Adhyaya 20

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकोनविशो ऽध्यायः सूत उवाच त्रिधन्वा राजपुत्रस्तु धर्मेणापालयन्महीम् / तस्य पुत्रो ऽभवद् विद्वांस्त्रय्यारुण इति स्मृतः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வவிபாகத்தில் பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. சூதர் கூறினார்—திரிதன்வா என்னும் அரசகுமாரன் தர்மப்படி பூமியை ஆளினான்; அவனுடைய மகன் கல்விமான், ‘த்ரய்யாருணன்’ எனப் புகழப்பட்டான்।

Verse 2

तस्य सत्यव्रतो नाम कुमारो ऽभून्महाबलः / भार्या सत्यधना नाम हरिश्चन्द्रमजीजनत्

அவனுக்கு ‘சத்யவ்ரதன்’ எனும் மாபெரும் வலிமை கொண்ட மகன் பிறந்தான். சத்யவ்ரதனின் மனைவி ‘சத்யதனா’ என்பவள் ஹரிச்சந்திரனைப் பெற்றாள்।

Verse 3

हरिश्चन्द्रस्य पुत्रो ऽभूद् रोहितो नाम वीर्यवान् / हरितो रोहितस्याथ धुन्धुस्तस्य सुतो ऽभवत्

ஹரிச்சந்திரனுக்கு ‘ரோஹிதன்’ எனும் வீரத்திறன் மிக்க மகன் பிறந்தான். ரோஹிதனுக்கு ஹரிதன் மகனாகவும், ஹரிதனுக்கு துந்து மகனாகவும் பிறந்தனர்।

Verse 4

विजयश्च सुदेवश्च धुन्धुपुत्रौ बभूवतुः / विजयस्याभवत् पुत्रः कारुको नाम वीर्यवान्

துந்துவிற்கு விஜயன், சுதேவன் என இரு புதல்வர்கள் இருந்தனர். விஜயனுக்கு வீரமிகு காருகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

Verse 5

कारुकस्य वृकः पुत्रस्तस्माद् बाहुरजायत / सगरस्तस्य पुत्रौऽभूद् राजा परमधार्मिकः

காருகனுக்கு வ்ருகன் என்ற மகன்; அவனிடமிருந்து பாஹு பிறந்தான். பாஹுவின் மகன் சகரன், பரம தர்மநிஷ்டை கொண்ட அரசன்.

Verse 6

द्वे भार्ये सगरस्यापि प्रभा भानुमती तथा / ताभ्यामाराधितः प्रादादौर्वाग्निर्वरमुत्तमम्

சகரனுக்கும் பிரபா, பானுமதி என இரு மனைவியர் இருந்தனர். இருவரின் ஆராதனையில் மகிழ்ந்த ஔர்வ முனிவர், ஔர்வாக்னி வடிவில், அவர்களுக்கு சிறந்த வரம் அளித்தார்.

Verse 7

एकं भानुमती पुत्रमगृह्णादसमञ्जसम् / प्रभा षष्टिसहस्त्रं तु पुत्राणां जगृहे शुभा

பானுமதி ஒரே மகனைப் பெற்றாள்—அசமஞ்சசன். ஆனால் சுபமான பிரபா அறுபதாயிரம் மகன்களைப் பெற்றாள்.

Verse 8

असमञ्सस्य तनयो ह्यंशुमान् नाम पार्थिवः / तस्य पुत्रो दिलीपस्तु दिलीपात् तु भगीरथः

அசமஞ்சசனின் மகன் அஞ்சுமான் எனும் அரசன். அவனுடைய மகன் திலீபன்; திலீபனிடமிருந்து பகீரதன் பிறந்தான்.

Verse 9

येन भागीरथी गङ्गा तपः कृत्वावतारिता / प्रसादाद् देवदेवस्य महादेवस्य धीमतः

யாருடைய அருளால் தவம் செய்து பாகீரதி கங்கை உலகில் அவதரித்தாளோ—அது தேவர்களின் தேவன், ஞானமிகு மகாதேவனின் பிரசாதமே.

