
Prākṛta Sṛṣṭi and Pralaya: From Pradhāna to Brahmāṇḍa; Trimūrti Samanvaya
चतुर्णामाश्रमाणां उपदेशसमाप्तौ ऋषयः सृष्टि-प्रलययोः परमेश्वरस्य च वृत्तान्तं पृच्छन्ति। श्रीकूर्मरूपेण नारायणः परमेश्वरं अव्यक्तं नित्यं सर्वान्तर्यामिणं निरूप्य ब्रह्मणो रात्रौ गुणसाम्यरूपं प्राकृतप्रलयं वर्णयति। योगशक्त्या प्रभुः प्रकृतिं पुरुषं च प्रेरयति; ततो महत्, त्रिविधोऽहङ्कारः, मनः, तन्मात्राणि, पञ्चमहाभूतानां क्रमोत्पत्तिः परस्परानुप्रवेशश्च जायते। पृथक् स्रष्टुमशक्ताः तत्त्वानि संहत्य ब्रह्माण्डं कुर्वन्ति; तस्मिन्नण्डे हिरण्यगर्भो ब्रह्मा प्रादुर्भवति, सप्तावरणैः सह लोकसंरचनां च वर्णयति। अन्ते एक एव निर्गुणः परः ब्रह्मा रजसा सृष्ट्यर्थं, विष्णुः सत्त्वेन पालनार्थं, रुद्रस्तमसा संहारार्थं प्रतीयते इति त्रिमूर्तिसमन्वयः प्रतिपाद्यते; अनन्तरं ब्राह्मी-सृष्टेः विषयः उपक्रम्यते।
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे तृतीयो ऽध्यायः सूत उवाच श्रुत्वाऽश्रमविधिं कृत्सनमृषयो हृष्टमानसाः / नमस्कृत्य हृषीकेशं पुनर्वचनमब्रुवन्
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे तृतीयोऽध्यायः। सूत उवाच—श्रुत्वाऽऽश्रमविधिं कृत्सनमृषयो हृष्टमानसाः। नमस्कृत्य हृषीकेशं पुनर्वचनमब्रुवन्॥
Verse 2
मुनय ऊचुः भाषितं भवता सर्वं चातुराश्रम्यमुत्तमम् / इदानीं श्रोतुमिच्छामो यथा संभवते जगत्
मुनय ऊचुः—भाषितं भवता सर्वं चातुराश्रम्यमुत्तमम्। इदानीं श्रोतुमिच्छामो यथा संभवते जगत्॥
Verse 3
कुतः सर्वमिदं जातं कस्मिंश्च लयमेष्यति / नियन्ता कश्च सर्वेषां वदस्व पुरुषोत्तम
कुतः सर्वमिदं जातं कस्मिंश्च लयमेष्यति। नियन्ता कश्च सर्वेषां वदस्व पुरुषोत्तम॥
Verse 4
श्रुत्वा नारायणो वाक्यमृषीणां कूर्मरूपधृक् / प्राह गम्भीरया वाचा भूतानां प्रभवाप्ययौ
श्रुत्वा मुनिवाक्यानि कूर्मरूपधरो नारायणः । गम्भीरया गिरा सर्वभूतानां प्रभवाप्ययौ प्रोवाच ॥
Verse 5
श्रीकूर्म उवाच महेश्वरः परो ऽव्यक्तश्चतुर्व्यूहः सनातनः / अनन्तश्चाप्रमेयश्च नियन्ता विश्वतोमुखः
श्रीकूर्म उवाच— महेश्वरः परोऽव्यक्तश्चतुर्व्यूहः सनातनः । अनन्तोऽप्रमेयश्च नियन्ता विश्वतोमुखः ॥
Verse 6
अव्यक्तं कारणं यत्तन्नित्यं सदसदात्मकम् / प्रधानं प्रकृतिश्चेति यदाहुस्तत्त्वचिन्तकाः
