Adhyaya 24

Verse 1

इति ब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे ललितोपाख्याने करङ्कादिपञ्चसेनापतिवधो नाम त्रयोविंशो ऽध्यायः हतेषु तेषु रोषान्धो निश्वसञ्छून्यकेश्वरः / कुजलाशमिति प्रोचे युयुत्साव्याकुलाशयः

இவ்வாறு பிரம்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில் லலிதோபாக்யானத்தில் ‘கரங்காதி ஐந்து சேனாபதிகள் வதம்’ எனும் இருபத்திமூன்றாம் அதிகாரம். அவர்கள் கொல்லப்பட்டபோது கோபத்தால் குருடான சூன்யகேஸ்வரன் பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டு, போராசையால் கலங்கிய மனத்துடன் ‘குஜலாசம்!’ என்று உரைத்தான்.

Verse 2

भद्र सेनापते ऽस्माकमभद्रं समुपागतम् / करङ्काद्यश्चमूनाथाः कन्दलद्भुजविक्रमाः

ஓ பத்திர சேனாபதி! எங்களுக்கு அமங்கலம் வந்து சேர்ந்தது. கரங்க முதலிய அந்த சேனாதிபதிகள், ஜ்வலிக்கும் புஜவீரியத்துடன் இருந்தவர்கள், (அவர்கள் வீழ்ந்தனர்).

Verse 3

सर्पिणीमायया सर्वगीर्वाणमदभञ्जनाः / पापीयस्या तया गूढमायया विनिपातिताः

தேவர்களின் அகந்தையை நொறுக்கும் அந்த வீரர்கள், அந்தப் பாபிஷ்டையின் ‘சர்ப்பிணி மாயை’யால்—அவளின் மறைமாயையால்—வீழ்த்தப்பட்டனர்.

Verse 4

बलाहकप्रभृतयः सप्त ये सैनिकाधिपाः / तानुदग्रभुजासत्त्वान्प्राहिणु प्रधनं प्रति

பலாககன் முதலிய ஏழு சேனாதிபதிகள் உள்ளனர்; அந்த வலிமைமிகு புஜங்களையுடைய வீரர்களை போர்க்களத்திற்குப் புறப்படச் செய்.

Verse 5

त्रिशतं चाक्षौहिणीनां प्रस्थापय सहैव तैः / ते मर्दयित्वा ललितासैन्यं मायापरायणाः

அவர்களுடன் மூன்றுநூறு அக்ஷௌஹிணி படைகளையும் புறப்படச் செய். மாயையில் திளைக்கும் அவர்கள் லலிதையின் சேனையை நசுக்கி (வெற்றியை நாடுவர்).

Verse 6

अये विजयमाहार्य संप्राप्स्यन्ति ममान्तिकम् / कीकसगर्भसंजातास्ते प्रचण्डपराक्रमाः

ஏ வெற்றியளிப்பவனே! அவர்கள் நிச்சயமாக என் அருகே வந்து சேர்வார்கள். கீகசன் கருவில் பிறந்த அவர்கள் மிகப் பெரும் பராக்கிரமம் உடையோர்.

Verse 7

बलाहकमुखाः सप्त भ्रातरो जयिनः सदा / तेषामवश्यं विजयो भविष्यति रणाङ्गणे

பலாஹகமுகன் முதலிய ஏழு சகோதரர்கள் எப்போதும் வெற்றியாளர்கள்; போர்க்களத்தில் அவர்களுக்கே நிச்சய வெற்றி உண்டு.

Verse 8

इति भण्डासुरेणोक्तः कुटिलाक्षः समाह्वयत् / बलाहकमुखान्सप्त सेनानाथान्मदोत्कटान्

இவ்வாறு பண்டாசுரன் கூறியதும், குடிலாக்ஷன் பலாஹகமுகன் முதலிய ஏழு மதம் மிகுந்த சேனாதிபதிகளை அழைத்தான்.

Verse 9

बलाहकः प्रथमतस्तस्मा त्सूचीमुखो ऽपरः / अन्यः फालमुखश्चैव विकर्णो विकटाननः

முதலில் பலாஹகன்; அதன் பின் சூசீமுகன்; மேலும் பாலமுகன், விகர்ணன், விகடானனன்.

Verse 10

करालायुः करटकः सप्तैते वीर्यशालिनः / भण्डासुरं नमस्कृत्य युद्धकौतूहलोल्वणाः

கராலாயு, கரடகன்—இவ்வேழும் வீரியமிக்கோர்; பண்டாசுரனை வணங்கி, போரின் ஆவலால் மிகுந்தனர்.

Verse 11

कीकसासूनवः सर्वे भ्रातरो ऽन्योन्यमावृताः / अन्योन्यसुसहायाश्च निर्जगमुर्नगरान्तरात्

கீகசனின் புதல்வரான அந்த சகோதரர்கள் அனைவரும் ஒருவரை ஒருவர் சூழ்ந்து, பரஸ்பர உதவியுடன் நகரத்தின் உள்ளிருந்து வெளியே புறப்பட்டனர்।

Verse 12

त्रिशाताक्षौहिणीसेनासेनान्यो ऽन्वगमंस्तदा / उल्लिखन्ति केतुजालैरंबरे घनमण्डलम्

அப்போது முந்நூறு அக்ஷௌஹிணி படைகளின் சேனாதிபதிகள் முன்னே சென்றனர்; கொடிகளின் வலைப்பின்னலால் வானில் மேகமண்டலத்தைத் துடைத்தெழுப்பினர் போல இருந்தது।

Verse 13

घोरसंग्रामिणीपादा घातैर्मर्दितभूतला / पिबन्ति धूलिकाजालैरशेषानपि सागरान्

அவர்களின் கொடிய போர்மிகு பாதங்களின் தாக்குதலால் பூமி நசுங்கியது; தூசியின் வலைப்பின்னலால் அவர்கள் எல்லா கடல்களையும் கூட குடித்துவிடுவது போலத் தோன்றியது।

