Adhyaya 1

Verse 1

। ओंनमः पुरुषोत्तमाय । अथ स्कान्दे महापुराणे षष्ठनागरखण्डप्रारम्भः । व्यास उवाच । स धूर्जटि जटाजूटो जायतां विजयाय वः । यत्रैकपलितभ्रांतिं करोत्यद्यापि जाह्नवी

ॐ नमः पुरुषोत्तमाय। अथ स्कान्दमहापुराणे षष्ठनागरखण्डस्य प्रारम्भः। व्यास उवाच—धूर्जटिर्जटाजूटधरो वः विजयाय भवतु; यस्य सन्निधौ जाह्नवी अद्यापि एकपलितभ्रान्तिं करोति।

Verse 2

ऋषय ऊचुः । हरस्य पूज्यते लिंगं कस्मादतन्महामते । विशेषात्संपरित्यज्य शेषांगानि सुरासुरैः

ऋषय ऊचुः—महामते, हरस्य लिङ्गं कस्मात् पूज्यते? विशेषतः सुरासुरैः शेषाङ्गानि परित्यज्य।

Verse 3

तस्मादेतन्महाबाहो यथावद्वक्तुमर्हसि । सांप्रतं सूत कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः

तस्मादेतत्, महाबाहो, यथावद् वक्तुमर्हसि। सांप्रतम्, सूत, कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः।

Verse 4

सूत उवाच । प्रश्नभारो महानेष यो भवद्भिरुदाहृतः । कीर्तयिष्ये तथाप्येनं नमस्कृत्य स्वयंभुवे

सूत उवाच—प्रश्नभारो महान् एषः यः भवद्भिरुदाहृतः। कीर्तयिष्ये तथाप्येनं नमस्कृत्य स्वयंभुवे।

Verse 5

आनर्तविषये चास्ति वनं मुनिजनाश्रयम् । मनोज्ञं सर्वसत्त्वानां सर्वर्तुफलितद्रुमम्

आनर्तविषये चास्ति वनं मुनिजनाश्रयम्। मनोज्ञं सर्वसत्त्वानां सर्वर्तुफलितद्रुमम्।

Verse 6

तत्राश्रमपदं रम्यं सौम्यसत्त्वनिषेवितम् । अस्ति तापससंकीर्णं वेदध्वनिविराजितम्

तत्र रम्यमाश्रमपदं विद्यते, सौम्यसत्त्वैर्निषेवितम्। तापसैः संकीर्णं, वेदध्वनिना विराजितं च॥

Verse 7

अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च शीर्णपर्णाशिभिस्तथा । दन्तोलूखलिभिर्विप्रैः सेवितं चाश्मकुट्टकैः

अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च शीर्णपर्णाशिभिस्तथा। दन्तोलूखलिभिर्विप्रैः सेवितं चाश्मकुट्टकैः॥

Verse 8

स्नानहोमपरैश्चैव जपस्वाध्यायतत्परैः । वानप्रस्थैस्त्रिदण्डैश्च हंसैश्चापि कुटीचरैः

स्नानहोमपरैश्चैव जपस्वाध्यायतत्परैः। वानप्रस्थैस्त्रिदण्डैश्च हंसैश्चापि कुटीचरैः॥

Verse 9

स्नातकैर्यतिभिर्दान्तैस्तथा पंचाग्निसाधकैः । कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवांस्त्रिपुरांतकः

स्नातकैర్యतिभिर्दान्तैस्तथा पञ्चाग्निसाधकैः। कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवांस्त्रिपुरान्तकः॥

Verse 10

सतीवियोगसंतप्तो भ्रममाण इतस्ततः । तस्मिन्वने समायातः सौम्यसत्त्वनिषेविते

सतीवियोगसंतप्तो भ्रममाण इतस्ततः। तस्मिन्वने समायातः सौम्यसत्त्वनिषेविते॥

Verse 11

क्रीडंति नकुला यत्र सार्धं सर्पैःप्रहर्षिताः । पञ्चाननाश्च मातंगैर्वृषदंशास्तथाखुभिः । काकाः कौशिकसंघैश्च वैरभावविवर्जिताः

