
अमावसुवंशानुकीर्तनम् (Amāvasu-vaṃśānukīrtanam) — Recitation of the Amāvasu Lineage; Dhanvantari’s Origin
अस्मिन्नध्याये वंशानुकीर्तनरूपेण आयोः सन्ततिः प्रकीर्त्यते। स्वर्भानुदुहितुः नयायाः प्रभायां जाताः पञ्च पुत्राः—नहुषः, क्षत्रवृद्धश्चान्ये च—त्रैलोक्यविश्रुताः कथ्यन्ते। ततः क्षत्रवृद्धवंशे सुनहोत्रः, तस्य धर्मात्मजाः काशः शलः गृत्समदश्च, अनन्तरं शुनकः (शौनकः) इति निर्दिश्यते। अस्माद्वंशात् ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यशूद्राः प्रादुर्भवन्तीति वर्णबहुत्वं सूच्यते। उपशाखासु आर्ष्टिषेण/शिशिरः तथा काशिवंशः—काशिपः, दीर्घतपाः, धन्वा, धन्वन्तरिः—इति क्रमः। ऋषयः धन्वन्तरेः मानुषजन्मस्थितिं सूतं पृच्छन्ति; सूतः समुद्रमन्थने कलशात् श्रीमद्भास्वरः धन्वन्तरिः अमृतसहितः प्रादुर्भूत इति, विष्णोः यज्ञभागैश्च सम्बन्धं दर्शयन् वैद्यदैवाधिकारं यज्ञव्यवस्थायां प्रतिष्ठापयति।
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उवोद्धात पादे भार्गवचरिते अमावसुवंशानुकीर्त्तनं नाम षट्षष्टितमो ऽध्यायः // ६६// आयोः पुत्रा महात्मानः पञ्चैवासन्महाबलाः / स्वर्भानुत नयायां ते प्रभायां जज्ञिरे नृपाः
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीयोवोद्धातपादे भार्गवचरिते अमावसुवंशानुकीर्तनं नाम षट्षष्टितमोऽध्यायः ॥ ६६ ॥ आयोः पुत्रा महात्मानः पञ्चैवासन्महाबलाः । स्वर्भानुतनयायां ते प्रभायां जज्ञिरे नृपाः ॥
Verse 2
नहुषः प्रथमस्तेषां क्षत्रवृद्धस्ततः स्मृतः / रंभो रजिरनेनाश्च त्रिषु लोकेषु विश्रुताः
नहुषः प्रथमस्तेषां क्षत्रवृद्धस्ततः स्मृतः । रंभो रजिरनेनाश्च त्रिषु लोकेषु विश्रुताः ॥
Verse 3
क्षत्रवृद्धात्मजश्चैव सुनहोत्रो महायशाः / सुनहोत्रस्य दायादास्त्रयः परमधार्मिकाः
क्षत्रवृद्धस्यात्मजश्चैव महायशाः सुनहोत्रः। तस्य सुनहोत्रस्य दायादास्त्रयः परमधार्मिकाः॥
Verse 4
काशः शलश्च द्वावेतौ तथा गृत्समदः प्रभुः / पुत्रो गृत्समदस्यापि शुनको यस्य शौनकः
काशः शलश्च द्वावेतौ तथा गृत्समदः प्रभुः। गृत्समदस्यापि पुत्रः शुनकः, यस्य शौनकः॥
Verse 5
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव वैश्याः शूद्रास्तथैव च / एतस्य वंशेसंभूता विचित्रैः कर्मभिर्द्विजाः
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव वैश्याः शूद्रास्तथैव च। एतस्य वंशे सम्भूता विचित्रैः कर्मभिर्द्विजाः॥
Verse 6
शलात्मजो ह्यार्ष्टिषेणः शिशिरस्तस्य जात्मजः / शौनकाश्चार्ष्टिषेणाश्च क्षत्रोपेता द्विजातयः
शलात्मजो ह्यार्ष्टिषेणः, शिशिरस्तस्य जात्मजः। शौनकाश्चार्ष्टिषेणाश्च क्षत्रोपेता द्विजातयः॥
Verse 7
काश्यस्य काशिपो राजा पुत्रो दीर्घतपास्तथा / धन्वश्च दीर्घतपसो विद्वान्धन्वन्तरीस्ततः
काश्यस्य काशिपो राजा पुत्रो दीर्घतपास्तथा। धन्वश्च दीर्घतपसो विद्वान् धन्वन्तरीस्ततः॥
Verse 8
तपसोंऽते महातेजा जातो वृद्धस्य धीमतः / अथैनमृषयः प्रोचुः सूतं वाक्यमिद पुनः
तपसः अन्ते महातेजाः वृद्धस्य धीमतः जातः। अथ ऋषयः पुनः सूतं प्रति इदं वाक्यम् ऊचुः॥
Verse 9
ऋषय ऊचुः कश्च धन्वन्तरिर्देवो मानुषेष्विह जज्ञिवान् / एतद्वेदितुमिच्छामस्तन्नोब्रूहि परन्तप
