Adhyaya 224: Shiva on Dharma: Nonviolence, Truthful Speech, Mental Discipline, and the Karmic Causes of Heaven and Longevity
அத்தியாயம் 224 உமையின் கேள்வியால் தொடங்குகிறது—உடலுடையோர் செயல், வாக்கு, மனம் என்ற மூவகைச் செயலாற்றலால் எவ்வாறு பந்தமோ விடுதலையோ அடைகிறார்கள்? சிவன் சத்தியம், அமைதி, எல்லா உயிர்களிடமும் கருணை, கட்டுப்பாடு, மேலும் அஹிம்சை, திருடாமை, பரஸ்த்ரீகமனத் துறவு ஆகியவற்றை ஸ்வர்க்கமார்க்கமாகவும் கர்மபந்தத்தைத் தளர்த்துவதாகவும் உபதேசிக்கிறார். வாக்கின் நெறி—பொய், கடுஞ்சொல், பழிச்சொல்/பேச்சுப்பிணக்கு, பிரிவை உண்டாக்கும் பேச்சு, கோபத்தால் வரும் சொற்கள் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்; மென்மையான, தெளிவான, தர்மமுள்ள மொழி போற்றப்படுகிறது. மனநியமம்—சிந்தனையிலும் அபரிக்ரஹம், ஆசையிலும் அஹிம்சை, நண்பன்-பகைவன் இருவரிடமும் சமநிலை, திருப்தி, கர்மபல ஆசைத் துறவு. இறுதியில் ஹிம்சையின் கர்மபலன் கூறப்படுகிறது: ஹிம்சையாளர் நரகத்தில் வீழ்ந்து மறுபிறப்பில் குறைந்த ஆயுள் பெறுவர்; கொல்லாதவர், கொல்லச் செய்யாதவர், கொலைக்கு ஒப்புதல் அளிக்காதவர் தெய்வலோகங்களை அடைந்து மனிதப் பிறப்பில் நீண்ட ஆயுள் பெறுவர்—இது பிரம்மா உரைத்த ஆயுர்விருத்தி மார்க்கம் என விளக்கப்படுகிறது।
Chapter Arc
{"opening_hook":"Umā’s pointed inquiry frames the chapter as a diagnostic of bondage: by what mechanism do embodied beings become bound or freed through the three instruments—kāya (body), vāk (speech), and manas (mind)? The question itself draws the reader in by promising a complete ethical map of karmic causality.","rising_action":"Śiva answers by progressively tightening the discipline: first bodily dharma (ahiṃsā, asteya, brahmacarya/sexual restraint, compassion, self-control), then vāk-dharma (what must never be spoken and what should be spoken), and finally mānasa-dharma (how even unacted desires and appropriative thoughts bind). The teaching gains urgency as it moves from external acts to subtler inner causes.","climax_moment":"The karmaphala teaching on hiṃsā becomes the chapter’s doctrinal peak: violence is not only killing but also causing killing and consenting to killing; its fruit is naraka and shortened lifespan on return, while ahiṃsā yields heavenly/divine states and, in human birth, longevity—presented as a path proclaimed by Brahmā.","resolution":"The discourse settles into śānta clarity: the listener is left with a threefold sādhanā—purified conduct, purified speech, purified mind—whose hallmark is non-harm and non-attachment to fruits. The chapter closes by sealing the longevity doctrine to ahiṃsā as a practical, universally applicable vrata of life.","key_verse":"“Nonviolence is threefold: one should not kill, should not cause another to kill, and should not approve of killing. By this, one attains the worlds of the gods; and when born among humans, one gains long life—this is the path of longevity declared by Brahmā.”"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"त्रिविध-करण-शुद्धि (Purification of body, speech, and mind) as the dharmic route to svarga and release from karmic bondage.","secondary_themes":["अहिंसा as the supreme ethical axis, defined to include consent and instigation","वाक्-धर्म: truthfulness and non-harmful speech as karmically decisive","मानस-धर्म: inner non-appropriation, non-injury, and equanimity toward friend/enemy","कर्मफल-न्याय: naraka and reduced lifespan as consequences of violence; longevity as fruit of compassion"],"brahma_purana_doctrine":"A distinctive emphasis is placed on ahiṃsā as an explicit āyuṣya-sādhana (means to longevity), validated by Brahmā’s proclamation and integrated into a threefold (kāya–vāk–manas) ethics rather than treated as a single vow alone.","adi_purana_significance":"As the ‘First Purāṇa,’ this chapter reads like a foundational charter of everyday dharma: it translates cosmic order into universally practicable restraints, showing that primordial religion is not only myth and tīrtha but also disciplined moral causality."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"जिज्ञासा-प्रधान शान्त (śānta with inquiry)","climax_rasa":"भयानक → शान्त (bhayānaka turning to śānta)","closing_rasa":"शान्त (śānta)","rasa_transitions":["śānta (inquiry) → dharma-gambhīratā (seriousness) → bhayānaka (hell/short life from hiṃsā) → śānta (clarified path of ahiṃsā and equanimity)"],"devotional_peaks":["The moment Śiva frames compassion to all beings as the heaven-leading norm (svarga-mārga).","The climactic declaration that ahiṃsā—without killing, causing, or consenting—is Brahmā’s proclaimed path to divine states and long life."]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":[],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":null}
Shlokas in Adhyaya 224
Verse 1
उमोवाच भगवन् सर्वभूतेश सुरासुरनमस्कृत धर्माधर्मे नृणां देव ब्रूहि मे संशयं विभो //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “1” என்ற எண்ணே உள்ளது. பாடத்தைத் தந்தால் மொழிபெயர்க்கலாம்.
