Adhyaya 26

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने भार्गवचरिते पञ्चविंशतितमो ऽध्यायः // २५// वशिष्ठ उवाच इति पृष्टस्तदा ताभ्यां रामो राजन्कृताञ्जलिः / तयोरकथयत्सर्वमात्मना यदनुष्ठितम्

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயு உரைத்த மத்தியபாகத்தின் மூன்றாம் உபோத்தாதபாதத்தில், அர்ஜுனோபாக்யானத்திலுள்ள பார்கவசரிதத்தில் இருபத்தைந்தாம் அதிகாரம். வசிஷ்டர் கூறினார்—அரசே, அப்போது அவர்கள் இருவரும் கேட்டபோது ராமன் கைகூப்பி, தன் மூலம் நிகழ்த்திய அனைத்தையும் அவர்களுக்கு விரிவாகச் சொன்னான்।

Verse 2

निदेशाद्वै कुलगुरोस्तपश्चरणमात्मनः / शंभोर्निदेशात्तीर्थानामटनं च यथाक्रमम्

குலகுருவின் ஆணையால் அவர் தன் தவத்தை மேற்கொண்டார்; மேலும் சம்பு (சிவன்) ஆணையால் வரிசையாகத் தீர்த்தங்களைக் சுற்றிப் பயணித்தார்।

Verse 3

तदाज्ञयैव दैत्यनां वधं चामरकारणात् / हरप्रसादादत्रापि ह्यकृतव्रणदर्शनम्

அதே ஆணையினாலே தேவர்களின் நலனுக்காக அவன் தைத்தியர்களை வதம் செய்தான்; ஹரன் (சிவன்) அருளால் இங்கேயும் அவனுக்கு காயத்தின் அடையாளம் எதுவும் தோன்றவில்லை।

Verse 4

एतत्सर्वमशेषेण यदन्यच्चात्मना कृतम् / कथयामास तद्रामः पित्रोः संप्रीयमाणयोः

இவை அனைத்தையும், மேலும் தானே செய்த பிறவற்றையும், ராமன் ஒன்றும் விடாமல் கூறினான்; அதைக் கேட்டு பெற்றோர் இருவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தனர்।

Verse 5

तौ च तेनोदितं सर्वं श्रुत्वा तत्कर्म विस्तरम् / हृष्टौ हर्षान्तरं भूयो राजन्नाप्नुवतावुभौ

அரசே, அவன் கூறிய செயல்களின் விரிவைச் செவிமடுத்த அவர்கள் இருவரும் மகிழ்ந்தனர்; மேலும் மேலும் உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தை அடைந்தனர்।

Verse 6

एवं पित्रोर्महाराज शुश्रूषां भृगुपुङ्गवः / प्रकुर्वंस्तद्विधेयात्मा भ्रातॄणां चाविशेषतः

மகாராஜா, ப்ருகுவம்சச் சிறந்தவர் இவ்வாறு தந்தை-தாய்க்கு பணிவிடை செய்தார்; கட்டுப்பட்ட மனத்துடன் சகோதரர்களிடமும் வேறுபாடின்றி சமமாக இருந்தார்।

Verse 7

एतस्मिन्नेव काले तु कदाचिद्धैहयेश्वरः / इत्येष मृगयां गान्तुं चतुरङ्गबलान्वितः

அதே காலத்தில் ஒருநாள் ஹைஹய அரசன் நான்கு அங்கங்களுடைய படையுடன் வேட்டைக்குச் செல்லத் தயாரானான்।

Verse 8

संरज्यमाने गगने बन्धूककुसुमारुणैः / ताराजालद्युतिहरैः समन्तादरुणांशुभिः

வானம் எங்கும் பந்தூக மலரின் செம்மை போன்ற அருணக் கதிர்களால் நிறமடைந்து, நட்சத்திரக் கூட்டத்தின் ஒளியை மங்கச் செய்தது.

Verse 9

मन्दं वीजति प्रोद्धूतकेतकीवनराजिभिः / प्राभातिके गन्धवहे कुमुदाकरसंस्पृशि

விடியற்கால மணம்வீசும் காற்று மெதுவாக வீசியது; சிதறிய கேதகி வனவரிசைகளின் நறுமணத்தை ஏந்தி, அது குமுதக் குளங்களைத் தொட்டது.