Verse 10

भगीरथस्य तपसा देवः प्रीतमना हरः / बभार शिरसा गङ्गां सोमान्ते सोमभूषणः

பகீரதனின் தவத்தால் உள்ளம் மகிழ்ந்த தேவ ஹரன் (சிவன்)—சோமபூஷணன், சடையில் சந்திரன் தாங்கியவன்—கங்கையைத் தன் தலையில் தாங்கினான்.

Verse 11

भगीरथसुतश्चापि श्रुतो नाम बभूव ह / नाभागस्तस्य दायादः सिन्धुद्वीपस्ततो ऽभवत्

பகீரதனின் மகன் ‘ஸ்ருத’ எனப் பெயர் பெற்றான். அவனுடைய வாரிசு நாபாகன்; அதன் பின் அந்த வம்சத்தில் சிந்துத்வீபன் பிறந்தான்.

Verse 12

अयुतायुः सुतस्तस्य ऋतुपर्णस्तु तत्सुतः / ऋतुपर्णस्य पुत्रो ऽभूत् सुदासो नाम धार्मिकाः / सौदासस्तस्य तनयः ख्यातः कल्माषपादकः

அவனுக்கு அயுதாயு என்ற மகன்; அயுதாயுவுக்கு ருதுபர்ணன் என்ற மகன். ருதுபர்ணனுக்கு தர்மநெறியுடைய சுதாசன் என்ற மகன்; சுதாசனின் மகன் சௌதாசன், கல்மாஷபாதன் என்றும் புகழ்பெற்றான்.

Verse 13

वसिष्ठस्तु महातेजाः क्षेत्रे कल्माषपादके / अश्मकं जनयामसा तमिक्ष्वाकुकुलध्वजम्

அப்போது மகாதேஜஸ்வியான வசிஷ்டர், கல்மாஷபாதனின் க்ஷேத்திரத்தில் (மனைவியில்) அஷ்மகனைப் பெற்றார்—அவன் இக்ஷ்வாகு குலத்தின் கொடியாக (பெருமையாக) விளங்கினான்.

Verse 14

अश्मकस्योत्कलायां तु नकुलो नाम पार्थिवः / स हि रामभयाद् राजा वनं प्राप सुदुः खितः

அஷ்மகனுக்குரிய உத்கல நாட்டில் நகுலன் என்னும் அரசன் இருந்தான். ராமபயத்தால் மிகுந்த துயருற்ற அவன் வனத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 15

विभ्रत् स नारीकवचं तस्माच्छतरथो ऽभवत् / तस्माद् बिलिबिलिः श्रीमान्वृद्धशर्माचतत्सुतः

அவன் நாரீ-கவசத்தைத் தரித்தான்; அவனிடமிருந்து சதரதன் பிறந்தான். சதரதனிடமிருந்து ஸ்ரீமான் பிலிபிலி, மேலும் அவனுடைய மகன் விருத்தசர்மனும் பிறந்தனர்.

Verse 16

तस्माद् विश्वसहस्तस्मात् खट्वाङ्ग इति विश्रुतः / दीर्घबाहुः सुतस्तस्य रघुस्तस्मादजायत

அந்த விஸ்வசஹனிடமிருந்து ‘கட்வாங்கன்’ எனப் புகழ்பெற்றவன் பிறந்தான். அவனுடைய மகன் தீர்கபாஹு; அவனிடமிருந்து ரகு பிறந்தான்.

Verse 17

रघोरजः समुत्पन्नो राजा दशरथस्ततः / रामो दाशरथिर्वोरो धर्मज्ञो लोकविश्रुतः

ரகுவின் குலத்தில் அரசன் தசரதன் தோன்றினான். அவனிடமிருந்து தாசரதியாகிய வீர ராமன் பிறந்தான்—தர்மஞானி, உலகப் புகழ்பெற்றவன்.

