Adhyaya 22

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे एकविंशति तमौध्यायः // २१// वसिष्ठ उवाच इत्येवमुक्तो भृगुणा तथेत्युक्त्वा प्रणम्य च / रामस्तेनाभ्यनुज्ञातश्चकार गमने मनः

இவ்வாறு வாயு உரைத்த ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் மத்தியபாகத்தில், மூன்றாம் உபோத்தாதபாதத்தின் இருபத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. வசிஷ்டர் கூறினார்—பிருகு இவ்வாறு சொன்னபோது ராமன் ‘அப்படியே’ என்று கூறி வணங்கி, அவரின் அனுமதி பெற்றபின் புறப்பட மனத்தை அமைத்தான்.

Verse 2

भृगुं ख्यातिं च विधिवत्परिक्रम्य प्रणम्यच / परिष्वक्तस्तथा ताभ्यामाशीर्भिराभिनन्दितः

ராமன் விதிப்படி ப்ருகுவையும் க்யாதியையும் பிரதட்சிணம் செய்து வணங்கினான்; அவர்கள் இருவரும் அவனை அணைத்து மங்கள ஆசீர்வாதங்களால் பாராட்டினர்.

Verse 3

मुनींश्च तान्नमस्कृत्य तैः सर्वैरनुमोदितः / निश्चक्रमाश्रमात्तस्मात्तपसे कृतनिश्चयः

அந்த முனிவர்களை வணங்கி, அனைவரின் ஒப்புதலையும் பெற்றவன், தவத்திற்குத் திடநிச்சயம் கொண்டு அந்த ஆசிரமத்திலிருந்து புறப்பட்டான்.

Verse 4

ततो गुरुनियोगेन तदुक्तेनैव वर्त्मना / हिमवन्तं गिरिवरं ययौ रामो महामनाः

பின்னர் குருவின் ஆணையின்படி, அவர் கூறிய வழியிலேயே, மகாமனத்தையுடைய ராமன் சிறந்த மலை ஹிமவானை நோக்கிச் சென்றான்.

Verse 5

सो ऽतीत्य विविधान्देशान्पर्वतान्सरितस्तथा / वनानि मुनिमुख्यानामावासांश्चात्यगाच्छनैः

அவன் பல தேசங்களையும், மலைகளையும், நதிகளையும் கடந்து, முனிவர்முதன்மையோரின் வனங்களையும் ஆசிரமங்களையும் அணுகி மெதுவாகச் சென்றான்.

Verse 6

तत्रतत्र निवासेषु मुनीनां निवसन्पथि / तीर्थेषु क्षेत्रमुख्येषु निवसन्वा ययौ शनैः

பயணத்தில் அவன் இடையிடையே முனிவர்களின் வாசஸ்தலங்களில் தங்கி, அல்லது சிறந்த தீர்த்தங்களிலும் புனிதக் க்ஷேத்திரங்களிலும் தங்கி, மெதுவாகச் சென்றான்.

Verse 7

अतीत्य सुबहून्देशान्पश्यन्नपि मनोरमान् / आससादच लश्रेष्ठं हिमवन्तमनुत्तमम्

பல இனிய நாடுகளைத் தாண்டி, அவற்றை நோக்கிக்கொண்டே அந்தச் சிறந்தவன் ஒப்பற்ற ஹிமவான் மலைராஜனை அடைந்தான்।

Verse 8

स गत्वा पर्वतवरं नानाद्रुमलतास्थितम् / ददर्श विपुलैः शृङ्गैरुल्लिखन्तमिवांबरम्

பல மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்த அந்தச் சிறந்த மலையை அடைந்து, அதன் பரந்த சிகரங்கள் வானத்தைச் சுரண்டுவது போல இருப்பதை அவன் கண்டான்।

Verse 9

नानाधातुविचित्रैश्च प्रदेशैरुपशोभितम् / रत्नौषधीभिरभितः स्फुरद्भिरभिशोभितम्

பல தாதுக்களின் வண்ணவிசித்திரப் பகுதிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சுற்றிலும் மின்னும் ரத்தின-மூலிகைகளால் மேலும் ஒளிர்ந்தது।

Verse 10

मरुत्संघट्टनाघृष्टनीरसांघ्रिपजन्मना / सानिलेनानलेनोच्छैर्दह्यमानं नवं क्वचित्

எங்கோ காற்றின் மோதலால் உராய்ந்து உலர்ந்த மூங்கிலிலிருந்து எழுந்த காட்டுத்தீ, காற்றுடன் சேர்ந்து கொழுந்தெழுந்து புதிய காட்டை உயர உயர எரித்தது।

