Adhyaya 25

Verse 1

ऋषय ऊचुः कथं पूज्यो महादेवो लिङ्गमूर्तिर्महेश्वरः वक्तुमर्हसि चास्माकं रोमहर्षण सांप्रतम्

ரிஷிகள் கூறினர்—ஓ ரோமஹர்ஷணா! லிங்கமூர்த்தியான மகேஸ்வர மகாதேவரை எவ்வாறு வழிபட வேண்டும்? இப்போது எங்களுக்கு அருளிச் சொல்லுங்கள்।

Verse 2

सूत उवाच देव्या पृष्टो महादेवः कैलासे तां नगात्मजाम् अङ्कस्थामाह देवेशो लिङ्गार्चनविधिं क्रमात्

சூதர் கூறினார்—கைலாசத்தில் தேவி கேட்டபோது, தேவர்களின் ஆண்டவனான மகாதேவர் தமது மடியில் அமர்ந்த மலைமகள் பார்வதியிடம் முறையே லிங்கார்ச்சனை விதியை உரைத்தார்।

Verse 3

तदा पार्श्वे स्थितो नन्दी शालङ्कायनकात्मजः श्रुत्वाखिलं पुरा प्राह ब्रह्मपुत्राय सुव्रताः

அப்போது அருகில் நின்ற சாலங்காயனரின் புதல்வன் நந்தி அனைத்தையும் கேட்டுப் பின்பு, முன்காலத்தில் பிரம்மாவின் புதல்வன் (சனத்குமாரர்) அவர்களிடம் உரைத்தான்—நல்ல விரதமுடையவரே!

Verse 4

सनत्कुमाराय शुभं लिङ्गार्चनविधिं परम् तस्माद्व्यासो महातेजाः श्रुतवाञ्छ्रुतिसंमितम्

சனத்குமாரருக்கு மங்களகரமான உன்னத லிங்கார்ச்சனை விதி விளக்கப்பட்டது; அங்கிருந்து வேதத்தின் உள்ளார்ந்த பொருளோடு ஒத்த அந்த உபதேசத்தை மகாதேஜஸ்வியான வியாசர் கேட்டார்।

Verse 5

स्नानयोगोपचारं च यथा शैलादिनो मुखात् श्रुतवान् तत्प्रवक्ष्यामि स्नानाद्यं चार्चनाविधिम्

சைலாதியின் வாயிலாக நான் கேட்டபடி ஸ்நான-யோகத்தின் உபசாரங்களை இப்போது கூறுகிறேன்—ஸ்நானத்தால் தொடங்கும் லிங்கார்ச்சனை முழு முறையையும்।

Verse 6

शैलादिरुवाच अथ स्नानविधिं वक्ष्ये ब्राह्मणानां हिताय च सर्वपापहरं साक्षाच् छिवेन कथितं पुरा

சைலாதி கூறினார்—இப்போது பிராமணர்களின் நலனுக்காக ஸ்நான விதியை உரைக்கிறேன். இது எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும்; முன்பு சாட்சாத் சிவனே கூறியது.

Verse 7

अनेन विधिना स्नात्वा सकृत्पूज्य च शङ्करम् ब्रह्मकूर्चं च पीत्वा तु सर्वपापैः प्रमुच्यते

இந்த விதியின்படி ஸ்நானம் செய்து, ஒருமுறையாவது சங்கரனைப் பூஜித்து, பின்னர் ‘பிரஹ்மகூர்ச்ச’ எனும் புனித பானத்தை அருந்தினால், ஜீவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

Verse 8

त्रिविधं स्नानमाख्यातं देवदेवेन शंभुना हिताय ब्राह्मणाद्यानां चतुर्मुखसुतोत्तम

நான்முகப் பிரமாவின் சிறந்த புதல்வனே! தேவர்களின் தேவன் சம்பு, பிராமணர் முதலிய அனைவரின் நலனுக்காக மும்முறை (மூவகை) ஸ்நானத்தை அறிவித்தான்.

Verse 9

वारुणं पुरतः कृत्वा ततश्चाग्नेयमुत्तमम् मन्त्रस्नानं ततः कृत्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

முதலில் வாருண ஸ்நானம் (நீர்சுத்தி) செய்து, பின்னர் சிறந்த ஆக்நேய (அக்னிசுத்தி) செய்ய வேண்டும். அதன் பின் மந்திரஸ்நானம் செய்து பரமேஸ்வரனைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 10

भावदुष्टो ऽम्भसि स्नात्वा भस्मना च न शुध्यति भावशुद्धश्चरेच्छौचम् अन्यथा न समाचरेत्

உள்ளுணர்வு (பாவம்) மாசுடையவன் நீரில் ஸ்நானம் செய்தாலும், விபூதி பூசினாலும் சுத்தமடையான். பாவம் சுத்தமானவன் தான் சௌசத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்; இல்லையெனில் வெளிப்படைக் காட்டாகச் செய்ய வேண்டாம்.

