Adhyaya 32

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकत्रिशो ऽध्यायः व्यास उवाच सुरापस्तु सुरां तप्तामग्निवर्णां स्वयं पिबेत् / तया स काये निर्दग्धे मुच्यते तु द्विजोत्तमः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணம், ஷட்ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதை, உபரிவிபாகத்தில் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரம் நிறைவு. வ்யாசர் கூறினார்—மதுபானம் செய்தவன் தீநிறம் கொண்ட சூடாக்கிய மதுவைத் தானே அருந்துக; அதனால் உடல் எரிந்தபின் அந்தச் சிறந்த த்விஜன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 2

गोमूत्रमग्निवर्णं वा गोशकृद्रसमेव वा / पयो घृतं जलं वाथ मुच्यते पातकात् ततः

தீநிறம் போன்ற கோமூத்திரம் அல்லது கோசாணத்தின் சாறு; அல்லது பால், நெய், நீர்—இவற்றை எடுத்துக்கொண்டால் பின்னர் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவான்।

Verse 3

जलार्द्रवासाः प्रयतो ध्यात्वा नारायणं हरिम् / ब्रह्महत्याव्रतं चाथ चरेत् तत्पापशान्तये

நீரால் நனைந்த ஆடைகள் அணிந்து, கட்டுப்பாடும் தன்னடக்கமும் கொண்டு நாராயணன்-ஹரியைத் தியானிக்க வேண்டும்; அந்தப் பாவம் தணிய பிரம்மஹத்த்யா-பிராயச்சித்த விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 4

सुवर्णस्तेयकृद् विप्रो राजानमभिगम्य तु / स्वकर्म ख्यापयन् ब्रूयान्मां भवाननुशास्त्विति

தங்கத்தைத் திருடிய பிராமணன் அரசனை அணுகி, தன் செயலை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொண்டு—“அரசே, என்னைத் தண்டித்து/ஒழுங்குபடுத்தி அருள்க” என்று சொல்ல வேண்டும்.

Verse 5

गृहीत्वा मुसलं राजा सकृद् हन्यात् ततः स्वयम् / वधे तु शुद्ध्यते स्तेनो ब्राह्मणस्तपसैव वा

அரசன் உலக்கை/கோலை எடுத்துக் கொண்டு அவனை ஒருமுறை அடிக்க வேண்டும்; பின்னர் தானே (தண்டத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்). கொல்லப்படுவதால் திருடன் தூய்மையடைகிறான்; ஆனால் பிராமணன் தவத்தினாலேயே தூய்மையடைகிறான்.

Verse 6

स्कन्धेनादाय मुसलं लकुटं वापि खादिरम् / शक्तिं चोभयतस्तीक्ष्णामायसं दण्डमेव वा

தோளில் உலக்கையைச் சுமந்து, அல்லது கதீர மரக் கோலை; அல்லது இருபுறமும் கூர்மையுள்ள வேலினை, அல்லது வெறும் இரும்புத் தண்டினை ஏந்தி.

Verse 7

राजा तेन च गन्तव्यो मुक्तकेशेन धावता / आचक्षाणेन तत्पापमेवङ्कर्मास्मि शाधि माम्

அதை ஏந்தி, முடியை அவிழ்த்தபடி ஓடிச் சென்று அரசனை அணுக வேண்டும்; அந்தப் பாவத்தை வெளிப்படையாகச் சொல்லி—“நான் இவ்வாறு செய்தவன்; எனக்கு வழிகாட்டி (பிராயச்சித்தம் விதி) அருள்க” என்று கூற வேண்டும்.

Verse 8

शासनाद् वा विमोक्षाद् वा स्तेनः स्तेयाद् विमुच्यते / अशासित्वा तु तं राजास्तेनस्याप्नोति किल्बिषम्

தண்டனையாலோ அல்லது நீதியால் வழங்கப்படும் விடுதலையாலோ திருடன் திருட்டுப் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான். ஆனால் அரசன் அவனைத் தண்டிக்காவிட்டால், அரசனே திருடனின் குற்றத்தை ஏற்கிறான்.