Verse 11

क्वचिद्रविकरामर्शज्वलदर्केपलाग्निभिः / द्रवद्धिमाशिलाजातुजलशान्तदवानलम्

எங்கோ சூரியக் கதிர்களின் தொடுதலால் எருக்கிலைத் தீ எரிந்தது; ஆனால் உருகும் பனிக்கற்களிலிருந்து வந்த நீரால் அந்தக் காட்டுத்தீ அடங்கியது।

Verse 12

स्फटिकाञ्जनदुर्वर्णस्वर्णराशिप्रभाकरैः / स्फुरत्परस्परच्छायाशरैर्द्दीप्तवनं क्वचित्

ஸ்படிகம், அஞ்சனம் போன்ற கருநிறம், பொன்னரைகளின் பிரகாசம் ஆகியவற்றால்; ஒன்றோடொன்று மின்னும் நிழல்-அம்புபோன்ற கதிர்களால் எங்கோ காடு ஒளிர்ந்தது।

Verse 13

उपत्यकशिलापृष्ठवालातपनिषेविभिः / तुषारक्लिन्नसिद्धौघौरुद्भासितवनं क्वचित्

பள்ளத்தாக்கின் பாறைமேடைகளில் வெயிலை நாடி அமர்ந்து, பனியால் நனைந்த சித்தர் கூட்டங்களால் எங்கோ காடு அரிய ஒளியால் விளங்கியது।

Verse 14

क्वचिदर्काशुसंभिन्नश्चामीकरशिलाश्रितैः / यक्षौघैर्भासितोपान्तं विशद्भिरिवपावकम्

எங்கோ சூரியக் கதிரால் மின்னும் பொற்கல்லில் தங்கிய யக்ஷர் கூட்டங்களால் அதன் ஓரம் தெளிந்த தீப்போல் ஒளிர்ந்தது।

Verse 15

दरीमुखविनिष्क्रान्ततरक्षूत्पतनाकुलैः / मृगयूथार्त्तसन्नादैरापूरितगुहं क्वचित्

எங்கோ குகை வாயிலில் இருந்து பாய்ந்து வரும் தரக்ஷுக்கள் எழுப்பும் கலக்கம், மான் கூட்டங்களின் பதற்றமான அலறலால் குகை முழுதும் நிரம்பியது।

Verse 16

युद्ध्यद्वराहशार्दूलयूथपैरित स्तेरम् / प्रसभोन्मृष्टकान्तोरुशिलातरुतटं क्वचित्

எங்கோ போரிடும் வராகங்களும் சார்தூலங்களும் கூட்டமாகச் சூழ்ந்த கரை; அங்கே வலிமையால் உரசப்பட்ட ஒளிரும் பெரும் பாறைகளும் மரக்கரைகளும் இருந்தன।

Verse 17

कलभोन्मेषणाकृष्टकरिणीभिरनुद्रुतैः / गवयैः खुरसंक्षुण्णशिलाप्रस्थतटङ्क्वचित्

எங்கோ கன்றுகளின் உல்லாசத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட யானைப்பெண்களைத் தொடர்ந்து ஓடிய கவயங்களின் குதிகால்களால் பாறைத் தட்டுகளின் கரைகள் நொறுங்கின.

Verse 18

वासितर्थे ऽभिसंवृद्धमदोन्मत्तमतङ्गजैः / युद्ध्यद्भिश्चूर्णितानेकगण्डशैलवनं क्वचित्

எங்கோ மணமிக்க சாறால் மேலும் பெருகிய மதத்தால் மயங்கிய யானைகள் போரிட்டு, பல கன்னப்பாறைகள் நிறைந்த வனத்தை நொறுக்கின.

Verse 19

बृंहितश्रवणामर्षान्मातं गानभिधावताम् / सिंहानां चरणक्षुण्णनखभिन्नोपरं क्वचित्

எங்கோ கர்ஜனை கேட்டு கோபம் கொண்டு பாய்ந்த சிங்கங்களின் பாதத்தால் பாறைகள் நசுங்கி, நகங்களால் மேல்பாறை பிளந்தது.

Verse 20

सहसा निपतत्सिंहनखनिर्भिन्नमस्तकैः / गजैराक्रन्दनादेन पूर्यमामं वनं क्वचित्

எங்கோ சிங்கத்தின் நகங்களால் கிழிக்கப்பட்ட தலைகளுடன் யானைகள் திடீரென விழுந்து, அவற்றின் அலறலால் வனம் முழுதும் நிரம்பியது.

