Adhyaya 268

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नीराजनाविधिर्नाम सप्तषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विशाखान्त्विति क , छ च अथाष्टषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः छत्रादिमन्त्रादयः पुष्कर उवाच छत्रादिमन्त्रान्वक्ष्यामि यैस्तत् पूज्य जयादिकम् ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च

இவ்வாறு அக்னி மஹாபுராணத்தில் ‘நீராஜன விதி’ எனும் இருநூற்று அறுபத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது (சில கைப்பிரதிகளில் ‘விசாகாந்த’ எனும் பாடம் உள்ளது). இப்போது இருநூற்று அறுபத்தெட்டாம் அத்தியாயம்—‘குடை முதலிய மந்திரங்கள்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—குடை முதலிய மந்திரங்களை நான் உரைப்பேன்; அவற்றால் வழிபடத்தக்க அந்தச் சின்னங்கள் வெற்றி முதலியவற்றை அளிக்கும்—பிரம்மாவின் சத்தியவாக்கினாலும், சோமன் மற்றும் வருணனின் சக்தியினாலும் கூட।

Verse 2

सूर्यस्य च प्रभावेन वर्धस्व त्वं महामते पाण्डराभप्रतीकाश हिमकुन्देन्दुसुप्रभ

சூரியனின் பேரொளியின் தாக்கத்தால் நீ வளர்ந்து செழிப்பாயாக, மகாமதியே; நீ வெளிர் வெண்மை ஒளியுடன்—பனி, குந்தமலர், நிலா போன்ற பிரகாசமுடையவன்।

Verse 3

यथाम्बुदश्छादयते शिवायैनां वसुन्धरां तथाच्छादय राजानं विजयारोग्यवृद्धये

மழைமேகம் இவ்வசுந்தரையை நலனுக்காக மூடுவது போல, அதுபோல அரசனை மூடி (பாதுகாத்து) அருள்வாயாக—வெற்றி மற்றும் ஆரோக்கிய வளர்ச்சிக்காக।

Verse 4

गन्धर्वकुलजातस्त्वं माभूयाः कुलदूषकः ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च

நீ கந்தர்வ குலத்தில் பிறந்தவன்; இனி ஒருபோதும் குலத்தை மாசுபடுத்துபவனாகாதே—பிரம்மாவின் சத்தியவாக்கினாலும், சோமன் மற்றும் வருணனின் (சத்திய) வலிமையினாலும் கூட।

Verse 5

प्रभावाच्च हुताशस्य वर्धस्व त्वं तुरङ्गम तेजसा चैव सूर्यस्य मुनीनां तपसा तथा

ஹுதாசன் (அக்னி) எனும் தீயின் மகிமையால், ஓ குதிரையே, நீ வளர்ந்து செழிக்க; சூரியனின் ஒளித்தேஜத்தாலும், முனிவர்களின் தபவெப்பத்தாலும் அப்படியே ஆகுக.

Verse 6

रुद्रस्य ब्रह्मचर्येण पवनस्य बलेन च स्मर त्वं राजपुत्रो ऽसि कौस्तुभन्तु मणिं स्मर

ருத்ரனின் பிரம்மச்சரிய ஒழுக்கத்தாலும், பவனதேவனின் வலத்தாலும் நினை: நீ அரசகுமாரன்; மேலும் கௌஸ்துப மணியையும் நினை.

Verse 7

यां गतिं ब्रह्महा गच्छेत् पितृहा मातृहा तथा भूम्यर्थे ऽनृतवादी च क्षत्रियश् च पराङ्मुखः

பிராமணனை கொன்றவன் அடையும் கதியைப் போலவே, தந்தையைக் கொன்றவனும் தாயைக் கொன்றவனும் அடைவர்; நிலத்திற்காக பொய் பேசுபவனும், போர்தர்மத்திலிருந்து விலகும் க்ஷத்திரியனும் அதையே அடைவர்.

Verse 8

व्रजेस्त्वन्तां गतिं क्षिप्रं मा तत् पापं भवेत्तव विकृतिं मापगच्छेस्त्वं युद्धे ऽध्वनि तुरङ्गम

ஓ குதிரையே, விரைவாக உன் இறுதி பயணநிலைக்குச் செல்; அது உனக்குப் பாவமாக ஆகாதிருக்கட்டும். போரின் பாதையில் நீ சீர்கேடு அல்லது விகாரத்தை அடையாதே.

Verse 9

रिपून् विनिघ्नन्समरे सह भर्त्रा सुखी भव शक्रकेतो महावीर्यः सुवर्णस्त्वामुपाश्रितः

போரில் பகைவரை நசுக்கி, உன் கணவருடன் சேர்ந்து மகிழ்ச்சியாய் இரு. ஓ சக்ரகேது, மாபெரும் வீரியமுடையவனே—சுவர்ணன் உன் சரணத்தை அடைந்தான்.