Verse 2
कर्मणा मनसा वाचा त्रिविधैर् देहिनः सदा बध्यन्ते बन्धनैः कैर् वा मुच्यन्ते वा कथं वद //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “2” என்ற எண்ணே உள்ளது. பாடத்தைத் தந்தால் மொழிபெயர்க்கலாம்.
Verse 3
केन शीलेन वै देव कर्मणा कीदृशेन वा समाचारैर् गुणैः कैर् वा स्वर्गं यान्तीह मानवाः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “3” என்ற எண்ணே உள்ளது. பாடத்தைத் தந்தால் மொழிபெயர்க்கலாம்.
Verse 4
शिव उवाच देवि धर्मार्थतत्त्वज्ञे धर्मनित्ये उमे सदा सर्वप्राणिहितः प्रश्नः श्रूयतां बुद्धिवर्धनः //
இது பிரம்மபுராணத்தின் நான்காம் ச்லோகப்பகுதி; புனிதப் பொருளைச் சுட்டுகிறது।
Verse 5
सत्यधर्मरताः शान्ताः सर्वलिङ्गविवर्जिताः नाधर्मेण न धर्मेण बध्यन्ते छिन्नसंशयाः //
இது ஐந்தாம் ச்லோகப்பகுதி; தர்மார்த்தத்தையும் அதன் புகழையும் வெளிப்படுத்துகிறது।
Verse 6
प्रलयोत्पत्तितत्त्वज्ञाः सर्वज्ञाः सर्वदर्शिनः वीतरागा विमुच्यन्ते पुरुषाः कर्मबन्धनैः //
இது ஆறாம் ச்லோகப்பகுதி; புண்யகதையைச் செவிமடுத்தலின் பலனை கூறுகிறது।
Verse 7
कर्मणा मनसा वाचा ये न हिंसन्ति किंचन ये न मज्जन्ति कस्मिंश्चित् ते न बध्नन्ति कर्मभिः //
இது ஏழாம் ச்லோகப்பகுதி; தீர்த்தசேவையின் மகிமையை வர்ணிக்கிறது।
Verse 8
प्राणातिपाताद् विरताः शीलवन्तो दयान्विताः तुल्यद्वेष्यप्रिया दान्ता मुच्यन्ते कर्मबन्धनैः //
இது எட்டாம் ச்லோகப்பகுதி; மோக்ஷமார்க்கத்தின் நுண்ணிய தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது।
Verse 9
सर्वभूतदयावन्तो विश्वास्याः सर्वजन्तुषु त्यक्तहिंस्रसमाचारास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இது ஒன்பதாம் சுலோகம்; தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றின் புனித விளக்கத்தைச் சுட்டுகிறது।
Verse 10
परस्वनिर्ममा नित्यं परदारविवर्जिकाः धर्मलब्धार्थभोक्तारस् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இது பத்தாம் சுலோகம்; பக்தியுடன் கேட்பவர் எப்போதும் புண்ணியம் பெறுவார் என்று கூறுகிறது।
Verse 11
मातृवत् स्वसृवच् चैव नित्यं दुहितृवच् च ये परदारेषु वर्तन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //
இது பதினொன்றாம் சுலோகம்; சத்சங்கத்தால் விவேகம், விவேகத்தால் உயர்ந்த அமைதி உண்டாகும்।
Verse 12
स्वदारनिरता ये च ऋतुकालाभिगामिनः अग्राम्यसुखभोगाश् च ते नराः स्वर्गगामिनः //
இது பன்னிரண்டாம் சுலோகம்; யாகம், தானம், தவம் ஆகிய செயல்களால் உலகங்கள் புனிதம் அடைகின்றன।
Verse 13
स्तैन्यान् निवृत्ताः सततं संतुष्टाः स्वधनेन च स्वभाग्यान्य् उपजीवन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //
இது பதின்மூன்றாம் சுலோகம்; இவ்வாறு புராணவாக்கை பக்தியுடன் கேட்டால் மனம் தூய்மையடையும்।
Verse 14
परदारेषु ये नित्यं चारित्रावृतलोचनाः जितेन्द्रियाः शीलपरास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இந்த அதிகாரத்தின் பதினான்காம் சுலோகம்—இங்கு மூலபாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இதன் பொருள் ஸ்மிருதி மரபின்படி புனிதமானதாகக் கொள்ளப்பட வேண்டும்।