Verse 9

तपसापनुनुत्सुस्तु सुवर्णस्तेयजं मलम् / चीरवासा द्विजो ऽरण्ये चरेद् ब्रह्महणो व्रतम्

தவத்தால் பொன் திருட்டால் உண்டான மாசை எரிக்க விரும்பும் இருபிறப்பன், பட்டை ஆடை அணிந்து காட்டில் தங்கி, பிராமணஹத்தி செய்தவனுக்குரிய விரதத்தை முறையாக மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 10

स्नात्वाश्वमेधावभृथे पूतः स्यादथवा द्विजः / प्रदद्याद् वाथ विप्रेभ्यः स्वात्मतुल्यं हिरण्यकम्

அச்வமேத அவப்ருத ஸ்நானத்தில் நீராடினால் இருபிறப்பன் தூய்மையடைகிறான்; அல்லது பரிகாரமாக, தன் உடல் மதிப்பிற்கு இணையான பொன்னை பிராமண முனிவர்களுக்கு பக்தியுடன் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

चरेद् वा वत्सरं कृच्छ्रं ब्रह्मचर्यपरायणः / ब्राह्मणः स्वर्णहारी तु तत्पापस्यापनुत्तये

பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்த பொன் திருடிய பிராமணன், அந்தப் பாவம் நீங்க ஒரு ஆண்டு முழுவதும் க்ருச்ச்ரப் பரிகாரத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 12

गुरोर्भार्यां समारुह्य ब्राह्मणः काममोहितः / अवगूहेत् स्त्रियं तप्तां दीप्तां कार्ष्णायसीं कृताम्

காம மயக்கத்தில் குருவின் மனைவியை மீறிய பிராமணன், பரிகாரமாக, காய்ந்து ஒளிரும் கரும்பொறியால் செய்யப்பட்ட பெண் உருவை அணைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 13

स्वयं वा शिश्नवृषणावुत्कृत्याधाय चाञ्चलौ / आतिष्ठेद् दक्षिणामाशामानिपातादजिह्मगः

அல்லது தனது ஆணுறுப்பையும் விதைகளையும் அறுத்து கையில் ஏந்தியவாறு, கீழே விழும் வரை தெற்கு திசையை நோக்கி அசையாமல் நிற்க வேண்டும்.

Verse 14

गुर्वर्थं वा हतः शुद्ध्येच्चरेद् वा ब्रह्महा व्रतम् / शाखां वा कण्टकोपेतां परिष्वज्याथ वत्सरम् / अधः शयीत नियतो मुच्यते गुरुतल्पगः

குருவிற்காக உயிரை தியாகம் செய்தால் அவன் தூய்மையடைகிறான், அல்லது பிரம்மஹத்தி விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். அல்லது முட்கள் நிறைந்த கிளையைத் தழுவியபடி ஒரு வருடம் தரையில் படுத்தால், குருவின் படுக்கையைத் தீண்டிய பாவம் நீங்கும்.

Verse 15

कृच्छ्रं वाब्दं चरेद् विप्रश्चीरवासाः समाहितः / अश्वमेधावभृथके स्नात्वा वा शुद्ध्यते नरः

ஒரு அந்தணன் மரப்பட்டை ஆடையை அணிந்து, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி ஒரு வருடம் கிருச்சிர விரதத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். அல்லது அஸ்வமேத யாகத்தின் இறுதியில் செய்யப்படும் அவப்ருத ஸ்நானம் செய்வதன் மூலம் மனிதன் தூய்மையடைகிறான்.

