Adhyaya 232

Verse 1

एये महापुराणे शकुनानि नाम एकत्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः वामं दक्षिणेत्यादिः, सम्मुखमारुतादित्यन्तः पाठः झ पुस्तके नास्ति अथ द्वात्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः यात्रामण्डलचिन्तादिः पुष्कर उवाच सर्वयात्रां प्रवक्ष्यामि राजधर्मसमाश्रयात् अस्तङ्गते नीचगते विकले रिपुराशिगे

இந்த மகாபுராணத்தில் ‘சகுனானி’ எனப்படும் 231ஆம் அதிகாரம் உள்ளது; அது ‘வாமம் தக்ஷிணே…’ என்ற சொற்களால் தொடங்குகிறது. ‘ஸம்முகமாருதாத்…’ முதல் ‘ஆதித்ய…’ வரை உள்ள பாடம் ஝ா கைப்பிரதியில் இல்லை. அதன் பின் 232ஆம் அதிகாரம் ‘யாத்ராமண்டலசிந்தா…’ என்று தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—ராஜதர்மத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு எல்லா யாத்திரை விதிகளையும் விளக்குகிறேன்; (கிரகம்) அஸ்தமித்து, நீசமாக, குறைபட்ட/பீடிக்கப்பட்டதாக அல்லது சத்ரு ராசியில் இருந்தால் யாத்திரை அசுபம்.

Verse 2

प्रतिलोमे च विध्वस्ते शुक्रे यात्रां विसर्जयेत् प्रतिलोमे बुधे यात्रां दिक्पतौ च तथा च ग्रहे

சுக்கிரன் பிரதிலோம (எதிர்) இயக்கத்தில் இருந்து பாதிக்கப்பட்டிருந்தால் பயணத்தை கைவிட வேண்டும். அதுபோல புதன் பிரதிலோமமாக இருந்தாலும், திக்பதி மற்றும் தொடர்புடைய கிரகம் எதிர்மையாக இருந்தாலும் பயணத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 3

वैधृतौ च व्यतीपाते नागे च शकुनौ तथा चतुष्पादे च किन्तुघ्ने तथा यात्रां विवर्जयेत्

வைத்ருதி, வ்யதீபாதம் எனும் அசுப யோகங்களில், மேலும் நாகம், சகுனி, அதுபோல சதுஷ்பாதம், கிந்துக்நம் கரணக் காலங்களில் பயணம் தொடங்கக் கூடாது; அக்காலங்களில் யாத்திரை விலக்கத்தக்கது।

Verse 4

विपत्तारे नैधने च प्रत्यरौ चाथ जन्मनि गण्डे विवर्जयेद्यात्रां रिक्तायाञ्च तिथावपि

விபத்தாரா, நைதன, பிரத்யரீ ஆகிய அமைப்புகள் இருக்கும் போது, மேலும் ஜன்ம நக்ஷத்திர நேரத்தில், கண்டு (ஆபத்தான சந்தி) காலத்தில், ரிக்தா திதியிலும் பயணத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்।

Verse 5

उदीची च तथा प्राची तयोरैक्यं प्रकीर्तितं पश्चिमा दक्षिणा या दिक् तयोरैक्यं तथैव च

வட திசையும் கிழ திசையும் ஒன்றுக்கொன்று இணையான (யுக்ம) திசைகளாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன; அதுபோல மேற்கு திசையும் தெற்கு திசையும் ஒன்றுக்கொன்று இணையானவையாகக் கூறப்பட்டுள்ளன।

Verse 6

वाय्वग्निदिक्समुद्भूतं परिघन्न तु लङ्घयेत् आदित्यचन्द्रशौरास्तु दिवसाश् च न शोभनाः

காற்று, தீ அல்லது திசை காரணமாக எழும் பரிக (தடை) யைத் தாண்டி (தவிர்த்து) செல்ல வேண்டும்; அதன் வழியாகச் செல்லக் கூடாது. மேலும் சூரிய, சந்திர, கிரகத் தோஷம் (சௌர) உள்ள நாட்களும் சுபமல்ல।