Verse 18

भरतो लक्ष्मणश्चैव शत्रुघ्नश्च महाबलः / सर्वे शक्रसमा युद्धे विष्णुशक्तिसमन्विताः / जज्ञे रावणनाशार्थं विष्णुरंशेन विश्वकृत्

பரதன், லக்ஷ்மணன், மகாபலன் சத்ருக்னன்—அனைவரும் போரில் இந்திரனுக்கு ஒப்பானவர்கள்; விஷ்ணு-சக்தியால் நிறைந்தவர்கள். ராவணனை அழிக்க உலககர்த்தா தாமே விஷ்ணுவின் அंशமாக அவதரித்தார்.

Verse 19

रामस्य सुभगा भार्या जनकस्यात्मजा शुभा / सीता त्रिलोकविख्याता शीलौदार्यगुणान्विता

ராமனின் சுபாக்யமிக்க மனைவியும், ஜனகனின் புனித மகளுமான சீதை மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றவள்; சீலம், பெருந்தன்மை முதலிய நற்குணங்களால் நிறைந்தவள்.

Verse 20

तपसा तोषिता देवी जनकेन गिरीन्द्रजा / प्रायच्छज्जानकीं सीतां राममेवाश्रिता पतिम्

ஜனகனின் தவத்தால் மகிழ்ந்த மலைமன்னனின் மகளான தேவி, கணவனாகவும் சரணமாகவும் ராமனையே ஏற்ற ஜானகி சீதையை அருளி அளித்தாள்.

Verse 21

प्रीतश्च भगवानीशस्त्रिशूली नीललोहितः / प्रददौ शत्रुनाशार्थं जनकायाद्भुतं धनुः

மகிழ்ந்த திரிசூலதாரி நீல-லோஹிதன் ஆகிய பகவான் ஈசன், பகைவரை அழிக்க ஜனகனுக்கு அதிசயமான வில்லை அளித்தான்.

Verse 22

स राजा जनको विद्वान् दातुकामः सुतामिमाम् / अघोषयदमित्रघ्नो लोके ऽस्मिन् द्विजपुङ्गवाः

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே! அறிவுடைய ஜனக மன்னன், இம்மகளை கன்யாதானம் செய்ய விரும்பி, பகைவரை வெல்லும் வீரனாய், இவ்வுலகமெங்கும் அறிவிப்பு செய்தான்.

Verse 23

इदं धनुः समादातुं यः शक्नोति जगत्त्रये / देवो वा दानवो वापि स सीतां लब्धुमर्हति

மூவுலகிலும் யார் இந்த வில்லை எடுத்துத் தாங்க வல்லவரோ—தேவராயினும் தானவராயினும்—அவரே சீதையைப் பெறத் தகுதியானவர்.

Verse 24

विज्ञाय रामो बलवान् जनकस्य गृहं प्रभुः / भञ्जयामास चादाय गत्वासौ लीलयैव हि

இதனை அறிந்து வல்லமைமிக்க ஆண்டவன் ராமன் ஜனகனின் இல்லத்திற்குச் சென்று; வில்லை எடுத்துக் கொண்டு, அது வெறும் லீலை போலவே உடைத்தான்.

Verse 25

उद्ववाह च तां कन्यां पार्वतीमिव शङ्करः / रामः परमधर्मात्मा सेनामिव च षण्मुखः

உயர்ந்த தர்மமே உருவான ராமன் அந்தக் கன்னியை மணந்தான்; சங்கரன் பார்வதியை மணந்ததுபோல்; மேலும் ஷண்முகன் தன் சேனையைத் தாங்குவது போல அவளையும் உடன் அழைத்துச் சென்றான்.

Verse 26

ततो बहुतिथे काले राजा दशरथः स्वयम् / रामं ज्येष्ठं सुतं वीरं राजानं कर्तुमारभत्

பின்னர் நீண்ட காலம் கடந்தபின், அரசன் தசரதன் தானே தன் மூத்த வீர மகன் ராமனை அரசனாக நிறுவும் முயற்சியைத் தொடங்கினான்.