Verse 14

भेरीनिः साणतंपोट्टपणवानकनिस्वनैः / नभोगुणमयं विश्वमादधानाः पदेपदे

பேரி, நிசாணம், தம்பொட்டம், பணவம், ஆனகம் ஆகியவற்றின் முழக்கத்தால் அவர்கள் ஒவ்வொரு அடியிலும் வானியல்புடைய உலகமெங்கும் நிறையச் செய்தனர்।

Verse 15

त्रिशताक्षौहिणीसेनां तां गृहीत्वा मदेद्धताः / प्रवेष्टुमिव विश्वस्मिन्कैकसेयाः प्रतस्थिरे

முந்நூறு அக்ஷௌஹிணி படையைத் தம்முடன் எடுத்துக் கொண்டு, மதத்தால் திமிருற்ற கைகசேயர்கள் உலகமெங்கும் புகுவதுபோல் புறப்பட்டனர்।

Verse 16

धृतरोषारुणाः सूर्यमण्डलो द्दीप्तकङ्कटाः / उद्दीप्तशस्त्रभरणाश्चेलुर्द्दीप्तोर्ध्वकेशिनः

அவர்கள் கோபத்தால் செம்மை நிறமுற்று, சூரியமண்டலம்போல் ஒளிரும் கங்கணங்களை அணிந்திருந்தனர். எரியும் ஆயுதங்களின் பாரம் தாங்கி, அக்கினிச் சிகைபோல் மேலெழும் கூந்தலுடன் முன்னே சென்றனர்.

Verse 17

सप्त लोकान्प्रमथितुं प्रोषिताः पूर्वमुद्धताः / भण्डासुरेण महता जगद्विजयकारिणा

ஏழு உலகங்களையும் நசுக்குவதற்காக அவர்கள் முன்பே அகந்தையுடன் அனுப்பப்பட்டனர்—உலகவெற்றியைச் செய்பவன் எனப் புகழ்பெற்ற மகா பண்டாசுரனால்.

Verse 18

सप्तलोकविमर्देन तेन दृष्ट्वा महाबलाः / प्रोषिता ललितासैन्यं जेतुकामेन दुर्धिया

ஏழு உலகங்களையும் மிதித்தழித்த அந்த (பண்டாசுரனை)க் கண்டு, பெரும்பலமுடைய அவர்கள் தீய புத்தியுடன் லலிதா சேனையை வெல்ல விரும்பி அனுப்பப்பட்டனர்.

Verse 19

ते पतन्तो रणतलमुच्चलच्छत्रपाणयः / शक्तिसेनामभिमुखं सक्रोधमभिदुद्रुवुः

அவர்கள் போர்க்களத்தில் பாய்ந்து விழுந்தனர்; உயர்த்திய குடைகளை கைகளில் ஏந்தி, கோபத்துடன் சக்திசேனையின் முன் விரைந்தனர்.

Verse 20

मुहुः किलकिलाराबैर्घोषयन्तो दिशो दश / देव्यास्तु सैनिकं यत्र तत्र ते जगमुरुद्धताः

அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் ‘கிலகிலா’ எனும் ஆரவாரத்தால் பத்து திசைகளையும் முழங்கச் செய்து, தேவியின் படை எங்கு இருந்ததோ அங்கெல்லாம் அகந்தையுடன் சென்றடைந்தனர்.

Verse 21

सैन्यं च ललितादेव्याः सन्नद्धं शास्त्रभीषणम् / अभ्यमित्रीणमभवद्बद्धभ्रुकुटिनिष्ठुरम्

லலிதாதேவியின் சேனை ஆயுதங்களால் ஆயத்தமாய், அச்சமூட்டுமாறு இருந்தது; எதிரிகளை நோக்கி பாய்ந்து, புருவம் சுருக்கி கடுமையுடன் நின்றது.

Verse 22

पाशिन्यो मुसलिन्यश्च चक्रिण्यश्चापरा मुने / मुद्गरिण्यः पट्टिशिन्यः कोदण्डिन्यस्तथापराः

முனிவரே! சிலர் பாசம் ஏந்தியவர்கள், சிலர் முசலம் ஏந்தியவர்கள், சிலர் சக்கரம் ஏந்தியவர்கள்; சிலர் முத்கரம், சிலர் பட்டிசம், மேலும் சிலர் கோதண்டம் (வில்) ஏந்தியவர்கள்.

Verse 23

अनेकाःशक्तयस्तीव्रा ललितासैन्यसंगताः / पिबन्त्य इव दैत्याब्धिं सान्निपेतुः सहस्रशः

லலிதாவின் சேனையுடன் இணைந்த எண்ணற்ற தீவிர சக்திகள், தைத்தியக் கடலைக் குடிப்பதுபோல், ஆயிரமாயிரமாக ஒரே நேரத்தில் பாய்ந்தன.

Verse 24

आयातायात हे दुष्टाः पापिन्यो वनिताधमाः / मायापरिग्रहैर्दूरं मोहयन्त्यो जडाशयान्

“வா வா, தீயவர்களே! பாவிகளே, இழிந்த பெண்களே!” என்று கூறி, மாயையின் உபாயங்களால் தூரத்திலிருந்தே மந்த மனங்களை மயக்கத் தொடங்கினர்.

Verse 25

नेष्यामो भवतीरद्य प्रेतनाथनिकेतनम् / श्वसद्भुजगसंकाशैर्बाणैर त्यन्तभीषणैः / इति शक्तीर्भर्त्सयन्तो दानवाश्चक्रुराहवम्

“இன்றே உங்களைப் பிரேதநாதனின் இல்லத்துக்கு அனுப்புவோம்” என்று தானவர்கள் கூறி, சீறிப் பாயும் பாம்பைப் போன்ற மிகப் பயங்கர அம்புகளால் சக்திகளை அச்சுறுத்தி போரிட்டனர்.