Verse 16

काले ऽष्टमे वा भुञ्जानो ब्रह्मचारी सदाव्रती / स्थानासनाभ्यां विहरंस्त्रिरह्नो ऽभ्युपयन्नपः

வாழ்நாள் முழுவதும் விரதத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் பிரம்மச்சாரி, எட்டாவது வேளையில் மட்டுமே உணவு உட்கொள்ள வேண்டும். நின்றுகொண்டும் அமர்ந்துகொண்டும் மட்டுமே பொழுதைக் கழித்து, ஒரு நாளைக்கு மூன்று முறை நீர் அருந்த வேண்டும்.

Verse 17

अधः शायी त्रिभिर्वर्षैस्तद् व्यपोहति पातकम् / चान्द्रायणानि वा कुर्यात् पञ्च चत्वारि वा पुनः

மூன்று ஆண்டுகள் வெறும் தரையில் படுப்பதன் மூலம் அந்தப் பாவம் நீங்குகிறது. அல்லது, அவன் ஐந்து அல்லது நான்கு முறை சாந்திராயண விரதங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 18

पतितैः संप्रयुक्तानामथ वक्ष्यामि निष्कृतिम् / पतितेन तु संसर्गं यो येन कुरुते द्विजः / स तत्पापापनोदार्थं तस्यैव व्रतमाचरेत्

இப்போது பத்திதருடன் தொடர்புற்றவர்களின் பிராயச்சித்தத்தை உரைக்கிறேன். எந்த இருபிறப்பன் பத்திதனுடன் எந்த வகையில் தொடர்பு கொள்கிறானோ, அந்தத் தொடர்பால் உண்டான பாவம் நீங்க அதற்கே உரிய அதே வ்ரதத்தை அவன் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 19

तप्तकृच्छ्रं चरेद् वाथ संवत्सरमतन्द्रितः / षाण्मासिके तु संसर्गे प्रायश्चित्तार्धमर्हति

அல்லது அவன் சோர்வின்றி ஒரு ஆண்டு முழுவதும் ‘தப்தக்ருச்ச்ர’ பிராயச்சித்தத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். ஆனால் ஆறு மாத இடைவெளிக்குப் பின் அந்தத் தொடர்பு நிகழ்ந்திருந்தால், பிராயச்சித்தத்தின் பாதி மட்டுமே அவனுக்குரியது.

Verse 20

एभिर्व्रतैरपोहन्ति महापातकिनो मलम् / पुण्यतीर्थाभिगमनात् पृथिव्यां वाथ निष्कृतिः

இந்த வ்ரதங்களால் மகாபாதகிகளும் தம் மாசை அகற்றுகின்றனர். அதுபோல, பூமியில் உள்ள புண்ய தீர்த்தங்களுக்கு சென்று தரிசிப்பதாலும் பிராயச்சித்தம் (நிஷ்க்ருதி) உண்டாகிறது.

Verse 21

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः / कृत्वा तैश्चापि संसर्गं ब्राह्मणः कामकारतः

காமவசத்தால் தன்னிச்சையாக ஒரு பிராமணன் பிரம்மஹத்தி, சுராபானம், திருட்டு, அல்லது குருவின் மனைவியுடன் உறவு கொள்ளுதல் செய்தாலும்—அத்தகைய குற்றவாளிகளுடன் அறிந்தே நட்பு/சங்கம் வைத்தாலும்—அவன் பெரும் பாவத்தில் ஆழ்கிறான்.

Verse 22

कुर्यादनशनं विप्रः पुण्यतीर्थे समाहितः / ज्वलन्तं वा विशेदग्निं ध्यात्वा देवं कपर्दिनम्

விப்ரன் புண்ய தீர்த்தத்தில் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி உபவாச வ்ரதம் செய்ய வேண்டும்; அல்லது ஜடாதாரியான கபர்தின் தேவன் (சிவன்) மீது தியானம் செய்து, எரியும் அக்கினியில் நுழையவும் இயலும்.