Verse 21

अष्टपादबलाकृष्टकेसरा दारुणाखैः / भेद्यमानाखिलशिलागंभीरकुहरं क्वचित्

எங்கோ கொடிய நகங்களுடன், எட்டுக்கால்களின் வலிமை போல் இழுக்கப்பட்ட கேசரத்துடன் சிங்கங்கள் எல்லாப் பாறைகளையும் பிளந்து ஆழ்ந்த குகைகளைத் திறந்தன.

Verse 22

संरब्धा नेकशबरप्रसक्तैरृयूथपैः / इतरेतरसंमर्दं विप्रभग्नदृषत्क्वचित्

பல சபரர்களுடன் பற்றிக்கொண்டிருந்த ரியூதபர்களோடு அவர்கள் சீற்றமுற்றனர்; ஒருவரோடு ஒருவர் மோதல் நடந்தது, எங்கோ பிராமணர்கள் உடைத்த கற்களின் தாக்கம் ஏற்பட்டது।

Verse 23

गिरिकुञ्जेषु संक्रीडत्करिणीमद्विपं क्वचित् / करेणुमाद्रवन्मत्तगजाकलितकाननम्

எங்கோ மலைக் குன்றுகளின் குஞ்சுகளில் மதயானை பெண் யானையுடன் விளையாடியது; எங்கோ மத்தகஜங்கள் நிறைந்த கானகம் பெண் யானையை நோக்கி பாய்ந்தது।

Verse 24

स्वपत्सिंहमुखश्वासमरुत्पुर्मदरीशतम् / गहनेषु गुरुत्राससाशङ्कविहरन्मृगम्

தன் குட்டியின் சிங்கமுக மூச்சுக் காற்றின் பெருக்கால் குகைகள் மதத்தால் நிரம்பினவெனத் தோன்றியது; அடர்ந்த காட்டில் அந்த மான் பெரும் அச்சமும் ஐயமும் கொண்டு அலைந்தது।

Verse 25

कण्टाकश्लिष्टलाङ्गूललोमत्रुटनकातरैः / क्रीडितं चमरीयूथैर्मन्दमन्दविचारिभिः

முள்ளில் ஒட்டிய வாலின் முடி கிழிந்து வலியுற்று, மெதுவாக நடக்கும் சமரீக் கூட்டங்கள் அங்கே விளையாடின.

Verse 26

गिरिकन्दरसंसक्तकिन्नरीसमुदीरितैः / सतालनादैरुदिनैर्भृताशेषदिशामुखम्

மலைக் குகைகளில் ஒலித்த கின்னரிகளின் பாடலிலிருந்து எழுந்த, தாளநாதம் கூடிய உயர்ந்த ஒலிகள் எல்லாத் திசைகளையும் நிரப்பின.

Verse 27

अरण्यदेवतानां च चरेतीनामितस्ततः / अलक्तकरसक्लिन्नचरणाङ्कितभूतलम्

அரண்ய தேவதைகளும் சரேதிகளும் சென்ற இடமெங்கும் அலத்தக ரசம் நனைந்த பாதச்சுவடுகளால் பூமி குறியிடப்பட்டது.

Verse 28

मयूरकेकिरीवृन्दैः संगीत मधुरस्वरैः / प्रवृत्तनृत्तं परितो विततोदग्रबर्हिभिः

இனிய குரலில் பாடும் மயில்களின் கூட்டங்கள் சுற்றிலும் நடனம் தொடங்கின; விரிந்த உயர்ந்த தோகைகள் எங்கும் பரவின.

Verse 29

जलस्थलरुहानेककुसुमोत्करवर्षिभिः / गात्राह्लादकरैर्मन्दं वीज्यमानं वनानिलैः

நீரிலும் நிலத்திலும் மலர்ந்த பல மலர்க் குவியல்கள் மழைபோல் பொழிந்தன; உடலை மகிழ்விக்கும் மெல்லிய வனக் காற்று மெதுவாக விசிறியது.

Verse 30

भूतार्त्तवरसास्वादमाद्यत्पुंस्कोकिलारवैः / आकुलीकृतपर्यन्तसहकारवनान्तरम्

மயங்கிய ஆண் குயில்களின் கூவல் அந்த வனத்திற்கு இனிய ரசத்தின் சுவையை அளித்தது; மாமரக் காடின் உள்ளும் கரையும் முழுதும் கலகலப்பால் நிரம்பியது.

Verse 31

नानापुष्पासवोन्माद्यद्भृङ्गसंगीतनादितम् / अनेकविहगारावबधिरीकृतकाननम्

பல மலர்மதுவால் மயங்கிய வண்டுகளின் இசை ஒலியால் அது முழங்கியது; எண்ணற்ற பறவைகளின் குரல் அந்தக் கானனத்தை செவிடாக்கும் அளவுக்கு நிரப்பியது.