Verse 26

काचिच्चिच्छेद दैत्येन्द्रं कण्ठे पट्टिशपातनात् / तद्गलोद्गलितो रक्तपूर ऊर्ध्वमुखो ऽभवत्

ஒரு வீராங்கனை பட்டிசின் வீச்சால் தைத்யேந்திரனின் கழுத்தை வெட்டினாள்; அவன் தொண்டையிலிருந்து இரத்தப் பெருக்கம் மேல்நோக்கி பொங்கி எழுந்தது।

Verse 27

तत्र लग्ना बहुतरा गृध्रा मण्डलतां गताः / तैरेव प्रेतनाथस्य च्छत्रच्छविरुदञ्चिता

அங்கே பல கழுகுகள் கூடி வட்டமாகச் சுழன்றன; அவைகளாலேயே பிரேதநாதனின் மீது குடைபோன்ற நிழல் அலங்கரித்தது।

Verse 28

काचिच्छक्तिः मुरारातिं मुक्तशक्त्यायुधं रणे / लूनतच्छक्तिनैकेन बाणेन व्यलुनीत च

ஒரு வீராங்கனை போரில் முராராதியின் மீது சக்தி ஆயுதத்தை எறிந்தாள்; ஆனால் எறியப்பட்ட அந்த சக்தியை ஒரே அம்பால் வெட்டி வீழ்த்தினாள்।

Verse 29

एका तु गजमारूढा कस्यचिद्दैत्यदुर्मतेः / उरःस्थले स्वकरिणा वप्राघातमशिक्षयत्

மற்றொரு வீராங்கனை யானைமேல் ஏறி, தீய புத்தியுடைய ஒரு தைத்யனின் மார்பிடத்தில் தன் யானையின் துதிக்கையால் கடும் மோதலை ஏற்படுத்தினாள்।

Verse 30

काचित्प्रतिभटारूढं दन्तिनं कुंभसीमनि / खड्गेन सहसा हत्वा गजस्य स्वप्रियं व्यधात्

ஒரு வீராங்கனை எதிரியோடன் ஏறியிருந்த யானையை அதன் கும்பப் பகுதியில் வாளால் திடீரெனக் கொன்று, அந்த யானையின் பிரியமான சவாரியையும் அழித்தாள்।

Verse 31

करमुक्तेन चक्रेण कस्यचिद्देववैरिणः / धनुर्दण्डं द्विधा कृत्वा स्वभ्रुवोः प्रतिमां तनेत्

கையால் எறியப்பட்ட சக்கரத்தால் ஒரு தேவர்க்கு பகைவனின் வில்லின் தண்டை இரண்டாகப் பிளந்து, தன் புருவங்களின் வளைவு போன்ற உருவமாக அதை வளைத்து இழுத்தான்।

Verse 32

शक्तिरन्या शरैः शातैः शातयित्वा विरोधिनः / कृपाणपद्मा रोमाल्यां स्वकीयायां मुदं व्यधात्

மற்றொரு சக்தி கூரிய அம்புகளால் எதிரிகளைச் சிதைத்தாள்; க்ருபாணபத்மா தன் சொந்த ரோமாவளியிலேயே மகிழ்ச்சியைப் பதித்தாள்।

Verse 33

काचिन्मुद्गरपातेन चूर्णयित्वा विरोधिनः / रथ्यक्रनितंबस्य स्वस्य तेनातनोन्मुदम्

ஒருத்தி முத்கரத்தின் அடியால் எதிரிகளைப் பொடியாக்கினாள்; ரத்யக்ர-நிதம்பா அதனால் தன் மகிழ்ச்சியை விரிவாக்கினாள்।

Verse 34

रथकूबरमुग्रेण कस्यचिद्दानवप्रभोः / खड्गेन छिन्दती स्वस्य प्रियमुव्यास्ततान ह

ஒரு தானவத் தலைவனின் கொடுமையான ரதக் கூபரத்தை வாளால் வெட்டிக்கொண்டே, அவள் தன் பிரியமான (வெற்றிப் பேரின்ப) உணர்வை விரிவாக்கினாள்।

Verse 35

अभ्यन्तरं शक्तिसेना दैत्यानां प्रविवेश ह / प्रविवेश च दैत्यानां सेना शक्तिबलान्तरम्

சக்திசேனை தைத்யர்களின் உள்ளகத்திற்குள் புகுந்தது; தைத்யரின் சேனையும் சக்தியின் பலவட்டத்திற்குள் நுழைந்தது।

Verse 36

नीरक्षीरवदत्यन्ताश्लेषं शक्तिसुरद्विषाम् / संकुलाकारतां प्राप्तो युद्धकाले ऽभवत्तदा

அப்போது போர்க்களத்தில் சக்தியுடையோர் மற்றும் தேவர்களை வெறுப்போர் நீரும் பாலும் போல மிக நெருக்கமாகக் கலந்தனர்; அதனால் யுத்தகாலத்தில் களம் மிகச் சிக்கலான வடிவம் பெற்றது.

Verse 37

शक्तीनां खड्गपातेन लूनशुण्डारदद्वयाः / दैत्यानां करिणो मत्ता महाक्रोडा इवाभवन्

சக்திகளின் வாள்வீச்சால் தைத்யர்களின் மதயானைகளின் துதிக்கையும் இரு தந்தங்களும் துண்டாயின; அவர்கள் வெறியுற்று மகா வராகங்களைப் போல ஆனார்கள்.

Verse 38

एवं प्रवृत्ते समरे वीराणां च भयङ्करे / अशक्ये स्मर्तुमप्यन्तं कातरत्ववतां नृणाम् / भीषणानां भीषणे च शस्त्रव्यापारदुर्गमे

இவ்வாறு வீரர்களின் பயங்கரப் போர் எழுந்தது; அது அஞ்சுபவர்களுக்கு முடிவுவரை நினைப்பதற்கும் இயலாதது; பயங்கரங்களில் பயங்கரமானது, ஆயுதச் செயல்களால் அணுக முடியாதது.

