Adhyaya 15

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने मदनकामेश्वरप्रादुर्भावो नाम चतुर्दशो ऽध्यायः तच्छ्रुत्वा वचनं देवी मन्दस्मितमुखांबुजा / उवाच स ततो वाक्यं ब्रह्मविष्णुमुखान्सुरान्

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில், ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில், லலிதோபாக்யானத்தில் ‘மதனகாமேஸ்வரப் பிராதுர்பாவம்’ எனும் பதினான்காம் அத்தியாயம். அதை கேட்ட மெல்லிய புன்னகையுடன் முகத் தாமரையுடைய தேவி, பிரஹ்மா–விஷ்ணு முதலிய தேவர்களிடம் உரைத்தாள்.

Verse 2

स्वतन्त्राहं सदा देवाः स्वेच्छाचारविहारिणी / ममानुरूपचरितो भविता तु मम प्रियः

தேவர்களே! நான் எப்போதும் சுதந்திரமானவள்; என் விருப்பப்படி நடந்து உலாவுபவள்; எனது பிரியனும் எனக்கு ஏற்ற குணநடையுடையவனாகவே இருப்பான்।

Verse 3

तथेति तत्प्रतिश्रुत्य सर्वेर्देवैः पितामहः / उवाच च महादेवीं धर्मार्थसहितं वचः

‘அப்படியே’ என்று எல்லா தேவர்களிடமிருந்தும் உறுதியை கேட்ட பிதாமகன் பிரஹ்மா, மகாதேவியிடம் தர்மமும் அர்த்தமும் உடைய வார்த்தைகளை உரைத்தான்।

Verse 4

कालक्रीता क्रयक्रीता पितृदत्ता स्वयंयुता / नारीपुरुषयोरेवमुद्वाहस्तु चतुर्विधः

காலக்ரீதா, க்ரயக்ரீதா, பித்ருதத்தா, ஸ்வயம் யுதா—இவ்வாறு பெண்-ஆண் திருமணம் நான்கு வகையாகக் கூறப்படுகிறது।

Verse 5

कालक्रीता तु वेश्या स्यात्क्रयक्रीता तु दासिका / गन्धर्वोद्वाहिता युक्ता भार्या स्यात्पितृदत्तका

காலவரையறை கொண்ட விலைக்குப் பெறப்பட்டவள் வேசியெனப்படும்; விலைகொடுத்து வாங்கப்பட்டவள் தாசியெனப்படும். கந்தர்வவிவாகத்தால் இணைந்தவள் மனைவி; தந்தையால் அளிக்கப்பட்ட கன்யையும் மனைவியே எனக் கருதப்படும்.

Verse 6

समानधर्मिणी युक्ता भार्या पितृवशंवदा / यदद्वैतं परं ब्रह्म सदसद्भाववर्जितम्

சமதர்மிணியாக இருந்து தந்தையின் ஆணைக்குக் கீழ்ப்படிவாள் மனைவியெனப்படும். அந்த பரம்பிரம்மம் அத்வைதம்; சத்-அசத் பாவங்களிலிருந்து விலகியது.

Verse 7

चिदानन्दात्मकं तस्मात्प्रकृतिः समजायत / त्वमेवासीच्च तद्ब्रह्म प्रकृतिः सा त्वमेव हि

சித்-ஆனந்த ஸ்வரூபமான அதிலிருந்து பிரகృతి தோன்றியது. அந்தப் பிரம்மம் நீயே; அந்தப் பிரகுதியும் நிச்சயமாக நீயே.

Verse 8

त्वमेवानादिरखिला कार्यकारणरूपिणी / त्वामेव हि विचिन्वन्ति योगिनः सनकादयः

நீயே அனாதி, அனைத்துமாய், காரியம்-காரணம் எனும் ரூபமுடையவள். சனக முதலிய யோகிகள் உன்னையே இடையறாது ஆராய்கின்றனர்.

