Adhyaya 11

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे देशमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच एवं सृष्ट्वा परीच्यादीन् देवदेवः पितामहः / सहैव मानसैः पुत्रैस्तताप परमं तपः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வவிபாகத்தில் பத்தாம் அத்தியாயம். ஸ்ரீகூர்மர் கூறினார்—பரீசி முதலிய முனிவர்களை படைத்த பின், தேவர்களின் தேவனான பிதாமஹன் பிரம்மா தன் மனப்பிறந்த புதல்வர்களுடன் பரம தவம் மேற்கொண்டான்।

Verse 2

तस्यैवं तपतो वक्त्राद् रुद्रः कालाग्निसन्निभः / त्रिशूलपाणिरीशानः प्रदुरासीत् त्रिलोचनः

அவன் இவ்வாறு தவம் செய்துகொண்டிருக்கையில், அவன் முகத்திலிருந்து காலாக்னியை ஒத்த ஒளியுடன் ருத்ரன் வெளிப்பட்டான்—திரிசூலதாரி, திரிநேத்திரன், ஈசானன்।

Verse 3

अर्धनारीनरवपुः दुष्प्रेक्ष्यो ऽतिभयङ्करः / विभजात्मानमित्युक्त्वा ब्रह्मा चान्तर्दधे भयात्

அர்த்தநாரி-அர்த்தநர வடிவுடன், காண அரிதும் மிகப் பயங்கரமுமான அவர் “உன்னைப் பிரித்துக்கொள்” என்று கூறினார்; அச்சத்தால் பிரம்மா மறைந்தான்।

Verse 4

तथोक्तो ऽसौ द्विधा स्त्रीत्वं पुरुषत्वमथाकरोत् / बिभेद पुरुषत्वं च दशधा चैकधा पुनः

அவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது அவர் ஸ்த்ரீத்துவம், புருஷத்துவம் என இருவகையாக்கினார்; மேலும் புருஷத்துவத்தைப் பத்துவகையாகவும், மீண்டும் ஒரே (ஏக) வடிவமாகவும் பிரித்தார்।

Verse 5

एकादशैते कथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः / कपालोशादयो विप्रा देवकार्ये नियोजिताः

இந்த பதினொன்று ருத்ரர்கள் மூவுலகின் ஈச்வரர்கள் எனக் கூறப்பட்டுள்ளனர். ஓ விப்ரர்களே, கபாலோஷ முதலிய ருத்ரர்கள் தேவர்களின் பணிக்காக நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்।

Verse 6

सौम्यासौम्यैस्तथा शान्ताशान्तैः स्त्रीत्वं च स प्रभुः / बिभेद बहुधा देवः स्वरूपैरसितैः सितैः

அந்த பரமப் பிரபு தேவன் தன்னைப் பலவிதமாகப் பிரித்துக் கொண்டான்—மென்மை/மென்மையல்லாதது, அமைதி/அமைதியல்லாதது, மேலும் ஸ்த்ரீபாவமாகவும்; கருமை மற்றும் வெண்மை வடிவங்களாக வெளிப்பட்டான்।

Verse 7

ता वै विभूतयो विप्रा विश्रुताः शक्तयो भुवि / लक्ष्म्यादयो याभिरीशा विश्वंव्याप्नोति शाङ्करी

ஓ விப்ரர்களே! பூமியில் புகழ்பெற்ற இவையே விபூதிகள்—லக்ஷ்மி முதலான சக்திகள்; இவற்றினால் ஈசா ஷாங்கரீ (சங்கரனின் சக்தி) முழு பிரபஞ்சத்தையும் வியாபிக்கிறாள்।

Verse 8

विभज्य पुररीशानी स्वात्मानं शङ्कराद् विभोः / महादेवनियोगेन पितामहमुपस्थिता

புரரீசானி, அனைத்தையும் வியாபிக்கும் சங்கரனிடமிருந்து தன் ஆத்மத் தத்துவத்தைப் பிரித்து, மகாதேவனின் ஆணையால் பிதாமஹன் பிரம்மாவை அணுகினாள்।

Verse 9

तामाह भगवान् ब्रह्मा दक्षस्य दुहिता भव / सापि तस्य नियोगेन प्रादुरासीत् प्रजापतेः

அப்போது பகவான் பிரம்மா அவளிடம், “தக்ஷனின் மகளாக ஆகு” என்றார்; அவளும் அவரின் நியோகத்தால் பிரஜாபதியின் புதல்வியாக வெளிப்பட்டாள்।

Verse 10

नियोगाद् ब्रह्मणो देवीं ददौ रुद्राय तां सतीम् / दक्षाद् रुद्रो ऽपि जग्राह स्वकीयामेव शूलभृत्

பிரம்மாவின் ஆணையினால் தக்ஷன் அந்த தேவியான ஸதியை ருத்ரனுக்கு அளித்தான்; திரிசூலதாரி ருத்ரனும் தக்ஷனிடமிருந்து அவளைத் தன் உரிய துணைவியாக ஏற்றுக் கொண்டான்।

Verse 11

प्रजापतिं विनिन्द्यैषा कालेन परमेश्वरी / मेनायामभवत् पुत्री तदा हिमवतः सती

பிரஜாபதி (தக்ஷன்)னை நிந்தித்த அந்த பரமேஸ்வரி தேவியே காலப்போக்கில் மேனையின் வயிற்றில் ஹிமவானின் மகளாகப் பிறந்து மீண்டும் சதியாக வெளிப்பட்டாள்।

Verse 12

स चापि पर्वतवरो ददौ रुद्राय पार्वतीम् / हिताय सर्वदेवानां त्रिलोकस्यात्मनो ऽपि च

அந்த சிறந்த மலை ஹிமவான் ருத்ரனுக்கு பார்வதியை மணமாக அளித்தான்—அனைத்து தேவர்களின் நலனுக்காக, மூவுலகின் நன்மைக்காக, தன் உயர்ந்த நலனுக்காகவும்।

Verse 13

सैषा माहेश्वरी देवी शङ्करार्धशरीरिणी / शिवा सती हैमवती सुरासुरनमस्कृता

அவளே மாஹேஸ்வரி தேவி, சங்கரனின் அரைஉடலாக இருப்பவள்; அவளே சிவசக்தி—சதி, ஹைமவதி—தேவரும் அசுரரும் வணங்குபவள்।

Verse 14

तस्याः प्रभावमतुलं सर्वे देवाः सवासवाः / विन्दन्ति मुनयो वेत्ति शङ्करो वा स्वयं हरिः

இந்திரன் உட்பட எல்லாத் தேவரும் அவளின் ஒப்பற்ற மகிமையை அறிகின்றனர்; முனிவரும் உணர்கின்றனர். ஆனால் முழுமையாக அறிபவர் சங்கரன் அல்லது தானே ஹரி.

Verse 15

एतद् वः कथितं विप्राः पुत्रत्वं परमेष्ठिनः / ब्रह्मणः पद्मयोनित्वं शङ्करस्यामितौजसः

ஓ விப்ரர்களே, பரமேஷ்டியின் புதல்வத்தன்மை, பிரம்மாவின் தாமரையோனித் தன்மை, மேலும் அளவற்ற தேஜஸுடைய சங்கரனின் மகிமை ஆகியவற்றை உங்களுக்குக் கூறினேன்।

Verse 16

सूत उवाच इत्याकर्ण्याथ मुनयः कूर्मरूपेण भाषितम् / विष्णुना पुनरेवैनं प्रणता हरिम्

சூதர் கூறினார்—ஆமைவடிவில் விஷ்ணு உரைத்த திருவாக்கைக் கேட்ட முனிவர்கள் மீண்டும் அந்தப் பரமன் ஹரியை வணங்கி பணிந்தனர்।

Verse 17

ऋषय ऊचुः कैषा भगवती देवी शङ्करार्धशरीरिणी / शिवा सती हैमवती यथावद् ब्रूहि पृच्छताम्

முனிவர்கள் கூறினர்—சங்கரனின் அரைஉடலாக விளங்கும், சிவா, சதி, ஹைமவதி எனப் புகழப்படும் அந்த பகவதி தேவி யார்? கேட்கின்ற எங்களுக்கு முறையாக விளக்கி அருளுங்கள்।

Verse 18

तेषां तद् वचनं श्रुत्वा मुनीनां पुरुषोत्तमः / प्रत्युवाच महायोगी ध्यात्वा स्वं परमं पदम्

அம்முனிவர்களின் சொற்களை கேட்ட பரமபுருஷன், மகாயோகி, தன் பரமபதத்தைத் தியானித்து பதிலுரைத்தான்।

Verse 19

श्रीकूर्म उवाच पुरा पितामहेनोक्तं मेरुपृष्ठे सुशोभनम् / रहस्यमेतद् विज्ञानं गोपनीयं विशेषतः

ஸ்ரீகூர்மர் கூறினார்—முன்னொரு காலத்தில் பிதாமகர் பிரம்மா, மேருவின் அழகிய சரிவுகளில் இந்த ரகசிய ஞானத்தை உபதேசித்தார்; இது மிகச் சிறப்பாகக் காக்க வேண்டிய மறைபொருள்.

Verse 20

सांख्यानां परमं सांख्यं ब्रह्मविज्ञानमुत्तमम् / संसारार्णवमग्नानां जन्तूनामेकमोचनम्

சாங்க்யங்களில் உச்சமான சாங்க்யம் பிரம்மவிஞ்ஞானமே—அதுவே சிறந்த ஞானம்; சம்சாரக் கடலில் மூழ்கிய உயிர்களுக்கு அதுவே ஒரே விடுதலை.

Verse 21

या सा माहेश्वरी शक्तिर्ज्ञानरूपातिलालसा / व्योमसंज्ञा परा काष्ठा सेयं हैमवती मता

ஞானஸ்வரூபத்தில் பேரார்வமுடைய மகேஸ்வரனின் பரம சக்தி ‘வ்யோம’ எனப் பெயர்பெற்று, பரம எல்லையும் இறுதி நிலையுமாக விளங்குபவள்—அவளே ஹைமவதீ எனக் கருதப்படுகிறாள்।

Verse 22

शिवा सर्वगतानान्ता गुणातीता सुनिष्कला / एकानेकविभागस्था ज्ञानरूपातिलालसा

அவள் சிவா—மங்களமயமான பரமத் தத்துவம்—எங்கும் நிறைந்தவள், முடிவற்றவள்; குணங்களைத் தாண்டியவள், முற்றிலும் நிஷ்கலமானவள். ஒன்றாயிருந்தும் பலப் பிரிவுகளின் ஆதாரமாக நிலைத்து, அவளின் வடிவு சைதன்யம்—உண்மை ஞான எழுச்சியில் எப்போதும் பேரார்வமுடையது।

Verse 23

अनन्या निष्कले तत्त्वे संस्थिता तस्य तेजसा / स्वाभाविकी च तन्मूला प्रभा भानोरिवामला

அவள் அவரிடமிருந்து வேறல்ல; அவரின் தேஜஸால் நிஷ்கலத் தத்துவத்தில் நிலைபெற்றவள். இயல்பாகவே அவருக்கே உரியவள், அவரிலேயே மூலமுடையவள்; அவள் மாசற்ற பிரபை—சூரியனின் தூய ஒளிபோல்.

Verse 24

एका माहेश्वरी शक्तिरनेकोपाधियोगतः / परावरेण रूपेण क्रीडते तस्य सन्निधौ

மாஹேஸ்வரீ சக்தி ஒன்றே; ஆனால் பல உபாதிகளின் சேர்க்கையால் உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் ஆகிய வடிவங்களை ஏற்று, அந்த பரமேஸ்வரனின் சன்னிதியில் லீலையாக விளையாடுகிறாள்।

Verse 25

सेयं करोति सकलं तस्याः कार्यमिदं जगत् / न कार्यं नापि करणमीश्वरस्येति सूरयः

அந்த சக்தியே அனைத்தையும் செய்கிறது; இந்த முழு உலகமும் அவளின் காரியப் பயனே. ஞானிகள் கூறுவர்: ஈஸ்வரனுக்கு செய்ய வேண்டிய காரியமும் இல்லை, செய்யும் கருவியும் இல்லை।

Verse 26

चतस्त्रः शक्तयो देव्याः स्वरूपत्वेन संस्थिताः / अधिष्ठानवशात् तस्याः शृणुध्वं मुनिपुङ्गवाः

தேவியின் நான்கு சக்திகள் அவளுடைய சொந்த ஸ்வரூபமாகவே நிலைத்துள்ளன. அவளின் அதிஷ்டான வேறுபாட்டின்படி அவற்றைக் கேளுங்கள், முனிவரேந்தர்களே.