तत्र नकुलाः सर्पैः सह प्रहृष्टाः क्रीडन्ति; पञ्चाननाः मातङ्गैः सह; वृषदंष्ट्राः खुभिः सह; काकाश्च कौशिकसंघैः सह—सर्वे वैरभावविवर्जिताः।

Verse 12

ततश्च भगवान्रुद्रो दृष्ट्वाश्रमपदं तदा । नग्नः कपालमादाय भिक्षार्थं प्रविवेश सः

ततः स भगवान् रुद्रोऽऽश्रमपदं तदा दृष्ट्वा, नग्नः कपालमादाय भिक्षार्थं तत्र प्रविवेश।

Verse 13

अथ तस्य समालोक्य रूपं गात्रसमुद्भवम् । अदृष्टपूर्वं तापस्यः सर्वाः कामवशं गताः

अथ तस्य गात्रसमुद्भवं रूपमदृष्टपूर्वं समालोक्य, सर्वास्तापस्यः कामवशं गताः।

Verse 14

गृहकर्म परित्यज्य गुरुशुश्रूषणानि च । मिथः संभाषणं चक्रुः स्थानेस्थाने च ताः स्थिताः

गृहकर्म परित्यज्य गुरुशुश्रूषणानि च, ताः स्थानेस्थाने स्थिताः मिथः संभाषणं चक्रुः।

Verse 15

एका सा कापि धन्या या चक्रे तस्यावगूहनम् । विश्रब्धा सर्वगात्रेषु तापसस्य महात्मनः

तासां मध्ये एका काचिद् धन्येति मन्यमाना, विश्रब्धा महात्मनस्तापसस्य सर्वगात्रेषु तस्यावगूहनं चकार।

Verse 16

तथान्याः कौतुकाविष्टा धावंत्यः सर्वतोदिशम् । दृश्यंते तं समुद्दिश्य विस्तारितविलोचनाः

तथान्याः कौतुकाविष्टा धावन्त्यः सर्वतोदिशम् । तमेव समुद्दिश्य दृश्यन्ते विस्तारितविलोचनाः ॥

Verse 17

काश्चिदर्द्धानुलिप्तांग्यः काश्चिदेकांजितेक्षणाः । अर्धसंयमितैः कैशैस्तथान्यास्त्यक्तबालकाः

काश्चिदर्धानुलिप्ताङ्ग्यः काश्चिदेकाञ्जितेक्षणाः । अर्धसंयमितैः कैशैस्तथान्यास्त्यक्तबालकाः ॥

Verse 18

एवमालोक्यमानः स कामिनीभिर्महेश्वरः । बभ्राम राजमार्गेण भिक्षां देहीति कीर्तयन्

एवमालोक्यमानः स कामिनीभिर्महेश्वरः । बभ्राम राजमार्गेण भिक्षां देहीति कीर्तयन् ॥

Verse 19

अथ ते मुनयो दृष्ट्वा तं तथा विगतांबरम् । कामोद्भवकरंस्त्रीणां प्रोचुः कोपारुणेक्षणाः

अथ ते मुनयो दृष्ट्वा तं तथा विगताम्बरम् । कामोद्भवकरं स्त्रीणां प्रोचुः कोपारुणेक्षणाः ॥

Verse 20

यस्मात्पाप त्वयास्माकमाश्रमोऽयं विडंबितः । तस्माल्लिंगं पतत्वाशु तवैव वसुधातले

यस्मात्पाप त्वयास्माकमाश्रमोऽयं विडम्बितः । तस्माल्लिङ्गं पतत्वाशु तवैव वसुधातले ॥

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे भूमौ लिंगं तस्य पपात तत् । भित्त्वाथ धरणीपृष्ठं पातालं प्रविवेश ह

तस्मिन्नेव क्षणे भूमौ तस्य लिङ्गं पपात ह। धरणीपृष्ठं भित्त्वा पातालं प्रविवेश तत्॥

Verse 22

सोऽपि लिंगपरित्यक्तो लज्जायुक्तो महेश्वरः । गर्तां गुर्वीं समाश्रित्य भ्रूणरूपः समाविशत्

लिङ्गपरित्यक्तोऽथ लज्जासंयुक्त ईश्वरः। गुर्वीं गर्तां समाश्रित्य भ्रूणरूपः समाविशत्॥