Verse 9

सदसत्कर्मरूपां च व्यक्ताव्यक्तो दयात्मिकाम् / त्वामेव हि प्रशंसंति पञ्चब्रह्मस्वरूपिणीम्

நீயே சத்-அசத் கர்மரூபமுடையவள்; வெளிப்பட்டதும் வெளிப்படாததும் ஆகிய ரூபமுடையவள்; கருணைமயமானவள். பஞ்சபிரம்ம ஸ்வரூபிணியாக உன்னையே புகழ்கின்றனர்.

Verse 10

त्वामेव हि सृजस्यादौ त्वमेव ह्यवसि क्षणात् / भजस्व पुरुषं कञ्चिल्लोकानुग्रहकाम्यया

நீயே ஆதியில் படைக்கிறாய்; நீயே கணநேரத்தில் காக்கிறாய்; உலகங்களின் அருளுக்காக ஏதோ ஒரு புருஷனை ஏற்றுக்கொள்.

Verse 11

इति विज्ञापिता देवी ब्रह्मणा सकलैः सुरैः / स्रजमुद्यम्य हस्तेन चक्षेप गगनान्तरे

இவ்வாறு பிரம்மாவும் எல்லா தேவர்களும் விண்ணப்பித்தபோது, தேவி கையில் மாலையை உயர்த்தி ஆகாய நடுவே எறிந்தாள்.

Verse 12

तयोत्सृष्टा हि सा माला शोभयन्ती नभस्थलम् / पपात कण्ठदेशे हि तदा कामेश्वरस्य तु

அவர்கள் எறிந்த அந்த மாலை வான்மண்டலத்தை அலங்கரித்தபடி அப்போது காமேஸ்வரரின் கழுத்துப் பகுதியில் விழுந்தது.

Verse 13

ततो मुमुदिरे देवा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः / ववृषुः पुष्पवर्षाणि मन्दवातेरिता घनाः

அப்போது பிரம்மா-விஷ்ணு முதலிய தேவர்கள் மகிழ்ந்தனர்; மெல்லிய காற்றால் உந்தப்பட்ட மேகங்கள் மலர்மழை பொழிந்தன.

Verse 14

अथोवाच विधाता तु भगवन्तं जनार्दनम् / कर्तव्यो विधिनोद्वाहस्त्वनयोः शिवयोर्हरे

பின்பு விதாதா (பிரம்மா) பகவான் ஜனார்தனனை நோக்கி—ஹரே! இவ்விரு சிவ-சிவையின் திருமணத்தை விதிப்படி நடத்த வேண்டும் என்றார்.

Verse 15

मुहुर्तो देवसम्प्राप्तो जगन्मङ्गलकारकः / त्वद्रूपा हि महादेवी सहजश्च भवानपि

இந்தப் புனித முகூர்த்தம் தேவர்களால் அடையப்பட்டது; இது உலகிற்கு மங்களம் தருவது. மகாதேவி உண்மையில் உன் ரூபமே; நீயும் இயல்பாகவே அவளின் துணையாவாய்।

Verse 16

दातुमर्हसि कल्याणीमस्मै कामशिवाय तु / तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवदेवस्त्रिविक्रमः

இந்தக் காமசிவனுக்குக் கல்யாணியை (மங்கல தேவியை) அளிக்க நீ தகுதியுடையவள். அவன் சொற்களை கேட்டதும் தேவர்களின் தேவன் திரிவிக்ரமன் (ஒப்பினான்).

