Adhyaya 116

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं सौभाग्यकारिणीम् । कुण्डेश्वरीति विख्यातां पुष्कराद्वायुगोचरे

ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि सौभाग्यकारिणीं देवीं कुण्डेश्वरीति विख्यातां पुष्कराद्वायुगोचरे।

Verse 2

धनुषां त्रिंशता देवि भूतनाथाच्च नैरृते । संस्थिता पापदमनी दारिद्र्यौघविनाशिनी

धनुषां त्रिंशता देवि भूतनाथाच्च नैरृते संस्थिता पापदमनी दारिद्र्यौघविनाशिनी।

Verse 3

तस्या नैरृतदिग्भागे धनुःपञ्चदशे स्थितम् । शंखोदकंनाम कुण्डं सर्वपातकनाशनम्

तस्या नैरृतदिग्भागे धनुःपञ्चदशे स्थितं शंखोदकं नाम कुण्डं सर्वपातकनाशनम्।

Verse 4

तत्र स्नात्वा तु ये मर्त्या नारी वा शुभवारिणि । पूजयेत्तां महादेवि शंखावर्तेति विश्रुताम्

तत्र स्नात्वा तु ये मर्त्या नारी वा शुभवारिणि पूजयेत्तां महादेवि शंखावर्तेति विश्रुताम्।

Verse 5

कलौ कुण्डेश्वरीनाम सर्वसौख्यप्रदायिनी । शंखो नाम पुरा देवि विष्णुना निहतः प्रिये

कलौ युगे सा कुण्डेश्वरीति नाम्ना सर्वसौख्यप्रदायिनी। पुरा देवि, शङ्खो नामासुरो विष्णुना निहतः, प्रिये॥

Verse 6

तस्य देहं समादाय महान्तं शंखरूपिणम् । तीर्थोदकेन संपूर्य प्रभासं क्षेत्रमागतः

तस्य महान्तं देहं शङ्खरूपिणं समादाय, तीर्थोदकेन सम्पूर्य, प्रभासक्षेत्रं समागतः॥

Verse 7

तत्र शंखं तु प्रक्षाल्य कृतं तीर्थं महाप्रभम् । तत्र पूरितवाञ्छङ्खं मेघगम्भीरनिस्वनम्

तत्र शङ्खं प्रक्षाल्य महाप्रभं तीर्थं कृतम्। तत्रैव मेघगम्भीरनिस्वनं शङ्खं पूरितवान्॥

Verse 8

तस्य नादेन महता देवी तत्र समागता । पृच्छती कारणं तत्र तत्कुण्डस्य समीपगा । तेन कुण्डेश्वरी ख्याता कुण्डं शंखोदकं स्मृतम्

तस्य महता नादेनाकृष्टा देवी तत्र समागता। सा कुण्डस्य समीपगा कारणं पप्रच्छ। तेन सा कुण्डेश्वरी ख्याता, कुण्डं च शङ्खोदकमिति स्मृतम्॥

Verse 9

माघे मासि तृतीयायां यस्तां पूजयते नरः । नारी वा भक्तिसंयुक्ता स गौरीपदमाप्नुयात्

माघमासे तृतीयायां यः तां पूजयते नरः। नारी वा भक्तिसंयुक्ता स गौरीपदमाप्नुयात्॥

Verse 10

दंपत्योर्भोजनं तत्र देयं यात्राफलेप्सुभिः । कञ्चुकं फलदानं च गौरिणीनां च भोजनम्

यात्राफलार्थिभिस्तत्र दम्पत्योर्भोजनं प्रदेयम्। कञ्चुकं फलदानं च, गौर्यनुचरितानां स्त्रीणां भोजनं च कारयेत्॥

Verse 116

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंखोदककुण्डेश्वरीगौरीमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘शंखोदककुण्डेश्वरीगौरीमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम्ना षोडशोत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः॥