Verse 39

बलाहको महागृध्रं वज्रतीक्ष्णमुखादिकम् / कालदण्डोपमं जङ्घाकाण्डे चण्डपराक्रमम्

பலாகன் மகாகிருத்ரனைப் போலவும், வஜ்ரம் போன்ற கூர்மையான முகத்தையுடையவனாகவும் இருந்தான்; அவன் ஜங்கா-பகுதியில் காலதண்டம் போன்ற கொடுமையான வீரத்தைக் கொண்டிருந்தான்.

Verse 40

संहारगुप्तनामानं पूर्वमग्रे समुत्थितम् / धूमवद्धूसराकारं पक्षक्षेपभयङ्करम्

அப்போது ‘ஸம்ஹாரகுப்த’ எனப் பெயருடையவன் முன்பே முன்னணியில் எழுந்தான்; புகைபோல் சாம்பல் நிற வடிவம் கொண்டு, இறக்கை வீச்சால் அச்சம் விளைவிப்பவன்.

Verse 41

आरुह्य विविधंयुद्धं कृतवान्युद्धदुर्मदः / पक्षौ वितत्य क्रोशार्धं स स्थितो भीमनिःस्वनैः / अङ्गारकुण्डवच्चञ्चुं विदार्याभक्षयच्चमूम्

போர்மதம் கொண்டவன் பலவகைப் போரில் ஏறி வந்தான். அரைக் குரோசம் அளவு சிறகுகளை விரித்து, பயங்கர முழக்கத்துடன் நின்றான். அங்காரக் குண்டம் போன்ற அலகால் கிழித்து, படையை விழுங்கினான்.

Verse 42

संहारगुप्तं स महागृध्रः क्रूरविलोचनः / बलाहकमुवाहोच्चैराकृष्टधनुषं रणे

கொடூரக் கண்கள் கொண்ட அந்த மகா கழுகு, ‘சம்ஹார-குப்த’ எனும் அழிவின் மறை வலிமையால் மறைக்கப்பட்டிருந்தது. போரில், உயர்ந்து நின்று வில்லைக் கயிறு இழுத்திருந்த பலாஹகனை அது கண்டது.

Verse 43

बलाहको वपुर्धुन्वन्गृध्रपृष्ठकृतस्थितिः / सपक्षकूटशैलस्थो बलाहक इवाभवत्

பலாஹகன் தன் உடலை அசைத்து, கழுகின் முதுகில் அமர்ந்தான். சிறகுகள் உடைய கூட்-மலையின் மீது நிற்கும் பலாஹகன் போலவே அவன் தோன்றினான்.

Verse 44

सूचीमुखश्च दैत्येन्द्रः सूचीनिष्ठुरपक्षतिम् / काकवाहनमारुह्य कठिनं समरं व्यधात्

‘சூசீமுக’ எனும் தைத்தியேந்திரன், ஊசி போன்ற கடினச் சிறகுகள் உடையவன்; காக-வாகனத்தில் ஏறி, கடுமையான சமரை நிகழ்த்தினான்.

Verse 45

मत्तः पर्वतशृङ्गाभश्चञ्चूदण्डं समुद्वहन् / कालदण्डप्रमाणेन जङ्घाकाण्डेन भीषणः

அவன் மதம் கொண்டவனாய், மலைச் சிகரம் போன்ற பெரும் அலகுத் தண்டைத் தூக்கி இருந்தான். காலதண்டம் அளவான தொடைத் தண்டால் அவன் மிகப் பயங்கரமாகத் தோன்றினான்.

Verse 46

पुष्कलावर्तकसमा जंबालसदृशद्यतिः / क्रोशमात्रायतौ पक्षावुभावपि समुद्वहन्

அவன் புஷ்கலாவர்த்தனைப் போலப் பெரிதும், ஜம்பாலனை ஒத்த உறுதியான உடலுடையவனும் ஆனான். அவனுடைய இரு சிறகுகளும் தலா ஒரு குரோசம் நீளமாய் விரிந்து, அனைத்தையும் தாங்கின.

Verse 47

सूचीमुखाधिष्ठितो ऽसौ करटः कटुवासितः / मर्दयञ्चञ्चुघातेन शक्तीनां मण्डलं महत्

சூசீமுகன் மீது அமர்ந்திருந்த அந்த கரடன் கடுமையான வாசனையுடன் இருந்தான்; தன் அலகின் அடிகளால் சக்திகளின் பெரிய வட்டத்தையே நசுக்கினான்.

Verse 48

अथो फलमुखः फालं गृहीत्वा निजमायुधम् / कङ्कमारुह्य समरे चकाशे गिरिसन्निभम्

அப்போது பலமுகன் தன் ஆயுதமான ‘பாலம்’ என்பதை எடுத்துக் கொண்டு, கங்கின் மீது ஏறி போர்க்களத்தில் மலைபோல் ஒளிர்ந்தான்.

Verse 49

विकर्णाख्यश्च दैत्येन्द्रश्चमूभर्ता महाबलः / भेरुण्डपतनारूढः प्रचण्डयुद्धमातनोत्

விகர்ணன் எனப்படும் மாபலமுடைய தைத்தியேந்திரன், சேனையைத் தாங்குபவன், பேருண்டபதனின் மீது ஏறி மிகக் கொடூரமான போரைக் கிளப்பினான்.

Verse 50

विकटानननामानं विलसत्पट्टिशायुधम् / उवाह समरे चण्डः कुक्कुटो ऽतिभयङ्करः

மிகப் பயங்கரமான சண்டக் குக்குடன், போரில் ‘விகடானனன்’ எனப்படும், ஒளிரும் பட்டிச ஆயுதம் தாங்கியவனைச் சுமந்தான்.