Verse 17

ददौ तस्यै विधानेन प्रीत्या तां शङ्कराय तु / देवर्षिपितृमुख्यानां सर्वेषां देवयोगिनाम्

அவன் விதிமுறையின்படி, அன்புடன் அவளை சங்கரனுக்கு அளித்தான்; தேவரிஷிகள், பித்ருமுதன்மையோர் மற்றும் எல்லா தேவயோகிகளும் சாட்சியாய் இருந்தனர்।

Verse 18

कल्याणं कारयामास शिवयोरादिकेशवः / उपायनानि प्रददुः सर्वे ब्रह्मादयः सुराः

ஆதிகேசவன் சிவன்-தேவியின் கல்யாணத்தை நடத்தினான். பிரம்மா முதலிய எல்லா தேவர்களும் காணிக்கைகள் அளித்தனர்।

Verse 19

ददौ ब्रह्मेक्षुचापं तु वज्रसारमनश्वरम् / तयोः पुष्पायुधं प्रादादम्लानं हरिरव्ययम्

பிரம்மா வைரச் சாரமுடைய, அழியாத கரும்பு வில்லை அளித்தான். அவ்யயனான ஹரி அவர்களிருவருக்கும் வாடாத மலராயுதத்தை வழங்கினான்.

Verse 20

नागपाशं ददौ ताभ्यां वरुणो यादसांपतिः / अङ्कुशं च ददौ ताभ्यां विश्वकर्मा विशांपतिः

நீர்வாழ் உயிர்களின் அதிபதி வருணன் அவர்களுக்கு நாகபாசத்தை அளித்தான்; மக்களின் அதிபதி விஸ்வகர்மா அவர்களுக்கு அங்குசத்தையும் வழங்கினான்.

Verse 21

किरीटमग्निः प्रायच्छत्ताटङ्कौ चन्द्रभास्करौ / नवरत्नमयीं भूषां प्रादाद्रत्नाकरः स्वयम्

அக்னி கிரீடத்தை அளித்தான்; சந்திரனும் சூரியனும் காதணிகளைத் தந்தனர்; மேலும் ரத்னாகரன் தானே நவரத்தினமயமான ஆபரணப் பூஷணத்தை அர்ப்பணித்தான்.

Verse 22

ददौ सुराणामधिपो मधुपात्रमथाक्षयम् / चिन्तामणिमयीं मालां कुबेरः प्रददौ तदा

தேவர்களின் அதிபதி அழியாத மதுபாத்திரத்தை அளித்தான்; அப்போது குபேரன் சிந்தாமணி மயமான மாலையை வழங்கினான்.

Verse 23

साम्राज्यसूचकं छत्रं ददौ लक्ष्मीपतिः स्वयम् / गङ्गा च यमुना ताभ्यां चामरे चन्द्रभास्वरे

லட்சுமிபதி தானே பேரரசைச் சுட்டும் குடையை அளித்தான்; கங்கையும் யமுனையும் நிலவொளி போல் பிரகாசிக்கும் சாமரங்களை அவர்களுக்கு வழங்கின.

Verse 24

अष्टौ च वसवो रुद्रा आदित्याश्चाश्विनौ तथा / दिक्पाला मरुतः साध्या गन्धर्वाः प्रमथेश्वराः / स्वानिस्वान्यायुधान्यस्यै प्रददुः परितोषिताः

எட்டு வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், அஸ்வினிக் குமாரர்கள்; திக்பாலர்கள், மருதர்கள், சாத்யர்கள், கந்தர்வர்கள், பிரமத ஈஸ்வரர்கள்—அனைவரும் மகிழ்ந்து அவளுக்குத் தத்தம் ஆயுதங்களை வழங்கினர்.

Verse 25

रथांश्च तुरगान्नागान्महावेगान्महाबलान् / उष्टानरोगानश्वांस्तान्क्षुत्तृष्णापरिवर्जितान् / ददुर्वज्रोपमाकारान्सायुधान्सपरिच्छदान्

அவர்கள் ரதங்கள், குதிரைகள், யானைகள்—மிகுந்த வேகமும் பெரும் பலமும் உடையவை—மேலும் நோயற்ற ஒட்டகங்கள், பசி தாகமற்ற அச்வங்கள் ஆகியவற்றை அளித்தனர்; வஜ்ரம் போன்ற வடிவம் கொண்டவை, ஆயுதங்களுடனும் முழுச் சாமான்களுடனும் கூடியவை।