ऋषय ऊचुः— कश्च धन्वन्तरिर्देवो मानुषेष्विह जज्ञिवान्? एतद्वेदितुमिच्छामः; तन्नो ब्रूहि परन्तप॥
Verse 10
सूत उवाच धन्वन्तरेः संभवो ऽयं श्रूयतामिह वै द्विजाः / स संभूतः समुद्रान्ते मथ्यमाने ऽमृते पुरा
सूत उवाच— धन्वन्तरेः सम्भवोऽयं श्रूयतामिह वै द्विजाः। स सम्भूतः समुद्रान्ते मथ्यमानेऽमृते पुरा॥
Verse 11
उत्पन्नः कलशात्पूर्वं सर्वतश्च श्रिया वृतः / सद्यःसंसिद्धकार्यं तं दृष्ट्वा विष्णुखस्थितः
उत्पन्नः कलशात्पूर्वं सर्वतश्च श्रिया वृतः। सद्यःसंसिद्धकार्यं तं दृष्ट्वा विष्णुः खस्थितः॥
Verse 12
अब्जस्त्वमिति होवाच तस्मादब्जस्तु स स्मृतः / अब्जः प्रोवाच विष्णुं तं तनयो ऽस्मि तव प्रभो
‘अब्जस्त्वम्’ इति होवाच; तस्माद् अब्ज इति स स्मृतः। अब्जः प्रोवाच विष्णुं तं— ‘तनयोऽस्मि तव प्रभो’॥
Verse 13
विधत्स्व भागं स्थानं च मम लोके सुरोत्तम / एवमुक्तः स दृष्ट्वा तु तथ्यं प्रोवाच स प्रभुः
सुरोत्तम! मम लोके मम भागं स्थानं च विधत्स्व। एवमुक्तः स प्रभुः सत्यं निरीक्ष्य तथ्यमेव प्रोवाच।
Verse 14
कृतो यज्ञविभागस्तु दैतेयैर्हि सुरैस्तथा / वेदेषु विधियुक्तं च विधिहोत्रं महर्षिभिः
दैतेयैः सुरैश्च यज्ञविभागः कृतः। महर्षिभिश्च वेदेषु विधियुक्तं विधिहोत्रं प्रवर्तितम्।
Verse 15
न सक्यमिह होमं वै तुभ्यं कर्तुं कदायन / अर्वाक्सूतो ऽसि हे देव तव मन्त्रो न वै प्रभो
तुभ्यं कदाचन इह होमं कर्तुं न शक्यं वै। हे देव, त्वं अर्वाक्सूतः; तव मन्त्रः न वै, प्रभो।
Verse 16
द्वितीयायां तु संभूत्यां लोके ख्यातिं गमिष्यसि / अणिमादियुतां सिद्धिं गतस्तत्र भविष्यसि
द्वितीयायां तु संभूत्यां लोके ख्यातिं गमिष्यसि। अणिमादियुतां सिद्धिं प्राप्य तत्र भविष्यसि।
Verse 17
एतेनैव शरीरेण देवत्वं प्राप्स्यसि प्रभो / चा (च) तुर्मन्त्रैर्घृतैर्गव्यैर्यक्ष्यन्ते त्वां द्विजातयः
एतेनैव शरीरेण देवत्वं प्राप्स्यसि प्रभो। चतुर्मन्त्रैर्घृतैर्गव्यैर्द्विजातयः त्वां यक्ष्यन्ते।
Verse 18
अथ वा त्वं पुनश्चैव ह्यायुर्वेदं विधास्यसि / अवश्यभावीह्यर्थो ऽयं प्राग्दृष्टस्त्वब्जयोनिना
अथ वा त्वं पुनरेव आयुर्वेदं विधास्यसि। अयं अर्थोऽवश्यंभावी, पूर्वमेव अब्जयोनिना दृष्टः॥
Verse 19
द्वितीयं द्वापर प्राप्य भविता त्वं न संशयः / तस्मात्तस्मै वरं दत्त्वा विष्णुरन्तर्दधे ततः
द्वितीयं द्वापरं प्राप्य त्वं भविता न संशयः। तस्मै वरं दत्त्वा विष्णुः ततः अन्तर्दधे॥
Verse 20
द्वितीये द्वापरे प्राप्ते सौनहोत्रः स काशिराट् / पुत्रकामस्तपस्तेपे नृपो दीर्घतपास्तथा
द्वितीये द्वापरे प्राप्ते सौनहोत्रः स काशिराट्। पुत्रकामः तपस्तेपे नृपो दीर्घतपाः तथा॥
Verse 21
अब्जं देवं तु पुत्रार्थे ह्यारिराधयिषुर्नृपः / वरेण च्छन्दयामास ततो धन्वन्तरिर्नृपम्
पुत्रार्थे अब्जं देवं आराधयितुम् इच्छन् नृपः। ततो धन्वन्तरिः नृपं वरेण च्छन्दयामास॥
Verse 22
नृप उवाच भगवन्यदि तुष्टस्त्वं पुत्रो मे गतिमान्भवेः / तथेति समनुज्ञाय तत्रैवान्तरधात्प्रभुः
नृप उवाच—भगवन् यदि तुष्टः त्वं, पुत्रो मे गतिमान् भवेत्। ‘तथेति’ समनुज्ञाय प्रभुः तत्रैव अन्तरधात्॥
Verse 23
तस्य गेहे समुत्पन्नो देवो धन्वन्तरिस्तदा / काशिराजो महाराजः सर्व रोगप्रणाशनः
