Adhyaya 274

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सोमवंशवर्णनं नम त्रिसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ चतुःसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः यदुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच यदोरासन्पञ्च पुत्रा ज्येष्ठस्तेषु सहस्रजित्

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘சோமவம்ச வர்ணனம்’ எனும் 274ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘யதுவம்ச வர்ணனம்’ எனும் 275ஆம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—யதுவுக்கு ஐந்து மகன்கள் இருந்தனர்; அவர்களில் மூத்தவன் ஸஹஸ்ரஜித்.

Verse 2

धर्मनेत्रो हैहयस्य धर्मनेत्रस्य संहनः

ஹைஹயனுக்கு தர்மநேத்ரன் (மகன்) பிறந்தான்; தர்மநேத்ரனுக்கு ஸம்ஹனன் (மகன்) பிறந்தான்.

Verse 3

महिमा संहनस्यासीन्महिम्नओ भद्रसेनकः भद्रसेनाद् दुर्गमो ऽभूद्दुर्गमात्कनको ऽभवत्

மஹிமா ஸம்ஹனனின் புதல்வன். மஹிமாவிலிருந்து பத்ரசேனகன் பிறந்தான்; பத்ரசேனகனிலிருந்து துர்கமன், துர்கமனிலிருந்து கனகன் பிறந்தான்.

Verse 4

कनकात् कृतवीर्यस्तु कृताग्निः करवीरकः कृतौजाश् च चतुर्थो ऽभूत् कृतवीर्यात्तु सो ऽर्जुनः

கனகனிலிருந்து க்ருதவீர்யன் பிறந்தான். அவனுடைய புதல்வர்கள் க்ருதாக்னி, கரவீரக, க்ருதௌஜா; நான்காவது க்ருதவீர்யனிடமிருந்து பிறந்த அர்ஜுனன்.

Verse 5

दत्तो ऽर्जुनाय तपते सप्तद्वीपमहीशताम् ददौ बाहुसहस्रञ्च अजेयत्वं रणे ऽरिणा

தபஸ்வியான அர்ஜுனனுக்கு அவர் ஏழு தீவுகளுடன் கூடிய பூமியின் அரசாட்சியை அளித்தார்; மேலும் போரில் பகைவருக்கு எதிராக ஆயிரம் கரங்களையும் அஜேயத்தையும் அருளினார்.

Verse 6

अधर्मे वर्तमानस्य विष्णुहस्तान्मृतिर्ध्रुवा दश यज्ञसहस्राणि सो ऽर्जुनः कृतवान्नृपाः

அதர்மத்தில் நிலைத்திருப்பவனுக்கு விஷ்ணுவின் கரத்தால் மரணம் நிச்சயம். அரசர்களே, அந்த அர்ஜுனன் பத்தாயிரம் யாகங்களைச் செய்தான்.

Verse 7

अनष्टद्रव्यता राष्ट्रे तस्य संस्मरणादभूत् न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति वै नृपः

அவனை நினைவுகூர்வதால் நாட்டில் ‘செல்வ இழப்பு இல்லாமை’ என்ற நிலை ஏற்பட்டது. நிச்சயமாக, அந்த அரசர்கள் கார்த்தவீர்யனின் கதியை (இறுதி நிலை) அடையமாட்டார்கள்.

Verse 8

यज्ञैर् दानैस्तपोभिश् च विक्रमेण श्रुतेन च कर्तवीर्यस्य च शतं पुत्राणां पञ्च वै पराः

யாகம், தானம், தவம் ஆகியவற்றாலும், வீரமும் வேதக் கேள்வியறிவும் ஆகியவற்றாலும் கார்த்தவீர்யனுக்கு நூறு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; அவர்களில் ஐவர் மிகச் சிறந்தவர்களாகப் போற்றப்பட்டனர்.

