Adhyaya 34

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने पुष्परागप्रकारादिभुक्ताकरान्तसप्तकक्षान्तरकथनं नाम त्रयस्त्रिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच षोडशावरणं चक्रं किं तद्रुद्राधिदैवतम् / तत्र स्थिताश्च रुद्राः के केन नाम्ना प्रकीर्तिताः

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில் ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் லலிதோபாக்யானத்தில் ‘புஷ்பராக-ப்ரகாராதி புக்க்தாகாராந்த ஸப்தகக்ஷாந்தர-கதனம்’ எனப்படும் முப்பத்துமூன்றாம் அதிகாரம். அகஸ்த்யர் கூறினார்—பகவனே! ஷோடசாவரணச் சக்கரத்தின் அதிதேவதை எந்த ருத்ரன்? அங்கே நிலைபெற்ற ருத்ரர்கள் யார் யார், எந்த எந்த நாமங்களால் புகழப்படுகின்றனர்?

Verse 2

केष्वावरणबिंबेषु किन्नामानो वसंति ते / यौगिकं रौढिकं नाम तेषां ब्रूहि कृपानिधे

அவர்கள் எந்த எந்த ஆவரண-பிம்பங்களில் வசிக்கின்றனர், அவர்களின் நாமங்கள் என்ன? கருணைநிதியே! அவர்களின் யோகிகமும் ரௌடிகமும் ஆகிய நாமங்களைச் சொல்லுங்கள்॥

Verse 3

हयग्रीव उवाच तत्र रुद्रा लयः प्रोक्तो मुक्ताजालकनिर्मितः / पञ्चयोजनविस्तारस्तत्संख्यायामशोभितः

ஹயக்ரீவர் கூறினார்—அங்கே ‘ருத்ராலயம்’ என்று சொல்லப்படுகிறது; அது முத்துகளின் வலைப்பின்னலால் அமைந்தது. அதன் விரிவு ஐந்து யோஜனை; அந்த அளவுச் சீரால் அது அழகுற விளங்குகிறது॥

Verse 4

षोडशावरणैर्युक्तो मध्यपीठमनोहरः / मध्यपीठे महारुद्रो ज्वलन्मन्युस्त्रिलोचनः

அழகிய மத்திய பீடம் பதினாறு ஆவரணங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. அந்த மத்திய பீடத்தில் திரிலோசன மகாருத்ரன் ‘ஜ்வலன்மன்யு’ என விளங்குகின்றான்॥

Verse 5

सच्चकार्मुकहस्तश्च सर्वदा वर्तते मुने / त्रिकोणे कथिता रुद्रास्त्रय एव घटोद्भव

முனிவரே! சத்திய வில்லைக் கையில் கொண்டவர் எப்போதும் நிலைத்திருப்பார். முக்கோணத்தில் ‘கடோத்பவ’ எனும் மூன்று ருத்ரர்கள் கூறப்பட்டுள்ளனர்.

Verse 6

हिरण्य बाहुः सेनानीर्दिशांपतिरथापरः

ஹிரண்யபாஹு சேனாதிபதியாகவும், திசைகளின் அதிபதியாகவும் கூறப்படுகிறார்.

Verse 7

वृक्षाश्च हरिकेशाश्च तथा पशुपतिः परः / शष्पिञ्जरस्त्विषीमांश्च पथीनां पतिरेव च

விருக்ஷ, ஹரிகேச, மேலும் பரம பசுபதி; அதுபோல சஷ்பிஞ்ஜர, த்விஷீமான் மற்றும் பாதைகளின் அதிபதியும் (என்று கூறப்படுகிறது).

Verse 8

एते षट्कोणगाः किं च बभ्रुशास्त्वष्टकोणके / विव्याध्यन्नपतिश्चैव हरिकेशोपवीतिनौ

இவர்கள் அறுகோணத்தில் இருப்பவர்கள்; எட்டுக்கோணத்தில் பப்ருஷா எனக் கூறப்படுகின்றனர். விவ்யாத்ய, அன்னபதி மற்றும் ஹரிகேச-உபவீதினௌவும் (அங்கே உள்ளனர்).

Verse 9

पुष्टानां पतिरप्यन्यो भवो हेतिस्तथैव च / दशापत्रे त्वावरणे प्रथमो जगतां पतिः

புஷ்டர்களின் இன்னொரு அதிபதி பவ; அதுபோல ஹேதியும். தசபத்ர ஆவரணத்தில் முதலில் ஜகத்பதி (என்று கூறப்படுகிறது).

Verse 10

रुद्रातताविनौ क्षेत्रपतिः सूतस्तथापरः / अहं त्वन्यो वनपती रोहितः स्थपतिस्तथा

ருத்ராததாவினௌ, க்ஷேத்ரபதி மற்றும் மற்றொரு சூதன்; நான் மற்றொரு வனபதி, ரோஹிதன், ஸ்தபதியும் ஆவேன்.

Verse 11

वृक्षाणां पतिरप्यन्यश्चैते सज्जशरासनाः / मन्त्री च वाणिजश्चैव तथा कक्षपतिः परः

மரங்களுக்கும் இன்னொரு அதிபதி உண்டு; இவர்கள் ‘ஸஜ்ஜஷராஸன’ எனப் பெயர்பெற்றோர். மந்திரியும் வாணிகனும், மேலும் மற்றொரு கக்ஷபதியும் உள்ளார்.

Verse 12

भवन्तिस्तु चतुर्थः स्यात्पञ्चमो वारिवस्ततः / ओषधीनां पतिश्चैव षष्ठः कलशसंभव

‘பவந்தி’ நான்காவதாகவும், அதன் பின் ஐந்தாவதாக ‘வாரிவஸ்’ என்றும்; மூலிகைகளின் அதிபதி, ஆறாவதாக ‘கலசஸம்பவ’ என்றும் உள்ளார்.