Verse 7

कृत्तिकाद्यानि पूर्वेण मघाद्यानि च याम्यतः मैत्राद्यान्यपरे चाथ वासवाद्यानि वाप्युदक्

கிருத்திகா முதலான நட்சத்திரக் குழு கிழக்குத் திசையில்; மகா முதலானவை தெற்கில்; மைத்ரா (அனுராதா) முதலானவை மேற்கில்; வாசவா (ஸ்ரவணா) முதலானவை வடக்கில் அமைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது।

Verse 8

सर्वद्वाराणि शस्तानि छायामानं वदामि ते आदित्ये विंशतिर्ज्ञेयाश् चन्द्रे षोडश कीर्तिताः

எல்லாத் திசைகளின் வாயில்களும் மங்களமானவை எனக் கருதப்படுகின்றன. நிழல்-அளவு (ஞானோமிக்ஸ்) அறிவை உனக்குச் சொல்கிறேன்—சூரியனுக்கு இருபது பிரிவுகள் அறியப்பட வேண்டும்; சந்திரனுக்கு பதினாறு எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 9

भौमे पञ्चदशैवोक्ताश् चतुर्दश तथा बुधे विवर्जयेत् इति ख , ग , घ , ञ च दिक् पूर्वा या तथोदीचीति ज त्रयोदश तथा जीये शुक्रे द्वादश कीर्तिताः

செவ்வாய்க்கு பதினைந்து எனக் கூறப்பட்டுள்ளது; புதனுக்கு பதினான்கு—க, க, க்ஹ, ஞ (வர்க்கங்கள்) விலக்கப்பட வேண்டும். திசை கிழக்கும் வடக்கும் எனவும், ‘ஜ’ (வர்க்கம்) எனவும் கூறப்பட்டுள்ளது. வியாழனுக்கு பதின்மூன்று; வெள்ளிக்குப் பன்னிரண்டு எனப் புகழப்பட்டுள்ளன.

Verse 10

एकादश तथा सौरे सर्वकर्मसु कीर्तिताः जन्मलग्ने शक्रचापे सम्मुखे न व्रजेन्नरः

ஏகாதசி மற்றும் சௌர நாள் எல்லா செயல்களிலும் சிறப்புடையதாகப் புகழப்பட்டுள்ளது. பிறப்பலக்ன நேரத்தில் சக்ரசாபம் (இந்திரவில்லு/வானவில்) எதிரில் தோன்றினால், மனிதன் பயணத்திற்கு செல்லக் கூடாது.

Verse 11

शकुनादौ शुभे यायाज्जयाय हरिमास्मरन् वक्ष्ये मण्डलचिन्तान्ते कर्तव्यं राजरक्षणं

மங்களமான சகுனங்கள் முதலியவை தோன்றினால், ஹரி (விஷ்ணு) நினைவுடன் வெற்றிக்காகப் புறப்பட வேண்டும். அடுத்து அரசியல் மண்டல-சிந்தனை முடிவில் செய்யவேண்டிய ராஜரக்ஷை (அரசுப் பாதுகாப்பு) விதியை நான் விளக்குவேன்.

Verse 12

स्वाम्यमात्यं तथा दुर्गं कोषो दण्डस्तथैव च मित्रञ्जनपदश् चैव राज्यं सप्ताङ्गमुच्यते

ராஜ்யம் ‘சப்தாங்கம்’ எனப்படுகிறது—ஸ்வாமி (அரசன்), அமாத்யர் (அமைச்சர்), துர்கம், கோசம் (கருவூலம்), தண்டம் (தண்டாதிகாரம்/ஆட்சி வலிமை), மித்ரம், மற்றும் ஜனபதம் (மக்களுடன் கூடிய நாடு).