Verse 10

वयांसि नर्मदातीरतरुनीडाश्रयेषु च / व्याहरन्स्वाकुला वाचो मनःश्रोत्रसुखावहाः

நர்மதா கரையோர மரங்களின் கூண்டுகளில் தங்கிய பறவைகள் கீச்சிட்டன; அவற்றின் உற்சாகமான இனிய ஒலிகள் மனத்துக்கும் செவிக்கும் இன்பம் அளித்தன.

Verse 11

नर्मदातीरतीर्थं तदवतीर्याघहारिणि / तत्तोये मुनिवृन्देषु गृणात्सुब्रह्म शाश्वतम्

பாவநாசினியான நர்மதையின் கரையிலுள்ள அந்தத் தீர்த்தத்தில் இறங்கி, அதன் நீரில் முனிவர் கூட்டத்தினிடையே சுப்ரஹ்மனின் நித்தியப் புகழை பாடினார்.

Verse 12

विधिवत्कृतमैत्रेषु सन्निवृत्य सरित्तटात् / आशमं प्रति गच्छत्सु मुनिमुख्येषु कर्मिषु

விதிப்படி மைத்ரீச் சடங்குகளை நிறைவேற்றி, நதிக்கரையிலிருந்து திரும்பி, கர்மநிஷ்டையுடைய தலைமை முனிவர்கள் ஆசிரமத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.

Verse 13

प्रत्येकं वीरपत्नीषु व्यग्रासु गृहकर्मसु / होमार्थं मुनिकल्पाभिर्दुह्यमानासु धेनुषु

ஒவ்வொரு வீரரின் மனைவியரும் இல்லப்பணிகளில் பரபரப்பாக இருந்தனர்; ஹோமத்திற்காக முனிவரைப் போன்ற பெண்கள் பசுக்களைப் பால் கறந்தனர்.

Verse 14

स्थाने मुनिकुमारेषु तं दोहं हि नयत्सु च / अग्निहोत्राकुले जाते सर्वभूतसुखावहे

முனிக்குமாரர்கள் தத்தம் இடங்களுக்கு அந்தப் பால் கறப்பை எடுத்துச் செல்ல, அக்னிஹோத்ர மண்டபம் பரபரப்பால் நிறைந்தது; அது எல்லா உயிர்களுக்கும் நலமளிப்பதாக இருந்தது.

Verse 15

विकसत्सु सरोजेषु गायत्सु भ्रमरेषु च / वाशत्सु नीडान्निष्पत्य पतत्रिषु समन्ततः

தாமரைகள் மலர்ந்தன, வண்டுகள் இசைபாடின; மேலும் எங்கும் கூடுகளிலிருந்து புறப்பட்ட பறவைகள் கீச்சென்று ஒலித்தன.

Verse 16

अनति व्यग्रमत्तेभतुरङ्गरथगामिनाम् / गात्राल्हादविवर्द्धन्यां वेलायां मन्दवायुना

மந்தக் காற்றுடன் உடலுக்கு இன்பம் பெருக்கும் அந்த வேளை வந்தது; பரபரப்பாகச் செல்லும் மதயானை, குதிரை, ரதங்களின் ஓட்டமும் தணிந்தது.

Verse 17

गच्छत्सु चाश्रमोपान्तं प्रसूनजलहारिषु / स्वाध्या यदक्षैर्बहुभिरजिनांबरधारिभिः

மலரும் நீரும் எடுக்க ஆசிரமத்தின் அருகே செல்லும் போது, பல மான் தோல் ஆடை அணிந்த தவசிகள் ஸ்வாத்யாயத்தில் ஈடுபட்டு ஜபமாலையைச் சுழற்றினர்.

Verse 18

सम्यक् प्रयोज्यमानेषु मन्त्रेषूच्चावचेषु च / प्रैषेषूच्चार्यमाणेषु हूयमानेषु वह्निषु

உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் ஒலிக்கும் மந்திரங்கள் முறையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன; பிரைஷங்கள் உச்சரிக்கப்பட்டன; அக்னிகளில் ஆஹுதிகள் செலுத்தப்பட்டன.