Verse 27

शान्तिर्विद्या प्रतिष्ठा च निवृत्तिश्चेतिताः स्मृतः / चतुर्व्यूहस्ततो देवः प्रोच्यते परमेश्वरः

சாந்தி, வித்யா, பிரதிஷ்டா, நிவ்ருத்தி—இவையே அவருடைய தெய்வீக சக்திகள் என ஸ்மிருதி கூறுகிறது; ஆகவே பரமேஸ்வரன் சதுர்வ்யூஹத் தேவனாகப் போதிக்கப்படுகிறார்.

Verse 28

अनया परया देवः स्वात्मानन्दं समश्नुते / चतुर्ष्वपि च वेदेषु चतुर्मूर्तिर्महेश्वरः

இந்த பராபக்தியால் தேவன் தன் ஸ்வாத்மானந்தத்தை அடைகிறான். மேலும் நான்கு வேதங்களிலும் மகேஸ்வரன் சதுர்மூர்த்தியாகப் புகழப்படுகிறான்.

Verse 29

अस्यास्त्वनादिसंसिद्धमैश्वर्यमतुलं महत् / तत्सम्बन्धादनन्ताया रुद्रेण परमात्मना

அவளுடைய ஒப்பற்ற, மாபெரும் ஐஸ்வரியம் ஆதியற்றதாக நிலைபெற்றது. பரமாத்மா ருத்ரனுடன் உள்ள தொடர்பினால் அவள் ‘அனந்தா’—அளவற்றவள்—என்று அறியப்படுகிறாள்.

Verse 30

सैषा सर्वेश्वरी देवी सर्वभूतप्रवर्तिका / प्रोच्यते भगवान् कालो हरिः प्राणो महेश्वरः

அவளே சர்வேஸ்வரி தேவியாக, எல்லா உயிர்களையும் இயக்குபவள். அவளே பகவான் என ‘காலன்’, ‘ஹரி’, ‘பிராணன்’, ‘மகேஸ்வரன்’ என்று கூறப்படுகிறாள்.

Verse 31

तत्र सर्वमिदं प्रोतमोतं चैवाखिलं जगत् / स कालो ऽग्निर्हरो रुद्रो गीयते वेदवादिभिः

அவரிலேயே இவ்வுலகம் முழுதும் நெய்யப்பட்டும் பின்னப்பட்டும் உள்ளது—அனைத்து லோகங்களும் உடன். வேதவாதிகள் அவரையே காலன், அக்னி, ஹரன், ருத்ரன் எனப் பாடுகின்றனர்.

Verse 32

कालः सृजति भूतानि कालः संहरते प्रजाः / सर्वे कालस्य वशगा न कालः कस्यचिद् वशे

காலமே உயிர்களை வெளிப்படுத்துகிறது; காலமே படைப்புகளை மீண்டும் ஒடுக்குகிறது. அனைவரும் காலத்தின் ஆட்சிக்குள்; ஆனால் காலம் எவருக்கும் அடங்காது.

Verse 33

प्रधानं पुरुषस्तत्त्वं महानात्मा त्वहङ्कृतिः / कालेनान्यानि तत्त्वानि समाविष्टानि योगिना

பிரதானமும் புருஷனும் அடிப்படைத் தத்துவங்கள்; அவற்றிலிருந்து மகத், பின்னர் அகங்காரம் தோன்றும். காலத்தின் ஒழுங்கில் பிற தத்துவங்களும் லயத்தை அறிந்த யோகியால் ஒன்றாக்கப்படுகின்றன.

Verse 34

तस्य सर्वजगत्सूतिः शक्तिर्मायेति विश्रुता / तयेदं भ्रामयेदीशो मायावी पुरुषोत्तमः

அவருடைய சக்தி—அதனால் உலகமெல்லாம் தோன்றுகிறது—‘மாயை’ எனப் புகழ்பெற்றது. அந்த மாயையாலே மாயாவி புருஷோத்தம ஈச்வரன் இவ்வுலகை மயக்கத்தில் சுழலச் செய்கிறான்.

Verse 35

सैषा मायात्मिका शक्तिः सर्वाकारा सनातनी / वैश्वरूप्यं महेशस्य सर्वदा संप्रकाशयेत्

இதுவே மாயை-சொரூபமான, எல்லா வடிவங்களையும் ஏற்கும், சனாதன சக்தி; அவள் எப்போதும் மகேஸ்வரனின் வைஸ்வரூபத்தை வெளிப்படுத்துகிறாள்.

Verse 36

अन्याश्च शक्तयो मुख्यास्तस्य देवस्य निर्मिताः / ज्ञानशक्तिः क्रियाशक्तिः प्राणशक्तिरिति त्रयम्

அந்த தேவனிடமிருந்து மற்ற முதன்மை சக்திகளும் வெளிப்பட்டன—ஞானசக்தி, கிரியாசக்தி, பிராணசக்தி—இம்மூன்று।

Verse 37

सर्वासामेव शक्तीनां शक्तिमन्तो विनिर्मिताः / माययैवाथ विप्रेन्द्राः सा चानादिरनन्तया

எல்லாச் சக்திகளின் சமஷ்டியிலிருந்தே சக்திமான்கள் அனைவரும் உருவாக்கப்பட்டனர்; ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே, இது அனைத்தும் மாயையாலேயே, அந்த மாயை ஆதியற்றது, அனந்தனால் தாங்கப்படுகிறது।

Verse 38

सर्वशक्त्यात्मिका माया दुर्निवारा दुरत्यया / मायावी सर्वशक्तीशः कालः कालकारः प्रभुः

அனைத்து சக்திகளின் இயல்பாகிய மாயை தடுக்க இயலாததும் கடக்க அரிதுமானதும்; மாயையைத் தாங்கிய, எல்லாச் சக்திகளின் ஈசன் ஆகிய प्रभுவே காலன்—காலத்தை உருவாக்குபவன்।

Verse 39

करोति कालः सकलं संहरेत् काल एव हि / कालः स्थापयते विश्वं कालाधीनमिदं जगत्

காலமே அனைத்தையும் செய்கிறது; காலமே அனைத்தையும் ஒடுக்கி அழிக்கிறது; காலமே உலகை நிறுவுகிறது—இந்த ஜகம் காலத்தின் ஆட்சிக்குள் உள்ளது।

Verse 40

लब्ध्वा देवाधिदेवस्य सन्निधिं परमेष्ठिनः / अनन्तस्याखिलेशस्य शंभोः कालात्मनः प्रभोः

தேவர்களின் தேவன் பரமேஷ்டி—அனந்தன், அகிலேசன், காலத்தின் ஆத்மாவான प्रभு ஶம்பு—அவரது சன்னிதியை அடைந்து।

Verse 41

प्रधानं पुरुषो माया माया चैवं प्रपद्यते / एका सर्वगतानन्ता केवला निष्कला शिवा

பிரதானம், புருஷன், மாயை—மாயை இவ்வாறே கூறப்படுகிறது. ஆயினும் அவள் ஒன்றே—எங்கும் நிறைந்தவள், முடிவிலி, தனித்த, பகுதியற்ற—சிவா, பரம மங்கள ரூபம்।

Verse 42

एका शक्तिः शिवैको ऽपि शक्तिमानुच्यते शिवः / शक्तयः शक्तिमन्तो ऽन्ये सर्वशक्तिसमुद्भवाः

சக்தி ஒன்றே; அந்த ஒரே சிவனே ‘சக்திமான்’ என அழைக்கப்படுகிறார். பிற சக்திகளும் அவற்றின் அதிபதிகளும் அனைத்தும் அந்த முழுச் சக்தியிலிருந்து தோன்றுகின்றன।

Verse 43

शक्तिशक्तिमतोर्भेदं वदन्ति परमार्थतः / अभेदं चानुपश्यन्ति योगिनस्तत्त्वचिन्तकाः

பரமார்த்தத்தில் சக்தி–சக்திமான் வேறுபாடு எனச் சொல்வர்; ஆனால் தத்துவத்தைத் தியானிக்கும் யோகிகள் அவர்களின் அபேதத்தையும் நேரடியாகக் காண்கிறார்கள்।

Verse 44

शक्तयो गिरजा देवी शक्तिमन्तो ऽथ शङ्करः / विशेषः कथ्यते चायं पुराणे ब्रह्मवादिभिः

சக்திகள் கிரிஜா தேவி; சக்திமான் சங்கரன். இவ்விசேஷ வேறுபாடு புராணத்தில் பிரம்மவாதிகளால் கூறப்படுகிறது।

Verse 45

भोग्या विश्वेश्वरी देवी महेश्वरपतिव्रता / प्रोच्यते भगवान् भोक्ता कपर्दे नीललोहितः

மஹேஸ்வரனைத் தம் கணவனாகக் கொண்டு பதிவிரதையாக உள்ள விஸ்வேஸ்வரி தேவி ‘போக்யா’ எனக் கூறப்படுகிறாள்; பகவான் கபர்தி நீலலோஹிதன் ‘போக்தா’ எனப் பிரகடனப்படுகிறார்।

Verse 46

मन्ता विश्वेश्वरो देवः शङ्करो मन्मथान्तकः / प्रोच्यते मतिरीशानी मन्तव्या च विचारतः

அவரே உள்ளுறை வழிகாட்டி ‘மந்தா’—உலகநாதன், தேவன், சங்கரன், மன்மதன் (காமன்) அழிப்பவன். இவ்வுணர்வு ஈசானி-சக்தியால் உண்டானது என போதிக்கப்படுகிறது; விவேகத்துடன் ஆராய்ந்து தியானிக்க வேண்டியது.

Verse 47

इत्येतदखिलं विप्राः शक्तिशक्तिमदुद्भवम् / प्रोच्यते सर्ववेदेषु मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

ஓ விப்ரர்களே! சக்தி மற்றும் சக்திமான் ஆகியவற்றிலிருந்து தோன்றிய இம்முழுத் தத்துவ உபதேசம், தத்துவதரிசி முனிவர்களால் எல்லா வேதங்களிலும் போதிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 48

एतत् प्रदर्शितं दिव्यं देव्या माहात्म्यमुत्तमम् / सर्ववेदान्तवेदेषु निश्चितं ब्रह्मवादिभिः

இவ்வாறு தேவியின் தெய்வீகமும் உன்னதமும் ஆன மகிமை வெளிப்படுத்தப்பட்டது; பிரம்மவாதிகளால் எல்லா வேதாந்த போதனைகளிலும் இது உறுதியாக நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Verse 49

एकं सर्वगतं सूक्ष्मं कूटस्थमचलं ध्रुवम् / योगिनस्तत् प्रपश्यन्ति महादेव्याः परं पदम्

மகாதேவியின் அந்த பரமப் பதம் ஒன்றே—எங்கும் நிறைந்தது, நுண்ணியது, கூடஸ்தம், அசையாதது, நிலையானது. யோகிகள் தியானத் தரிசனத்தில் அதை நேரில் காண்கிறார்கள்.

Verse 50

आनन्दमक्षरं ब्रह्म केवलं निष्कलं परम् / योगिनस्तत् प्रपश्यन्ति महादेव्याः परं पदम्

அந்த பிரம்மம் ஆனந்தமே—அழியாதது, தனித்தது, பகுதியற்றது, பரமமானது. யோகிகள் அதையே மகாதேவியின் பரமப் பதம், உன்னதத் தாமம் என நேரில் தரிசிக்கிறார்கள்.

Verse 51

परात्परतरं तत्त्वं शाश्वतं शिवमच्युतम् / अनन्तप्रकृतौ लीनं देव्यास्तत् परमं पदम्

பராத்பரத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட அந்தத் தத்துவம் நித்தியம்—சிவன், அச்யுதன். அளவற்ற பிரகிருதியில் லயமான அதுவே தேவியின் பரமபதம்.

Verse 52

शुभं निरञ्जनं शुद्धं निर्गुणं द्वैतवर्जितम् / आत्मोपलब्धिविषयं देव्यास्तत् परमं पदम्

மங்களமானது, மாசற்றது, தூயது, குணாதீதம், இருமை அற்றது—ஆத்ம அனுபவத்தால் மட்டுமே அறியத்தக்கதே தேவியின் பரமபதம்.

Verse 53

सैषा धात्री विधात्री च परमानन्दमिच्छताम् / संसारतापानखिलान् निहन्तीश्वरसंश्रया

இது தாத்ரீயும் விதாத்ரீயும் ஆகும்; பரமானந்தம் நாடுவோர்க்கு, ஈச்வர சரணத்தில் நிலைத்து, சம்சாரத் தாபங்கள் அனைத்தையும் அழிக்கிறது.

Verse 54

तस्माद् विमुक्तिमन्विच्छन् पार्वतीं परमेश्वरीम् / आश्रयेत् सर्वभावानामात्मभूतां शिवात्मिकाम्

ஆகையால் விமுக்தி நாடுவோர் பரமேஸ்வரி பார்வதியைச் சரணடைய வேண்டும்—அவள் எல்லாப் பாவங்களின் ஆத்மா; சிவமய சுவபாவம் உடையவள்.