Verse 23

अथ लिंगस्य पातेन त्रैलोक्यभयशंसिनः । उत्पाता दारुणास्तस्थुः सर्वत्र द्विजसत्तमाः

अथ लिङ्गस्य पातेन त्रैलोक्यभयशंसिनः। उत्पाता दारुणाः सर्वत्र तस्थुर्द्विजसत्तमाः॥

Verse 24

शीर्यते गिरिशृङ्गाणि पतंत्युल्का दिवापि च । त्यजंति सागराः सर्वे मर्यादां च शनैः शनैः

शीर्यन्ते गिरिशृङ्गाणि पतन्त्युल्का दिवापि च। सागराः सर्वे शनैः शनैर्मर्यादां त्यजन्ति च॥

Verse 25

अथ देवगणाः सर्वे भयसंत्रस्तमानसाः । शक्रविष्णुमुखा जग्मुर्यत्र देवः पितामहः

अथ देवगणाः सर्वे भयसन्त्रस्तमानसाः। शक्रविष्णुमुखा जग्मुर्यत्र देवः पितामहः॥

Verse 26

प्रोचुश्च प्रणताः स्तुत्वा स्तोत्रैः सुश्रुतिसंभवैः । त्रैलोक्ये सृष्टिरूपं यत्कमलासनसंस्थितम्

प्रणताः स्तोत्रैः सुश्रुतिसंभवैः स्तुत्वा प्रोचुः—त्रैलोक्ये सृष्टिरूपं यत् कमलासनसंस्थितम्।

Verse 27

किमिदं किमिदं देव वर्तते ह्यधरोत्तरम् । त्रैलोक्यं सकलं येन व्याकुलत्वमुपागतम्

किमिदं किमिदं देव वर्तते ह्यधरोत्तरम्। येन त्रैलोक्यं सकलं व्याकुलत्वमुपागतम्॥

Verse 28

प्रलयस्येव चिह्नानि दृश्यंते पद्मसंभव । किं सांप्रतमकालेऽपि भविष्यति परिक्षयः

प्रलयस्येव चिह्नानि दृश्यन्ते पद्मसंभव। किं सांप्रतमकालेऽपि भविष्यति परिक्षयः॥

Verse 29

सर्वेषां सुरमर्त्यानां दैत्यानां मन्त्रकोविदः । गतिर्भयार्तदेहानां सर्वलोकपितामहः

सर्वेषां सुरमर्त्यानां दैत्यानां मन्त्रकोविदः। गतिर्भयार्तदेहानां सर्वलोकपितामहः॥

Verse 30

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां चतुराननः । उवाच सुचिरं ध्यात्वा ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां चतुराननः। उवाच सुचिरं ध्यात्वा ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा॥

Verse 31

प्रलयस्य न कालोऽयं सांप्रतं सुरसत्तमाः । शृणुध्वं यन्निमित्तोत्था महोत्पाता भवन्त्यमी

प्रलयस्य नायं कालः, सुरसत्तमाः। शृणुध्वं—यन्निमित्तोत्था एते महोत्पाता भवन्ति।

Verse 32

ऋषिभिः पातितं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । शापेनानर्तके देशे कलत्रार्थे महात्मभिः

ऋषिभिः पातितं लिङ्गं देवदेवस्य शूलिनः। शापेन महात्मभिः—अनर्तके देशे कलत्रार्थे।

Verse 33

तेनैतद्व्याकुलीभूतं त्रैलोक्यं सचराचरम् । तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र देवो महेश्वरः

तेनैतद्व्याकुलीभूतं त्रैलोक्यं सचराचरम्। तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र देवो महेश्वरः।

Verse 34

येनास्मद्वचनाच्छीघ्रं तल्लिंगं निदधाति सः । नो चेद्भविष्यति व्यक्तमकाले चापि संक्षयः । त्रैलोक्यस्यापि कृत्स्नस्य सत्यमेतन्मयोदितम्

यः अस्मद्वचनाच्छीघ्रं तल्लिङ्गं निदधाति सः, स एव भयमपनेष्यति। नो चेदकालेऽपि व्यक्तं त्रैलोक्यस्य कृत्स्नस्य संक्षयः भविष्यति—सत्यमेतन्मयोदितम्।