Verse 23

न ह्यन्या निष्कृतिर्दृष्टा मुनिभिर्धर्मवादिभिः / तस्मात् पुण्येषु तीर्थेषु दहेद् वापि स्वदेहकम्

தர்மத்தை உரைக்கும் முனிவர்கள் இதற்கு வேறு பிராயச்சித்தம் இல்லை எனக் கண்டனர்; ஆகவே புண்ணிய தீர்த்தங்களில் தன் உடலையும் அக்னியில் அர்ப்பணித்து எரிக்க வேண்டும்।

Verse 24

गत्वा दुहितरं विप्रः स्वसारं वा स्नुषामपि / प्रविशेज्ज्वलनं दीप्तं मतिपूर्वमिति स्थितिः

ஒரு பிராமணன் தன் மகள், அல்லது தன் சகோதரி, அல்லது மருமகளுடன் அநீதியாகச் சேர்ந்திருந்தால், தெளிந்த அறிவுடன் தீர்மானித்து எரியும் அக்னியில் நுழைய வேண்டும்—இதுவே விதி।

Verse 25

मातृष्वसां मातुलानीं तथैव च पितृष्वसाम् / भागिनेयीं समारुह्य कुर्यात् कृच्छ्रातिकृच्छ्रकौ

ஒருவன் தாயின் சகோதரி (மாமி/மாச்சி), மாமாவின் மனைவி, தந்தையின் சகோதரி (அத்தை), அல்லது சகோதரியின் மகளுடன் சேர்ந்தால், ‘க்ருச்ச்ர’ மற்றும் ‘அதிக்ருச்ச்ர’ எனும் கடுமையான பிராயச்சித்தங்களைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 26

चान्द्रायणं च कुर्वोत तस्य पापस्य शान्तये / ध्यायन् देवं जगद्योनिमनादिनिधनं परम्

அந்தப் பாவத்தின் சாந்திக்காக ‘சாந்திராயண’ விரதத்தையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்; மேலும் உலகின் கருவான, ஆதியற்றும் அந்தமற்றும் பரமான தேவனைத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 27

भ्रातृभार्यां समारुह्य कुर्यात् तत्पापशान्तये / चान्द्रायणानि चत्वारि पञ्च वा सुसमाहितः

ஒருவன் தன் சகோதரனின் மனைவியுடன் சேர்ந்தால், அந்தப் பாவத்தின் சாந்திக்காக முழு ஒருமைப்பாட்டுடன் நான்கு—அல்லது ஐந்து—சாந்திராயண விரதங்களைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 28

पैतृष्वस्त्रेयीं गत्वा तु स्वस्त्रेयां मातुरेव च / मातुलस्य सुतां वापि गत्वा चान्द्रायणं चरेत्

தந்தையின் சகோதரி மகள், தன் சகோதரியின் மகள், தாயின் சகோதரி மகள் அல்லது தாய்மாமன் மகள் ஆகியோருடன் உறவு கொண்டால், அவர் சாந்திராயண விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 29

सखिभार्यां समारुह्य गत्वा श्यालीं तथैव च / अहोरात्रोषितो भूत्वा तप्तकृच्छ्रं समाचरेत्

நண்பனின் மனைவியையோ அல்லது மனைவியின் சகோதரியையோ (மைத்துனி) கூடினால், ஒரு பகலும் இரவும் உபவாசம் இருந்து, தப்தக்ருச்ரம் எனும் பரிகாரத்தை செய்ய வேண்டும்.

Verse 30

उदक्यागमने विप्रस्त्रिरात्रेण विशुध्यति / चाण्डालीगमने चैव तप्तकृच्छ्रत्रयं विदुः / सह सांतपनेनास्य नान्यथा निष्कृतिः स्मृता

மாதவிலக்கான பெண்ணுடன் கூடினால் அந்தணர் மூன்று இரவுகள் விரதத்தால் தூய்மையடைவார். ஆனால் சண்டாளப் பெண்ணுடன் கூடினால், மூன்று தப்தக்ருச்ரங்களும் சாந்தபன விரதமும் இன்றி வேறு பரிகாரம் இல்லை.