अव्यक्तं कारणं यत्तन्नित्यं सदसदात्मकम् । प्रधानं प्रकृतिश्चेति तत्त्वचिन्तकाः प्रचक्षते ॥
Verse 7
गन्धवर्णरसैर्हेनं शब्दस्पर्शविवर्जितम् / अजरं ध्रुवमक्षय्यं नित्यं स्वात्मन्यवस्थितम्
गन्धवर्णरसैर्ग्राह्यं शब्दस्पर्शविवर्जितम् । अजरं ध्रुवमक्षय्यं नित्यं स्वात्मन्यवस्थितम् ॥
Verse 8
जगद्योनिर्महाभूतं परं ब्रह्म सनातनम् / विग्रहः सर्वभूतानामात्मनाधिष्ठितं महत्
जगद्योनिर्महाभूतं परं ब्रह्म सनातनम् । विग्रहः सर्वभूतानामात्मनाधिष्ठितं महत् ॥
Verse 9
अनाद्यन्तमजं सूक्ष्मं त्रिगुणं प्रभवाप्ययम् / असांप्रतमविज्ञेयं ब्रह्माग्रे समवर्तत
अनाद्यन्तमजं सूक्ष्मं त्रिगुणात्मकं जगतः प्रभवाप्ययकारणम्। इदानीमसांप्रतमविज्ञेयं तद्ब्रह्म ब्रह्मणोऽग्रे समवर्तत॥
Verse 10
गुणसाम्ये तदा तस्मिन् पुरुषे चात्मनि स्थिते / प्राकृतः प्रलयो ज्ञेयो यावद् विश्वसमुद्भवः
गुणसाम्ये तदा तस्मिन् आत्मनि पुरुषे स्थिते। प्राकृतः प्रलयो ज्ञेयो यावद्विश्वसमुद्भवः॥
Verse 11
ब्राह्मी रात्रिरियं प्रोक्ता अहः सृष्टिरुदाहृता / अहर्न विद्यते तस्य न रात्रिर्ह्युपचारतः
ब्राह्मी रात्रिरियं प्रोक्ता अहः सृष्टिरुदाहृता। तस्य तु परतत्त्वस्य नाहो न रात्रिरस्ति हि केवलोपचारतः॥
Verse 12
निशान्ते प्रतिबुद्धो ऽसौ जगदादिरनादिमान् / सर्वभूतमयो ऽव्यक्तो ह्यन्तर्यामीश्वरः परः
निशान्ते प्रतिबुद्धोऽसौ जगदादिरनादिमान्। सर्वभूतमयोऽव्यक्तो ह्यन्तर्यामीश्वरः परः॥
Verse 13
प्रकृतिं पुरुषं चैव प्रविश्याशु महेश्वरः / क्षोभयामास योगेन परेण परमेश्वरः
प्रकृतिं पुरुषं चैव प्रविश्याशु महेश्वरः। योगेन परमेणैव क्षोभयामास परमेश्वरः॥
Verse 14
यथा मदो नरस्त्रीणां यथा वा माधवो ऽनिलः / अनुप्रविष्टः क्षोभाय तथासौ योगमूर्तिमान्
यथा मदः नरनारीणां चित्तं क्षोभयति, यथा च माधवोऽनिलः प्रविश्य सर्वं कम्पयति, तथा योगमूर्तिमान् स एव अन्तः प्रविष्टः देहिनां अन्तःकरणे क्षोभहेतुरभवत्।
Verse 15
स एव क्षोभको विप्राः क्षोभ्यश्च परमेश्वरः / स संकोचविकासाभ्यां प्रधानत्वे ऽपि च स्थितः
स एव क्षोभकः विप्राः, क्षोभ्यश्च परमेश्वरः; स संकोचविकासाभ्यां प्रधानत्वेऽपि संस्थितः।
Verse 16
प्रधानात् क्षोभ्यमाणाच्च तथा पुंसः पुरातनात् / प्रादुरासीन्महद् बीजं प्रधानपुरुषात्मकम्
प्रधानात् क्षोभ्यमाणात् तथा पुंसः पुरातनात्, प्रादुरासीन्महद्बीजं प्रधानपुरुषात्मकम्।
Verse 17