तस्य गृहे तदा देवो धन्वन्तरिः समुत्पन्नः। काशिराजो महाराजः सर्वरोगप्रणाशनः॥
Verse 24
आयुर्वेदं भरद्वाजात्प्राप्येह सभिषक्क्रियम् / तमष्टधा पुनर्व्यस्य शिष्येभ्यः प्रत्यपादयत्
भरद्वाजात् समासाद्य आयुर्वेदं सभिषक्क्रियम्। तमष्टधा पुनर्व्यस्य शिष्येभ्यः प्रत्यपादयत्॥
Verse 25
धन्वन्तरिसुतश्चापि केतुमानिति विश्रुतः / अथ केतुमतः पुत्रो जज्ञे भीमरथो नृपः
धन्वन्तरिसुतश्चापि केतुमानिति विश्रुतः। अथ केतुमतः पुत्रो जज्ञे भीमरथो नृपः॥
Verse 26
पुत्रो भीमरथस्यापि जातो धीमान्प्रजेश्वरः / दिवोदास इति ख्यातो वाराणस्यधिपो ऽभवत्
भीमरथस्यापि पुत्रो जातो धीमान् प्रजेश्वरः। दिवोदास इति ख्यातो वाराणस्यधिपोऽभवत्॥
Verse 27
एतस्मिन्नेव काले तु पुरीं वारामसीं पुरा / शून्यां निवेशयामास क्षेमको नाम राक्षसः
एतस्मिन्नेव काले तु पुरा वारामसीं पुरीम्। शून्यां निवेशयामास क्षेमको नाम राक्षसः॥
Verse 28
शप्ता हि सा पुरी पूर्वं निकुंभेन महात्मना / शून्या वर्षसहस्रं वै भवित्रीति पुनः पुनः
सा पुरी पूर्वं महात्मना निकुम्भेन शप्ता—“एषा वै वर्षसहस्रं पुनः पुनः शून्या भवित्री” इति।
Verse 29
तस्यां तु शप्तमात्रायां दिवोदासः प्रजेश्वरः / विषयान्ते पुरीं रम्यां गोमत्यां संन्यवेशयत्
तस्यां तु शप्तमात्रायां प्रजेश्वरो दिवोदासो विषयान्ते गोमत्यां रम्यां पुरीं संन्यवेशयत्।
Verse 30
ऋषय ऊचुः वाराणसीं किमर्थं तां निकुंभः शप्तवान्पुरा / निकुंभश्चापि धर्मात्मा सिद्धक्षेत्रं शशाप यः
ऋषय ऊचुः—निकुम्भः किमर्थं पुरा तां वाराणसीं शप्तवान्? धर्मात्मा सन् स सिद्धक्षेत्रं यः शशाप, तत् कथ्यताम्।
Verse 31
सूत उवाच दिवोदासस्तु राजर्षिर्नगरीं प्राप्य पार्थिवः / वसते स महातेजाः स्फीतायां वै नराधिपः
सूत उवाच—दिवोदासो राजर्षिः पार्थिवो नगरीं प्राप्य महातेजाः स्फीतायां तत्र नराधिपः वसते।
Verse 32
एतस्मिन्नेव काले तु कृतदारो महेश्वरः / देव्याः स प्रियकामस्तु वसन्वै श्वशुरान्तिके
एतस्मिन्नेव काले महेश्वरः कृतदारो देव्याः प्रियकामः श्वशुरान्तिके वसन् आसीत्।
Verse 33
देवाज्ञया पारिषदा विश्वरुपास्तपोधनाः / पूर्वोक्तरूपसंवेषैस्तोषयन्ति महेश्वरीम्
देवाज्ञया पारिषदा विश्वरूपास्तपोधनाः । पूर्वोक्तरूपसंवेषैस्तोषयन्ति महेश्वरीम् ॥
Verse 34
हृष्यते तैर्महादेवो मेना नैव तु तुष्यति / जुगुप्सते सा नित्यं वै देवं देवीं तथैव च
हृष्यते तैर्महादेवो मेना नैव तु तुष्यति । जुगुप्सते सा नित्यं वै देवं देवीं तथैव च ॥
Verse 35
मम पार्श्वे त्वनाचारस्तव भर्त्ता महेश्वरः / दरिद्रः सर्वथैवेह हा कष्टं लज्जते न वै
मम पार्श्वे त्वनाचारस्तव भर्त्ता महेश्वरः । दरिद्रः सर्वथैवेह हा कष्टं लज्जते न वै ॥
Verse 36
मात्रा तथोक्ता वचसा स्त्रीस्वभावान्न चक्षमे / स्मितं कृत्वा तु वरदा हरपार्श्वमथागमत्
मात्रा तथोक्ता वचसा स्त्रीस्वभावान्न चक्षमे । स्मितं कृत्वा तु वरदा हरपार्श्वमथागमत् ॥
Verse 37
विषण्णवदना देवी महादेवमभाषत / नेह वत्स्याम्यहं देव नय मां स्वं निवेशनम्
विषण्णवदना देवी महादेवमभाषत । नेह वत्स्याम्यहं देव नय मां स्वं निवेशनम् ॥
Verse 38
तथोक्तस्तु महादेवः सर्वांल्लोकान्निरीक्ष्य ह / वासार्थं रोचयामास पृथिव्यां तु द्विजोत्तमाः