Verse 32

मधुद्रवार्द्राविरलप्रत्यग्रकुसुमोत्करैः / वनान्तमारुताकीर्णैरलङ्कृतमहीतलम्

தேன் சிந்தி நனைந்த, அரிதாகத் தோன்றிய புதுமலர்க் குவியல்களாலும், காடின் காற்று பரப்பிய மகரந்தத்தாலும் நிலத்தளம் அலங்கரிக்கப்பட்டது।

Verse 33

उपरिष्टान्निपततां विषमोपलसंकटे / निर्झराणां महारावैः समन्ताद्बधिरीकृतम्

மேலிருந்து வீழும், ஒற்றுமையற்ற பாறைகள் நிறைந்த கடின இடத்தில், அருவிகளின் பேரொலியால் சுற்றிலும் செவிடுபோல் ஆனது।

Verse 34

विततानेकसंसक्तशाखाग्राविरलच्छदैः / पाटलैर्विटपच्छायैरुपशल्यसमुत्थितैः

பரந்து ஒன்றோடொன்று பின்னிய பல கிளைகளின் முனைகளில் அரிதான இலைகள்; பாட்டல மரங்களின் கிளைநிழல்கள் உபசல்யப் புல்களிடையே எழுந்திருந்தன।

Verse 35

कदंबनिंबहिन्तालसर्जबेधूकतिन्दुकैः / कपित्थपनसाशोकसहकारेगुदाशनैः

கதம்பம், வேம்பு, ஹிந்தாலம், சர்ஜம், பேதூகை, திந்துகம், கபித்தம், பலா, அசோகம், சககாரம் (மா), ஏகுதம் ஆகிய மரங்களால் அந்த வனம் நிரம்பியது।

Verse 36

नागचंपकपुन्नागकोविदारप्रियङ्गुभिः / प्रियालनीपबकुलबन्धूकाक्षतमालकैः

நாகசம்பகம், புன்னாகம், கோவிதாரம், பிரியங்கு, பிரியாலம், நீபம், பகுளம், பந்தூகம், அக்ஷதம், தமாலம் ஆகிய மரங்களாலும் மலர்களாலும் அந்த வனம் அழகுற்றது।

Verse 37

द्राक्षामधूकामलकजंबूकङ्कोलजातिभिः / बिल्वार्जुनकरञ्जाम्रबीजपूराङ्घ्रिपैरपि

அது திராட்சை, மதூக, ஆமலகி, ஜம்பு, கங்கோல வகைகளாலும், மேலும் வில்வம், அர்ஜுனம், கரஞ்சம், மாமரம், பீஜபூரம் முதலிய மரங்களாலும் செழித்திருந்தது।

Verse 38

पिचुलांबष्ठकनकवैकङ्कतशमीधवैः / पुत्रजीवाभयारिष्टलोहोदुंबरपिप्पलैः

அங்கு பிச்சுல, அம்பஷ்ட, கனக, வைகங்கத, சமீ, தவம்; மேலும் புத்திரஜீவ, அபய, அரிஷ்ட, லோஹ, உதும்பர, பிப்பல மரங்கள் அழகு செய்தன।

Verse 39

अन्यैश्च विविधैर्वृक्षैः समन्तादुपशोभितम् / निरन्तरतरुच्छायासुदूरविनिवारितैः

மேலும் பலவகை மரங்களால் அது எல்லாத் திசைகளிலும் அழகுபெற்றது; இடைவிடாத மரநிழல் சூரியஒளியைத் தொலைவிலேயே தடுத்தது।

Verse 40

समन्तादर्ककिरणैरनासादितभूतलम् / नानापक्वफलास्वादबलपुष्टैः प्लवेगमैः

எல்லாத் திசைகளிலும் சூரியக்கதிர்கள் தரையைத் தொடாதபடி இருந்தது; பலவகை பழுத்த கனிகளின் சுவையால் வலிமையும் ஊட்டமும் பெற்ற குரங்குகள் வேகமாகத் தாவின.