Verse 9

सूरसेनश् च सूरश् च धृष्टोक्तः कृष्ण एव च जयध्वजश् च नामासीदावन्त्यो नृपतिर्महान्

சூரசேனன், சூரன், த்ருஷ்டோக்தன், மேலும் கிருஷ்ணன்; ஜயத்வஜன் என்ற பெயருடையவனும் இருந்தான்—இவ்வம்சத்தில் அவந்தியின் மகாநரபதி விளங்கினான்.

Verse 10

जयध्वजात्तालजङ्घस्तालजङ्घात्ततः सुताः हैहयानां कुलाः पञ्च भोजाश्चावन्तयस् तथा

ஜயத்வஜனிடமிருந்து தாலஜங்கன் பிறந்தான்; தாலஜங்கனிடமிருந்து காலப்போக்கில் புதல்வர்கள் பிறந்தனர்—அவர்களால் ஹைஹயர்களின் ஐந்து குலங்கள் உருவானது; அதுபோல போஜரும் அவந்தியும் தோன்றினர்.

Verse 11

वीतिहोत्राः स्वयं जाताः शौण्डिकेयास्तथैव च वीतिहोत्रादनन्तो ऽभुदनन्ताद्दुर्जयो नृपः

வீதிஹோத்ரனிடமிருந்து வீதிஹோத்ரர்கள் தாமே பிறந்தனர்; அதுபோல சௌண்டிகேயரும் தோன்றினர். வீதிஹோத்ரனிடமிருந்து அனந்தன் பிறந்தான்; அனந்தனிடமிருந்து துர்ஜயன் என்ற அரசன் பிறந்தான்.

Verse 12

क्रोष्टोर्वंशं प्रवक्ष्यामि यत्र जातो हरिः स्वयम् क्रोष्टोस्तु वृजिनीवांश् च स्वाहाभूद्वृजिनीवतः

இப்போது நான் க்ரோஷ்டுவின் வம்சத்தை அறிவிப்பேன்; அந்த வம்சத்தில் தாமே ஹரி (விஷ்ணு) பிறந்தார். க்ரோஷ்டுவிடமிருந்து வ்ருஜினீவான் பிறந்தான்; வ்ருஜினீவானிடமிருந்து ஸ்வாஹா பிறந்தாள்.

Verse 13

स्वाहापुत्रओ रुषद्गुश् च तस्य चित्ररथः सुतः शशविन्दुश्चित्ररथाच्चक्रवर्ती हरौ रतः

ஸ்வாஹாவின் புதல்வன் ருஷத்கு. அவனுடைய மகன் சித்ரரதன். சித்ரரதனிடமிருந்து சசவிந்து பிறந்தான்—அவன் உலகாட்சியுடைய சக்கரவர்த்தி; ஹரி (விஷ்ணு) மீது பக்தியுடன் நிலைத்தவன்.

Verse 14

शशविन्दोश् च पुत्त्राणां शतानामभवच्छतम् धीमतां चारुरूपाणां भूरिद्रविणतेजसाम्

சசவிந்துவின் மகன்கள் நூற்றுக்கணக்கில் இருந்தனர்; ஆயினும் ஒரு முழு நூறு சிறப்பாகக் குறிப்பிடப்பட்டது—அவர்கள் அனைவரும் அறிவுடையோர், அழகிய உருவினர், மிகுந்த செல்வமும் ஒளியும் உடையோர்.

Verse 15

पृथुश्रवाः प्रधानो ऽभूत्तस्य पुत्रः सुयज्ञकः सुयज्ञस्योशनाः पुत्रस्तितिक्षुरुशनःसुतः

பிருதுஶ்ரவா தலைவனாக (முதன்மையாக) ஆனான். அவனுடைய மகன் சுயஜ்ஞகன். சுயஜ்ஞனின் மகன் உஷனா; உஷனாவின் மகன் திதிக்ஷு.

