
अध्यायेऽस्मिन् ऋषयः सूतं त्रिजातस्य नामोत्पत्तिगोत्रं च पृच्छन्ति, तथा ‘त्रिजात’ इति जन्मचिह्नयुक्तोऽपि कथं श्रेष्ठ इति जिज्ञासन्ते। सूतः कथयति—स साङ्कृत्यऋषिवंशे जातः, प्रभाव इति प्रसिद्धः, दत्त इत्यपि संज्ञां वहति, निमिवंशेन च संबध्यते। स त्रिजातः क्षेत्रं समुद्धृत्य शिवस्य मङ्गलायतनं ‘त्रिजातेश्वर’ इति नाम्ना स्थापयामास; निरन्तरपूजया स देहेनैव स्वर्गं प्राप्तवान्। ततः विधिः प्रदर्श्यते—ये भक्त्या देवदर्शनं कुर्वन्ति, विषुवकाले च देवस्य स्नापनं कुर्वन्ति, तेषां वंशे पुनः ‘त्रिजात’जन्मावृत्तिर्न भवति, रक्षणं च लभ्यते। अनन्तरं नष्टानां पुनः प्रतिष्ठितानां गोत्राणां नामानि ऋषयः पृच्छन्ति। सूतः कौशिक-काश्यप-भारद्वाज-कौण्डिन्य-गर्ग-हारित-गौतमादीनां बहूनां गोत्रसमूहान् संख्यया सह निर्दिशति; पूर्वं नागजभयेन विघ्नः, पश्चात् अस्मिन् स्थाने पुनः समागमः इति वर्णयति। फलश्रुतौ—एतद्गोत्रवृत्तान्तश्रवणपठनं ऋषिस्मरणं च वंशच्छेदं निवारयति, जीवनचक्रे जातपापशमनं करोति, प्रियवियोगं च वारयति।
Verse 1
त्रिजातो ब्राह्मणस्तत्र किन्नामा कस्य सम्भवः । किंगोत्रश्चैव किंसंज्ञः कीर्तयस्व महामते
त्रिजातो ब्राह्मणस्तत्र किन्नामा कस्य सम्भवः । किंगोत्रश्चैव किंसंज्ञः कीर्तयस्व महामते ॥
Verse 2
किं कुलीनैर्गुणाढ्यैर्वा तेजोविद्याविचक्षणैः । त्रिजातोऽपि वरं सोऽपि स्वं स्थानं येन चोद्धृतम्
किं कुलीनैर्गुणाढ्यैर्वा तेजोविद्याविचक्षणैः । त्रिजातोऽपि वरं सोऽपि स्वं स्थानं येन चोद्धृतम् ॥
Verse 3
सूत उवाच सांकृत्यस्य मुनेर्वंशे स संभूतो द्विजोत्तमः । प्रभाव इति विख्यातो दत्तसंज्ञो निमेः सुतः
सूत उवाच—सांकृत्यस्य मुनेर्वंशे स संभूतो द्विजोत्तमः । प्रभाव इति विख्यातो दत्तसंज्ञो निमेः सुतः ॥
Verse 4
स एवं स्थानमुद्धृत्य चकारायतनं शुभम् । त्रिजातेश्वरनाम्ना च देवदेवस्य शूलिनः
स एवं पावनं स्थानमुद्धृत्य शुभमायतनं चकार; देवदेवस्य शूलिनः त्रिजातेश्वरनाम्ना तत्र प्रतिष्ठां कृतवान्।
Verse 5
तमाराध्य दिवा नक्तं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । सशरीरो गतः स्वर्गं ततः कालेन केनचित्
तमाराध्य दिवा नक्तं सम्यक् श्रद्धासमन्वितः; स कालेन केनचित् सशरीरोऽपि स्वर्गं गतः।
Verse 6
यस्तं पश्यति सद्भक्त्या स्नापयेद्विषुवे सदा । न त्रिजातः कुले तस्य कथञ्चिदपि जायते
यस्तं सद्भक्त्या पश्यति विषुवे च सदा स्नापयेत्; तस्य कुले त्रिजातो न कथञ्चिदपि जायते।