Verse 41

आक्रान्तचकितानेकवनपङ्क्तिशताकुलम् / तत्र तत्रातिरम्यैश्च शिलाकुहरनिर्गतैः

பல வனவரிசைகளின் நூற்றுக்கணக்கான கூட்டங்களால் அது நிரம்பியிருந்தது; அங்கங்கே அலைந்த உயிர்கள் அச்சமுற்று திடுக்கிட்டன; மேலும் இடையிடையே பாறைக் குகைகளிலிருந்து வெளிப்படும் மிக இனிய நீரூற்றுகள் இருந்தன।

Verse 42

प्रतापविषमैराजन्ह्रास्यमानं सरिच्छतैः / सारोवरैश्च विपुलैः कुमुदोत्पलमण्डितैः

அரசே, அந்த நிலம் வீரத் திகழ்ச்சியால் இடர்மிகுந்ததாகவும், ஆற்றோட்டங்களால் எங்கெங்கோ சுருங்கிக் குறையுமாறும் இருந்தது; மேலும் பெரும் ஏரிகளால் அழகுபெற்று, குமுதம் மற்றும் உத்பல மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது।

Verse 43

नानाविहगसंघुष्टैः समन्तादुपशोभितम् / समासाद्यथ शैलेन्द्रं तुषारशिशिरं गिरिम्

அவ்விடம் பலவகைப் பறவைகளின் கீச்சொலியால் முழங்கிக் கொண்டும், எல்லாத் திசைகளிலும் அழகுபெற்றும் இருந்தது; பின்னர் அவர்கள் பனித்தூவால் குளிர்ந்த அந்த மலைமன்னனை அணைந்தனர்।

Verse 44

आरुरोह भगुश्रेष्ठस्तरसा तं मुदान्वितः / तस्य प्रविश्य गहनं वनं रामो महामनाः

அப்போது ப்ருகுவம்சச் சிறந்தவன் (ராமன்) மகிழ்ச்சியுடன் வேகமாக அந்த மலையில் ஏறினான்; பெருந்திறன் கொண்ட ராமன் அதன் அடர்ந்த காட்டிற்குள் நுழைந்தான்।

Verse 45

विचचार शनै राजन्नुपशल्यमहीरुहम् / स तत्र विचरन्दिक्षु हरिणीभिः समन्ततः

அரசே, மெல்ல மெல்ல அவன் அங்கே உலாவினான்; அங்குள்ள மரங்களும் கொடிகளும் முள்ளில்லாத மென்மையுடையவை. திசைதிசையாகச் சுற்றிய அவனைச் சுற்றிலும் மான்பெண்கள் சூழ்ந்திருந்தன।

Verse 46

विक्ष्यमाणो मुदं लेभे साशङ्कं मुग्धदृष्टिभिः / स तत्र कुसुमामोदगन्धिभिर्वनवायुभिः

அந்த மயக்கும் பார்வையுடைய (மான்பெண்களை) நோக்கி, சிறிது தயக்கத்துடனும் அவன் மகிழ்ச்சி பெற்றான்; அங்கே மலர்மணத்தால் நிறைந்த காட்டு காற்றுகள் வீசியன।

Verse 47

वीज्यमानो जहर्षे स वीक्ष्योदारां वनश्रियम् / विविधाश्च स्थरीः सूक्ष्ममुपरिक्रम्य भार्गवः

விசிறி வீசப்படுவதுபோல் காற்றால் நெகிழ்ந்து, பார்கவனும் அந்த உயர்ந்த வனச் செழிப்பைக் கண்டு மகிழ்ந்தான்; பலவகை இடங்களை நுண்ணாகச் சுற்றி நோக்கினான்.

Verse 48

द्वन्द्वांश्च धातून्विविधान्पश्यन्नेवमतर्कयत् / अहो ऽयं सर्वशैलानामाधिपत्ये ऽभिषेचितः

பலவகைத் தாதுக்கள், இருமைகள் ஆகியவற்றைக் கண்டபடியே அவன் மனத்தில் எண்ணினான்—‘அஹோ! இவன் எல்லாப் பர்வதங்களின் ஆட்சிக்கே அபிஷேகிக்கப்பட்டவன்.’

Verse 49

ब्रह्मणा यज्ञभाक्चैव स्थाने संप्रतिपादितः / अस्य शैलाधिराजत्वं सुव्यक्तमभिलक्ष्यते

பிரம்மன் இவனை யாகப் பங்குக்குரியவனாகச் செய்து தக்க நிலையிலே நிறுவினான்; ஆகவே இவனின் மலைமன்னர் தன்மை தெளிவாகப் புலப்படுகிறது.

Verse 50

रवैः कीचकवेणुनां मधुरीकृतकाननः / नितंबस्थलसंसक्ततुषारनिचयैग्यम्

கீசக வேணுக்களின் ஒலியால் அவன் கானகம் இனிமையடைந்தது; மேலும் இடுப்புப் பகுதிகளில் ஒட்டிய பனிக் குவியல்களால் அவன் ஒரே வெண்மையாய் தோன்றுகிறான்.