Verse 10

पतत्रिराड्वैनतेयस् तथा नारायणध्वजः काश्यपेयो ऽमृताहर्ता नागारिर्विष्णुवाहनः

அவன் பறவைகளின் அரசன் வைநதேயன்; நாராயணனின் கொடி, காச்யபனின் புதல்வன், அமிர்தம் கொண்டுவந்தவன், நாகங்களின் பகைவன், விஷ்ணுவின் வாகனம்.

Verse 11

अप्रमेयो दुराधर्षो रणे देवारिसूदनः महाबलो मावेगो महाकायो ऽमृताशनः

அவன் அளவிட முடியாதவன், அணுக இயலாதவன்; போரில் தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவன்; மாபெரும் வலிமை உடையவன், அவசர வேகம் அற்றவன், பெரும் உருவம் கொண்டவன், அமிர்தம் உண்ணுபவன்.

Verse 12

गरुत्मान्मारुतगतिस्त्वयि सन्निहितः स्थितः विष्णुना देवदेवेन शक्रार्थं स्थापितो ह्य् असि

காற்றின் வேகமுடைய கருத்மான் (கருடன்) உன்னுள் சன்னிதியாக நிலைகொண்டிருக்கிறான்; தேவர்களின் தேவனான விஷ்ணு, சக்ரன் (இந்திரன்) பொருட்டு உன்னை நிறுவினார்.

Verse 13

जयाय भव मे नित्यं वृद्धये ऽथ बलस्य च साश्ववर्मायुधान्योधान्रक्षास्माकं रिपून्दह

எனக்கு எப்போதும் வெற்றிக்குக் காரணமாக இரு; வளர்ச்சியும் வலிமையும் அளி. எங்கள் வீரர்களை—குதிரைகள், கவசம், ஆயுதங்களுடன்—காக்க; எங்கள் பகைவரை எரித்து அழி.

Verse 14

कुमुदैरावणौ पद्मः पुष्पदन्तो ऽथ वामनः सुप्रतीको ऽञ्जनो नील एते ऽष्टौ देवयोनयः

குமுதன், ஐராவணன், பத்மன், புஷ்பதந்தன், வாமனன்; சுப்ரதீகன், அஞ்சனன், நீலன்—இவர்கள் எட்டுப் பேர் தேவயோனிகள் (தெய்வப் பிறப்பினர்).

Verse 15

तेषां पुत्राश् च पौत्राश् च बलान्यष्टौ समाश्रिताः भद्रो मन्दो मृगश् चैव गजः संकीर्ण एव च

அவர்களிலிருந்து அவர்களின் ‘மகன்கள்’ ‘பேரர்கள்’ போல எட்டு படைவியூக வகைகள் தோன்றுகின்றன: பத்ர, மந்த, மிருக, கஜ, மேலும் சங்கீர்ண (கலப்பு) முதலியவை।

Verse 16

वने वने प्रसूतास्ते स्मरयोनिं महागजाः पान्तु त्वां वसवो रुद्रा आदित्याः समरुद्गणाः

காடு காடாகப் பிறந்து, காமயோனியிலிருந்து தோன்றிய அந்த மகாகஜங்கள் உன்னைப் பாதுகாப்பாராக; மேலும் வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள் மற்றும் மருத்கணங்களுடன் உன்னை காக்கட்டும்।

Verse 17

भर्तारं रक्ष नागेन्द्र समयः परिपाल्यतां ऐरावताधिरूढस्तु वज्रहस्तः शतक्रतुः

ஓ நாகேந்திரா! உன் ஆண்டவனைப் பாதுகாப்பாயாக; உடன்படிக்கை/விரதம் முறையாகக் காக்கப்படுக. ஏனெனில் ஐராவதத்தின் மேல் ஏறிய வஜ்ரஹஸ்தன் சதக்ரது (இந்திரன்) சாட்சி/தண்டனையாளர்.

Verse 18

पृष्ठतो ऽनुगतस्त्वेष रक्षतु त्वां स देवराट् अवाप्नुहि जयं युद्धे सुस्थश् चैव सदा व्रज

உன் பின்னால் தொடர்ந்து வரும் அந்த தேவராட் (தேவர்களின் அரசன்) உன்னைப் பாதுகாப்பானாக. போரில் வெற்றியை அடை; எப்போதும் நலமுடன் செல்வாயாக.