Verse 31

मातृगोत्रां समासाद्य समानप्रवरां तथा / चाद्रायणेन शुध्येत प्रयतात्मा समाहितः

தாயின் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவளையோ அல்லது ஒரே பிரவரம் உடையவளையோ கூடினால், மனக்கட்டுப்பாடுடன் சாந்திராயண விரதத்தை மேற்கொண்டு தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

Verse 32

ब्राह्मणो ब्राह्मणीं गत्वा गृच्छ्रमेकं समाचरेत् / कन्यकां दूषयित्वा तु चरेच्चान्द्रायणव्रतम्

ஒரு அந்தணன் அந்தணப் பெண்ணுடன் கூடினால் ஒரு க்ருச்ர விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; ஆனால் ஒரு கன்னிப்பெண்ணைக் கெடுத்தால் சாந்திராயண விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 33

अमानुषीषु पुरुष उदक्यायामयोनिषु / रेतः सिक्त्वा जले चैव कृच्छ्रं सान्तपनं चरेत्

ஒரு மனிதன் மனிதரல்லாத உயிரினங்கள், மாதவிடாய் உள்ள பெண், தகாத இடங்கள் அல்லது நீரில் விந்துவை வெளியேற்றினால், அவன் கிருச்சரம் மற்றும் சாந்தபன விரதங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 34

बन्धकीगमने विप्रस्त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति / गवि भथुनमासेव्य चरेच्चान्द्रायणव्रतम्

ஒரு அந்தணன் நடத்தைகெட்ட பெண்ணுடன் உறவு கொண்டால், மூன்று இரவுகள் விரதமிருப்பதன் மூலம் தூய்மையடைகிறான். ஆனால் பசுவுடன் உறவு கொண்டால், அவன் சாந்திராயண விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 35

अजावी मैथुनं कृत्वा प्राजापत्यं चरेद् द्विजः / पतितां च स्त्रियं गत्वा त्रिभिः कृच्छ्रै र्विशुद्ध्यति

ஒரு இருபிறப்பாளன் ஆடு அல்லது செம்மறியாட்டுடன் உறவு கொண்டால் பிராஜாபத்ய விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். ஒழுக்கம் தவறிய பெண்ணுடன் உறவு கொண்டால், மூன்று கிருச்சர விரதங்களால் தூய்மையடைகிறான்.

Verse 36

पुल्कसीगमने चैव क्रच्छ्रं चान्द्रायणं चरेत् / नटीं शैलूषकीं चैव रजकीं वेणुजीविनीम् / गत्वा चान्द्रायणं कुर्यात् तथा चर्मोपजीविनीम्

புல்கசி பெண்ணுடன் உறவு கொண்டால் கிருச்சரம் மற்றும் சாந்திராயண விரதங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறே, நடனக்கலைஞர், நடிகை, சலவைப்பெண், மூங்கில் வேலை செய்பவள் அல்லது தோல் வேலை செய்பவளுடன் உறவு கொண்டால் சாந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.

Verse 37

ब्रहामचारी स्त्रियं गच्छेत् कथञ्चित्काममोहितः / सप्तगारं चरेद् भैक्षं वसित्वा गर्दभाजिनम्

ஒரு பிரம்மச்சாரி காமத்தால் மதிமயங்கி ஒரு பெண்ணுடன் உறவு கொண்டால், கழுதையின் தோலை அணிந்து கொண்டு ஏழு வீடுகளில் பிச்சை எடுத்து பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 38

उपस्पृशेत् त्रिषवणं स्वपापं परिकीर्तयन् / संवत्सरेण चैकेन तस्मात् पापात् प्रमुच्यते

மூன்று சந்திகளிலும் ஆச்சமனம் செய்து, தன் பாவத்தை வெளிப்படையாகக் கூறிக் கீர்த்திப்பவன், ஒரே ஆண்டில் அந்தப் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 39

ब्रह्महत्याव्रतं वापि षण्मासानाचरेद् यमी / मुच्यते ह्यवकीर्णो तु ब्राह्मणानुमते स्थितः

அல்லது யமநியமம் கொண்டவன் ஆறு மாதங்கள் பிரம்மஹத்த்யா-பிராயச்சித்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்கட்டும்; பிராமணர்களின் அனுமதிக்கேற்ப நிலைத்திருந்தால், பெருந்தோஷத்தால் களங்கமுற்றவனும் விடுபடுவான்.