Verse 51

विभातीवाहितस्वच्छपरीतधवलांशुकः / निबिडश्रितनीहारनिकरेण तथोपरि

அவன் தூய வெண்மையான ஆடை போர்த்தியவனாய் ஒளிர்வதுபோல் தோன்றுகிறான்; மேலும் மேலே அடர்ந்து தங்கிய பனிமூட்டக் கூட்டத்தாலும் அதேபோல் அழகுபெறுகிறான்.

Verse 52

नानावर्णोत्तरासंगावृत्ताङ्ग इवल्क्ष्यते / चन्दनागुरुकर्पूरकस्तूरीकुङ्कुमादिभिः

சந்தனம், அகறு, கற்பூரம், கஸ்தூரி, குங்குமம் முதலிய பல நிறப் பூச்சுகளால் அது பல வண்ணங்களால் மூடப்பட்ட அங்கங்களையுடையதுபோல் தோன்றுகிறது.

Verse 53

अलङ्कृतागः सुव्यक्तं दृश्यते ऽही विलासिवत् / मृगेन्द्राहतदन्तीन्द्रकुंभस्थलपरिच्युतैः

அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலுடன் அது ஒரு விலாசியைப் போலத் தெளிவாகத் தோன்றுகிறது—சிங்கம் தாக்கிய யானை அரசனின் கும்பஸ்தலத்திலிருந்து சிதறிய முத்து/ரத்தினங்களால்.

Verse 54

स्थूलमुक्तोत्करैरेष विभाति परितो गिरिः / नानावृक्षलतावल्लीपुष्पालङ्कृतमूर्द्धजः

இந்த மலைச் சுற்றிலும் பெரிய முத்துக் குவியல்களால் ஒளிர்கிறது; அதன் சிகரம் பலவகை மரங்கள், கொடிகள், வள்ளிகள், மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தலைமுடிபோல் விளங்குகிறது.

Verse 55

नीरन्ध्राञ्चितमे घौघवितानसमलङ्कृतः / नानाधातुविचित्राङ्गः सर्वरत्नविभूषितः

இடைவிடாது திரண்ட மேகக் கூட்டங்களின் விதானத்தால் அது அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது; பலவகைத் தாதுக்களின் வண்ணமயத்தால் அதன் அங்கங்கள் விசித்திரமாக, எல்லா ரத்தினங்களாலும் பளபளக்கிறது.

Verse 56

कैलासव्याजविलसत्सितच्छत्रविराजितः / गजाश्वमुखयूथैश्च समन्तात्परिवारितः

கைலாசத்தை நினைவூட்டும் ஒளிரும் வெண்குடையால் அது விளங்குகிறது; மேலும் நாலாபுறமும் யானை, குதிரை முதலிய தலைமைப் படைகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 57

रत्नद्वीपमहाद्वारशिलाकन्दरमन्दिरः / विविक्तगह्वरास्थानमध्यसिंहासनाश्रयः

ரத்னத்வீபத்தின் மகாத்வாரப் பாறைக்குகை ஆலயத்தில், தனிமையான பள்ளத்தாக்கின் நடுவிலுள்ள சிங்காசனத்தை அவர் அடைகிறார்.

Verse 58

समन्तात्प्रतिसंसक्ततरुवेत्रवतां शनैः / दृष्ट्वा जनैरनासाद्यो महाराजाधिराजवत्

சுற்றிலும் மரங்களும் கொடிகளும் மெதுவாக இறுகச் சூழ்ந்ததால், மக்களுக்கு அவர் பேரரசரின் பேரரசர் போல் அணுக இயலாதவராகத் தோன்றுகிறார்.

Verse 59

दोधूयमानो विचरच्चमरीचा रुचामरैः / मयूरैरुपनृत्यद्भिर्गायद्भिश्चैव किन्नरैः

சாமரங்களின் ஒளிவீசும் பிரகாசத்தால் ஜொலித்து அவர் உலாவுகிறார்; மயில்கள் நடனமாட, கின்னரர்கள் பாடுகின்றனர்.

Verse 60

सत्त्वजातैरनेकैश्च सेव्यमानो विराजते / व्यक्तमेवाचलेन्द्राणामधिराज्यपदे स्थितः

பலவகை உயிரினங்களின் சேவையால் அவர் ஒளிர்கிறார்; மலைமன்னர்களின் பேரரசுப் பதவியில் அவர் தெளிவாக அமர்ந்துள்ளார்.

Verse 61

भुनक्त्याक्रम्य वसुधां समग्रां श्रियमोजसा / एवं संचिन्तयानः स हिमाद्रिवनगह्वरे

வலிமையால் முழு பூமியையும் ஆட்கொண்டு அவர் செல்வத்தை அனுபவிக்கிறார்—இவ்வாறு சிந்தித்தபடி அவர் ஹிமாத்ரியின் வனக் குகையாழத்தில் இருக்கிறார்.