Verse 26

अथाभिषेकमातेनुः साम्राज्ये शिवयोः शिवम् / अथाकरोद्विमानं च नाम्ना तु कुसुमाकरम्

பின்னர் சிவ தம்பதியரின் பேரரசில் மங்களகரமான அபிஷேகத்தை நிகழ்த்தினர்; அதன் பின் ‘குசுமாகரம்’ எனப் பெயருடைய ஒரு திவ்ய விமானத்தை உருவாக்கினர்।

Verse 27

विधाताम्लानमालं वै नित्यं चाभेद्यमायुधैः / दिवि भुव्यन्तरिक्षे च कामगं सुसमृद्धिमत्

விதாதா ஒருபோதும் வாடாத மாலையையும், ஆயுதங்களால் என்றும் ஊடுருவ இயலாததையும் அளித்தார்; அது விண்ணிலும் மண்ணிலும் ஆகாயத்திலும் விருப்பம்போல் செல்லக்கூடியது, பேர்செல்வம் நிறைந்தது।

Verse 28

यद्गन्धघ्राणमात्रेण भ्रान्तिरोगक्षुर्धातयः / तत्क्षणादेव नश्यन्ति मनोह्लादकरं शुभम्

அதன் மணத்தை வெறும் நுகர்வதாலேயே மயக்கம், நோய் மற்றும் சிறிய தாது-குறைபாடுகள் அந்தக் கணமே அழிகின்றன; அது மங்களகரமும் மனத்தை மகிழ்விப்பதும் ஆகும்।

Verse 29

तद्विमानमथारोप्य तावुभौ दिव्यदंपती / चामख्याजनच्छत्रध्वजयष्टिमनोहरम्

பின்னர் அந்த திவ்ய தம்பதியர் அந்த விமானத்தில் ஏறினர்; அது சாமரம், விசிறி, குடை, கொடி, தண்டுகள் ஆகியவற்றால் மனோகரமாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது।

Verse 30

वीणावेणुमृदङ्गादिविविधैस्तौर्यवादनैः / सेव्यमाना सुरगणैर्निर्गत्य नृपमन्दिरात्

வீணை, வேணு, மிருதங்கம் முதலிய பலவகை இசைக்கருவிகளின் இனிய ஒலியால் சூழப்பட்டு, தேவர்கணங்களால் சேவிக்கப் பெற்று, அவள் அரசமாளிகையிலிருந்து வெளியே வந்தாள்।

Verse 31

ययौ वीथीं विहारेशा शोभयन्ती निजौजसा / प्रतिहर्म्याग्रसंस्थाभिरप्सरोभिः सहस्रशः

விளையாட்டின் அதிபதியான அவள் தன் ஒளியால் வீதியை அழகுபடுத்தி, மாளிகைகளின் முன்புறங்களில் நின்ற ஆயிரக்கணக்கான அப்சரைகளுடன் சென்றாள்।

Verse 32

सलाजाक्षतहस्ताभिः पुरन्ध्रीभिश्च वर्षिता / गाथाभिर्मङ्गलार्थाभिर्वीणावेण्वादिनिस्वनैः / तुष्यन्ती वीवीथिवीथीषु मन्दमन्दमथाययौ

பெண்கள் கைகளில் லாஜா மற்றும் அக்ஷதம் கொண்டு அவள்மேல் தூவினர்; மங்களப் பாடல்கள் பாடப்பட்டன, வீணை-வேணு முதலிய ஒலிகள் முழங்கின; அவள் மகிழ்ந்து வீதி வீதியாக மெதுவாக நடந்தாள்।

Verse 33

प्रतिगृह्याप्स रोभिस्तु कृतं नीराजनाविधिम् / अवरुह्य विमानग्रात्प्रविवेश महासभाम्

