
अध्यायेऽस्मिन् संवादरूपेण तान्त्रिक-धर्मशास्त्रीयो विचारः प्रवर्तते। अतिथिः शरीरलक्षणज्ञानं याचते; कमठः प्रत्युवाच—शरीरं ब्रह्माण्डस्य सूक्ष्मप्रतिरूपम्, पातालादारभ्य सत्यलोकपर्यन्तं लोकस्तराः शरीराङ्गेषु विन्यस्ताः, इति। ततः सप्तधातवः (त्वक्, रक्तं, मांसं, मेदः, अस्थि, मज्जा, शुक्रं), अस्थिसंख्या, नाडीसंख्या, बाह्यान्तरावयवाश्च निरूप्यन्ते। अनन्तरं शरीरक्रियाविज्ञानं वर्ण्यते—मुख्यनाड्यः (सुषुम्ना, इडा, पिङ्गला), पञ्चवायवः (प्राण, अपान, समान, उदान, व्यान) तेषां कर्मफलसम्बन्धिन्यः प्रवृत्तयः, तथा पञ्चाग्नयः (पाचकादयः) कफ-सोमभेदाश्च (क्लेदकादयः) इति। आहारः रसत्वं गच्छति, ततः क्रमशो रक्तादिधातुपरिणामः, मलाः द्वादशमलाश्रयैः निष्क्रामन्ति इति च। अथ नीत्युपदेशः—शरीरं पुण्यसाधनाय साधनम्; देशकालशक्त्यनुसारं कर्मणां फलविभागः। अन्ते मरणोत्तरगतिर्निरूप्यते—जीवः कर्मानुसारं विवरैर्निर्गत्य, अतिवाहिकरूपं धृत्वा यमलोकं नीयते, वैतरणीप्रसङ्गं प्राप्नोति, प्रेतलोकदुःखान्यनुभवति। श्राद्धदानोपहाराः, वार्षिकसमापनं, सपिण्डीकरणं च प्रेतत्वशमनहेतवः; मिश्रकर्मणां मिश्रगति: स्वर्गनरकयोः कर्मप्रमाणेन इति निष्कर्षः।
Verse 1
अतिथिरुवाच । साध्वबालमते बाल कमठैतत्त्वयोच्यते । शरीरलक्षणं श्रोतुं पुनरिच्छामि तद्वद
अतिथिरुवाच—हे बाल कमठ! तत्त्वोपदेशोऽयं साध्वबालमतेऽनुकूलः। शरीरलक्षणं पुनः श्रोतुमिच्छामि; तद्वद मे।
Verse 2
कमठ उवाच । यथैतद्वेद ब्रह्मांडं शरीरं च तथा शृणु । पादमूलं च पातालं प्रपदं च रसातलम्
कमठ उवाच—यथैतद् ब्रह्माण्डं वेद, तथा शरीरं च शृणु। पादमूलं पातालं, प्रपदं रसातलम्।
Verse 3
तलातलं तथा गुल्फौ जंघे चास्य महातलम् । जानुनी सुतलं चोरू वितलं चातलं कटिम्
तलातलं तथा गुल्फौ, जङ्घे चास्य महातलम्। जानुनी सुतलं, ऊरू वितलं, कटिरतलम्।
Verse 4
नाभिं महीतलं प्राहुर्भुवर्लोकमथोदरम् । उरःस्थलं च स्वर्लोकं महर्ग्रीवा मुखं जनम्
नाभिं महीतलं प्राहुः, भुवर्लोकमथोदरम्। उरःस्थलं स्वर्लोकं, ग्रीवा महर्लोकः, मुखं जनलोकः।
Verse 5
नेत्रे तपः सत्यलोकं शीर्षदेशं वदंति च । तद्यथा सप्त द्वीपानि पृथिव्यां संस्थितानि च
नेत्रे तपोलोकं प्राहुः, शीर्षदेशं च सत्यलोकम्। यथा च पृथिव्यां सप्त द्वीपाः संस्थिताः, तथैव—
Verse 6
तथात्र धातवः सप्त नामतस्तान्निबोध मे । त्वगसृङ्मांस मेदोऽस्थिमज्जाशुक्राणि धातवः
तथैवात्र धातवः सप्त नामतः शृणु मे। त्वगसृङ्मांसमेदोऽस्थिमज्जाशुक्राणि धातवः॥
Verse 7
अस्थ्नामत्र शतानि स्युस्त्रीणि षष्ट्यधिकानि च । त्रिंशच्छतसहस्राणि नाडीनां कथितानि च
अत्रास्थ्नां शतानि स्युः त्रीणि षष्ट्यधिकानि च। नाडीनां त्रिंशच्छतसहस्राणि कथितानि च॥
Verse 8
षट्पंचाशत्सहस्राणि तथान्यानि नवैव तु । ता वहंति रसं देहे जलं नद्यो यथा भुवि