Verse 16

तितिक्षोस्तु मरुत्तो ऽभूत्तस्मात्कम्बलवर्हिषः पञ्चाशद्रुक्मकवचाद्रुक्मेषुः पृथुरुक्मकः

திதிக்ஷுவிடமிருந்து மருத்தன் பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து கம்பலவர்ஹிஷ். பஞ்சாஷதிலிருந்து ருக்மகவசன்; ருக்மகவசனிடமிருந்து ருக்மேஷு; அவனிடமிருந்து பிருதுருக்மகன்.

Verse 17

विषांशुश्चेति ज हविर्ज्यामघः पापघ्नो ज्यामघः स्त्रीजितो ऽभवत् सेव्यायां ज्यामघादासीद्विदर्भस्तस्य कौशिकः

பின்னர் விஷாம்ஶு; அதன் பின் ஜ, ஹவி, பாவநாசகன் ஜ்யாமகன். அந்த ஜ்யாமகன் மனைவியின் ஆளுகைக்குள் (ஸ்த்ரீஜிதன்) ஆனான். ஜ்யாமகனிடமிருந்து சேவ்யா வழியாக விதர்பன் பிறந்தான்; அவனுடைய வம்சத்தில் கௌசிகன் இருந்தான்.

Verse 18

लोमपादः क्रथः श्रेष्ठात् कृतिः स्याल्लोमपदतः कौशिकस्य चिदिः पुत्रस्तस्माच्चैद्या नृपाः स्मृताः

ஶ்ரேஷ்டனிடமிருந்து கிரதன் பிறந்தான்; கிரதனிடமிருந்து லோமபாதன்; லோமபாதனிடமிருந்து க்ருதி. கௌசிகனின் மகன் சிதி; அவனிடமிருந்து ‘சைத்ய’ அரசர்கள் தோன்றினர் என ஸ்மரிக்கப்படுகிறது.

Verse 19

क्रथाद्विदर्भपुत्राश् च कुन्तिः कुन्तेस्तु धृष्टकः धृष्टस्य निधृतिस्तस्य उदर्काख्यो विदूरथः

கிரதனிடமிருந்து விதர்பனின் புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; அவர்களில் குந்தியும் இருந்தாள். குந்தியிடமிருந்து த்ருஷ்டகன்; த்ருஷ்டகனிடமிருந்து நித்ருதி; அவனுடைய மகன் விதூரதன், ‘உதர்க’ என்றும் அழைக்கப்பட்டான்.

Verse 20

दशार्हपुत्रो व्योमस्तु व्योमाज्जीमूत उच्यते जीमूतपुत्रो विकलस्तस्य भीमरथः सुतः

தசார்ஹனின் மகன் வ்யோமன்; வ்யோமனிடமிருந்து ‘ஜீமூதன்’ என அழைக்கப்பட்டவன் பிறந்தான். ஜீமூதனின் மகன் விகலன்; அவனுடைய மகன் பீமரதன்.

Verse 21

भीमरथान्नवरथस्ततो दृढरथो ऽभवत् शकुन्तिश् च दृढरथात् शकुन्तेश् च करम्भकः

பீமரதனிடமிருந்து நவரதன் பிறந்தான்; அதன் பின் த்ருடரதன் தோன்றினான். த்ருடரதனிடமிருந்து சகுந்தி; சகுந்தியிடமிருந்து கரம்பகன் பிறந்தான்.

Verse 22

करम्भाद्देवलातो ऽभूत् देवक्षेत्रश् च तत्सुतः देवक्षेत्रान्मधुर्नाम मधोर्द्रवरसो ऽभवत्

கரம்பனிடமிருந்து தேவலாதன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் தேவக்ஷேத்ரன். தேவக்ஷேத்ரனிடமிருந்து ‘மது’ எனப் பெயருடையவன்; மதுவிடமிருந்து த்ரவரசன் பிறந்தான்.