Verse 19

यथा वन्मन्त्रतन्त्रोक्तक्रियासु विततासु च / ज्वलदग्निशिखाकारे तमस्तपनतेजसि

வனத்தில் மந்திர-தந்திரம் கூறிய கிரியைகள் விரிவாக நடைபெறுவது போல, எரியும் அக்கினிச் சிகை போன்ற ஒளி இருளைச் சுட்டு அகற்றியது.

Verse 20

प्रतिहत्य दिशः सर्वा विवृण्वाने च मेदिनीम् / सवितर्युदयं याति नैशे तमसि नश्यति

அது எல்லாத் திசைகளின் இருளையும் தள்ளி, பூமியை வெளிப்படுத்தி, சூரிய உதயத்திற்குச் செல்கிறது; இரவின் தமஸ் அழிகிறது.

Verse 21

तारकासु विलीनासु काष्ठासु विमलासु च / कृतमैत्रादिको राजा मृगयां हैहयेश्वरः

நட்சத்திரங்கள் மறைந்து, காடுமரங்கள் தூய்மையடைந்த வேளையில், மைத்ரீ முதலிய கடமைகளை நிறைவேற்றி ஹைஹயேஸ்வரன் அரசன் வேட்டைக்குப் புறப்பட்டான்।

Verse 22

निर्ययौ नगरात्तस्मात्पुरोहितसमन्वितः / बलैः सर्वैः समुदितैः सवाजिरथकुञ्जरैः

அவன் புரோஹிதருடன் அந்த நகரத்திலிருந்து புறப்பட்டான்; குதிரை, ரதம், யானை உட்பட எல்லாப் படைகளும் ஒன்றுகூடியிருந்தன।

Verse 23

सचिवः सहितः श्रीमान् सवयोभिश्च राजभिः / महता बलभारेण नमयन्वसुधातलम्

செல்வமிகு அரசன் அமைச்சருடன், சமவயதுடைய அரசர்களுடனும் இருந்தான்; பெரும் படைச்சுமையால் பூமித்தளமே வணங்குமாறு நடந்தான்।

Verse 24

नादयन्रथघोषेण ककुभः सर्वतो नृपः / स्वबलौघपदक्षेपप्रक्षुण्णावनिरेणुभिः

அரசன் ரதங்களின் முழக்கத்தால் எல்லாத் திசைகளையும் ஒலிக்கச் செய்தான்; அவன் படையின் காலடிச் சுவடுகளால் எழுந்த தூசி நிலத்தை மூடியது।

Verse 25

ययौ संच्छादयन्व्योम विमानशतसंकुलम् / संप्रवश्य वनं घोरं विन्ध्योद्रेर्बलसंचयैः

அவன் சென்றான்; நூறு விமானங்கள் நிறைந்ததுபோல் ஆகாயத்தை மூடினான்; பின்னர் விந்திய மலைச்சரிவுகளில் படைத் தொகுதிகளுடன் பயங்கர வனத்தில் நுழைந்தான்।

Verse 26

भृशं विलोलया मास समन्ताद्राजसत्तमः / परिवार्य वनं तत्तु स राजा निजसैनिकैः

அந்தச் சிறந்த அரசன் தன் படைகளால் அந்தக் காட்டைச் சூழ்ந்து கொண்டு, எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அதை மிகக் கடுமையாகக் கலக்கினான்.

Verse 27

मृगान्नानाविधान्हिंस्रान्निजघान शितैः शरैः / आकर्णकृष्टकोदण्डयोधमुक्तैः शितेषुभिः

காது வரை வில்லை இழுத்து எய்த வீரர்களின் கூர்மையான அம்புகளால், அவன் பலவிதமான கொடிய விலங்குகளைக் கொன்றான்.

Verse 28

निकृत्तगात्राः शार्दूला न्यपतन्भुवि केचन / उदग्रवेगपादातखड्गखण्डितविग्रहाः

வேகமாகச் செல்லும் காலாட்படை வீரர்களின் வாள்களால் உடல் துண்டிக்கப்பட்ட சில புலிகள், வெட்டப்பட்ட உறுப்புகளுடன் தரையில் விழுந்தன.