तथोक्तस्तु महादेवः सर्वान् लोकान् निरीक्ष्य ह । वासार्थं रोचयामास पृथिव्यां तु द्विजोत्तमाः ॥
Verse 39
वाराणसीं महातेजाः सिद्धक्षेत्रं महेश्वरः / दिवोदासेन तां ज्ञात्वा निविष्टां नगरीं भवः
वाराणसीं महातेजाः सिद्धक्षेत्रं महेश्वरः । दिवोदासेन तां ज्ञात्वा निविष्टां नगरीं भवः ॥
Verse 40
पार्श्वस्थं स समाहूय गणेशं क्षेममब्रवीत् / गणेश्वर पुरीं गत्वा शून्यां वाराणसीं कुरु
पार्श्वस्थं स समाहूय गणेशं क्षेममब्रवीत् । गणेश्वर पुरीं गत्वा शून्यां वाराणसीं कुरु ॥
Verse 41
मृदुना चाभ्युपायेन अतिवीर्यः स पार्थिवः / ततो गत्वा निकुंभस्तु पुरीं वाराणसीं पुरा
मृदुना चाभ्युपायेन अतिवीर्यः स पार्थिवः । ततो गत्वा निकुंभस्तु पुरीं वाराणसीं पुरा ॥
Verse 42
स्वप्ने संदर्शयामास मङ्कनं नामतो द्विजम् / श्रेयस्ते ऽहं करिष्यामि स्थानं मे रोचयानघ
स्वप्ने संदर्शयामास मङ्कनं नामतो द्विजम् । श्रेयस्तेऽहं करिष्यामि स्थानं मे रोचयानघ ॥
Verse 43
मद्रूपां प्रतिमां कृत्वा नगर्यन्ते निवेशय / तथा स्वप्ने यथा दृष्टं सर्वं कारितवान्द्विजः
मद्रूपां प्रतिमां कृत्वा नगर्यन्ते निवेशयत्। तथा स्वप्ने यथा दृष्टं सर्वं कारितवान् द्विजः॥
Verse 44
नगरीद्वार्यनुज्ञाप्य राजानं तु यथाविधि / पूजा तुमहती चैव नित्यमेव प्रयुज्यते
नगरीद्वार्यनुज्ञाप्य राजानं तु यथाविधि। पूजा तु महती चैव नित्यमेव प्रयुज्यते॥
Verse 45
गन्धैर्धूपैश्च वाल्यैश्च प्रेक्षणीयेस्तथैव च / अन्नप्रदानयुक्तैश्च ह्यत्यद्भुतमिवाभवत्
गन्धैर्धूपैश्च वाल्यैश्च प्रेक्षणीयेस्तथैव च। अन्नप्रदानयुक्तैश्च ह्यत्यद्भुतमिवाभवत्॥
Verse 46
एवं संपूज्यते तत्र नित्यमेव गणेश्वरः / ततो वरसहस्राणि नागराणां प्रयच्छति
एवं संपूज्यते तत्र नित्यमेव गणेश्वरः। ततो वरसहस्राणि नागराणां प्रयच्छति॥
Verse 47
पुत्रान्हिरण्यमायूंषि सर्वकामांस्तथैव च / राज्ञस्तु महिषी श्रेष्टा सुयशा नाम विश्रुता
पुत्रान् हिरण्यमायूंषि सर्वकामांश्च ददाति सः। राज्ञस्तु महिषी श्रेष्ठा सुयशा नाम विश्रुता॥
Verse 48
पुत्रार्थमागता साध्वी राज्ञा देवी प्रचोदिता / पूजां तु विपुलां कृत्वा देवी पुत्रानयाचत
पुत्रार्थमागता साध्वी राज्ञा देवी प्रचोदिता। विपुलां पूजां कृत्वा सा देवी पुत्रानयाचत॥
Verse 49
पुनः पुनरथागत्य बहुशः पुत्रकारणात् / न प्रयच्छति पुत्रांस्तु निकुंभः कारणेन तु
पुनः पुनरथागत्य बहुशः पुत्रकारणात्। न प्रयच्छति पुत्रांस्तु निकुम्भः कारणेन तु॥
Verse 50
क्रुध्यते यदि राजा तु तत किञ्चित्प्रवर्त्तते / अथ दीर्घेण कालेन क्रोधो राजानमाविशत्
क्रुध्यते यदि राजा तु ततः किञ्चित्प्रवर्तते। अथ दीर्घेण कालेन क्रोधो राजानमाविशत्॥
Verse 51
भूतं त्विदं मंहद्द्वारि नागराणां प्रयच्छति / प्रीत्या वरांश्च शतशो न किञ्चिन्नः प्रयच्छति
भूतं त्विदं महद्द्वारि नागराणां प्रयच्छति। प्रीत्या वरांश्च शतशो न किञ्चिन्नः प्रयच्छति॥
Verse 52
मामकैः पूज्यते नित्यं नगर्यां मम चैव तु / स याचितश्च बहुशो देव्या मे पुत्रकारणात्
मामकैः पूज्यते नित्यं नगर्यां मम चैव तु। स याचितश्च बहुशो देव्या मे पुत्रकारणात्॥
Verse 53