Verse 27

तस्याथ पत्नी सुभगा कैकेयी चारुभाषिणी / निवारयामास पतिं प्राह संभ्रान्तमानसा

அப்போது அவருடைய மனைவி—பாக்கியவதி, இனிய மொழியாள் கைகேயி—கணவரைத் தடுத்து, கலங்கிய மனத்துடன் பேசினாள்.

Verse 28

मत्सुतं भरतं वीरं राजानं कर्तुमर्हसि / पूर्वमेव वरो यस्माद् दत्तो मे भवता यतः

என் வீர மகன் பரதனை அரசனாக்குவது உமக்கே உரியது; ஏனெனில் முன்பே நீர் எனக்கு இவ்வரத்தை அளித்திருந்தீர்.

Verse 29

स तस्या वचनं श्रुत्वा राजा दुः खितमानसः / बाढमित्यब्रवीद् वाक्यं तथा रामो ऽपि धर्मवित्

அவளுடைய சொற்களை கேட்ட அரசன் துயரமிகுந்த மனத்துடன் “அப்படியே ஆகட்டும்” என்றான்; அதுபோல தர்மத்தை அறிந்த ஸ்ரீராமனும் ஒப்புதல் அளித்தான்.

Verse 30

प्रणम्याथ पितुः पादौ लक्ष्मणेन सहाच्युतः / ययौ वनं सपत्नीकः कृत्वा समयमात्मवान्

பின்னர் அச்யுதனான ஸ்ரீராமன் லக்ஷ்மணனுடன் தந்தையின் பாதங்களில் வணங்கி, தன்னடக்கத்துடன் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றி, மனைவியுடன் வனத்திற்கு புறப்பட்டான்.

Verse 31

संवत्सराणां चत्वारि दश चैव महाबलः / उवास तत्र मतिमान् लक्ष्मणेन सह प्रभुः

பதினான்கு ஆண்டுகள் அந்த மகாபலவானும் அறிவுடையவனுமான ஆண்டவன் லக்ஷ்மணனுடன் அங்கே தங்கினான்.

Verse 32

कदाचिद् वसतो ऽरण्ये रावणो नाम राक्षसः / परिव्राजकवेषेण सीतां हृत्वा ययौ पुरीम्

ஒருமுறை அவர்கள் வனத்தில் வாழ்ந்தபோது, ராவணன் என்னும் ராக்ஷசன் பரிவ்ராஜகன் வேடத்தில் வந்து சீதையை கடத்தி தன் நகரத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 33

अदृष्ट्वा लक्ष्मणो रामः सीतामाकुलितेन्द्रियौ / दुः खशोकाभिसंतप्तौ बभूवतुररिन्दमौ

சீதையை காணாததால், பகைவரை அடக்கும் ராமனும் லக்ஷ்மணனும் உணர்ச்சிகள் கலங்கி, துயரும் சோகமும் அவர்களைச் சுட்டெரித்தது.

Verse 34

ततः कदाचित् कपिना सुग्रीवेण द्विजोत्तमाः / वानराणामभूत् सख्यं रामस्याक्लिष्टकर्मणः

அப்போது ஒருகாலத்தில், ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, அயராத செயல்களையுடைய ஸ்ரீராமன் கபிராஜன் சுக்ரீவனுடன் நட்பு கொண்டான்; அதனால் வானர சேனையின் துணை பெற்றான்।

Verse 35

सुग्रीवस्यानुगो वीरो हनुमान् न्म वानरः / वायुपुत्रौ महातेजा रामस्यासीत् प्रियः सदा

சுக்ரீவனின் துணைவனாக வீர வானரன் ஹனுமான் இருந்தான். அவன் வாயுபுத்திரன், மஹாதேஜஸ்வி; எப்போதும் ஸ்ரீராமனுக்கு பிரியமானவன்.