Verse 13

उच्चैर्घोषाक्रन्दयन्तौ पतीनां च पतिस्तथा / कृत्स्नवीतश्च धावंश्च सत्त्वानां पतिरेव च

உயர்ந்த குரலில் முழங்கவும் அழுகுரல் எழுப்பவும் செய்பவர்கள், பதி-களின் பதியுமாவர்; ‘க்ருத்ஸ்னவீத’ மற்றும் ‘தாவம்ஷ’—இவர்கள் உயிர்களின் அதிபதிகளும் ஆவர்.

Verse 14

एते द्वादश पत्रस्थाः पञ्चमावरणस्थिताः / सहमानश्च निर्व्याधिरव्याधीनां पतिस्तथा

இவர்கள் பன்னிரண்டு ‘பத்ரஸ்த’ராக, ஐந்தாம் ஆவரணத்தில் நிலைகொண்டோர்; ‘ஸஹமான’ மற்றும் ‘நிர்வ்யாதி’—நோயற்றோரின் அதிபதிகளும் ஆவர்.

Verse 15

ककुभश्च निषङ्गी च स्तेनानां च पतिस्तथा / निचेरुश्चेति विज्ञेयाः षष्ठावरणदेवताः

ககுபன், நிஷங்கி, மேலும் திருடர்களின் அதிபதி, நிசேரு—இவர்கள் அறியத்தக்க ஆறாம் ஆவரணத் தெய்வங்கள்.

Verse 16

अधः परिचरो ऽरण्यः पतिः किं च सृकाविषः / जिघांसंतो मुष्णतां च पतयः कुंभसंभव

கும்பசம்பவனே! அதஃ-பரிசரன், அரண்யன், மேலும் ஸ்ருகாவிஷன்; கொல்ல விரும்புவோருக்கும் கொள்ளையிடுவோருக்கும் அதிபதிகளும் (ஆவரணத் தெய்வங்கள்).

Verse 17

असीमन्तश्च सुप्राज्ञस्तथा नक्तञ्चरो मुने / प्रकृतीनां पतिश्चैव उष्णीषी च गिरेश्चरः

முனிவரே! அசீமந்தன், சுப்ராஜ்ஞன், நக்தஞ்சரன்; மேலும் பிரகிருதிகளின் அதிபதி, உஷ்ணீஷி, கிரேஷ்சரன்—இவர்களும் (ஆவரணத் தெய்வங்கள்).

Verse 18

कुलुञ्चानां पतिश्चैवेषुमन्तः कलशोद्भव / धन्वाविदश्चातन्वानप्रतिपूर्वदधानकाः

கலசோத்பவனே! குலுஞ்சர்களின் அதிபதி இஷுமந்தன்; மேலும் தன்வாவிதன், சாதன்வான், பிரதிபூர்வததானகன்—இவர்களும் (ஆவரணத் தெய்வங்கள்).

Verse 19

आयच्छतः षोडशैते षोडशारनिवासिनः / विसृजन्तस्तथास्यन्तो विध्यन्तश्चापि सिंधुप

சிந்துபனே! ஷோடசாரத்தில் வாசிக்கும் இப்பதினாறு—தடுப்போர், விடுப்போர், எறிவோர், குத்திப் பிளப்போரும் ஆவர்.

Verse 20

आसीनाश्च शयानाश्च यन्तो जाग्रत एव च / तिष्ठन्तश्चैव धावन्तः सभ्याश्चैव समाधिपाः

அவர்கள் அமர்ந்தவர்களாகவும், படுத்தவர்களாகவும், நடப்பவர்களாகவும், விழித்திருப்பவர்களாகவும்; நின்றவர்களாகவும், ஓடுபவர்களாகவும், சபையில் ஒழுக்கமுடையவர்களாகவும், சமாதியைப் பேணுபவர்களாகவும் இருந்தனர்।

Verse 21

अश्वाश्चैवाश्वपतय अव्याधिन्यस्तथैव च / विविध्यन्तो गणाध्यक्षा बृहन्तो विन्ध्यमर्द्दन

குதிரைகளும் குதிரைத் தலைவர்களும், அவ்யாதினியும்; பலவகையாக ஆயத்தமான கணாத்யக்ஷர்கள், பெருமையானவர்கள்—விந்த்யத்தை மடக்குவோர்.

Verse 22

गृत्सश्चाष्टादशविधा देवता अष्टमावृतौ / अथ गृत्साधिपतयो व्राता व्राताधिपास्तथा

எட்டாம் ஆவிருத்தியில் பதினெட்டு வகையான க்ருத்ஸ தேவதைகள் இருந்தனர்; பின்னர் க்ருத்ஸாதிபதிகள், வ்ராதங்கள் மற்றும் வ்ராதாதிபதிகளும் இருந்தனர்।

Verse 23

गणाश्च गणपाश्चैव विश्वरुपा विरूपकाः / महान्तः क्षुल्लकाश्चैव रथिनश्चारथाः परे

கணங்களும் கணபர்களும்; விஸ்வரூபரும் விரூபகரும்; பெரியவரும் சிறியவரும், ரதிகளும் மற்ற அரதர்களும் (பாதாடிகளும்) இருந்தனர்।

Verse 24

रथाश्च रथपत्त्याख्याः सेनाः सेनान्य एव च / क्षत्तारः संग्रही तारस्तक्षाणो रथकारकाः

ரதங்களும் ரதபதி என அழைக்கப்படுவோரும், சேனைகளும் சேனாநாயகரும்; க்ஷத்தார், சங்க்ரஹி, தார், தக்ஷாணர் மற்றும் ரதகாரரும் இருந்தனர்।