Verse 62

विचचार चिरं रामो मुदा परमया युतः / आससाद वने तस्मिन्विपुले भृगुपुङ्गवः

ராமன் பரம ஆனந்தத்துடன் நீண்ட நேரம் உலாவினான்; அந்த விசாலமான வனத்தில் ப்ருகு முனிவரின் சிறந்தவரை அணைந்தான்।

Verse 63

सरोवरं महाराज विपुलं विमलोदकम् / कुमुदोत्पलकह्लारनिकरैरुपसोभितम्

மகாராஜா! அங்கே விசாலமான, தூய நீருடைய ஒரு குளம் இருந்தது; அது குமுதம், உத்பலம், கஹ்லாரம் ஆகிய மலர்க் கூட்டங்களால் அழகுபெற்றது।

Verse 64

पङ्कजैरुत्पलैश्चैव रक्तपीतैः सितासितैः / अन्यैश्च जलचैर्वक्षैः सर्वतः समलङ्कृतम्

அது சிவப்பு, மஞ்சள், வெள்ளை, கருப்பு நிறத் தாமரைகளும் உத்பலங்களும், மேலும் பிற நீர்ச் செடிகளும் சூழ எல்லாத் திசைகளிலும் அலங்கரித்திருந்தது।

Verse 65

हंससारसदात्यूहकारण्डवशतैरपि / जीवजीवकचक्राह्वकुररभ्रमरोत्करैः

அங்கே அன்னங்கள், சாரசங்கள், தாத்யூஹங்கள், நூற்றுக் கணக்கான காரண்டவங்கள்; மேலும் ஜீவஜீவகம், சக்ராஹ்வம், குரரம் பறவைகள் மற்றும் வண்டுக் கூட்டங்களும் இருந்தன।

Verse 66

संघुष्यमाणं परितः सेवितं मन्दवायुना / शफरीमत्स्यसंघैश्च विचरद्भिरितस्ततः

அது எங்கும் ஒலிக்கலரவால் முழங்கியது; மெல்லிய காற்று அதைத் தழுவியது; மேலும் ஷபரீ மீன்களின் கூட்டங்கள் இங்கும் அங்கும் நீந்தின।

Verse 67

अन्तर्जनितकल्लोलैर्नृत्यमानमिवाभितः / आससाद भृगुश्रेष्ठस्तत्सरोवरमुत्तमम्

உள்ளே எழும் அலைகளால் எங்கும் நடனமாடுவது போலத் தோன்றிய அந்த உத்தமத் தடாகத்தைப் ப்ருகு-சிரேஷ்டர் அடைந்தார்.

Verse 68

नानापतत्र्रिविरुतैर्मधुरीकृतदिक्तटम् / स तस्य तीरे विपुलं कृत्वाश्रमपदं शुभम्

பலவகைப் பறவைகளின் இனிய குரலால் திசைத் தட்டங்கள் இனிமை பெற்றன; அவர் அதன் கரையில் விசாலமான, மங்களமான ஆசிரமத்தை அமைத்தார்.

Verse 69

रामो मतिमतां श्रेष्ठस्तपसे च मनो दधे / शाकमूलफलाहारो नियतं नियतेन्द्रियः

அறிவாளர்களில் சிறந்த ராமன் தவத்தில் மனத்தை வைத்தான்; கீரை, வேர், கனிகள் எனும் உணவால் வாழ்ந்து, இந்திரியங்களை கட்டுப்படுத்தி இருந்தான்.

Verse 70

तपश्चचार देवेशं विनिवेश्यात्ममानसे / भृगूपदिष्टमार्गेण भक्त्या परमया युतः

ப்ருகு உபதேசித்த மார்க்கத்தின்படி, பரம பக்தியுடன், தேவாதிபதியைத் தன் உள்ளமனத்தில் நிறுவி தவம் செய்தான்.

Verse 71

पूजयामास देवेशमेकाग्रमनसा नृप / अनिकेतः स वर्षासु शिशिरे जलसंश्रयः

அரசே! ஒருமுக மனத்துடன் தேவாதிபதியை அவர் பூஜித்தார்; இல்லமின்றி, மழைக்காலத்திலும் குளிர்காலத்திலும் நீரையே ஆதாரமாகக் கொண்டிருந்தார்.

Verse 72

ग्रीष्मे पञ्जाग्निमध्यस्थश्चचारैवं तपश्चिरम् / रिपून्निर्जित्य कामादीनूर्मिषषट्कं विधूय च

கோடைக்காலத்தில் பஞ்சாக்னிகளின் நடுவில் நின்று அவர் நீண்ட காலம் தவம் செய்தார். காமம் முதலிய பகைகளை வென்று, ஆறு ஊர்மிகளையும் அகற்றினார்.