Verse 23

द्रवरसात् पुरुहूतो ऽभूज्जन्तुरासीत्तु तत्सुतः गुणी तु यादवो राजा जन्तुपुत्रस्तु सात्त्वतः

திரவரசத்திலிருந்து புருஹூதன் பிறந்தான். அவனுடைய மகன் ஜந்து. ஜந்துவிலிருந்து குணமிக்க யாதவ அரசன் சாத்த்வதன் தோன்றினான்.

Verse 24

सात्त्वताद्भजमानस्तु वृष्णिरन्धक एव च देवावृधश् च चत्वारस्तेषां वंशास्तु विश्रुताः

சாத்த்வதனிலிருந்து பஜமானன் தோன்றினான்; அதுபோல வृष்ணி, அந்தக, தேவாவ்ருதன்—இந்நால்வர். இவர்களின் வம்சங்கள் உலகில் புகழ்பெற்றவை.

Verse 25

भजमानस्य वाह्यो ऽभूद्वृष्टिः कृमिर्निमिस् तथा देवावृधाद्वभ्रुरासीत्तस्य श्लोको ऽत्र गीयते

பஜமானன் (பக்தியுடன் யாகம் செய்பவன்) குறித்து நோய் வெளிப்புறமாகியது; பின்னர் மழைபோல் தணிவு ஏற்பட்டது; கிருமியும் ‘நிமி’யும் அழிந்தன. தேவாவ்ருதன் செய்த கர்மத்தால் வப்ரு (பழுப்பு நிறக் குறி/நிறம்) தோன்றியது; அதன் செய்யுள் இங்கே பாடப்படுகிறது.

Verse 26

यथैव शृणुमो दूरात् गुणांस्तद्वत्समन्तिकात् वभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर् देवावृधःसमः

நாம் தொலைவில் இருந்து அவன் குணங்களை கேட்பதுபோல, அருகிலும் அதேபோல் (கேட்கிறோம்). வப்ரு மனிதர்களில் முதன்மை; தேவர்களின் மதிப்பில் தேவாவ்ருதனுக்கு இணையானவன்.

Verse 27

चत्वारश् च सुता वभ्रोर्वासुदेवपरा नृपाः धृतिरिति ञ देवरातो ऽभुदिति ख , ग , घ , ज , ञ , ट , च विस्तृता इति क , छ , च कुहुरो भजमानस्तु शिनिः कम्बलवर्हिषः

வப்ருவுக்கு நான்கு மகன்கள்—வாசுதேவனைச் சார்ந்த அரசர்கள். சில பாடங்களில் ‘த்ருதி’, மற்றவற்றில் ‘தேவராத’, இன்னொன்றில் ‘விஸ்த்ருதா’ என்று வாசிக்கப்படுகிறது. பின்னர் குஹுர, பஜமான, ஷினி, கம்பலவர்ஹிஷ் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

Verse 28

कुहुरस्य सुतो धृष्णुधृष्णोस्तु तनयो धृतिः धृतेः कपोतरोमाभूत्तस्य पुत्रस्तु तित्तिरिः

குஹுரனின் மகன் த்ருஷ்ணு. த்ருஷ்ணுவின் மகன் த்ருதி. த்ருதியிலிருந்து கபோதரோமா பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் தித்திரி.

Verse 29

तित्तिरेस्तु नरः पुत्रस्तस्य चन्दनदुन्दुभिः पुनर्वसुस्तस्य पुत्र आहुकश्चाहुकीसुतः

தித்திரியின் மகன் நரன். நரனின் மகன் சந்தன-துந்துபி. சந்தன-துந்துபியின் மகன் புனர்வசு; புனர்வசுவின் மகன் ஆஹுகன், ஆஹுகியால் பிறந்தவன்.

Verse 30

आहुकाद्देवको जज्ञे उग्रसेनस्ततो ऽभवत् देववानुपदेवश् च देवकस्य सुताः स्मृताः

ஆஹுகனிடமிருந்து தேவகன் பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து உக்ரசேனன் தோன்றினான். தேவகனின் மக்களாக தேவவான் மற்றும் உபதேவன் நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.