Verse 35

अथ देवगणाः सर्वे ब्रह्मविष्णुपुरःसराः । आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवास्तथाश्विनौ

अथ देवगणाः सर्वे ब्रह्मविष्णुपुरःसराः। आदित्याः वसवो रुद्राः विश्वेदेवास्तथाश्विनौ॥

Verse 36

प्रजग्मुस्त्वरितास्तत्र यत्र देवो महेश्वरः । गर्तामध्यगतः सुप्तो लज्जया परया वृतः

ते त्वरिताः प्रजग्मुस्तत्र यत्र देवो महेश्वरः । गर्तमध्यगतः सुप्तो लज्जया परया वृतः ॥

Verse 37

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेश भक्तानामभयप्रद । नमस्ते जगदाधार शशिराजितशेखर

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेश भक्तानामभयप्रद । नमस्ते जगदाधार शशिराजितशेखर ॥

Verse 38

त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमापस्त्वं मही विभो । त्वया सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमापस्त्वं मही विभो । त्वया सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥

Verse 39

त्वं पासि च सुरश्रेष्ठ तथा नाशं नयिष्यसि । त्वं विष्णुस्त्वं चतुर्वक्त्रस्त्वं चंद्रस्त्वं दिवाकरः

त्वं पासि च सुरश्रेष्ठ तथा नाशं नयिष्यसि । त्वं विष्णुस्त्वं चतुर्वक्त्रस्त्वं चंद्रस्त्वं दिवाकरः ॥

Verse 40

त्वया विना महादेव न किंचिदिह विद्यते । अपि कृत्वा महत्पापं नरो देव धरातले

त्वया विना महादेव न किंचिदिह विद्यते । अपि कृत्वा महत्पापं नरो देव धरातले ॥

Verse 41

तव नामापि संकीर्त्य प्रयाति त्रिदिवालयम् । महादेव महादेव महादेवेति कीर्तनात्

तव नामापि संकीर्त्य त्रिदिवालयं प्रयाति जनः। ‘महादेव महादेव महादेव’ इति कीर्तनात्॥

Verse 42

कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागमकोटयः । सद्यः प्रलयमायांति महादेवेति कीर्तनात्

कोटयो ब्रह्महत्यानां कोटयश्चातिदारुणाः। सद्यः प्रलयमायान्ति ‘महादेव’ इति कीर्तनात्॥

Verse 43

विप्रो यथा मनुष्याणां नदीनां वा महार्णवः । तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

विप्रो यथा मनुष्याणां नदीनां वा महार्णवः। तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः॥

Verse 44

नक्षत्राणां यथा चंद्रः प्रदीप्तानां दिवाकरः । तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

नक्षत्राणां यथा चन्द्रः प्रदीप्तानां दिवाकरः। तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः॥

Verse 45

धातूनां कांचनं यद्वद्गंधर्वाणां च नारदः । तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

धातूनां यथा काञ्चनं गन्धर्वाणां च नारदः। तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः॥

Verse 46

ओषधीनां यथा सस्यं नगानां हेमपर्वतः । तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

ओषधिषु यथा सस्यं श्रेष्ठं, नगेषु च हेमपर्वतः; तथा त्वं सर्वदेवानामाधिपत्ये प्रतिष्ठितः।

Verse 47

तस्मात्कुरु प्रसादं नः सर्वेषां च नृणां विभो । संधारय पुनर्लिंगं स्वकीयं सुरसत्तम

तस्मात् कुरु प्रसादं नः सर्वेषां च नृणां विभो। संधारय पुनर्लिङ्गं स्वकीयं सुरसत्तम॥

Verse 48

नोचेज्जगत्त्रयं देव नूनं नाशममुपेष्यति । यद्येतद्भूतले लिङ्गं पतति स्थास्यति प्रभो

नोचेत् जगत्त्रयं देव नूनं नाशमुपैष्यति। यद्येतद्भूतले लिङ्गं पतति स्थास्यति प्रभो॥

Verse 49

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा भगवान्बृषभध्वजः । प्रोवाच प्रणतान्सर्वांस्तान्देवान्व्रीडयान्वितः

सूत उवाच—तेषां तद्वचनं श्रुत्वा भगवान् वृषभध्वजः। प्रोवाच प्रणतान् सर्वान् तान् देवान् व्रीडयान्वितः॥