षट्पञ्चाशत्सहस्राणि तथान्यानि नवैव तु। ता वहन्ति रसं देहे जलं नद्यो यथा भुवि॥
Verse 9
सार्धाभिस्तिसृभिश्छन्नं समंताद्रोमकोटिभिः । शरीरं स्थूलसूक्ष्माभिर्दृश्यादृश्या हि ताः स्मृताः
सार्धाभिस्तिसृभिश्छन्नं समन्ताद्रोमकोटिभिः। शरीरं स्थूलसूक्ष्माभिर्दृश्यादृश्याः स्मृताः॥
Verse 10
षडंगानि प्रधानानि कथ्यमानानि मे शृणु । द्वौ बाहू सक्थिनी द्वे च मूर्धा जठरमेव च
षडङ्गानि प्रधानानि मया कथ्यमानानि शृणु। द्वौ बाहू, द्वे सक्थिनी, मूर्धा च, जठरमेव च॥
Verse 11
अंत्राण्यत्र तथा त्रीणि सार्धव्यामत्रयाणि च । त्रिव्यामानि तथा स्त्रीणामाहुर्वेदविदो द्विजाः
अत्रान्त्राणि त्रीणि प्रोक्तानि सार्धव्यामत्रयाणि च। स्त्रीणां तु त्रिव्यामानि, वेदविदो द्विजा आहुः॥
Verse 12
ऊर्ध्वनालमधोवक्त्रं हृदि पद्मं प्रकीर्त्यते । हृत्पद्मवामतः प्लीहो दक्षिणे स्यात्तथा यकृत्
ऊर्ध्वनालमधोवक्त्रं हृदि पद्मं प्रकीर्त्यते। हृत्पद्मवामतः प्लीहा, दक्षिणे यकृत् तथा॥
Verse 13
मज्जातो मेदसश्चैव वसायाश्च तथा द्विज । मूत्रस्य चैव पित्तस्य श्लेष्मणः शकृतस्तथा
मज्जा मेदश्च वसा चैव, तथा द्विज। मूत्रं पित्तं श्लेष्मा च, शकृत् चापि प्रकीर्तितम्॥
Verse 14
रक्तस्य चरमस्यात्र गर्ता द्व्यंजलयः स्मृताः । गेयः प्रवर्तमानास्ते देहं संधारयंत्युत
रक्तस्य चरमस्यात्र गर्ता द्व्यञ्जलयः स्मृताः। प्रवहन्तस्तु ते देहं संधारयन्त्युत॥
Verse 15
सीवन्यश्च तथा सप्त पंच मूर्धानमास्थिताः । एका मेढ्रं गता चैका तथा जिह्वां गता द्विज
सीवन्यः सप्त विज्ञेयाः, तासां पञ्च शिरःस्थिताः। एका मेढ्रं गता प्रोक्ता, तथा जिह्वां गता परा, द्विज।
Verse 16
नाड्यः सर्वाः प्रवर्तंते नाभिपद्मात्तथात्र च । यासां श्रेष्ठा शिरो याता सुषुम्नेडाऽथ पिंगला
नाड्यः सर्वाः प्रवर्तन्ते नाभिपद्मात् समुत्थिताः। यासां श्रेष्ठाः शिरोयाताः सुषुम्नेडा पिङ्गला।
Verse 17
नासिकाद्वारमासाद्य संस्थिते देहवर्धने । वायुरग्निश्चंद्रमाश्च पंचधा पंचधात्र च
नासिकाद्वारमासाद्य संस्थिताः देहवर्धने। वायुरग्निश्च चन्द्रश्च पञ्चधा पञ्चधा तथा।
Verse 18
प्राणापानसमानाश्च उदानो व्यान एव च । पंच भेदाः स्मृता वायोः कर्मार्ण्येषां वदंति च
प्राणापानसमानाश्च उदानो व्यान एव च। वायोः पञ्चविधा भेदाः, कर्माण्येषां च कीर्त्यन्ते।
Verse 19
उच्छ्वासश्चैव निःश्वासो ह्यन्नपानप्रवेशनम् । आकंठाच्छीर्षसंस्थास्य प्राणकर्म प्रकीर्तितम्
उच्छ्वासो निःश्वासश्च अन्नपानप्रवेशनम्। आकण्ठात् शिरसः पर्यन्तं प्राणस्य कर्म कीर्तितम्।
Verse 20
त्यागो विण्मूत्रशुक्राणां गर्भविस्रवणं तथा । अपानकर्म निर्दिष्टं स्थानमस्य गुदोपरि
विण्मूत्रशुक्राणां त्यागो गर्भविस्रवणं तथा—एतदपानस्य कर्म निर्दिष्टम्; अस्य स्थानं गुदोपरि।
Verse 21
समानो धारयत्यन्नं विवेचयति चाप्यथ । रसयंश्चैव चरति सर्वश्रोणिष्ववारितः