Verse 25

कुलालश्चेति रुद्रास्ते नवमावृतिदेवताः / कर्माराश्चैव पुञ्जिष्ठा निषादाश्चेषुकृद्गणाः

குயவர்கள், கர்மாரர்கள், புஞ்ஜிஷ்டர்கள், நிஷாதர்கள்—அம்பு செய்வோர் எனும் இக்கணங்கள்—ஒன்பதாம் ஆவிருத்தியின் ருத்ரதேவர்கள் என உரைக்கப்படுகின்றனர்।

Verse 26

धन्वकारा मृगयवः श्वनयः श्वान एव च / अश्वाश्चैवश्वपतयो भवो रुद्रो घटोद्भव

வில்லாளர்கள், வேட்டையாடுவோர், ஶ்வநயர் மற்றும் ஶ்வானர், மேலும் அஶ்வர், அஶ்வபதி—இவர்கள் ‘பவ’, ‘ருத்ர’, ‘கடோத்பவ’ என்ற பெயர்களாலும் அறியப்படுவர்।

Verse 27

शर्वः पशुपतिर्नीलग्रीवश्च शितिकण्ठकः / कपर्दी व्युप्तकेशश्च सहस्रक्षस्तथापरः

ஶர்வன், பஶுபதி, நீலக்ரீவன், ஶிதிகண்டன், கபர்தி, வ்யுப்தகேசன், ஸஹஸ்ராக்ஷன்—இவை ருத்ரனின் பிற பெயர்கள்.

Verse 28

शतधन्वा च गिरिशः शिपिविष्टश्च कुंभज / मीढुष्टम इति प्रोक्ता रुद्रा दशमशालगाः

ஶததன்வா, கிரிஶன், ஶிபிவிஷ்டன், கும்பஜன், ‘மீடுஷ்டம’—இவர்கள் பத்தாம் சாலையில் இருப்போர் எனும் ருத்ரர்கள் என்று கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 29

अथैकादशचक्रस्था इषुमद्ध्रस्ववामनाः / बृहंश्च वर्षीयां श्चैव वृद्धः समृद्धिना सह

பின்பு பதினொன்றாம் சக்கரத்தில் இருப்போர்—இஷுமத், ஹ்ரஸ்வ, வாமன; மேலும் ப்ருஹன், வர்ஷீயான், சம்ருத்தியுடன் கூடிய வ்ருத்தன் எனக் கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 30

अग्र्यः प्रथम आशुश्चाजिरोन्यः शीघ्रशिभ्यकौ / उर्म्यावस्वन्यरुद्रौ च स्रोतस्यो दिव्य एव च

அக்ர்ய, ப்ரதம, ஆஶு, அஜிரோண்ய, ஶீக்ர, ஶிப்யக—மேலும் உர்ம்ய, அவஸ்வன்ய, அருத்ர, ஸ்ரோதஸ்ய, திவ்ய—இவை புனித ருத்ர நாமங்களாகப் போற்றப்படுகின்றன.

Verse 31

ज्येष्ठश्चैव कनिष्ठश्च पूर्वजावरजौ तथा / मध्यमश्चावगम्यश्च जघन्यश्च घटोद्भव

ஜ்யேஷ்ட, கனிஷ்ட, பூர்வஜ, அவரஜ; மேலும் மத்யம, அவகம்ய, ஜகன்ய, கடோத்பவ—இவையும் வணக்கத்திற்குரிய நாமங்கள்.

Verse 32

चतुर्विंशतिराख्याता एते रुद्रा महाबलाः / अथ बुध्न्यः सोम्यरुद्रः प्रतिसर्पकयाम्यकौ

இவ்வாறு இருபத்துநான்கு மகாபல ருத்ரர்கள் கூறப்பட்டனர். பின்னர் புத்ந்ய, ஸோம்யருத்ர, பிரதிஸர்பக, யாம்யக—இவையும் சொல்லப்பட்டன.

Verse 33

क्षेम्योवोचवखल्यश्च ततः श्लोक्यावसान्यकौ / वन्यः कक्ष्यः श्रवश्चैव ततो ऽन्यस्तु प्रतिश्रवः

க்ஷேம்ய, வோசவ, கல்ய; பின்னர் ஶ்லோக்ய, அவஸான்ய; வன்ய, கக்ஷ்ய, ஶ்ரவ—இதன் பின் பிரதிஶ்ரவ என்ற நாமம் கூறப்பட்டது.

Verse 34

आशुषेणश्चाशुरथः शूरश्च तपसां निधे / अवभिन्दश्च वर्मी च वरूथी बिल्मिना सह

தபஸ்களின் நிதியே! ஆஶுஷேண, ஆஶுரத, ஶூர; மேலும் அவபிந்த, வர்மீ, வரூதீ—பில்மியுடன் சேர்ந்து இந்நாமங்கள் கூறப்பட்டன.

Verse 35

कवची च श्रुतश्चैव सेनो दुन्दुभ्य एव च / आहनन्यश्च धृष्णुश्च ते च षड्विंशतिः स्मृताः / द्वादशावरणस्थास्ते महाकाया महाबलाः

கவசீ, ஸ்ருத, சேன, துந்துபி, ஆஹனன்ய, த்ருஷ்ணு—இவர்கள் சேர்ந்து இருபத்தாறு என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகின்றனர். அவர்கள் பன்னிரண்டு ஆவரணங்களில் நிலைத்து, மகாகாயரும் மகாபலரும் ஆவர்.

Verse 36

प्रभृशाश्चैव दूताश्च प्रहिताश्च निपङ्गिणः / अन्यस्त्विषुधिमानन्यस्तक्ष्णेषुश्च तथा युधि

ப்ரப்ருஷ, தூத, ப்ரஹித, நிபங்கிண—மேலும் ஒருவர் அம்புக்கூடு உடையவர்; மற்றொருவர் போரில் கூரிய அம்புகள் உடையவர்.