அப்சரைகள் செய்த நீராஜன முறையை ஏற்று, அவள் விமானத்திலிருந்து இறங்கி மகாசபையில் நுழைந்தாள்।

Verse 34

सिंहासनमधिष्ठाय सह देवेन शंभुना / यद्यद्वाञ्छन्ति तत्रस्था मनसैव महाजनाः / सर्वज्ञा साक्षिपातेन तत्तत्कामानपूरयत्

தேவன் சம்புவுடன் சேர்ந்து சிங்காசனத்தில் அமர்ந்து, அங்கே இருந்த பெரியோர் மனத்தில் எதை எதை விரும்பினார்களோ, அனைத்தும் அறிந்த அவள் ஒரு பார்வையாலேயே அவ்வவ் ஆசைகளை நிறைவேற்றினாள்।

Verse 35

तद्दृष्ट्वा चरितं देव्या ब्रह्मा लोक पितामहः / कामाक्षीति तदाभिख्यां ददौ कामेश्वरीति च

தேவியின் அந்தச் சரிதத்தைப் பார்த்து, லோகபிதாமகன் பிரம்மா அப்போது அவளுக்கு ‘காமாட்சி’ என்றும் ‘காமேஸ்வரி’ என்றும் நாமங்களை அளித்தான்।

Verse 36

ववर्षाश्चर्यमेघो ऽपि पुरे तस्मिंस्तदाज्ञया / महार्हाणि च वस्तूनि दिव्यान्याभरणानि च

அவளின் ஆணையினால் அந்த நகரில் அதிசய மேகம் மழைபோல் பொழிந்தது; அரிய பொருட்களும் தெய்வீக ஆபரணங்களும் பொழிந்தன।

Verse 37

चिन्तामणिः कल्पवृक्षः कमला कामधेनवः / प्रतिवेश्म ततस्तस्थुः पुरो देव्याजयाय ते

அப்போது சிந்தாமணி, கல்பவிருட்சம், கமலா, காமதேனுக்கள்—தேவியின் ஜயத்திற்காக—ஒவ்வொரு இல்லத்தின் முன்பும் நிலைத்தன।

Verse 38

तां सेवैकरसाकारां विमुक्तान्यक्रियागुणाः / सर्वकामार्थसंयुक्ता हृष्यन्तः सार्वकालिकम्

அவளின் சேவையில் ஒருமனதாகி, செயலற்ற குணங்களிலிருந்து விடுபட்டு, எல்லா விருப்பங்களும் பயன்களும் நிறைந்தவர்களாய் அவர்கள் எந்நாளும் மகிழ்ந்திருந்தனர்।

Verse 39

पितामहो हरिश्चैव महादेवश्च वासवः / अन्ये दिशामधीशास्तु सकला देवतागणाः

பிதாமகன் பிரம்மா, ஹரி, மகாதேவன், வாசவன் (இந்திரன்) மற்றும் பிற திசைபாலர்கள்—அனைத்து தேவர்கணங்களும் அங்கே இருந்தனர்।

Verse 40

देवर्षयो नारदाद्याः सनकाद्याश्च योगिनः / महर्षयश्च मन्वाद्या वशिष्ठाद्यास्तपोधनाः

தேவரிஷி நாரதர் முதலியோர், சனகர் முதலிய யோகிகள், மனு முதலிய மகரிஷிகள், வசிஷ்டர் முதலிய தவநிதியர் அங்கே இருந்தனர்.

Verse 41

गन्धर्वाप्सरसो यक्षा याश्चान्या देवजातयः / दिवि भूम्यन्तरिक्षेषु ससंबाधं वसंति ये

கந்தர்வர், அப்சரைகள், யக்ஷர் மற்றும் பிற தேவகுலங்கள்—வானம், பூமி, அந்தரிக்ஷம் ஆகியவற்றில் கூட்டமாக வாழ்பவர்கள்—அவர்கள் எல்லாரும் அங்கே இருந்தனர்.