Verse 11

सरित्सरस्तडागेषु सर्वेष्व् आ प्रलयं नरः स्नात्वापि भावदुष्टश्चेन् न शुध्यति न संशयः

மனிதன் உலகப் பிரளயம் வரை எல்லா நதிகள், ஏரிகள், குளங்களில் நீராடினாலும், உள்ளத்தின் பாவம் கெட்டிருந்தால் அவன் தூய்மையடையான்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 12

नृणां हि चित्तकमलं प्रबुद्धमभवद्यदा प्रसुप्तं तमसा ज्ञानभानोर्भासा तदा शुचिः

மனிதரின் மனத் தாமரை தமஸின் இருளில் உறங்கிக் கிடந்தது, ஞானச் சூரியனின் ஒளியால் விழித்தெழும்போது, உள்ளம் தூய்மையடைகிறது।

Verse 13

मृच्छकृत्तिलपुष्पं च स्नानार्थं भसितं तथा आदाय तीरे निःक्षिप्य स्नानतीर्थे कुशानि च

மண், களிமண், எள், மலர்கள், மேலும் நீராடுதற்கான புனித விபூதியை எடுத்துக் கரையில் வைத்து; நீராடும் தீர்த்தத்தில் தர்ப்பைப் புல்லையும் அமைக்க வேண்டும்।

Verse 14

प्रक्षाल्याचम्य पादौ च मलं देहाद्विशोध्य च द्रव्यैस्तु तीरदेशस्थैस् ततः स्नानं समाचरेत्

கால்களை கழுவி ஆச்சமனம் செய்து, உடல்மாசை நீக்கி; பின்னர் கரையிலுள்ள தூய்மைப் பொருட்களால் முறையாக புனித நீராடல் செய்ய வேண்டும்।

Verse 15

उद्धृतासीतिमन्त्रेण पुनर्देहं विशोधयेत् मृदादाय ततश्चान्यद् वस्त्रं स्नात्वा ह्यनुल्बणम्

‘உத்த்ருதாசீதி’ மந்திரத்தால் மீண்டும் உடலைத் தூய்மைப்படுத்தி; பின்னர் தூய்மண் எடுத்துக் குளித்து, மற்றொரு சுத்தமான களங்கமற்ற ஆடை அணிய வேண்டும்।

Verse 16

गन्धद्वारां दुराधर्षाम् इति मन्त्रेण मन्त्रवित् कपिलागोमयेनैव खस्थेनैव तु लेपयेत्

மந்திரம் அறிந்தவன் ‘கந்தத்வாராம் துராதர்ஷாம்’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தை ஜபித்தபடியே, கையில் உள்ளதையே கொண்டு—கபிலா பசுவின் கோமயத்தால்—லிங்கஸ்தலம் அல்லது பூஜைஸ்தலத்தை லேபனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 17

पुनः स्नात्वा परित्यज्य तद्वस्त्रं मलिनं ततः शुक्लवस्त्रपरीधानो भूत्वा स्नानं समाचरेत्

மீண்டும் நீராடி, அந்த அழுக்கான ஆடையைத் துறந்து, தூய வெள்ளை ஆடை அணிந்து, விதிப்படி பரிசுத்த ஸ்நானத்தைச் செய்ய வேண்டும்; இவ்வாறு பாசப் பந்தத்தைத் தளர்த்தும் பதி (சிவன்) பூஜைக்கு தகுதியாவான்।

Verse 18

सर्वपापविशुद्ध्यर्थम् आवाह्य वरुणं तथा सम्पूज्य मनसा देवं ध्यानयज्ञेन वै भवम्

அனைத்து பாபங்களின் சுத்திக்காக வருணனை ஆவாஹனம் செய்து, மனத்தால் தேவனைச் சிறப்பாகப் பூஜித்து, தியான-யாகத்தால் பவ (சிவன்) ஐ ஆராதிக்க வேண்டும்।

Verse 19

आचम्य त्रिस्तदा तीर्थे ह्य् अवगाह्य भवं स्मरन् पुनराचम्य विधिवद् अभिमन्त्र्य महाजलम्

தீர்த்தத்தில் மூன்று முறை ஆச்சமனம் செய்து, பவ (சிவன்) ஐ நினைத்தபடி நீரில் முழுகி ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் மீண்டும் ஆச்சமனம் செய்து, விதிப்படி மிகுந்த நீரை மந்திரத்தால் அபிமந்திரிக்க வேண்டும்।