Verse 37

स्वायुधश्च सुधन्वा च स्तुत्यः पथ्यश्च कुंभज / काप्यो नाढ्यस्तथा सूधः सरस्यो विन्ध्यमर्दन

ஸ்வாயுத, ஸுதன்வா, ஸ்துத்ய, பத்ய, கும்பஜ, காப்ய, நாட்ய, ஸூத, ஸரஸ்ய, விந்த்யமர்தன—இவையும் புகழ்பெற்ற நாமங்கள்.

Verse 38

ततश्चान्यो नाधमानो वेशन्तः कुप्य एव च / अवधवर्ष्यो ऽवर्ष्यश्च मेध्यो विद्युत्य एव च

அதன்பின் நாதமான, வேசந்த, குப்ய; மேலும் அவதவர்ஷ்ய, அவர்ஷ்ய, மேத்ய, வித்யுத்ய—இவர்களும் (மகாபலர்).

Verse 39

इध्र्यातप्यौ तथा वात्यौ रेष्म्यश्चैव तथापरः / वास्तव्यो वास्तुपश्चैव सोमश्चेति महाबलाः

இத்ர்ய, ஆதப்ய, வாத்ய, ரேஷ்ம்ய மற்றும் இன்னொருவர்; மேலும் வாஸ்தவ்ய, வாஸ்துப, சோம—இவர்கள் அனைவரும் மகாபலர்.

Verse 40

त्रयोदशावरणगाञ्छृणु रुद्रांश्च तान्मुने / रुद्रस्ताम्रारुणः शङ्गस्तथा पशुपतिर्मुने

முனிவரே, பதின்மூன்று ஆவரணங்களில் உள்ள அந்த ருத்ரர்களை கேளீர்—ருத்ரன், தாம்ராருணன், சங்கன், மேலும் பசுபதி।

Verse 41

उग्रो भीमस्तथैवाग्रेवधदूरेवधावपि / हन्ता चैव हनीयांश्च वृषश्च हरिकेशकः

உக்ரன், பீமன், அக்ரேவதன், தூரேவதன்; மேலும் ஹந்தா, ஹனீயாம்சன், வ்ருஷன், ஹரிகேசகன்—இவையும் ருத்ர நாமங்கள்।

Verse 42

तारः शंभुर्मयोभूश्च शङ्करश्च मयस्करः / शिवः शिवतरश्चैव तीर्थ्यः कुल्यस्तथैव च / पार्यो ऽपार्यः प्रतरणस्तथा चोत्तरणो मुने

தாரன், சம்பு, மயோபூ, சங்கரன், மயஸ்கரன்; சிவன், சிவதரன், தீர்த்த்யன், குல்யன்; மேலும் பார்யன், அபார்யன், பிரதரணன், உத்தரணன்—முனிவரே।

Verse 43

आतर्यश्च तथा लभ्यः षष्ठः फेन्यस्तथैव च / चतुर्दशावरणके कथिता रुद्रदेवताः

ஆதர்யன், லப்யன், ஷஷ்டன், ஃபேன்யன்—இவர்களும்; இவ்வாறு பதினான்கு ஆவரணத்தில் ருத்ர தேவதைகள் கூறப்பட்டனர்।

Verse 44

सिकत्यश्च प्रवाह्यश्च तथेरिण्यस्तपोनिधे / प्रपथ्यः किंशिलश्चैव क्षयणस्तदनन्तरम्

தபோநிதியே, ஸிகத்யன், பிரவாஹ்யன், எரிண்யன்; பின்னர் பிரபத்யன், கிம்ஷிலன், அதன் பின் க்ஷயணன் (எனப் பெயர்கள்)।

Verse 45

कपर्दी च पुलस्त्यंश्च गोष्ठ्यो गृह्यस्तथैव च / तल्पयो गेह्य स्तथा काट्यो गह्वरेष्ठोरुदीपकः

கபர்தீ, புலஸ்த்யாம்ச, கோஷ்ட்ய, க்ருஹ்ய; மேலும் தல்பய, கேஹ்ய, காட்ய, கஹ்வரஸ்த உருதீபக—இவை எல்லாம் தெய்வீக நாமங்கள்.

Verse 46

निवेष्ट्यश्चापि पान्तव्यो रथन्यः शुक्य एव च / हरीत्यलोथा लोप्याश्च उर्य्यसूर्म्यै तथा मुने

நிவேஷ்ட்ய, பாந்தவ்ய, ரதன்ய, சுக்ய; மேலும் ஹரீத்யலோதாக், லோப்ய மற்றும் உர்ய்யசூர்ம்யை—முனிவரே, இவையும் நாமங்கள்.

Verse 47

पयेयश्च पर्णशश्च तथा वगुरमाणकः / अभिघ्ननाशिदुश्चैव प्रखिदन किरिकास्तथा

பயேய, பர்ணச, வகுரமாணக; மேலும் அபிக்ஹ்நநாசிது, பிரக்ஹிதன, கிரிக—இவையும் புனித நாமங்கள்.

Verse 48

देवानां हृदयश्चैव द्वात्रिंशद्रुद्रदेवताः / वर्तते सायुधाः प्राज्ञ नित्यं पञ्चादशावृतौ

தேவர்களின் இதயமாகிய அந்த முப்பத்திரண்டு ருத்ர தேவதைகள், அறிவாளியே, எப்போதும் பதினைந்து ஆவரணங்களில் ஆயுதங்களுடன் நிலைகொள்கின்றனர்.

