
अध्यायः सूतेन मुनिसभायां कथ्यते। देवसभायां प्राभासादयः देहधारिणः तीर्थाः कलियुगस्य आगमनं दृष्ट्वा भयाकुलाः सन्तः, अशुचिसंस्पर्शेऽपि स्वप्रभावो न नश्येत इति, कलिदोषैरस्पृष्टं शरणस्थानं याचन्ति। करुणया प्रेरितः शक्रः बृहस्पतिं पृच्छति—क्व नु कलिना न स्पृश्यते, यत्र तीर्थानां समवायः स्यात्। बृहस्पतिः विचार्य हाटकेश्वरं परमं क्षेत्रं निर्दिशति—शूलिनः शिवस्य लिङ्गस्य पातनसम्भवं, तथा त्रिशङ्कोः कृते विश्वामित्रेण कृततपसः स्मृतिसंयुक्तम्। त्रिशङ्कोः कलङ्कितावस्थात्यागः सशरीरं स्वर्गप्राप्तिश्च स्मार्यते, यतोऽत्र धर्मकर्मणोः परिवर्तनशक्तिः प्रदर्श्यते। इन्द्राज्ञया संवर्तकवातेन तीर्थं धूलिपूरितं कृतम्; कलौ अधः हाटकेश्वरः रक्षति, ऊर्ध्वं अचलेश्वरः पालयति इति। पञ्चक्रोशपरिमितं क्षेत्रं कल्यतीतं घोषितम्; अतः तीर्थाः स्वस्वांशैः तत्र निवसन्ति। अन्ते असंख्यतीर्थसमवायः सूचितः, नामस्थानफलानां सूची परतः प्रवक्ष्यते इति; तथा श्रवणमात्रेणापि पापक्षयः, ध्यानस्नानदानस्पर्शैश्च विशेषफलम् इति फलश्रुतिः।
Verse 1
। सूत उवाच । तस्यां देवसभायां च संस्थिता ये द्विजोत्तमाः । प्रभासादीनि तीर्थानि मूर्तानि सकलानि च
सूत उवाच—तस्यां देवसभायां द्विजोत्तमाः संस्थिताः; प्रभासादीनि च सर्वाणि तीर्थानि मूर्तिमन्ति प्रत्यक्षरूपेण तत्रासन्।
Verse 2
तानि श्रुत्वा वचस्तस्य देवाचार्यस्य तादृशम् । भयं कृत्वा महच्चित्ते प्रोचुश्च त्रिदिवेश्वरम्
देवाचार्यस्य तादृशं वचः श्रुत्वा ते महद्भयं चित्ते कृत्वा त्रिदिवेश्वरं प्रति प्रोचुः।
Verse 3
यद्येवं देवदेवेश भविष्य त्यशुभं युगम् । वयं नाशं समेष्यामो न स्थास्यामो जगत्त्रये
यदि एवं देवदेवेश, अशुभं युगं भविष्यति; वयं नाशं समेष्यामः, जगत्त्रये न स्थास्यामः।
Verse 4
पुरंदराद्य चास्माकं स्थानं किंचित्प्रदर्शय । तस्मात्कीर्तय नः स्थानं किंचित्क्वापि पुरंदर
हे पुरन्दर, अद्य अस्माकं किंचित् आश्रयस्थानं प्रदर्शय; अतः हे पुरन्दर, क्वापि वासयोग्यं किंचित् स्थानं अस्मभ्यं कीर्तय।
Verse 5
यदाश्रित्य नयिष्यामो रौद्रं कलियुगं विभो । अस्पृष्टानि नरैर्म्लेच्छैः प्रभावसहितानि च । पाताले स्वर्गलोके वा मर्त्ये वा सुरसत्तम
हे विभो, यदाश्रित्य वयं रौद्रं कलियुगं नयिष्यामः; नरैर्म्लेच्छैरस्पृष्टं प्रभावसहितं च—पाताले स्वर्गलोके वा मर्त्ये वा, हे सुरसत्तम।
Verse 6
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा कृपाविष्टः शतक्रतुः । प्रोवाच ब्राह्मणश्रेष्ठं भूय एव बृहस्पतिम्