Verse 31

तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ देवकी श्रुतदेवी च मित्रदेवी यथोधरा

அவர்களுக்கு ஏழு சகோதரிகள் இருந்தனர்; அவர்கள் வாசுதேவருக்கு மணமாக அளிக்கப்பட்டனர்—தேவகி, ஸ்ருததேவி, மித்ரதேவி, மேலும் யதோதரா.

Verse 32

श्रीदेवी सत्यदेवी च सुरापी चेति सप्तमी नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषाञ्च पूर्वजः

ஸ்ரீதேவி, சத்யதேவி, சுராபி—இவர்கள் ஏழாவது தொகுதியாகக் கூறப்படுகின்றனர். இவர்கள் நவோக்ரசேனனின் மகள்கள்; கம்சன் அவர்களுக்குப் பெரியவன் (முன்னவன்).

Verse 33

न्यग्रोधश् च सुनामा च कङ्कः शङ्कुश् च भूमिपः सुतनूराष्ट्रपालश् च युद्धमुष्टिः सुमुष्टिकः

அங்கே ந்யக்ரோதன், சுநாமா, கங்கன், சங்குவும் இருந்தனர்; மேலும் பூமிபன் எனும் அரசன், சுதனூ, ராஷ்ட்ரபாலன்; யுத்தமுஷ்டி, சுமுஷ்டிகனும் இருந்தனர்।

Verse 34

भजमानस्य पुत्रो ऽथ रथमुख्यो विदूरथः राजाधिदेवः शूरश् च विदूरथसुतो ऽभवत्

பின்னர் பஜமானனின் மகன் விதூரதன்; அவன் ரத வீரர்களில் முதன்மையானவன். விதூரதனின் மகன் சூரன்; அவன் ராஜாதிதேவன் என்றும் அழைக்கப்பட்டான்।

Verse 35

राजाधिदेवपुत्रौ द्वौ शोणाश् चः श्वेतवाहनः शोणाश्वस्य सुताः पञ्च शमी शत्रुजिदादयः

ராஜாதிதேவனுக்கு இரண்டு மகன்கள்—சோணாச்ச மற்றும் ஸ்வேதவாஹனன். சோணாஷ்வனுக்கு ஐந்து மகன்கள்; அவர்களில் சமீ, சத்ருஜித் முதலியோர்.

Verse 36

शमीपुत्रः प्रतिक्षेत्रः प्रतिक्षेत्रस्य भोजकः भोजस्य हृदिकः पुत्रो ह्य् अदिकस्य दशात्मजाः

சமீயின் மகன் பிரதிக்ஷேத்ரன்; பிரதிக்ஷேத்ரனின் மகன் போஜகன்; போஜகனின் மகன் ஹ்ருதிகன்; ஹ்ருதிகனின் மகன் அதிகன்; அவனுக்கு பத்து மகன்கள் இருந்தனர்।

Verse 37

कृतवर्मा शतधन्वा देवार्हो भीषणादयः कुकुरो भजमानस्त्विति क सुन्दरो भजमानस्त्विति ज कुकुरस्येति क शक्रजिदादय इति ख देवार्हात् कम्बलवर्हिरसमौजास्ततो ऽभवत्

அந்த வம்சத்தில் க்ருதவர்மா, சததன்வா, தேவார்ஹன், பீஷணன் முதலியோர் தோன்றினர். குகுரனிடமிருந்து பஜமானன் பிறந்தான் என்பது சில பாடங்களில்; மற்றொரு பாடத்தில் ‘சுந்தரனே பஜமானன்’ என உள்ளது. சில பிரதிகளில் ‘குகுரஸ்ய’ என்றும், சிலவற்றில் ‘சக்ரஜித் முதலியோர்’ என்றும் பாடபேதம் காணப்படுகிறது. தேவார்ஹனிடமிருந்து கம்பலன், வர்ஹி, அசமௌஜஸ் பிறந்தனர்।