Verse 49

षोडशे त्वावरणके पूर्वादिद्वारवर्तिनः / विक्षिणत्काविचिन्वत्कास्तथा निर्हतनामकाः

பதினாறாம் ஆவரணத்தில், கிழக்கு முதலிய வாயில்களில் நிற்போர்; விக்ஷிணத்க், ஆவிசின்வத்க் மற்றும் நிர்ஹத எனப் பெயருடைய கணங்கள் உள்ளனர்.

Verse 50

आमीवक्ताश्च निष्टप्ता महारुद्रमुपासते / इति षोडशशालेषु स्थितै रुद्रैः सहस्रशः

நோயால் பீடிக்கப்பட்டும் தபத்தால் தகித்தும் உள்ள அந்த ஆயிரக்கணக்கான ருத்ரர்கள், பதினாறு சாலைகளில் நிலைத்து மகாருத்ரனை வழிபடுகின்றனர்—என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 51

सेवितस्तु महारुद्रो ललिताज्ञाप्रवर्तकः / वर्तते जगतामृद्ध्यै मुक्ताशालेशकोणके

லலிதையின் ஆணையை நடைமுறைப்படுத்தும் மகாருத்ரன் சேவிக்கப்படுகிறார்; அவர் முக்தாசாலையின் ஈசான மூலையில் உலகின் வளத்திற்காக நிலைகொள்கிறார்.

Verse 52

शतरुद्रियसंख्याता एते रुद्रा महाबलाः / ललिताभक्तिमम्पन्नान्पालयन्ति दिवानिशम् / अभक्तांल्लरितादेव्याः प्रत्यूहैर्योजयन्त्यमी

சதருத்ரிய எண்ணிக்கையுடைய இம்மகாபல ருத்ரர்கள், லலிதாபக்தியை அடைந்தவர்களை பகலும் இரவும் காக்கின்றனர்; லலிதாதேவிக்கு அபக்தர்களை இவர்கள் தடைகளால் கட்டுப்படுத்துகின்றனர்.

Verse 53

इत्थं शक्रादिदिक्पाला सुक्ताशालं समाश्रिताः / ललितापरमेश्वर्याः सेवामेव वितन्वते

இவ்வாறு இந்திரன் முதலிய திக்பாலர்கள் சுக்தாசாலையை அடைந்து, லலிதா பரமேஸ்வரியின் சேவையையே விரிவுபடுத்துகின்றனர்.

Verse 54

अथ मुक्ताख्यशालस्यान्तरे मारुतयोजने / शालोमारकताभिख्यश्चतुर्योजनमुच्छ्रितः

பின்னர் முக்தா எனப்படும் சாலையின் உள்ளே, மாருத-யோஜனப் பகுதியில், ‘சாலோமாரகதா’ எனப் பெயருடைய (மாளிகை/தூண்) நான்கு யோஜனை உயரமாய் எழுந்துள்ளது.

Verse 55

पूर्ववद्गोपुरादीना संस्थानैश्च सुशोभितः / तत्र श्रीदण्डनाथाया दहनादिविदिग्गताः

அவ்விடம் முன்புபோல கோபுர முதலிய அமைப்புகளால் மிகச் சிறப்பாக அலங்கரிக்கப்பட்டது. அங்கே ஸ்ரீதண்டநாதைக்காக தஹன முதலிய விதிகள் திசைமுறையின்படி நிகழ்த்தப்பட்டன.

Verse 56

चत्वारो निलयाः प्रोक्ता मन्त्रिणीगृहविस्तराः / गीतिचक्ररथेन्द्रस्य याः पर्वाणि समाश्रिताः

நான்கு வாசஸ்தலங்கள் கூறப்பட்டன; அவை மந்திரிணியின் இல்லவிரிவைப் போன்றவை. அவை கீதிசக்கரரதேந்திரனின் பர்வங்களைக் (அவயவங்களை) சார்ந்து இருந்தன.

Verse 57

भण्डासुरमहायुद्धे ता देव्यस्तत्र जाग्रति / सर्वाः स्थल्यो मरकतश्रेणिभिः खचिताः शुभाः

பண்டாசுர மகாயுத்தத்தில் அந்த தேவியர் அங்கே விழிப்புடன் இருந்தனர். எல்லா மங்களமான தளங்களும் மரகத வரிசைகளால் பதிக்கப்பட்டிருந்தன.

Verse 58

हेमतालवनाढ्याश्च सर्ववस्तुसमाकुलाः / तत्रदेव्यः समस्ताश्च दण्डनाथासमश्रियः

அவை பொன்னாலான தாளவனங்களால் செழித்து, எல்லா பொருள்களாலும் நிறைந்திருந்தன. அங்கே உள்ள எல்லா தேவியரும் தண்டநாதையைச் சரணடைந்திருந்தனர்.

Verse 59

हलोद्धर्णहलाद्धर्णमुसलाः सञ्चरन्त्यपि / संख्यातीतास्तालवृक्षा नवस्वर्णविचित्रिताः

கலப்பையைத் தூக்குவோரும், கலப்பையைத் தாங்குவோரும், உலக்கையை ஏந்துவோரும் அங்கே நடமாடினர். எண்ணிலடங்கா தாளமரங்கள் புதிய பொன்னால் வித்தியாசமாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.

Verse 60

योजनायतकाण्डाश्च दलैर्युक्ता विशङ्कटैः / हेमत्वचो ऽतिसुस्निग्धाः सच्छायाः फलभङ्गुराः

அவை யோஜனை நீளமுள்ள தண்டுகளுடன், அகன்ற இலைகளால் சூழப்பட்டிருந்தன. பொன்னிறத் தோல் மிக மென்மை; நிழல் இனிமை; ஆனால் கனிகள் எளிதில் உடையும் தன்மை உடையன.