Verse 51

गर्जन्कण्ठस्थरोमाणि हर्षयञ्ज्वलदीक्षणः / पश्यन्पुरः शक्तिसैन्यं चचाल चरणायुधः

கர்ஜனையால் தொண்டையிலே ரோமாஞ்சம் எழச் செய்து, ஜ்வலிக்கும் பார்வையால் மகிழ்ச்சி ஊட்டினான்; முன் நின்ற சக்திசேனையைப் பார்த்து, கால்களையே ஆயுதமாகக் கொண்டு முன்னே நடந்தான்।

Verse 52

करालाक्षश्च भूभर्ता षष्ठो ऽत्यन्तगरिष्ठदः / वज्रनिष्ठुरघोषश्च प्राचलत्प्रेतवाहनः

கராளாக்ஷன் எனும் பூபர்த்தா, ஆறாவதாகவும் மிகப் பாரமான தாக்கம் செய்பவனாகவும்; வஜ்ரம் போல் கடுமையான ஒலியுடன், பிரேதவாகனத்தில் ஏறி முன்னே நகர்ந்தான்।

Verse 53

श्मशानमन्त्रशूरेणतेन संसाधितः पुरा / प्रेतो भूतसमाविष्टस्तमुवाह रणाजिरे

சுடுகாட்டு மந்திரங்களில் வீரனான அவன் முன்பே அதனை வசப்படுத்தியிருந்தான்; பூதங்கள் ஆவி புகுந்த அந்தப் பிரேதம் போர்க்களத்தில் அவனைச் சுமந்து சென்றது।

Verse 54

अवाङ्मुखो दीर्घबाहुः प्रसारितपदद्वयः / प्रोतो वाहनतां प्राप्तःकरालाक्षमथावहत्

கீழ்நோக்கிய முகத்துடன், நீண்ட கரங்களுடன், இரு கால்களையும் விரித்து; அந்தப் பிரேதம் வாகனமாகி, பின்னர் கராளாக்ஷனைச் சுமந்தது।

Verse 55

अन्यः करटको नाम दैत्यसेनाशिखामणिः / सर्दयामास शक्तीनां सैन्यं वेतालवाहनः

கரடகோ எனும் மற்றொருவன், தைத்யசேனையின் சிகாமணி; வேதாளவாகனமாகி, சக்திகளின் சேனையை மிதித்து நசைத்தான்।

Verse 56

योजनायतमूर्तिः सन्वेतालः क्रूरलोचनः / श्मशानभूमौ वेतालो मन्त्रेणानेन साधितः

யோஜன அளவு உயர்ந்த உருவமும், கொடிய கண்களும் உடைய அந்த வேதாளன், சுடுகாட்டில் இம்மந்திரத்தால் சாதிக்கப்பட்டு வசப்படுத்தப்பட்டான்.

Verse 57

मर्दयामास पृतनां शक्तीनां तेन देशितः / तस्य वेतालवर्यस्य वर्तमानोंससीमनि / बहुधायुध्यत तदा शक्तिभिः सह दानवः

அவன் கட்டளையின்படி சக்திகளின் படையை நசுக்கினான். அந்தச் சிறந்த வேதாளனின் தோள்சீமையில் இருந்து கொண்டு, அந்த தானவன் அப்போது சக்திகளுடன் பலவிதமாகப் போரிட்டான்.

Verse 58

एवमेते खलात्मानः सप्त सप्तार्णवोपमाः / शक्तीनां सैनिकं तत्र व्याकुलीचक्रुरुद्धताः

இவ்வாறு தீய இயல்புடைய அந்த ஏழு பேர், ஏழு கடல்களைப் போன்ற பெருமையுடன் மிதந்து, அங்கே சக்திகளின் படையை கலக்கமடையச் செய்தனர்.

Verse 59

ते सप्त पूर्वं तपसा सवितारमतोषयन् / तेन दत्तो वरस्तेषां तपस्तुष्टेन भास्वता

அந்த ஏழு பேர் முன்பு தவத்தால் சவிதா (சூரியதேவன்) அவரை மகிழ்வித்தனர்; தவத்தில் திருப்தியடைந்த அந்த ஒளிமிகு தேவன் அவர்களுக்கு வரம் அளித்தான்.

Verse 60

कैकसेया महाभागा भवतां तपसाधुना / परितुष्टो ऽस्मि भद्रं वो भवन्तो वृणतां वरम्

ஓ கைகசேய மகாபாகர்களே! உங்கள் நன்னடத்த தவத்தால் நான் மிகுந்த திருப்தியடைந்தேன்; உங்களுக்கு மங்களம் உண்டாக—நீங்கள் வரம் வேண்டுங்கள்.

Verse 61

इत्युक्ते दिननाथेन कैकसेयास्तपः कृशाः / प्रार्थयामासुरत्यर्थं दुर्दान्तं वरमीदृशम्

தினநாதன் இவ்வாறு கூறியதும், தவத்தால் மெலிந்த கைகசேயர்கள் மிகுந்த ஆவலுடன் இத்தகைய அடக்கமுடியாத வரத்தை வேண்டினர்.

Verse 62

रणेषु सन्निधातव्यमस्माकं नेत्रकुक्षिषु / भवता घोरतेजोभिर्दहता प्रतिरोधिनः

பிரபுவே! போர்களில் எங்கள் கண்களிலும் வயிற்றிலும் நீர் சன்னிதியாக இருந்து, உமது பயங்கரத் தேஜஸால் எதிர்ப்பவர்களைச் சுட்டெரியச் செய்யும்.

Verse 63

त्वया यदा सन्निहितं तपनास्माकमक्षिषु / तदाक्षिविषयः सर्वो निश्चेष्टो भवतात्प्रभो

பிரபுவே தபனே! நீர் எங்கள் கண்களில் சன்னிதியாக இருக்கும் போது, கண் நோக்கும் எல்லாவற்றும் அசையாது நின்றிடுக.