Verse 20

अवगाह्य पुनस्तस्मिन् जपेद्वै चाघमर्षणम् तत्तोये भानुसोमाग्निमण्डलं च स्मरेद्वशी

அந்த நீரில் மீண்டும் முழுகி, கட்டுப்பாடு கொண்ட சாதகன் அ஘மர்ஷண மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; மேலும் அதே நீரிலேயே சூரிய, சோம, அக்னி மண்டலங்களைத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 21

आचम्य च पुनस्तस्माज् जलादुत्तीर्य मन्त्रवित् प्रविश्य तीर्थमध्ये तु पुनः पुण्यविवृद्धये

ஆசமனம் செய்து மந்திரவித் அந்த நீரிலிருந்து மீண்டும் வெளியேறி, புண்ணியவிருத்திக்காக மீண்டும் தீர்த்தத்தின் நடுவில் நுழைய வேண்டும்।

Verse 22

शृङ्गेण पर्णपुटकैः पालाशैः क्षालितैस् तथा सकुशेन सपुष्पेण जलेनैवाभिषेचयेत्

கொம்பை ஊற்றுப் பாத்திரமாகக் கொண்டு, பலாச இலைக் கிண்ணங்களால் சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீரால், குசை புல் மற்றும் மலர்களுடன் லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 23

रुद्रेण पवमानेन त्वरिताख्येन मन्त्रवित् तरत्समन्दीवर्गाद्यैस् तथा शान्तिद्वयेन च

மந்திரவித் பவமானம், த்வரிதம் எனப்படும் ருத்ர மந்திரங்களாலும், தரத்ஸமந்தீ குழு முதலியவற்றாலும், இருவகை சாந்தியாலும் விரைவாக சாந்திகர்மம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 24

शान्तिधर्मेण चैकेन पञ्चब्रह्मपवित्रकैः तत्तन्मन्त्राधिदेवानां स्वरूपं च ऋषीन् स्मरन्

ஒரே சாந்தி-தர்மத்தைப் பின்பற்றி, பஞ்சபிரம்ம பவித்ரங்களால், ஒவ்வொரு மந்திரத்தின் அதிதேவதைகளின் உண்மை உருவத்தைத் தியானித்து, தொடர்புடைய ரிஷிகளை நினைவு கூர வேண்டும்।

Verse 25

एवं हि चाभिषिच्याथ स्वमूर्ध्नि पयसा द्विजाः ध्यायेच्च त्र्यम्बकं देवं हृदि पञ्चास्यम् ईश्वरम्

இவ்வாறு அபிஷேகம் செய்து, ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, உங்கள் தலையிலும் பாலைத் தெளியுங்கள்; பின்னர் இதயத்தில் திரியம்பக தேவன்—பஞ்சமுக ஈஸ்வரனைத் தியானியுங்கள்।

Verse 26

आचम्याचमनं कुर्यात् स्वसूत्रोक्तं समीक्ष्य च पवित्रहस्तः स्वासीनः शुचौ देशे यथाविधि

முதலில் தூய்மைக்காக ஆச்சமனம் செய்து, தன் சூத்திரத்தில் கூறிய விதியை நோக்கி யதாவிதமாக ஆச்சமனம் செய்ய வேண்டும். பவித்ரமான கையுடன், சுத்தமான இடத்தில் ஆசனத்தில் அமர்ந்து விதிப்படி செயல்பட்டால், பதி—பகவான் சிவன்—பூஜைக்கு தகுதியடைவான்.

Verse 27

अभ्युक्ष्य सकुशं चापि दक्षिणेन करेण तु पिबेत्प्रक्षिप्य त्रिस्तोयं चक्री भूत्वा ह्यतन्द्रितः

முதலில் நீரை அப்யுக்ஷணம் செய்து, குசையுடன் எடுத்துக் கொண்டு வலது கையால் பருக வேண்டும். பின்னர் நீரை மூன்று முறை விடுத்து ‘சக்ரீ’ ஆகி—விதிப்படி வலம்வரும் பாவத்துடன்—சோர்வின்றி விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். இவ்வாறு தூய்மை நியமத்தால் பதி-சேவையில் ஈடுபட்டு பசுவின் பாசத்தைத் தளர்த்துவான்.

Verse 28

प्रदक्षिणं ततः कुर्याद् धिंसापापप्रशान्तये एवं संक्षेपतः प्रोक्तं स्नानाचमनमुत्तमम्

அதன்பின், ஹிம்சையால் உண்டான பாவம் தணிய வலம்வருதல் (பிரதக்ஷிணை) செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு சுருக்கமாக உத்தமமான ஸ்நானமும் ஆச்சமனமும் கூறப்பட்டது.

Verse 29

सर्वेषां ब्राह्मणानां तु हितार्थे द्विजसत्तमाः

அனைத்து பிராமணர்களின் நலனுக்காக, சிறந்த த்விஜர்கள் செயல்பட்டனர்.