपके पुत्रपर बाणोंकी वर्षा करने लगे और बोले--'खड़ा रह, खड़ा रह”

சஞ்சயன் கூறினான்—அப்போது மாபெரும் வலிமையுடைய பீமசேனன் மற்றொரு வில்லை எடுத்துக் கொண்டு உன் மகன் மீது அம்புமழை பொழிந்து, “நில், நில்!” என்று உரைத்தான்.

Verse 25

महदासीतू तयोर्युद्धे चित्ररूपं भयानकम्‌ | यादृशं समरे पूर्व जम्भवासवयोर्युधि

சஞ்சயன் கூறினான்—அவ்விருவருக்கிடையில் ஒரு மாபெரும் போர் எழுந்தது; அது வடிவங்களில் விசித்திரமும், காண்போர்க்கு அச்சமூட்டுவதுமானது. முன்னொரு காலத்தில் போர்க்களத்தில் ஜம்பன் மற்றும் வாசவன் (இந்திரன்) நடத்திய போர் எவ்வாறிருந்ததோ, அவ்வாறே இவ்விரு வீரர்களின் மோதலும் நிகழ்ந்தது।

Verse 26

तयोस्तत्र शितैमुक्तिर्यमदण्डनि भै: शरै: । समाच्छन्ना धरा सर्वा खं दिशो विदिशस्तथा

சஞ்சயன் கூறினான்—அங்கே அவ்விருவரும் விடுத்த யமதண்டம் போன்ற கூரிய அம்புகளின் மழையால் பூமி முழுதும், ஆகாயமும், திசைகளும் இடைத்திசைகளும் அனைத்தும் மூடப்பட்டன।

Verse 27

ततः श्रुतर्वा संक्रुद्धो धनुरादाय सायकै: । भीमसेनं रणे राजन्‌ बाह्दोरुरसि चार्पयत्‌

சஞ்சயன் கூறினான்—பின்னர் கோபத்தில் கொதித்த ஸ்ருதார்வன் வில்லை எடுத்துக் கொண்டு, அரசே, போர்க்களத்தில் அம்புகளால் பீமசேனனின் இரு கரங்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினான்।

Verse 28

सो5तिविद्धो महाराज तव पुत्रेण धन्विना । भीम: संचुक्षुभे क्रुद्धः पर्वणीव महोदधि:

சஞ்சயன் கூறினான்—மகாராஜா, உங்கள் வில்லாளி மகன் விட்ட அம்பால் கடுமையாகக் குத்தப்பட்டபோதும் பீமனின் கோபம் மேலும் எரிந்தது; பௌர்ணமி அலைக்காலத்தில் பெருங்கடல் பொங்குவது போல அவன் மிகுந்த கலக்கத்துடன் எழுந்தான்।

Verse 29

ततो भीमो रुषाविष्ट: पुत्रस्य तव मारिष | सारथिं चतुरश्चाश्वान्‌ शरैर्निन्ये यमक्षयम्‌,आर्य! फिर रोषसे आविष्ट हुए भीमसेनने अपने बाणोंद्वारा आपके पुत्रके सारथि और चारों घोड़ोंको यमलोक पहुँचा दिया

சஞ்சயன் கூறினான்—அப்போது கோபத்தில் ஆட்கொள்ளப்பட்ட பீமன், ஐயா, தன் அம்புகளால் உங்கள் மகனின் சாரதியையும் நான்கு குதிரைகளையும் யமலோகத்துக்கு அனுப்பினான்।

Verse 30

विरथं तं समालक्ष्य विशिखैलोंमवाहिभि: । अवाकिरदमेयात्मा दर्शयन्‌ पाणिलाघवम्‌

அவனைத் தேரிழந்தவனாகக் கண்ட அளவிலா வல்லமை உடைய வீரன், தன் கைகளின் வேகத்தை வெளிப்படுத்தி, இறகுகள் பொருந்திய அம்புகளால் அவனை மழையெனப் பொழிந்தான்.

Verse 31

श्रुतर्वा विरथो राजन्नाददे खड़्गचर्मणी । अथास्याददत: खड्गं शतचन्द्रं च भानुमत्‌

அரசே, தேரிழந்த ஸ்ருதார்வா வாள் மற்றும் கேடயத்தை எடுத்தான். பின்னர் அவனுக்கு நூறு சந்திரச் சின்னங்கள் பொறிக்கப்பட்ட ஒளிமிக்க வாள் அளிக்கப்பட்டது.

Verse 32

छिन्नोत्तमाड्स्य तत: क्षुरप्रेण महात्मना

அப்போது மகாத்மா வீரன் கூர்முனை அம்பால் அவனது தலையை வெட்டி வீழ்த்தினான்.

Verse 33

तस्मिन्‌ निपतिते वीरे तावका भयमोहिता:

அந்த வீரன் வீழ்ந்தவுடன், உமது படையினர் அச்சமும் மயக்கமும் கொண்டு கலங்கினர்.