समानोऽन्नं धारयति, ततः पच्य विवेचयति; रसांश्च सर्वश्रोणिषु अवारितः सञ्चरन् वितरति।
Verse 22
वाक्प्रवृत्तिप्रदोद्गारे प्रयत्ने सर्वकर्मणाम् । आकंठसुरसंस्थानमुदानस्य प्रकीर्त्यते
वाक्प्रवृत्तिप्रदोद्गारे सर्वकर्मप्रयत्नेषु च—उदानः कारणं प्रोक्तः; अस्य स्थानम् आकण्ठं सुरसंस्थानं च प्रकीर्त्यते।
Verse 23
व्यानो हृदि स्थितो नित्यं तथा देहचरोपि च । धातुवृद्धिप्रदः स्वेदलालोन्मेषनिमेषकृत्
व्यानो हृदि नित्यं स्थितः, देहे च सर्वत्र सञ्चरति; स धातुवृद्धिप्रदः, स्वेदलालोन्मेषनिमेषान् करोति।
Verse 24
पाचको रजकश्चैव साधकालोचकौ तथा । भ्राजकश्च तथा देहे पञ्चधा पावकः स्थितः
देहे पावकः पञ्चधा स्थितः—पाचकः, रञ्जकः, साधकः, आलोककः, भ्राजकश्चेति।
Verse 25
पाचकस्तु पचत्यन्नं नित्यं पक्वाशये स्थित । आमाशयस्थोऽपि रसं रंजकः कुरुते त्वसृक्
पाचकः पक्वाशये स्थितो नित्यं अन्नं पचति। रञ्जकस्त्वामाशयप्रदेशे स्थितोऽपि रसं रक्तत्वेन परिवर्तयति॥
Verse 26
साधको हृदिसंस्थश्च बुद्ध्याद्युत्साहकारकः । आलोचकश्च दृक्संस्थो रूपदर्शनशक्ति कृत
साधकः हृदि संस्थितो बुद्ध्यादिषु उत्साहं जनयति। आलोचकः दृग्गते स्थितो रूपदर्शनशक्तिं ददाति॥
Verse 27
त्वक्संस्थो भ्राजको देहं भ्राजयेन्निर्मलीकृतः । क्लेदको बोधकश्चैव तर्पणः श्लेष्मणस्तथा
त्वचि संस्थितो भ्राजको देहं निर्मलीकृत्य भ्राजयति। तथा क्लेदको बोधकश्चैव तर्पणः श्लेष्मणो रूपाणि स्मृतानि॥
Verse 28
आलंबकस्तथा देहे पंचधा सोम उच्यते । क्लेदकः क्लेदयत्यन्नं नित्यं पक्वाशये स्थितः
देहे आलम्बकादिभिः सोमः पञ्चधा प्रवर्तते इति उच्यते। क्लेदकः पक्वाशये स्थितो नित्यं अन्नं क्लेदयति मृदुं करोति॥
Verse 29
बोधको रसनास्थश्च रसानामवबोधकः । शिरःस्थश्चक्षुरादीनां तर्पणात्तर्पणः स्मृतः
बोधकः रसनायां स्थितो रसानां सम्यगवबोधकः। तर्पणः शिरसि स्थितः चक्षुरादीनां तर्पणेन पोषणकर्ता स्मृतः॥
Verse 30
सर्वसंधिगतश्चैव श्लेष्मणः श्लेष्मकृत्तथा । उरःस्थः सर्वगात्राणि स वै ह्यालंबकः स्थितः
सर्वसन्धिषु व्याप्तश्च श्लेष्मणः श्लेष्मकृत्तथा । उरःस्थः सर्वगात्राणां धारणार्थं स आलम्बकः स्थितः ॥
Verse 31
एवं वाय्वग्निसोमैश्च देहः संधारितस्त्वसौ । आकाशजानि स्रोतांसि तथा कोष्ठविविक्तता
एवं वाय्वग्निसोमैश्च देहः संधारितोऽयम् । आकाशात् स्रोतसां जन्म तथा कोष्ठविविक्तता ॥
Verse 32
पार्थिवानीह जानीहि घ्राणकेशनखानि च । अस्थीनि धैर्यं गुरुता त्वङ्मांस हृदयं गुदम्
पार्थिवानि इह जानीहि घ्राणकेशनखानि च । अस्थीनि धैर्यं गुरुता त्वङ्मांसं हृदयं गुदम् ॥
Verse 33
नाभिर्मेदो यकृन्मज्जा अंत्रमामाशयः शिरा । स्नायुः पक्वाशयश्चैव प्राहुर्वेदविदो द्विजाः
नाभिर्मेदो यकृन्मज्जा अन्त्रं आमाशयः शिराः । स्नायुः पक्वाशयश्चैव प्राहुर्वेदविदो द्विजाः ॥
Verse 34
नेत्रयोर्मडलं शुक्लं कफाद्भवति पैतृकम् । कृष्णं च मण्डलं वातात्तथा भवति मातृकम्
