
Asamañjasa-tyāga (Abandoning Asamañjasa) — Sagara-carita Continuation
अस्मिन्नध्याये मुनि-परम्परायां सागरचरितं प्रवर्तते। धर्मात्मा सगरोऽसमञ्जसं पुत्रं त्यक्त्वा बाल एव धर्मशीलं अंशुमन्तं स्नेहेन राज्यविश्वासेन च समाश्रयति। ततः सुमत्याः पुत्राः सागरस्य बहवो वंशजाः कठोरदेहाः क्रूरा निर्लज्जा अधार्मिकाश्च समूहेन प्रजान् पीडयन्ति, असुरवत् चरन्ति; तैः यज्ञ-सन्मार्गो नश्यति, स्वाध्याय-वैषट्कार-रहितं जगदिव भवति। देवासुरनागाः क्षोभ्यन्ते, पृथिवी व्याप्ता, तपस्विनां तपः समाधिश्च भिद्यते। हव्यकव्य-विहीना देवाः पितरश्च विरिञ्चिं ब्रह्माणं गत्वा सागरपुत्राणां दुष्कृतं निवेदयन्ति। ब्रह्मा कालाधीनतां स्मारयन् क्षान्तिं उपदिशति, तेषां शीघ्रनाशं च व्याहरति; विष्ण्वंशभूतः परमयोगी कपिलः लोकहिताय प्रादुर्भूतः, तेनाधर्मनिग्रहः भविष्यतीति।
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरचरिते ऽसमञ्जसत्यागो नामैकपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः // ५१// जैमिनिरुवाच त्यक्त्वा पुत्रं स धर्मात्मा सगरः प्रेम तद्गतम् / धर्मशीले तदा वाले चकारांशुमति प्रभुः
इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीयोपोद्धातपादे सगरचरिते ‘असमञ्जसत्याग’ नामैकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः। जैमिनिरुवाच—पुत्रं त्यक्त्वा स धर्मात्मा सगरः तस्मिन् प्रेम न्यधात्; धर्मशीले तदा बालेऽंशुमति प्रभुः स्नेहं चकार।
Verse 2
एतस्मिन्नेव काले तु सुमत्यास्तनया नृप / ववृधुः सघशः सर्वे परस्परमनुव्रताः
एतस्मिन्नेव काले तु, सुमत्याः तनयाः नृप, सर्वे सघशः परस्परमनुव्रताः ववृधुः।
Verse 3
वज्रसंहननाः क्रूरा निर्दया निरपत्रपाः / अधर्मशीला नितरामेकघर्माण एव च
वज्रसंहननाः क्रूरा निर्दया निरपत्रपाः। अधर्मशीला नितरां एकघर्माण एव च।
Verse 4
एककार्याभिनिरताः क्रोधना मूढचेतसः / अधृष्याः सर्वभूतानां जनोपद्रवकारिणः
एककार्याभिनिरताः क्रोधना मूढचेतसः । अधृष्याः सर्वभूतानां जनोपद्रवकारिणः ॥
Verse 5
विनयाचा रसन्मार्गनिरपेक्षाः समन्ततः / बबाधिरे जगत्सर्वमसुरा इव कामतः
विनयाचारसन्मार्गनिरपेक्षाः समन्ततः । बबाधिरे जगत्सर्वमसुरा इव कामतः ॥
Verse 6
विध्वस्तयज्ञसन्मार्गं भुवनं तैरुपद्रुतम् / निःस्वाध्याय वषट्कारं बभूवार्तं विशेषतः
विध्वस्तयज्ञसन्मार्गं भुवनं तैरुपद्रुतम् । निःस्वाध्यायवषट्कारं बभूवार्तं विशेषतः ॥
Verse 7
विध्वस्यमाने सुभृशं सागरैर्वरदर्पितैः / प्रक्षोभं परमं जग्मुर्देवासुरमहोरगाः
विध्वस्यमाने सुभृशं सागरैर्वरदर्पितैः । प्रक्षोभं परमं जग्मुर्देवासुरमहोरगाः ॥
Verse 8
धरासा सागराक्रान्ता न चलापि तदा चला / तपः समाधिभङ्गश्च प्रबभूव तपस्विनाम्
धरासा सागराक्रान्ता न चलापि तदा चला । तपः समाधिभङ्गश्च प्रबभूव तपस्विनाम् ॥