Verse 64

त्वत्सान्निध्यसमिद्धेन नेत्रेणास्माकमीक्षिताः / स्तब्धशस्त्रा भविष्यन्ति प्रतिरोधकसैनिकाः

உமது சன்னிதியால் தீப்பற்றிய எங்கள் கண்களால் எவரை நோக்கினாலும், எதிர்ப்புப் படையினரின் ஆயுதங்கள் உறைந்து நின்றிடுக.

Verse 65

ततः स्तब्धेषु शस्त्रेषु वीक्षणादेव नः प्रभो / निश्चेष्टा रिपवो ऽस्माभिर्हन्तव्याः सुकरत्वतः

பிரபுவே! அப்போது ஆயுதங்கள் உறைந்தபின், எங்கள் பார்வையாலேயே பகைவர்கள் அசையாது இருந்து, நாங்கள் அவர்களை எளிதில் வதம் செய்ய இயல்க.

Verse 66

इति पूर्वं वरः प्राप्तः कैकसेयौर्दिवाकरात् / वरदानेन ते तत्र युद्धे चेरुर्मधोद्धताः

இவ்வாறு முன்பு கைகசேயர் இருவரும் திவாகரன் (சூரியன்) அருளிய வரத்தைப் பெற்றனர். அந்த வரதானத்தின் பலத்தால் அவர்கள் அங்கே போரில் மதமுற்றவர்களாய் உலாவினர்.

Verse 67

अथ सूर्यसमाविष्टनेत्रैस्तेस्तु निरीक्षिताः / शक्तयः स्तब्धशस्त्रौघा विफलोत्सा हतां गताः

பின்பு சூரியன் புகுந்த கண்களுடன் அவர்கள் அவர்களை நோக்கினர். அப்போது அவர்களின் சக்திகளும் ஆயுதக் கூட்டங்களும் உறைந்து, முயற்சி பயனின்றி, அவர்கள் தோல்வியடைந்த நிலையை அடைந்தனர்.

Verse 68

कीकसातनयैस्तैस्तु सप्तभिः सत्त्वशालिभिः / विष्टंभितास्त्रशस्त्राणां शक्तीनां नोद्यमो ऽभवत्

ஆனால் கீகசாவின் அந்த ஏழு வீரமிகு புதல்வர்கள் அவர்களின் அஸ்திர-சஸ்திரங்களையும் சக்திகளையும் தடுத்து நிறுத்தினர்; ஆகவே அவர்களுக்கு முயற்சி எழவில்லை.

Verse 69

उद्यमे क्रियभाणे ऽपि शस्त्रस्तम्भेन भूयसा / अभिभूताः सनिश्वासं शक्तयो जोषमासत

முயற்சியும் செயற்பாடும் இருந்தபோதும், மிகுதியான ஆயுதத் தடை காரணமாக அவர்கள் அடக்கப்பட்டனர்; அவர்களின் சக்திகள் நெடுமூச்சுடன் அமைதியடைந்தன.

Verse 70

अथ ते वासरं प्राप्य नानाप्रहरणोद्यताः / व्यमर्दयञ्छक्तिसैन्यं दैत्याः स्वस्वामिदेशिताः

பின்பு பகல் வந்ததும், பலவகை ஆயுதங்களுடன் எழுந்த அந்த தைத்யர்கள் தத்தம் ஆண்டவர்களின் ஆணையின்படி சக்திகளின் சேனையை நசுக்கத் தொடங்கினர்.

Verse 71

शक्तयस्तास्तु सैन्येन निर्व्यापारा निरायुधाः / अक्षुभ्यन्त शरैस्तेषां वज्रकङ्कटभोदिभिः

அந்த சக்திகள் படையால் செயல் இழந்து ஆயுதமின்றி ஆனன. வஜ்ரம் போல் கவசம் கிழிக்கும் அம்புகளால் அவை கலங்கி உலையின.

Verse 72

शक्तयो दैत्यशस्त्रौधैर्विद्धगात्राः सृतामृजः / सुपल्लवा रणे रेजुः कङ्कोललतिका इव

தைத்யரின் ஆயுதக் கூட்டத்தால் அவற்றின் உடல் குத்துண்டு இரத்தம் வழிந்தது. ஆயினும் போரில் அவை இளம்பல்லவம் போல் ஒளிர்ந்தன; கங்கோலக் கொடிகள் போல.

Verse 73

हाहाकारं वितन्वत्यः प्रपन्ना ललितेश्वरीम् / चुक्रुशुः शक्तयः सर्वास्तैः स्तंभितनिजायुधाः

அலறலைப் பரப்பியவாறு லலிதேஸ்வரியைச் சரணடைந்தன. தம் ஆயுதங்கள் உறைந்து நின்றதால் எல்லாச் சக்திகளும் கதறின.

Verse 74

अथ देव्याज्ञया दण्डनाथा प्रत्यङ्गरक्षिणी / तिरस्करणिका देवी समुत्तस्थौ रणाजिरे

அப்போது தேவியின் ஆணையால் தண்டநாதா, பிரத்யங்கரக்ஷிணி எனும் திரஸ்கரணிகா தேவி போர்க்களத்தில் எழுந்து நின்றாள்.

Verse 75

तमोलिप्ताह्वयं नाम विमानं सर्वतोमुखम् / महामाया समारुह्य शक्तीनामभयं व्यधात्

‘தமோலிப்த’ எனும் அனைத்துத் திசைமுக விமானத்தில் ஏறி மகாமாயை சக்திகளுக்கு அபயம் அளித்தாள்.