नेत्रयोर्मण्डलं शुक्लं कफाद्भवति पैतृकम् । कृष्णं च मण्डलं वातात् तथा भवति मातृकम् ॥
Verse 35
पक्ष्ममण्डलमेकं तु द्वितीयं चर्ममण्डलम् । शुक्लं तृतीयं कथित चतुर्थं कृष्णमण्डलम्
पक्ष्ममण्डलमेकं तु द्वितीयं चर्ममण्डलम् । शुक्लं तृतीयं कथितं चतुर्थं कृष्णमण्डलम् ॥
Verse 36
दृङ्मण्डलं पंचमं तु नेत्रं स्यात्पंचमण्डलम् । अपरे नेत्रभागे द्वे उपांगोऽपांग एव च
दृङ्मण्डलं पञ्चमं तु नेत्रं स्यात् पञ्चमण्डलम् । अपरे नेत्रभागे द्वे उपाङ्गोऽपाङ्ग एव च ॥
Verse 37
उपांगो नेत्रपर्यंतो नासा मूलमपांगकः । वृषणौ च तथा प्रोक्तौ मेदोसृक्कफमांसकौ
उपाङ्गो नेत्रपर्यन्तो नासामूलमपाङ्गकः । वृषणौ च तथा प्रोक्तौ मेदोसृक्कफमांसकौ ॥
Verse 38
असृङ्मांसमयी जिह्वा सर्वेषामेव देहिनाम् । हस्तयोरोष्ठयोर्मेढ्रे ग्रीवायां षट् च कूर्चकाः
असृङ्मांसमयी जिह्वा सर्वेषामेव देहिनाम् । हस्तयोरोष्ठयोर्मेढ्रे ग्रीवायां षट् च कूर्चकाः ॥
Verse 39
एवमत्र स्थिते जीवो देहेऽस्मिन्सप्तसप्तके । पंचविंशतिको व्याप्य देहं वासोऽस्य मूर्धनि
एवमत्र स्थितो जीवो देहेऽस्मिन् सप्तसप्तके । पञ्चविंशतिको व्याप्य देहं वासोऽस्य मूर्धनि ॥
Verse 40
त्वगसृग्मांसमित्याहुस्त्रिकं मातृसमुद्भवम् । मेदोमज्जास्थिकं प्रोक्तं पितृजं षट्च कौशिकम्
त्वक्-असृक्-मांस-इति त्रिकं मातृसमुद्भवं कथ्यते। मेदो-मज्जा-अस्थि-इति पितृजं प्रोक्तं, तथा षट्कौशिकमपि तदनुसारं निरूप्यते।
Verse 41
एवं भूतमयं देहं पंचभूतसमुद्भवैः । अन्नैर्यथा वृद्धिमेति तदहं वर्णयामि ते
एवं पञ्चभूतसमुद्भवैर्भूतमयोऽयं देहः। पञ्चमहाभूतजैः अन्नैः यथा वृद्धिमेति, तदहं ते वर्णयामि।
Verse 42
तदन्नं पिण्डकवलैर्ग्रासैर्भुक्तं च देहिभिः । पूर्वं स्थूलाशये वायुः प्राणः प्रकुरुते द्विधा
तदन्नं पिण्डकवलैर्ग्रासैर्भुक्तं देहिभिः। पूर्वं स्थूलाशये गत्वा, तत्र प्राणवायुः द्विधा कर्म करोति।
Verse 43
संप्रविश्यान्नमध्ये तु पृथगन्नपृथग्जलम् । अग्नेरूर्ध्वं जलं स्थाप्य तदन्नं तज्जलोपरि
संप्रविश्य अन्नमध्ये तु पृथगन्नं पृथग्जलम्। अग्नेरूर्ध्वं जलं स्थाप्य, तदन्नं तज्जलोपरि स्थापयति।
Verse 44
जलस्याधः स्वयं प्राणः स्थित्वाग्निं धमते शनैः । वायुना धम्यमानोग्निरत्युष्णं कुरुते जलम्
जलस्याधः स्वयं प्राणः स्थित्वा अग्निं शनैर्धमते। वायुना धम्यमानोऽग्निः जलम् अत्युष्णं करोति।
Verse 45
तदन्नमुष्णतोयेन समंतात्पच्यते पुनः । द्विधा भवति तत्पक्वं पृथक्किट्टं पृथग्रसम्
तदन्नमुष्णतोयेन सर्वतः सम्यक् पच्यते पुनः। पक्तं तु द्विविधं भवति—पृथक् किट्टं पृथग् रसः॥
Verse 46
मलैर्द्वादशभिः किट्टं भिन्नं देहाद्बहिर्व्रजेत् । कर्णाक्षिनासिकाजिह्वादताः शिश्नं गुदं नखाः
द्वादशभिर्मलैर्भिन्नं किट्टं देहाद्बहिर्व्रजेत्। कर्णाक्षिनासिकाजिह्वादन्तशिश्नगुदनखैः॥