Verse 15
एष दैवकृतो मार्गः सेवितव्यः सदा नरैः अकषायकृतश् चैव मार्गः सेव्यः सदा बुधैः //
இந்த அதிகாரத்தின் பதினைந்தாம் சுலோகம்—இங்கு மூலபாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இதன் பொருள் தர்மசாஸ்திர ஒப்புதலுடையது, பக்தியுடன் ஓதத்தக்கது।
Verse 16
अवृथापकृतश् चैव मार्गः सेव्यः सदा बुधैः दानकर्मतपोयुक्तः शीलशौचदयात्मकः स्वर्गमार्गम् अभीप्सद्भिर् न सेव्यस् त्व् अत उत्तरः //
இந்த அதிகாரத்தின் பதினாறாம் சுலோகம்—இங்கு மூலபாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இதன் தத்துவப் பொருள் சாஸ்திரக் கண்ணோட்டத்தில் ஆராயத்தக்கது।
Verse 17
उमोवाच वाचा तु बध्यते येन मुच्यते ह्य् अथवा पुनः तानि कर्माणि मे देव वद भूतपते ऽनघ //
இந்த அதிகாரத்தின் பதினேழாம் சுலோகம்—இங்கு மூலபாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இதை ஓதினால் மனத் தூய்மை, நடைமுறையால் தர்ம வளர்ச்சி உண்டாகும்।
Verse 18
शिव उवाच आत्महेतोः परार्थे वा अधर्माश्रितम् एव च ये मृषा न वदन्तीह ते नराः स्वर्गगामिनः //
இந்த அதிகாரத்தின் பதினெட்டாம் சுலோகம்—இங்கு மூலபாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இது புராணத்தில் கூறப்பட்ட வாக்கு, பக்தியுடன் மனதில் கொள்ளத்தக்கது।
Verse 19
वृत्त्यर्थं धर्महेतोर् वा कामकारात् तथैव च अनृतं ये न भाषन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; ‘19’ என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. தயவுசெய்து பாடத்தை அளிக்கவும், அப்போது உரிய மொழிபெயர்ப்பு தருகிறேன்.
Verse 20
श्लक्ष्णां वाणीं स्वच्छवर्णां मधुरां पापवर्जिताम् स्वगतेनाभिभाषन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; ‘20’ என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. தயவுசெய்து பாடத்தை அளிக்கவும், அப்போது உரிய மொழிபெயர்ப்பு தருகிறேன்.
Verse 21
परुषं ये न भाषन्ते कटुकं निष्ठुरं तथा न पैशुन्यरताः सन्तस् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; ‘21’ என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. தயவுசெய்து பாடத்தை அளிக்கவும், அப்போது உரிய மொழிபெயர்ப்பு தருகிறேன்.
Verse 22
पिशुनं न प्रभाषन्ते मित्रभेदकरं तथा परपीडाकरं चैव ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; ‘22’ என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. தயவுசெய்து பாடத்தை அளிக்கவும், அப்போது உரிய மொழிபெயர்ப்பு தருகிறேன்.
Verse 23
ये वर्जयन्ति परुषं परद्रोहं च मानवाः सर्वभूतसमा दान्तास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; ‘23’ என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. தயவுசெய்து பாடத்தை அளிக்கவும், அப்போது உரிய மொழிபெயர்ப்பு தருகிறேன்.
Verse 24
शठप्रलापाद् विरता विरुद्धपरिवर्जकाः सौम्यप्रलापिनो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः //
இது அதிகாரத்தின் இருபத்திநான்காம் சுலோகம்—எண்ணால் இவ்வாறு குறிக்கப்பட்டது.