Verse 36

स कृत्वा परमं धैर्यं रामाय कृतनिश्चयः / आनयिष्यामि तां सीतामित्युक्त्वा विचचार ह

அவன் உன்னதத் தைரியத்தை ஏற்று, ராமகாரியத்தில் உறுதி கொண்டான்; “அந்த சீதையை நான் கொண்டு வருவேன்” என்று கூறி புறப்பட்டான்।

Verse 37

महीं सागरपर्यन्तां सीतादर्शनतत्परः / जगाम रावणपुरीं लङ्कां सागरसंस्थिताम्

சீதையை காணும் ஆவலுடன், அவன் கடல் எல்லை வரை பூமியைத் தாண்டி, கடலில் அமைந்த ராவணபுரி லங்கையை அடைந்தான்।

Verse 38

तत्राथ निर्जने देशे वृक्ष्मूले शुचिस्मिताम् / अपश्यदमलां सीतां राक्षसीभिः समावृताम्

அங்கே தனிமையான இடத்தில், மரத்தின் அடியில், தூய மென்மையான புன்னகையுடன் விளங்கும் நிர்மல சீதையை அவன் கண்டான்; அவள் ராக்ஷசிகளால் சூழப்பட்டிருந்தாள்।

Verse 39

अश्रुपूर्णेक्षणां हृद्यां संस्मरन्तीमनिन्दिताम् / राममिन्दीवरश्यामं लक्ष्मणं चात्मसंस्थितम्

கண்ணீர் நிரம்பிய கண்களுடன், இதயம் இனிமையுடைய குற்றமற்ற அவள், நீலத் தாமரைப் போலக் கருமையான ஸ்ரீராமனையும், தன்னடக்கத்தில் நிலைத்த லக்ஷ்மணனையும் தொடர்ந்து நினைத்தாள்।

Verse 40

निवेदयित्वा चात्मानं सीतायै रहसि स्वयम् / असंशयाय प्रददावस्यै रामाङ्गुलीयकम्

அவன் தனிமையில் சீதைக்கு தன் அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தி, அவளின் ஐயத்தை நீக்குவதற்காக ஸ்ரீராமனின் மோதிரத்தை அவளுக்குக் கொடுத்தான்।

Verse 41

दृष्ट्वाङ्गुलीयकं सीता पत्युः परमशोभनम् / मेने समागतं रामं प्रीतिविस्फारितेक्षणा

தன் கணவரின் மிக அழகிய மோதிரத்தைப் பார்த்த சீதை, மகிழ்ச்சியால் விரிந்த கண்களுடன், ராமன் வந்துவிட்டான் என்று நம்பினாள்।

Verse 42

समाश्वास्य तदा सीतां दृष्ट्वा रामस्य चान्तिकम् / नयिष्ये त्वां महाबाहुरुक्त्वा रामं ययौ पुनः

அப்போது சீதையை ஆறுதல் கூறி, ராமன் அருகில் இருப்பதை உணர்ந்து, மகாபாகு “நான் உன்னை அவரிடம் அழைத்துச் செல்வேன்” என்று சொல்லி மீண்டும் ராமனிடம் சென்றான்।

Verse 43

निवेदयित्वा रामाय सीतादर्शनमात्मवान् / तस्थौ रामेण पुरतो लक्ष्मणेन च पूजितः

சீதையை கண்ட செய்தியை ராமனிடம் அறிவித்த பின், தன்னடக்கமுடையவன் ராமன் முன் நின்றான்; லக்ஷ்மணனாலும் அவன் மரியாதை பெற்றான்।

Verse 44

ततः स रामो बलवान् सार्धं हनुमता स्वयम् / लक्ष्मणेन च युद्धाय बुद्धिं चक्रे हि रक्षसाम्

அப்போது வல்லமைமிக்க ஸ்ரீராமன், தானே ஹனுமான் மற்றும் இலக்குமணனுடன் சேர்ந்து, ராட்சசர்களுக்கு எதிராகப் போரிடத் தீர்மானித்தான்।