Verse 19

अवाप्नुहि बलञ्चैव ऐरावतसमं युधि श्रीस्ते सोमाद्बलं विष्णोस्तेजः सूर्याज्जवो ऽनिलात्

போரில் ஐராவதத்துக்கு ஒப்பான வலிமையைப் பெறுவாயாக. சோமனிடமிருந்து உனக்கு ஸ்ரீ (செல்வம்), விஷ்ணுவிடமிருந்து வலம், சூரியனிடமிருந்து தேஜஸ், அனிலன் (காற்று) இடமிருந்து வேகம் உண்டாகுக।

Verse 20

स्थैर्यं गिरेर्जयं रुद्राद्यशो देवात् पुरन्दरात् युद्धे रक्षन्तु नागास्त्वां दिशश् च सह दैवतैः

மலை உனக்கு நிலைத்தன்மை அளிக்கட்டும்; ருத்ரன் உனக்கு வெற்றியை அருளட்டும்; தேவன் உனக்கு புகழை வழங்கட்டும்; புரந்தரன் (இந்திரன்) உனக்கு போர்வலிமை தரட்டும். போரில் நாகர்கள் உன்னை காக்கட்டும்; திசைகள் தம் அதிதேவர்களுடன் உன்னை பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 21

अश्विनौ सह गन्धर्वैः पान्तु त्वां सर्वतो दिशः मन्वो वसवो रुद्रा वायुः सोमो महर्षयः

அஸ்வினிகள் கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் உன்னை காக்கட்டும். மனுக்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், வாயு, சோமன் மற்றும் மகரிஷிகளும் உன்னை பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 22

नागकिन्नरगन्धर्वयक्षभूतगणा ग्रहाः प्रमथास्तु सहादित्यैर् भूतेशो मातृभिः सह

நாகர், கின்னரர், கந்தர்வர், யக்ஷர், பூதகணங்கள்; கிரகங்கள் மற்றும் பிரமதர்கள்—ஆதித்யர்களுடன்—மேலும் பூதேஷன் (சிவன்) மாத்ருகைகளுடன்—அனைவரும் பாதுகாப்புக்கும் மங்களத்திற்கும் அருகில் இருப்பார்களாக.

Verse 23

शक्रः सेनापतिः स्कन्दो वरुणश्चाश्रितस्त्वयि प्रदहन्तु रिपून् सर्वान् राजा विजयमृच्छतु

சக்ரன் (இந்திரன்), சேனாபதி ஸ்கந்தன் மற்றும் வருணன்—உன்னிடம் சரணடைந்து—எல்லா பகைவரையும் எரித்தழிக்கட்டும்; அரசன் வெற்றியை அடையட்டும்.

Verse 24

यानि प्रयुक्तान्यरिभिर्भूषणानि समन्ततः पतन्तु तव शत्रूणां हतानि तव तेजसा

பகைவர்கள் எல்லாப் புறங்களிலும் ஏவிய ‘அலங்கார’மெனத் தோன்றும் ஆயுத-உபகரணங்கள் அனைத்தும் கீழே விழட்டும்—உன் தேஜஸால் உன் பகைவர்கள் வீழ்த்தப்படட்டும்.

Verse 25

कालनेमिबधे यद्वत् युद्धे त्रिपुरघातने हिरण्यकशिपोर्युद्धे बधे सर्वासुरेषु च

காலநேமி வதத்தில் நடந்ததுபோல, திரிபுர அழிப்புப் போரில், ஹிரண்யகசிபுவுடனான சமரில், மேலும் பிற எல்லா அசுரர்களின் வதத்திலும் அவ்வாறே (நிகழ்ந்தது)।

Verse 26

शोभितासि तथैवाद्य शोभस्व समयं स्मर नीलस्वेतामिमान्दृष्ट्वा नश्यन्त्वाशु नृपारयः

நீ இன்றும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளே; மேலும் ஒளிர்வாயாக—உறுதியான உடன்பாட்டை நினை. இந்த நீல-வெள்ளை குறியைக் கண்டு அரசனின் பகைவர்கள் விரைவில் அழிவாராக।

Verse 27

व्याधिभिर्विविधैर् घोरैः शस्त्रैश् च युधि निर्जिताः पूतना रेवती लेखा कालरात्रीति पठ्यते

பயங்கரமான பலவகை நோய்களால் வாட்டப்படுவோரும், போரில் ஆயுதங்களால் தோற்கடிக்கப்படுவோரும்—அவர்களுக்காக ‘பூதனா, ரேவதி, லேகா, காலராத்திரி’ என்ற நாமங்கள் பாராயணம் செய்யப்படுகின்றன।

Verse 28

दहन्त्वाशु रिपून् सर्वान्पताके त्वामुपाश्रिताः सर्वमेधे महायज्ञे देवदेवेन शूलिना

ஓ பதாகையே! உன்னைச் சரணடைந்த நாங்கள் வேண்டுகின்றோம்—நீ எல்லா பகைவரையும் விரைவில் எரித்தழிப்பாயாக; சர்வமேத மகாயாகத்தில் தேவர்களின் தேவனான சூலதாரி (சிவன்) உனக்கு ஆற்றல் அளித்ததுபோல்।