न ददाति च पुत्रं मे कृतघ्नो बहुभोजनः / अतो नार्हति पूजा तु मत्सकाशात्कथञ्चन
न ददाति च पुत्रं मे कृतघ्नो बहुभोजनः। अतो न अर्हति पूजा तु मत्सकाशात्कथञ्चन॥
Verse 54
तस्मात्तु नाशयिष्यामितस्य स्थानं दुरात्मनः / एवं तु स विनिश्चित्य दुरात्मा राजकिल्बिषी
तस्मात्तु नाशयिष्यामि तस्य स्थानं दुरात्मनः। एवं तु स विनिश्चित्य दुरात्मा राजकिल्बिषी॥
Verse 55
स्थानं गणपतेश्तस्य नाशयामास दुर्मतिः / भग्नमायतनं दृष्ट्वा राजानमशपत्प्रभुः
स्थानं गणपतेस्तस्य नाशयामास दुर्मतिः। भग्नमायतनं दृष्ट्वा राजानमशपत्प्रभुः॥
Verse 56
यस्माद्विनापराधं मे त्वया स्थानं विनाशितम् / अकस्मात्तु पुरी शून्या भवित्रीते नराधिप
यस्माद्विनापराधं मे त्वया स्थानं विनाशितम्। अकस्मात्तु पुरी शून्या भवित्री ते नराधिप॥
Verse 57
ततस्तेन तु शापेन शून्या वाराणसी तदा / शप्त्वा पुरीं निकुंभस्तु महादेवमथानयत्
ततस्तेन तु शापेन शून्या वाराणसी तदा। शप्त्वा पुरीं निकुंभस्तु महादेवमथानयत्॥
Verse 58
शून्यां पुरीं महा देवो निर्ममे पदमात्मनः / तुल्यां देवविभूत्या तु देव्याश्चैव महामनाः
शून्यां पुरीं महादेवः स्वपदं निर्ममेऽात्मनः। देवविभूत्या तुल्यां तु देव्याश्चैव महामनाः॥
Verse 59
रमते तत्र वै देवी ह्यैश्वर्यात्सा तु विस्मिता / देव्या क्रीडार्थमीशानो देवो वाक्यमथाब्रवीत्
रमते तत्र वै देवी ऐश्वर्यात्सा विस्मिता। देव्याः क्रीडार्थमीशानो देवो वाक्यमथाब्रवीत्॥
Verse 60
नाहं वेश्म विमोक्ष्यामि ह्यविमुक्तं हि मे गृहम् / प्रहस्यैनामथोवाच ह्यविमुक्तं हि मे गृहम् / नाहं देवि गमिष्यामि त्वन्यत्रेदं विहाय वै
नाहं वेश्म विमोक्ष्यामि, अविमुक्तं हि मे गृहम्। प्रहस्यैनामथोवाच—अविमुक्तं हि मे गृहम्॥ नाहं देवि गमिष्यामि त्वन्यत्रेदं विहाय वै॥
Verse 61
मया सह रमस्वेह क्षेत्रे भामिन्यनुत्तमे / तस्मात्तदविमुक्तं हि प्रोक्तं देवेन वै स्वयम्
मया सह रमस्वेह क्षेत्रे भामिन्यनुत्तमे। तस्मात्तदविमुक्तं हि प्रोक्तं देवेन वै स्वयम्॥
Verse 62
एवं वाराणसी शप्ता ह्यविमुक्तं च कीर्त्तिता / यस्मिन्वसेद्भवो देवः सर्वदेवनमस्कृतः
एवं वाराणसी शप्ता अविमुक्तं च कीर्त्तिता। यस्मिन्वसेद्भवो देवः सर्वदेवनमस्कृतः॥
Verse 63
युगेषु त्रिषु धर्मात्मा सह देव्या महेश्वरः / अन्तर्द्धानं कलौ याति तत्पुरं तु महात्मनः
त्रिषु युगेषु धर्मात्मा महेश्वरः देव्या सह स्थितः; कलौ तु स महात्मनः तत्पुरं च अन्तर्द्धानं याति।
Verse 64
अन्तर्हिते पुरे तस्मिन्पुरी सा वसते पुनः / एवं वाराणसी शप्ता निवेशं पुनरागता
तस्मिन् पुरे अन्तर्हिते सती सा पुरी पुनः वसति; एवं शप्ता वाराणसी निवेशनं पुनरागता।
Verse 65
भद्रसेनस्य पुत्राणां शतमुत्तमधन्विनाम् / हत्वा निवेशयामास दिवोदासो नराधिपः
भद्रसेनस्य पुत्राणां शतं उत्तमधन्विनाम् हत्वा दिवोदासो नराधिपः तत्र निवेशयामास।
Verse 66
भद्रसेनस्य राज्यं तु हतं तेन बलीयसा / भद्रसेनस्य पुत्रस्तु दुर्मदो नाम नामतः
तेन बलीयसा भद्रसेनस्य राज्यं हतं; भद्रसेनस्य पुत्रो दुर्मद इति नाम्ना प्रसिद्धः।
Verse 67
दिवोदासेन बालेति घृणया स विसर्जितः / दिवोदासाद्दृषद्वत्यां वीरो जज्ञे प्रतर्द्दनः
दिवोदासेन ‘बालः’ इति घृणया स विसर्जितः; दिवोदासात् दृषद्वत्यां प्रतर्द्दनः नाम वीरो जज्ञे।