Verse 47
रोमकूपाणि चैव स्युर्द्वादशैते मलाश्रयाः । हृत्पद्मप्रतिबद्धाश्च सर्वा नाड्यः समंततः
रोमकूपाणि चैव स्युः द्वादशैते मलाश्रयाः। हृत्पद्मप्रतिबद्धाश्च सर्वा नाड्यः समन्ततः॥
Verse 48
तासां मुखेषु तं सूक्ष्मं व्यानः स्थापयते रसम् । रसेन तेन ता नाडीः समानः पूरयेत्पुनः
तासां मुखेषु सूक्ष्मं रसं व्यानः स्थापयते। तेन रसेन समानो नाडीः पुनः पूरयेत्॥
Verse 49
ततः प्रयांति संपूर्णास्ताश्च देहं समंततः । ततः स नाडिमध्यस्थो रञ्जकेनोष्मणा रसः
ततः संपूर्णास्ता नाड्यः सर्वतो देहगाः पुनः। नाडिमध्यस्थितो रसः रञ्जकेनोष्मणा ततः॥
Verse 50
पच्यते पच्यमानस्तु रुधिरत्वं भजेत्पुनः । ततस्त्वग्लोमकेशाश्च मांसं स्नायु शिरास्थि च
पच्यमानं तु यत् सारं पुनः रुधिरभावं प्राप्नोति। तस्मात् त्वक् लोम केशाश्च, मांसं स्नायवः शिराः अस्थीनि च जायन्ते॥
Verse 51
नखा मज्जा खवैमल्यं शुक्रवृद्धिः क्रमाद्भवेत् । एवं द्वादशधान्नस्य परिणामः प्रकीर्त्यते
क्रमेण नखाः मज्जा च, खवैमल्यं तथा शुक्रवृद्धिश्च भवेत्। एवं द्वादशधा अन्नस्य परिणामः प्रकीर्तितः॥
Verse 52
एवमेतद्विनिष्पन्नं शरीरं पुण्यहेतवे । यथैव स्यंदनः शुभ्रो भारसंवाहनाय च
एवं विनिष्पन्नं शरीरं पुण्यहेतवे भवति। यथा शुभ्रः स्यन्दनः भारसंवाहनाय, तथा देहोऽपि प्रयोजनसाधनाय॥
Verse 53
तैलाभ्यंगादिभिर्यत्नैर्बहुभिः पाल्यते न चेत् । किं कृत्यं साध्यते तेन यदि भारं वहेन्न हि
तैलाभ्यङ्गादिभिर्यत्नैर्बहुभिः पाल्यते न चेत्। स भारं वहेन्न हि; तेन किं कृत्यं साध्यते॥
Verse 54
एवमेतेन देहेन किं कृत्यं भोजनोत्तमैः । वर्धितेन न चेत्पुण्यं कुरुते पशुवच्च तत्
एवमेतेन देहेन किं कृत्यं भोजनोत्तमैः। वर्धितेन न चेत् पुण्यं करोति, पशुवत् तदा॥
Verse 55
भवंति चात्र श्लोकाः । यस्मिन्काले च देशे च वयसा यादृशेन च । कृतं शुभाशुभं कर्म तत्तथा तेन भुज्यते
अत्र च श्लोकाः—यस्मिन्काले च देशे च यथा वयसा च यत्कृतं शुभाशुभं कर्म, तस्य फलं तेन तथा एव भुज्यते।
Verse 56
तस्मात्सदा शुभं कार्यमविच्छिन्नसुखार्थिभिः । विच्छिद्यंतेऽन्यथा भोगा ग्रीष्मे कुसरितो यथा
तस्मात् अविच्छिन्नसुखार्थिभिः सदा शुभं कार्यम्; अन्यथा भोगा विच्छिद्यन्ते, ग्रीष्मे कुसरितो यथा।
Verse 57
यस्मात्पापेन दुःखानि तीव्राणि सुबहून्यपि । तस्मात्पापं न कर्तव्यमात्मपीडाकरं हि तत्
यतः पापेन तीव्राणि दुःखानि सुबहून्यपि जायन्ते; तस्मात् पापं न कर्तव्यम्, आत्मपीडाकरं हि तत्।
Verse 58
एवं ते वर्णितः साधो प्रश्नोऽयं शक्तितो मया । यथा संजायते प्राणी यथा शृणु प्रलीयते
एवं ते साधो, प्रश्नोऽयं मया शक्तितो वर्णितः—यथा प्राणी संजायते; अधुना शृणु यथा प्रलीयते।
Verse 59
आयुष्ये कर्मणि क्षीणे संप्राप्ते मरणे नृणाम् । स्वकर्मवशगो देही कृष्यते यमकिंकरैः
आयुष्ये कर्मणि क्षीणे, संप्राप्ते मरणे नृणाम्; स्वकर्मवशगो देही यमकिंकरैः कृष्यते।