महानात्मा मतिर्ब्रह्मा प्रबुद्धिः ख्यातिरीश्वरः / प्रज्ञाधृतिः स्मृतिः संविदेतस्मादिति तत् स्मृतम्
महानात्मा स उच्यते; मतिर्ब्रह्मा प्रबुद्धिः ख्यातिरीश्वरः। प्रज्ञा धृतिः स्मृतिः संवित्—एतैर्नामभिरसौ स्मृतः।
Verse 18
वैकारिकस्तैजसश्च भूतादिश्चैव तामसः / त्रिविधो ऽयमहङ्कारो महतः संबभूव ह
वैकारिकस्तैजसश्च भूतादिश्चैव तामसः—त्रिविधोऽयमहङ्कारो महतः संबभूव ह।
Verse 19
अहङ्कारो ऽबिमानश्च कर्ता मन्ता च स स्मृतः / आत्मा च पुद्गलो जीवो यतः सर्वाः प्रवृत्तयः
अहङ्कारोऽभिमानश्च कर्तृत्वमन्तृत्वलक्षणः स्मृतः। स एवात्मा पुद्गलो जीव इति कथ्यते, यस्मात् सर्वाः प्रवृत्तयः प्रसवन्ति॥
Verse 20
पञ्चभूतान्यहङ्कारात् तन्मात्राणि च जज्ञिरे / इन्द्रियाणि तथा देवाः सर्वं तस्यात्मजं जगत्
अहङ्कारात् पञ्च महाभूतानि तन्मात्राणि च जज्ञिरे। इन्द्रियाणि तथा देवाः; सर्वं जगत्तस्यात्मजं स्मृतम्॥
Verse 21
मनस्त्वव्यक्तजं प्रोक्तं विकारः प्रथमः स्मृतः / येनासौ जायते कर्ता भूतादींश्चानुपश्यति
मनस्त्वव्यक्तजं प्रोक्तं प्रथमविकारः स्मृतः। येनासौ कर्ता इति जायते, भूतादीन् चानुपश्यति॥
Verse 22
वैकारिकादहङ्कारात् सर्गो वैकारिको ऽभवत् / तैजसानीन्द्रियाणि स्युर्देवा वैकारिका दश
वैकारिकादहङ्कारात् सर्गो वैकारिकोऽभवत्। तैजसादिन्द्रियाणि स्युः, वैकारिका दश देवताः॥
Verse 23
एकादशं मनस्तत्र स्वगुणेनोभयात्मकम् / भूततन्मात्रसर्गो ऽयं भूतादेरभवन् प्रजाः
एकादशं मनस्तत्र स्वगुणेनोभयात्मकम्। भूततन्मात्रसर्गोऽयं; भूतादेरभवन् प्रजाः॥
Verse 24
भूतादिस्तु विकुर्वाणः शब्दमात्रं ससर्ज ह / आकाशं शुषिरं तस्मादुत्पन्नं शब्दलक्षणम्
भूतादिरहङ्कारस्तु विकुर्वाणः शब्दतन्मात्रमेव ससर्ज। तस्मादाकाशं शुषिरं सर्वगतं चोत्पन्नं, यस्य लक्षणं शब्दः॥
Verse 25
आकाशस्तु विकुर्वाणः स्पर्शमात्रं ससर्ज ह / वायुरुत्पद्यते तस्मात् तस्य स्पर्शो गुणो मतः
आकाशस्तु विकुर्वाणः स्पर्शतन्मात्रमेव ससर्ज। तस्माद्वायुरुत्पद्यते, तस्य गुणः स्पर्श इति मतः॥
Verse 26
वायुश्चापि विकुर्वाणो रूपमात्रं ससर्ज ह / ज्योतिरुत्पद्यते वायोस्तद्रूपगुणमुच्यते
वायुश्चापि विकुर्वाणो रूपतन्मात्रमेव ससर्ज। वायोर्ज्योतिरुत्पद्यते; तद्रूपगुणमुच्यते॥
Verse 27
ज्योतिश्चापि विकुर्वाणं रसमात्रं ससर्ज ह / संभवन्ति ततो ऽम्भांसि रसाधाराणि तानि तु