Verse 40

सप्तरात्रमकृत्वा तु भैक्षचर्याग्निपूजनम् / रेतसश्च समुत्सर्गे प्रायश्चित्तं समाचरेत्

ஏழு இரவுகள் பிக்ஷாசர்யையும் அக்னிபூஜையும் செய்யாமல் விட்டால், மேலும் விந்து வெளியேற்றமும் நிகழ்ந்தால், விதிப்படி பிராயச்சித்தத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 41

ओङ्कारपूर्विकाभिस्तु महाव्याहृतिभिः सदा / संवत्सरं तु भुञ्जानो नक्तं भिक्षाशनः शुचिः

ஓங்காரத்துடன் கூடிய மகாவ்யாஹ்ருதிகளை எப்போதும் ஜபிக்க வேண்டும்; ஒரு ஆண்டு முழுவதும் தூய ஒழுக்கத்துடன், பிக்ஷை உணவால் இரவில் ஒருமுறை மட்டும் உண்ண வேண்டும்.

Verse 42

सावित्रीं च जपेच्चैव नित्यं क्रोधविवर्जितः / नदीतीरेषु तीर्थेषु तस्मात् पापाद् विमुच्यते

கோபமின்றி தினமும் சாவித்ரீ (காயத்ரீ) ஜபிக்க வேண்டும்; நதிக்கரையிலுள்ள தீர்த்தங்களில் இவ்வாறு செய்தால் அந்தப் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.

Verse 43

हत्वा तु क्षत्रियं विप्रः कुर्याद् ब्रह्महणो व्रतम् / अकामतो वै षण्मासान् दद्यान् पञ्चशतं गवाम्

ஒரு பிராமணன் க்ஷத்திரியனை கொன்றால், பிரம்மஹத்தி நிவாரண வ்ரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். அது அறியாமையால் நடந்தால் ஆறு மாதம் வ்ரதம் இருந்து ஐந்நூறு பசுக்களை தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 44

अब्दं चरेत नियतो वनवासी समाहितः / प्राजापत्यं सान्तपनं तप्तकृच्छ्रं तु वा स्वयम्

ஒழுக்கமும் கட்டுப்பாடும் உடையவனாய், வனத்தில் தங்கி, ஒருமித்த மனத்துடன் ஒரு ஆண்டு வ்ரதம் செய்ய வேண்டும்; அல்லது தானே பிராஜாபத்யம், சாந்தபனம், அல்லது தப்தக்ருச்ச்ரம் எனும் பிராயச்சித்தங்களை மேற்கொள்ளலாம்.

Verse 45

प्रमाप्याकामतो वैश्यं कुर्यात् संवत्सरद्वयम् / गोसहस्रं सपादं च दद्याद् ब्रह्महणो व्रतम् / कृच्छ्रातिकृच्छ्रौ वा कुर्याच्चान्द्रायणमथावि वा

அறியாமையால் வைசியனின் மரணத்திற்குக் காரணமானால், இரண்டு ஆண்டுகள் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும். பிரம்மஹண வ்ரத விதிப்படி கன்றுகளுடன் ஆயிரம் பசுக்களை தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அல்லது க்ருச்ச்ர, அதிக்ருச்ச்ர, அல்லது சாந்திராயண வ்ரதம் மேற்கொள்ளலாம்.