Verse 29

वराहयूथपाः केचिद्रुधिरार्द्रा धरामगुः / प्रचण्डशाक्तिकोन्मुक्तशक्तिनिर्भिन्नमस्तकाः

பன்றிக் கூட்டங்களின் தலைவர்கள் சிலர் இரத்தம் தோய்ந்தவர்களாய் தரையில் விழுந்தனர்; கொடிய வேల్ வீரர்களால் எறியப்பட்ட வேல்களால் அவர்கள் தலைகள் பிளக்கப்பட்டன.

Verse 30

मृगौघाः प्रत्यपद्यन्त पर्वता इव मेदिनीम् / नाराचा विद्धसर्वाङ्गाः सिंहर्क्षशरभादयः

சிங்கங்கள், கரடிகள், சரபங்கள் முதலிய விலங்குக் கூட்டங்கள், இரும்பு அம்புகளால் உடல் முழுவதும் துளைக்கப்பட்டு, மலைகளைப் போலத் தரையில் விழுந்தன.

Verse 31

वसुधामन्वकीर्यन्त शोणितार्द्राः समन्ततः / एवं सवागुरैः कैश्चित्पतद्भिः पतितैरपि

பூமி எங்கும் ரத்தத்தால் நனைந்த உடல்களால் சிதறடிக்கப்பட்டிருந்தது; சிலர் வலைகளுடன் விழுந்து கொண்டிருந்தனர், சிலர் விழுந்து கிடந்தனர்.

Verse 32

श्वभिश्चानुद्रुतैः कैश्चिद्धावमानैस्तथा मृगैः / आत्तैर्विक्रोशमानैश्च भीतैः प्राणभयातुरैः

நாய்களால் துரத்தப்பட்ட மான்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன; சில பிடிபட்டபோது அலறின, பயந்துபோய் உயிர் பயத்தில் தவித்தன.

Verse 33

युगापाये यथात्यर्थं वनमाकुलमाबभौ / वराहसिंहशार्दूलश्वाविच्छशकुलानि च

அந்த காடு யுகத்தின் முடிவைப் போல மிகவும் குழப்பமாகத் தோன்றியது; அங்கு பன்றிகள், சிங்கங்கள், புலிகள், முள்ளம்பன்றிகள் மற்றும் முயல் கூட்டங்கள் இருந்தன.

Verse 34

चमरीरुरुगोमायुगवयर्क्षवृकान्बहून् / कृष्णसारान्द्वीपिमृगान्रक्तखड्गमृगानवि

அங்கு சாமரி மான்கள், ருரு மான்கள், நரிகள், காட்டுப் பசுக்கள், கரடிகள், பல ஓநாய்கள், கலைமான்கள், சிறுத்தைகள் மற்றும் காண்டாமிருகங்கள் இருந்தன.

Verse 35

विचित्राङ्गान्मृगानन्यान्न्यङ्कूनपि च सर्वशः / बालान्स्तनन्धयान्यूनः स्थविरान्मिथुनान्गणान्

விசித்திரமான உறுப்புகளைக் கொண்ட பிற விலங்குகள், எங்கும் ந்யங்கு மான்கள், குட்டிகள், பால் குடிக்கும் கன்றுகள், முதியவை, ஜோடிகள் மற்றும் மந்தைகள் இருந்தன.

Verse 36

निजघ्नुर्निशितैः शस्त्रैः शस्त्रवध्यान्हि सैनिकाः / एवं हत्वा मृगान् घोरान्हिंस्रप्रायानशेषतः

வீரர்கள் தங்கள் கூர்மையான ஆயுதங்களால் கொல்லப்பட வேண்டிய மிருகங்களைக் கொன்றனர். இவ்விதமாக, அவர்கள் அந்தப் பயங்கரமான மற்றும் வன்முறையான விலங்குகளை முழுமையாக அழித்தனர்.

Verse 37

श्रमेण महता युक्ता बभूवुर्नृपसैनिकाः / मध्ये दिनकरे प्राप्ते ससैन्यः स तदा नृपः

மன்னனின் வீரர்கள் மிகுந்த சோர்வடைந்தனர். சூரியன் உச்சிவானை அடைந்தபோது, தன் படையுடன் அந்த மன்னன்...