Verse 38

सुदंष्ट्रश् च सुवासश् च धृष्टो ऽभूदसमौजसः गान्धारी चैव माद्री च धृष्टभार्ये बभूवतुः

சுதம்ஷ்ட்ரன், சுவாசன் (இருந்தனர்); அசமௌஜசனிடமிருந்து த்ருஷ்டன் பிறந்தான். த்ருஷ்டனுக்கு காந்தாரி, மாத்ரி என இரு மனைவியர் ஆனார்கள்.

Verse 39

सुमित्रो ऽभूच्च गान्धार्यां माद्री जज्ञे युधाजितम् अनमित्रः शिनिर्धृष्टात्ततो वै देवमीढुषः

காந்தாரியிடமிருந்து சுமித்ரன் பிறந்தான்; மாத்ரியிடமிருந்து யுதாஜித் பிறந்தான். அனமித்ரனிடமிருந்து ஷினி; த்ருஷ்டனிடமிருந்து தேவமீடுஷன் பிறந்தான்.

Verse 40

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि प्रसेनकः सत्राजितः प्रसेनो ऽथ मणिं सूर्यात्स्यमन्तकम्

அனமித்ரனின் மகன் நிக்னன்; நிக்னனின் மகன் பிரசேனகன். பின்னர் சத்ராஜித், பிரசேனன் தோன்றினர்; பிரசேனன் சூரியனிடமிருந்து ‘ஸ்யமந்தக’ மணியைப் பெற்றான்.

Verse 41

प्राप्यारण्ये चरन्तन्तु सिंहो हत्वाग्रहीन्मणिं हतो जाम्बवता सिंहो जाम्बवान् हरिणा जितः

அவன் காட்டை அடைந்து அங்கே அலைந்தபோது, ஒரு சிங்கம் (அதைத் தாங்கியவனை) கொன்று மணியைப் பறித்தது. அந்தச் சிங்கத்தை ஜாம்பவான் கொன்றான்; பின்னர் ஜாம்பவானை ஹரி வென்றார்.

Verse 42

तस्मान्मणिं जाम्बवतीं प्राप्यागाद्दारकां पुरीम् सत्राजिताय प्रददौ शतधन्वा जघान तम्

ஆகவே மணியையும் ஜாம்பவதியையும் பெற்றுக் கொண்டு அவன் த்வாரகா நகரத்திற்குச் சென்றான். சத்ராஜித்திற்கு அந்த மணியை அளித்தான்; பின்னர் ஷததன்வா அவனை கொன்றான்.

Verse 43

हत्वा शतधनुं कृष्णो मणिमादाय कीर्तिभाक् बलयादवमुख्याग्रे अक्रूरान्मणिमर्पयेत्

சததன்வாவை வதைத்து புகழ்மிக்க கிருஷ்ணன் மணியை எடுத்துக் கொண்டு, பலராமன் மற்றும் யாதவ முதன்மையோர் முன்னிலையில் அக்ரூரரிடம் அந்த மணியை ஒப்படைத்தான்।

Verse 44

मिथ्याभिशस्तिं कृष्णस्य त्यक्त्वा स्वर्गी च सम्पठन् सत्राजितो भङ्गकारः सत्यभामा हरेः प्रिया

கிருஷ்ணன் மீது சுமத்தப்பட்ட பொய்யான குற்றச்சாட்டை விட்டு இதை ஓதுபவன் ஸ்வர்க்கம் அடைவான். சத்ராஜித் பொன் துண்டுகளை உருவாக்கியவன்; சத்யபாமா ஹரியின் பிரியமானவள்.