Verse 50

मया सतीवियोगार्तियुक्तेन सुरसत्तम । लिंगमेतत्परित्यक्तं शापव्याजाद्द्विजन्मनाम्

मया सतीवियोगार्तियुक्तेन सुरसत्तम। लिङ्गमेतत् परित्यक्तं शापव्याजाद् द्विजन्मनाम्॥

Verse 51

कोऽलं पातयितुं लिंगं ममैतद्भुवनत्रये । देवो वा ब्राह्मणो वापि वेत्थ यूयमपि स्फुटम्

कोऽलं ममैतल्लिङ्गं पातयितुं भुवनत्रये—देवो वा ब्राह्मणो वापि? यूयमपि तदेतत् स्फुटं वेत्थ।

Verse 52

तस्मान्नैव धरिष्यामि लिंगमेतद्धरातलात् । किमनेन करिष्यामि भार्यया परिवर्जितः

तस्मान्नैव धरिष्यामि लिङ्गमेतद्धरातलात्; भार्यया परिवर्जितः किमनेन करिष्यामि?

Verse 53

देवा ऊचुः । तव कांता सती नाम या मृता प्राक्सुरोत्तम । सा जाता मेनकागर्भे गौरी नाम हिमाचलात्

देवा ऊचुः—सुरोत्तम, तव कान्ता सती या प्राक् मृता, सा मेनकागर्भे पुनर्जाता; हिमाचलसुता गौरी नाम।

Verse 54

भविष्यति पुनर्भार्या तवैव त्रिपुरांतक । तस्माल्लिंगं समादाय कुरु क्षेमं दिवौकसाम्

भविष्यति पुनर्भार्या तवैव त्रिपुरान्तक; तस्माल्लिङ्गं समादाय कुरु क्षेमं दिवौकसाम्।

Verse 55

देवदेव उवाच । अद्यप्रभृति मे लिंगं यदि देवा द्विजातयः । पूजयंति प्रयत्नेन तर्हीदं धारयाम्यहम्

देवदेव उवाच—अद्यप्रभृति यदि देवा द्विजातयश्च मम लिङ्गं प्रयत्नेन पूजयन्ति, तर्हीदं धारयाम्यहम्।

Verse 56

ब्रह्मोवाच । अहं तव स्वयं लिंगं पूजयिष्यामि शंकर । तथान्ये विबुधाः सर्वे किं पुनर्भुवि मानवाः

ब्रह्मोवाच—हे शंकर, अहं स्वयमेव तव लिङ्गं पूजयिष्यामि; तथैव अन्ये सर्वे विबुधाः, किं पुनर्भुवि मानवाः!

Verse 57

ततः प्रविश्य पातालं देवैः सार्धं पितामहः । स्वयमेवाकरोत्पूजां तस्य लिंगस्य भक्तितः

ततः पितामहः देवैः सार्धं पातालं प्रविश्य, स्वयमेव भक्तितः तस्य पवित्रलिङ्गस्य पूजामकरोत्।

Verse 58

तस्मादनंतरं विष्णुः श्रद्धापूतेन चेतसा । तथान्ये विबुधाः सर्वे शक्राद्याः श्रद्धयान्विताः

तस्मादनन्तरं विष्णुः श्रद्धापूतेन चेतसा पूजां चकार; तथैव शक्राद्याः श्रद्धयान्विताः अन्ये सर्वे विबुधाः।

Verse 59

ततस्तुष्टो महादेवः पितामहमिदं वचः । प्रोवाच वासुदेवं च विनयावनतं स्थितम्

ततः तुष्टो महादेवः पितामहं प्रति इदं वचः प्रोवाच, विनयावनतं स्थितं वासुदेवं च।

Verse 60

भवद्भ्यां परितुष्टोऽस्मि तस्मान्मत्तः प्रगृह्यताम् । वरमिष्टं महाभागौ यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

भवद्भ्यां परितुष्टोऽस्मि; तस्मान्मत्तः प्रगृह्यतां वरमिष्टं महाभागौ, यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्।

Verse 61

तावूचतुः । यदि तुष्टोसि देवेश त्रिभागेन समाश्रयम् । आवाभ्यां देहि लिंगेन येनैकत्राश्रयो भवेत्