Verse 45

कृत्वाथ वानरशतैर्लङ्कामार्गं महोदधेः / सेतुं परमधर्मात्मा रावणं हतवान् प्रभुः

பின்னர் நூற்றுக்கணக்கான வானரர்களால் மகாசமுத்திரத்தின் மீது லங்கைக்குச் செல்லும் வழியை அமைக்கச் செய்து, பரம தர்மாத்மா ஆண்டவன் சேதுவை அமைத்து ராவணனை வதைத்தான்।

Verse 46

सपत्नीकं च ससुतं सभ्रातृकमरिदमः / आनयामास तां सीतां वायुपुत्रसहायवान्

வாயுபுத்திரன் ஹனுமானை உதவியாகக் கொண்டு, பகைவரை அடக்கும் ராமன் சீதையை அவளுடைய இணைமனைவி, மகன், சகோதரன் உடனும் மீட்டுக் கொண்டு வந்தான்।

Verse 47

सेतुमध्ये महादेवमीशानं कृत्तिवाससम् / स्थापयामास लिङ्गस्थं पूजयामास राघवः

சேதுவின் நடுவில் ராகவன், லிங்கரூபமாக விளங்கும் மகாதேவன் ஈசானன்—கிருத்திவாசன்—அவரை நிறுவி வழிபட்டான்।

Verse 48

तस्य देवो महादेवः पार्वत्या सह शङ्करः / प्रत्यक्षमेव भगवान् दत्तवान् वरमुत्तमम्

அவருக்காக பகவான் மகாதேவன் சங்கரன் பார்வதியுடன் நேரில் தோன்றி, மிக உயர்ந்த வரத்தை அருளினார்।

Verse 49

यत् त्वया स्थापितं लिङ्गं द्रक्ष्यन्तीह द्विजातयः / महापातकसंयुक्तास्तेषां पापं विनश्यतु

உம்மால் நிறுவப்பட்ட இவ்விலிங்கத்தை இங்கு இருபிறப்பினர் தரிசித்தால், அவர்கள் மகாபாதகங்களால் சூழப்பட்டிருந்தாலும் அவர்களின் பாவம் அழியட்டும்।

Verse 50

अन्यानि चैव पापानि स्नातस्यात्र महोदधौ / दर्शनादेव लिङ्गसल्य नाशं यान्ति न संशयः

இங்கு மகாசமுத்திரத்தில் நீராடுபவரின் பிற பாவங்களும் கெடுகின்றன; மேலும் தரிசனமாத்திரத்தாலேயே இலிங்கத்தொடர்பான முள் போன்ற துன்பம் நீங்கும்—சந்தேகம் இல்லை।

Verse 51

यावत् स्थास्यन्ति गिरयो यावदेषा च मेदिनी / यावत् सेतुश्च तावच्च स्थास्याम्यत्र तिरोहितः

மலைகள் நிலைத்திருக்கும் வரை, இப்பூமி இருக்கும் வரை, புனித சேது நிலைக்கும் வரை—அவ்வளவு காலமும் நான் இங்கே சாதாரண பார்வைக்கு மறைந்து தங்குவேன்।

Verse 52

स्नानं दानं जपः श्राद्धं भविष्यत्यक्ष्यं कृतम् / स्मरणादेव लिङ्गस्य दिनपापं प्रणश्यति

இங்கு நீராடல், தானம், ஜபம், சிராத்தம் ஆகியவற்றின் பலன் அழியாததாகும்; மேலும் இலிங்கத்தை நினைத்தாலே ஒரு நாளில் சேரும் பாவம் அழியும்।

Verse 53

इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुः परिष्वज्य तु राघवम् / सनन्दी सगणो रुद्रस्तत्रैवान्तरधीयत

இவ்வாறு கூறி பகவான் சம்பு ராகவனை அணைத்தார்; பின்னர் நந்தியுடனும் கணங்களுடனும் கூடிய ருத்ரன் அங்கேயே மறைந்தான்।

Verse 54

रामो ऽपि पालयामास राज्यं धर्मपरायणः / अभिषिक्तो महातेजा भरतेन महाबलः

ராமனும் தர்மத்தில் நிலைத்து அரசாட்சியைப் பேணினார். மகாபலன் பரதன் அந்த மகாதேஜஸ்வியை அரசராக அபிஷேகம் செய்தான்.