Verse 9
हव्यकव्यपरिभ्रष्टास्त्रिदशाः पितृभिः सह / दुःशेन महाताविष्टा विरिञ्जभवनं ययुः
हव्यकव्यपरिभ्रष्टाः त्रिदशाः पितृभिः सह । दुःशेन महताविष्टा विरिञ्जभवनं ययुः ॥
Verse 10
तत्र गत्वा यथान्यायं देवाः शर्वपुरोगमाः / शशंसुः सकलं तस्मै सागराणां विचेष्टितम्
तत्र गत्वा यथान्यायं देवाः शर्वपुरोगमाः । शशंसुः सकलं तस्मै सागराणां विचेष्टितम् ॥
Verse 11
तच्छ्रत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः / क्षणमन्तर्मना भूत्वा जगाद सुरसत्तमः
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः । क्षणमन्तर्मना भूत्वा जगाद सुरसत्तमः ॥
Verse 12
देवाःशृणुत भद्रं वो वाणीमवहिता मम / विनङ्क्ष्यन्त्यचिरेमैव सागरा नात्र संशयः
देवाः शृणुत भद्रं वो वाणीमवहिता मम । विनङ्क्ष्यन्त्यचिरेणैव सागरा नात्र संशयः ॥
Verse 13
कालं कञ्चित्प्रतीक्षध्वं तेन सर्वं नियम्यते / निमित्तमात्रमन्यत्तु स एव सकलेशिता
कालं कञ्चित्प्रतीक्षध्वं तेन सर्वं नियम्यते । निमित्तमात्रमन्यत्तु स एव सकलेशिता ॥
Verse 14
तस्माद्युष्मद्धितार्थाय यद्वक्ष्यामि सुरोत्तमाः / सर्वैर्भवद्भिरधुना तत्कर्त्तव्यमतं द्रितैः
तस्माद् युष्मद्धितार्थाय यद् वक्ष्यामि सुरोत्तमाः। सर्वैर्भवद्भिरधुना तत् कर्तव्यम् अतन्द्रितैः॥
Verse 15
विष्णोरंशेन भगवान्कपिलो जयतां वरः / जातो जगद्धितार्थाय योगीन्द्रप्रवरो भुवि
विष्णोरंशेन भगवान् कपिलो जयतां वरः। जातो जगद्धितार्थाय योगीन्द्रप्रवरः भुवि॥
Verse 16
अगस्त्यपीतसलिले दिव्यवर्षशतावधि / ध्यायन्नास्ते ऽधुनांऽभोधावेकान्ते तत्र कुत्र चित्
अगस्त्यपीतसलिले दिव्यवर्षशतावधि। ध्यायन्नास्तेऽधुनाम्भोधौ एकान्ते तत्र कुत्रचित्॥
Verse 17
गत्वा यूयं ममादेशात्कपिलं मुनिपुङ्गवम् / ध्यानाव सानमिच्छन्तस्तिष्ठध्वं तदुपह्वरे
गत्वा यूयं ममादेशात् कपिलं मुनिपुङ्गवम्। ध्यानावसानम् इच्छन्तस् तिष्ठध्वं तदुपह्वरे॥
Verse 18
समाधिविरतौ तस्य स्वाभिप्रायमशेषतः / नत्वा तस्मै वदिष्यध्वं स वः श्रेयो विधास्यति
समाधिविरतौ तस्य स्वाभिप्रायम् अशेषतः। नत्वा तस्मै वदिष्यध्वं स वः श्रेयो विधास्यति॥
Verse 19
समाधिभङ्गश्च मुनेर्यथा स्यात्सागरैः कृतः / कुरुध्वं च तथा यूयं प्रवृत्तिं विबुधोत्तमाः
समाधिभङ्गश्च मुनेर्यथा स्यात् सागरैः कृतः। कुरुध्वं च तथा यूयं प्रवृत्तिं विबुधोत्तमाः॥
Verse 20
जैमिनिरुवाच इत्युक्तास्तेन विबुधास्तं प्रणम्य वितामहम् / गत्वा तं विबुधश्रेष्टं ते कृताञ्जलयो ऽब्रुवन्
जैमिनिरुवाच— इत्युक्तास्तेन विबुधास्तं प्रणम्य वितामहम्। गत्वा तं विबुधश्रेष्ठं ते कृताञ्जलयोऽब्रुवन्॥
Verse 21
देवा ऊचुः प्रसीद नो मुनिश्रेष्ठ वयं त्वां शरणं गताः / उपद्रुतं जगत्सर्वंसागरैः संप्रणश्यति
देवा ऊचुः— प्रसीद नो मुनिश्रेष्ठ वयं त्वां शरणं गताः। उपद्रुतं जगत्सर्वं सागरैः संप्रणश्यति॥