Verse 60
पंचतन्मात्रसहितः समनोबुद्ध्यहंकृतिः । पुण्यपापमयैः पाशैर्बद्धो जीवस्त्यजे द्वपुः
पञ्चतन्मात्रसहितः स मनोबुद्ध्यहङ्कृतिसंयुक्तः। पुण्यपापमयैः पाशैर्बद्धो जीवः शरीरं त्यजति॥
Verse 61
शीर्ष्णश्च सप्तभिश्छिद्रैर्निर्गच्छेत्पुण्यकर्मणाम् । अधश्च पापिनां यांति योगिनां ब्रह्मरंध्रतः
શીર્ષ्णः सप्तભિಶ्छિદ्रૈઃ પુણ્યકર્મણાં નિર્ગમઃ। પાપિનાં અધોગતિઃ; યોગિનાં તુ બ્રહ્મરન્ધ્રતઃ॥
Verse 62
तत्क्षणात्सोऽथ गृह्णाति शारीरं चातिवाहिकम् । अंगुष्ठपर्वमात्रं तु स्वप्राणैरेव निर्मितम्
तत्क्षणात् सोऽथ गृह्णाति शारीरं चातिवाहिकम्। अङ्गुष्ठपर्वमात्रं तु स्वप्राणैरेव निर्मितम्॥
Verse 63
ततस्तस्मिन्स्थितं जीवं देहे यमभटास्तदा । बद्ध्वा नयंति मार्गेण याम्येनाति यथाबलम्
ततस्तस्मिन् स्थितं जीवं देहे यमभटास्तदा। बद्ध्वा नयन्ति मार्गेण याम्येनाति यथाबलम्॥
Verse 64
तप्तांबरीषतुल्येन अयोगुडनिभेन च । प्रतप्तसिकतेनापि ताम्रपात्रनिभेन च
तत्र मार्गे स पीड्येत तप्ताम्बरीषतुल्येन अयोगुडनिभेन च। प्रतप्तसिकतेनापि ताम्रपात्रनिभेन च॥
Verse 65
षडशीतिसहस्राणि योजनानां महीतलात् । कृष्यमाणो यमपुरीं नीयते पापकृद्भटैः
षडशीतिसहस्रयोजनपर्यन्तं महीतलात् आकृष्यमाणः पापकृत् यमपुरीं पापकृद्भटैर्नीयते।
Verse 66
क्वचिच्छीतं महादुर्गमन्धकारं क्वचिन्महत् । अग्निसंस्पर्शवदनैः काककाकोलजंबुकैः
क्वचित् शीतं, क्वचिद् महादुर्गमन्धकारं; अग्निसंस्पर्शवदनैः काककाकोलजम्बुकैः स तत्र पीड्यते।
Verse 68
क्वचिच्च भक्ष्यते घोरै राक्षसैः कृष्यतेऽस्यते । दह्यमानोतिघोरेण सैकतेन च नीयते
क्वचित् घोरै राक्षसैर्भक्ष्यते, कृष्यतेऽस्यते च; अतिघोरेण सैकतेन दह्यमानः स नीयते।
Verse 69
मुहूतैर्दशभिर्याति तं मार्गमतिदुस्तरम् । तं कालं सुमहद्वेत्ति पुरुषो वर्षसंमितम्
दशभिर्मुहूर्तैः स मार्गोऽतिदुस्तरो यात्यते; स तु कालं वर्षसंमितं सुमहत् इव वेत्ति देही।
Verse 70
तार्यते च नदीं घोरां पूयशोणितवाहिनीम् । नदीं वैतरणीं नाम केशशैवलशाद्वलाम्
घोरां पूयशोणितवाहिनीं नदीं तार्यते; वैतरणी नाम सा नदी केशशैवलशाद्वला।
Verse 71
ततो यमस्य पुरतः स्थाप्यते यमकिंकरैः । पापी महाभयं पश्येत्कालांतकमुखैर्वृतम्
ततः यमकिंकरैः पापी यमस्य पुरतः स्थाप्यते; स च महाभयं पश्यति—कालान्तकस्येव मुखैः परिवृतम्।
Verse 72
पुण्यकर्मा सौम्यरूपं धर्मराजं तदा किल । मनुष्या एव गच्छंति यमलोकेन चापरे
पुण्यकर्मा तदा खलु सौम्यरूपं धर्मराजं समुपैति; अपरेऽपि मनुष्यात्मान एव यमलोकमार्गेण गच्छन्ति।
Verse 73
मरणानंतरं तेषां जंतूनां योनिपूरणम् । तथाहि प्रेता मनुजाः श्रूयंते नान्यजंतवः
मरणानन्तरं तेषां जन्तूनां योनिपूरणं भवति; तथा हि श्रूयते—प्रेताः मनुजाः, नान्यजन्तवः।
Verse 74