Verse 55

लब्ध्वा च पुत्रीं शर्वाणीं तपस्तप्त्वा सुदुश्चरम् / सभार्यः शरं यातः पार्वतीं परमेश्वरीम्

சர்வாணீ எனும் மகளைக் பெற்றபின், மிகக் கடினமான தவம் செய்து, அவன் மனைவியுடன் பரமேஸ்வரி பார்வதியைச் சரணடைந்தான்.

Verse 56

तां दृष्ट्वा जायमानां च स्वेच्छयैव वराननाम् / मेना हिमवतः पत्नी प्राहेदं पर्वतेश्वरम्

தன் விருப்பத்தாலேயே பிறந்த அந்த அழகிய முகமுடைய கன்னியைக் கண்டு, ஹிமவானின் மனைவி மேனா மலைநாதனிடம் இவ்வாறு உரைத்தாள்।

Verse 57

मेनोवाच पश्य बालामिमां राजन् राजीवसदृशाननाम् / हिताय सर्वभूतानां जाता च तपसावयोः

மேனா கூறினாள்—ஓ அரசே, இச்சிறுமியைப் பாருங்கள்; அவள் முகம் தாமரையைப் போன்றது. எல்லா உயிர்களின் நலனுக்காக நம் இருவரின் தவத்தால் அவள் பிறந்தாள்।

Verse 58

सो ऽपि दृष्ट्वा ततः पुत्रीं तरुणादित्यसन्निभाम् / कपर्दिनीं चतुर्वक्त्रां त्रिनेत्रामतिलालसाम्

அப்பொழுது அவனும் அந்த மகளைக் கண்டான்—புதிதாய் உதிக்கும் சூரியனைப் போல ஒளிவிடும்; சடையுடையவள், நான்கு முகமுடையவள், மூன்று கண்களுடையவள், மிக மனம்கவர்வள்।

Verse 59

अष्टहस्तां विशालाक्षीं चन्द्रावयवभूषणाम् / निर्गुणां सगुणां साक्षात् सदसद्व्यक्तिवर्जिताम्

நான் அவளைக் கண்டேன்—எட்டு கரங்களுடன், விரிந்த கண்களுடன், சந்திர அலங்காரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; அவள் நேரில் நிர்குணமும் சகுணமும், சத்-அசத் வெளிப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டவள்।

Verse 60

प्रणम्य शिरसा भूमौ तेजसा चातिविह्वलः / भीतः कृताञ्जलिस्तस्याः प्रोवाच परमेश्वरीम्

அவன் தரையில் தலை வைத்து வணங்கி, அவளது தேஜஸால் மிகுந்த மயக்கமடைந்து, அச்சத்தால் நடுங்கி, கைகூப்பி அந்த பரமேஸ்வரியிடம் உரைத்தான்।

Verse 61

हीमवानुवाच का त्वं देवि विशालाक्षि शशाङ्कावयवाङ्किते / न जाने त्वामहं वत्से यथावद् ब्रूहि पृच्छते

இமவான் கூறினான்—ஹே விசாலநேத்திரி தேவியே, சந்திரச் சின்னத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளே! வத்சே, நான் உன்னை அறியேன்; நான் கேட்பதற்கு உரியவாறு தெளிவாகச் சொல்.

Verse 62

गिरीन्द्रवचनं श्रुत्वा ततः सा परमेश्वरी / व्याजहार महाशैलं योगिनामभयप्रदा

கிரீந்திரனின் சொற்களை கேட்டபின், அந்த பரமேஸ்வரி அப்பெருமலையை நோக்கி உரைத்தாள்—யோகிகளுக்கு அபயம் அளிப்பவள்.

Verse 63

देव्युवाच मां विद्ध परमां शक्तिं परमेश्वरसमाश्रयाम् / अनन्यामव्ययामेकां यां पश्यन्ति मुमुक्षवः

தேவி கூறினாள்—என்னை பரம சக்தியாக அறிக; நான் பரமேஸ்வரனில் ஆதரித்து, அவனாலே ஆதரிக்கப்படுகிறேன். நான் ஒரே, அவ்யய, அத்விதீய சக்தி; முக்தியை நாடுவோர் என்னைத் தரிசிக்கின்றனர்.

Verse 64

अहं वै सर्वभावानात्मा सर्वान्तरा शिवा / शाश्वतैश्वर्यविज्ञानमूर्तिः सर्वप्रवर्तिका

நானே எல்லா உயிர்களின் ஆத்மா—அனைவருள்ளும் உள்ளார்ந்திருக்கும் சிவா. நான் நித்திய ஐஸ்வர்யமும் ஞானமும் ஆகிய வடிவம்; அனைத்துச் செயல்களையும் இயக்குபவள்.

Verse 65

अनन्तानन्तमहिमा संसारार्णवतारिणी / दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे रूपमैश्वरम्

அனந்தமும் அளவற்றும் மகிமையுடைய நான், சம்சாரக் கடலைக் கடத்துபவள். உனக்கு திவ்யக் கண்களை அளிக்கிறேன்—இப்போது என் ஐஸ்வர்ய ரூபத்தைப் பார்.

Verse 66

एतावदुक्त्वा विज्ञानं दत्त्वा हिमवते स्वयम् / स्वं रूपं दर्शयामास दिव्यं तत् पारमेश्वरम्

இவ்வாறு உரைத்து, ஹிமவானுக்கு உண்மை விவேகஞானத்தை அருளி, பரமேஸ்வரன் தாமே தமது திவ்யமான, பராத்பரமான, பரமாதிபத்தியத் திருவுருவை வெளிப்படுத்தினார்।

Verse 67

कोटिसूर्यप्रितीकाशं तेजोबिम्बं निराकुलम् / ज्वालामालासहस्त्राढ्यं कालानलशतोपमम्

அவன் திவ்ய ஒளியின் குற்றமற்ற வட்டத்தை கண்டான்—கோடி சூரியரைப் போலப் பிரகாசித்து, கலக்கமற்ற பரம அமைதியுடன்; ஆயிரம் தீமாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, காலாக்னியின் நூறு பிரளயத் தீகளுக்கு ஒப்பாகத் தோன்றியது।

Verse 68

दंष्ट्राकरालं दुर्धर्ष जटामण्डलमण्डितम् / त्रिशूलवरहस्तं च घोररूपं भयानकम्

அவன் (பெருமானை) கொடிய பற்களுடன், அணுக இயலாதவனாய்; சுழலும் ஜடாமண்டலத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய்; கையில் சிறந்த திரிசூலம் தாங்கிய—அச்சமூட்டும், பயங்கரத் திருவுருவாய்—கண்டான்।

Verse 69

प्रशान्तं सौम्यवदनमनन्ताश्चर्यसंयुतम् / चन्द्रावयवलक्ष्माणं चन्द्रकोटिसमप्रभम्

அவர் முற்றிலும் அமைதியாய், இனிய முகத்துடன், முடிவற்ற அதிசய குணங்களால் நிறைந்தவர்; சந்திரன் போன்ற அங்க அழகால் விளங்கிப், கோடி சந்திரர்களுக்கு ஒப்பான ஒளியுடன் பிரகாசித்தார்।

Verse 70

किरीटिनं गदाहस्तं नूपुरैरुपशोभितम् / दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम्

அவர் கிரீடம் தரித்து, கையில் கதையை ஏந்தி, நுப்புரங்களால் அழகுபெற்று; திவ்ய மாலைகளும் ஆடைகளும் அணிந்து, திவ்ய நறுமணச் சந்தன அனுலேபனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டார்।

Verse 71

शङ्खचक्रधरं काम्यं त्रिनेत्रं कृत्तिवाससम् / अण्डस्थं चाण्डबाह्यस्थं बाह्यमाभ्यन्तरं परम्

அவர் சங்கச் சக்கரதாரி, தியானிக்கத் தகும் இஷ்டப் பெருமான்; மும்முகன், தோலாடை அணிந்தவர். அண்டத்தின் உள்ளும் அதன் அப்பாலும் நிறைந்து—புறமும் அகமும் பரமனாய் விளங்குகிறார்.

Verse 72

सर्वशक्तिमयं शुभ्रं सर्वाकारं सनातनम् / ब्रह्मोन्द्रोपेन्द्रयोगीन्द्रैर्वन्द्यमानपदाम्बुजम्

அவர் எல்லாச் சக்திகளின் வடிவம், ஒளிமிகு தூயவர்; எல்லா ரூபங்களையும் ஏற்ற சனாதனன். அவரின் பாதபத்மங்களை பிரம்மா, இந்திரன், உபேந்திரன் (விஷ்ணு) மற்றும் யோகீந்திரர்கள் வணங்குகின்றனர்.

Verse 73

सर्वतः पाणिपादान्तं सर्वतो ऽक्षिशिरोमुखम् / सर्वमावृत्य तिष्ठन्तं ददर्श परमेश्वरम्

அவன் பரமேஸ்வரனை கண்டான்—அவரின் கைகள் கால்கள் எங்கும், கண்கள் தலைகள் முகங்கள் எல்லாத் திசைகளிலும்; அனைத்தையும் மூடி நிறைந்து நிலைத்திருப்பவர்.

Verse 74

दृष्ट्वा तदीदृशं रूपं देव्या माहेश्वरं परम् / भयेन च समाविष्टः स राजा हृष्टमानसः

தேவியின் அந்த உன்னத மாஹேஸ்வரத் தத்துவ ரூபத்தை கண்ட அரசன் அச்சம்கலந்த வியப்பில் மூழ்கினான்; ஆயினும் அவன் மனம் பேரானந்தத்தில் நிறைந்தது.

Verse 75

आत्मन्याधाय चात्मानमोङ्कारं समनुस्मरन् / नाम्नामष्टसहस्त्रेण तुष्टाव परमेश्वरीम्

தன் ஆத்மாவை ஆத்மத் தத்துவத்தில் நிலைநிறுத்தி, ஓங்காரத்தை இடையறாது நினைந்து, அவன் எட்டாயிரம் நாமங்களால் பரமேஸ்வரியைப் போற்றினான்.

Verse 76

हीमवानुवाच शिवोमा परमा शक्तिरनन्ता निष्कलामला / शान्ता माहेश्वरी नित्या शाश्वती परमाक्षरा

ஹிமவான் கூறினார்—சிவ-உமா பரம சக்தி; அனந்தம், நிஷ்கலம், நிர்மலம். அவளே சாந்தி; மகேஸ்வரனின் அதிஷ்டாத்ரி சக்தி; நித்தியம், சாச்வதம், பரம அக்ஷரத் தத்துவம்.

Verse 77

अचिन्त्या केवलानन्त्या शिवात्मा परमात्मिका / अनादिरव्यया शुद्धा देवात्मा सर्वगाचला

அவள் அசிந்த்யை—கேவலம், அனந்தம்; அவளின் ஆத்மஸ்வரூபம் சிவன், அவளின் தத்துவம் பரமாத்மா. அவள் அனாதி, அவ்யயம், சுத்தம்; தேவஸ்வரூபி, சர்வவ்யாபி, அசலம்.

Verse 78

एकानेकविभागस्था मायातीता सुनिर्मला / महामाहेश्वरी सत्या महादेवी निरञ्जना

அவள் ஒன்றாகவும் பலவாகவும்—எல்லா வேறுபட்ட நிலைகளிலும் உறைகிறாள். அவள் மாயாதீதம், மிக நிர்மலம். அவள் மகாமாஹேஸ்வரி சக்தி, சத்தியமே; மகாதேவி, நிரஞ்சனா.

Verse 79

काष्ठा सर्वान्तरस्था च चिच्छक्तिरतिलालसा / नन्दा सर्वात्मिका विद्या ज्योतीरूपामृताक्षरा

அவள் காஷ்டா—அனைவரின் உள்ளிலும் உறைவாள். அவள் சிச்சக்தி—வெளிப்பட ஆவலால் மிகத் துடிப்பாள். அவள் நந்தா—சர்வாத்மிக வித்யை; ஜ்யோதிரூபிணி, அமிர்த அக்ஷரமயி.

Verse 80

शान्तिः प्रतिष्ठा सर्वेषां निवृत्तिरमृतप्रदा / व्योममूर्तिर्व्योमलया व्योमाधाराच्युतामरा

அவள் சாந்தி—அனைவருக்கும் ஆதாரப் பிரதிஷ்டை. அவள் நிவ்ருத்தி சக்தி; அமரத்துவம் அருள்வாள். அவள் உருவம் வ்யோமம் போன்றது; வ்யோமத் தத்துவத்தில் லயமாவாள்; வ்யோமாதாரி, அச்யுதா, அமரா.

Verse 81

अनादिनिधनामोघा कारणात्मा कलाकला / क्रतुः प्रथमजा नाभिरमृतस्यात्मसंश्रया

அவர் ஆதியுமற்றவர், அந்தமுமற்றவர், அமோகன்—காரணாத்மா; எல்லாக் கலைகளும் சக்திகளும் அவரிடமிருந்து எழுகின்றன. அவரே கிரது, முதற்பிறவி தத்துவம்; அமிர்தத்தின் நாபி—தன் ஆத்மத்திலேயே நிலைத்தவர்.