Verse 61

आमूलाग्रं लम्बमानास्ताला हालाघटाकुलाः / वर्तन्ते दण्डनाथायाः प्रीत्यर्थं शिल्पिभिः कृताः

வேர் முதல் நுனி வரை தொங்கிய தாளமரங்கள் மதுவின் குடங்களால் நிறைந்திருந்தன. தண்டநாதா தேவியின் பிரீதிக்காகச் சிற்பிகள் அவற்றை அமைத்தனர்.

Verse 62

तं च तालरसापूरं पीत्वापीत्वा मदाकुलाः / जृंभिण्याद्याश्चक्रदेव्यो हेतुकाद्याश्च भैरवाः

அந்த தாளரசப் பெருக்கை மீண்டும் மீண்டும் அருந்தி அவர்கள் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தனர்—ஜ்ரும்பிணீ முதலிய சக்கரதேவியரும், ஹேதுக முதலிய பைரவங்களும்.

Verse 63

सप्तनिग्रहदेव्यश्च नृत्यन्ति मदविह्वलाः / चतुर्विदिक्षु दण्डिन्या यत्रयत्र महादृशः

ஏழு நிக்ரஹ தேவியரும் மயக்கத்தில் திளைத்து நடனம் செய்கின்றனர்; தண்டினி தேவியின் நான்கு திசைகளிலும், எங்கெங்கும் அந்த மகாதரிசனத் தோற்றமுடையோர் நிற்கின்ற இடமெல்லாம்.

Verse 64

तत्र पूर्वादिदिग्भागे देवीसदृशवर्चसः / उन्मत्तभैरवी चव स्वप्नेशी सर्वतोदिशम्

அங்கே கிழக்கு முதலிய திசைப் பகுதிகளில் தேவியை ஒத்த ஒளியுடைய உன்மத்த பைரவியும், ஸ்வப்னேசியும்—எல்லாத் திசைகளிலும் விளங்கினார்கள்.

Verse 65

निवासो दण्डनाथायाः केवलं त्वाभिमानिकः / तस्यास्तु सेवावासो ऽन्यो महापद्माटवीस्थले / तत्कक्षातिदवीयस्त्वान्सेवार्थं तत्र तद्गृहः

தண்டநாதையின் வாசம் என்பது உன் அகந்தையால் மட்டும் கருதப்பட்டது; ஆனால் தேவியின் சேவாவாசம் மகாபத்ம வனத்தில் உள்ளது. அவள் மாளிகைக் கक्षத்திலிருந்து மிகத் தொலைவில், சேவைக்காக அங்கே அவள் இல்லம் அமைந்துள்ளது.

Verse 66

अथो मरकताकारे शाले तत्सप्तयोजने / प्राकारो विद्रुमाकारः प्रातरर्यमपाटलः

பின்னர் ஏழு யோஜனை பரப்புள்ள, மரகதம் போன்ற மாளிகையில்—அதன் மதில் வித்ருமம் போல் இருந்தது; விடியற்கால அருண ஒளியுடன் பாட்டல மலர் நிறம் போலத் திகழ்ந்தது.

Verse 67

तत्र स्थलास्तु सकला विद्रुमैरेव निर्मिताः / तद्वद्विद्रुमसंकाशो ब्रह्मा नलिनविष्टरः

அங்கே உள்ள எல்லா தளங்களும் வித்ருமத்தாலேயே அமைக்கப்பட்டிருந்தன; அதுபோலத் தாமரையாசனத்தில் அமர்ந்த பிரம்மாவும் வித்ருமம் போன்ற ஒளியுடன் விளங்கினார்.

Verse 68

ब्रह्मलोकात्समागत्य सार्द्धं सर्वैर्मुनीश्वरैः / सदा श्रीललितादेव्याः सेवनार्थमतन्द्रितः

பிரம்மலோகத்திலிருந்து வந்து, எல்லா முனிவர்தலைவர்களுடனும் சேர்ந்து, அவர் எப்போதும் ஸ்ரீலலிதாதேவியின் சேவைக்காக சோர்வின்றி உழல்கிறார்.

Verse 69

मरीच्याद्यैः प्रजासृग्भिर्वर्तते साकमब्धिप / चतुर्दशापि विद्यास्ता उपविद्याः सहस्रशः

கடலாதிபதியே! மரீசி முதலிய பிரஜாசிருஷ்டிகரர்களுடன் அவர் அங்கே இருக்கிறார்; அங்கே பதினான்கு வித்யைகளும், ஆயிரமாயிரம் உபவித்யைகளும் உள்ளன.

Verse 70

चतुष्षष्टिकलाश्चैव शरीरिण्यो महत्तराः / प्राकारे विद्रुमाकारे ब्रह्मलोकसमाश्रिताः / वर्तन्ते जगतामृद्ध्यै ललिता देवताज्ञया

அறுபத்துநான்கு கலைகள்—உடலுடைய, மிகப் பெருமைமிக்கவை—பவளவடிவ மதிலில் பிரம்மலோகத்தைச் சார்ந்து, உலகின் வளமிக்கதற்காக தேவீ லலிதையின் ஆணையால் இடையறாது இயங்குகின்றன.

Verse 71

अथ विद्रुमशालस्यानतरे मारुतयोजने / माणिक्यमण्डपस्थाने परीतः सर्वतोदिशम् / वर्तते विष्णुलोकस्तु ललितासेवनोत्सुकः

அதன்பின், பவள மாளிகைக்கு அருகில் ஒரு மாருத-யோஜனை தூரத்தில், மாணிக்க மண்டபம் அமைந்த இடத்தில், எல்லாத் திசைகளிலும் சூழப்பட்ட விஷ்ணுலோகம் விளங்குகிறது; அது லலிதைச் சேவைக்கே எப்போதும் ஆவலாயுள்ளது.