Verse 55

विशेषाढ् ब्राह्मणान् सर्वान् पूजयामसचेश्वरम् / यज्ञेन यज्ञहन्तारमश्वमेधेन शङ्करम्

ஆகையால் நாம் சிறப்பு பக்தியுடன் எல்லா பிராமணர்களையும் வணங்கினோம்; அவர்களுடன் ஈசுவரனையும். யாகத்தால் யாகத்தைத் தாங்கியும் முடிவுறச் செய்யும் சங்கரனை, குறிப்பாக அசுவமேத யாகத்தால், ஆராதித்தோம்.

Verse 56

रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यभिविश्रुतः / लवश्च सुमहाभागः सर्वतत्त्वार्थवित् सुधीः

ராமனுக்கு ‘குச’ எனப் புகழ்பெற்ற மகன் பிறந்தான். மேலும் ‘லவ’—மிகப் பாக்கியவான், நற்கருத்துடையவன், எல்லா தத்துவங்களின் உண்மைப் பொருளறிந்தவன்—பிறந்தான்.

Verse 57

अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तत्सुतो ऽभवत् / नलस्तु निषधस्याभून्नभस्तमादजायत

குசனிடமிருந்து அதிதி பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் நிஷதன் ஆனான். நிஷதனிடமிருந்து நலன் பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து நபஸ் பிறந்தான்.

Verse 58

नभसः पुण्डरीकाख्यः क्षेमधन्वा च तत्सुतः / तस्य पुत्रो ऽभवद् वीरो देवानीकः प्रतापवान्

நபஸிடமிருந்து ‘புண்டரீக’ எனும் மகன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் க்ஷேமதன்வா. க்ஷேமதன்வாவுக்கு வீரனும் பிரதாபமிக்கவனுமான தேவானீகன் பிறந்தான்.

Verse 59

अहीनगुस्तस्य सुतो सहस्वांस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्माच्चन्द्रावलोकस्तु तारापीडस्तु तत्सुतः

அஹீனகுவிற்கு சஹஸ்வான் என்னும் மகன் பிறந்தான்; பின்னர் அவனுக்கும் மகன் பிறந்தான். அவனிடமிருந்து சந்த்ராவலோகன் தோன்றினான்; சந்த்ராவலோகனின் மகன் தாராபீடன் ஆவான்.

Verse 60

तारापीडाच्चन्द्रगिरिर्भानुवित्तस्ततो ऽभवत् / श्रुतायुरभवत् तस्मादेते इक्ष्वाकुवंशजाः / सर्वे प्राधान्यतः प्रोक्ताः समासेन द्विजोत्तमाः

தாராபீடனிடமிருந்து சந்த்ரகிரி பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து பானுவித்தன் தோன்றினான். பானுவித்தனிடமிருந்து ஸ்ருதாயு பிறந்தான். இவர்கள் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தோர்; ஓ த்விஜோத்தமா, முதன்மையோர் சுருக்கமாக உரைக்கப்பட்டனர்.

Verse 61

य इमं शृणुयान्नित्यमिक्ष्वाकोर्वंशमुत्तमम् / सर्वपापविनिर्मुक्तो स्वर्गलोके महीयते

இந்த உயர்ந்த இக்ஷ்வாகு வம்சத்தை எப்போதும் கேட்பவன், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, ஸ்வர்கலோகத்தில் பெருமையுடன் போற்றப்படுவான்.