Verse 68
तेन पुत्रेण बालेन प्रहृतं तस्य वै पुनः / वैरस्यान्त महाराज तदा तेन विधित्सता
तेन बालपुत्रेण तस्य पुनर्वै प्रहृतम्। वैरस्यान्ते महाराज तदा तेन विधित्सता॥
Verse 69
प्रतर्दनस्य पुत्रौ द्वौ वत्सो गर्गश्च विश्रुतौ / वत्सपुत्रो ह्यलर्कस्तु सन्नतिस्तस्य चात्मजः
प्रतर्दनस्य पुत्रौ द्वौ वत्सो गर्गश्च विश्रुतौ। वत्सपुत्रो ह्यलर्कस्तु सन्नतिस्तस्य चात्मजः॥
Verse 70
अलर्कं प्रति राजर्षिं श्रोकों गीतः पुरातनैः / षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च
अलर्कं प्रति राजर्षिं श्लोको गीतः पुरातनैः। षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च॥
Verse 71
युवा रूपेण संपन्नो ह्यलर्कः काशिसत्तमः / लोपामुद्राप्रसादेन परमायुरवाप्तवान्
युवा रूपेण संपन्नो ह्यलर्कः काशिसत्तमः। लोपामुद्राप्रसादेन परमायुरवाप्तवान्॥
Verse 72
शापस्यान्ते महाबाहुर्हत्वा क्षेमकराक्षसम् / रम्यामावासयामास पुरीं वाराणसीं नृपः
शापस्यान्ते महाबाहुर्हत्वा क्षेमकराक्षसम्। रम्यामावासयामास पुरीं वाराणसीं नृपः॥
Verse 73
सन्नतेरपि दायादः सुनीथो नाम धार्मिकः / सुनीथस्य तु दायादः क्षैमाख्यो नाम धार्मिकः
सन्नतेरपि दायादः सुनीथो नाम धार्मिकः। सुनीथस्य तु दायादः क्षैमाख्यो नाम धार्मिकः॥
Verse 74
क्षेमस्य केतुमान्पुत्रः सुकेतुस्तस्य चात्मजः / सुकेतुतनयश्चापि धर्मकेतुरिति श्रुतः
क्षेमस्य केतुमान् पुत्रः सुकेतुस्तस्य चात्मजः। सुकेतुतनयश्चापि धर्मकेतुरिति श्रुतः॥
Verse 75
धर्मकेतोस्तु दायादः सत्यकेतुर्महारथः / सत्यकेतुसुतश्चापि विभुर्नाम प्रजेश्वरः
धर्मकेतोस्तु दायादः सत्यकेतुर्महारथः। सत्यकेतुसुतश्चापि विभुर्नाम प्रजेश्वरः॥
Verse 76
सुविभुस्तु विभोः पुत्रः सुकुमारस्ततः स्मृतः / सुकुमारस्य पुत्रस्तु धृष्टकेतुः सुधार्मिकः
सुविभुस्तु विभोः पुत्रः सुकुमारस्ततः स्मृतः। सुकुमारस्य पुत्रस्तु धृष्टकेतुः सुधार्मिकः॥
Verse 77
धृष्टकेतोस्तु दायादो वेणुहोत्रः प्रजेश्वरः / वेणुहोत्रसुतश्चापि गार्ग्यो वै नाम विश्रुतः
धृष्टकेतोस्तु दायादो वेणुहोत्रः प्रजेश्वरः। वेणुहोत्रसुतश्चापि गार्ग्यो वै नाम विश्रुतः॥
Verse 78
गार्ग्यस्य गर्गभूमिस्तु वंशो वत्सस्य धीमतः / ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव तयोः पुत्राः सुधार्मिकाः
गार्ग्यस्य गर्गभूमिर्नाम वंशः, तथा धीमतः वत्सस्यापि वंशः; तयोः ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्च, पुत्राश्च सुदार्मिकाः।
Verse 79
विक्रान्ता बलवन्तश्च सिहतुल्यपराक्रमाः / इत्येते काश्यपाः प्रोक्ता रजेरपि निबोधत
विक्रान्ता बलवन्तश्च सिंहतुल्यपराक्रमाः। इत्येते काश्यपाः प्रोक्ता; रजेः अपि निबोधत॥
Verse 80
रजेः पुत्रशतान्यासन्पञ्च वीर्यवतो भुवि / राजेयमिति विख्यातं क्षत्र सिंद्रभयावहम्
रजेः पुत्रशतान्यासन्, पञ्च च वीर्यवन्तो भुवि। ‘राजेयम्’ इति विख्यातं क्षत्रं, शत्रुभयावहम्॥
Verse 81
तदा देवासुरे युद्धे समुत्पन्ने सुदारुणे / देवाश्चैवासुराश्चैव पितामहमथाब्रुवन्
तदा देवासुरे युद्धे समुत्पन्ने सुदारुणे। देवाश्चैवासुराश्चैव पितामहमथाब्रुवन्॥
Verse 82