Verse 82

प्राणेश्वरप्रिया माता महामहिषघातिनी / प्राणेश्वरी प्राणरूपा प्रधानपुरुषेश्वरी

அவள் பிராணேஸ்வரனின் பிரியமானவள், உலகமாதா, மகாமஹிஷனை வதைத்தவள். அவள் பிராணத்தின் அதீஸ்வரி, பிராணச்வரூபிணி; பிரதானமும் புருஷனும் ஆகியவற்றின் பரமேஸ்வரி.

Verse 83

सर्वशक्तिकलाकारा ज्योत्स्ना द्योर्महिमास्पदा / सर्वकार्यनियन्त्री च सर्वभूतेश्वरेश्वरी

அவள் எல்லாச் சக்திகளும் கலைகளும் ஆகியவற்றின் உருவமே; விண்ணின் மகிமைக்கு ஆசனமான நிலவொளி. அவள் எல்லாக் காரியங்களையும் கட்டுப்படுத்துபவள்; எல்லா உயிர்களின் ஈஸ்வரனுக்கும் ஈஸ்வரி.

Verse 84

अनादिरव्यक्तगुहा महानन्दा सनातनी / आकाशयोनिर्योगस्था महायोगेश्वरेश्वरी

அவள் ஆதியற்றவள்; அவ்யக்தத்தின் குகையில் மறைந்திருப்பவள்; மகாநந்தா, சனாதனி. அவள் ஆகாசயோனி, யோகத்தில் நிலைத்தவள்—மகாயோகேஸ்வரனின் பரமேஸ்வரி.

Verse 85

महामाया सुदुष्पूरा मूलप्रकृतिरीश्वरी / संसारयोनिः सकला सर्वशक्तिसमुद्भवा

அவள் மகாமாயை, கடக்க அரிதும் அளவிட முடியாததும்; மூலப்ரக்ருதியின் ஈஸ்வரி. அவள் சம்சாரத்தின் யோனி, முழுமையானவள், எல்லாச் சக்திகளும் எழும் ஆதாரம்.

Verse 86

संसारपारा दुर्वारा दुर्निरोक्ष्या दुरासदा / प्राणशक्तिः प्रणविद्या योगिनी परमा कला

அவள் சம்சாரத்திற்கப்பாற்பட்ட கரை—கடக்க அரிது, அணுக இயலாதது, காண அரிது, எளிதில் அடைய முடியாதது. அவளே பிராணசக்தி, பிரணவ (ஓம்) வித்யை, யோகினி, பரம கலை.

Verse 87

महाविभूतिर्दुर्धर्षा मूलप्रकृतिसंभवा / अनाद्यनन्तविभवा परार्था पुरुषारणिः

அவள் மகாவிபூதி—அடக்க இயலாத, வெல்ல இயலாத, மூலப்ரகிருதியிலிருந்து தோன்றியவள். ஆதியற்ற, முடிவற்ற திறன்களுடன், பிறர்க்காக (புருஷனுக்காக) நிலைத்து, புருஷ வெளிப்பாட்டின் அரணி (மத்தாணி) ஆகிறாள்.

Verse 88

सर्गस्थित्यन्तकरणी सुदुर्वाच्या दुरत्यया / शब्दयोनिः शब्दमयी नादाख्या नादविग्रहा

அவள் படைப்பு-பாதுகாப்பு-அழிவு செய்பவள்—விளக்க இயலாத அளவு அரிது, கடக்க முடியாதவள். அவள் சப்தயோனி, சப்தமயி; ‘நாத’ என அழைக்கப்படுபவள், நாதமே அவள் உருவம்.

Verse 89

प्रधानपुरुषातीता प्रधानपुरुषात्मिका / पुराणी चिन्मयी पुंसामादिः पुरुषरूपिणी

அவள் பிரதானமும் புருஷனும்—இரண்டையும் மீறியவள்; ஆயினும் பிரதான-புருஷத்தின் ஆத்மசாரமே. அவள் புராணி, சின்மயி; உயிர்களுக்கு ஆதிகாரணம், புருஷரூபம் தரிப்பவள்.

Verse 90

भूतान्तरात्मा कूटस्था महापुरुषसंज्ञिता / जन्ममृत्युजरातीता सर्वशक्तिसमन्विता

அவள் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்தராத்மா, கூடஸ்தா—அசையாத ஆதாரம்; ‘மகாபுருஷ’ எனப் புகழ்பெற்றவள். பிறப்பு, மரணம், முதுமை ஆகியவற்றைத் தாண்டி, எல்லாச் சக்திகளும் நிறைந்தவள்.

Verse 91

व्यापिनी चानवच्छिन्ना प्रधानानुप्रवेशिनी / क्षेत्रज्ञशक्तिरव्यक्तलक्षणा मलवर्जिता

அவள் அனைத்திலும் வியாபித்தவள், இடையறாதவள்; பிரதானம் (ஆதிப் பிரகృతి) உள்ளே புகுபவள். அவள் க்ஷேத்ரஜ்ஞனின் சக்தி; அவ்யக்த-லட்சணையுடையவள்; மலம் அற்றவள்.

Verse 92

अनादिमायसंभिन्ना त्रितत्त्वा प्रकृतिर्गुहा / महामायासमुत्पन्ना तामसी पौरुषी ध्रुवा

பிரகృతి—குகைபோல் மறைந்த வெளிப்பாட்டின் ஆதாரம்—அநாதி மாயையால் பின்னப்பட்டு, மும்மூலத் தத்துவமயமானவள். மகாமாயையிலிருந்து தோன்றியவள்; தாமஸ இயல்புடையவள்; புருஷனுடன் தொடர்புடையவள்; நிலைத்தவள்.

Verse 93

व्यक्ताव्यक्तात्मिकाकृष्णा रक्ताशुक्ला प्रसूतिका / अकार्या कार्यजननी नित्यं प्रसवधर्मिणी

அவள் வ்யக்தமும் அவ்யக்தமும் ஆகிய இரு இயல்புகளுடையவள்; கருநிறம், செம்மை-வெண்மை குணங்களுடன்—பிரசவ மூலமாய் உள்ளவள். தானே அஜம் (உற்பத்தி அற்றவள்) ஆயினும் எல்லா காரியங்களுக்கும் தாயாகிறாள்; அவளின் இயல்பு இடையறா படைப்பு.

Verse 94

सर्गप्रलयनिर्मुक्ता सृष्टिस्थित्यन्तधर्मिणी / ब्रह्मगर्भा चतुर्विशा पद्मनाभाच्युतात्मिका

அவள் ஸர்கமும் பிரளயமும் தொடாதவள்; ஆயினும் படைப்பு-நிலை-அந்தம் (லயம்) ஆகிய செயல்தர்மங்களைத் தாங்குகிறாள். அவள் பிரம்மாவின் கருவாய்; இருபத்துநான்கு தத்துவங்களின் வடிவாய்; பத்மநாபா; அவளின் ஆத்மசாரம் அச்யுதன்.

Verse 95

वैद्युती शाश्वती योनिर्जगन्मातेश्वरप्रिया / सर्वाधारा महारूपा सर्वैश्वर्यसमन्विता

அவள் மின்னலைப் போல் ஒளிரும், சாச்வத யோனி (ஆதி மூலாதாரம்); ஜகன்மாதா, ஈச்வரனுக்கு பிரியமானவள். அவள் அனைத்திற்கும் ஆதாரம், மகாரூபா, எல்லா ஐஸ்வர்யங்களாலும் நிறைந்தவள்.

Verse 96

विश्वरूपा महागर्भा विश्वेशेच्छानुवर्तिनी / महीयसी ब्रह्मयोनिर्महालक्ष्मीसमुद्भावा

அவள் முழு பிரபஞ்சத்தின் ரூபமாய், எல்லா உயிர்களுக்கும் மகாகர்பமாய், உலகேசனின் இச்சைக்கேற்ப இயங்குபவள். மிக உயர்ந்தவள்; பிரம்மாவின் யோனியாகவும், மகாலக்ஷ்மியாகவும் உதித்தவள்.

Verse 97

महाविमानमध्यस्था महानिद्रात्महेतुका / सर्वसाधारणी सूक्ष्मा ह्यविद्या पारमार्थिका

அவித்யை, மகாவிமானம்—அதாவது வெளிப்பட்ட உலக ஒழுங்கு—அதன் நடுவில் நிலைத்து, ஆத்மத்தில் வேரூன்றிய காரணமாக மகாநித்ரைக்கு ஹேதுவாகிறது. அது அனைவருக்கும் பொதுவானது, மிக நுண்ணியது; பரமார்த்த விசாரணையில் தாண்ட வேண்டிய அடிப்படைத் தத்துவமாக அறியப்படுகிறது.

Verse 98

अनन्तरूपानन्तस्था देवी पुरुषमोहिनी / अनेकाकारसंस्थाना कालत्रयविवर्जिता

தேவி எண்ணற்ற ரூபங்களுடையவள்; அநந்தத்தில் நிலைபெற்றவள்; உடலுடையவர்களை மயக்குபவள். பல வடிவங்களில் தங்கினாலும், கடந்த-நிகழ்-எதிர் எனும் காலத்திரயப் பிரிவிலிருந்து விடுபட்டவள்.

Verse 99

ब्रह्मजन्मा हरेर्मूर्तिर्ब्रह्मविष्णुशिवात्मिका / ब्रह्मेशविष्णुजननी ब्रह्माख्या ब्रह्मसंश्रया

அவள் ஹரியின் மூர்த்தி; அவளிலிருந்தே பிரம்மா பிறக்கிறான். அவள் பிரம்மா-விஷ்ணு-சிவத்தின் ஆத்மசாரமாய் உள்ளவள். பிரம்மா, ஈசன் (சிவன்), விஷ்ணு ஆகியோரின் தாய்; ‘பிரம்மம்’ எனப் பெயர்பெற்று, பிரம்மத்திலேயே நிலைத்து பிரம்மரூபமாய் விளங்குகிறாள்.

Verse 100

व्यक्ता प्रथमजा ब्राह्मी महती ज्ञानरूपिणी / वैराग्यैश्वर्यधर्मात्मा ब्रह्ममूर्तिर्हृदिस्थिता / अपांयोनिः स्वयंभूतिर्मानसी तत्त्वसंभवा

அவள் வெளிப்பட்ட சக்தி, முதற்பிறவி பெற்ற பிராஹ்மி; அவள் மகதி, அவளின் ரூபமே ஞானம். அவளின் இயல்பு வைராக்யம், ஐஸ்வரியம், தர்மம்; பிரம்மமூர்த்தியாக இதயத்தில் உறைகிறாள். அவள் அப்பாம்-யோனி, ஸ்வயம்பூ, மானஸி, தத்த்வத்திலிருந்து தோன்றியவள்.

Verse 101

ईश्वराणी च शर्वाणी शङ्करार्धशरीरिणी / भवानी चैव रुद्राणी महालक्ष्मीरथाम्बिका

அவள் ஈஸ்வராணி, சர்வாணி—சங்கரனின் அர்த்தசரீர ரூபிணி தேவியே. அவளே பவானி, ருத்ராணி, மகாலக்ஷ்மி—பரம அம்பிகை தாய்.

Verse 102

महेश्वरसमुत्पन्ना भुक्तिमुक्तिफलप्रदा / सर्वेश्वरी सर्ववन्द्या नित्यं मुदितमानसा

மகேஸ்வரனிடமிருந்து தோன்றிய அவள், போகமும் மோக்ஷமும்—இரண்டின் பலனையும் அருள்கிறாள். அவள் சர்வேஸ்வரி, அனைவராலும் வணங்கப்படுபவள்; எப்போதும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் இருப்பாள்.

Verse 103

ब्रह्मेन्द्रोपेन्द्रनमिता शङ्करेच्छानुवर्तिनी / ईश्वरार्धासनगता महेश्वरपतिव्रता

பிரம்மா, இந்திரன், உபேந்திரன் (விஷ்ணு) வணங்கும் அவள், சங்கரனின் இச்சைக்கேற்ப நடப்பவள். ஈஸ்வரனின் அர்த்தாசனத்தில் அமர்ந்தவள்; மகேஸ்வரனுக்குப் பற்றுடைய பதி-விரதை.

Verse 104

सकृद्विभाविता सर्वा समुद्रपरिशोषिणी / पार्वती हिमवत्पुत्री परमानन्ददायिनी

ஒருமுறை நினைத்தாலே அவள் முழுமையாக அருள்புரிவாள்—கடலையும் உலரச் செய்ய வல்லவள். அவள் ஹிமவத் மலைக்குப் புதல்வி பார்வதி; பரமானந்தம் அளிப்பவள்.