Verse 72

तत्र वैष्णवलोके तु विष्णुः साक्षात्सनातनः / चतुर्घा दशधा चैव तथा द्वादशधा पुनः / विभिन्नमूर्तिः सततं वर्तते माधवः सदा

அந்த வைஷ்ணவ லோகத்தில் சாக்ஷாத் சனாதன விஷ்ணு விளங்குகிறார்; அவர் நான்கு வகையாகவும், பத்து வகையாகவும், மீண்டும் பன்னிரண்டு வகையாகவும்—இவ்வாறு பல்வேறு மூர்த்திகளாய் மாதவன் எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறார்.

Verse 73

भण्डासुरमहायुद्धे ये श्रीदेवीनखोद्भवाः / दशावतारदेवास्तु ते ऽपि माणिक्यमण्डपे

பண்டாசுர மகாயுத்தத்தில் ஸ்ரீதேவியின் நகங்களிலிருந்து தோன்றியவர்கள்—அந்த தசாவதார தேவர்களும் மாணிக்க மண்டபத்தில் வீற்றிருக்கின்றனர்.

Verse 74

पूर्वकक्षान्तरेभ्यस्तु तत्कक्षायां विशेषतः / उपर्याच्छादनामात्रं माणिक्यदृषदां गणैः

முந்தைய அறைகளைக் காட்டிலும், அந்த அறையில் சிறப்பாக, மாணிக்கக் கற்களின் கூட்டத்தால் மேல்புறம் வெறும் மூடுபடலமாக மட்டுமே அமைந்துள்ளது.

Verse 75

तत्र कक्षान्तरे देवः शङ्खचक्रगदाधरः / भिन्नो द्वादशमूर्त्या च पूर्वाद्याशासुरक्षति

அங்கே அந்த பிராகார இடைவெளியில் சங்கம், சக்கரம், கதையைத் தாங்கிய தேவன் வீற்றிருக்கிறார். அவர் பன்னிரு மூர்த்திகளாகப் பிரிந்து கிழக்கு முதலான எல்லாத் திசைகளையும் காக்கிறார்.

Verse 76

जाम्बूनदप्रभश्चक्री पूर्वस्यां दिशि केशवः / पश्चान्नारायणः शङ्खी नीलजीमूतसंनिभः

கிழக்குத் திசையில் சக்கரதாரி கேசவன் ஜாம்பூநதப் பொன்னின் ஒளிபோல் பிரகாசிக்கிறான். மேற்கில் சங்கதாரி நாராயணன் நீல மேகம்போல் கருமை நிறத்தவன்.

Verse 77

इन्दीवरदलश्या मो मधुमान्माधवो ऽवति / गोविन्दो दक्षिणे पार्श्वे धन्वी चन्द्रप्रभो महान्

நீலத் தாமரை இதழ்போல் கருமை நிறமுடைய, மதுவால் நிறைந்த மாதவன் காக்கிறான். தென் பக்கத்தில் கோவிந்தன் மகா வில்லாளி; அவன் ஒளி சந்திரனைப் போன்றது.

Verse 78

उत्तरे हलधृग्विष्णुः पद्मकिञ्जल्कसंनिभः / आग्नेय्यामरविन्दाभो मुसली मधुसूदनः

வட திசையில் கலப்பைத் தாங்கிய விஷ்ணு தாமரை மகரந்தம் போல் ஒளிர்கிறான். அக்னேய திசையில் தாமரை ஒளியுடைய, உலக்கைத் தாங்கிய மதுசூதனன் வீற்றிருக்கிறான்.

Verse 79

त्रिविक्रमः खड्गपाणिर्नैरृत्ये च्वलनप्रभः / वायव्यां वामनो वज्री तरुणादित्य दीप्तिमान्

நைருதி திசையில் வாள்தாரி திரிவிக்ரமன் தீயைப் போல் ஜ்வலிக்கும் ஒளியுடையவன். வாயவ்ய திசையில் வஜ்ரதாரி வாமனன் இளஞ் சூரியனைப் போல் பிரகாசிக்கிறான்.

Verse 80

ईशान्यां पुण्डरीकाभः श्रीधरः पट्टिशायुधः / विद्युत्प्रभो हृषीकेशो ह्यवाच्यां दिशि मुद्गरी

ஈசான்ய திசையில் தாமரைப் போன்ற ஒளியுடைய ஸ்ரீதரன் பட்டிசம் ஆயுதமாகக் கொண்டு நிற்கிறான். அவாச்ய திசையில் மின்னொளி போன்ற ஹ்ருஷீகேசன் முத்கரி (கதா) தாங்குகிறான்॥

Verse 81

पद्मनाभः शार्ङ्गपाणिः सहस्रार्कसमप्रभः / माणिक्यमण्डपस्थानमनुलोम्येन वेष्टते

பத்மநாபன், சார்ங்கம் ஏந்தியவன், ஆயிரம் சூரியர் ஒளிபோல் பிரகாசிக்கிறான். மாணிக்க மண்டபத்தின் இடத்தை அனுலோமமாக (தட்சிணாவர்த்தமாக) சுற்றிவருகிறான்॥

Verse 82

सर्वायुधः सर्वशक्तिः सर्वज्ञः सर्वतोमुखः / इन्द्रगोपकसंकाशः पाशहस्तो ऽपराजितः

அவன் எல்லா ஆயுதங்களும் உடையவன், எல்லாச் சக்தியும் நிறைந்தவன், அனைத்தும் அறிந்தவன், எல்லாத் திசைகளிலும் முகமுடையவன். இந்திரகோபம் போன்ற நிறமுடையவன், பாசம் ஏந்தியவன், அஜேயன்॥