Verse 73

द्वन्द्वैरनुद्वेजितधीस्तापदोषैरनाकुलः / यमैः सनियमैश्चैव शुद्धदेहः समाहितः

இரட்டைத்தன்மைகளால் கலங்காத அறிவுடன், தாப-தோஷங்களால் குழம்பாதவனாய். யம-நியமங்களுடன் இருந்து, தூய உடலுடன் சமாதானமாக இருந்தான்.

Verse 74

वशी चकार पवनं प्राणायामेन देहगम् / जितपद्मासनो मौनी स्थिरचित्तो महामुनिः

மகாமுனி பிராணாயாமத்தால் உடலில் உள்ள பவனத்தை அடக்கினார். பத்மாசனத்தில் வெற்றி பெற்ற மௌனியாக, நிலைத்த சித்தத்துடன் இருந்தார்.

Verse 75

वशी चकार चाक्षाणि प्रत्याहारपरायणः / धारणाभिः स्थिरीचक्रे मनश्चञ्चलमात्मवान्

பிரத்தியாஹாரத்தில் ஈடுபட்டு அவர் புலன்களை அடக்கினார். ஆத்மவானாக இருந்து, தாரணைகளால் அலைபாயும் மனத்தை நிலைநிறுத்தினார்.

Verse 76

ध्यानेन देवदेवेशं ददर्श परमेश्वरम् / स्वस्थान्तः करणो मैत्रः सर्वबाधाविवर्जितः

தியானத்தால் அவர் தேவர்களின் தேவேசனாகிய பரமேஸ்வரனை தரிசித்தார். உள்ளம் நலமுடன், மைத்ரீபாவத்துடன், எல்லா தடைகளும் அற்றவராய் இருந்தார்.

Verse 77

चिन्तयामास देवेशं ध्याने दृष्ट्वा जगद्गुरुम् / ध्येयावस्थि तचित्तात्मा निश्चलेद्रियदेहवान्

தியானத்தில் ஜகத்குரு தேவேசனைத் தரிசித்து அவன் அவரையே சிந்தித்தான். தியானநிலையிலே மனம் நிலைத்து, இந்திரியங்களும் உடலும் அசையாமல் இருந்தன.

Verse 78

आकालावधि सो ऽतिष्ठन्निवातस्थप्रदीपवत् / जपंश्च देवदेवेशं ध्यायंश्च स्वमनीषया

கால எல்லை வரை அவன் காற்றில்லா இடத்தில் உள்ள விளக்கைப் போல நிலைத்திருந்தான். தன் ஞானத்தால் தேவர்களின் தேவேசனை ஜபித்தும் தியானித்தும் இருந்தான்.

Verse 79

आराधयदमेयात्मा सर्वभावस्थमीश्वरम् / ततः स निष्फलं रूपमैश्वरं यन्निरञ्जनम्

அளவிலா ஆத்மாவுடையவன் எல்லாப் பாவங்களிலும் நிலைபெற்ற ஈசுவரனை ஆராதித்தான். பின்னர் அவன் களங்கமற்ற, உறுப்பில்லாத (நிஷ்கல) ஈசுவரிய ரூபத்தை கண்டான்.

Verse 80

परं ज्योतिरचिन्त्यं यद्योगिध्येयमनुत्त मम् / नित्यं शुद्धं सदा शान्तमतीन्द्रियमनौपमम् / आनन्दमात्रमचलं व्याप्ताशेषचराचरम्

அது பரம ஜோதி; சிந்திக்க இயலாதது; யோகிகள் தியானிக்கத் தகுந்தது; ஒப்பற்றது. அது நித்தியமும் தூய்மையும், எப்போதும் அமைதியும், இந்திரியங்களுக்கு அப்பாற்பட்டதும், ஒப்பிலாததும்; ஆனந்தமே வடிவம், அசையாதது, எல்லாச் சராசரங்களிலும் பரவி நிற்கிறது.

Verse 81

चिन्तयामास तद्रूपं देवदेवस्य भार्गवः / नित्यं शुद्धं सदा शान्तमतीन्द्रियमनौपमम्

பார்கவன் தேவர்களின் தேவனான அவருடைய அந்த ரூபத்தைச் சிந்தித்தான்—அது நித்தியமும் தூய்மையும், எப்போதும் அமைதியும், இந்திரியங்களுக்கு அப்பாற்பட்டதும், ஒப்பிலாததும்.