ज्योतिश्चापि विकुर्वाणं रासतन्मात्रमेव ससर्ज। ततोऽम्भांसि संभवन्ति, रसाधाराणि तानि तु॥
Verse 28
आपश्चापि विकुर्वन्त्यो गन्धमात्रं ससर्जिरे / संघातो जायते तस्मात् तस्य गन्धो गुणो मतः
आपश्चापि विकुर्वन्त्यो गन्धतन्मात्रमेव ससर्जिरे। तस्मात् संघातो जायते; तस्य गन्धो गुणो मतः॥
Verse 29
आकाशं शब्दमात्रं यत् स्पर्शमात्रं समावृणोत् / द्विगुणस्तु ततो वायुः शब्दस्पर्शात्मको ऽभवत्
आकाशं शब्दमात्रगुणं यत्, तत् स्पर्शमात्रेण समावृतम्; ततो द्विगुणो वायुः शब्दस्पर्शात्मकोऽभवत्।
Verse 30
रूपं तथैवाविशतः शब्दस्पर्शौ गुणावुभौ / त्रिगुणः स्यात् ततो वह्निः स शब्दस्पर्शरूपवान्
तथैव रूपं प्रविश्य, शब्दस्पर्शौ गुणावुभौ सह; ततो वह्निस्त्रिगुणः स्यात्, शब्दस्पर्शरूपवान्।
Verse 31
शब्द स्पर्शश्च रूपं च रसमात्रं समाविशन् / तस्माच्चतुर्गुणा आपो विज्ञेयास्तु रसात्मिकाः
शब्दस्पर्शरूपाणि च, रसमात्रं समाविशन्; तस्मादापश्चतुर्गुणा विज्ञेयाः, रसात्मिकाः।
Verse 32
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धं समाविशन् / तसमात् पञ्चगुणा भूमिः स्थूला भूतेषु शब्द्यते
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धं समाविशन्; तस्मात् पञ्चगुणा भूमिः स्थूला भूतेषु शब्द्यते।
Verse 33
शान्ता घोराश्च मूढाश्च विशेषास्तेन ते स्मृताः / परस्परानुप्रवेशाद् धारयन्ति परस्परम्
शान्ता घोराश्च मूढाश्च विशेषास्तेन ते स्मृताः; परस्परानुप्रवेशाद् धारयन्ति परस्परम्।
Verse 34
एते सप्त महात्मानो ह्यन्योन्यस्य समाश्रयात् / नाशक्नुवन् प्रजाः स्त्रष्टुमसमागम्य कृत्स्नशः
एते सप्त महात्मानः परस्परसमाश्रयाः। कृत्स्नशः समागमं विना प्रजाः स्रष्टुं नाशक्नुवन्॥
Verse 35
पुरुषाधिष्ठितात्वाच्च अव्यक्तानुग्रहेण च / महादादयो विशेषान्ता ह्मण्डमुत्पादयन्ति ते
पुरुषाधिष्ठितत्वाच्चाव्यक्तानुग्रहेण च। महदादयो विशेषान्ता तेऽण्डमुत्पादयन्ति हि॥
Verse 36
एककालसमुत्पन्नं जलबुद्बुदवच्च तत् / विशेषेभ्यो ऽण्डमभवद् बृहत् तदुदकेशयम्
एककालसमुत्पन्नं जलबुद्बुदवत्तथा। विशेषेभ्योऽण्डमभवद् बृहत् तदुदकेशयम्॥
Verse 37
तस्मिन् कार्यस्य करणं संसिद्धिः परमेष्ठिनः / प्राकृते ऽण्डे विवृत्तः स क्षेत्रज्ञो ब्रह्मसंज्ञितः
तस्मिन्नण्डे सृज्यकार्यस्य करणं सिद्धिरपि च। प्राकृतेऽण्डे विवृत्तः स क्षेत्रज्ञो ब्रह्मसंज्ञितः॥
Verse 38