Verse 46

संवत्सरं व्रतं कुर्याच्छूद्रं हत्वा प्रमादतः / गोसहस्रार्धपादं च दद्यात् तत्पापशान्तये

அலட்சியத்தால் சூத்ரனை கொன்றால், ஒரு ஆண்டு பிராயச்சித்த வ்ரதம் செய்ய வேண்டும்; அந்தப் பாவம் சாந்தியடைய ஆயிரத்தின் பாதி, அதாவது ஐந்நூறு பசுக்களை தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 47

अष्टौ वर्षाणि षट् त्रीणि कुर्याद् ब्रह्महणो व्रतम् / हत्वा तु क्षत्रियं वैश्यं शूद्रं चैव यथाक्रमम्

பிரம்மஹணனுக்கான பிராயச்சித்த வ்ரதம் எட்டு ஆண்டுகள்; க்ஷத்திரியன், வைசியன், சூத்ரன் ஆகியோரைக் கொன்றால் முறையே ஆறு, மூன்று, மற்றும் ஒரு ஆண்டு வ்ரதம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 48

निहत्य ब्राह्मणीं विप्रस्त्वष्टवर्षं व्रतं चरेत् / राजन्यां वर्षषट्कं तु वैश्यां संवत्सरत्रयम् / वत्सरेण विशुद्ध्येत शूद्रां हत्वा द्विजोत्तमः

அந்தணப் பெண்ணைக் கொன்றால், அந்தணன் எட்டு ஆண்டுகள் விரதம் இருக்க வேண்டும். சத்திரியப் பெண்ணுக்கு ஆறு ஆண்டுகள், வைசியப் பெண்ணுக்கு மூன்று ஆண்டுகள், சூத்திரப் பெண்ணைக் கொன்றால் ஒரு ஆண்டில் தூய்மை அடைவான்.

Verse 49

वैश्यां हत्वा प्रमादेन किञ्चिद् दद्याद् द्विजातये / अन्त्यजानां वधे चैव कुर्याच्चान्द्रायणं व्रतम् / पराकेणाथवा शुद्धिरित्याह भगवानजः

கவனக்குறைவால் வைசியப் பெண்ணைக் கொன்றால், அந்தணன் ஏதேனும் தானம் அளிக்க வேண்டும். அந்தியஜர்களைக் கொன்றால் சாந்திராயண விரதம் அல்லது பராக விரதம் மூலம் தூய்மை கிட்டும் என்று பிரம்மா கூறியுள்ளார்.

Verse 50

मण्डूकं नकुलं काकं दन्दशूकं च मूषिकम् / श्वानं हत्वा द्विजः कुर्यात् षोडशांशं व्रतं ततः

தவளை, கீரிப்பிள்ளை, காகம், பாம்பு, எலி அல்லது நாயைக் கொன்றால், அந்தணன் முழுப் பரிகாரத்தில் பதினாறில் ஒரு பங்கு விரதம் இருக்க வேண்டும்.

Verse 51

पयः पिबेत् त्रिरात्रं तु श्वानं हत्वा सुयन्त्रितः / मार्जारं वाथ नकुलं योजनं वाध्वनो व्रजेत् / कृच्छ्रं द्वादशरात्रं तु कुर्यादश्ववधे द्विजः

நாயைக் கொன்றால், மூன்று இரவுகள் பால் மட்டும் அருந்த வேண்டும். பூனை அல்லது கீரிப்பிள்ளையைக் கொன்றால் ஒரு யோஜனை தூரம் நடக்க வேண்டும். குதிரையைக் கொன்றால் பன்னிரண்டு இரவுகள் கிருச்சிர விரதம் இருக்க வேண்டும்.

Verse 52

अभ्रीं कार्ष्णायसीं दद्यात् सर्पं हत्वा द्विजोत्तमः / पलालभारं षण्डं च सैसकं चैकमाषकम्

பாம்பைக் கொன்றால், சிறந்த அந்தணன் இரும்பு மண்வெட்டி, வைக்கோல் சுமை, ஒரு காளை மற்றும் ஒரு மாஷகம் அளவு ஈயத்தை தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 53

धृतकुम्भं वराहं च तिलद्रोणं च तित्तिरिम् / शुकं द्विहायनं वत्सं क्रौञ्चं हत्वा त्रिहायनम्