Verse 38

नर्मदां धर्मसंतप्तः पिपासुरगमच्छनैः / अवतीय ततस्तस्यास्तोये सबलवाहनः

...வெயிலின் கொடுமையால் வாடி, தாகத்துடன் மெதுவாக நர்மதா நதியை அடைந்தான். பின்னர் தன் படை மற்றும் வாகனங்களுடன் ஆற்றில் இறங்கி...

Verse 39

विजागाह शुभे राजा क्षुत्तृष्णापरिपीडितः / स्नात्वा पीत्वा च सलिलं स तस्याः सुखशीतलम्

...பசி மற்றும் தாகத்தால் வருந்திய மன்னன் அந்தப் புனித நீரில் மூழ்கினான். நீராடி, அந்த இன்பமான குளிர்ந்த நீரைப் பருகி...

Verse 40

बिसांकुराणि शुभ्राणि स्वादूनि प्रजघास च / विक्रीड्य तोये सुचिरमुत्तीर्य सबलो नृपः

...அவர் வெண்மையான மற்றும் சுவையான தாமரைத் தண்டுகளை உண்டார். நீரில் நீண்ட நேரம் விளையாடிய பிறகு, மன்னன் தன் படையுடன் கரையேறினான்.

Verse 41

विशश्राम च तत्तीरे तरुखण्डोपमण्डिते / आलंबपाने तिग्मांशौ ससैन्यः सानुगो नृपः

அரசன் தன் படையுடனும் துணையர்களுடனும், மரக்கூட்டங்கள் அலங்கரித்த அந்தத் துறையில், சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது ஓய்வெடுத்தான்।

Verse 42

निश्चक्राम पुरं गन्तुं विन्ध्याद्रिवनगह्वरात् / स गच्छन्नेव ददृशे नर्मदा तीरमाश्रितम्

விந்திய மலைவனக் குகையிலிருந்து நகரம் செல்லப் புறப்பட்டான்; செல்லும் வழியிலேயே நர்மதையின் கரையைச் சார்ந்த இடத்தை கண்டான்।

Verse 43

आश्रमं पुण्यशीलस्य जमदग्नेर्महात्मनः / ततो निवृत्य सैन्यानि दूरे ऽवस्थाप्य पार्थिवः

புண்ணியச் சீலமுடைய மகாத்மா ஜமதக்னியின் ஆசிரமத்தை கண்டதும், அரசன் திரும்பி வந்து படைகளைத் தொலைவில் நிறுத்தினான்।

Verse 44

परिचारैः कतिपथैः सहितो ऽयात्तदाशमम् / गत्वा तदाश्रमं रम्यं पुरोहितसमन्वितः

அவன் புரோகிதருடன், சில சேவகர்களையும் உடன் கொண்டு அந்த ஆசிரமத்துக்கு வந்தான்; அழகிய அந்த ஆசிரமத்தில் சென்று நுழைந்தான்।

Verse 45

उपेत्य मुनिशार्दूलं ननाम शिरसा नृपः / अभिनं द्याशषा तं वै जमदग्निर्नृपोत्तमम्

அரசன் முனிசார்தூலரிடம் சென்று தலை வணங்கி प्रणாமம் செய்தான்; ஜமதக்னி அந்தச் சிறந்த அரசனை அன்புடன் வரவேற்றார்।

Verse 46

पूजयामास विधिवदर्घपाद्यासनादिभिः / संभावयित्वा तां पूजां विहितां मुनिना तदा

அப்போது அவர் விதிப்படி அர்க்யம், பாத்யம், ஆசனம் முதலியவற்றால் பூஜை செய்து, முனிவர் விதித்த அந்தப் பூஜையை பக்தியுடன் மதித்தார்।

Verse 47

निषसादासने शुभ्र पुरस्तस्य महामुनेः / तमासीनं नृपवरं कुशासनगतो मुनिः

அவர் மகாமுனியின் முன்னிலையில் வெண்மையான ஆசனத்தில் அமர்ந்தார்; குசாசனத்தில் இருந்த முனிவர் அந்தச் சிறந்த அரசனை அமர்ந்தவனாகக் கண்டார்।

Verse 48

पप्रच्छ कुशलप्रश्नं पुत्रमित्रादिबन्धुषु / सह संकथयंस्तेन राज्ञा मुनिवरोत्तमः

அவர் மகன், நண்பர் முதலிய உறவினரின் நலத்தை விசாரித்தார்; பின்னர் சிறந்த முனிவர் அரசனுடன் உரையாடினார்।