तावूचतुः—यदि तुष्टोऽसि देवेश, त्रिभागेन समाश्रयं लिङ्गेनावाभ्यां देहि; येनैकत्राश्रयो भवेत्।

Verse 62

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय लिंगमादाय च प्रभुः । स्थाने नियोजयामास सर्वदेवाधिपूजितम्

सूत उवाच—स तथेति प्रतिज्ञाय प्रभुर्लिङ्गमादाय च, सर्वदेवाधिपूजितं तৎ स्वस्थाने नियोजयामास।

Verse 63

ततो हाटकमादाय तदाकारं पितामहः । कृत्वा लिंगं स्वयं तत्र स्थापयामास हर्षितः

ततो हाटकमादाय पितामहस्तदाकारं लिङ्गं कृत्वा, स्वयं हर्षितस्तत्र स्थापयामास।

Verse 64

प्रोवाच चाथ भो विप्राः साधुनादेन नादयन् । लोकत्रयं समस्तानां शृण्वतां त्रिदिवौकसाम्

प्रोवाच चाथ—भो विप्राः! साधुनादेन नादयन्, त्रिदिवौकसां शृण्वतां समस्तानां लोकत्रयं निनादयामास।

Verse 65

मया ह्याद्यं त्विदं लिंगं हाटकेन विनिर्मितम् । ख्यातिं यास्यति सर्वत्र पाताले हाटकेश्वरम्

मया ह्यद्येदं लिङ्गं हाटकेन विनिर्मितम्; सर्वत्र ख्यातिं यास्यति पाताले हाटकेश्वरम्।

Verse 66

तथान्ये मनुजा ये च हाटकादीनि भक्तितः । मणिमुक्तासुरत्नैश्च कृत्वा लिंगानि कृत्स्नशः

तथैवान्येऽपि मनुजाः भक्त्या हाटकादिभिः । मणिमुक्तासुरत्नैश्च कृत्वा लिङ्गानि सर्वशः ॥

Verse 67

त्रिकालं पूजयिष्यंति ते यास्यंति परां गतिम् । मृन्मयं संपरित्यज्य नीचधातुमयं तथा

त्रिकालं पूजयन्ति ये ते यान्ति परमां गतिम् । मृन्मयं संपरित्यज्य नीचधातुमयं तथा ॥

Verse 68

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रः सह सर्वैर्दिवालयैः । जगाम त्रिदिवं सोऽपि कैलासं शशिशेखरः

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रः सह सर्वैर्दिवौकसैः । जगाम त्रिदिवं सोऽपि कैलासं शशिशेखरः ॥

Verse 69

एतस्मात्कारणाल्लिंगं पूज्यतेऽत्र सुरासुरैः । हरस्य चोत्तमांगानि परित्यज्य विशेषतः

एतस्मात्कारणाल्लिङ्गं पूज्यतेऽत्र सुरासुरैः । हरस्य चोत्तमाङ्गानि परित्यज्य विशेषतः ॥

Verse 70

ततः प्रभृति तल्लिंगं स्वयं ब्रह्मा व्यवस्थितः । भगवान्वासुदेवश्च तेन पूज्यं शिवं हि तत्

ततः प्रभृति तल्लिङ्गे स्वयं ब्रह्मा व्यवस्थितः । भगवान्वासुदेवश्च तेन पूज्यं शिवं हि तत् ॥

Verse 71

यस्तु पूजयते नित्यं श्रद्धायुक्तेन चेतसा । त्र्यंबकाच्युतब्रह्माद्यास्तेन स्युः पूजितास्त्रयः

यः श्रद्धायुक्तचेतसा नित्यं पूजयति, तेन त्रयः—त्र्यम्बकः (शिवः), अच्युतः (विष्णुः), ब्रह्मा च—पूजिता एव भवन्ति।

Verse 72

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन शिवलिंगं प्रपूजयेत् । स्पर्शयेदीक्षयेन्नित्यं कीर्तयेच्च द्विजोत्तमाः

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन शिवलिङ्गं प्रपूजयेत्; द्विजोत्तमाः, नित्यं स्पर्शयेत्, ईक्षयेत्, कीर्तयेच्च।