Verse 34

तानापतत एवाशु हतशेषाद्‌ बलार्णवात्‌

அவர்கள் உடனே பாய்ந்து வந்தனர்—கடலெனப் பெரிதாயிருந்த அந்தப் படை இப்போது கொல்லப்பட்டோரின் மீதமாய் சுருங்கியிருந்தது.

Verse 35

ते तु तं वै समासाद्य परिवद्रु: समन्‍्ततः

சஞ்சயன் கூறினான்—அந்த வீரர்கள் பீமசேனனை அணுகி, எல்லாத் திசைகளிலும் அவனைச் சூழ்ந்து நின்றனர். அப்போது போரில் சூழப்பட்ட பீமசேனன் கூர்மையான அம்புகளால் உமது அந்தப் படையனைத்தையும் இந்திரன் அசுரர்களை அழிப்பதுபோல் துன்புறுத்தி நசுக்கத் தொடங்கினான்.

Verse 36

ततस्तु संवृतो भीमस्तावकान्‌ निशितै: शरैः । पीडयामास तान्‌ सर्वान्‌ सहस्राक्ष इवासुरान्‌

அப்போது சூழப்பட்ட பீமன் கூர்மையான அம்புகளால் உமது அனைவரையும் துன்புறுத்தத் தொடங்கினான்—சஹஸ்ராக்ஷ இந்திரன் அசுரர்களை அடக்குவதுபோல்.

Verse 37

ततः: पञ्चशतान्‌ हत्वा सवरूथान्‌ महारथान्‌ । जघान कुज्जरानीकं पुन: सप्तशतं युधि

பின்னர் பீமசேனன் ரதச் சாமான்களுடன் ஐந்நூறு மகாரதர்களை வீழ்த்தி, மீண்டும் போர்க்களத்தில் எழுநூறு யானைப் படையையும் அழித்தான்.

Verse 38

हत्वा शतसहस््राणि पत्तीनां परमेषुभि: । वाजिनां च शतान्यष्टौ पाण्डव: सम विराजते

சிறந்த அம்புகளால் காலாட் படையினரின் நூற்றாயிரங்களைவும், மேலும் எட்டுநூறு குதிரைகளையும் கொன்று, பாண்டவன் (பீமசேனன்) போர்க்களத்தில் ஒளிவீசித் திகழ்ந்தான்.

Verse 39

भीमसेनस्तु कौन्तेयो हत्वा युद्धे सुतांस्तव । मेने कृतार्थमात्मानं सफलं जन्म च प्रभो,प्रभो! इस प्रकार कुन्तीपुत्र भीमसेनने युद्धमें आपके पुत्रोंका विनाश करके अपने- आपको कृतार्थ और जन्मको सफल हुआ समझा

அரசே! இவ்வாறு குந்தியின் மகன் பீமசேனன் போரில் உமது மகன்களை வீழ்த்திய பின், தன்னை நிறைவேற்றம் அடைந்தவன் என்றும், தன் பிறப்பு பயனடைந்தது என்றும் எண்ணினான்.

Verse 40

तं॑ तथा युद्धयमानं च विनिध्नन्तं च तावकान्‌ । ईक्षितुं नोत्सहन्ते सम तव सैन्या नराधिप,नरेश्वर! इस तरह युद्ध और आपके पुत्रोंका वध करते हुए भीमसेनको आपके सैनिक देखनेका भी साहस नहीं कर पाते थे

சஞ்சயன் கூறினான்—மனிதரின் அரசே, நரேசுவரனே! இவ்வாறு போரிட்டு உமது படையினரை வீழ்த்திக் கொண்டிருந்த பீமசேனனை நோக்குவதற்கே உமது படையினருக்கு துணிவு இல்லாமல் போயிற்று.

Verse 41

विद्राव्य च कुरून्‌ सर्वास्तांश्व हत्वा पदानुगान्‌ | दोर्भ्या शब्दं ततश्नक्रे त्रासयानो महाद्विपान्‌

சஞ்சயன் கூறினான்—கௌரவர்களை எல்லாம் விரட்டியடித்து, அவர்களைத் தொடர்ந்து வந்த படையினரையும் கொன்று முடித்த பீமசேனன், பெரும் யானைகள் அஞ்சுமாறு தன் இரு புஜங்களால் முழங்கும் ஒலி எழுப்பினான்.

Verse 42

हतभूयिष्ठयोधा तु तव सेना विशाम्पते । किंचिच्छेषा महाराज कृपणं समपद्यत,प्रजानाथ! महाराज! आपकी सेनाके अधिकांश योद्धा मारे गये और बहुत थोड़े सैनिक शेष रह गये; अतः वह सेना अत्यन्त दीन हो गयी थी

சஞ்சயன் கூறினான்—மக்களைக் காக்கும் அரசே, மாபெரும் அரசே! உமது படையில் பெரும்பாலான வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; மிகச் சிலரே மீதமிருந்ததால் அந்தப் படை பரிதாபமான, சிதைந்த நிலையடைந்தது.