आवयोर्भगवन्युद्धे विजेता को भविष्यति / ब्रूहि नः सर्वलोकेश श्रोतुमिच्छामहे वयम्
आवयोर्भगवन् युद्धे विजेता को भविष्यति? ब्रूहि नः सर्वलोकेश; श्रोतुमिच्छामहे वयम्॥
Verse 83
ब्रह्मोवाच / येषामर्थाय संग्रामे रजिरात्तायुधः प्रभुः / योत्स्यते ते विजष्यन्ते त्रींल्लोकान्नात्र संशयः
ब्रह्मोवाच—येषामर्थाय संग्रामे रजिरात्तायुधः प्रभुः योत्स्यते, ते विजेष्यन्ते त्रिलोकान्; नात्र संशयः।
Verse 84
रजिर्यतस्ततो लक्ष्मीर्यतो लक्ष्मीस्ततो धृतिः / यतो धृतिस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः
यतो रजिस्ततो लक्ष्मीः, यतो लक्ष्मीस्ततो धृतिः। यतो धृतिस्ततो धर्मः, यतो धर्मस्ततो जयः॥
Verse 85
ते देवा दानवाः सर्वे ततः श्रुत्वा रजेर्जयम् / अभ्ययुर्जयमिच्छन्तः स्तुवन्तो राजसत्तमम्
ते देवा दानवाः सर्वे ततः श्रुत्वा रजेर्जयम्। अभ्ययुर्जयमिच्छन्तः स्तुवन्तो राजसत्तमम्॥
Verse 86
ते हृष्टमनसः सर्वे राजानं देवदानवाः / ऊचुरस्मज्जयाय त्वं गृहाम वरकार्मुकम्
ते हृष्टमनसः सर्वे राजानं देवदानवाः। ऊचुरस्मज्जयाय त्वं गृहाण वरकार्मुकम्॥
Verse 87
रजिरुवाच अहं जेष्यामि भो दैत्या देवाञ्च्छ क्रपुरोगमान् / इन्द्रो भवामि धर्मात्मा ततो योत्स्ये रणाजिरे
रजिरुवाच—अहं जेष्यामि भो दैत्या देवान् च क्रपुरोगमान्। इन्द्रो भवामि धर्मात्मा, ततो योत्स्ये रणाजिरे॥
Verse 88
दानवा ऊचुः अस्माकमिन्द्रः प्रह्लादस्तस्यार्थे विजयामहे / अस्मिन्तु समये राजंस्तिष्ठेथा देवनोदिते
दानवा ऊचुः— अस्माकम् इन्द्रः प्रह्लादः; तस्यार्थे वयं विजयामहे। अस्मिन् तु समये, राजन्, देवनोदिते तिष्ठेथाः।
Verse 89
स तथेति ब्रुवन्नेव देवैरप्यभिनोदितः / भविष्यसींद्रो जित्वेति देवैरपि निमन्त्रितः
स तथेति ब्रुवन् एव देवैरपि अभिनोदितः। ‘भविष्यसि इन्द्रो जित्वा’ इति देवैरपि निमन्त्रितः।
Verse 90
जघान दानवान्सर्वान्ये ऽवध्या वज्रपाणयः / स विप्रनष्टां देवानां परमश्रीः श्रियं वशी
जघान दानवान् सर्वान् येऽवध्याः वज्रपाणयः। स विप्रनष्टां देवानां परमश्रीः श्रियं वशी।
Verse 91
निहत्य दानवान्सर्वा नाजहार रजिः प्रभुः / तं तथाह रजिं तत्र देवैः सह शतक्रतुः
निहत्य दानवान् सर्वान् न आजहार रजिः प्रभुः। तं तथाह रजिं तत्र देवैः सह शतक्रतुः।
Verse 92
रजिपुत्रो ऽहमित्युक्त्वा पुनरेवाब्रहवीद्वचः / इन्द्रो ऽसि राजन्देवानां सर्वेषां नात्र संशयः
‘रजिपुत्रोऽहम्’ इत्युक्त्वा पुनरेव अब्रवीद् वचः— ‘इन्द्रोऽसि, राजन्, देवानां सर्वेषां; नात्र संशयः।’
Verse 93
यस्याहमिन्द्रः पुत्रस्ते ख्यातिं यास्यामि शत्रुहन् / स तु शक्रवचः श्रुत्वा वञ्चितस्तेन मायया
यस्याहम् इन्द्रः पुत्रस्ते, शत्रुहन्, ख्यातिं यास्यामि इति। स तु शक्रवचः श्रुत्वा तेन मायया वञ्चितोऽभवत्॥
Verse 94
तथेत्येवाह वै राजा प्रीयमाणः शतक्रतुम् / तस्मिंस्तु देवसदृशे दिवं प्राप्ते महीपतौ
तथेति एव वै राजा शतक्रतुम् प्रीयमाणोऽब्रवीत्। तस्मिंस्तु देवसदृशे महीपतौ दिवं प्राप्ते॥
Verse 95
दायाद्यमिन्द्रादा जह्नुराचार्यतनया रजेः / तानि पुत्रशतान्यस्य तच्च स्थानं शचीपतेः
इन्द्रात् दायाद्यं जह्नु: आचार्यतनया रजेः। तानि चास्य पुत्रशतानि, तच्च स्थानं शचीपतेः॥
Verse 96