Verse 105

गुणाढ्या योगजा योग्या ज्ञानमूर्तिर्विकासिनी / सावित्रीकमला लक्ष्मीः श्रीरनन्तोरसि स्थिता

அவள் குணங்களால் நிறைந்தவள், யோகத்தால் பிறந்தவள், யோகத்திற்குத் தகுதியானவள்; ஞானமூர்த்தி, எப்போதும் மலர்ந்து ஒளிர்பவள். அவளே சாவித்ரி, கமலா-லக்ஷ்மி, ஸ்ரீயே—அனந்தன் (விஷ்ணு) மார்பில் உறைவாள்.

Verse 106

सरोजनिलया मुद्रा योगनिद्रा सुरार्दिना / सरस्वती सर्वविद्या जगज्ज्येष्ठा सुमङ्गला

நீ தாமரையில் உறையும் சரோஜநிலயா; சித்திமுத்திரை, யோகநித்ரை; தேவர்களின் பகைவரைத் துன்புறுத்துபவள். நீ சரஸ்வதி—அனைத்து கல்வியும், உலகின் மூத்தவளும், பரம மங்கலமயியும்.

Verse 107

वाग्देवी वरदा वाच्या कीर्तिः सर्वार्थसाधिका / योगीश्वरी ब्रह्मविद्या महाविद्या सुशोभना

நீ வாக்தேவி, வரம் அருள்பவள்; சொற்களில் வெளிப்படும் சக்தி, எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றும் புகழ். நீ யோகீஸ்வரி, பிரம்மவித்யை, மகாவித்யை—ஒளிமிகு, மிக அழகியவள்.

Verse 108

गुह्यविद्यात्मविद्या च धर्मविद्यात्मभाविता / स्वाहा विश्वंभरा सिद्धिः स्वधा मेधा धृतिः श्रुतिः

நீ மறைஞானமும் ஆத்மஞானமும்; உள்ளுணர்வால் நிறைந்த தர்மஞானமும். நீ ஸ்வாஹா, விஸ்வம்பரா, சித்தி; நீ ஸ்வதா, மேதா, த்ருதி, ஸ்ருதி.

Verse 109

नीतिः सुनीतिः सुकृतिर्माधवी नरवाहिनी / अजा विभावरी सौम्या भोगिनी भोगदायिनी

நீ நீதியும் சுநீதியும்; நீ சுக்ருதி; நீ மாதவி—மாதவனின் பிரிய சக்தி—மற்றும் நரவாஹினி. நீ அஜா, விபாவரி, சௌம்யா; நீ போகினி, போகதாயினி.

Verse 110

शोभा वंशकरी लोला मालिनी परमेष्ठिनी / त्रैलोक्यसुन्दरी रम्या सुन्दरी कामचारिणी

நீ சோபை, வம்சம் வளர்ப்பவள், லோலா, மாலினி, பரமேஷ்டினி. நீ திரைலோக்யசுந்தரி—இனிமையானவள், பரம அழகி, தன் இச்சைப்படி இயங்குபவள்.

Verse 111

महानुभावा सत्त्वस्था महामहिषमर्दनी / पद्ममाला पापहरा विचित्रा मुकुटानना

அவள் மகானுபாவி, சத்த்வத்தில் நிலைத்தவள், மகாமஹிஷமர்தினி. தாமரைமாலை அணிந்தவள், பாபங்களை அகற்றுபவள், அதிசய ரூபிணி, மகுடம் அலங்கரித்த முகத்தையுடையவள்.

Verse 112

निर्यन्त्रा यन्त्रवाहस्था नन्दिनी भद्रकालिका / आदित्यवर्णा कौमारी मयूरवरवाहिनी

அவள் நிர்யந்திரா, சுயாதீன சக்தி; ஆயினும் தெய்வ யந்திர-வாகனத்தில் நிலைத்தவள். அவள் நந்தினி, பத்திரகாலிகா. சூரியவண்ண ஒளியுடைய கௌமாரி, சிறந்த மயில் வாகினி.

Verse 113

निर्यन्त्रा यन्त्रवाहस्था नन्दिनी भद्रकालिका / आदित्यवर्णा कौमारी मयूरवरवाहिनी

அவள் நிர்யந்திரா, அரசாட்சிச் சக்தி; மேலும் புனித வாகனமும் அதன் யந்திரங்களும் மீது ஆதிஷ்டானமாக இருந்து அவற்றை நடத்துபவள். அவள் நந்தினி, பத்திரகாலிகா. சூரிய ஒளிச்சிறப்பால் பிரகாசிக்கும் கௌமாரி, சிறந்த மயில் வாகினி.

Verse 114

वृषासनगता गौरो महाकाली सुरार्चिता / अदितिर्नियता रौद्री पद्मगर्भा विवाहना

காளையின் ஆசனத்தில் அமர்ந்த கௌரி, தேவர்களால் அர்ச்சிக்கப்படும் மகாகாளி; கட்டுப்பாடுடைய அதிதி, ரௌத்ரி; தாமரை கருவை உடைய பத்மகர்பா, எல்லா உயிர்களுக்கும் தெய்வ வாகனமாக இருப்பவள்—அவளுக்கே இப்புகழ்ச்சி அர்ப்பணம்.

Verse 115

विरूपाक्षी लेलिहाना महापुरनिवासिनी / महाफलानवद्याङ्गी कामपूरा विभावरी

அவள் விரூபாக்ஷி, லேலிஹானா—அனைத்தையும் விழுங்கும் சக்தி; பரமபுரத்தில் வாசிக்கும் ஆதிமகாதேவி. அவள் மகாபலன் அளிப்பவள், குறையற்ற அங்கங்களையுடையவள், விருப்பங்களை நிறைவேற்றுபவள், தெய்வீக விபாவரி (இரவு-ரூபிணி).

Verse 116

विचित्ररत्नमुकुटा प्रणतार्तिप्रभञ्जनी / कौशिकी कर्षणी रात्रिस्त्रिदशार्तिविनाशिनी

அவள் விசித்திர ரத்தினமகுடம் தரித்தவள்; வணங்கித் தஞ்சமடைந்தோரின் துயரைச் சிதைக்கும் தாயே. ஒளிமிகு கௌசிகி, அனைத்தையும் தன்னிடம் இழுக்கும் கர்ஷிணி, இராத்திரிச் சுரூப ரக்ஷகி, தேவர்களின் வேதனையை அழிப்பவள்.

Verse 117

बहुरूपा सुरूपा च विरूपा रूपवर्जिता / भक्तार्तिशमनी भव्या भवभावविनाशनी

நீ பலரூபமுடையவள்; அதேவேளை பரமசௌந்தர்ய ரூபமும் உடையவள். விரூபமாகத் தோன்றினாலும் நீ ரூபாதீதம். பக்தரின் வேதனையைத் தணிப்பவள்; மங்களமயி, அருள்மிகு; உலகப் பவத்தில் கட்டும் பாவத்தையே அழிப்பவள்.

Verse 118

निर्गुणा नित्यविभवा निः सारा निरपत्रपा / यशस्विनी सामगीतिर्भवाङ्गनिलयालया

அவள் நிர்குணா, நித்திய வைபவமுடையவள்; நிச்ஸாரமற்றவள், அச்சமற்றவள். அவள் யசஸ்வினி; சாமவேதத்தின் சாமகீதியாக விளங்குபவள்; பவனாகிய சிவனின் அங்கத்தில் வாசமுடையவள், தானே பரம ஆலயம்.

Verse 119

दीक्षा विद्याधरी दीप्ता महेन्द्रविनिपातिनी / सर्वातिशायिनी विद्या सर्वसिद्धिप्रदायिनी

அவள் தீக்ஷை; வித்யையைத் தாங்குபவள்; ஒளிவீசுபவள்; மகேந்திரன் (இந்திரன்) பெருமையையும் வீழ்த்த வல்லவள். அவள் அனைத்தையும் மிஞ்சும் வித்யை; எல்லாச் சித்திகளையும் அருள்பவள்.

Verse 120

सर्वेश्वरप्रिया तार्क्ष्या समुद्रान्तरवासिनी / अकलङ्का निराधारा नित्यसिद्धा निरामया

எல்லோரின் ஈசனுக்குப் பிரியமானவளே, தார்க்ஷ்யா! கடலின் ஆழத்தில் வாசமுடையவளே—நீ களங்கமற்றவள், ஆதாரமற்ற சுயாதீனவள், நித்தியசித்தி, நோயற்றவள்.

Verse 121

कामधेनुर्बृहद्गर्भा धीमती मोहनाशिनी / निः सङ्कल्पा निरातङ्का विनया विनयप्रदा

அவள் காமதேனு, பேர்கர்ப்பம் உடையவள், ஞானமிகு, மயக்கத்தை அழிப்பவள். அவள் சங்கல்பமற்றவள், அச்சமற்றவள்; அவளே பணிவு, பணிவை (நல்லொழுக்கத்தை) அருள்பவள்.

Verse 122

ज्वालामालासहस्त्राढ्या देवदेवी मनोन्मनी / महाभगवती दुर्गा वासुदेवसमुद्भवा

ஆயிரம் ஜ்வாலாமாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேவர்களின் தேவியான மனோன்மனி—அவள் மகாபகவதி துர்கை, வாசுதேவரிலிருந்து உதித்தவள்.

Verse 123

महेन्द्रोपेन्द्रभगिनी भक्तिगम्या परावरा / ज्ञानज्ञेया जरातीता वेदान्तविषया गतिः

அவள் மகேந்திரன், உபேந்திரன் ஆகியோரின் சகோதரி; பக்தியால் அணுகத்தக்கவள்; பரமும், அவரமும் கடந்த பரம்பொருள். அவள் ஞானத்தால் அறியத்தக்கவள், முதுமை-அழிவைக் கடந்தவள், வேதாந்தம் உரைக்கும் பரமகதி.

Verse 124

दक्षिणा दहना दाह्या सर्वभूतनमस्कृता / योगमाया विभावज्ञा महामाया महीयसी

அவள் தக்ஷிணா (மங்கள தானம்), தஹனா (எரிக்கும் சக்தி), தாஹ்யா (எரிக்கப்படுவது); எல்லா உயிர்களாலும் வணங்கப்படுபவள். அவள் யோகமாயை, எல்லா வெளிப்பாடுகளையும் அறிபவள், மகாமாயை—மிகவும் மகத்தான சக்தி.

Verse 125

संध्या सर्वसमुद्भूतिर्ब्रह्मवृक्षाश्रयानतिः / बीजाङ्कुरसमुद्भूतिर्महाशक्तिर्महामतिः

அவள் சந்த்யா—காலமும் வழிபாடும் கூடும் புனிதச் சந்திப்பு; அவள் அனைத்தின் எழுச்சி. அவள் பிரம்மவிருட்சத்தின் சரணில் செய்யும் தாழ்மையான வணக்கம். அவள் விதை-முளை தோற்றம்; மகாசக்தி, மகாமதி.

Verse 126

ख्यातिः प्रज्ञा चितिः संवित् महाभोगीन्द्रशायिनी / विकृतिः शांसरी शास्त्री गणगन्धर्वसेविता

அவள் கீர்த்தி, ஞானம், சித்தி, தூய ஸம்வித்; மகாபோகீந்திரனான சேஷன் மீது பள்ளிகொள்ளுபவள். அவள் விக்ருதி, ஸம்ஸாரத்தில் இயங்குபவள், சாஸ்திரங்களின் அதிபதி, கண-கந்தர்வர்களால் சேவிக்கப்படுபவள்.

Verse 127

वैश्वानरी महाशाला देवसेना गुहप्रिया / महारात्रिः शिवानन्दा शची दुः स्वप्ननाशिनी

அவள் வைஶ்வானரீ, மகாஶாலா—மிகப் பெரிய விரிந்த ஆலயம்; தேவசேனா, குஹ (ஸ்கந்த) பிரியாள். அவள் மகாராத்திரி, சிவானந்தா, சசீ, துஃஸ்வப்னநாசினி.

Verse 128

इज्या पूज्या जगद्धात्री दुर्विज्ञेया सुरूपिणी / गुहाम्बिका गुणोत्पत्तिर्महापीठा मरुत्सुता

அவள் யாகத்தில் இஜ்யா, பக்தியில் பூஜ்யா; உலகைத் தாங்கும் ஜகத்தாத்ரி, முழுதறிய அரிதானவள், ஆயினும் சுரூபிணி. அவள் குஹாம்பிகா, குணோத்பத்தி, மகாபீடா, மருத்ஸுதா.

Verse 129

हव्यवाहान्तरागादिः हव्यवाहसमुद्भवा / जगद्योनिर्जगन्माता जन्ममृत्युजरातिगा

அவள் ஹவ்யவாஹமான யஜ்ஞாக்னியின் உள்ளார்ந்த ஆதித் தீப்தியும் முதல் தொடக்கமும்; அதே அக்னியிலிருந்து உதித்தவள். அவள் ஜகத்யோனி, ஜகன்மாதா—பிறப்பு, மரணம், மூப்பு ஆகியவற்றைத் தாண்டியவள்.