Verse 7
ऋषय ऊचुः । यानि गोत्राणि नष्टानि यानि संस्थापितानि च । नामतस्तानि नो ब्रूहि तत्पुरं सूत नन्दन
ऋषय ऊचुः—यानि गोत्राणि नष्टानि यानि संस्थापितानि च, नामतस्तानि नो ब्रूहि; तत्पुरं सूतनन्दन, वर्णय च।
Verse 8
सूत उवाच । तत्रोपमन्युगोत्रा ये क्रौंचगोत्रसमुद्भवाः । कैशोर्यं गोत्रसंभूतास्त्रैवणेया द्विजोत्तमः
सूत उवाच—तत्रोपमन्युगोत्रा ये क्रौञ्चगोत्रसमुद्भवाः; कैशोर्यगोत्रसंभूताश्च, त्रैवणेयो द्विजोत्तमश्च।
Verse 9
ते भूयोऽपि न संप्राप्ता यथा गोत्रचतुष्टयम् । तत्पूर्वकं शुकादीनां यन्नष्टं नागजाद्भयात्
ते भूयोऽपि न संप्राप्ता यथा गोत्रचतुष्टयम् । तत्पूर्वकं शुकादीनां यन्नष्टं नागजाद्भयात् ॥
Verse 10
शेषान्वः संप्रवक्ष्यामि ब्राह्मणान्गोत्रसंभवान् । कौशिकान्वयसं भूताः षड्विंशतिश्च ते स्मृताः
शेषान्वः संप्रवक्ष्यामि ब्राह्मणान्गोत्रसंभवान् । कौशिकान्वयसंभूताः षड्विंशतिश्च ते स्मृताः ॥
Verse 11
कश्यपान्वयसंभूताः सप्ताशीतिर्द्विजोत्तमाः । लक्ष्मणान्वयसंभूता एकविंशतिरागताः
कश्यपान्वयसंभूताः सप्ताशीतिर्द्विजोत्तमाः । लक्ष्मणान्वयसंभूता एकविंशतिरागताः ॥
Verse 12
तत्र नष्टाः पुनः प्राप्तास्तस्मिन्स्थाने सुदुःखिताः । भारद्वाजास्त्रयः प्राप्ताः कौंडनीयाश्चतुर्दश
तत्र नष्टाः पुनः प्राप्तास्तस्मिन्स्थाने सुदुःखिताः । भारद्वाजास्त्रयः प्राप्ताः कौंडनीयाश्चतुर्दश ॥
Verse 13
रैतिकानां तथा विंशत्पाराशर्याष्टकं तथा । गर्गाणां च द्विविंशं च हारीतानां विविंशतिः
रैतिकानां तथा विंशत्पाराशर्याष्टकं तथा । गर्गाणां च द्विविंशं च हारीतानां विविंशतिः ॥
Verse 14
और्वभार्गवगोत्राणां पञ्चविंशदुदाहृताः । गौतमानां च षड्विंशमालूभायनविंशतिः
और्वभार्गवगोत्राणां पञ्चविंशतिः प्रकीर्तिताः। गौतमानां षड्विंशतिः, आलूभायनानां विंशतिरिति॥
Verse 15
मांडव्यानां त्रिविंशच्च बह्वृचानां त्रिविंशतिः । सांकृत्यानां विशिष्टानां पृथक्त्वेन दशैव तु
माण्डव्यानां त्रिविंशतिः त्रयोदशाधिकाः स्मृताः। बह्वृचानां विंशतिः, विशिष्टसांकृत्यानां पृथक् दशैव॥
Verse 16
तथैवांगिरसानां च पंच चैव प्रकीर्तिताः । आत्रेया दश संख्याताः शुक्लात्रेयास्तथैव च
तथैवाङ्गिरसानां पञ्च प्रकीर्तिताः। आत्रेयाः दश संख्याताः, शुक्लात्रेयाश्च तथैव॥
Verse 19
याजुषास्त्रिंशतिः ख्याताश्च्यावनाः सप्त विंशतिः । आगस्त्याश्च त्रयस्त्रिंशज्जैमिनेया दशैव तु