த்ருதகும்பப் பறவை, வராகம், திலத்ரோணப் பறவை, தித்திரி, சுகம், இரண்டாண்டுக் கன்றுக் குட்டி, மூன்றாண்டுக் கிரௌஞ்சம்—இவற்றை வதைத்தால் சாஸ்திர விதிப்படி பிராயச்சித்தம் ஏற்படும்।

Verse 54

हत्वा हंसं बलाकां च बकं बर्हिणमेव च / वानरं श्येनभासौ च स्पर्शयेद् ब्राह्मणाय गाम्

அன்னம், பலாகா (கிரேன்), பகம், பர்ஹிணம் (மயில்), வானரம், மேலும் ஷ்யேனம் மற்றும் பாஸப் பறவை—இவற்றை வதைத்தால் பிராயச்சித்தமாக ஒரு பிராமணருக்கு ஒரு பசுவைத் தானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 55

क्रव्यादांस्तु मृगान् हत्वा धेनुं दद्यात् पयस्विनीम् / अक्रव्यादान् वत्सतरीमुष्ट्रं हत्वा तु कृष्णलम्

மாமிசம் உண்ணும் (க்ரவ்யாத) மிருகங்களை வதைத்தால் பால் நிறைந்த பசுவைத் தானம் செய்ய வேண்டும். மாமிசம் உண்ணாத (அக்ரவ்யாத) உயிர்களை வதைத்தால் கன்றுப்பசுவைத் தானம்; ஒட்டகத்தை வதைத்தால் ‘கிருஷ்ணல’ அளவு பொன் தானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 56

किञ्चिदेव तु विप्राय दद्यादस्थिमतां वधे / अनस्थ्नां चैव हिंसायां प्राणायामेन शुध्यति

எலும்புள்ள உயிர்களை வதைத்தால் ஒரு பிராமணருக்கு ஏதோ ஒரு தானம் அளிக்க வேண்டும். எலும்பில்லா உயிர்களுக்கு செய்த ஹிம்சைக்கு பிராணாயாமம் மூலம் சுத்தி பெறலாம்।

Verse 57

फलदानां तु वृक्षाणां छेदने जप्यमृक्शतम् / गुल्मवल्लीलतानां तु पुष्पितानां च वीरुधाम्

கனி தரும் மரங்களை வெட்டினால் நூறு ருக் மந்திரங்களை ஜபிக்க வேண்டும். அதுபோல மலர்ந்த புதர்கள், கொடிகள், லதைகள் மற்றும் மலர்ந்த செடிவகைகளை வெட்டினாலும் அதே ஜபப் பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்படுகிறது।

Verse 58

अन्येषां चैव वृक्षाणां सरसानां च सर्वशः / फलपुष्पोद्भवानां च घृतप्राशो विशोधनम्

மற்ற மரங்களினதும், எல்லா சாறுள்ள தாவரங்களினதும்—குறிப்பாக கனியும் மலரும் உண்டாக்கும் பொருட்களினதும்—சுத்திகரிப்பு விதி ‘கிருதப் பிராசனம்’, அதாவது நெய் அருந்துதலே ஆகும்.

Verse 59

हस्तिनां च वधे दृष्टं तप्तकृच्छ्रं विशोधनम् / चान्द्रायणं पराकं वा गां हत्वा तु प्रमादतः / मतिपूर्वं वधे चास्याः प्रायश्चित्तं न विद्यते

யானை வதையின் பாவத்திற்கு ‘தப்தக்ருச்ச்ர’ என்ற பிராயச்சித்தமே சுத்திகரிப்பு. கவனக்குறைவால் பசு கொல்லப்பட்டால் ‘சாந்திராயண’ அல்லது ‘பராக’ விரதம் செய்ய வேண்டும்; ஆனால் திட்டமிட்டு பசுவதை செய்தால், அதற்கு இங்கு எந்தப் பிராயச்சித்தமும் கூறப்படவில்லை.