Verse 130

बुद्धिमाता बुद्धिमती पुरुषान्तरवासिनी / तरस्विनी समाधिस्था त्रिनेत्रा दिविसंस्थिता

அவள் புத்தியின் தாய்; தானே பரம புத்திமதி; புருஷனின் உள்ளே வாசிக்கும் அந்தர்யாமி சைதன்யம். அவள் தரஸ்வினி, சமாதியில் நிலைத்தவள்; திரிநேத்ரியாக திவ்யலோகத்தில் உறைவாள்.

Verse 131

सर्वेन्द्रियमनोमाता सर्वभूतहृदि स्थिता / संसारतारिणी विद्या ब्रह्मवादिमनोलया

அவள் எல்லா இந்திரியங்களுக்கும் மனத்திற்கும் தாய்; எல்லா உயிர்களின் இதயத்தில் நிலைத்திருப்பவள். அவளே சம்சாரத்தைத் தாண்டச் செய்யும் விடுதலை-ஞானம்; பிரம்மவாதிகளின் மனங்களை பரமத் தத்துவத்தில் லயப்படுத்துவாள்.

Verse 132

ब्रह्माणी बृहती ब्राह्मी ब्रह्मभूता भवारणिः / हिरण्मयी महारात्रिः संसारपरिवर्तिका

அவள் பிரஹ்மாணி, பேர்விரிவு உடையவள், பிராஹ்மீ சக்தி—தானே பிரஹ்மமாகியவள்; பவத்தின் அக்கினியாகிய அரணி. அவள் பொன்னொளி மிக்கவள், மகாராத்திரி, சம்சாரச் சக்கரத்தைச் சுழற்றும் சக்தி.

Verse 133

सुमालिनी सुरूपा च भाविनी तारिणी प्रभा / उन्मीलनी सर्वसहा सर्वप्रत्ययसाक्षिणी

அவள் அழகிய மாலையணிந்தவள், அழகுருவினள்; பாவினி, தாரிணி, பிரபை. அவள் உணர்வைத் திறக்கும் உன்மீலினி; அனைத்தையும் தாங்கும்; எல்லா நிச்சயங்களுக்கும் சாட்சியாக இருப்பவள்.

Verse 134

सुसौम्या चन्द्रवदना ताण्डवासक्तमानसा / सत्त्वशुद्धिकरी शुद्धिर्मलत्रयविनाशिनी

அவள் மிகச் சாந்தமானவள், நிலவுபோன்ற முகத்தையுடையவள்; தெய்வீக தாண்டவத்தில் மனம் ஈடுபட்டவள். அவள் சத்துவத்தையே தூய்மைப்படுத்தும் தூய்மை; மும்மலங்களையும் அழிப்பவள்.

Verse 135

जगत्प्रिया जगन्मूर्तिस्त्रिमूर्तिरमृताश्रया / निराश्रया निराहारा निरङ्कुरवनोद्भवा

அவள் உலகின் பிரியமானவள்; உலகமே அவளுடைய உருவம். அவள் திரிமூர்த்தியாக வெளிப்பட்டு அமிர்தத்தில் நிலைத்திருப்பவள்; ஆயினும் ஆதாரமற்றவள், உணவின்றி நிறைவானவள்; விதையில்லா காடு போல காரணமின்றி தோன்றியவள்.

Verse 136

चन्द्रहस्ता विचित्राङ्गी स्त्रग्विणी पद्मधारिणी / परावरविधानज्ञा महापुरुषपूर्वजा

அவள் கரத்தில் சந்திரச் சின்னம்; அவள் வடிவு அதிசயமானது; மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு தாமரையைத் தாங்குகிறாள். பரமும் அபரமும் ஆகிய இரு நிலைகளின் விதிகளை அறிந்தவள்; மகாபுருஷனுக்கும் முன்பிருந்த ஆதிசக்தி அவளே.

Verse 137

विद्येश्वरप्रिया विद्या विद्युज्जिह्वा जितश्रमा / विद्यामयी सहस्त्राक्षी सहस्त्रवदनात्मजा

அவள் வித்யேஸ்வரனின் பிரியமானவள்; அவளே வித்யை. அவள் நாவு மின்னலைப் போன்றது; சோர்வை வென்றவள். அவள் ஞானமயி, ஆயிரக் கண்கள் உடையவள், ஆயிரமுகனின் புதல்வி.

Verse 138

सहस्त्ररश्मिः सत्त्वस्था महेश्वरपदाश्रया / क्षालिनी सन्मयी व्याप्ता तैजसी पद्मबोधिका

அவள் ஆயிரக் கதிர்களுடைய ஒளி; சத்த்வத்தில் நிலைத்தவள்; மகேஸ்வரனின் பரம பதத்தில் தங்கியவள். அவள் கழுவி தூய்மைப்படுத்தும் பாவனையாள், சத்-மயி, எங்கும் நிறைந்தவள்; தீவிரத் தேஜஸாகி, தாமரை போன்ற உள்ளறிவை விழிப்பவள்.

Verse 139

महामायाश्रया मान्या महादेवमनोरमा / व्योमलक्ष्मीः सिहरथा चेकितानामितप्रभा

அவள் மகாமாயையில் தங்கியவள்; மதிக்கத்தக்க, வணங்கத்தக்கவள்; மகாதேவனுக்கு மனோரமையாய் இருப்பவள். அவள் வியோமலக்ஷ்மி, சிங்கரதத்தில் ஏறியவள்; அச்சமும் பக்தியும் எழுப்பும், அளவற்ற ஒளியுடையவள்.

Verse 140

वीरेश्वरी विमानस्था विशोकाशोकनाशिनी / अनाहता कुण्डलिना नलिनी पद्मवासिनी

வீரேஸ்வரியே! நீ விண்மானத்தில் அமர்ந்தவள்; துயரமற்றவள், துயரை அழிப்பவள். நீ அனாஹதம் (உள்ளொலி), குண்டலினி சக்தி; நளினி, இதயத் தாமரையில் வாசிப்பவள்.

Verse 141

सदानन्दा सदाकीर्तिः सर्वभूताश्रयस्थिता / वाग्देवता ब्रह्मकला कलातीता कलारणिः

அவள் எப்போதும் ஆனந்தமயி, எப்போதும் புகழ்மிகு, எல்லா உயிர்களுக்கும் அடைக்கலமாக நிலைத்தவள். அவள் வாக்குத் தேவதை, பிரம்மத்தின் தெய்வக் கலை; காலத்தின் எல்லா நிலைகளையும் கடந்தவள், அவை எழும் மூலாதாரம் அவளே.

Verse 142

ब्रह्मश्रीर्ब्रह्महृदया ब्रह्मविष्णुशिवप्रिया / व्योमशक्तिः क्रियाशक्तिर्ज्ञानशक्तिः परागतिः

அவள் பிரம்மத்தின் ஸ்ரீஒளி, பிரம்மத்தின் இதயம்; பிரம்மா-விஷ்ணு-சிவன் மூவருக்கும் சமமாகப் பிரியமானவள். அவள் வியோம சக்தி, கிரியா சக்தி, ஞான சக்தி, பரமகதி.

Verse 143

क्षोभिका बन्धिका भेद्या भेदाभेदविवर्जिता / अभिन्नाभिन्नसंस्थाना वंशिनी वंशहारिणी

அவள் வெளிப்பாட்டை உந்துபவள், உபாதிகளால் கட்டுபவள்; அதே கட்டை உடைக்க வல்லதுமவளே. அவள் வேறுபாடு-அவேறுபாடு இரண்டையும் கடந்தவள். அவள் வடிவு பிரியாததுமாய் பிரிந்ததுமாய் தோன்றும்; அவள் வம்சத்தை உருவாக்குபவள், வம்சத்தை ஒழிப்பவளும் ஆவாள்.

Verse 144

गुह्यशक्तिर्गुणातीता सर्वदा सर्वतोमुखी / भगिनी भगवत्पत्नी सकला कालकारिणी

அவள் மறைஉள் சக்தி, குணங்களை கடந்தவள், எப்போதும் எல்லாத் திசைகளிலும் முகமுடையவள். அவள் சகோதரியும், பகவானின் துணைவியுமாய்; அவள் சகலா—முழுமையானவள்—காலத்தை நடத்துபவளும் ஆவாள்.

Verse 145

सर्ववित् सर्वतोभद्रा गुह्यातीता गुहारणिः / प्रक्रिया योगमाता च गङ्गा विश्वेश्वरेश्वरी

அவள் அனைத்தையும் அறிந்தவள், எல்லாவிதத்திலும் மங்களமானவள்; மறைநூல்களையும் கடந்தவள், உள்ளகுகை மர்மத்தைத் தீப்பற்றச் செய்யும் அரணி. அவள் பிரக்ரியா, யோகமாதா; அவளே கங்கை, விஸ்வேஸ்வரனின் ஈஸ்வரி.

Verse 146

कपिला कापिला कान्ताकनकाभाकलान्तरा / पुण्या पुष्करिणी भोक्त्री पुरन्दरपुरस्सरा

அவள் கபிலா, காபிலா, பொன்னொளி பொலியும் காந்தை; அவள் புண்யா, புஷ்கரிணி எனும் தாமரைக் குளமாய், போகமும் போஷணமும் அருள்வாள்; புரந்தரன் (இந்திரன்) நகரின் முன் வழிநடத்துபவள்।

Verse 147

पोषणी परमैश्वर्यभूतिदा भूतिभूषणा / पञ्चब्रह्मसमुत्पत्तिः परमार्थार्थविग्रहा

அவள் போஷிணி; பரம ஐஸ்வர்யச் செல்வம் அருள்வாள், எல்லா விபூதிகளுக்கும் அலங்காரமாய் நிற்பாள். அவளிடமிருந்தே பஞ்சப்ரஹ்மத்தின் வெளிப்பாடு; அவள் பரமார்த்தமும் அதன் உன்னதப் பொருளும் உடல்கொண்ட வடிவம்।

Verse 148

धर्मोदया भानुमती योगिज्ञेय मनोजवा / मनोहरा मनोरक्षा तापसी वेदरूपिणी

அவள் தர்மோதயா—தர்மத்தின் உதயஒளி, பானுமதி—ஒளிமிகு தெய்வி; யோகிகளால் அறியத்தக்கவள், மனவேகம்போல் விரைவானவள். அவள் மனோஹரா, மனத்தைக் காக்கும் காவலாள்; தவவலிமை உடையவள், வேதரூபிணி।

Verse 149

वेदशक्तिर्वेदमाता वेदविद्याप्रकाशिनी / योगेश्वरेश्वरी माता महाशक्तिर्मनोमयी

அவள் வேதசக்தி, வேதமாதா, வேதவித்தையை ஒளிரச் செய்பவள். அவள் மாதா, யோகேஸ்வரர்களின் ஈஸ்வரி—சாட்சாத் மகாசக்தி—மனோமயி।

Verse 150

विश्वावस्था वियन्मूर्तिर्विद्युन्माला विहायसी / किंनरी सुरभी वन्द्या नन्दिनी नन्दिवल्लभा

அவள் விஸ்வாவஸ்தா—உலக நிலைதாங்கும் ஆதாரம், வியன்மூர்த்தி—வான்வடிவம்; அவள் வித்யுன்மாலா, விஹாயசி—தெய்வீக ஆகாயச் சாரி. அவள் கின்னரி, சுரபி, வந்த்யா—வணங்கத்தக்கவள்; அவள் நந்தினி, நந்தியின் பிரியை (நந்திவல்லபா)।

Verse 151

भारती परमानन्दा परापरविभेदिका / सर्वप्रहरणोपेता काम्या कामेश्वरेश्वरी

அவள் பாரதி (வாக்/சரஸ்வதி), பரமானந்த ரூபிணி; பரம்–அபரம் எனும் தத்துவ வேறுபாட்டை விளக்கும் தெய்வி. எல்லா ஆயுதங்களும் சக்திகளும் உடையவள்; விரும்பிய வரம் அருளும்—காமேஸ்வரியின் அதிபதி தேவியாம்.

Verse 152

अचिन्त्याचिन्त्यविभवा हृल्लेखा कनकप्रभा / कूष्माण्डी धनरत्नाढ्या सुगन्धा गन्धायिनी

அவள் சிந்திக்க இயலாதவள்; அவளது ஐஸ்வர்யமும் சிந்தனைக்கு அப்பாற்பட்டது. இதயத்தில் தன் எழுத்தை பதிக்கும்; பொன்னொளியால் பிரகாசிக்கும். அவள் கூஷ்மாண்டி, செல்வமும் ரத்தினங்களும் நிறைந்தவள்; நறுமணமுடையவள், நறுமணத்தைப் பரப்புவளும் ஆவாள்.