समाक्रामन्त बहुधा स्वर्गलोकं त्रिविष्टपम् / ततः काले बहुतिथे समतीते महाबलः
समाक्रामन्त बहुधा स्वर्गलोकं त्रिविष्टपम्। ततः काले बहुतिथे समतीते महाबलः॥
Verse 97
हतराज्यो ऽब्रवीच्छक्रो हतभागो बृहस्पतिम् / बदरी फलमात्रं वै पुरोडाशं विधत्स्व मे
हतराज्यो हतभागः शक्रो बृहस्पतिमब्रवीत्। बदरीफलमात्रं वै पुरोडाशं विधत्स्व मे॥
Verse 98
ब्रह्मर्षे येन तिष्ठेयं तेजसाप्यायितस्ततः / ब्रह्मन्कृशो ऽहं विमना त्दृतराज्यो हृतासनः
ब्रह्मर्षे! येनाहं तेन तेजसा पुनरप्याप्यायितः सन् स्थितिं लभेयम्। ब्रह्मन्, अहं कृशो विमनाः, दृतराज्यः, हृतासनश्चास्मि।
Verse 99
हतौजा दुर्बलो युद्धे रजिपुत्रेः प्रसीद मे / बृहस्पतिरुवाच यद्येवं चोदितःशक्र त्वयास्यां पूर्वमेव हि
हतौजाः दुर्बलो युद्धे, रजिपुत्रेः! प्रसीद मे। बृहस्पतिरुवाच—शक्र, यदि एवं त्वया चोदितः, अस्यां पूर्वमेव हि।
Verse 100
नाभविष्यत्त्वत्प्रियार्थमकर्त्तव्यं ममानघ / प्रयतिष्यामि देवेन्द्र त्वद्धितार्थं महाद्युते
नाभविष्यत् त्वत्प्रियार्थम् अकर्तव्यं ममानघ। प्रयतिष्यामि देवेन्द्र, त्वद्धितार्थं महाद्युते।
Verse 101
यज्ञभागं च राज्यं च अचिरात्प्रतिपत्स्यसे / तथा शक्र गमिष्यामि मा भूत्ते विक्लवं मनः
यज्ञभागं च राज्यं च अचिरात् प्रतिपत्स्यसे। तथा शक्र गमिष्यामि, मा भूत्ते विक्लवं मनः।
Verse 102
ततः कर्म चकारास्य तेजःसंवर्द्धनं महत् / तेषां च बुद्धिसंमोहमकरोद्बुद्धिसत्तमः
ततः कर्म चकारास्य तेजःसंवर्द्धनं महत्। तेषां च बुद्धिसंमोहम् अकरोद् बुद्धिसत्तमः।
Verse 103
ते यदा तु सुसंमूडा रागान्मत्तो विधर्मिणः / ब्रह्मद्विषश्च संबृत्ता हतवीर्यपराक्रमाः
ते यदा तु सुसंमूढा रागान्मत्ता विधर्मिणः । ब्रह्मद्विषश्च संबृत्ता हतवीर्यपराक्रमाः ॥
Verse 104
ततो लेभे ऽसुरैश्वर्यमैन्द्रस्थानं तथोत्तमम् / हत्वा रजिसुतान्सर्वान्कामक्रोधपरायणान्
ततो लेभेऽसुरैश्वर्यमैन्द्रस्थानं तथोत्तमम् । हत्वा रजिसुतान्सर्वान्कामक्रोधपरायणान् ॥
Verse 105
य इदं च्यवनं स्थानात्प्रतिष्ठां च शतक्रतोः / शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि न स दौरात्म्यमाप्नुयात्
य इदं च्यवनं स्थानात्प्रतिष्ठां च शतक्रतोः । शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि न स दौरात्म्यमाप्नुयात् ॥
It recites the Amāvasu-related lineage stream beginning with Āyu’s descendants (including Nahuṣa and Kṣatravṛddha), then details Kṣatravṛddha → Sunahotra → (Kāśa, Śala, Gṛtsamada) and the Kāśī branch (Kāśipa → Dīrghatapas → Dhanva → Dhanvantari).
The verse frames lineage as a generator of diverse karmic functions: a single dynastic root can branch into multiple social-ritual roles, presenting varna not only as social classification but as genealogical and vocational diversification across time.
Sūta explains that Dhanvantari’s origin is cosmic: he manifested during the Samudra-manthana at the emergence of amṛta, born from a pot (kalaśa) and radiant with Śrī; his placement is then interpreted through yajña order and divine allotment in relation to Viṣṇu.