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा कृपाविष्टः शतक्रतुः; भूय एव ब्राह्मणश्रेष्ठं बृहस्पतिं प्रोवाच।
Verse 7
अस्पृष्टं कलिना स्थानं किंचि द्वद बृहस्पते । समाश्रयाय तीर्थानां यदि वेत्सि जगत्त्रये
हे बृहस्पते, कलिना अस्पृष्टं किंचित् स्थानं वद; तीर्थानां समाश्रयाय—यदि जगत्त्रये तत् वेत्सि।
Verse 8
शक्रस्य तद्वचः श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा वृहस्पतिः । तत्र प्रोवाच तीर्थानि भया द्भीतानि हर्षयन्
शक्रस्य तद्वचः श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा बृहस्पतिः; तत्र भया॑द्भीतानि तीर्थानि हर्षयन् प्रोवाच।
Verse 9
हाटकेश्वरमित्युक्तमस्ति क्षेत्रमनुत्तमम् । लिंगस्य पतनाज्जातं देवदेवस्य शूलिनः
हाटकेश्वरमिति ख्यातं क्षेत्रमनुत्तमम् । देवदेवस्य शूलिनो लिङ्गपतनसमुद्भवम् ॥
Verse 10
यत्र पूर्वं तपस्तप्तं विश्वामित्रेण धीमता । त्रिशंकोर्भूमिपालस्य कृते तीर्थे महात्मना
यत्र पूर्वं तपस्तप्तं विश्वामित्रेण धीमता । त्रिशङ्कोर्भूपतेः कृते तीर्थं कृतं महात्मना ॥
Verse 11
यत्र स्थित्वा सभूपालस्त्रिशंकुः पापवर्जितः । चण्डालत्वं परित्यज्य सदेह स्त्रिदिवं गतः
यत्र स्थित्वा स भूपालस्त्रिशङ्कुः पापवर्जितः । चाण्डालत्वं परित्यज्य सदेहः स्वर्गमागतः ॥
Verse 12
यत्र शक्रसमादेशात्पूरितं पांसुभिः पुरा । संवर्तकेन रौद्रेण वायुना तीर्थमुत्तमम्
यत्र शक्रसमादेशात्पूरितं पांसुभिः पुरा । संवर्तकेन रौद्रेण वायुना तीर्थमुत्तमम् ॥
Verse 13
यत्र रक्षत्यधस्ताच्च स स्वयं हाटकेश्वरः । उपरिष्टात्प्रदेशं च कलौ देवोऽचलेश्वरः
यत्र रक्षत्यधस्ताच्च स स्वयं हाटकेश्वरः । उपरिष्टात्प्रदेशं च कलौ देवोऽचलेश्वरः ॥
Verse 14
हाटकेश्वरमाहात्म्यादस्पृष्टं कलिना हि तत् । पंचक्रोशप्रमाणेन अचलेश्वरजेन च
हाटकेश्वरमाहात्म्यप्रभावात् तत्क्षेत्रं कलिना न स्पृष्टम्। पञ्चक्रोशपरिमाणेन तथा अचलेश्वरसमुद्भवशक्त्या च॥
Verse 15
तस्मास्वांशेन गच्छंतु तत्र तीर्थान्यशेषतः । तेषां कलिभयं शक्र नैव तत्रास्त्यसंशयम्
तस्मात् स्वांशैः सह सर्वाणि तीर्थानि तत्र गच्छन्तु निरशेषतः। तेषां कलिभयं, हे शक्र, तत्र नास्त्येव—असंशयम्॥
Verse 16
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वतीर्थानि तत्क्षणात् । हाटकेश्वरसंज्ञं तत्क्षेत्रं जग्मुर्द्विजोत्तमाः
तस्य वचनं श्रुत्वा सर्वाणि तीर्थानि तत्क्षणात्। हाटकेश्वरसंज्ञं तत्क्षेत्रं जग्मुः, हे द्विजोत्तम॥