Verse 49

स्थित्वा नातिचिरं कालमातिथ्यार्थं न्यमन्त्रयत् / ततः स राजा सुप्रीतो जमदग्नि मभाषत

சிறிது நேரம் தங்கி விருந்தோம்பலுக்காக வேண்டினார்; பின்னர் மிக மகிழ்ந்த அரசன் ஜமதக்னியிடம் கூறினான்।

Verse 50

महर्षे देहि मे ऽनुज्ञां गमिष्यामि स्वकं पुरम् / समग्रवाहनबलो ह्यहं तस्मान्महामुने

மகாரிஷியே, எனக்கு அனுமதி அளியுங்கள்—நான் என் நகரத்திற்குச் செல்வேன்; மகாமுனியே, நான் முழு வாகனமும் படைபலமும் உடையவன்.

Verse 51

कर्तु न शक्यमा तिथ्यं त्वया वन्याशिना वने / अथवा त्वं तपःशक्त्या कर्तुमातिथ्यमद्य मे

காட்டில் வன்ய உணவால் வாழும் நீ, வனத்தில் விருந்தோம்பல் செய்ய இயலாது; அல்லது உன் தவவலிமையால் இன்று எனக்கு ஆதிர்த்தியம் செய்யலாம்.

Verse 52

शक्नोष्यपि पुरीं गन्तुं मामनुज्ञातुर्हसि / अन्यथा चेत्खलैः सैन्यैरत्यर्थं मुनिसत्तम

நீ நகரத்திற்குச் செல்ல இயன்றாலும், என் அனுமதி பெறுதல் வேண்டும்; இல்லையெனில் தீய படைகளால் மிகுந்த துன்பம் உண்டாகும், முனிவரே.

Verse 53

तपस्विनां भवेत्पीडा नियमक्षयकारिका / वसिष्ठ उवाच इत्येवमुक्तः स मुनिस्तं प्राहस्थीयतां क्षणम्

தவசிகளுக்கு ஏற்படும் துன்பம் அவர்களின் நியமங்களைச் சிதைக்கும். வசிஷ்டர் கூறினார்—இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது அந்த முனி, ‘ஒரு கணம் நில்லு’ என்றான்.

Verse 54

सर्वं संपादयिथ्ये ऽहमातिथ्यं सानुगस्य ते / इत्युक्त्वाहूय तां दोग्ध्रीमुवाचायं ममातिथिः

உன் உடன்படையினருடன் கூடிய உனக்கான முழு விருந்தோம்பலை நான் ஏற்பாடு செய்வேன். என்று சொல்லி பால் கறப்பவளை அழைத்து, ‘இவன் என் விருந்தினர்’ என்றான்.

Verse 55

उपाग तस्त्वया तस्मात्क्रियतामद्य सत्कृतिः / इत्युक्ता मुनिना दोग्ध्री सातिथेयमशेषतः / दुदोह नृपतेराशु यद्योग्यं मुनिगौरवात्

உன்னிடம் விருந்தினர் வந்துள்ளார்; ஆகவே இன்று அவரைச் சிறப்பித்து உபசரிக்க. முனி கூறியபடி பால் கறப்பவள், முனியின் பெருமைக்கேற்றவாறு விருந்தோம்பலுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் அரசனுக்காக விரைவில் கறந்தாள்.

Verse 56

अथाश्रमं तत्सुरराजसद्मनिकाशमासीद्भृगुपुङ्गवस्य / विभूतिभेदैरविचिन्त्यरुपमनन्यसाध्यं सुरभिप्रभावात्

அப்போது ப்ருகு-புங்கவனுடைய அந்த ஆசிரமம் தேவராஜன் இந்திரனின் மாளிகையை ஒத்திருந்தது. பலவகைத் தெய்வீகப் பெருமைகளால் அதன் வடிவு சிந்திக்க இயலாதது; திவ்ய சுரபி-பிரபாவத்தால் அது ஒப்பற்றது, பிறரால் அடைய இயலாதது.