Verse 13

सप्ताङ्गस्य तु राज्यस्य विघ्नकर्तॄन् विनाशयेत् मण्डलेषु च सर्वेषु वृद्धिः कार्या महीक्षिता

ஏழங்க அரசின் நலனுக்காக அரசன் தடையுண்டாக்குவோரை அழிக்க வேண்டும்; மேலும் எல்லா மண்டலங்களிலும் (மாநிலங்களில்) செழிப்பு மற்றும் வளர்ச்சியை ஏற்படுத்த வேண்டும்।

Verse 14

आत्ममण्डलमेवात्र प्रथमं मण्डलं भवेत् सामन्तास्तस्य विज्ञेया रिपवो मण्डलस्य तु

இங்கு முதல் மண்டலமாகத் தன் மண்டலமே கருதப்பட வேண்டும்; அதன் சாமந்தர்கள் (அருகிலுள்ள சார்புநிலை/அண்டை அரசர்கள்) மண்டல முறையில் பகைவரென அறியப்படுவர்।

Verse 15

उपेतस्तु सुहृज् ज्ञेयः शत्रुमित्रमतः परं मित्रमित्रं ततो ज्ञेयं मित्रमित्ररिपुस्ततः

தன் பக்கம் வந்து சேர்ந்தவன் சுஹ்ருத் (நண்பன்/நலன் விரும்பி) என அறியப்பட வேண்டும்; அடுத்ததாக ‘பகைவரின் நண்பன்’, பின்னர் ‘நண்பனின் நண்பன்’, அதன் பின் ‘நண்பனின் நண்பனின் பகைவன்’ என உணர வேண்டும்।

Verse 16

एतत्पुरस्तात् कथितं पश्चादपि निबोध मे पार्ष्णिग्राहस्ततः पश्चात्ततस्त्वाक्रन्द उच्यते

இது முன்பே கூறப்பட்டது; இப்போது என்னிடமிருந்து பின்னரும் வருவதை அறிக. அதன் பின் ‘பார்ஷ்ணிக்ராஹ’ (குதிகால்-பிடிப்பு) என்றும், அதற்குப் பின் ‘ஆக்ரந்த’ எனும் நடவடிக்கையும் கூறப்படுகிறது।

Verse 17

आसारस्तु ततो ऽन्यः स्यादाक्रन्दासार उच्यते जिगीषोः शत्रुयुक्तस्य विमुक्तस्य तथा द्विज

இதற்குப் பின் வேறொரு வகை அணிவகுப்பு உண்டு; அது ‘ஆக்ரந்த-ஆஸார’ எனப்படுகிறது—வெற்றி நாடும் அரசன் பகைவருடன் நேரடியாக ஈடுபட்டிருக்கும்போதும், அல்லது முற்றுகை/அழுத்தத்திலிருந்து விடுபட்டிருக்கும்போதும், ஓ இருபிறப்பாளனே.

Verse 18

नात्रापि निश् चयः शक्यो वक्तुं मनुजपुङ्गव निग्रहानुग्रहे शक्तो मध्यस्थः परिकीर्तितः

மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இங்கேயும் நிலையான விதியைச் சொல்ல இயலாது. தண்டனை (நிக்ரஹம்) மற்றும் அருள்/பரிசு (அனுக்ரஹம்) இரண்டையும் செய்ய வல்லவன் ‘மத்தியஸ்தன்’ எனப் புகழப்படுகிறான்.

Verse 19

निग्रहानुग्रहे शक्तः सर्वेषामपि यो भवेत् उदासीनः स कथितो बलवान् पृथिवीपतिः

அனைவரிடமும் தண்டனை (நிக்ரஹம்) மற்றும் அருள்/பரிசு (அனுக்ரஹம்) இரண்டையும் செய்ய வல்லவனாக இருந்து, தனிப்பட்ட பாகுபாடின்றி உதாசீனமாக இருப்பவன் தான் உண்மையில் வலிமைமிக்க பூபதி எனக் கூறப்படுகிறான்.