Verse 17
यज्ञोपवीतमात्राणि कृत्वा स्थानानि चात्मनः । क्षेत्रमासादयामासुस्तत्सर्वहि द्विजोत्तमाः
यज्ञोपवीतमात्रचिह्नैः स्वस्थानानि कृत्वा चात्मनः। तत्क्षेत्रमासेदुः सर्वे, हे द्विजोत्तम॥
Verse 18
एतस्मात्कारणाजात क्षेत्रं पुण्यतमं हि तत् । हाटकेश्वरदेवस्य महापातकनाशनम्
एतत्कारणात् तत्क्षेत्रं पुण्यतमं बभूव हि। हाटकेश्वरदेवस्य स्थानं महापातकनाशनम्॥
Verse 19
ऋषय ऊचुः । अत्याश्चर्यमिदं सूत यत्त्वयैतदुदाहृतम् । संगमं सर्वतीर्थानां क्षेत्रे तत्र प्रकीर्तितम्
ऋषय ऊचुः—अत्याश्चर्यमिदं सूत, यत्त्वयैतदुदाहृतम्। तत्र क्षेत्रे सर्वतीर्थानां संगमः प्रकीर्तित इति॥
Verse 20
तावन्मात्रप्रभावाणि तत्स्थानि प्रभवंति किम् । तानि तीर्थानि नो ब्रूहि विस्तरेण महामते
तावन्मात्रप्रभावाणि तत्स्थानि प्रभवन्ति किम्। तानि तीर्थानि नो ब्रूहि विस्तरेण महामते॥
Verse 21
नामतः स्थानतश्चैव तथा चैव प्रभावतः । सर्वाण्यपिमहाभाग परं कौतूहलं हि नः
नामतः स्थानतश्चैव तथा चैव प्रभावतः। सर्वाण्यपि महाभाग परं कौतूहलं हि नः॥
Verse 22
सूत उवाच । तिस्रः कोट्योऽर्धकोटिश्च तीर्थानां द्विजसत्तमाः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं व्याप्य सर्वं व्यवस्थिताः
सूत उवाच—तिस्रः कोट्योऽर्धकोटिश्च तीर्थानां द्विजसत्तमाः। हाटकेश्वरजं क्षेत्रं व्याप्य सर्वं व्यवस्थिताः॥
Verse 23
न तेषां कीर्तनं शक्यं कर्तुं वर्षशतैरपि । तथा स्वायंभुवस्यादौ कल्पस्य प्रथमस्य च
न तेषां कीर्तनं शक्यं कर्तुं वर्षशतैरपि। तथा स्वायंभुवस्यादौ कल्पस्य प्रथमस्य च॥
Verse 24
कृतः समाश्रयस्तत्र क्षेत्रे तीर्थैः शुभावहे । बहुत्वादथ कालस्य बहूनि द्विजसत्तमाः
तस्मिन् शुभावहे क्षेत्रे तीर्थानि समाश्रयं कृतवन्ति; कालस्य बहुत्वात्, हे द्विजसत्तमाः, बहूनि (तीर्थाणि) अन्यथाभावं जग्मुः।
Verse 25
उच्छेदं संप्रयातानि तीर्थान्यायतनानि च । यान्यहं वेद कार्त्स्न्येन प्रभावसहितानि च । तानि वः कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः
उच्छेदं संप्रयातानि तीर्थान्यायतनानि च; यान्यहं कार्त्स्न्येन वेद प्रभावसहितानि, तानि वः कीर्तयिष्यामि—शृणुध्वं सुसमाहिताः।
Verse 26
येषां संश्रवणादेव नरः पापात्प्रमुच्यते । ध्यानात्स्नानात्तथा दानात्स्पर्शनाद्विजसत्तमाः
येषां संश्रवणादेव नरः पापात् प्रमुच्यते; ध्यानात् स्नानात् तथा दानात् स्पर्शनाद् अपि, हे द्विजसत्तमाः।