Verse 57

अनेकरत्नोज्ज्वलचित्रहेमप्रकाशमालापरिवीतमुच्चैः / पूर्णेन्दुशुभ्राभ्रविषक्तशृङ्गैः प्रासादसंघैः परिवीतमन्तः

அந்த உயர்ந்த ஆசிரமம் பல ரத்தினங்களால் ஒளிர்ந்து, வண்ணமயமான பொன்-பிரகாச மாலைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது. உள்ளே, அரண்மனைத் தொகுதிகள் அதை வளைத்திருந்தன; அவற்றின் சிகரங்கள் பூர்ணசந்திரன் போல் வெண்மையாக, மேகங்களில் பற்றியிருந்தன.

Verse 58

कांस्यारकूटारसताम्रहेमदुर्वर्णसौधो पलदारुमृद्भिः / पृथग्विमिश्रैर्भवनैरनेकैः सद्भासितं नेत्रमनोभिरामैः

வெண்கலம், அரகூடம், ரசம், செம்பு, பொன் எனப் பல உலோகங்களாலும் பல நிறங்களாலும் ஆன மாளிகைகள்; பலாச மரமும் மண்ணும் கொண்டு கட்டப்பட்டவை—இவ்வாறு தனித்தனியாகவும் கலந்தும் அமைந்த பல இல்லங்களால் அது அழகுபெற்றது; கண்களுக்கும் மனத்திற்கும் இனிமை தருவதாக இருந்தது.

Verse 59

महार्हरत्नोज्ज्वलहेमवेदिकानिष्कूटसोपानकुटीविटङ्ककैः / तुलाकपाटर्गलकुड्यदेहलीनिशान्तशालाजिरशोभितैर्भृशम्

அந்த இடம் உயர்மதிப்புள்ள ரத்தினங்கள் ஒளிரும் பொன்-வேதிகைகள், நிஷ்கூடங்கள், படிக்கட்டுகள், குடில்கள், விதானச் சிகரங்கள் ஆகியவற்றால் மிகுந்து அழகுற்றது; மேலும் சமநிலையுடன் அமைந்த கதவுகள், தாழ்ப்பாள்கள், சுவர்கள், வாசற்படிகள், அமைதியான மண்டபங்கள் மற்றும் முற்றங்கள் ஆகியவற்றாலும் சிறப்பாக அலங்கரிக்கப்பட்டது.

Verse 60

वलभ्यलिन्दाङ्गपाचारुतोरणैरदभ्रपर्यन्तचतुष्किकादिभिः / स्तंभेषु कुड्येषु च दिव्यरत्नविचित्रचित्रैः परिशोभमानैः

வலபிகள், லிந்தங்கள், முற்றங்கள், அழகிய தோரணங்கள், மேலும் விரிந்த எல்லையுடைய சதுஷ்கிகைகள் முதலியவற்றால் அந்த ஆசிரமம் அலங்கரிக்கப்பட்டது. தூண்களிலும் சுவர்களிலும் திவ்ய ரத்தினங்களால் அமைந்த வித்தியாசமான ஓவியங்கள் ஒளிர்ந்து, அதை மேலும் மிளிரச் செய்தன.

Verse 61

उच्चावचै रत्नवरैर्विचित्रसुवर्णसिंहासनपीठिकाद्यैः / स भक्ष्यभोज्यादिभि रन्नपानैरुपेतभाण्डोपगतैकदेशैः

அங்கே உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் பலவகை சிறந்த ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட விசித்திரமான பொன் சிங்காசனங்கள், பீடிகைகள் முதலியனவும், மேலும் பலவகை உண்ணும் உணவுகள், பானங்கள் ஆகியவை பாத்திரங்களுடன் பல இடங்களில் அமைக்கப்பட்டிருந்தன।

Verse 62

गृहैरमर्त्योचितसर्वसंपत्समन्वितैर्नेत्रमनो ऽभिरामैः / तस्याश्रमं सन्नगरोपमानं बभौ वधूभिश्चमनोहराभिः

தேவர்க்குரிய எல்லாச் செல்வங்களும் நிறைந்த, கண்களுக்கும் மனத்திற்கும் இனிய இல்லங்களாலும், மனம் கவரும் மணப்பெண்களாலும், அவனுடைய ஆசிரமம் நகரம் போல் ஒளிர்ந்தது।