Verse 22
त्वं किलाखिललोकानां स्थितिसहारकारणः / विष्णोरंशेन योगीन्द्रस्वरूपी भुवि संस्थितः
त्वं किलाखिललोकानां स्थितिसहारकारणः। विष्णोरंशेन योगीन्द्रस्वरूपी भुवि संस्थितः॥
Verse 23
पुंसां तापत्रयार्त्तानामार्तिनाशाय केवलम् / स्वेच्छया ते धृतो देहो न तु त्वं तपतां वरः
पुंसां तापत्रयार्त्तानामार्तिनाशाय केवलम्। स्वेच्छया ते धृतो देहो न तु त्वं तपतां वरः॥
Verse 24
मनसैव जगत्सर्वं स्रष्टुं संहर्तुमेव च / विधातुं स्वेच्छया ब्रह्मन्भवाञ्छक्रोत्यसंशयम्
मनसैव त्वं जगत्सर्वं स्रष्टुं संहर्तुं च तथा स्वेच्छया विधातुं समर्थोऽसि, ब्रह्मन्—असंशयम्।
Verse 25
त्वं नो धाता विधाता च त्वं गुरुस्त्वं परायणम् / परित्राता त्वमस्माकं विनिवर्त्तय चापदम्
त्वं नो धाता विधाता च; त्वं गुरुः, त्वमेव परायणम्। त्वमेवास्माकं परित्राता; चापदं विनिवर्तय।
Verse 26
शरणं भव विप्रेन्द्र विप्रेद्राणां विशेषतः / सागरैर्दह्यमानानां लोकत्रयनिवासिनाम्
शरणं भव विप्रेन्द्र, विप्राणां विशेषतः; सागरैर्दह्यमानानां लोकत्रयनिवासिनाम्।
Verse 27
ननु वै सात्त्विकी चेष्टा भवतीह भवादृशाम् / त्रातुमर्हसि तस्मात्त्वं लोकानस्मांश्च सुव्रत
ननु वै सात्त्विकी चेष्टा भवतीह भवादृशाम्; त्रातुमर्हसि तस्मात्त्वं लोकानस्मांश्च सुव्रत।
Verse 28
न चेदकाले भगवन्विनङ्क्ष्यत्यखिलं जगत् / जैमिनिरुवाच इत्युक्तः सकलैर्देवैरुन्मील्य नयने शनैः
यदि त्वं भगवन् अकाले न निवारयसि, तर्ह्यखिलं जगद्विनङ्क्ष्यति। इत्युक्तः सर्वदेवैः—जैमिनिरुवाच—स शनैर्नयने उन्मील्य।
Verse 29
विलोक्य तानुवाचेदं कपिलः सूनृतं वचः / स्वकर्मणैव निर्दग्धाः प्रविनङ्क्ष्यन्ति सागराः
तान् विलोक्य कपिलः सूनृतं वच इदम् उवाच— स्वकर्मणैव निर्दग्धाः सागराः प्रविनङ्क्ष्यन्ति।
Verse 30
काले प्राप्ते तु युष्माभिः सतावत्परिपाल्यताम् / अहं तु कारणं तेषां विनाशाय दुरात्मनाम्
काले प्राप्ते तु युष्माभिः सतावत् परिपाल्यताम्; अहं तु तेषां दुरात्मनां विनाशाय कारणं भविष्यामि।
Verse 31
भविष्यामि सुरश्रेष्ठा भवतामर्थसिद्धये / मम क्रोधाग्नि विप्लुष्टाः सागराः पापचेतसः
भविष्यामि सुरश्रेष्ठाः भवतामर्थसिद्धये; मम क्रोधाग्निना विप्लुष्टाः पापचेतसः सागराः।
Verse 32
भविष्यन्तु चिरेणैव कालोपहतबुद्धयः / तस्माद्गतज्वरा देवा लोकाश्चैवाकुतोभयाः
भविष्यन्तु चिरेणैव कालोपहतबुद्धयः; तस्मात् गतज्वराः देवाः लोकाश्चैवाकुतोभयाः।
Verse 33
भवन्तु ते दुराचाराः क्षिप्रं यास्यन्ति संक्षयम् / तद्यूयं निर्भया भूत्वा व्रजध्वं स्वां पुरीं प्रति
भवन्तु ते दुराचाराः क्षिप्रं यास्यन्ति संक्षयम्; तद् यूयं निर्भया भूत्वा व्रजध्वं स्वां पुरीं प्रति।
Verse 34
कालं कञ्चित्प्रतीक्षध्वं ततो ऽभीष्टमवाप्स्यथ / कपिलेनैवमुक्तास्ते देवाः सर्वे सवासवाः