Verse 45

अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे सत्यकस्तु शिनेः सुतः सत्यकात्सात्यकिर्जज्ञे युयुधानाद्धुनिर्ह्यभूत्

அனமித்ரனிடமிருந்து ஷினி பிறந்தான்; ஷினியின் மகன் சத்யகன். சத்யகனிடமிருந்து சாத்தியகி பிறந்தான்; யுயுதானனிடமிருந்து துனி பிறந்தான்.

Verse 46

धुनेर्युगन्धरः पुत्रः स्वाह्यो ऽभुत् स युधाजितः ऋषभक्षेत्रकौ तस्य ह्य् ऋषभाच्च स्वफल्ककः

துனியின் மகன் யுகந்தரன். அவனுடைய மகன் ஸ்வாஹ்யன்; அவன் யுதாஜித் எனப் புகழப்பட்டான். அவனிடமிருந்து ரிஷபன், க்ஷேத்ரகன் பிறந்தனர்; ரிஷபனிடமிருந்து ஸ்வபல்ககன் பிறந்தான்।

Verse 47

स्वफल्कपुत्रो ह्य् अक्रूरो अकूराच्च सुधन्वकः शूरात्तु वसुदेवाद्याः पृथा पाण्डोः प्रियाभवत्

ஸ்வபல்கனின் மகன் அக்ரூரன்; அக்ரூரனிடமிருந்து சுதன்வகன் பிறந்தான். ஷூரனிடமிருந்து வசுதேவன் முதலியோர் பிறந்தனர்; ப்ருதா பாண்டுவின் பிரியமான மனைவியாக ஆனாள்।

Verse 48

सुधाजितमिति ख , छ च स्वान्धोभूदिति ख , छ च साक्षो ऽभूदिति ज धर्माद्युधिष्ठिरः पाण्डोर्वायोः कुन्त्यां वृकोदरः इन्द्राद्धनञ्जयो माद्र्यां नकुलः सहदेवकः

‘சுதாஜித’—க, ச கைப்பிரதிகளின் பாடம்; ‘ஸ்வாந்தோபூ’—க, ச பாடம்; ‘ஸாக்ஷः’—ஜ கைப்பிரதியின் பாடம். தர்மனிடமிருந்து யுதிஷ்டிரன், வாயுவிடமிருந்து குந்தியின் கருவில் வ்ருகோதரன் (பீமன்), இந்திரனிடமிருந்து தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்), மாத்ரியின் கருவில் நகுலன் மற்றும் சகதேவன் பிறந்தனர்.

Verse 49

वसुदेवाच्च रोहिण्यां रामः सारणदुर्गमौ वसुदेवाच्च देवक्यामादौ जातः सुसेनकः

வசுதேவன்–ரோஹிணியின் கருவில் ராமன் பிறந்தான்; சாரணன், துர்கமனும் பிறந்தனர். மேலும் வசுதேவன்–தேவகியின் கருவில் முதலில் சுசேனகன் பிறந்தான்.

Verse 50

कीर्तिमान् भद्रसेनश् च जारुख्यो विष्णुदासकः भद्रदेहः कंश एतान् षड्गर्भान्निजघान ह

கீர்த்திமான், பத்ரசேனன், ஜாருக்யன், விஷ்ணுதாசகன், பத்ரதேஹன்—இவ்வாறு (ஆறு கருக்கள் எனக் கூறப்படும்) இவர்களை கம்சன் கொன்றான்.

Verse 51

ततो बलस्ततः कृष्णः सुभद्रा भद्रभाषिणी चारुदेष्णश् च शाम्बाद्याः कृष्णाज्जाम्बवतीसुताः

அதன்பின் பலன் (பலராமன்), அதன்பின் கிருஷ்ணன். மேலும் மங்களமாகப் பேசும் சுபத்ரை, சாருதேஷ்ணன்; சாம்பன் முதலியோர்—கிருஷ்ணனால் ஜாம்பவதிக்கு பிறந்த புதல்வர்கள்.