
Time-Reckoning (Kāla-gaṇanā): Yugas, Manvantaras, Kalpas, and Prākṛta Pralaya
कूर्मावतारः द्विजसमूहे उपदिशन् अस्मिन्नध्याये कालगणनां सूक्ष्मात् स्थूलपर्यन्तं निरूपयति। निमेष-काष्ठा-कला-मुहूर्तादारभ्य मास-वर्षपर्यन्तं, ततः देवानां अहोरात्रम् (अयनम्) च कथ्यते। चतुर्युगचक्रं सन्ध्या-सन्ध्यांशप्रमाणैः सह निर्दिश्यते; तानि युगानि मन्वन्तरेषु (एकस्मिन् मन्वन्तरे एकसप्ततिः चतुर्युगाः) स्थाप्यन्ते, मन्वन्तराश्च ब्रह्मणो दिनरूपे कल्पे सहस्रयुगचक्रात्मकत्वेन विन्यस्यन्ते, यत्र क्रमशः मनवः जगदधिपतयः भवन्ति। अनन्तरं तत्त्वानां प्राकृतप्रतिसञ्चारे ब्रह्मशतवर्षपर्यन्ते सर्वं प्रकृतौ लीयते इति, तथा ब्रह्मा नारायण ईशानश्चापि कालेनैव उद्भवन्ति लीयन्ते च इति तात्त्विकं रहस्यं प्रकाश्यते। अन्ते वर्तमानं ब्रह्मणः परार्धोत्तरभागे स्थितम् इति, पूर्वं पाद्मकल्पः ततः वर्तमाने वाराहकल्पः इति नामनिर्देशः कृत्वा, वाराहकल्पविस्तरकथनं पराध्याये प्रतिज्ञायते।
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वंविभागे चतुर्थो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच स्वयंभुवो विवृत्तस्य कालसंख्या द्विजोत्तमाः / न शक्यते समाख्यातुं बहुवर्षैरपि स्वयम्
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे चतुर्थोऽध्यायः। श्रीकूर्म उवाच—स्वयंभुवविवृत्तस्य कालसंख्या द्विजोत्तमाः, न शक्यते समाख्यातुं बहुवर्षैरपि मया स्वयम्।
Verse 2
कालसंख्या समासेन परार्धद्वयकल्पिता / स एव स्यात् परः कालः तदन्ते प्रतिसृज्यते
कालसंख्या समासेन परार्धद्वयकल्पिता। स एव परः काल इति कथ्यते; तदन्ते पुनः सृष्टिः प्रतिसृज्यते।
Verse 3
निजेन तस्य मानेन आयुर्वर्षशतं स्मृतम् / तत् पराख्यं तदर्धं च परार्धमभिदीयते
निजेन तस्य मानेन आयुर्वर्षशतं स्मृतम्। तत् ‘पर’ इति ख्यातं; तदर्धं ‘तदर्ध’ इति, तस्यापि अर्धं ‘परार्ध’ इति कथ्यते।
Verse 4
काष्ठा पञ्चदश ख्याता निमेषा द्विजसत्तमाः / काष्ठास्त्रिंशत् कला त्रिंशत् कला मौहूर्तिकी गतिः
द्विजसत्तमाः, पञ्चदश निमेषाः एका काष्ठा इति ख्याता। त्रिंशत् काष्ठाः एका कला; त्रिंशत् कलाः मौहूर्तिकी गतिः (मूहूर्तः) इति परिगण्यते।
Verse 5
तावत्संख्यैरहोरात्रं मुहूर्तैर्मानुषं स्मृतम् / अहोरात्राणि तावन्ति मासः पक्षद्वयात्मकः
तावत्संख्यैर्मुहूर्तैः मानुषम् अहोरात्रं स्मृतम्। तावन्त्येव अहोरात्राणि पक्षद्वयात्मकः मासः परिकल्प्यते।
Verse 6
तैः षड्भिरयनं वर्षं द्वे ऽयने दक्षिणोत्तरे / अयनं दक्षिणं रात्रिर्देवानामुत्तरं दिनम्
तैः षड्भिः ऋतुभिः अयनं वर्षं भवति; द्वे अयने दक्षिणोत्तरे। दक्षिणायनं देवानां रात्रिः, उत्तरायणं तु दिनम्।
Verse 7
दिव्यैर्वर्षसहस्त्रैस्तु कृतत्रेतादिसंज्ञितम् / चतुर्युगं द्वादशभिः तद्विभागं निबोधत
दिव्यवर्षसहस्रैः परिमितं कृतत्रेतादिसंज्ञितं चतुर्युगं कथ्यते। द्वादशभागात्मकं तस्य विभागं निबोधत।
Verse 8
चत्वार्याहुः सहस्त्राणि वर्षाणां तत्कृतं युगम् / तस्य तावच्छती सन्ध्या सन्ध्यांशश्च कृतस्य तु
चत्वारि सहस्राणि वर्षाणां कृतं युगम् इति आहुः। तस्य आदौ सन्ध्या तावच्छती, तथा अन्ते सन्ध्यांशोऽपि कृतस्य तावच्छती स्मृतः।
Verse 9
त्रिशती द्विशती सन्ध्या तथा चैकशती क्रमात् / अंशकं षट्शतं तस्मात् कृसन्ध्यांशकं विना
त्रिशती-द्विशती-चैकशती-क्रमेण सन्ध्योपासनं विधीयते। तस्मात् कृसन्ध्यांशकं विना षट्शतांशसमुदायः स्यात्॥
Verse 10
त्रिद्व्येकसाहस्त्रमतो विना सन्ध्यांशकेन तु / त्रेताद्वापरतिष्याणां कालज्ञाने प्रकीर्तितम्
सन्ध्यांशकं विना तु त्रिद्व्येकसाहस्त्रं यथाक्रमम्। त्रेताद्वापरतिष्याणां कालज्ञानं प्रकीर्तितम्॥