Verse 76

तमालश्यामलाकारा श्यामकञ्चुकधारिणी / श्यामच्छाये तमोलिप्ते श्यामयुक्ततुरङ्गमे

அவள் தமால மரம்போல் கருநீல வடிவுடையவள்; கருநீல கஞ்சுகம் அணிந்தவள்; கருநீல நிழலில் மூடப்பட்டு, இருளால் லேபிக்கப்பட்டு, கருநீல குதிரைகள் இணைந்த ரதத்தில் அமர்ந்திருந்தாள்।

Verse 77

वासन्ती मोहनाभिख्यं धनुरादाय सस्वनम् / सिंहनादं विनद्येषूनवर्षत्सर्पसन्निभान्

அப்போது வாஸந்தி ‘மோஹன’ எனப் புகழ்பெற்ற வில்லை ஒலியுடன் எடுத்தாள்; சிங்கநாதம் செய்து பாம்புபோன்ற அம்புகளை மழையெனப் பொழிந்தாள்।

Verse 78

कृष्णरूपभुजङ्ग भानधोमुसलसंनिभान् / मोहनास्त्रविनिष्ठ्यूतान्बाणान्दैत्या न सेहिरे

கருநிற வடிவமாய், பாம்பு-ஒளிபோலவும் புகைமூட்டுக் கொடுங்கோல்போலவும் தோன்றிய—மோஹனாஸ்திரத்தால் விடப்பட்ட அந்த அம்புகளை தைத்யர்கள் சகிக்கவில்லை।

Verse 79

इतस्ततो मर्द्यमाना महामायाशिलीमुखैः / प्रकोपं परमं प्राप्ता बलाहकमुखाः खलाः

மகாமாயையின் கூர்மையான அம்புகளால் இங்கும் அங்கும் நசுக்கப்பட்டு, மேகமுகம் கொண்ட அந்த தீயோர் மிகுந்த கோபத்தை அடைந்தனர்।

Verse 80

अथो तिरस्करण्यंबा दण्डनाथानिदेशतः / अन्धाभिधं महास्त्रं सा मुमोच द्विषतां गणे

அப்போது தண்டநாதனின் ஆணைப்படி திரஸ்கரணீ அம்பா பகைவர்களின் கூட்டத்தின் மீது ‘அந்த’ எனப்படும் மகாஸ்திரத்தை ஏவினாள்।

Verse 81

बलाहकाद्यास्ते सप्त दिननाथवरोद्धताः / अन्धास्त्रेण निजं नेत्रं दधिरे च्छादितं यथा

பலாஹக முதலிய அந்த ஏழுவரும், தினநாதன் அளித்த வரத்தால் அகந்தையுற்று, அந்தாஸ்திரத்தால் தம் கண்களைப் போல மூடிக்கொண்டனர்.

Verse 82

तिरस्करणिकादेव्या महामोहनधन्वनः / उद्गतेनान्धबाणेन चक्षुस्तेषां व्यधीयत

திரஸ்கரணிகா தேவியின் மஹாமோகன வில்லிலிருந்து எழுந்த அந்தப் பாணம் அவர்களின் கண்களைத் துளைத்தது.

Verse 83

अन्धीकृताश्च ते सप्त न तु प्रैक्षन्त किञ्चन / तद्वीक्षणस्य विरहाच्छस्त्रस्तम्भः क्षयं गतः

அந்த ஏழுவரும் குருடாக்கப்பட்டதால் எதையும் காணவில்லை; அவர்களின் பார்வையின்மை காரணமாக ஆயுதத் தடைவும் சிதைந்தது.

Verse 84

पुनः ससिंहनादं ताः प्रोद्यतायुधपाणयः / चक्रुः समरसन्नाहं दैत्यानां प्रजिघांसया

மீண்டும் சிங்கநாதம் செய்து, உயர்த்திய ஆயுதங்களுடன், தைத்யர்களை அழிக்க விரும்பி அவர்கள் போருக்குத் தயாரானார்கள்.

Verse 85

तिरस्करणिकां देवीमग्रे कृत्वा महाबलाम् / सदुपायप्रसङ्गेन भृशं तुष्टा रणं व्यधुः

மஹாபலமுடைய திரஸ்கரணிகா தேவியை முன்னிறுத்தி, நல்ல உபாயம் கிட்டியதால் அவர்கள் மிக மகிழ்ந்து போரில் ஈடுபட்டனர்.

Verse 86

साधुसाधु महाभागे तिरस्करणिकांबिके / स्थाने कृततिरस्कारा द्विपामेषां दुरात्मनाम्

சாது சாது, மகாபாகே திரஸ்கரணிகா அம்பிகே! இத்தீய மனத்தையுடைய இருபாதர்களை உரிய இடத்தில் நீ முறையாகத் தள்ளுபடி செய்தாய்.

Verse 87

त्वं हि दुर्जननेत्राणां तिरस्कारमहौषधी / त्वया बद्धदृशानेन दैत्यचक्रेण भूयते

நீயே துர்ஜனரின் கண்களுக்கு இகழ்ச்சியெனும் மஹௌஷதம்; நீ அவர்களின் பார்வையை கட்டியதால் தைத்தியச் சக்கரம் மேலும் தளர்கிறது.

Verse 88

देवकार्यमिदं देवि त्वया सम्यगनुष्टितम् / अस्मादृशामजय्येषु यदेषु व्यसनं कृतम्

தேவி! இது தேவர்களின் காரியம்; நீ இதை முறையாக நிறைவேற்றினாய், ஏனெனில் எங்களைப் போன்ற அஜேயர்மீதும் இவர்களுக்கு துன்பத்தை ஏற்படுத்தினாய்.

Verse 89

तत्त्वयैव दुराचारानेतान्सप्त महासुरान् / निहतांल्ललिता श्रुत्वा सन्तोषं परमाप्स्यति

உன் கையாலேயே இத்தீய ஒழுக்கமுடைய ஏழு மஹாஸுரர்கள் அழிக்கப்பட்டனர் என்று கேட்டு லலிதா பரம திருப்தி அடைவாள்.