Verse 153

त्रिविक्रमपदोद्भूता धनुष्पाणिः शिवोदया / सुदुर्लभा धनाद्यक्षा धन्या पिङ्गललोचना

அவள் திரிவிக்ரமனின் பாதச்சுவடிலிருந்து தோன்றியவள்; கையில் வில்லைத் தாங்கியவள்; சிவோதயத்தால் மங்களம் தருபவள்—அரிதாகப் பெறத்தக்கவள். செல்வ முதலியவற்றின் அதிஷ்டாத்ரி யக்ஷராணி; பாக்கியவதி, பொன்னிற (பிங்கல) கண்களையுடையவள்.

Verse 154

शान्तिः प्रभावती दीप्तिः पङ्कजायतलोचना / आद्या हृत्कमलोद्भूता गवां मता रणप्रिया

அவள் சாந்தி, பிரபாவதி, தீப்தி—தாமரை போன்ற விரிந்த கண்களையுடையவள். அவள் ஆத்யா, இதயத் தாமரையிலிருந்து தோன்றியவள்; பசுக்களின் தாயென மதிக்கப்படுபவள், போர்க்களத்தை விரும்புபவளும் ஆவாள்.

Verse 155

सत्क्रिया गिरिजा शुद्धा नित्यपुष्टा निरन्तरा / दुर्गाकात्यायनीचण्डी चर्चिका शान्तविग्रहा

அவள் சத்க்ரியை (நல்ல புனிதச் செயல்) தானே; கிரிஜை, தூயவள்—என்றும் போஷிப்பவள், இடையறாதவள். அவள் துர்கா, காத்யாயனி, சண்டி, சர்ச்சிகா—சாந்தமும் மங்களமும் நிறைந்த திருமேனியுடையவள்.

Verse 156

हिरण्यवर्णा रजनी जगद्यन्त्रप्रवर्तिका / मन्दराद्रिनिवासा च शारदा स्वर्णमालिनी

பொன்னிறம் கொண்ட ரஜனி, உலகயந்திரத்தை இயக்குவாள்; மந்தரமலையில் வாசம் செய்யும் சாரதா, பொன்மாலை அணிந்தவள்।

Verse 157

रत्नमाला रत्नगर्भा पृथ्वी विश्वप्रमाथिनी / पद्मानना पद्मनिभा नित्यतुष्टामृतोद्भवा

அவள் ரத்தினமாலை, ரத்தினகர்பா; அவள் பூமி, உலகை மத்தித்து மாற்றும் சக்தி. தாமரைமுகி, தாமரைப்போல் ஒளிவிடும், எப்போதும் திருப்தி, அமிர்தமாகவே உதித்தவள்।

Verse 158

धुन्वती दुः प्रकम्प्या च सूर्यमाता दृषद्वती / महेन्द्रभगिनी मान्या वरेण्या वरदर्पिता

துன்வதி, துஃ, பிரகம்ப்யா, சூர்யமாதா, த்ருஷத்வதி; மேலும் மகேந்திரபகினி, மான்யா, வரேண்யா, வரதர்பிதா—இவை நினைவு கொள்ளத்தக்க புனித நதிகள்/தீர்த்தங்கள்।

Verse 159

कल्याणी कमला रामा पञ्चभूता वरप्रदा / वाच्या वरेश्वरी वन्द्या दुर्जया दुरतिक्रमा

அவள் கல்யாணி; அவள் கமலா (லக்ஷ்மி), அவள் ராமா. ஐம்பெரும் பூதங்களாக நிலைத்து வரங்களை அளிப்பவள். புனித வாக்கால் அழைக்கத்தக்க வரேஸ்வரி, வணங்கத்தக்கவள்—வெல்ல முடியாதவள், மீற இயலாதவள்।

Verse 160

कालरात्रिर्महावेगा वीरभद्रप्रिया हिता / भद्रकाली जगन्माता भक्तानां भद्रदायिनी

அவள் காலராத்திரி, பேர்வேகமுடையவள்; வீரபத்ரனுக்கு பிரியமும் நன்மையும் செய்வவள். அவள் பத்ரகாளி, ஜகன்மாதா, பக்தர்களுக்கு மங்கலத்தை அளிப்பவள்।

Verse 161

कराला पिङ्गलाकारा नामभेदामहामदा / यशस्विनी यशोदा च षडध्वपरिवर्तिका

அவள் கராலா, பிங்கல வடிவினள்; நாமவேறுபாடுகளால் எழும் மஹாமத சக்தி. அவள் யசஸ்வினி, யசோதா; ஷடத்வம் எனும் ஆறுபாதைகளையும் மாற்றி ஒழுங்குபடுத்தும் சக்தி.

Verse 162

शङ्खिनी पद्मिनी सांख्या सांख्ययोगप्रवर्तिका / चैत्रा संवत्सरारूढा जगत्संपूरणीन्द्रजा

அவள் சங்கினி, பத்மினி, சாங்க்யா—சாங்க்யமும் யோகமும் தொடங்கச் செய்பவள். அவள் சைத்ரா, வருடச் சுழலில் அமர்ந்தவள்; உலகை நிறைவு செய்யும் இன்றஜா சக்தி.

Verse 163

शुम्भारिः खेचरीस्वस्था कम्बुग्रीवा कलिप्रिया / खगध्वजी खगारूढा परार्घ्या परमालिनी

நீ சும்பனை அழித்தவள்; ஆகாயத்தில் உலாவினும் எப்போதும் சுகநிலையாய் இருப்பவள். சங்குபோன்ற கழுத்தினள், கலியுகத்திலும் பிரியமானவள்; பறவை-கொடி தாங்கி, பறவை (கருடன்) மீது அமர்ந்தவள்—நீ பரமார்க்கியாய், பரமமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்.

Verse 164

ऐश्वर्यवर्त्मनिलया विरक्ता गरुडासना / जयन्ती हृद्गुहा रम्या गह्विरेष्ठा गणाग्रणीः

அவள் ஐஸ்வர்யப் பாதையில் நிலைபெற்றவள், தானே வைராக்யமுடையவள்; கருடாசனத்தில் அமர்ந்தவள். அவள் ஜயந்தி—என்றும் வெற்றியாள்; இதயக் குகையின் இரகசியம்; ரம்யை; ஆழ்ந்த மறைபொருள்களில் சிறந்தவள்; கணங்களின் முன்னணி.

Verse 165

संकल्पसिद्धा साम्यस्था सर्वविज्ञानदायिनी / कलिकल्पषहन्त्री च गुह्योपनिषदुत्तमा

அவள் சங்கல்பத்தை நிறைவேற்றுபவள், சமநிலையில் நிலைத்தவள், எல்லா மெய்ஞ்ஞானத்தையும் அளிப்பவள். அவள் கலியும் அதன் கற்பனைக் கட்டுகளையும் அழிப்பவள்; மறை உபநிஷத் போதனைகளில் பரமோத்தமம்.

Verse 166

निष्ठा दृष्टिः स्मृतिर्व्याप्तिः पुष्टिस्तुष्टिः क्रियावती / विश्वामरेश्वरेशाना भुक्तिर्मुक्तीः शिवामृता

அவள் நிலைத்த நிஷ்டை, உண்மைத் தரிசனம், புனித ஸ்மிருதி; அவள் அனைத்திலும் வியாபித்தவள், போஷணம், திருப்தி, பலனளிக்கும் தெய்வக் கிரியாசக்தி. அவள் உலகமும் தேவர்களும் கொண்ட ஈஸ்வரி—சிவாமிருத ரூபிணி—புக்தியும் முக்தியும் அருள்வாள்.

Verse 167

लोहिता सर्पमाला च भीषणी वनमालिनी / अनन्तशयनानन्या नरनारायणोद्भवा

அவள் செம்மை நிறத்தாள்; பாம்பு மாலையை அணிந்தவள்; அச்சமூட்டும் ரூபத்தாள், வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள். அவள் அனந்தசயனனுடன் வேறல்ல; நர-நாராயணரிலிருந்து உதித்தவள் எனப் போற்றப்படுகிறாள்.

Verse 168

नृसिंही दैत्यमथनी शङ्खचक्रगदाधरा / संकर्षणसमुत्पत्तिरम्बिकापादसंश्रया

அவள் நரசிம்ஹி, அசுரர்களை நசைக்கும் தெய்வி; சங்கம், சக்கரம், கதையைத் தாங்கியவள். அவள் சங்கர்ஷணனிலிருந்து தோன்றினாள் எனச் சொல்லப்படுகிறாள்; அம்பிகையின் திருவடிகளில் சரணடைந்தவள்.

Verse 169

महाज्वाला महामूर्तिः सुमूर्तिः सर्वकामधुक् / सुप्रभा सुस्तना गौरी धर्मकामार्थमोक्षदा

அவள் மகாஜ்வாலை, மகாமூர்த்தி, சுமூர்த்தி; எல்லாக் காமங்களையும் நிறைவேற்றுபவள். அவள் சுப்ரபை, பூரண ஸ்தனையுடையவள், கௌரி—தர்மம், காமம், அர்த்தம், மோக்ஷம் அளிப்பவள்.

Verse 170

भ्रूमध्यनिलया पूर्वा पुराणपुरुषारणिः / महाविभूतिदा मध्या सरोजनयना समा

அவள் புருவமத்தியில் நிலை கொண்ட ஆதியாள்; பழம்பெரும் புருஷனைத் தீப்பற்றச் செய்யும் அரணிக்குச்சியைப் போன்றவள். நடுநிலையில் அவள் மகாவிபூதிகளை அருள்வாள்; அவள் தாமரை கண்களாள், எப்போதும் சமநிலை கொண்ட அமைதியாள்.

Verse 171

अष्टादशभुजानाद्या नीलोत्पलदलप्रभा / सर्वशक्त्यासनारूढा धर्माधर्मार्थवर्जिता

ஆதியாய், பதினெட்டு கரங்களுடன், நீலத் தாமரை இதழ்போல் ஒளிர்வாள். எல்லாச் சக்திகளின் ஆசனத்தில் அமர்ந்தவள்; தர்ம-அதர்மத்தைத் தாண்டி, உலகியலான நோக்கங்களால் தீண்டப்படாதவள்.

Verse 172

वैराग्यज्ञाननिरता निरालोका निरिन्द्रिया / विचित्रगहनाधारा शाश्वतस्थानवासिनी

அவள் வைராக்யமும் தத்துவஞானமும் நிறைந்தவள்; ஒளி எனும் பொருளாக்கத்திற்கும் புலன்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவள். அவளின் ஆதாரம் வியப்பும் ஆழமும் உடையது; நித்திய தாமத்தில் வாசிப்பவள்.

Verse 173

स्थानेश्वरी निरानन्दा त्रिशूलवरधारिणी / अशेषदेवतामूर्तिर्देवता वरदेवता / गणाम्बिका गिरेः पुत्री निशुम्भविनिपातिनी

அவள் ஸ்தானேஸ்வரீ; சாதாரண இன்பத்தைத் தாண்டியவள்; திரிசூலமும் வரமுத்ரையும் தாங்கியவள். எல்லாத் தேவர்களின் உருவமாய், தெய்வமே—உயர்ந்த வரதாயினி. அவள் கணாம்பிகை, மலைமன்னன் மகள், நிசும்பனை வீழ்த்தியவள்.

Verse 174

अवर्ण वर्णरहिता निवर्णा बीजसंभवा / अनन्तवर्णानन्यस्था शङ्करी शान्तमानसा

அவள் அவರ್ಣா—வர்ணப் பிரிவுகளற்ற, உபாதிகளற்றவள்; ஆயினும் ஆதிவிதையின் தோற்றம். எண்ணற்ற வடிவ-நிறங்களில் வெளிப்பட்டாலும் ஒன்றிலேயே நிலைபெற்றவள்—சங்கரீ, பரம அமைதியுள்ள மனத்தாள்.

Verse 175

अगोत्रा गोमती गोप्त्री गुह्यरूपा गुणोत्तरा / गौर्गोर्गव्यप्रिया गौणी गणेश्वरनमस्कृता

அவள் அகோத்ரா—குல-கோத்திர எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவள்; கோமதீ—மங்கள சக்தி நிறைந்தவள்; கோப்த்ரீ—காக்கும் தாயாள். அவளின் வடிவு குஹ்யமும் உள்ள்முகமும்; குணங்களில் உத்தமம். அவள் கௌரீ; பசுவும் பசுசார்ந்த அனைத்தும் அவளுக்கு பிரியம்; ‘கௌ’ தத்துவத்தின் அதிஷ்டாத்ரி. கணேஸ்வரனும் அவளை வணங்குகிறான்.

Verse 176

सत्यमात्रा सत्यसंधा त्रिसंध्या संधिवर्जिता / सर्ववादाश्रया संख्या संख्ययोगसमुद्भवा

அவள் சத்தியமாத்திரம், சத்தியத்தில் உறுதியானவள்; மும்மாலைச் சந்திகளில் விளங்கினாலும் சந்தி-பேதமற்றவள். எல்லா வாதங்களுக்கும் ஆதாரம் அவளே ‘ஸங்க்யா’; ஸாங்க்ய-யோக சங்கமத்தில் பிறந்தவள்.