Verse 42

ते सर्वे चाप्यसंबाधं निवसंति स्म तत्पुरे

அவர்கள் அனைவரும் அந்த நகரத்தில் எந்த நெருக்கடியும் இன்றி சுதந்திரமாக வசித்தனர்.

Verse 43

एवं तद्वत्सला देवी नान्यत्रैत्यखिलाज्जनात् / तोषयामास सततमनुरागेण भूयसा

இவ்வாறு அவர்களிடம் தாய்மையுடன் இருந்த தேவி, எல்லா மக்களையும் விட்டு வேறெங்கும் செல்லாமல், மிகுந்த அன்பால் இடையறாது அவர்களை மகிழ்வித்தாள்.

Verse 44

राज्ञो महति भूर्लोके विदुषः सकलेप्सिताम् / राज्ञी दुदोहाभीष्टानि सर्वभूतलवासिनाम्

பூலோகத்தில் அந்த மகத்தான அறிவுடைய அரசனின் எல்லா விருப்பங்களையும் ராணி பால் கறப்பதுபோல் பெற்றுத், பூமியில் வாழும் அனைவருக்கும் வேண்டிய வரங்களை அளித்தாள்.

Verse 45

त्रिलोकैकमहीपाले सांबिके कामशङ्करे / दशवर्षसहस्राणि ययुः क्षण इवापरः

மூவுலகின் ஒரே மன்னனாகிய, அம்பிகைக்கு அன்பான காமசங்கரன் ஆட்சியில் பத்தாயிரம் ஆண்டுகளும் இன்னொரு கணம் போலவே கழிந்தன।

Verse 46

ततः कदा चिदागत्य नारदो भगवानृषिः / प्रणम्य परमां शक्तिं प्रोवाच विनयान्वितः

பின்னர் ஒருநாள் பகவான் ரிஷி நாரதர் வந்து, பரம சக்தியை வணங்கி, பணிவுடன் உரைத்தார்।

Verse 47

पर ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमैश्वरि / मदसद्भावसंकल्पविकल्पकलनात्मिका

ஓ பரமேஸ்வரி! நீயே பரப்ரஹ்மம், பரம தாமம், பரம புனிதம்; என் சத்-அசத் நிலைகளின் சங்கல்ப-விகல்ப கணனையின் ஆத்மாவும் நீயே।

Verse 48

जगदभ्युदयार्थाय व्यक्तभावमुपागता / असज्जनविनाशार्था सज्जनाभ्युदयार्थिनी / प्रवृत्तिस्तव कल्याणि साधूनां रक्षणाय हि

ஓ கல்யாணி! உலகின் உயர்விற்காக நீ வெளிப்பட்ட வடிவம் கொண்டாய்; தீயோரின் அழிவிற்கும், நல்லோரின் மேம்பாட்டிற்கும், சாதுக்களின் பாதுகாப்பிற்கும் உன் இச்செயற்பாடு நிகழ்கிறது।

Verse 49

अयं भण्डो ऽसुरो देवि बाधते जगतां त्रयम् / त्वयैकयैव जेतव्यो न शक्यस्त्वपरैः सुरैः

தேவி! ‘பண்ட’ எனும் இந்த அசுரன் மூவுலகையும் துன்புறுத்துகிறான்; அவனை வெல்வது நீ ஒருத்தியாலேயே சாத்தியம், பிற தேவர்கள் இயலாது।

Verse 50

त्वत्सेवैकपरा देवाश्चिरकालमिहोषिताः / त्वदाज्ञया गमिष्यन्ति स्वानिस्वानि पुराणि तु

தேவர்கள் நீயே சேவையே ஒரே குறிக்கோளாகக் கொண்டு நீண்ட காலம் இங்கே தங்கினர்; உன் ஆணையினால் அவர்கள் தத்தம் புரங்களுக்குச் செல்வார்கள்.

