Shloka 18
अविमुक्तक्षेत्रमाहात्म्य — काशी-वाराणसी में मोक्ष, लिङ्ग-तीर्थ-मानचित्र, और उपासना-विधि
क्वचित् क्वचिद् गन्धकदम्बकैर् मृगैर् विलूनदर्भाङ्कुरपुष्पसंचयम् प्रफुल्लनानाविधचारुपङ्कजैः सरस्तडागैरुपशोभितं क्वचित्
kvacit kvacid gandhakadambakair mṛgair vilūnadarbhāṅkurapuṣpasaṃcayam praphullanānāvidhacārupaṅkajaiḥ sarastaḍāgairupaśobhitaṃ kvacit
எங்கெங்கோ கஸ்தூரி மான்களின் கூட்டங்கள் உலாவின; சில இடங்களில் புதிதாகப் பறிக்கப்பட்ட தர்பை முளைகள் மற்றும் சேகரித்த மலர்களின் குவியல்கள் இருந்தன. மேலும் சில இடங்களில் பலவகை அழகிய, முழுமையாக மலர்ந்த தாமரைகள் நிறைந்த ஏரிகள், குளங்கள் அந்தப் பகுதியை அலங்கரித்தன—இவ்வாறு பலவிதமாக அந்தப் புனிதப் பிரதேசம் அழகுபெற்றது।
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
FAQs
It highlights the ritual ecosystem of Linga-pūjā—darbha grass and flowers gathered for worship, and a tirtha-like environment that supports purity (śauca) and devotion to Pati (Śiva).
By portraying a sanctified landscape naturally oriented to worship, it implies Shiva-tattva as Pati—the presence that consecrates space, drawing pashus (souls) toward upliftment through sacred order and beauty.
Preparation for pūjā through collecting darbha and flowers (upacāra-sādhana), and the yogic emphasis on a pure, sattvic setting conducive to Pāśupata-oriented contemplation.