Verse 29

शर्वेण जगतश् चैव सारेण त्वं विनिर्मितः नन्दकस्यापरां मूर्तिं स्मर शत्रुनिवर्हण

நீ சர்வன் (சிவன்) ஆலும், உலகின் சாரத்தாலும் உருவாக்கப்பட்டவன். ஓ பகைநீக்கி, நந்தகத்தின் மற்ற (அபர) வடிவை நினைவு கொள்।

Verse 30

नीलोत्पलदलश्याम कृष्ण दुःस्वप्ननाशन असिर्विशसनः खड्गस्तीक्ष्णधारो दुरासदः

நீலோத்பல இதழ்போல் கருநிறம் கொண்டவன், கிருஷ்ணன்; தீய கனவுகளை அழிப்பவன்; வெட்டும் அசி, கொல்லும் கட்கம்—கூர்மையான धारையுடன் அணுக இயலாதவன்।

Verse 31

औगर्भो विजयश् चैव धर्मपालस्तथैव च इत्यष्टौ तव नामानि पुरोक्तानि स्वयम्भुवा

‘ஔகர்ப’, ‘விஜய’ மற்றும் ‘தர்மபால’—இவ்வாறு உன்னுடைய எட்டு நாமங்கள் முன்பு ஸ்வயம்பூ (பிரம்மா) அவரால் கூறப்பட்டன।

Verse 32

नक्षत्रं कृत्तिका तुभ्यं गुरुर्देवो महेश्वरः हिरण्यञ्च शरीरन्ते दैवतन्ते जनार्दनः

உனக்குரிய நக்ஷத்திரம் கிருத்திகை; உன் குரு-தேவன் மகேஸ்வரன். உன் உடல் தத்துவம் பொன்; உன் அதிதேவன் ஜனார்தனன் (விஷ்ணு)।

Verse 33

राजानं रक्ष निस्त्रिंश सबलं सपुरन्तथा पिता पितामहो देवः स त्वं पालय सर्वदा

ஓ நிஸ்த்ரிம்ʼஷ (வாள்), அரசனை காக்க; படையையும் நகரத்தையும் காக்க. தந்தையும் பிதாமகனுமாகிய தேவனாய் நீ எப்போதும் பாதுகாப்பாயாக।

Verse 34

शर्मप्रदस्त्वं समरे वर्मन् सैन्ये यशो ऽद्य मे रक्ष मां रक्षणीयो ऽहन्तवानघ नमो ऽस्तु ते

ஓ வர்மன் (கவசம்), போரில் நீ பாதுகாப்பையும் நலனையும் அளிப்பவன். படையில் இன்று என் புகழை காக்க; காக்கப்பட வேண்டிய என்னை காப்பாயாக. ஓ பாவமற்றவனே, பகைவரை அழிப்பவனே—உனக்கு வணக்கம்।

Verse 35

दुन्दुभे त्वं सपत्नानां घोषाद्धृदयकम्पनः भव भूमिसैन्यानां यथा विजयवर्धनः

ஓ போர்த் துந்துபி! உன் எதிரொலிக்கும் முழக்கத்தால் பகைவரின் இதயங்களை நடுங்கச் செய்; மேலும் பூமியிலுள்ள படைகளுக்கு வெற்றியை வளர்ப்பவனாக இரு।

Verse 36

यथा जीमूतघोषेण हृष्यन्ति वरवारणाः तथास्तु तव शब्देन हर्षो ऽस्माकं मुदावह

மழைமேகத்தின் இடிமுழக்கத்தால் சிறந்த யானைகள் மகிழ்வதுபோல், உன் ஒலியால் எங்களுக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகுக; அது எங்களுக்கு ஆனந்தம் தருக।

Verse 37

यथा जीमूतशब्देन स्त्रीणां त्रासो ऽभिजायते तथा तु तव शब्देन त्रस्यन्त्वस्मद्द्विषो रणे

இடிமேகத்தின் ஒலியால் பெண்களுக்கு அச்சம் தோன்றுவது போல, உன் முழக்கத்தால் போரில் எங்கள் பகைவர்கள் அஞ்சட்டும்.

Verse 38

मन्त्रैः सदार्चनीयास्ते योजनीया जयादिषु घृतकम्बलविष्णादेस्त्वभिषेकञ्च वत्सरे

அவர்களை மந்திரங்களால் எப்போதும் ஆராதிக்க வேண்டும்; ‘ஜய’ முதலிய சடங்குகளில் அவர்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும்; மேலும் ஆண்டின் போக்கில் க்ருதகம்பல, விஷ்ணு முதலியோருக்கு அபிஷேகமும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 39

राज्ञो ऽभिषेकः कर्तव्यो दैवज्ञेन पुरोधसा

அரசனின் அபிஷேகம், தைவஜ்ஞனாகிய புரோகிதரால் செய்யப்பட வேண்டும்।