Verse 11
एतद् द्वादशसाहस्त्रं साधिकं परिकल्पितम् / तदेकसप्ततिगुणं मनोरन्तरमुच्यते
एतद् द्वादशसाहस्त्रं साधिकं परिकल्पितम्। तदेकसप्ततिगुणं मन्वन्तरमिति कथ्यते॥
Verse 12
ब्रह्मणो दिवसे विप्रा मनवः स्युश्चतुर्दश / स्वायंभुवादयः सर्वे ततः सावर्णिकादयः
ब्रह्मणो दिवसे विप्राः चतुर्दश मनवः स्मृताः। स्वायम्भुवादयः सर्वे ततः सावर्णिकादयः॥
Verse 13
तैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपर्वता / पूर्णं युगसहस्त्रं वै परिपाल्या नरेश्वरैः
तैर्नरेश्वरैः सप्तद्वीपा सपर्वता इयं वसुधा। पूर्णं युगसहस्रं वै परिपाल्या परिरक्ष्या च॥
Verse 14
मन्वन्तरेण चैकेन सर्वाण्येवान्तराणि वै / व्याख्यातानि न संदेहः कल्पं कल्पेन चैव हि
एकेनैव मन्वन्तरेण यदा व्याख्यातेन, सर्वाण्येव तदन्तराणि यथावत् व्याख्यातानि भवन्ति—न संशयः। एवं कल्पं कल्पेनैव निरूपिते, कल्पाः सर्वेऽपि ज्ञायन्ते।
Verse 15
ब्राह्ममेकमहः कल्पस्तावती रात्रिरिष्यते / चतुर्युगसहस्त्रं तु कल्पमाहुर्मनीषिणः
ब्रह्मणो यदेकमहः स एव कल्प इति कथ्यते, तावती च रात्रिरपि परिगण्यते। चतुर्युगसहस्रं तु कल्प इति मनीषिणो वदन्ति।
Verse 16
त्रीणि कल्पशतानि स्युः तथा षष्टिर्द्विजोत्तमाः / ब्रह्मणः कथितं वर्षं पराख्यं तच्छतं विदुः
त्रीणि कल्पशतानि तथा षष्टिश्च, हे द्विजोत्तमाः, एतद्ब्रह्मणो वर्षं ‘पराख्यं’ कथितम्; तच्च शतसंख्यया प्रमाणं विदुः।
Verse 17
तस्यान्ते सर्वतत्त्वानां स्वहेतौ प्रकृतौ लयः / तेनायं प्रोच्यते सद्भिः प्राकृतः प्रतिसंचरः
तस्य चक्रस्यान्ते सर्वतत्त्वानां स्वहेतौ प्रकृतौ लयः स्यात्। अतः सद्भिः अयं ‘प्राकृतः प्रतिसंचरः’ इति कथ्यते—प्रकृतौ प्रत्यावर्तनम्।
Verse 18
ब्रह्मनारायणेशानां त्रयाणां प्रकृतौ लयः / प्रोच्यते कालयोगेन पुनरेव च संभवः
ब्रह्मनारायणेशानां त्रयाणामपि प्रकृतौ लयः कालयोगेन प्रोच्यते; ततः पुनरेव कालसंयोगात् तेषां संभवो भवति।
Verse 19
एवं ब्रह्मा च भूतानि वासुदेवो ऽपि शङ्करः / कालेनैव तु सृज्यन्ते स एव ग्रसते पुनः
एवं ब्रह्मा च सर्वाणि भूतानि वासुदेवोऽपि शङ्करः। कालेनैव तु सृज्यन्ते स एव पुनरपि तान् ग्रसते॥
Verse 20
अनादिरेष भगवान् कालो ऽनन्तो ऽजरो ऽमरः / सर्वगत्वात् स्वतन्त्रत्वात् सर्वात्मासौ महेश्वरः
अनादिरेष भगवान् कालोऽनन्तोऽजरोऽमरः। सर्वगत्वात् स्वतन्त्रत्वात् सर्वात्मासौ महेश्वरः॥
Verse 21
ब्रह्माणो बहवो रुद्रा ह्यन्ये नारायणादयः / एको हि भगवानीशः कालः कविरिति श्रुति
ब्रह्माणो बहवो रुद्रा ह्यन्ये नारायणादयः। एको हि भगवानीशः कालः कविरिति श्रुतिः॥
Verse 22
एकमत्र व्यतीतं तु परार्धं ब्रह्मणो द्विजाः / सांप्रतं वर्तते तद्वत् तस्य कल्पो ऽयमष्टमः
एकमत्र व्यतीतं तु परार्धं ब्रह्मणो द्विजाः। सांप्रतं वर्तते तद्वत् तस्य कल्पोऽयमष्टमः॥
Verse 23
यो ऽतीतः सप्तमः कल्पः पाद्म इत्युच्यते बुधैः / वाराहो वर्तते कल्पः तस्य वक्ष्यामि विस्तरम्
योऽतीतः सप्तमः कल्पः पाद्म इत्युच्यते बुधैः। वाराहो वर्तते कल्पः तस्य वक्ष्यामि विस्तरम्॥
It gives Kṛta as 4000 (divine) years with proportional dawn and dusk (sandhyā and sandhyāṃśa), and states Tretā, Dvāpara, and Kali as 3000, 2000, and 1000 years respectively, with twilight portions treated separately, yielding a 12,000-year yuga-cycle framework.
They are presented as cosmic functions that dissolve into Prakṛti at the end of the grand cycle and arise again through Kāla; the chapter emphasizes a samanvaya view where the one Lord as Time underlies and transcends these divine offices.