Verse 20

मण्डलेषु च सर्वेषु सुरेश्वरसमा हि ते इत्य् अर्धश्लोक आसारस्त्वित्यस्य पूर्वं ट पुस्तके वर्तते, परन्त्वसंलग्नः न कस्यचिद्रिपुर्मित्रङ्कारणाच्छत्रुमित्रके मण्डलं तव सम्प्रोक्तमेतद् द्वादशराजकं

‘அனைத்து மண்டலங்களிலும் நீ தேவேந்திரனுக்கு ஒப்பானவன்’—இவ்வரிப் பகுதி சாரமாகும்; Ṭ கைப்பிரதியில் இது முன்பே உள்ளது, ஆனால் இச்சூழலுடன் இணைக்கப்படவில்லை. காரணமின்றி யாரும் யாருக்கும் பகைவரோ நண்பரோ அல்லர். ஆகவே, பகையும் நட்பும் உடையவனே, பன்னிரண்டு அரசர்களைக் கொண்ட அரசியல் மண்டலம் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது.

Verse 21

त्रिविधा रिपवो ज्ञेयाः कुल्यानन्तरकृत्रिमाः पूर्वपूर्वो गुरुस्तेषां दुश्चिकित्स्यतमो मतः

பகைவர்கள் மூன்று வகை என அறியப்பட வேண்டும்: குலத்திலிருந்து எழும் (குல்ய), அருகிலுள்ள/அடுத்தடுத்த (அனந்தர), மற்றும் செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட (கிருத்ரிம). இவற்றில் முன் கூறப்பட்டது பின்வருவதைவிட அதிகக் கடுமையானதும், தீர்க்க மிகக் கடினமானதும் எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 22

अनन्तरो ऽपि यः शत्रुः सो ऽपि मे कृत्रिमो मतः पार्ष्णिग्राहो भवेच्छत्रोर्मित्राणि रिपवस् तथा

அருகிலுள்ள பகைவரும் என் கருத்தில் செயற்கை/சூழ்நிலையால் ஏற்பட்ட (கிருத்ரிம) பகைவரே. ‘பார்ஷ்ணிக்ராஹ’ (பின்புறத் தாக்குபவன்) பகைவரின் நண்பனாகிறான்; அதுபோல பகைவரின் நண்பர்களும் நமக்குப் பகைவர்களே.

Verse 23

पार्ष्णिग्राहमुपायैश् च शमयेच्च तथा स्वकं मित्रेण शत्रोरुच्छेदं प्रशंसन्ति पुरातनाः

உகந்த உபாயங்களால் ‘பார்ஷ்ணிக்ராஹ’ (பின்புறத்திலிருந்து தாக்குபவன்) எனும் பகைவனையும் அமைதிப்படுத்த வேண்டும்; மேலும் தன் நண்பனுடன் சேர்ந்து பகைவனை முற்றிலும் ஒழிக்க வேண்டும்—என்று பழங்காலோர் போற்றுகின்றனர்.

Verse 24

मित्रञ्च शत्रुतामेति सामन्तत्वादनन्तरं शत्रुं जिगोषुरुच्छिन्द्यात् स्वयं शक्नोति चेद्यदि

ஒரு நண்பன் கூட அண்டை அரசாக (சாமந்தராக) மாறியவுடன் விரைவில் பகைவனாகிறான். ஆகவே பகைவனை அடக்க விரும்புவோர், இயன்றால் தாமே அவனைத் துண்டித்து (ஒழித்து) விட வேண்டும்.

Verse 25

प्रतापवृद्धौ तेनापि नामित्राज्जायते भयं यथास्य नोद्विजेल्लोको विश्वासश् च यथा भवेत्

அரச வலிமையை உயர்த்தினாலும், பகைவர் அல்லாதோருக்கு (அமித்ரருக்கு) தன்னால் அச்சம் எழாதபடி நடக்க வேண்டும்; மக்கள் கலங்காமல், தன்னிடம் நம்பிக்கை பிறக்குமாறு செய்ய வேண்டும்.

Verse 26

जिगीषुर्धर्मविजयी तथा लोकं वशन्नयेत्

வெற்றி நாடுபவன், தர்மத்தின் வழியே வெற்றி பெற்றவனாக இருந்து, அதே முறையில் மக்களைத் தன் ஆளுகைக்குள் கொண்டு வர வேண்டும்.