Verse 51

अमङ्गलानि शून्यानि समृद्धार्थानि संत्वतः / एवं विज्ञापिता देवी नारदेनाखिलेश्वरी / स्वस्ववासनिवासाय प्रेषयामास चामरान्

உன் இருப்பால் அமங்கலம் ஒழிந்து, எல்லாப் பயன்களும் செழிக்கின்றன. நாரதன் இவ்வாறு விண்ணப்பித்தபின், அகிலேஸ்வரியான தேவி சாமரர்களை தத்தம் வாசஸ்தலங்களுக்கு அனுப்பினாள்.

Verse 52

ब्रह्माणं च हरिं शंभुं वासवादीन्दिशां पतीन् / यथार्हं पूजयित्वा तु प्रेषयामास चांबिका

அம்பிகை பிரம்மா, ஹரி, சம்பு மற்றும் இந்திரன் முதலிய திசாபதிகளைத் தகுந்த முறையில் பூஜித்து அவர்களை அனுப்பினாள்.

Verse 53

अपराधं ततस्त्यक्तुमपि संप्रेषिताः सुराः / स्वस्वांशैः शिवयोः सेवामादिपित्रोरकुर्वत

பின்னர் தேவர்கள் தங்கள் குற்றத்தை விட்டு விடுமாறு அனுப்பப்பட்டனர்; அவர்கள் தத்தம் அங்கங்களால் ஆதிப் பெற்றோர்களான சிவ-சிவையின் சேவையைச் செய்தனர்.

Verse 54

एतदाख्यानमायुष्यं सर्वमङ्गलकारणम् / आविर्भावं महादेव्यास्तस्या राज्याभिषेचनम्

இந்த ஆக்யானம் ஆயுளை வளர்க்கும், எல்லா மங்களங்களுக்கும் காரணம்—மகாதேவியின் அவதாரம் மற்றும் அவளின் ராஜ்யாபிஷேகம்.

Verse 55

यः प्रातरुत्थितो विद्वान्भक्तिश्रद्धासमन्वितः / जपेद्धनसमृद्धः स्यात्सुधासंमितवाग्भवेत्

காலை எழுந்து பக்தி, நம்பிக்கையுடன் ஜபம் செய்கிற ஞானி செல்வச் செழிப்பைப் பெறுவான்; அவன் வாக்கு அமுதம் போல் இனிமையாகும்।

Verse 56

नाशुभं विद्यते तस्य परत्रेह च धीमतः / यशः प्राप्नोति विपुलं समानोत्तमतामपि

அந்த புத்திமான் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் அசுபம் எதையும் காணான்; பெரும் புகழைப் பெறுவான், சமமாக உயர்ந்த நிலையையும் அடைவான்।

Verse 57

अचला श्रीर्भवेतस्य श्रेयश्चैव पदेपदे / कदाचिन्न भयं तस्य तेजस्वी वीर्यवान्भवेत्

அவனுக்கு நிலையான திருமகள் அருள் உண்டாகும்; அடியெடுத்திடும் இடமெல்லாம் நன்மை உண்டாகும்; அவனுக்கு எப்போதும் அச்சம் இல்லை; அவன் ஒளிமிகு வீரனாவான்।

Verse 58

तापत्रयविहीनश्च पुरुषार्थैश्च पूर्यते / त्रिसंध्यं यो जपेन्नित्यं ध्यात्वा सिंहासनेश्वरीम्

சிங்காசனேஸ்வரியைத் தியானித்து தினமும் மூன்று சந்திகளிலும் ஜபம் செய்பவன், மூன்று தாபங்களிலிருந்து விடுபட்டு நான்கு புருஷார்த்தங்களாலும் நிறைவு பெறுவான்।

Verse 59

षण्मासान्महतीं लक्ष्मीं प्राप्नुयाज्जापकोत्तमः

சிறந்த ஜபம் செய்பவன் ஆறு மாதங்களில் மகத்தான லக்ஷ்மியை அடைவான்।