Verse 83

दामोदरस्तु सर्वात्मा ललिताभक्तिनिर्भरः / माणिक्यमण्डपस्थानं विलोमेन विवेष्टते

தாமோதரன் எல்லாரின் ஆத்மாவாகவும், லலிதா பக்தியால் நிறைந்தவனாகவும் இருக்கிறான். மாணிக்க மண்டபத்தின் இடத்தை விலோமமாக (வாமாவர்த்தமாக) சுற்றிவருகிறான்॥

Verse 84

इति द्वादशभिर्देहैर्भगवानम्बुजेक्षणः / माणिक्यमण्डपगतो विष्णुलोके विराजते

இவ்வாறு பன்னிரண்டு தேக ரூபங்களுடன் கூடிய தாமரைநேத்திரன் பகவான் மாணிக்க மண்டபத்தை அடைந்து விஷ்ணுலோகத்தில் பிரகாசமாக விளங்குகிறான்॥

Verse 85

अथ नानारत्नशालान्तरे मारुतयोजने / सहस्रस्तम्भकं नाम मण्डपं सुमनोहरम्

அதன்பின் பலவகை ரத்தின மாளிகைகளின் நடுவே, வாயு-யோஜனை அளவான விரிவில், ‘ஸஹஸ்ரஸ்தம்பக’ எனப்படும் மிக மனோகரமான மண்டபம் தோன்றியது।

Verse 86

नानारत्नैस्तु खचितं नानारत्नैरलङ्कृतम् / नानारत्नकृतश्शालस्तुङ्गस्तत्राभिवर्तते

அது பலவகை ரத்தினங்களால் பதிக்கப்பட்டதும், பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும்; அங்கே பலரத்தினங்களால் செய்யப்பட்ட உயர்ந்த சிகரமுடைய மாளிகை ஒளிர்கிறது।

Verse 87

एका पङ्क्तिः सहस्रैस्तु स्तम्भस्तियक्प्रवर्तते / तादृशाः पङ्क्तयो बह्व्यः स्तम्भानां तु चतुर्दिशम्

ஒரே வரிசையில் ஆயிரக்கணக்கான தூண்கள் அகலமாகப் பரவுகின்றன; அத்தகைய பல வரிசைகள் நான்கு திசைகளிலும் தூண்களின் அமைப்பாக நிற்கின்றன।

Verse 88

उपर्याच्छादनं चापि पूर्ववद्रत्नदारुभिः / शिवलोकस्तत्र महाञ्जागर्ति स्फुरितद्युतिः

மேலுள்ள மூடுதலும் முன்புபோல ரத்தினமய மரங்களால் அமைந்தது; அங்கே மகத்தான சிவலோகம் துடிக்கும் ஒளியுடன் விழித்தெழுந்ததுபோல் பிரகாசிக்கிறது।

Verse 89

शैवागमा मूर्तिमन्तस्तत्राष्टाविंशतिः स्मृताः / नन्दिभृङ्गिमहाकालप्रमुखास्तत्र चोत्तमाः

அங்கே உருவமுடைய ஷைவ ஆகமங்கள் இருபத்தெட்டு எனக் கூறப்படுகின்றன; மேலும் நந்தி, ப்ருங்கி, மகாகாலன் முதலிய சிறந்த கணங்களும் அங்கே உள்ளனர்।

Verse 90

षड्विंशत्तत्त्वदेवाश्च गजवक्त्राः सहस्रशः / शिवलोकोत्तमे तस्मिन्सहस्रस्तम्भमण्डपे

அந்த உயர்ந்த சிவலோகத்தின் ஆயிரம் தூண்கள் கொண்ட மண்டபத்தில் இருபத்தாறு தத்துவத் தேவர்கள் யானைமுகம் கொண்டு ஆயிரமாயிரமாக இருந்தனர்.

Verse 91

ईशानः सर्वविद्यानामधिपश्चन्द्रशेखरः / ललिताज्ञापालकश्च ललिताज्ञाप्रवर्तकः

ஈசானனாகிய சந்திரசேகரன் எல்லா வித்யைகளுக்கும் அதிபதி; லலிதையின் ஆணையைப் பேணுபவனும் அதையே நடைமுறைப்படுத்துபவனும் ஆவான்.

Verse 92

ललितामन्त्र जापी च नित्यमानन्दमानसः / शैव्या दृष्ट्या स्वभक्तानां ललितामन्त्रसिद्धये

அவன் லலிதா மந்திரத்தை ஜபிப்பவன்; எப்போதும் ஆனந்தமயமான மனத்துடன், சைவத் திருஷ்டியால் தன் பக்தர்களுக்கு லலிதா மந்திரசித்தியை அருள்கிறான்.

Verse 93

अन्तर्बहिस्तमः पुञ्जनिर्भेदनपटी यसीम् / महाप्रकाशरूपां तां मेधाशक्ति प्रकाशयन्

உள்ளும் புறமும் உள்ள இருள் தொகுதியைச் சிதைக்கும் திறன் உடைய அந்த மகாப்ரகாச ரூபமான மேதா சக்தியை அவன் வெளிப்படுத்துகிறான்.

Verse 94

सर्वज्ञः सर्वकर्ता च सहस्रस्तम्भमण्डपे / वर्तमानो महादेव देवीः श्रीभक्तिनिर्भरः / तत्तच्छालान्समाश्रित्य वर्तते कुम्भसंभवः

ஆயிரம் தூண்கள் கொண்ட மண்டபத்தில் இருக்கும் மகாதேவன் அனைத்தையும் அறிந்தவனும் அனைத்தையும் செய்பவனும்; தேவியர்பால் திருபக்தியால் நிறைந்தவன். மேலும் அந்தந்த சாலைகளைச் சார்ந்து கும்பசம்பவனாகிய அகஸ்தியரும் அங்கே தங்குகிறார்.