याजुषाः त्रिंशतिः ख्याताः, च्यावनाः सप्तविंशतिः। आगस्त्याः त्रयस्त्रिंशत्, जैमिनेयाः दशैव तु॥
Verse 21
औशनसाश्च दाशार्हास्त्रयस्त्रय उदाहृताः । लोकाख्यानां तथा षष्टिरैणिशानां द्विसप्ततिः
औशनसाश्च दाशार्हाश्च त्रयस्त्रय उदाहृताः। लोकाख्यानां षष्टिः, ऐणिशानां द्विसप्ततिः॥
Verse 22
कापिष्ठलाः शार्कराख्या दत्ताख्याः सप्तसप्ततिः । शार्कवानां शतं प्रोक्तं दार्ज्यानां सप्तसप्ततिः
कापिष्ठलाः शार्कराख्याः दत्ताख्याश्च सप्तसप्ततिः । शार्कवानां शतं प्रोक्तं दार्ज्यानां सप्तसप्ततिः ॥
Verse 23
कात्यायन्यास्त्रयोऽधिष्ठा वैदिशाश्च त्रयः स्मृताः । कृष्णात्रेयास्तथा पंच दत्तात्रेया स्तथैव च
कात्यायन्यास्त्रयोऽधिष्ठा वैदिशाश्च त्रयः स्मृताः । कृष्णात्रेयास्तथा पञ्च दत्तात्रेयास्तथैव च ॥
Verse 24
नारायणाः शौनकेया जाबालाः शतसंख्यया । गोपाला जामदन्याश्च शालिहोत्राश्च कर्णिकाः
नारायणाः शौनकेया जाबालाः शतसंख्यया । गोपाला जामदन्याश्च शालिहोत्राश्च कर्णिकाः ॥
Verse 25
भागुरायणकाश्चैव मातृकास्त्रैणवास्तथा । सर्वे ते ब्राह्मणश्रेष्ठाः क्रमेण द्विजसत्तमाः
भागुरायणकाश्चैव मातृकास्त्रैणवास्तथा । सर्वे ते ब्राह्मणश्रेष्ठाः क्रमेण द्विजसत्तमाः ॥
Verse 26
एतेषामेव सर्वेषां सत्काराय द्विजोतमाः । चत्वारिंशत्तथाष्टौ च पुरा प्रोक्ताः स्वयंभुवा
एतेषामेव सर्वेषां सत्काराय द्विजोत्तमाः । चत्वारिंशत्तथाष्टौ च पुरा प्रोक्ताः स्वयंभुवा ॥
Verse 27
ते सर्वे च पृथक्त्वेन निर्दिष्टाः पद्मयोनिना । संध्यातर्पणकृत्यानि वैश्वदेवोद्भवानि च । श्राद्धानि पक्षकृत्यानि पितृपिंडांस्तथैव च
ते सर्वे पृथक्त्वेन पद्मयोनिना निर्दिष्टाः—सन्ध्यातर्पणकृत्यानि, वैश्वदेवसमुद्भवानि कर्माणि, श्राद्धानि, पक्षकृत्यानि, तथा पितृभ्यः पिण्डदानानि च।
Verse 28
यज्ञोपवीतसंयुक्ताः प्रवराश्चैव कृत्स्नशः । तथा मौंजीविशेषाश्च शिखाभेदाः प्रकीर्तिताः
यज्ञोपवीतेन सम्यक् संयुक्ताः; प्रवराः कृत्स्नशः प्रकीर्तिताः; तथा मौञ्जीविशेषाः, शिखाभेदाश्च निरूपिताः।
Verse 29
त्रिजातेन समाराध्य देवदेवं पितामहम् । तेषां कृत्वा द्विजेद्राणामात्मकीर्तिकृते तदा
त्रिजातेन समाराध्य देवदेवं पितामहम्; तदा स आत्मकीर्तिकृते तेषां द्विजेन्द्राणां कृत्यव्यवस्थां चकार।
Verse 30
ऋषय ऊचुः । कथं सन्तोषितो ब्रह्मा त्रिजातेन महात्मना । कर्मकांडं कथं भिन्नं कृतं तेन महात्मना । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः
ऋषय ऊचुः—कथं त्रिजातेन महात्मना ब्रह्मा सन्तोषितः? कर्मकाण्डं कथं तेन भिन्नं कृतम्? सर्वं विस्तरतो ब्रूहि; परं कौतूहलं हि नः।
Verse 31
सूत उवाच । तस्यार्थे ब्राह्मणैः सर्वैस्तोषितः प्रपितामहः । अनेनैवोद्धृतं स्थानमस्माकं सकलं विभो
सूत उवाच—तस्यार्थे सर्वैर्ब्राह्मणैः प्रपितामहः सन्तोषितः; अनेनैव, विभो, अस्माकं सकलं स्थानम् उद्धृतं प्रतिष्ठितं च।
Verse 32
तस्मादस्य विभो यच्छ वेदज्ञानमनुतमम् । येन कर्मविशेषाश्च जायतेऽत्र पुरोत्तमे
तस्माद् अस्य विभो यच्छ वेदज्ञानमनुत्तमम् । येनात्र पुरोत्तमे कर्मविशेषाः सम्यगुत्पद्यन्ते प्रतिष्ठां च यान्ति ॥
Verse 33
एतस्य च गुरुत्वं च प्रसादात्तव पद्मज । यथा भवति देवेश तया नीतिर्विधीयताम्
एतस्य च गुरुत्वं च तव प्रसादात् पद्मज । यथा भवति देवेश तथा नीतिः विधीयताम् ॥
Verse 34
ब्रह्मा ददौ ततस्तस्य मंत्रग्राममनुत्तमम् । येन विज्ञायते सर्वं वेदार्थो यज्ञकर्म च
ब्रह्मा ददौ ततस्तस्य मन्त्रग्राममनुत्तमम् । येन विज्ञायते सर्वं वेदार्थो यज्ञकर्म च ॥
Verse 35
ततः प्रोवाच तान्सर्वान्प्रहष्टेनातरात्मना । एष वेदार्थसंपन्नो भविष्यति महायशाः
ततः प्रोवाच तान् सर्वान् प्रहृष्टेनान्तरात्मना । एष वेदार्थसम्पन्नो भविष्यति महायशाः ॥
Verse 37
तत्कार्यं स्वर्गमोक्षाय मम वाक्यात्प्रबोधितैः । वेदार्थानेष सर्वेषां युष्माकं योजयिष्यति
तत् कार्यं स्वर्गमोक्षाय मम वाक्यात् प्रबोधितैः । वेदार्थान् एष सर्वेषां युष्माकं योजयिष्यति ॥
Verse 38
ये चान्येषु च देशेषु स्थानेषु च गताः क्वचित् । एतत्स्थानं परित्यज्य सत्यमेतद्विजोत्तमाः
ये चान्येषु देशेषु स्थानेषु च क्वचिद्गताः । एतत्पुण्यस्थानं परित्यज्य—सत्यमेतद्, द्विजोत्तमाः ॥
Verse 39
वेदस्थाने च बुद्ध्यैष यत्कर्म प्रचरिष्यति । नानृते वाथ पापे च वाणी चास्य चरिष्यति
वेदस्थाने प्रतिष्ठितो बुद्ध्या यत्कर्म प्रचरिष्यति । नानृते न च पापे च वाणी चास्य प्रवर्तते ॥
Verse 40
एवमुक्त्वा स देवेशो विरराम पितामहः । भर्तृयज्ञोऽपि ताः सर्वाश्चक्रे यज्ञक्रियाः शुभाः
एवमुक्त्वा स देवेशः पितामहः विरराम ह । भर्तृयज्ञोऽपि ताः सर्वाः चक्रे यज्ञक्रियाः शुभाः ॥
Verse 41
ब्राह्मणानां हितार्थाय श्रुत्यर्थं तस्य केवलम् । दशप्रमाणाः संप्रोक्ताः सर्वे ते ब्राह्मणोत्तमाः
ब्राह्मणानां हितार्थाय श्रुत्यर्थं तस्य केवलम् । दश प्रमाणाः संप्रोक्ताः सर्वे ते ब्राह्मणोत्तमाः ॥