स वै शरीरी प्रथमः स वै पुरुष उच्यते / आदिकर्ता स भूतानां ब्रह्माग्रे समवर्तत
स एव शरीरी प्रथमः स एव पुरुषः स्मृतः। आदिकर्ता भूतानां स ब्रह्माग्रे समवर्तत॥
Verse 39
यमाहुः पुरुषं हंसं प्रधानात् परतः स्थितम् / हिरण्यगर्भं कपिलं छन्दोमूर्ति सनातनम्
तं पुरुषं परं हंसं प्रधानात् परतः स्थितम् । हिरण्यगर्भं कपिलं छन्दोमूर्तिं सनातनम् इति प्राहुः ॥
Verse 40
मेरुरुल्बमभूत् तस्य जरायुश्चापि पर्वताः / गर्भोदकं समुद्राश्च तस्यासन् परमात्मनः
तस्य परमात्मनः मेरुरुल्बमभूत्, पर्वताः जरायुश्च; समुद्राश्च गर्भोदकं तस्याभवन् ॥
Verse 41
तस्मिन्नण्डे ऽभवद् विश्वं सदेवासुरमानुषम् / चन्द्रादित्यौ सनक्षत्रौ सग्रहौ सह वायुना
तस्मिन्नण्डेऽभवद् विश्वं सदेवासुरमानुषम् । चन्द्रादित्यौ सनक्षत्रौ सग्रहौ सह वायुना ॥
Verse 42
अद्भिर्दशगुणाभिश्च बाह्यतो ऽण्डं समावृतम् / आपो दशगुणेनैव तेजसा बाह्यतो वृताः
अद्भिर्दशगुणाभिश्च बाह्यतोऽण्डं समावृतम् । आपो दशगुणेनैव तेजसा बाह्यतो वृताः ॥
Verse 43
तेजो दशगुणेनैव बाह्यतो वायुनावृतम् / आकाशेनावृतो वायुः खं तु भूतादिनावृतम्
तेजो दशगुणेनैव बाह्यतो वायुनावृतम् । आकाशेनावृतो वायुः, खं तु भूतादिनावृतम् ॥
Verse 44
भूतादिर्महता तद्वदव्यक्तेनावृतो महान् / एते लोका महात्मनः सर्वतत्त्वाभिमानिनः
भूताद्यं तत्त्वसमूहं महतैव परिगृहीतम्। महांश्चाव्यक्तेनैव तद्वदावृत उच्यते॥ एते लोका महात्मन् सर्वतत्त्वाभिमानिनः॥
Verse 45
वसन्ति तत्र पुरुषास्तदात्मानो व्यवस्थिताः / ईश्वरा योगधर्माणो ये चान्ये तत्त्वचिन्तकाः
वसन्ति तत्र पुरुषास्तदात्मानो व्यवस्थिताः। ईश्वरा योगधर्माणो ये चान्ये तत्त्वचिन्तकाः॥
Verse 46
सर्वज्ञाः शान्तरजसो नित्यं मुदितमानसाः / एतैरावरणैरण्डं सप्तभिः प्राकृतैर्वृतम्
सर्वज्ञाः शान्तरजसो नित्यं मुदितमानसाः। एतैरावरणैरण्डं सप्तभिः प्राकृतैर्वृतम्॥
Verse 47
एतावच्छक्यते वक्तुं मायैषा गहना द्विजाः / एतत् प्राधानिकं कार्यं यन्मया बीजमीरितम् / प्रजापतेः परा मूर्तिरितीयं वैदिकी श्रुतिः
एतावच्छक्यते वक्तुं मायैषा गहना द्विजाः। एतत् प्राधानिकं कार्यं यन्मया बीजमीरितम्॥ प्रजापतेः परा मूर्तिरितीयं वैदिकी श्रुतिः॥
Verse 48
ब्रह्माण्डमेतत् सकलं सप्तलोकतलान्वितम् / द्वितीयं तस्य देवस्य शरीरं परमेष्ठिनः
ब्रह्माण्डमेतत् सकलं सप्तलोकतलान्वितम्। द्वितीयं तस्य देवस्य शरीरं परमेष्ठिनः॥