धार्मिकः पूज्यते तत्र पापः पाशगलो भवेत् । धार्मिकश्च यथा याति तं मार्गं शृणु वच्मि ते
तत्र धार्मिकः पूज्यते, पापः पाशगलो भवेत्; धार्मिकः यथा याति तं मार्गं शृणु—वच्मि ते।
Verse 75
आरामद्रुमदातारः फलपुष्पवता पथा । छायया च सुखं यांति तथा ये च्छत्रदा नराः
आरामद्रुमदातारः फलपुष्पवता पथा छायया च सुखं यान्ति; तथा ये छत्रदा नराः।
Verse 76
उपानहप्रदा यानैर्वितृषाः पूर्तधर्मिणः । विमानैर्यानदा यांति तथा शय्यासनप्रदाः
उपानहदानशीलाः पूर्तधर्मपरायणाः यानैः प्रयान्ति तृषारहिताः। यानप्रदाः विमानैः प्रयान्ति, तथा शय्यासनप्रदाः शुभगतिं लभन्ते॥
Verse 77
भक्ष्यभोज्यैस्तथा तृप्ता यांति भोजनदायिन । दीपप्रदाः प्रकाशेन गोप्रदास्तां नदीं सुखम्
भक्ष्यभोज्यदानिनः तृप्ताः सन्तः प्रयान्ति। दीपप्रदाः प्रकाशसहिताः गच्छन्ति; गोप्रदाः तां नदीं सुखेन सौख्येन च तरन्ति॥
Verse 78
श्रीसूर्यं श्रीमहादेवं भक्ता ये पुरुषोत्तमम् । जन्मप्रभृति ते यांति पूज्यमाना यमानुगैः
श्रीसूर्ये श्रीमहादेवे च पुरुषोत्तमे च ये भक्ताः। ते जन्मप्रभृति यान्ति, यमानुगैः अपि पूज्यमानाः॥
Verse 79
महीं गां कांचनं लोहं तिलान्कार्पासमेव च । लवणं सप्तधान्यं च दत्त्वा याति सुखं नरः
महीं गां काञ्चनं लोहं तिलान् कार्पासमेव च। लवणं सप्तधान्यं च दत्त्वा नरः सुखगतिं व्रजेत्॥
Verse 80
तेषां तत्र गतानां च पापिनां पुण्यकर्मिणाम् । चित्रगुप्तः प्रेतपाय निरूपयति वै ततः
तेषां तत्र गतानां पापिनां पुण्यकर्मिणां च। चित्रगुप्तः प्रेतलोके ततः मार्गं विनिर्णयति॥
Verse 81
प्रेतलोके स वसति ततः संवत्सरं नरः । वत्सरेण च तेनास्य शरीरमभिजायते
प्रेतलोके स नरः संवत्सरं वसति; तस्य संवत्सरपर्यन्ते देहः समभिजायते।
Verse 82
सोदकुम्भमथान्नाद्यं बांधवैर्यत्प्रदीयते । दिनेदिने स तद्भुक्त्वा तेन वृद्धिं प्रयाति च
सौदकुम्भमथान्नाद्यं यद् बान्धवैः प्रदीयते; दिनेदिने तद् भुक्त्वा स प्रेतभावे वृद्धिं याति।
Verse 83
पूर्वदत्तमथान्नाद्यं प्राप्नोति स्वयमेव च । स्वयं येन न दत्तं च तथा दाता न विद्यते
पूर्वदत्तमथान्नाद्यं स्वयमेव स प्राप्नोति; येन तु न किञ्चिद् दत्तं तस्य दाता न विद्यते।
Verse 84
न चाप्युदकदातासौ क्षुत्तृड्भ्यामतिपीड्यते । बांधवैस्तूदकं दत्तं नदीभूत्वोपतिष्ठति
उदकदाता नातिपीड्यते क्षुत्तृड्भ्याम्; बान्धवैर्दत्तमुदकं नदीभूत्वेवोपतिष्ठति।
Verse 85
मासिमासि च यच्छ्राद्धं षोडशश्राद्धपूर्वकम् । अत्र न क्रियते यस्य प्रेतत्वात्स न मुच्यते
मासिमासि यच्छ्राद्धं षोडशश्राद्धपूर्वकम्; यस्यात्र न क्रियते स प्रेतत्वान्न विमुच्यते।
Verse 86
मानुषेण दिनेनैव प्रेतलोके दिनं स्मृतम् । तस्माद्दिनेदिने देयं प्रेतायान्नं च वत्सरम्
मानुषस्यैकदिनं यत्, तत् प्रेतलोके दिनं स्मृतम्। तस्माद् दिनेदिने प्रेतायान्नं संवत्सरपर्यन्तं दातव्यम्॥
Verse 87