Verse 42
चतुःषष्टिषु गोत्रेषु ह्येवं ते ब्राह्मणोत्तमाः । तेन तत्र समानीतास्त्रिजातेन महात्मना
चतुःषष्टिषु गोत्रेषु ह्येवं ते ब्राह्मणोत्तमाः । तेन तत्र समानीताः त्रिजातेन महात्मना ॥
Verse 43
तेषामेकत्र जातानि दशपंचशतानि च । सामान्य भोगमोक्षाणि तानि तेन कृतानि च
तत्रैकत्र तेषां दशपञ्चशतानि गृहसमूहानि जातानि; तेषां च सामान्यं भोगोपजीवनं मोक्षोपायश्च तेनैव विन्यस्तः।
Verse 44
अष्टषष्टिविभागेन पूर्वमायुव्ययोद्भवम् । तत्रासीदथ गोत्रे च पुरुषाणां प्रसंख्यया
पूर्वं तत्राष्टषष्टिविभागेन आयुव्ययसम्बद्धो नियमविन्यासः समुत्पन्नः; गोत्रेष्वपि पुरुषाणां संख्यानुसारं गणना बभूव।
Verse 45
ततः प्रभृति सर्वेषां सामान्येन व्यवस्थितम् । त्रिजातस्य च वाक्येन येन दूरादपि द्रुतम्
ततः प्रभृति सर्वेषां सामान्येनैव व्यवस्था निश्चिता; त्रिजातस्य वचनेन च, येन दूरस्थाः अपि शीघ्रं प्रवर्तन्ते, सा स्थितिः प्रववृते।
Verse 46
समागच्छंति विप्रेन्द्राः पुरवृद्धिः प्रजायते । न कश्चिद्याति संत्यक्त्वा दौस्थ्यादन्यत्र च द्विजाः
समागच्छन्ति विप्रेन्द्राः, पुरस्य वृद्धिः प्रजायते; न कश्चिद् द्विजो दौस्थ्यं त्यक्त्वा अन्यत्र गन्तुं प्रवर्तते।
Verse 47
ततस्तेषां सुतैः पौत्रैर्नप्तृभिश्च सहस्रशः । दौहित्रैर्भागिनेयैश्च भूयो भूरि प्रपूरितम्
ततः तेषां सुतैः पौत्रैर्नप्तृभिश्च सहस्रशः, दौहित्रैर्भागिनेयैश्च, भूयो भूयः भूरिणा प्रपूरितम्।
Verse 48
तत्पुरं वृद्धिमायाति दूर्वांकुरैरिव द्विजाः । कांडात्कांडात्प्ररोहद्भिः संख्याहीनैरनेकधा
तत्पुरं महतीं वृद्धिं प्राप्नोति, दूर्वाङ्कुरैरिव हे द्विजाः। काण्डात्काण्डात् प्ररोहद्भिः असंख्यैः नानाविधैश्च सर्वतः।
Verse 49
सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं गोत्रसंख्यानकं शुभम् । ऋषीणां कीर्तनं चापि सर्वपातकनाशनम्
सूत उवाच—एतद्वः सर्वमाख्यातं गोत्रसंख्यानकं शुभम्। ऋषीणां कीर्तनं चापि सर्वपातकनाशनम्।
Verse 50
यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्वा प्रभक्तितः । न स्यात्तस्य कुलच्छेदः कदाचिदपि भूतले
यश्चैतत् पठते नित्यं शृणुयाद्वा प्रभक्तितः। न स्यात्तस्य कुलच्छेदः कदाचिदपि भूतले।
Verse 51
तथा विमुच्यते पापैराजन्ममरणोद्भवैः । न पश्यति वियोगं च कदाचित्प्रियसंभवम्
तथा विमुच्यते पापैराजन्ममरणोद्भवैः। न पश्यति वियोगं च कदाचित् प्रियसंभवम्।