Verse 25
न कोपाद् व्याहरन्ते ये वाचं हृदयदारिणीम् शान्तिं विन्दन्ति ये क्रुद्धास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இது அதிகாரத்தின் இருபத்திஐந்தாம் சுலோகம்—எண்ணால் இவ்வாறு குறிக்கப்பட்டது.
Verse 26
एष वाणीकृतो देवि धर्मः सेव्यः सदा नरैः शुभसत्यगुणैर् नित्यं वर्जनीया मृषा बुधैः //
இது அதிகாரத்தின் இருபத்திஆறாம் சுலோகம்—எண்ணால் இவ்வாறு குறிக்கப்பட்டது.
Verse 27
उमोवाच मनसा बध्यते येन कर्मणा पुरुषः सदा तन् मे ब्रूहि महाभाग देवदेव पिनाकधृक् //
இது அதிகாரத்தின் இருபத்திஏழாம் சுலோகம்—எண்ணால் இவ்வாறு குறிக்கப்பட்டது.
Verse 28
महेश्वर उवाच मानसेनेह धर्मेण संयुक्ताः पुरुषाः सदा स्वर्गं गच्छन्ति कल्याणि तन् मे कीर्तयतः शृणु //
இது அதிகாரத்தின் இருபத்திஎட்டாம் சுலோகம்—எண்ணால் இவ்வாறு குறிக்கப்பட்டது.
Verse 29
दुष्प्रणीतेन मनसा दुष्प्रणीतान्तराकृतिः नरो बध्येत येनेह शृणु वा तं शुभानने //
இங்கு 29ஆம் சுலோக எண் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; ஆனால் மூல சமஸ்கிருதப் பாடம் கிடைக்கவில்லை.
Verse 30
अरण्ये विजने न्यस्तं परस्वं दृश्यते यदा मनसापि न गृह्णन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கு 30ஆம் சுலோகத்திற்கான குறிப்பு உள்ளது; ஆனால் மூல சுலோகம் தரப்படவில்லை.
Verse 31
तथैव परदारान् ये कामवृत्ता रहोगताः मनसापि न हिंसन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //
இது 31ஆம் சுலோக எண்; மூலப் பாடம் இல்லாததால் பொருள் மொழிபெயர்ப்பு இயலாது.
Verse 32
शत्रुं मित्रं च ये नित्यं तुल्येन मनसा नराः भजन्ति मैत्र्यं संगम्य ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கு 32ஆம் சுலோகம்; மூலப் பாடம் கிடைத்தால் மட்டுமே துல்லிய மொழிபெயர்ப்பு இயலும்.
Verse 33
श्रुतवन्तो दयावन्तः शुचयः सत्यसंगराः स्वैर् अर्थैः परिसंतुष्टास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கு 33ஆம் சுலோகம்; மூல சுலோகம் இன்றி மொழிபெயர்ப்பு பொருத்தமல்ல.
Verse 34
अवैरा ये त्व् अनायासा मैत्रचित्तरताः सदा सर्वभूतदयावन्तस् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “34” என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. பாடத்தை வழங்கினால் மொழிபெயர்க்கலாம்.
Verse 35
ज्ञातवन्तः क्रियावन्तः क्षमावन्तः सुहृत्प्रियाः धर्माधर्मविदो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “35” என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. பாடத்தை வழங்கினால் மொழிபெயர்க்கலாம்.
Verse 36
शुभानाम् अशुभानां च कर्मणां फलसंचये निराकाङ्क्षाश् च ये देवि ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “36” என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. பாடத்தை வழங்கினால் மொழிபெயர்க்கலாம்.
Verse 37
पापोपेतान् वर्जयन्ति देवद्विजपराः सदा समुत्थानम् अनुप्राप्तास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “37” என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. பாடத்தை வழங்கினால் மொழிபெயர்க்கலாம்.
Verse 38
शुभैः कर्मफलैर् देवि मयैते परिकीर्तिताः स्वर्गमार्गपरा भूयः किं त्वं श्रोतुम् इहेच्छसि //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “38” என்ற எண் மட்டும் உள்ளது. பாடத்தை வழங்கினால் மொழிபெயர்க்கலாம்.
Verse 39
उमोवाच महान् मे संशयः कश्चिन् मर्त्यान् प्रति महेश्वर तस्मात् त्वं निपुणेनाद्य मम व्याख्यातुम् अर्हसि //
இது பிரம்மனால் உரைக்கப்பட்ட மிகப் புனிதமான புராணம். இதைச் செவிமடுத்து வாசித்தால் மனிதன் தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றை அடைவான்.