Verse 177

असंख्येयाप्रमेयाख्या शून्या शुद्धकुलोद्भवा / बिन्दुनादसमुत्पत्तिः शंभुवामा शशिप्रभा

அவள் ‘அஸங்க்யேயா’ ‘அப்ரமேயா’ எனப் புகழ்பெற்றவள்; நிர்ணயத்திற்கப்பாற்பட்ட ‘சூன்யா’, தூய குலத்தில் உதித்தவள். அவளிடமிருந்து பிந்து, நாதம் தோன்றும்; அவள் சம்புவின் வாமா சக்தி, நிலவொளிபோல் பிரகாசம் உடையவள்.

Verse 178

विसङ्गा भेदरहिता मनोज्ञा मधुसूदनी / महाश्रीः श्रीसमुत्पत्तिस्तमः पारे प्रतिष्ठिता

அவள் பற்றற்றவள், பேதமற்றவள், மனம் கவர்பவள், மதுசூதனி. அவள் மகாஶ்ரீ; அவளிடமிருந்து ஸ்ரீ (மங்களச் செல்வம்) தோன்றுகிறது; அவள் தமஸின் அப்பால் நிலைபெற்றவள்.

Verse 179

त्रितत्त्वमाता त्रिविधा सुसूक्ष्मपदसंश्रया / शान्त्यतीता मलातीता निर्विकारा निराश्रया

அவள் மும்தத்துவங்களின் தாய்; மும்முகமாக வெளிப்படுபவள்; மிக நுண்ணிய பரமபதத்தில் நிலைபெற்றவள். அவள் சாந்தியையும் கடந்தவள், மலமற்றவள், மாற்றமற்றவள், ஆதாரமற்றவள்.

Verse 180

शिवाख्या चित्तनिलया शिवज्ञानस्वरूपिणी / दैत्यदानवनिर्मात्री काश्यपी कालकल्पिका

அவள் ‘சிவா’ என அழைக்கப்படுபவள்; சித்தத்தில் உறைவாள்; சிவஞானத்தின் வடிவமே அவள். அவள் தைத்ய-தானவர்களின் படைப்புத்தாய்; அவள் காஷ்யபீ, காலத்தையும் கல்பங்களையும் அமைக்கும் சக்தி.

Verse 181

शास्त्रयोनिः क्रियामूर्तिश्चतुर्वर्गप्रदर्शिका / नारायणी नरोद्भूतिः कौमुदी लिङ्गधारिणी

அவள் சாஸ்திரங்களின் யோனி, கிரியையின் மூர்த்தி, நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் வெளிப்படுத்துபவள். அவள் நாராயணீ; மனிதருள் எழும் சக்தி; கௌமுதீ எனும் நிலவொளிப் பிரகாசம்; லிங்கதாரிணி.

Verse 182

कामुकी ललिता भावा परापरविभूतिदा / परान्तजातमहिमा बडवा वामलोचना

அவள் காமுகீ, லலிதா, எல்லா பாவங்களுக்கும் ஆதார நிலம்; பரமும் அபரமும் ஆகிய இரு விபூதிகளையும் அருள்பவள். அவளின் மகிமை பராத்பரத்திலிருந்து பிறந்தது; அவள் படவா-சக்தி, வாமலோசனா.

Verse 183

सुभद्रा देवकी सीता वेदवेदाङ्गपारगा / मनस्विनी मन्युमाता महामन्युसमुद्भवा

அவள் சுபத்ரா, தேவகீ, சீதை; வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் கடந்தவள். அவள் மனஸ்வினி, மன்யுவின் தாய், மகாமன்யுவிலிருந்து உதித்தவள்.

Verse 184

अमृत्युरमृता स्वाहा पुरुहूता पुरुष्टुता / अशोच्या भिन्नविषया हिरण्यरजतप्रिया

நீ அம்ருத்யு, அம்ருதா; நீ ஸ்வாஹா—யாகத்தின் புனித உச்சாரம். நீ புருஹூதா, புருஷ்டுதா; நீ அசோச்யா, உன் பரப்பு பலவகைவும் அனைத்தையும் தழுவுவதும்; நீ பொன்-வெள்ளிப் பிரியை.

Verse 185

हिरण्या राजती हैमी हेमाभरणभूषिता / विभ्राजमाना दुर्ज्ञेया ज्योतिष्टोमफलप्रदा

அவள் ஹிரண்யா, ராஜதீ, ஹைமீ—பொன்னாய், பொன் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள். அவள் ஒளிர்ந்தாலும் அறிதற்கரியவள்; ஜ்யோதிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அருள்பவள்.

Verse 186

महानिद्रासमुद्भूतिरनिद्रा सत्यदेवता / दीर्घाककुद्मिनी हृद्या शान्तिदा शान्तिवर्धिनी

அவள் மகாநித்ரையிலிருந்து எழுந்தவள்; நித்திய விழிப்புடன் உறங்காதவள்; சத்தியத் தேவதை. நீண்ட கண்கள், நிறைந்த மார்பு, இதயத்தை மகிழ்விப்பவள்—அமைதியை அளித்து அமைதியை வளர்ப்பவள்.

Verse 187

लक्ष्म्यादिशक्तिजननी शक्तिचक्रप्रवर्तिका / त्रिशक्तिजननी जन्या षडूर्मिपरिर्जिता

அவள் லக்ஷ்மி முதலான சக்திகளின் தாய்; தெய்வீக சக்திச்சக்கரத்தை இயக்குபவள். மும்மூர்த்த சக்திகளுக்கும் மூலமாய், தானே ஆதிகாரணம்; ஆறு ஊர்மிகளைத் தாண்டியவள்.

Verse 188

सुधामा कर्मकरणी युगान्तदहनात्मिका / संकर्षणी जगद्धात्री कामयोनिः किरीटिनी

அவள் சுதாமா; செயலைச் செய்பவளும் செயற்கருவியுமான சக்தி. யுகாந்தத் தகனத்தின் அக்கினி-சாரமாய்; சங்கர்ஷணீ, உலகைத் தாங்குபவள், காமத்தின் யோனி, கிரீடம் தரித்த அரசி.

Verse 189

ऐन्द्री त्रैलोक्यनमिता वैष्णवी परमेश्वरी / प्रद्युम्नदयिता दान्ता युग्मदृष्टिस्त्रिलोचना

அவள் ஐந்த்ரீ; மூவுலகமும் வணங்கும் தேவீ; அவள் வைஷ்ணவீ பரமேஸ்வரீ. பிரத்யும்னனின் பிரியமானவள், தாந்தம் உடைய அமைதியாள்; இரட்டைப் பார்வையுடன், மும்முகக் கண்கள் கொண்டவள்.

Verse 190

मदोत्कटा हंसगतिः प्रचण्डा चण्डविक्रमा / वृषावेशा वियन्माता विन्ध्यपर्वतवासिनी

அவள் தெய்வீக மதத்தில் உன்னத உற்சாகம் கொண்டவள்; அன்னப் பறவையின் நடைபோல் நகர்பவள்; பேரழுத்தமும் கடும் வீரமும் உடையவள். ரிஷப வேடம் தரித்தவள், ஆகாயத்தின் தாய், விந்திய மலைவாசினி.

Verse 191

हिमवन्मेरुनिलया कैलासगिरिवासिनी / चाणूरहन्तृतनया नीतिज्ञा कामरूपिणी

இமவான், மேரு ஆகியவற்றில் நிலைபெற்று, கைலாசமலையில் வாசிப்பவள்; சாணூரனை வதைத்தவனின் புதல்வி; நீதி, தர்மநடத்தை அறிந்தவள்; விரும்பிய வடிவம் எடுப்பவள்.

Verse 192

वेदविद्याव्रतस्नाता धर्मशीलानिलाशना / वीरभद्रप्रिया वीरा महाकालसमुद्भवा

வேதவித்யை, விரதநியமங்களில் சுத்தியடைந்தவள்; தர்மநிலையுடையவள்; உயிர்வாயுவையும் விழுங்குவள்; வீரபத்ரனுக்குப் பிரியமான வீராங்கனை; மகாகாலத்திலிருந்து தோன்றியவள்.

Verse 193

विद्याधरप्रिया सिद्धा विद्याधरनिराकृतिः / आप्यायनी हरन्ती च पावनी पोषणी खिला

வித்யாதரர்களுக்குப் பிரியமானவள், தானே சித்தை; வித்யாதரர்களின் குறைகளை நீக்குபவள். எல்லாவற்றையும் வளர்த்து வளப்படுத்துபவள், பாவம்-துயரை அகற்றுபவள்; பாவனி, போஷிணி, அனைத்திலும் நிறைந்த முழுமை.

Verse 194

मातृका मन्मथोद्भूता वारिजा वाहनप्रिया / करीषिणी सुधावाणी वीणावादनतत्परा

நீ மாத்ரிகை; மன்மத சக்தியாகத் தோன்றியவள். தாமரையில் பிறந்தவள், தன் வாகனத்தை நேசிப்பவள்; பசுவுருவினள், அமுதமென இனிய வாக்குடையவள், வீணை வாசிப்பில் எப்போதும் ஈடுபட்டவள்.

Verse 195

सेविता सेविका सेव्या सिनीवाली गरुत्मती / अरुन्धती हिरण्याक्षी मृगाङ्का मानदायिनी

நீ வணங்கப்படுபவள், சேவை செய்பவள், வணக்கத்திற்குரியவள்; நீ சினீவாலி, கருத்மதி; அருந்ததி; பொன்னொளி கண்களுடையவள்; சந்திரமுத்திரையுடையவள்; மானமும் மரியாதையும் அளிப்பவள்.

Verse 196

वसुप्रदा वसुमती वसोर्धारा वसुंधरा / धाराधरा वरारोहा वरावरसहस्त्रदा

அம்மையே! நீ செல்வம் அருள்பவள், நிதிகளால் நிறைந்தவள், செல்வத்தின் ஓடையாக இருப்பவள், பூமியைத் தாங்குபவள். எல்லா ஆதாரங்களையும் தாங்கி நிறுத்துபவள், பரம உயர்வில் ஏறுபவள், உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் ஆயிரம் வரங்களை அளிப்பவள்.

Verse 197

श्रीफला श्रीमती श्रीशा श्रीनिवासा शिवप्रिया / श्रीधरा श्रीकरी कल्या श्रीधरार्धशरीरिणी

அம்மையே! நீ நல்விளைவு அருள்பவள், திருச்செல்வம் நிறைந்தவள், செல்வத்தின் அரசி, திருமகளின் வாசஸ்தலம், சிவனுக்கு அருமை. நீ திருவைத் தாங்குபவள், செழிப்பை அளிப்பவள், மங்கள நலனளிப்பவள், மேலும் ஸ்ரீதரனின் அரைஉடலாக விளங்குபவள்.

Verse 198

अनन्तदृष्टिरक्षुद्रा धात्रीशा धनदप्रिया / निहन्त्री दैत्यसङ्घानां सिहिका सिहवाहना

அம்மையே! உன் பார்வை முடிவற்றதும் தடையற்றதும்; நீ எப்போதும் சிறுமையற்றவள். நீ தாத்ரீஶா—போஷிக்கும் அதிபதி, தனதன் (குபேரன்) பிரியமானவள், தைத்யக் கூட்டங்களை அழிப்பவள், சிஹிகா, மற்றும் சிங்கவாகினி.

Verse 199

सुषेणा चन्द्रनिलया सुकीर्तिश्छिन्नसंशया / रसज्ञा रसदा रामा लेलिहानामृतस्त्रवा

அம்மையே! நீ சுஷேணா, சந்திரநிலயா—சந்திரனில் தங்கும் ஒளி, நற்கீர்த்தி, சந்தேகத்தை வெட்டுபவள். நீ ரசத்தை அறிபவள், ரசத்தை அளிப்பவள், ராமா (ஸ்ரீ); நாவால் அமிர்தத்தைச் சுவைத்து அமிர்தத் தாரையைப் பொழிபவள் போல இருப்பவள்.

Verse 200

नित्योदिता स्वयञ्ज्योतिरुत्सुका मृतजीवनी / वज्रदण्डा वज्रजिह्वा वैदेवी वज्रविग्रहा

அம்மையே! நீ எந்நாளும் உதித்தவள், என்றும் வெளிப்பட்டவள், தன்னொளியாய் பிரகாசிப்பவள், காக்க ஆவலுடையவள், இறந்தவர்க்கும் உயிரளிப்பவள். நீ வஜ்ரம் போன்ற தண்டம் ஏந்துபவள், வஜ்ரம் போன்ற நாவுடையவள், வைதேவி, வஜ்ரம் போன்ற உறுதியான திருமேனியுடையவள்.