Verse 90

एवं त्वया विरचिते दण्डिनीप्रीति माप्स्यति / मन्त्रिण्यपि महाभागायास्यत्येव परां मुदम्

இவ்வாறு நீ செய்ததால் தண்டினி மகிழ்வாள்; மகாபாகையான மந்திரிணியும் நிச்சயமாக பரம ஆனந்தம் அடைவாள்.

Verse 91

तस्मात्त्वमेव सप्तैतान्निगृहण रणाजिरे / एषां सैन्यं तु निखिलं नाशयाम उदायुधाः

ஆகையால் நீயே போர்க்களத்தில் இவ்வேழுவரையும் அடக்கு; நாங்கள் ஆயுதம் ஏந்தி அவர்களின் முழுச் சேனையையும் அழிப்போம்.

Verse 92

इत्युक्त्वा प्रेरिता ताभिः शक्तिभियुर्द्धकौतुकान् / तमोलिप्तेन यानेन बलाहकबलं ययौ

இவ்வாறு கூறி, அந்த சக்திகளால் தூண்டப்பட்டு போர்வெறியுடன், இருளால் மூடப்பட்ட வாகனத்தில் ஏறி பலாஹகப் படையினிடம் சென்றான்.

Verse 93

तामायान्तीं समावेक्ष्य ते सप्ताथ सुराधमाः / पुनरेव च सावित्रं वरं सस्मरुरञ्जसा

அவள் வருவதைக் கண்டு, அந்த ஏழு கீழ்மையான தேவர்கள் மீண்டும் எளிதாக சாவித்ர வரத்தை நினைத்தனர்.

Verse 94

प्रविष्टमपि सावित्रं नाशकं तन्निरोधने / तिरस्कृतं तु नेत्रस्थं तिरस्करणितेजसा

சாவித்ர வரம் உள்ளே புகுந்திருந்தும் அவனைத் தடுக்க அழிப்பதாக அமையவில்லை; கண்களில் இருந்தும் அவமதிப்பின் ஒளியால் மறைக்கப்பட்டது.

Verse 95

वरदानास्त्ररोषान्धं महाबलपराक्रमम् / अस्त्रेण च रुषा चान्धं बलाहकमहासुरम् / आकृष्य केशेष्वसिना चकर्तान्तर्धिदेवता

வரதானமும் ஆயுதமும் கோபமும் காரணமாக குருடான, மாபெரும் வலிமை-வீரம் கொண்ட அந்த பலாஹக மகாசுரனை—ஆயுதமும் சினமும் கொண்டு மயங்கியவனை—அந்தர்தி தேவதை முடியைப் பிடித்து இழுத்து வாளால் வெட்டினான்.

Verse 96

तस्य वाहनगृध्रस्य लुनाना पत्रिणा शिरः / सूचीमुखस्याभिमुखं तिरस्करणिका व्रजत्

அவனுடைய வாகனமான கழுகின் தலை இறகுடைய ஆயுதத்தால் வெட்டப்பட்டது; திரஸ்கரணிகா சூசிமுகனின் முன்னே சென்றாள்.

Verse 97

तस्य पट्टिशपातेन विलूय कठिनं शिरः / अन्येषामपि पञ्चानां पञ्चत्वमकरोच्छनैः

அவனுடைய பட்டிசின் தாக்குதலால் கடினத் தலை நொறுங்கியது; மற்ற ஐவரையும் அவள் மெதுவாக மரணத்திற்குக் கொண்டுசென்றாள்.

Verse 98

तैः सप्तदैत्यमुण्डैश्चग्रथितान्योन्यकेशकैः / हारदाम गले कृत्वा ननादान्तर्धिदेवता

ஒருவரின் முடியை மற்றொருவருடன் பின்னி இணைத்த ஏழு அசுரத் தலைகளை மாலையாகக் கழுத்தில் அணிந்து அந்தர்திதேவதை முழங்கினாள்.

Verse 99

समस्तमपि तत्सैन्यं शक्तयः क्रोधसूर्च्छिताः / हत्वा तद्रक्तसलिलैर्बह्वीः प्रावाहयन्नदीः

கோபத்தில் மயங்கிய சக்திகள் அந்த முழுப் படையையும் கொன்றன; அவர்களின் இரத்த வெள்ளத்தால் பல நதிகள் ஓடின.

Verse 100

तत्राश्चर्यमभूद्भूरि माहामायांबिकाकृतम् / बलाहकादिसेनान्यां दृष्टिरोधनवैभवात्

அங்கே மகாமாயா அம்பிகை செய்த பெரும் அதிசயம் நிகழ்ந்தது; பலாகக முதலிய சேனாதிபதிகளின் பார்வையைத் தடுத்த மகிமையால்.

Verse 101

हतशिष्टाः कतिपया बहुवित्राससङ्कुलाः / शरणं जग्मुरत्यार्त्ताः क्रन्दन्तं शून्यकेश्वरम्

சிலர் மட்டும் உயிர்தப்பி, பலவித அச்சத்தால் கலங்கித் துயருற்றவர்களாய், அழுது கொண்டிருந்த சூன்யகேஸ்வரனைச் சரணடைந்தனர்।

Verse 102

दण्डिनीं च महामायां प्रशंसन्ति मुहुर्मुहुः / प्रसादमपरं चक्षुस्तस्या आदायपिप्रियुः

அவர்கள் தண்டினி மகாமாயையை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்தனர்; அவளுடைய இன்னொரு அருளாகிய ‘கண்-வரம்’ பெற்றுத் திருப்தியடைந்தனர்।

Verse 103

साधुसाध्विति तत्रस्थाः शक्तयः कम्पमौलयः / तिरस्करणिकां देवीमश्लाघन्त पदेपदे

அங்கே இருந்த சக்திகள், நடுங்கும் கிரீடங்களுடன் ‘சாது! சாது!’ என்று கூறி, திரஸ்கரணிகா தேவியை அடியடியாகப் புகழ்ந்தனர்।