किञ्चित्कालं प्रतीक्षध्वं, ततः स्वाभीष्टं प्राप्स्यथ। इति कपिलेनोक्ताः सर्वे देवाः सवासवाः।
Verse 35
तं प्रणम्य ततो जग्मुः प्रतीताग्निदिवं प्रति / एतस्मिन्नन्तरे राजा सगरः पृथिवीपतिः
तं प्रणम्य ततः सर्वे जग्मुः प्रतीताः स्वर्गं प्रति। एतस्मिन्नन्तरे राजा सगरः पृथिवीपतिः।
Verse 36
वाजिमेधं महायज्ञं कर्तुं चक्रे मनोरथम् / आहृत्य सर्वसंभारान्वसिष्ठानुमते तदा
वाजिमेधं महायज्ञं कर्तुं स मनोरथं चकार। वसिष्ठानुमते तदा सर्वसंभारान् आहृत्य।
Verse 37
और्वाद्यैः सहितो विप्रैर्यथावद्दीक्षितो ऽभवत् / दीक्षां प्रविष्टो नृपतिर्हयसंचारणाय वै
और्वाद्यैः सहितैर्विप्रैः यथावत् स दीक्षितोऽभवत्। दीक्षां प्रविष्टो नृपतिः हयसंचारणाय वै।
Verse 38
पुत्रान्सर्वान्समाहूय संदिदेश महयशाः / संचारयित्वा तुरगं परीत्य पृथिवीतले
पुत्रान् सर्वान् समाहूय स महायशाः संदिदेश। संचारयित्वा तुरगं परीत्य पृथिवीतले।
Verse 39
क्षिप्रं ममान्तिकं पुत्राः पुनराहर्तुमर्हथ / जैमिनिरुवाच ततस्ते पितुरादेशात्तमादाय तुरङ्गमम्
क्षिप्रं मम समीपं, पुत्राः, पुनराहर्तुमर्हथ। जैमिनिरुवाच—ततस्ते पितुरादेशात् तं तुरङ्गमादाय जग्मुः।
Verse 40
परिचङ्क्रमयामासुः सकले क्षितिमण्डले / विधिचोदनयैवाश्वः स भूमौ परिवर्तिततः
परिचङ्क्रमयामासुः सकले क्षितिमण्डले। विधिचोदनयैवाश्वः स भूमौ परिवर्तितः॥
Verse 41
न तु दिग्विजयार्थाय करादानार्थमेव च / पृथिवीभूभुजा तेन पूर्वमेव विनिर्जिता
न तु दिग्विजयार्थाय करादानार्थमेव च। पृथिवीभूभुजा तेन पूर्वमेव विनिर्जिता॥
Verse 42
नृपाश्चोदारवीर्येण करदाः समरे कृताः / ततस्ते राजतनया निस्तोये लवणांबुधौ
नृपाश्चोदारवीर्येण करदाः समरे कृताः। ततस्ते राजतनया निस्तोये लवणाम्बुधौ॥
Verse 43
भूतले विविशुर्हृष्टाः परिवार्य तुरङ्गमम्
भूतले विविशुर्हृष्टाः परिवार्य तुरङ्गमम्।
The Solar-royal Sagara cycle is advanced: Sagara’s rejection of Asamañjasa, elevation of Aṃśumān, and the collective behavior of Sagara’s numerous descendants (often called the Sāgaras) becomes the dynastic hinge that drives the next causal episode.
Ritual order is portrayed as a cosmological stabilizer: the ‘yajña-sanmārga’ is destroyed, svādhyāya and vaṣaṭkāra decline, devas and pitṛs lose havya-kavya shares, ascetics’ tapas/samādhi are disrupted, and multiple cosmic communities (devas/asuras/nāgas) experience agitation.
Kapila is introduced as a world-benefiting yogic authority, explicitly ‘born from a portion of Viṣṇu,’ to frame the impending resolution as divinely sanctioned correction: Time (Kāla) governs the outcome, but Kapila becomes the proximate instrument through which the Sāgaras’ adharma is checked.