Verse 49
हिरण्यगर्भो भगवान् ब्रह्मा वै कनकाण्डजः / तृतीयं भगवद्रूपं प्राहुर्वेदार्थवेदिनः
हिरण्यगर्भो भगवान् ब्रह्मा कनकाण्डजः; वेदार्थवेदिनः तं भगवतो तृतीयं रूपं प्राहुः।
Verse 50
रजोगुणमयं चान्यद् रूपं तस्यैव धीमतः / चतुर्मुखः स भगवान् जगत्सृष्टौ प्रवर्तते
रजोगुणमयं चान्यद् रूपं तस्यैव धीमतः; चतुर्मुखः स भगवान् जगत्सृष्टौ प्रवर्तते।
Verse 51
सृष्टं च पाति सकलं विश्वात्मा विश्वतोमुखः / सत्त्वं गुणमुपाश्रित्य विष्णुर्विश्वेश्वरः स्वयम्
सृष्टं च पाति सकलं विश्वात्मा विश्वतोमुखः; सत्त्वं गुणमुपाश्रित्य विष्णुर्विश्वेश्वरः स्वयम्।
Verse 52
अन्तकाले स्वयं देवः सर्वात्मा परमेश्वरः / तमोगुणं समाश्रित्य रुद्रः संहरते जगत्
अन्तकाले स्वयं देवः सर्वात्मा परमेश्वरः; तमोगुणं समाश्रित्य रुद्रः संहरते जगत्।
Verse 53
एको ऽपि सन्महादेवस्त्रिधासौ समवस्थितः / सर्गरक्षालयगुणैर्निर्गुणो ऽपि निरञ्जनः / एकधा स द्विधा चैव त्रिधा च बहुधा पुनः
एकोऽपि सन् महादेवस्त्रिधासौ समवस्थितः; सर्गरक्षालयगुणैर्निर्गुणोऽपि निरञ्जनः। एकधा स द्विधा चैव त्रिधा च बहुधा पुनः।
Verse 54
योगेश्वरः शरीराणि करोति विकरोति च / नानाकृतिक्रियारूपनामवन्ति स्वलीलया
योगेश्वरः स्वलीलया शरीराणि सृजति विकरोति च; नानाविधाकृतिक्रियारूपनामयुक्तानि तानि करोति।
Verse 55
हिताय चैव भक्तानां स एव ग्रसते पुनः / त्रिधा विभज्य चात्मानं त्रैकाल्ये संप्रवर्तते / सृजते ग्रसते चैव वीक्षते च विशेषतः
भक्तानां हिताय स एव पुनर्जगत् आत्मनि ग्रसते; आत्मानं त्रिधा विभज्य त्रैकाल्ये प्रवर्तते—सृजति ग्रसते चैव विशेषतो वीक्षते च।
Verse 56
यस्मात् सृष्ट्वानुगृह्णाति ग्रसते च पुनः प्रजाः / गुणात्मकत्वात् त्रैकाल्ये तस्मादेकः स उच्यते
यस्मात् सृष्ट्वा जगदनुगृह्णाति धारयति च, पुनः प्रजाः ग्रसते; गुणात्मकत्वात् त्रैकाल्ये प्रवर्तते—तस्मादेकः स उच्यते।
Verse 57
अग्रे हिरण्यगर्भः स प्रादुर्भूतः सनातनः / आदित्वादादिदेवो ऽसौ अजातत्वादजः स्मृतः
आदौ स सनातनो हिरण्यगर्भः प्रादुर्भूतः; आदित्वादादिदेवोऽसौ, अजातत्वादजः स्मृतः।
Verse 58
पातियस्मात् प्रजाः सर्वाः प्रजापतिरिति स्मृतः / देवेषु च महादेवो माहदेव इति स्मृतः
यस्मात् स सर्वाः प्रजाः पाति, तस्मात् प्रजापतिरिति स्मृतः; देवेषु च स महादेवः, तस्मान्माहादेव इति स्मृतः।