तं च स्माशानिकानाम गणा याम्या भयावहाः । शीतवातातपोपेतं तत्र रक्षंति पापिनम्
तत्र च स्मशानिकाख्या याम्याः भयावहाः गणाः। शीतवातातपोपेतं पापिनं रक्षन्ति सर्वदा॥
Verse 88
यथेह बन्धने कश्चिद्रक्ष्यते विषमैर्नरैः । प्रेतपिंडा न दीयंते षोडशश्राद्धपूर्वकाः
यथेह बन्धने कश्चित् क्रूरैर्नरैः सदा रक्ष्यते। तथा षोडशश्राद्धपूर्वकाः प्रेतपिण्डा न दीयन्ते॥
Verse 89
यस्य तस्य न मोक्षोऽस्ति प्रेतत्वाद्वै युगैरपि । ततः सपिण्डीकरणे बांधवैः सुकृते नरः
यावत् प्रेतत्वमासाद्य तस्य मोक्षो न विद्यते। युगैरपि न सिध्येत; ततः सपिण्डीकरणे बान्धवैः सुकृतैः कृतं हितं भवति॥
Verse 90
पूर्णे संवत्सरे देहं संपूर्णं प्रतिपद्यते । पापात्मा घोररूपं तु धार्मिको दिव्यमुत्तमम्
पूर्णे संवत्सरे प्राप्ते देहं संपूर्णं प्रतिपद्यते। पापात्मा घोररूपं धारयति, धार्मिको दिव्यमुत्तमं रूपं प्राप्नोति॥
Verse 91
ततः स नरकं याति स्वर्गं वा स्वेन कर्मणा । रौरवाद्याश्च नरकाः पातालतलसंस्थिताः
ततः स स्वकर्मफलानुसारं नरकं वा स्वर्गं वा गच्छति। रौरवादयः नरकाः पातालतलप्रदेशेषु संस्थिताः।
Verse 92
सुराद्याः सत्यपर्यंताः स्वर्लोकस्योर्ध्वमाश्रिताः । इतिहासपुराणेषु वेदस्मृतिषु यच्छुतम्
सुरलोकादयः सत्यलोकपर्यन्ताः स्वर्लोकस्योर्ध्वे प्रतिष्ठिताः। एतदितिहासपुराणेषु वेदस्मृतिषु च यच्छ्रुतम्।
Verse 93
पुण्यं तेन भवेत्स्वर्गो नरकस्तद्विपर्ययात् । तत्रापि कालवसति कर्मणामनुरूपतः
पुण्येन स्वर्गः सिध्यति, तद्विपर्ययेन नरकः। तत्रापि कर्मणामनुरूपतः कालावासो भवति।
Verse 94
अर्वाक्सपिंडीकरणं यस्य वर्षाच्च वा कृतम् । प्रेतत्वमपि तस्यापि प्रोक्तं संवत्सरं धुवम्
अर्वाक् संवत्सरात् यस्य सपिण्डीकरणं कृतं स्यात्, तस्यापि प्रेतत्वं ध्रुवं संवत्सरपर्यन्तं प्रोक्तम्।
Verse 95
यैरिष्टं च त्रिभिर्मेधैरर्चितं वा सुरत्रयम् । प्रेतलोकं न ते यांति तथा ये समरे हताः
यैः त्रिभिर्मेधैः इष्टं कृतं वा सुरत्रयम् अर्चितम्, ते प्रेतलोकं न यान्ति; तथा समरे हताः अपि न यान्ति।
Verse 96
शुद्धेन पुण्येन दिवं च शुद्धां पापेन शुद्धेन तथा तमोंधम् । मिश्रेण स्वर्गं नरकं च याति देहस्तथैवास्य भवेच्च तादृक्
शुद्धेन पुण्येन शुद्धां दिवं प्राप्नोति; शुद्धेन पापेन तमोऽन्धकारमेव याति। मिश्रकर्मणा स्वर्गं नरकं च गच्छति, तथा देहभावोऽपि तादृश एव भवति।
Verse 97
प्रश्नत्रयं चेति तव प्रणीतमुत्पत्तिमृत्यू परलोकवासः । यथा गुरुर्मे समुदाजहार किं भूय इच्छत्युत तद्वदामि
प्रश्नत्रयं त्वया प्रणीतम्—उत्पत्तिः, मृत्युः, परलोकवासश्च। यथा मे गुरुः सम्यग् आख्यातवान्, तथैव ते वदामि; किं भूयः श्रोतुमिच्छसि?
Verse 617
मक्षिकादंशमशकैर्भक्ष्यते सर्पवृश्चिकैः । भक्ष्यमाणोऽपि तैर्जंतुः क्रंदते म्रियते न हि
मक्षिकादंशमशकैः सर्पवृश्चिकैश्च स भक्ष्यते। भक्ष्यमाणोऽपि स जंतुः क्रन्दति, न तु म्रियते।