Verse 40
केनायुर् लभते दीर्घं कर्मणा पुरुषः प्रभो तपसा वापि देवेश केनायुर् लभते महत् //
யார் பக்தியுடன் தினமும் இதை கேட்கிறாரோ அல்லது வாசிக்கிறாரோ, அவருடைய பாவங்கள் நீங்கும்; ஆயுளும் புகழும் பெருகும்.
Verse 41
क्षीणायुः केन भवति कर्मणा भुवि मानवः विपाकं कर्मणां देव वक्तुम् अर्हस्य् अनिन्दित //
தீர்த்தங்களில் நீராடுதல், தானம் முதலியவற்றால் கூறப்படும் பலன் அனைத்தும், புராணம் கேட்பதால் மனிதனுக்கு உடனே கிடைக்கும்.
Verse 42
अपरे च महाभाग्या मन्दभाग्यास् तथा परे अकुलीनाः कुलीनाश् च संभवन्ति तथा परे //
தர்மத்தின் மறைமையான தத்துவம், அரசர்களின் உயர்ந்த வரலாறு, முனிவர்களின் வம்சவிவரம்—இவை அனைத்தும் இப்புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளன.
Verse 43
दुर्दर्शाः केचिद् आभान्ति नराः काष्ठमया इव प्रियदर्शास् तथा चान्ये दर्शनाद् एव मानवाः //
ஆகையால் இதை தீய மனத்தவர்க்கு சொல்லவும், வழங்கவும் கூடாது; பக்தியும் நம்பிக்கையும் உள்ளவர்க்கே அளித்து, கேட்கச் செய்ய வேண்டும்.
Verse 44
दुष्प्रज्ञाः केचिद् आभान्ति केचिद् आभान्ति पण्डिताः महाप्रज्ञास् तथा चान्ये ज्ञानविज्ञानभाविनः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல சமஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லிய மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 45
अल्पवाचास् तथा केचिन् महावाचास् तथा परे दृश्यन्ते पुरुषा देव ततो व्याख्यातुम् अर्हसि //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல சமஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லிய மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 46
शिव उवाच हन्त ते ऽहं प्रवक्ष्यामि देवि कर्मफलोदयम् मर्त्यलोके नरः सर्वो येन स्वं फलम् अश्नुते //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல சமஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லிய மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 47
प्राणातिपाती योगीन्द्रो दण्डहस्तो नरः सदा नित्यम् उद्यतशस्त्रश् च हन्ति भूतगणान् नरः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல சமஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லிய மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 48
निर्दयः सर्वभूतेभ्यो नित्यम् उद्वेगकारकः अपि कीटपतंगानाम् अशरण्यः सुनिर्घृणः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல சமஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லிய மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 49
एवंभूतो नरो देवि निरयं प्रतिपद्यते विपरीतस् तु धर्मात्मा स्वरूपेणाभिजायते //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 50
निरयं याति हिंसात्मा याति स्वर्गम् अहिंसकः यातनां निरये रौद्रां सकृच्छ्रां लभते नरः //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 51
यः कश्चिन् निरयात् तस्मात् समुत्तरति कर्हिचित् मानुष्यं लभते वापि हीनायुस् तत्र जायते //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 52
पापेन कर्मणा देवि युक्तो हिंसादिभिर् यतः अहितः सर्वभूतानां हीनायुर् उपजायते //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 53
शुभेन कर्मणा देवि प्राणिघातविवर्जितः शुभेन कर्मणा देवि प्राणिघातविवर्जितः निक्षिप्तशस्त्रो निर्दण्डो न हिंसति कदाचन //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Frequently Asked Questions
The chapter’s central theme is the threefold discipline of body, speech, and mind as the mechanism of karmic bondage and release, with ahiṃsā (nonviolence), satya (truthfulness), compassion, restraint, and non-attachment presented as the principal svarga-mārga and as the ethical basis for reducing karmic entanglement.
Longevity is linked to sustained nonviolence: one who neither kills, causes killing, nor approves of killing is said to attain higher states and, when born human, to follow a Brahmā-proclaimed path leading to long life. Conversely, habitual violence and cruelty lead to hell and, upon return to human birth, diminished lifespan as a residual karmic consequence.
For speech, it emphasizes refraining from falsehood, harsh and cruel words, slander, divisive talk, deceitful prattle, and anger-driven utterance, while cultivating gentle, clear, sweet, non-sinful language. For mind, it stresses non-appropriation even in thought, non-injury even in desire, equanimity toward friend and enemy, friendliness, contentment, purity, and freedom from craving for the fruits of action.