Verse 59
बृहत्त्वाच्च स्मृतो ब्रह्मा परत्वात् परमेश्वरः / वशित्वादप्यवश्यत्वादीश्वरः परिभाषितः
बृहत्त्वात् स ब्रह्मा स्मृतः; परत्वात् परमेश्वरः। वशित्वात् चानवश्यत्वाद् ईश्वरः परिभाषितः॥
Verse 60
ऋषिः सर्वत्रगत्वेन हरिः सर्वहरो यतः / अनुत्पादाच्च पूर्वत्वात् स्वयंभूरिति स स्मृतः
सर्वत्रगत्वेन ऋषिः; सर्वहरत्वाद् हरिः स्मृतः। अनुत्पादात् पूर्वत्वाच्च स स्वयंभूरिति कीर्तितः॥
Verse 61
नराणामयनो यस्मात् तेन नारायणः स्मृतः / हरः संसारहरणाद् विभुत्वाद् विष्णुरुच्यते
नराणामयनं यस्मात् तेन नारायणः स्मृतः। संसारहरणाद् हरः; विभुत्वाद् विष्णुरुच्यते॥
Verse 62
भगवान् सर्वविज्ञानादवनादोमिति स्मृतः / सर्वज्ञः सर्वविज्ञानात् सर्वः सर्वमयो यतः
सर्वविज्ञानरक्षणाद् भगवानिति स्मृतः; ओमिति च। सर्वविज्ञानात् सर्वज्ञः; सर्वमयो यतः सर्वः॥
Verse 63
शिवः स निर्मलो यस्माद् विभुः सर्वगतो यतः / तारणात् सर्वदुः खानां तारकः परिगीयते
निर्मलत्वात् शिवः; सर्वगतत्वाद् विभुः स्मृतः। सर्वदुःखतारणात् तारकः परिगीयते॥
Verse 64
बहुनात्र किमुक्तेन सर्वं ब्रह्ममयं जगत् / अनेकभेदभिन्नस्तु क्रीडते परमेश्वरः
बहुनात्र किमुक्तेन—सर्वं जगदिदं ब्रह्ममयं व्याप्तम्। तथापि परमेश्वरोऽनेकभेदभिन्न इव प्रपञ्चे क्रीडते।
Verse 65
इत्येष प्राकृतः सर्गः संक्षेपात् कथितो मया / अबुद्धिपूर्वको विप्रा ब्राह्मीं सृष्टिं निबोधत
इत्येष प्राकृतः सर्गः संक्षेपेण मया कथितः। अधुना हे विप्राः, अबुद्धिपूर्वकप्रवृत्तां ब्राह्मीं सृष्टिं निबोधत।
It is the dissolution into Prakṛti when the guṇas return to equilibrium and Puruṣa abides in itself; it corresponds to Brahmā’s ‘night’ and lasts until manifestation begins again.
Ahaṅkāra is described as the principle of doership and identification (jīva/pudgala language), yet the Supreme Brahman remains the Antaryāmin who pervades and governs all tattvas; functional individuality arises within Prakṛti’s evolutes under the Lord’s impetus.
It presents a samanvaya: one Supreme Lord is named with both Śaiva and Vaiṣṇava epithets and manifests functionally as Brahmā (rajas), Viṣṇu (sattva), and Rudra (tamas), while remaining nirguṇa and one.