Verse 83

भीमसेनमपाकर्षन्‌ प्रवणादिव कुड्जरम्‌ । उस महासमरमें जब भीमसेन आपके पुत्रोंपर बाणोंका प्रहार करने लगे, तब वे भीमसेनको उसी प्रकार दूरतक खींच ले गये, जैसे शिकारी नीचे स्थानसे हाथीको खींचते हैं

சஞ்சயன் கூறினான்—அந்த மாபெரும் போரில் பீமசேனன் உமது புதல்வர்கள்மேல் அம்புகளைப் பொழியத் தொடங்கியபோது, அவர்கள் பீமசேனனைத் தொலைவிற்கு இழுத்துச் சென்றனர்—சரிவிலிருந்து வேட்டையாடிகள் யானையை இழுப்பதுபோல்.

Verse 103

श्रुतान्तमवधीद्‌ भीमस्तव पुत्र महारथ: । तत्पश्चात्‌ समस्त आवरणोंका भेदन करनेवाले दूसरे भल्लके द्वारा महारथी भीमसेनने आपके पुत्र श्रुतान्तका अन्त कर दिया

சஞ்சயன் கூறினான்—மகாரதியான பீமன் உமது மகன் ச்ருதாந்தனை வதைத்தான். பின்னர் எல்லா கவச-ஆவரணங்களையும் துளைக்கும் இரண்டாம் பல்லக அம்பால் ச்ருதாந்தனின் உயிரை முடித்தான்.

Verse 116

पातयामास कौरव्यं रथोपस्थादरिंदम: । फिर हँसते-हँसते उन शत्रुदमन वीरने कुरुवंशी जयत्सेनको नाराचसे घायल करके उसे रथकी बैठकसे नीचे गिरा दिया

சஞ்சயன் கூறினான்—பகைஅடக்கி வீரன் கௌரவரை ரதத்தின் ஆசனத்திலிருந்து கீழே வீழ்த்தினான்; சிரித்தபடியே நாராசங்களால் ஜயத்சேனனை காயப்படுத்தி ரதாசனத்திலிருந்து தரையில் தள்ளிவீழ்த்தினான்।

Verse 313

क्षुरप्रेण शिर: कायात्‌ पातयामास पाण्डव: । राजन! रथहीन हुए श्रुतर्वाने अपने हाथोंमें ढाल और तलवार ले ली। वह सौ चन्द्राकार चिह्नोंसे युक्त ढाल तथा अपनी प्रभासे चमकती हुई तलवार ले ही रहा था कि पाण्थुपुत्र भीमसेनने एक क्षुरप्रद्वारा उसके मस्तकको धड़से काट गिराया

பாண்டவன் க்ஷுரப்ரத்தால் அவன் தலையை உடலிலிருந்து வீழ்த்தினான். அரசே! ரதமற்ற ஸ்ருதர்வா தன் கைகளில் கேடயமும் வாளும் எடுத்தான். நூறு சந்திரக் குறியீடுகள் கொண்ட கேடயத்தையும், தன் ஒளியால் மின்னும் வாளையும் எடுக்க முயன்ற அந்தக் கணமே, பாண்டுபுத்திரன் பீமசேனன் க்ஷுரப்ரத்தால் அவன் தலையைத் தண்டிலிருந்து வெட்டி வீழ்த்தினான்।

Verse 326

पपात काय: स रथाद्‌ वसुधामनुनादयन्‌ । महामनस्वी भीमसेनके क्षुरप्रसे मस्तक कट जानेपर उसका धड़ वसुधाको प्रतिध्वनित करता हुआ रथसे नीचे गिर पड़ा

மகாமனத்தையுடைய பீமசேனனின் க்ஷுரப்ரத்தால் தலை துண்டிக்கப்பட்டவுடன், அவன் உடல் பூமியை முழங்கச் செய்து ரதத்திலிருந்து கீழே விழுந்தது।

Verse 333

अभ्यद्रवन्त संग्रामे भीमसेनं युयुत्सव: । उस वीरके गिरते ही आपके सैनिक भयसे व्याकुल होनेपर भी संग्राममें जूझनेकी इच्छासे भीमसेनकी ओर दौड़े

அந்த வீரன் வீழ்ந்தவுடன், உங்கள் படைகள் அச்சத்தால் கலங்கினாலும், போராடும் வேட்கையால் போர்க்களத்தில் பீமசேனனை நோக்கி பாய்ந்தன।

Verse 343

दंशितान्‌ प्रतिजग्राह भीमसेन: प्रतापवान्‌ । मरनेसे बचे हुए सैन्यसमूहसे निकलकर शीघ्रतापूर्वक अपने ऊपर आक्रमण करते हुए उन कवचधारी योद्धाओंको प्रतापी भीमसेनने आगे बढ़नेसे रोक दिया

வல்லமைமிக்க பீமசேனன் அந்த கவசம் அணிந்த வீரர்களை எதிர்கொண்டான். மீந்திருந்த படைக்குழுவிலிருந்து வெளிவந்து விரைவாக அவனைத் தாக்க ஓடியவர்களின் முன்னேற்றத்தை அந்த வீரன் தடுத்து நிறுத்தி, முன்னே செல்ல விடவில்லை।